livinath

Προβληματισμός για κάλεσμα σε παιδικό πάρτυ γενεθλίων...

    Recommended Posts

    Αν θέλεις μια συμβουλή, μην το παρουσιάσετε έτσι στο παιδί σας. Της περνάτε το μήνυμα ότι καλούμε όσους μας καλούν και μετράμε τις προσκλήσεις ή υποχρεούμαστε να ανταποδώσουμε σε κάποιον αν μας καλέσει... Δεν είναι αυτό το μοναδικό κριτήριο...

    Πείτε το κάπως πιο διπλωματικά. Ότι δεν μπορούμε να τους καλέσουμε όλους, οπότε θα επιλέξουμε εκείνους που κάνουμε πιο πολλή παρέα και μπλα μπλα...

     

    Αυτό το τελευταίο, δεν το είχα σκεφτεί. Γενικά, όταν έχω τέτοια θέματα μπλοκάρω, αν αφορά κάποιον άλλο πιο εύκολα το επεξεργάζομαι. :oops:

     

    Πάντως γενικά είμαι της άποψης ότι οφείλει κάποιος να ανταποδώσει μια πρόσκληση την οποία έχει αποδεχθεί. Αν δηλαδή με καλέσουν σε ένα event (πάρτυ, γάμο, βάφτιση κλπ) και αποδεχθώ την πρόσκληση (πάω δηλαδή) τότε οφείλω να ανταποδώσω κι εγώ όταν έρθει η σειρά μου. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι καλώ μόνο όσους με έχουν καλέσει αλλά μάλλον ότι μπορώ να το επικαλεστώ αν χρειάζομαι μια δικαιολογία :oops: . Παρόλο που πολλές φορές προκύπτει το αντικειμενικό πρόβλημα "με κάλεσε άρα πρέπει να καλέσω κι εγώ" δεν μπαίνω καν στο δίλημμα. Δεν πάω κάπου όταν δεν θέλω να ανταποδώσω την πρόσκληση. Απλά είναι διαφορετικό μεταξύ ενηλίκων. Φυσικά και δεν μετράω τις προσκλήσεις αλλά αν το σκεφτείς, αν ο άλλος δεν σε καλεί (και δεν προκύπτει αυτό για οικονομικούς ή πρακτικούς λόγους) τότε μπορεί να μην θέλει και πολλές παρτίδες μαζί σου. Όπως κι αν έχει, προσωπικά αν δεν μπορώ ή δεν θέλω να ανταποδώσω μια πρόσκληση φροντίζω να αποφύγω να την αποδεχθώ κιόλας. Το βρίσκεις λάθος σαν προσέγγιση?


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Livinath πραγματικα αν τους καλέσεις θα έρθουν;

    Αν οι σχέσεις δεν ειναι καλές δεν θα το αποφύγουν;

     

    Συμφωνω πάντως με την κοπέλα που έγραψε κάλεσε τους αυτή την φορά και αν δεις οτι δεν ανταποδίδουν την πρόσκληση τότε εφάρμοσε αυτά που λέει ο άντρας σου και απομακρυνθείτε σιγά σιγά με ελαφρά πηδηματάκια.

     

    Σε καταλαβαίνω πάντως οτι δεν ειναι εύκολο καθόλου και οςο να ναι αυτές οι καταστάσεις δημιουργούν ενα άγχος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Livinath πραγματικα αν τους καλέσεις θα έρθουν;

    Αν οι σχέσεις δεν ειναι καλές δεν θα το αποφύγουν;

     

    Γιατί να το αποφύγουν? Αυτοί απλά συμπεριφέρονται άσχημα κι εμείς δεν μιλάμε, πιστεύεις ότι έχουν πρόβλημα? Για την ιστορία, σε κάθε πάρτυ της κόρης μου τους έχουμε καλέσει. Στα προηγούμενα ερχόταν η μαμά με την βαφτιστήρα μου. Μόνο πέρυσι δεν κάναμε πάρτυ λόγω πένθους. Εμάς όμως δεν μας έχουν καλέσει ποτέ στα γενέθλια ή τη γιορτή της βαφτιστήρας μας (η οποία είναι και ανιψιά μας). Ποτέ όμως.


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Φυσικά και δεν μετράω τις προσκλήσεις αλλά αν το σκεφτείς, αν ο άλλος δεν σε καλεί (και δεν προκύπτει αυτό για οικονομικούς ή πρακτικούς λόγους) τότε μπορεί να μην θέλει και πολλές παρτίδες μαζί σου. Όπως κι αν έχει, προσωπικά αν δεν μπορώ ή δεν θέλω να ανταποδώσω μια πρόσκληση φροντίζω να αποφύγω να την αποδεχθώ κιόλας. Το βρίσκεις λάθος σαν προσέγγιση?

     

    Είναι λάθος πιστεύω, αν αυτό είναι το μοναδικό κριτήριο. Την στιγμή που καλούν τα παιδιά μου κάπου και θέλουν να πάνε, δεν θα κάτσω να σκεφτώ αν θα μπορέσω να ανταποδώσω την πρόκληση σε μερικούς μήνες. Δεν το κάνω ποτέ. Δεν ξέρω πως θα είναι οι συνθήκες τότε, αν θα κάνω πάρτυ και πως θα το κάνω κτλ. Όταν έρθει η ώρα να κάνω εγώ λίστα καλεσμένων, φυσικά και θα το συνυπολογίσω, αλλά το ότι μας κάλεσε κάποιος δεν θα είναι το μοναδικό κριτήριο για να τον καλέσω.

     

    Σχετικά με το πρώτο που έγραψες (στο quote), αν κάποιος δεν σε καλεί ποτέ, αλλά ανταποκρίνεται στις δικές σου προσκλήσεις, σημαίνει ότι θέλει παρτίδες μαζί σου, αλλιώς δεν θα ερχόταν. Άρα δεν σε καλεί για άλλους λόγους και όχι γιατί δεν σε συμπαθεί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Είναι λάθος πιστεύω, αν αυτό είναι το μοναδικό κριτήριο. Την στιγμή που καλούν τα παιδιά μου κάπου και θέλουν να πάνε, δεν θα κάτσω να σκεφτώ αν θα μπορέσω να ανταποδώσω την πρόκληση σε μερικούς μήνες. Δεν το κάνω ποτέ. Δεν ξέρω πως θα είναι οι συνθήκες τότε, αν θα κάνω πάρτυ και πως θα το κάνω κτλ. Όταν έρθει η ώρα να κάνω εγώ λίστα καλεσμένων, φυσικά και θα το συνυπολογίσω, αλλά το ότι μας κάλεσε κάποιος δεν θα είναι το μοναδικό κριτήριο για να τον καλέσω.

     

    Σχετικά με το πρώτο που έγραψες (στο quote), αν κάποιος δεν σε καλεί ποτέ, αλλά ανταποκρίνεται στις δικές σου προσκλήσεις, σημαίνει ότι θέλει παρτίδες μαζί σου, αλλιώς δεν θα ερχόταν. Άρα δεν σε καλεί για άλλους λόγους και όχι γιατί δεν σε συμπαθεί.

     

    Σε παιδικά πάρτυ πήγαμε την χρονιά που πέρασε παρόλο που εμείς δεν κάναμε. Αν κάναμε όμως θα φροντίζαμε να καλέσουμε και όλα τα παιδάκια που μας κάλεσαν. Αυτό εννοώ όταν λέω ότι θέλω να ανταποδίδω. Και φυσικά δεν είναι το μοναδικό κριτήριο. Αλλά το να δεχόμαστε μια πρόσκληση για ένα πάρτυ ενός συμμαθητή με τον οποίο δεν έχουμε καλές σχέσεις και δεν θα θέλαμε να καλέσουμε στο δικό μας πάρτυ, μόνο και μόνο γιατί θέλουμε να πάμε και να περάσουμε καλά, δεν είναι λίγο ωφελιμιστικό? Αφού δεν τον θέλουμε γιατί δεν γουστάρουμε την παρέα του, γιατί να πάμε στο πάρτυ του? Αντίστοιχα, μας έχει καλέσει στο γάμο/βάπτιση της κόρης του και του εγγονού του, πρώην συνάδελφος του συζύγου μου, νυν συνταξιούχος (εδώ και χρόνια) με τον οποίο είχε να μιλήσει από τότε που πήρε σύνταξη και δεν είχαν και ποτέ καμία ιδιαίτερη σχέση. Ομοίως, ο ίδιος κάλεσε και ένα τσούρμο ακόμα συναδέλφους. Λυπάμαι αλλά όλοι σκεφτήκαμε ότι βρήκε τρόπο να συνεισφέρει οικονομικά - μέσω τρίτων φυσικά - στο νοικοκυριό της κόρης του. Και ούτε πήγαμε (η οικογένειά μας εννοώ) ούτε τους καλέσαμε στη βάφτιση της κόρης μας. Στείλαμε βεβαίως μια ωραία κάρτα με ευχές. :mrgreen:

     

    Εν τω μεταξύ γιατί η "ανταπόδοση" μιας πρόσκλησης σε πάρτυ σημαίνει οπωσδήποτε κάλεσμα σε πάρτυ πάλι? Υπάρχουν οικογένειες που επειδή το budget τους δεν επιτρέπει party ανταποδίδουν την πρόσκληση με ένα κάλεσμα για καφέ και παιχνίδι στο σπίτι τους. Αυτό δεν είναι ωραίο?

     

    Το να έρχεται κάποιος αλλά να μην σε καλεί ποτέ στο σπίτι του εσένα τι σου λέει? Και αν δεν θέλει στο σπίτι του κάποια φορά για τον Α Χ Ψ λόγο μπορεί να σε καλέσει έξω για έναν καφέ, να το προτείνει έστω. Νομίζω υπάρχουν τρόποι πολλοί να δείξεις στον άλλο ότι μπορεί να μην μπορείς για οποιοδήποτε λόγο να τον καλέσεις στο σπίτι σου αλλά θέλεις με κάποιο τρόπο να ανταποδόσεις την φιλοξενία. Εμένα η κουμπάρα μου πχ δεν το έχει με τη μαγειρική. Όσες φορές πάμε στο σπίτι τους ή θα πάμε έξω για φαγητό (τις περισσότερες φορές) ή θα μαγειρέψει κάτι ο κουμπάρος μου. Δεν το παρεξηγώ γιατί οι άνθρωποι προσπαθούν με αυτόν και με πολλούς άλλους τρόπους να ανταποδώσουν την φιλοξενία που τους έχουμε προσφέρει κι εμείς στο σπίτι μας. Η κουνιάδα μου όμως δεν το δείχνει με κανέναν τρόπο.


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Συμφωνώ σε όσα λες...

     

    Την κουνιάδα σου την αφήνω στην άκρη γιατί μιλάμε για ειδική περίπτωση. Αν τίθονται τέτοια ζητήματα μεταξύ αδελφών (ο άντρας σου με την αδερφή του, τότε βράστα). Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που προτείνω είναι να μην τους καλέσετε αλλά στο παιδί να μην το παρουσιάσετε σαν πράξη εκδίκησης (που λέει ο λόγος) αλλά πιο διπλωματικά.

     

    Γενικά μιλώντας, εννοείται ότι πάμε σε καλέσματα ανθρώπων με τους οποίους έχουμε ή θέλουμε να έχουμε κάποια επαφή. Και θα το ανταποδώσω με όποιον τρόπο μπορέσω.

    Αλλά έχει τύχει και κάποιο παιδάκι πχ να καλέσει όλη την τάξη, να πάμε, αλλά τελικά ούτε τα παιδιά να δέσουν μεταξύ τους, ούτε τους γονείς τους να ξέρω καλά καλά. Εκεί δεν νιώθω την υποχρέωση να ανταποδώσω με κάλεσμα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κατάλαβα πως το λες. ;) Να σου πω και το νεώτερο?

     

    Πήρα στο σπίτι πριν λίγο και της ζήτησα να μου διαβάσει τη λίστα για το πάρτυ που μου είχε πει ότι θα έγραφε σήμερα το πρωί. Έχει βάλει μέσα παιδάκια από το νηπιαγωγείο αλλά την ξαδέρφη της όχι. Τις άλλες δύο ξαδέρφες της όμως τις έχει βάλει. Δεν την ρώτησα τίποτα και ούτε πρόκειται.

     

    Τζάμπα οι δύο σελίδες....! :mrgreen:


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κατάλαβα πως το λες. ;) Να σου πω και το νεώτερο?

     

    Πήρα στο σπίτι πριν λίγο και της ζήτησα να μου διαβάσει τη λίστα για το πάρτυ που μου είχε πει ότι θα έγραφε σήμερα το πρωί. Έχει βάλει μέσα παιδάκια από το νηπιαγωγείο αλλά την ξαδέρφη της όχι. Τις άλλες δύο ξαδέρφες της όμως τις έχει βάλει. Δεν την ρώτησα τίποτα και ούτε πρόκειται.

     

    Τζάμπα οι δύο σελίδες....! :mrgreen:

     

    χαχαχα!:lol::lol::lol:

     

    Μα αν δεν έχουν ιδιαίτερες επαφές τα παιδιά, θα ξεθωριάσει και η επιθυμία να την καλεί... αναπόφευκτο είναι...

     

    όχι μην ανοίξεις κουβέντα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομίζω ότι πρέπει να κάτσεις στα αυγά σου, ότι σου έκαναν θα στο ξανακάνουν, χμμ αυτό με το πεντοχίλιαρο τα λέει όλα. Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε τέτοιες περιπτώσεις, έχω στο νου μου τα εξής:

     

    Το πάρτυ είναι των παιδιών. Είναι τσακωμένα; Αν ναι, δεν καλώ. Αν όχι, και εφόσον θέλουν να είναι μαζί το πίνω με το ζουμί μου.

     

    Και δεν είναι ούτε ανοχή σε μπούλινγκ, ούτε τίποτα από τέτοια. Είναι ανωτερότητα. Καλείς το παιδί που δεν έφταιξε σε τίποτα. Αν το παιδί προσβάλει τότε εκεί αλλάζει.

     

    Και ένα ακόμα. Κανένας δε μπορεί να προεξοφλήσει τι θα γίνει το παιδί. Ακόμα κι αν κάποια φορά δοκιμάσει συμπεριφορές των γονιών της, ίσως να τις μιμηθεί ή ίσως να τις αποφύγει. Κανείς δεν ξέρει. Ας μην προδικάζουμε το μέλλον.

     

     

     

    Σε αντίστοιχη περίπτωση και κάλεσα και πήγα. Και ξέρεις κάτι; Πέρασαν ωραία τα παιδιά, παρόλη την αμηχανία που είχαμε οι γονείς. Και μάθαμε κι εμείς πως τελικά δεν είμαστε τόσο ανυπόφορη ως παρέα -και οι δύο πλευρές- και σε πολλά σημεία εξακολουθούσαν να υπάρχουν κοινά.

     

     

    Αλλά όπως κι αν έχει, το τι ειπώθηκε, σε ποιο βαθμό έχει φτάσει η προσβολή κτλ κτλ μόνο εσύ το ξέρεις. Οπότε, εσύ έχεις το καρπούζι, εσύ και το μαχαίρι. Εσύ αποφασίζεις! ;)


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    alcyon για μένα είναι ξεκάθαρο μέσα μου, δεν θέλω παρτίδες μαζί τους. Ο μόνος λόγος που διατηρώ επαφές είναι γιατί έχω βαφτίσει την ανιψιά μας. Και δεν τις λες επαφές. Νονά delivery. Πάω το δώρο στη γιαγιά για να το παραλάβει το παιδί. :roll: Σκέψου ότι τα παιδιά έχουν να συναντηθούν μήνες και ως εκ τούτου μάλλον δεν αναζητούν το ένα το άλλο, όμως τις άλλες της ξαδέρφες που επίσης βλέπει σπάνια τις έβαλε στη λίστα για το πάρτυ της. Ίσως και να της έμεινε το ότι δεν την κάλεσε εκείνη τον Γενάρη. Δεν ρώτησα ούτε το θύμισα είναι η αλήθεια. Και προτιμώ να το αφήσω έτσι παρόλο που δεν μπορώ να πω πως είμαι σίγουρη 100% ότι αυτή είναι σωστή απόφαση. Νιώθω μπουχτισμένη όμως από όλη αυτή την κατάσταση, νομίζω πως κάποτε πρέπει να ξεκαθαρίσει το πράγμα. Εγώ δεν έκανα βαφτιστήρι και σίγουρα το βαφτιστήρι μου δεν έκανε νονά. Χορηγό μπορεί...


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ δεν έκανα βαφτιστήρι και σίγουρα το βαφτιστήρι μου δεν έκανε νονά. Χορηγό μπορεί...

     

    Σωστά! Άρα livinath ίσως θα μπορούσες να κόψεις κάποια στιγμή κι αυτή τη (σκέτο χορηγική) σχέση, εφόσον δεν υπάρχει διάθεση από καμιά πλευρά για καλυτέρευση των σχέσεων. Το να είσαι νονός, πνευματικός γονιός δλδ, τα δώρα είναι τα τελευταία που έχουν σημασία, η παρουσία και οι σχέσεις είναι το κυριότερο. Αν δεν μπορείτε να το έχετε αυτό, τότε ποιο το νόημα? Για μένα κανένα. Λένε τόσα (φαντάζομαι) για σας, ε θα λένε ότι σταματήσατε και τα δώρα. Τα οποία ούτε καν τα δίνετε στο παιδί εσείς! Άρα το χορηγός όπως είπες (και όχι νονός) είναι ο απόλυτα σωστός ορισμός.


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    marakiz έτσι είναι όπως τα λες, φαντάζεσαι όμως την απογοήτευση του παιδιού?? Τουλάχιστον τώρα παίρνει το δώρο της, τη λαμπάδα της, έστω και μ'αυτόν τον τρόπο. Δεν πρόκειται μόνο για τους γονείς, αυτό είναι το θέμα μου, αλλιώς θα είχανε φάει διαγραφή από καιρό...


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    marakiz έτσι είναι όπως τα λες, φαντάζεσαι όμως την απογοήτευση του παιδιού?? Τουλάχιστον τώρα παίρνει το δώρο της, τη λαμπάδα της, έστω και μ'αυτόν τον τρόπο. Δεν πρόκειται μόνο για τους γονείς, αυτό είναι το θέμα μου, αλλιώς θα είχανε φάει διαγραφή από καιρό...

     

    Μα το ξέρω, φαίνεται πως το συνεχίζεις μόνο για το παιδί, αλλά...

    Απλά είναι μάταιο. Θα απογοητευτεί μια φορά, την πρώτη φορά, μετά θα το συνηθίσει. Θα της παίρνουν οι γονείς της λαμπάδα και δώρο. Κρίμα, πολύ κρίμα πραγματικά! αλλά δεν ξέρω, νομίζω πως δεν έχει νόημα..


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το μόνο σίγουρο είναι πως σχέσεις πραγματικές, ουσιαστικές δεν θα έχουμε ποτέ. Υπό αυτήν την έννοια είναι μάταιο, καταλαβαίνω πως το εννοείς. Μακάρι να προβληματιστεί μεγαλώνοντας και να θελήσει να έρθει πιο κοντά μας αλλά δεν ξέρω πόσο πιθανό είναι κάτι τέτοιο.


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγώ και πάλι θα έλεγα "κάνε το καλό και ρίξτο στο γυαλό". Το ότι η κουνιάδα σου/κουμπάρα σου δεν κάνει προσπάθειες για τις μεταξύ σας σχέσεις δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις το ίδιο. Το ότι του παίρνεις δώρο και το παραδίδεις έστω και με αυτόν τον τρόπο σε γενέθλια/γιορτή/πάσχα δεν σε χρήζει "χορηγό" εγώ την θεωρώ πολύ λάθος λέξη. (Αν ήταν έτσι όλοι όσοι έχουμε βαφτίσει χορηγοί είμαστε). Εγώ θα το καλούσα το κορίτσι, το οτι οι γονείς του είναι απαράδεκτοι δεν σημαίνει ότι πρέπει να απομονώνουμε το συγκεκριμένο παιδί από τα ξαδέρφια του. Δεν σας κάλεσαν και τους κρίνατε "άσχημα" (και καλά κάνατε) γιατί πρέπει να κάνετε το ίδιο:confused:


    LAAFp2.png

     

    JRM4p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το μόνο σίγουρο είναι πως σχέσεις πραγματικές, ουσιαστικές δεν θα έχουμε ποτέ. Υπό αυτήν την έννοια είναι μάταιο, καταλαβαίνω πως το εννοείς. Μακάρι να προβληματιστεί μεγαλώνοντας και να θελήσει να έρθει πιο κοντά μας αλλά δεν ξέρω πόσο πιθανό είναι κάτι τέτοιο.

     

    Φυσικά και δεν υπάρχει περίπτωση να προβληματιστεί μεγαλώνοντας, εφόσον δεν σας καλούν, δεν τους καλείτε, σταματήσετε και τα δώρα, δεν θα υπάρχει καμία επαφή:oops:Δεν είναι πρόβλημα του κοριτσιού, δικό σας είναι.


    LAAFp2.png

     

    JRM4p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλά να προβληματιστεί χλωμό, αυτό πίκρα θα νιώθει, δικαίως για αυτό, αδίκως για σένα.. αν προσπαθούσες μια προσωπική σχέση έστω μόνο με το παιδί? Την επόμενη φορά πχ να κανονίσεις να του δώσεις εσύ τα δώρα. Ή να πάρεις τηλ μια φορά την κουμπάρα σου να της ζητήσεις να πάτε μια βόλτα οι 2 σας, εσύ κι η βαφτιστήρα. Παίζει αυτό το σενάριο ή μπα?


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δηλαδή το ότι λαμβάνει τα δώρα της αλλά δεν συναντά σχεδόν ποτέ την νονά της και την υπόλοιπη οικογένεια (τον θείο και την εξαδέλφη της δηλαδή) πιστεύεις ότι δεν αποτελεί θέμα προβληματισμού για ένα παιδί? Βασικά και να προβληματιστεί, την απορία θα της την λύσει η οικογένειά της αλλά φαντάζομαι πως δεν θα ακούσει και την αλήθεια. :rolleyes:

     

    Όταν δεν έχεις καμία ουσιαστική σχέση με το βαφτιστήρι σου και κάνεις μόνο δώρα τα οποία δεν προσφέρεις καν ο ίδιος, τι είσαι αν όχι χορηγός? Γιατί εγώ πχ με τον νονό μου έχω ακόμα σχέσεις και μάλιστα στενές. Το ίδιο και η κόρη μου με τους νονούς της. Μπορεί να μην βλεπόμαστε συχνά λόγω απόστασης και υποχρεώσεων αλλά μιλάμε τακτικά στο τηλέφωνο και βρισκόμαστε τουλάχιστον 6-7 φορές τον χρόνο. Δεν μπορώ να σκεφτώ τι άλλη σχέση θα μπορούσαν να έχουν οι νονοί με το βαφτιστήρι τους, για μένα αυτό είναι το αναμενόμενο. Παρόλα αυτά η σχέση που έχουμε δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Κι αυτό έγινε αφενός διότι ο μπαμπάς σταμάτησε να μας μιλάει (τα έχω γράψει παραπάνω) κι αφετέρου διότι σταδιακά ξενέρωσα άσχημα με την συμπεριφορά της κουμπάρας μου. Δεν βγάζω την ουρά μου απ'έξω σ'όλο αυτό. Απλά από ένα σημείο και μετά σταμάτησα να κάνω τον βλάκα και τους έδειξα - στο μέτρο μου μου επιτρέπει η αξιοπρέπειά μου - ότι δεν ανέχομαι τέτοια συμπεριφορά.


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μα το ξέρω, φαίνεται πως το συνεχίζεις μόνο για το παιδί, αλλά...

    Απλά είναι μάταιο. Θα απογοητευτεί μια φορά, την πρώτη φορά, μετά θα το συνηθίσει. Θα της παίρνουν οι γονείς της λαμπάδα και δώρο. Κρίμα, πολύ κρίμα πραγματικά! αλλά δεν ξέρω, νομίζω πως δεν έχει νόημα..

     

    Ναι ναι συμφωνω!!

    Η παρτης ενα ωραίο μαρκαδόρο με φιογκακια των 5 ευρω! Ουτε θα απογοητευθεί η μικρη ουτε θα νοιωθεις σα Εθνική Τράπεζα Ελλαδος εσυ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλά να προβληματιστεί χλωμό, αυτό πίκρα θα νιώθει, δικαίως για αυτό, αδίκως για σένα.. αν προσπαθούσες μια προσωπική σχέση έστω μόνο με το παιδί? Την επόμενη φορά πχ να κανονίσεις να του δώσεις εσύ τα δώρα. Ή να πάρεις τηλ μια φορά την κουμπάρα σου να της ζητήσεις να πάτε μια βόλτα οι 2 σας, εσύ κι η βαφτιστήρα. Παίζει αυτό το σενάριο ή μπα?

     

    Το σύνηθες είναι να πάμε στη γιαγιά μας και να τους πούμε να έρθουν. Τελευταία ούτε αυτό δεν θέλει. Παλιότερα ερχόταν σπίτι μας αφού είχε αυτοπροσκαλεστεί διότι ποτέ δεν την βόλευε όταν της έλεγα εγώ να έρθει. Παρόλο που κάποιες φορές αναγκαζόμουν να αλλάξω το πρόγραμμά μου για να έρθουν όποτε θέλανε το έκανα για να βλέπουμε και λίγο το παιδί. Κάποια στιγμή το έκοψα. Ήταν αφού μετακομίσαμε στο νέο μας σπίτι όπου εισέπραξα ουκ ολίγες σπόντες και κομπλεξικές παρατηρήσεις. Απαντάω συνήθως σε τέτοια και την βάζω στη θέση της αλλά πραγματικά, δεν βρήκα κανένα λόγο να ξαναχαλαστώ έτσι σπίτι μου. Κάτι ώρες δε, μου δίνει την εντύπωση ότι καταλαβαίνει πάρα πολύ καλά ότι δεν μιλάω για να μην γίνουμε μαλιοκούβαρα και το εκμεταλεύεται.


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ναι ναι συμφωνω!!

    Η παρτης ενα ωραίο μαρκαδόρο με φιογκακια των 5 ευρω! Ουτε θα απογοητευθεί η μικρη ουτε θα νοιωθεις σα Εθνική Τράπεζα Ελλαδος εσυ!

     

    Κοίτα, όταν η βαφτιστήρα μου ήταν μικρότερη (3 ετών) έγινε το εξής: Λίγο πριν τα Χριστούγεννα με πήρε τηλέφωνο η κουνιάδα μου και μεταξύ άλλων μου ανέφερε ότι η μικρή ήθελε να της πάρω δώρο για τις γιορτές την ντουλάπα της Barbie. Συμπλήρωσε δε ότι εκείνη της είπε πως τα ακριβά δώρα να τα ζητάει από τη νονά που έχει. Επειδή δεν πίστεψα ότι το παιδάκι που ακόμα δεν είχε κλείσει τα 3 σκέφτηκε να ζητήσει από τη νονά (συνήθως ζητάμε από τη μαμά, όχι από την νονά που δεν βλέπουμε ποτέ) το οποιοδήποτε δώρο της απάντησα ότι της είχα πάρει ήδη δώρο. Δεν το είχα πάρει βέβαια αλλά πήγα και πήρα ένα ωραιότατο αυτοκίνητο της κούκλας με 10?. Το πρόβλημα φυσικά δεν ήταν τα 20? διαφορά που είχε το ένα αντικείμενο από το άλλο αλλά η συμπεριφορά της μαμάς. Μη σας πω τι μου έκανε κάθε Πάσχα με τα παπούτσια. Μέχρι που μου έλεγε να της δώσω χρήματα για να πάει να τα διαλέξει μόνη της. Ποτέ δεν ενέδωσα σε τέτοιες απαιτήσεις. Και εννοείται πως πάντα της έπαιρνα αξιοπρεπή δώρα. Αλλά επειδή η συμπεριφορά ήταν τέτοια έμενα πάντα στα τυπικά, λαμπάδα παπούτσια, αυγό, παρόλο που ήθελα να της ψωνίσω κι άλλα πράγματα. Στην αρχή δε, αν έβλεπα κανένα ωραίο φορεματάκι όταν ψώνιζα για την δικιά μου κόρη έπαιρνα και της βαφτιστήρας μου κι ας μην υπήρχε συγκεκριμένος λόγος. Σύντομα κόπηκαν αυτά όμως...


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσι μου γλυκό, φαίνεται πως μέσα σου έχεις ήδη διαλέξει.;) Ξέρεις ποιο είναι το "σωστό" για τη δεδομένη κατάσταση. Κάνε λοιπόν αυτό που νιώθεις -να το εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου!- και σταμάτα να το ζαλίζεις περισσότερο! :D


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κορίτσι μου γλυκό, φαίνεται πως μέσα σου έχεις ήδη διαλέξει.;) Ξέρεις ποιο είναι το "σωστό" για τη δεδομένη κατάσταση. Κάνε λοιπόν αυτό που νιώθεις -να το εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου!- και σταμάτα να το ζαλίζεις περισσότερο! :D

     

    Κοιτα, οτι καποια πραγματα τα εχω παρει αποφαση, ειναι γεγονος. Με την κατασταση ως εχει θα πορευομαστε. Πραγματι δεν εχει νοημα να ασχοληθει κανεις περισσότερο. Τωρα, το αν θα βγει σωστη η σταση μου ή οχι, θα δειξει. Σας ευχαριστω πολυ ολες παντως! ;):D


    n50jp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα!

     

    Για την ιστορία να πω ότι αν ήμουν αποδέκτης τέτοιων συμπεριφορών, δεν θα τους καλούσα στο σπίτι μου, θα έλεγα στο παιδί μου ότι δεν μας κάλεσαν δεν τους καλούμε, νέτα σκέτα και ίσως του εξηγούσα με απλοϊκό τρόπο την προβληματική συμπεριφορά των γονιών της ξαδέρφης.

     

    Κάποια "λεπτά"-κατά την άποψή μου πάντα-σημεία:

    -Δεν καταλαβαίνω το αιτιολογικό "έχουμε διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις". Δλδ ξύπνησε μία μέρα και σας είπε αυτή την ατάκα?

    -Η συμπεριφορά της κουνιάδας πώς ήταν στην αρχή της σχέσης σας?Οι σχέσεις των 2 αδερφών?

    -Η κουνιάδα έρχεται στο πάρτυ χωρίς το σύζυγο. Ή που έρχεται σε δύσκολη θέση να απορρίψει την πρόσκληση, διότι είναι το παιδί του αδερφού της, αλλιώς για ποιο λόγο. Αν έχει προόβλημα μαζί σας γιατί έρχεται σε ένα πάρτυ όπου θα πρέπει να φέρει και δώρο?Μήπως πρόβλημα έχει μόνο ο σύζυγός της και γιαυτό δεν σας καλούν στο πάρτυ της κόρης τους, όπου εκείνος μπορεί να προβάλλει βέτο για τη λίστα των καλεσμένων?

    -Δεν καταλαβαίνω τα "σχόλια" για το σπίτι σας(?)

    -Αν κάνει οποιοδήποτε προσβλητικό σχόλιο για τη νονά της κόρης της μπροστά στην κόρη, τι να πω...

    -Δεν θεωρώ τραγικό ο γονιός να κατευθύνει το νονό για το δώρο του παιδιού. Οι νονές των παιδιών μου με ρωτάνε τι χρειάζομαι (ρούχο, παπούτσι, παιχνίδι). έρχω όμως ξεκαθαρίσει ότι αυτό που θέλω είναι μια απλή λαμπάδαι για την Ανάσταση και αν επιμένουν για κάτι άλλο δεν θέλω να μπαίνουν στη διαδικασία να ψαχνουν για φίρμες/μάρκες/ετικέτες, ειδικά στους καιρούς που διανύουμε. Δεν με χαλάνε ούτε οι προσφορές ούτε τα εκπτωτικά-δε λέω ότι πάνε στη λαϊκή, αλλά ό,τι προαιρούνται. Είναι φίλες μου αγαπημένες και θέλω να έχουν καλή σχέση με τα παιδιά μου βασικά.

     

    Τώρα και η κουνιάδα μήπως ένιωσε άνεση λόγω της αδερφικής σχέσης και σου ζήτησε συγκεκριμένο δώρο?

     

    Πάντως αυτό που καταλαβαίνω από τα γραφόμενα είναι ότι ο άντρας της κουνιάδας ένα θέμα το έχει...(ποιο είναι δεν ξέρω)

     

    Τέλος να πω ότι σε αντίστοιχη περίπτωση καλέσματος το οποίο είχε προηγηθεί παρεξήγησης με την μαμά του άλλου παιδιού διότι της είπα τη γνώμη μου για κάτι που πιεστικά με ρωτούσε, με αποτέλεσμα να ξινίσει και να μου μιλήσει άσχημα, δεν πήγα κι ας μην έφταιγε το παιδί της. Ήταν θέμα ενηλίκων, οι γιοι μας δεν είχαν και την τρελή σχέση και μας ανταπέδιδαν κάλεσμα δικό μας, για το οποίο έγω επέμενα, καθόσον ο μικρός μου είχε καλέσει και ένα άλλο παιδάκι με το οποίο έπαιζαν οι τρεις τους, αλλά δεν ήθελε το παιδάκι του οποίου η μαμά ήταν αγενής. Επειδή όμως θα το μάθαινε από τον κοινό φίλο, και μιλούσα με τη μαμά, επέμενα. Τι κατάλαβα?Από τότε το πάθημα μάθημα και αν το παιδί μου δεν θέλει, δεν καλώ.(βέβαια δεν ήταν κουνιαδάκι-βαφτιστήρι...)

     

    Τεσπά, να βοηθήσω ήθελα, ελπίζω να μην προβλημάτισα...


    Φιλικά,

    Ελίνα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα