stavroulaki86

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΜΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΕ ΜΩΡΟ 14 ΜΗΝΩΝ

    Recommended Posts

    Εμείς κουβαλούσαμε μπόλικα πράγματα μια φορά, πηγαίναμε σε οργανωμένες παραλίες με φαγητό, καλύτερα με δέντρα και καλή σκιά, βγαίναμε από τη σκιά κατά τις 16.00 για μπανάκι, μαζεύαμε μια φορά κατά το σούρουπο, μεσημεριανό υπνάκο στην ξαπλώστρα. Το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας τα μικρά έπαιζαν στη σκιά και εγώ χαλάρωνα στο νερό με τη μάσκα και γενικά μπαίναμε στο νερό εναλλάξ με το σύζυγο, παίζαμε με τα παιδιά, ακούγαμε τη μουσική του μπιτς μπαρ και κάναμε τη μοναδική χαλάρωση που έχει ο γονιός του μικρού παιδιού που χρειάζεται μόνο να έχει τα μάτια του πάνω στο παιδί γιατί το παιδί περνάει μια χαρά και είναι χαρούμενο στην άμμο. Τους είχα και μια πισινούλα που τους έφερνα αστερίες, καβουράκια, ψαράκια, διάφορα τέτοια.

     

    Εκτός από τα κουβαλήματα, ντύνε ξέντυνε δυο παιδιά, είχαμε και να πλύνουμε τα δικά μας μαγιώ, να απλώσουμε πετσέτες, να κάνουμε ντους με σαμπουάν στο δωμάτιο, οπότε όταν κόψαμε τα πολλά πήγαινε έλα στο δωμάτιο, ξεκουραστήκαμε πραγματικά! Άσε που τις ελάχιστες φορές που προλάβαμε να δοκιμάσουμε διδικασία ύπνου σε άγνωστο δωμάτιο, φάγαμε πόρτα και ήττα και μόνο ξεκούραση δεν ήταν! Είχα ένα ζωηρό μωράκι. Οπότε έπαιξε ξαπλώστρα. Εναλλακτικά, αργά το απόγευμα μπορεί να πηγαίναμε μια μεγάλη αυτοκινητάδα που πάλι θα κοιμόντουσαν τα παιδιά και θα εξερευνούσαμε το μέρος που βρισκόμασταν, διπλανές παραλίες κλπ.

     

    Απαραιτήτως πριν κλείσουμε οπουδήποτε έψαχνα αυτή την παραλία-στέκι με την παχιά σκιά και στην αυτοκινητάδα συνήθως επιβεβαιωνόταν ότι είχαμε διαλέξει την καλύτερη παραλία της περιοχής. Συνήθως κάναμε την αυτοκινητάδα την 1η-2η μέρα και κάποιες φορές αλλάξαμε στέκι, επειδή μας άρεσε πχ καλύτερα η μουσική κάπου αλλού.

     

    Στα στέκια μας, επειδή καταναλώναμε και ήμασταν πελάτες που πηγαίναμε κάθε μέρα μας πρόσεχαν πολύ. Ήταν το ίδιο κόστος ή και λιγότερο με το να σηκωθούμε να πάμε σε μια ταβέρνα με καθόλου ταλαιπωρία που έχει να σηκωθείς μέσα στη ζέστη για να πας στην ταβέρνα και να περιμένεις να παραγγείλεις με μωρά παιδιά. Σκάγαμε νωρίς και πιάναμε καλές ξαπλώστρες. Πάντα είχαμε χωριστές πετσέτες για το θαλασσινό νερό και τις άλλες που είχαμε μετά το ξέπλυμα στο ντους της παραλίας. Αν τυχόν δεν είχε καθαρό νερό για ξέπλυμα, είχαμε κάποια μπουκάλια νερό στο αυτοκίνητο. Μετά το ξέπλυμα φοράγαμε κανονικά ρούχα και ξεκινάγαμε για βραδυνή βόλτα, χωρίς να περάσουμε από το δωμάτιο. Εννοείται αυτό σημαίνει ότι δεν ήμουν σένια βαμμένη, με τακούνια και όλα αυτά, για τη βραδινή βόλτα. Αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να χαλαρώσω το απόγευμα με παιδιά στο δωμάτιο να μην τα χωράει ο τόπος, όσο θα ετοιμαζόμουν.

     

    Το βράδυ απλά κάποιος θυμόταν να απλώσει τα μαγιώ και τις πετσέτες. Είχαμε δύο σετ για να έχουμε πάντα στεγνές εναλλάξ κάθε μέρα.

     

    Αυτά τα κάναμε έτσι γιατί με δίδυμα μωρά που απαιτούσαν 3ο άτομο στην Αθήνα, διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να είμαστε ένα άτομο λιγότερο και να γεμίσουμε μπαταρίες, αν κάναμε το πρόγραμμα που είχαμε στην Αθήνα. Αλλάξαμε τις απαιτήσεις μας και το κρατήσαμε έτσι για πολλά χρόνια, γιατί διαπιστώσαμε ότι είχαμε πολλά "πρέπει" που δεν είχαν τελικά και πολύ νόημα.

     

    Δηλαδή ποιες ήταν οι ανάγκες; Να φάνε τα παιδιά κάτι αρκετά θρεπτικό, να κοιμηθούν κάπου, να μην κολλήσουν τίποτα οπότε να προσέξουμε το θέμα στεγνές πετσέτες και ξεπλύματα, να μην τα φάει ο ήλιος, να διασκεδάσουν βέβαια, να χαλαρώσουμε και να περάσουμε καλά όλοι. Για να τα κάνουμε αυτά δεν ήταν απαραίτητο να έχουμε το δωμάτιο για κάτι παραπάνω από έναν βραδυνό ύπνο και για να κάνουμε ντους με σαπούνι και άπλωμα πετσετών. Επομένως δεν διαλέγαμε και δωμάτια με κριτήριο να είναι πάνω στη θάλασσα, αλλά να μπορούμε να πάμε σε μια παραλία που είχε αυτά που ζητούσαμε και κυρίως ζητούσαμε τότε να έχει ζωή και μουσική, κάτι που δεν συνέβαινε κατά κανόνα στα δωμάτια που ήταν για οικογένειες πάνω στη θάλασσα. Κινούμενοι πριν τις ώρες αιχμής γλιτώναμε και τη ζέστη που έχει κάθε είδους μετακίνηση οπουδήποτε πάνω σε ζεστή άμμο, άσφαλτο, πάρκινγκ. Ειδικά σε κοσμικά νησιά που ο κόσμος φτάνει στην παραλία αργά σχετικά και φεύγει πάλι νωρίς για να ετοιμαστεί για τη βόλτα του, πιάναμε καλά πόστα μπροστά μπροστά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    AthinaP, αφού μας άνοιξες την όρεξη έτσι, δε ρίχνεις και καμιά ιδέα για ωραίο beach bar με παχιά σκιά και χαλαρωτική μουσικούλα και όσο το δυνατόν πιο ωραία παραλία; Και με πμ αν δεν θες δημόσια


    GCqDp3.png qpsdp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    AthinaP, milles merci για τις ωραίες προτάσεις, σου 'χω στείλει πμ με τα 2 καλύτερα που έχω συναντήσει κι εγώ, έχω ήδη μεταφερθεί νοερά σε κατάσταση χαλάρωσης :cool:


    GCqDp3.png qpsdp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Josephine, εμείς περάσαμε πέρυσι 3 εβδομάδες στο ιδιωτικό camping στο Ποσείδι (το τονίζω γιατί είναι διαφορετικό από αυτό του ΑΠΘ). Την είχα και το πρώτο μας καλοκαίρι εκεί, που ήμουν και σε άδεια από τη δουλειά και έκανε τα πρώτα της μπάνια. Έχουμε την πολυτέλεια του δικού μας τροχόσπιτου, που κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Ξέρω όμως ότι τα camping της Χαλκιδικής υπολείπονται πολύ των camping της Πελοποννήσου και της Ευβοίας, τα οποία είναι πολύ πιο οργανωμένα, προσφέρουν φαγητό και οι εγκαταστάσεις του είναι άψογες. Στο δικό μας camping είναι πεντακάθαρα από άποψη υγιεινής (πραγματικά όμως!) αλλά οι εγκαταστάσεις είναι παλιές. Έχει μια ταβέρνα με καλό φαγητό και ένα μινι μαρκετ, αλλά είναι camping περισσότερο για μόνιμους και όχι περαστικούς.

     

    Ως απολογισμό λοιπόν των διακοπών μας με την μικρή 18 μηνών θυμάμαι τα εξής:

     

    +Καλύτερος ύπνος. Η μικρή κοιμόταν πιο εύκολα και περισσότερο.

    +Πολλά νέα ερεθίσματα. Ζωάκια, μαμούνια, φύση, κόσμος.

    +Πολλά παιδάκια. Από την πρώτη μέρα κιόλας είχαμε κάθε μέρα και άλλα παιδάκια που ερχόταν να παίξουν.

    +Καλύτερο φαγητό. Η δικιά μου είναι λιγόφαγη, στις διακοπές όμως λόγω κούρασης έτρωγε καλύτερα

    +Κόψαμε εντελώς την πάνα, πολύ εύκολα.

     

    - Σε αντίθεση με το πρώτο καλοκαίρι που της άρεσε η θάλασσα, αυτή τη φορά δεν ήθελε καθόλου. Πραγματικά στις 3 εβδομάδες, μπήκε στη θάλασσα μόνο τις 2 τελευταίες ημέρες. Ανακαλύψαμε επίσης ότι δεν της αρέσει η αίσθηση της άμμου! Αυτό αυτόματα μας περιόρισε σε τμήμα της παραλίας που είχε βοτσαλάκια, αλλιώς αρνούνταν να πατήσει κάτω! Ευτυχώς που υπήρχαν άλλα πράγματα να κάνουμε γιατί αν πηγαίναμε με την προσδοκία "όλη μέρα στη παραλία" θα πηγαίνανε στράφι όλες μας οι διακοπές.

    -Μεγαλύτερη επαγρύπνιση από μέρους μας (και άρα κούραση). Στο σπίτι είμαστε baby proof και είμαστε πιο χαλαροί. Εκεί έπρεπε να είμαστε συνέχεια στη τσίτα.

     

    Με την μεγάλη δεν είχαμε ποτέ θέματα, είναι καλόβολο παιδί. Με τη μικρή ανακάλυψα ότι η ευελιξία και η έλλειψη προσδοκιών είναι κλειδί για να περάσεις καλά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Josephine, εμείς περάσαμε πέρυσι 3 εβδομάδες στο ιδιωτικό camping στο Ποσείδι (το τονίζω γιατί είναι διαφορετικό από αυτό του ΑΠΘ). Την είχα και το πρώτο μας καλοκαίρι εκεί, που ήμουν και σε άδεια από τη δουλειά και έκανε τα πρώτα της μπάνια. Έχουμε την πολυτέλεια του δικού μας τροχόσπιτου, που κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Ξέρω όμως ότι τα camping της Χαλκιδικής υπολείπονται πολύ των camping της Πελοποννήσου και της Ευβοίας, τα οποία είναι πολύ πιο οργανωμένα, προσφέρουν φαγητό και οι εγκαταστάσεις του είναι άψογες. Στο δικό μας camping είναι πεντακάθαρα από άποψη υγιεινής (πραγματικά όμως!) αλλά οι εγκαταστάσεις είναι παλιές. Έχει μια ταβέρνα με καλό φαγητό και ένα μινι μαρκετ, αλλά είναι camping περισσότερο για μόνιμους και όχι περαστικούς.

     

    Ως απολογισμό λοιπόν των διακοπών μας με την μικρή 18 μηνών θυμάμαι τα εξής:

     

    +Καλύτερος ύπνος. Η μικρή κοιμόταν πιο εύκολα και περισσότερο.

    +Πολλά νέα ερεθίσματα. Ζωάκια, μαμούνια, φύση, κόσμος.

    +Πολλά παιδάκια. Από την πρώτη μέρα κιόλας είχαμε κάθε μέρα και άλλα παιδάκια που ερχόταν να παίξουν.

    +Καλύτερο φαγητό. Η δικιά μου είναι λιγόφαγη, στις διακοπές όμως λόγω κούρασης έτρωγε καλύτερα

    +Κόψαμε εντελώς την πάνα, πολύ εύκολα.

     

    - Σε αντίθεση με το πρώτο καλοκαίρι που της άρεσε η θάλασσα, αυτή τη φορά δεν ήθελε καθόλου. Πραγματικά στις 3 εβδομάδες, μπήκε στη θάλασσα μόνο τις 2 τελευταίες ημέρες. Ανακαλύψαμε επίσης ότι δεν της αρέσει η αίσθηση της άμμου! Αυτό αυτόματα μας περιόρισε σε τμήμα της παραλίας που είχε βοτσαλάκια, αλλιώς αρνούνταν να πατήσει κάτω! Ευτυχώς που υπήρχαν άλλα πράγματα να κάνουμε γιατί αν πηγαίναμε με την προσδοκία "όλη μέρα στη παραλία" θα πηγαίνανε στράφι όλες μας οι διακοπές.

    -Μεγαλύτερη επαγρύπνιση από μέρους μας (και άρα κούραση). Στο σπίτι είμαστε baby proof και είμαστε πιο χαλαροί. Εκεί έπρεπε να είμαστε συνέχεια στη τσίτα.

     

    Με την μεγάλη δεν είχαμε ποτέ θέματα, είναι καλόβολο παιδί. Με τη μικρή ανακάλυψα ότι η ευελιξία και η έλλειψη προσδοκιών είναι κλειδί για να περάσεις καλά.

     

    Σ' ευχαριστώ πολύ, vtgian, πολύτιμη η εμπειρία σου, καθώς θα δοκιμάσουμε πρώτη φορά με τον 18 μηνών μικρό μας το κάμπινγκ της Φοινικούντας. Θα μένουμε σε δωμάτια βέβαια, οπότε θα έχει μεγάλη διαφορά στις ανέσεις, αλλά θέλουμε κάμπινγκ για να είμαστε σε ένα μικρό πράσινο χωριό με υπέροχη παραλία και γεμάτο οικογένειες με μωρά, οπότε θα υπάρχει η σχετική άνεση και κατανόηση ευελπιστώ και έχω διαβάσει. Φαγητό ευτυχώς τρώει ό,τι κι εμείς, αλλά θα μπορώ να του μαγειρέψω και κάτι. Σημαντικό είναι ότι στο κάμπινγκ αν θες δεν χρησιμοποιείς αυτοκίνητο για τη θάλασσα, παρά μόνο για τη βόλτα κι ότι υπάρχει και παιδική χαρά, ποτάκι στο μπαρ και εστιατόριο πάλι χωρίς αμάξι.

     

    Διάβασα για ένα πολύ καλό κάμπινγκ νομίζω Χαλκιδική, το Thalatta Kalamitsi, κάπως έτσι. Οι παραλίες της πάντως φαίνονται υπέροχες!

     

    Για την πάνα που λες ήσασταν πολύ τυχεροί! Εμένα νομίζω και για αγοράκι ίσως είναι λίγο μικρός. Αλλά έχω την απορία, ένα παιδάκι 18 μηνών με πάνα πώς τη βγάζει στη θάλασσα; Με πάνα μέσα απ' το μαγιό; Σκεφτόμουν αυτά τα μαγιό με UV προστασία που έχουν μανικάκι και σορτσάκι. Αυτό άραγε με τι πάνα συνδυάζεται;

     

    Αυτό που λες για έλλειψη προσδοκιών πόσες φορές το έχω σκεφτεί και νιώσει με το παιδί δεν λέγεται!! Κυρίως στο θέμα του ύπνου, όπου έχουμε ακόμη πολλή αϋπνία! Όταν σκέφτομαι θα κοιμηθείς σε λίγα χρόνια (οπότε δεν έχω πια προσδοκίες για σερί ύπνο) τα υπομένω όλα με άλλη χαρά και κέφι!


    GCqDp3.png qpsdp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Αλλά έχω την απορία, ένα παιδάκι 18 μηνών με πάνα πώς τη βγάζει στη θάλασσα; Με πάνα μέσα απ' το μαγιό; Σκεφτόμουν αυτά τα μαγιό με UV προστασία που έχουν μανικάκι και σορτσάκι. Αυτό άραγε με τι πάνα συνδυάζεται;

     

    Με τα swimpants της libero θα είσαι μια χαρά, είναι τα ίδια που φοράνε στα μωρά και στο babyswimming.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα