nitsa_ge

Πώς αντιμετωπίζει το προνήπιο παιδάκι με πολυτροφικές αλλεργίες

    Recommended Posts

    http://parents.org.gr/forum/showthread.php?p=2871274#post2871274

     

    Κοίτα εγώ προσωπικά δεν προσπερνάω τίποτα και συνεχίζω να μάχομαι και γιαυτό και χίλια δυο άλλα. Όμως αντιλαμβάνεσαι ότι επειδή ούτως ή άλλος λειτουργούμε ειδικά οι νηπιαγωγοί ως σάκος του μποξ, είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσεις την ίδια ορμή, άσε που δεν διακρίνονται για τον ζήλο τους όλοι οι άνθρωποι.... Το βασικό είναι ότι δεν έχει δικαιοδοσία ο εκπαιδευτικός να απαγορεύσει.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    http://parents.org.gr/forum/showthread.php?p=2871274#post2871274

     

    Κοίτα εγώ προσωπικά δεν προσπερνάω τίποτα και συνεχίζω να μάχομαι και γιαυτό και χίλια δυο άλλα. Όμως αντιλαμβάνεσαι ότι επειδή ούτως ή άλλος λειτουργούμε ειδικά οι νηπιαγωγοί ως σάκος του μποξ, είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσεις την ίδια ορμή, άσε που δεν διακρίνονται για τον ζήλο τους όλοι οι άνθρωποι.... Το βασικό είναι ότι δεν έχει δικαιοδοσία ο εκπαιδευτικός να απαγορεύσει.

     

    Ρε συ miriki, επειδή έχω παρακολούθησει πολλές συζητήσεις στις οποίες συμμετέχεις κι έχω καταλάβει, ότι ως άνθρωπος κι εκπαιδευτικός ΔΕΝ είσαι αδιάφορη, αλλά ψάχνεσαι και προβληματίζεσαι, κλπ. πραγματικά θέλω να μου πεις το χειρότερο σενάριο στην περίπτωση που όντως, παρά το ότι έχεις ενημερώσει ότι δε δέχεσαι μη συσκευασμένα φαγώσιμα που θα δίνονται με το πέρας της σχολικής μέρας, κάποιος φέρει τούρτα και δε δεχτείς να την παραλάβεις. Τι μπορεί να συμβεί δηλαδή που δεν αντμετωπίζεται;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ρε συ miriki, επειδή έχω παρακολούθησει πολλές συζητήσεις στις οποίες συμμετέχεις κι έχω καταλάβει, ότι ως άνθρωπος κι εκπαιδευτικός ΔΕΝ είσαι αδιάφορη, αλλά ψάχνεσαι και προβληματίζεσαι, κλπ. πραγματικά θέλω να μου πεις το χειρότερο σενάριο στην περίπτωση που όντως, παρά το ότι έχεις ενημερώσει ότι δε δέχεσαι μη συσκευασμένα φαγώσιμα που θα δίνονται με το πέρας της σχολικής μέρας, κάποιος φέρει τούρτα και δε δεχτείς να την παραλάβεις. Τι μπορεί να συμβεί δηλαδή που δεν αντμετωπίζεται;

     

    Κι εγώ έχω την ίδια απορία miriki από την αρχή του θέματος. Γιατί να είσαι υποχρεωμένη να μετατρέψεις σε πάρτυ με τούρτα μία διδακτική ώρα; Ποιος ακριβώς σε υποχρεώνει και τι γίνεται αν απλά αρνηθείς;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Λοιπόν κορίτσια, επανέρχομαι με νέα. Έχουμε έναν καλό μας φίλο που είναι παιδοψυχολόγος και χθες είχε έρθει σπίτι να πιούμε μια μπυρίτσα. Πάνω στη συζήτηση, ανέφερα και την ιστορία του θέματος εδώ, θέλοντας να πάρω μια γνώμη.

    Καταρχήν, μου είπε ότι οι χειρισμοί και οι προβληματισμοί της μαμάς Νίτσας είναι πολύ σωστοί, ότι το παιδί ΔΕΝ χρειάζεται παρέμβαση ειδικού, δεν πρόκειται για κάτι μου δεν αντιμετωπίζεται από το οικογενειακό περιβάλλον (ο ίδιος έχει άλλωστε την άποψη ότι στο 95% των περιστατικών που βλέπει ειδικό χρειάζονται οι γονείς, όχι τα παιδιά) και εφόσον οι γονείς βρίσκονται στην προσπάθεια εκπαίδευσης του παιδιού όλα θα μπουν σε τάξη. Θα πάρει χρόνο, γιατί το παιδάκι είναι μικρό, δεν είναι το πρόβλημα εκ γενετής ώστε να έχει εδραιωμένες διατροφικές συνήθειες, αλλά λόγω της ηλικίας αρκεί προς το παρόν η οδηγία να μην τρώει τίποτα από άλλους, που δεν το έχει δώσει ή εγκρίνει η μαμά και ταυτόχρονα να μαθαίνει να ξεχωρίζει επιτρεπόμενες και μη τροφές. Οι ιστοριούλες, όπως της λέει η μαμά Νίτσα θα βοηθήσουν πάρα πολύ αν επαναλαμβάνονται καθημερινά.

    Όταν δε ήρθαμε στο θέμα του κεράσματος, η γνώμη του είναι ότι στην περίπτωση αυτή καθοριστικός θα είναι ο παράγοντας των εκπαιδευτικών και της σχολικής κοινότητας, καθώς η μαμά πολλά δεν μπορεί να κάνει εφόσον δε βρίσκεται στο χώρο.

    Γνώμη του ήταν ότι τα "ξεχωριστά" κεράσματα δε θα προσφέρουν κάτι, γιατί το παιδί στην ουσία δε θα φάει ό,τι οι φίλοι του. Δεν είναι 1 - 2 χρονών που ίσως να ξεγελαστεί (αν και πλέον τα παιδιά ούτε σε αυτή την ηλικία τα ξεγελάς εύκολα), αλλά θα αντιλαμβάνεται πλήρως την ειδική μεταχείριση. Καλό θα ήταν, απ' ότι μου είπε, σε μια τέτοια περίπτωση να αποφεύγονται τα κεράσματα μέσα στην τάξη. Άλλο πράγμα να είναι το παιδί 14 - 15 χρονών και άλλο πράγμα να βρίσκεται σε νηπιακή έως προεφηβική ηλικία, όπου δεν μπορεί να διαχειριστεί ακόμη τα συναισθήματά του σε μια τέτοια περίπτωση. Και είναι διαφορετικό το να είναι σε ένα πάρτυ, όπου υπάρχει το πρόσωπο αναφοράς, η μαμά ή ο μπαμπάς, που όπως και να το κάνουμε αποτελεί καταφύγιο, δίνει μια ασφάλεια, μια παρηγοριά και διαφορετικό είναι να συμβεί στο σχολείο, όπου σε ένα βαθμό είναι (σχηματικά το είπε) "εκτεθειμένο".

    Επίσης, αναφερθήκαμε στο θέμα της ευθύνης του σχολείου (πάνω σε αυτό δεν ξέρει νόμους, κλπ.), αλλά με βάση την κοινή λογική, εφόσον το σχολείο έχει την ευθύνη για την ασφάλεια των παιδιών κατά τη διάρκεια της σχολικής μέρας, λογικά έχει και την ευθύνη γενικά για τη σωματική ακεραιότητα και την υγεία των παιδιών, ακόμη κι αν αυτό έχει να κάνει με διατροφικές διαταρραχές, αλλεργίες, ειδικά και μάλιστα χρόνια προβλήματα υγείας.

    Τα παραθέτω αυτά ως τροφή για σκέψη....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    mkcm,

    ευχαριστώ πάρα πολύ που έκανες αυτή την κουβέντα με το φίλο σου!!!

    Διάβασα όσα έγραψες με πολλή προσοχή!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    mkcm,

    ευχαριστώ πάρα πολύ που έκανες αυτή την κουβέντα με το φίλο σου!!!

    Διάβασα όσα έγραψες με πολλή προσοχή!

     

    :D:-D:-D:-D:-D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    mkcm,

    ευχαριστώ πάρα πολύ που έκανες αυτή την κουβέντα με το φίλο σου!!!

    Διάβασα όσα έγραψες με πολλή προσοχή!

     

    Να είσαι σίγουρη Νίτσα, ότι κάνεις ό,τι καλύτερο για το παιδί σου. Απ' ότι μου είπε ο φίλος μου, τέτοια πράγματα δεν αφήνουν στον ψυχισμό ενός παιδιού, αρκεί το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον να είναι υποστηρικτικό. Θα υπάρξουν σίγουρα στιγμές που θα στενοχωρηθεί ή θα απογοητευτεί, αλλά αυτές οι στιγμές υπάρχουν στις ζωές όλων των παιδιών, καθώς πάντα ένα παιδάκι υστερεί σε κάτι σε σχέση με ένα άλλο ή με άλλα, είναι μέρος της ζωής.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αρχικό μήνυμα απο Daenerys_T Εμφάνιση μηνυμάτων

    Και ξαναλέω (γιατί δεν το σχολιάζεις καθόλου) να ρωτήσεις έναν ψυχολόγο για το πως πρέπει να διαχειριστείτε την κατάσταση ως γονείς.

     

    ουτε που εχετε δωσει καμμια σημασια σε αυτη την προταση ...ουτε καν η θεματοθετρια...το ολο προβλημα τελικα, ειναι το κερασμα, στην κοιλιοκακη...το οποιο οταν γινεται και δεν περιλαμβανει τις ιδιαιτεροτητες οσων παιδιων εχουν προβληματα σε μια ταξη,περιθωριωποιει τα παιδια...ολα τα υπολοιπα δηλαδη για ενα τοσο σοβαρο θεμα, ειναι λυμενα ...αλλα για το κερασμα,φταινει οι εκπαιδευτικοι που δεν συνεργαζονται και οι γονεις που ειναι γαιδουρια....πραγματικα λιγο δυσκολο να παρακολουθησει καποιος αυτον τον συλλογισμο...

     

    Σ΄ευχαριστώ πολύ, γιατί πραγματικά μου έκανε εντύπωση που το προσπέρναγαν όλοι...

     

    και ΜΕΧΡΙ τοτε,το προβλημα σου ειναι το κερασμα...αυτο και μονο...οριοθετησε ομως το ΜΕΧΡΙ γιατι του δινεις μεγαλο ευρος το οποιο δεν θα σταματησει πουθενα...

     

    να ξερεις οτι δεν διαφωνουμε στο οτι πρεπει να προφυλασετε το παιδι,διαφωνουμε ομως στο οτι αυτο δεν το αναλαμβανεις εσυ αμεσα,αλλα θετεις ενα ΜΕΧΡΙ και μεταθετεις την ευθυνη σε τριτους..αυτο εχουν προσπαθησει να σου πουν μερικες φιλες εδω μεσα,εμενα συμπεριλαμβανομενης και οχι να ερθουν σε αντιπαραθεση με το προβλημα που αντιμετωπιζετε με το παιδι...

     

    και ναι, καλο θα ηταν να συμβουλευτεις εναν ψυχολογο...πρωτα απο ολα,για το πως θα το διαχειριστεις εσυ η ιδια και μετα για το πως θα το δωσεις στο παιδακι να το καταλαβει...αυτη ειναι η γνωμη μου διαβαζοντας τοσες ημερες το τοπικ σου

     

    ευχομαι πραγματικα να σου ερθουν ολα οπως θεωρεις εσυ καλυτερα με τον ή τους οποιους τροπους...

     

    Αυτή είναι και η δική μου γνώμη...

     

    Όλα τα άλλα είναι μεσοβέζικες λύσεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όσα έγραψε η mkcm είναι πολύ σωστά...

     

    Εν ολίγοις, η δασκάλα θα πρέπει να λάβει μέτρα και με τη δασκάλα πρέπει να συνεννοηθείς nitsa_ge και όχι με τους άλλους γονείς.

     

    Όσο για τον ψυχολόγο που λέω και ξαναλέω, δεν είναι για να κάνει παρέμβαση στο παιδί... Είναι για να κάνουν οι γονείς 2-3 συζητήσεις με εκείνον. σαν αυτή που έκανε η mkcm και να καταλάβουν πως πρέπει να χειριστούν την κατάσταση και όχι να πανικοβάλλονται.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Eπαναλαμβανόμαστε αλλά ας το πω άλλη μια φορά με ένα παράδειγμα μήπως και γίνει πιο κατανοητό.

     

    Daenerys_T, αύριο πρέπει το 4χρονο παιδί σου να διασχίσει μόνο του χωρίς εσένα την κεντρική Λεωφόρο Χ. για να περάσει απέναντι να πάει στο σχολείο.

    Ανησυχείς.

    Ανησυχείς μην το πατήσει κανένα αυτοκίνητο.

    Μας ρωτάς αν υπάρχει κάποιος τρόπος πχ αν δικαιούσαι να ζητήσεις σχολικό τροχονόμο για το σημείο εκείνο. Αν υπάρχει κάπου εκεί κοντά κάποια πεζογέφυρα κλπ.

    Αντί γι' αυτό, σου λέμε να απευθυνθείς σε έναν τροχονόμο για να σου πει πώς ακριβώς θα του εξηγήσεις όλους τους κανόνες ασφαλείας. Όλα τα άλλα μάλιστα χαρακτηρίζονται ως μεσοβέζικες λύσεις.

    Εκφράζεις τους προβληματισμούς σου. Επιμένουμε στον τροχονόμο, μην προσπαθείς να ρίξεις ευθύνες σε τρίτους. Η ευθύνη είναι δική σου, να πας σε τροχονόμο να σου πει πώς να μιλήσεις στο παιδί.

    Το κάνεις και τηρείς κατά γράμμα όλες τις οδηγίες του.

    Μιλάς για διαβάσεις, για κόκκινα και πράσινα φανάρια, Σταμάτη και Γρηγόρη, για το πώς διασχίζουμε το δρόμο με βήμα ταχύ.

    Κάνετε αναλογο παιχνίδι και πρόβα στο σπίτι.

    Βγαίνετε έξω και διασχίζετε μερικούς δρόμους μαζί.

    Λέτε παραμύθια για κουνελάκια που περνάνε το δρόμο πολύ προσεκτικά, για ελεφαντάκια που τρέχουν με το αυτοκίνητο.

    Και έρχεται η μέρα που το παιδί πρέπει να διασχίσει μόνο του τη Λεοφώρο.

    Δε θα ανησυχείς;;;;; Για ένα τετράχρονο που περνάει ασυνόδευτο μια κεντρικότατη λεωφόρο ταχείας κυκλοφορίας;;; Θα σε καλύπτει το οτι απευθύνθηκες σε τροχονόμο και σου είπε όλα τα περί κοκ κλπ και τα μετέφερες όπως έπρεπε στο παιδί;;;;

    Γιατί αυτό μου λέτε εδώ και επιμένετε!

    Τι να σου πω, εγώ διαφωνώ. Όσο ωραία και να μου τα είχε πει ο τροχονόμος, όσο ωραία και να τα εφαρμόσαμε σπίτι, εγώ θα ανησυχούσα έτσι κι αλλιώς για το 4χρονο που πρέπει να περάσει ασυνόδευτο την κεντρική λεωφόρο.

    Και θα με έκαιγε να βρω άλλες λύσεις πχ την παρουσία σχολικού τροχονόμου, την πεζογέφυρα κλπ.

    Δε θα έμενα στον τροχονόμο, ούτε θα τον θεωρουσα το α και το ω στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Και σαφώς δε θα θεωρούσα τα υπόλοιπα μεσοβέζικες λύσεις.

     

    Και το παράδειγμα είναι απολύτως αναλογικό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Το παράδειγμά σου δεν είναι ίδιο με το θέμα που συζητάμε... Δεν σου είπα να αφήσεις το παιδί να επιλέγει μόνο του τις τροφές...

     

    Στο σχολείο (όπου λείπεις εσύ) υπεύθυνη είναι η δασκάλα. Τέλος.

     

    Της εξηγείς το θέμα και αποφασίζει πως θα το χειριστεί στην τάξη ώστε να μην κινδυνεύει το παιδί. Έχει διάφορες επιλογές. Να απαγορεύσει τα φαγώσιμα κεράσματα, να επιτρέπει μόνο συσκευασμένα, να σε ενημερώνει ώστε να φτιάχνεις κάτι ειδικό κτλ. Ας αφήσουμε στην άκρη ποιο είναι πιο σωστό.

     

    Από εκεί και πέρα τίθεται ένα θέμα για την ψυχολογία του παιδιού. Να μην νιώθει παραγκωνισμένο, να μην νιώθει ότι έχει εχει ειδική μεταχείριση και να αποδεχτεί ότι πρέπει να προσέχει τι τρώει (όχι να επιλέγει μόνο του. Εννοείται!) Εκεί ρωτάς ειδικό. Δεν είπα ότι θα κάνει συνεδρίες το παιδί. Εσύ θα ρωτήσεις ειδικό και θα συζητήσετε το πως θα χειριστείτε το θέμα, τόσο εσείς όσο και η δασκάλα.

     

    Που διαφωνείς ακριβώς;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επίσης το παιδί μέχρι να πάει δημοτικό πρέπει να είναι έτοιμο ώστε να αρνείται κεράσματα που δεν είναι σίγουρο ότι επιτρέπονται, να μην ψωνίζει από το κυλικείο κτλ.

     

    (διευκρινίζω και πάλι, όχι να ξέρει ακριβώς τι πρέπει να τρώει γιατί αυτό θα πάρει χρόνο, αλλά να ξέρει ότι δεν μπορεί να υποκύπτει στους πειρασμούς. Ξέρεις πόσα παιδιά ανταλλάσουν το κολατσιό τους στο δημοτικό; τι θα κάνεις τότε; )

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταλαβαίνω απόλυτα τις ανησυχίες σου... Μην το εκλαμβάνεις σαν έλλειψη ευαισθησίας. Προσπαθώ να δω το θέμα λογικά και όχι με το συναίσθημα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το παράδειγμά σου δεν είναι ίδιο με το θέμα που συζητάμε... Δεν σου είπα να αφήσεις το παιδί να επιλέγει μόνο του τις τροφές...

     

    Στο σχολείο (όπου λείπεις εσύ) υπεύθυνη είναι η δασκάλα. Τέλος.

     

    Της εξηγείς το θέμα και αποφασίζει πως θα το χειριστεί στην τάξη ώστε να μην κινδυνεύει το παιδί. Έχει διάφορες επιλογές. Να απαγορεύσει τα φαγώσιμα κεράσματα, να επιτρέπει μόνο συσκευασμένα, να σε ενημερώνει ώστε να φτιάχνεις κάτι ειδικό κτλ. Ας αφήσουμε στην άκρη ποιο είναι πιο σωστό.

     

    Από εκεί και πέρα τίθεται ένα θέμα για την ψυχολογία του παιδιού. Να μην νιώθει παραγκωνισμένο, να μην νιώθει ότι έχει εχει ειδική μεταχείριση και να αποδεχτεί ότι πρέπει να προσέχει τι τρώει (όχι να επιλέγει μόνο του. Εννοείται!) Εκεί ρωτάς ειδικό. Δεν είπα ότι θα κάνει συνεδρίες το παιδί. Εσύ θα ρωτήσεις ειδικό και θα συζητήσετε το πως θα χειριστείτε το θέμα, τόσο εσείς όσο και η δασκάλα.

     

    Που διαφωνείς ακριβώς;

     

     

    Ετσι όπως είχε τεθεί στα προηγούμενα posts δινόταν η εντύπωση οτι το πρώτο σκέλος (συνεννόηση με τη δασκάλα κλπ) είναι δευτερεύον, "μεσοβέζικη" λύση και μετάθεση ευθυνών σε τρίτους (επί λέξη, έτσι ειπώθηκε).

    Και οτι το πιο βασικό είναι το δεύτερο σκέλος, η προετοιμασία του παιδιού και μάλιστα μέσω οδηγιών ειδικού παιδοψυχολόγου και μόνο.

     

    Εμένα εκεί ήταν η διαφωνία μου. Θεωρώ και τα δύο σημαντικά. Το δεύτερο αυτονόητο οτι θα το δουλέψω και δε θα το αφήσω στην τύχη του, και το πρώτο όμως απαραίτητο και άμεσο να ρυθμιστεί.

     

    Μετά τις διευκρινίσεις σου όμως, ΟΚ, όλα καλά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Όσα έγραψε η mkcm είναι πολύ σωστά...

     

    Εν ολίγοις, η δασκάλα θα πρέπει να λάβει μέτρα και με τη δασκάλα πρέπει να συνεννοηθείς nitsa_ge και όχι με τους άλλους γονείς.

     

    Όσο για τον ψυχολόγο που λέω και ξαναλέω, δεν είναι για να κάνει παρέμβαση στο παιδί... Είναι για να κάνουν οι γονείς 2-3 συζητήσεις με εκείνον. σαν αυτή που έκανε η mkcm και να καταλάβουν πως πρέπει να χειριστούν την κατάσταση και όχι να πανικοβάλλονται.

    Προφανως δεν διαβασες το μνμ της mkcm που μιλησε με παιδοψυχολογο.. Κανε εναν κοπο πριν προτρεψεις την οποια μαμα που πιστευεις εσυ οτι εχει προβλημα να επισκεφτει ψυχολογο...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ετσι όπως είχε τεθεί στα προηγούμενα posts δινόταν η εντύπωση οτι το πρώτο σκέλος (συνεννόηση με τη δασκάλα κλπ) είναι δευτερεύον, "μεσοβέζικη" λύση και μετάθεση ευθυνών σε τρίτους (επί λέξη, έτσι ειπώθηκε).

    Και οτι το πιο βασικό είναι το δεύτερο σκέλος, η προετοιμασία του παιδιού και μάλιστα μέσω οδηγιών ειδικού παιδοψυχολόγου και μόνο.

     

    Εμένα εκεί ήταν η διαφωνία μου. Θεωρώ και τα δύο σημαντικά. Το δεύτερο αυτονόητο οτι θα το δουλέψω και δε θα το αφήσω στην τύχη του, και το πρώτο όμως απαραίτητο και άμεσο να ρυθμιστεί.

     

    Μετά τις διευκρινίσεις σου όμως, ΟΚ, όλα καλά.

     

    Κράτα το συνοπτικό ποστ με τις διευκρινίσεις. Αυτό περιγράφει καλύτερα το σκεπτικό μου.

     

    Η συνεννόηση με τη δασκάλα είναι πρωτεύον θέμα. Ίσως διαφωνούμε στο τι να επιλέξει η δασκάλα, αλλά οκ εκεί πάω πάσο. Όπως το βλέπει κανείς. Απλά να μην απαλάσσουμε τη δασκάλα από την ευθύνη που έχει.

    Για να το εξηγήσω καλύτερα, εκείνη είναι υπεύθυνη και για τη σωματική ακεραιότητα και για την ψυχολογία όλων των παιδιών. Ασχέτως με το αν οι υπόλοιποι γονείς κατανοούν το πρόβλημα και ασχέτως αν θα βοηθήσουν ή όχι, η δασκάλα έχει την ευθύνη.

    Ακούω πολλές φορές από δασκάλες: δεν συμμορφώνονται οι γονείς ή τους έχω εξηγήσει και δεν καταλαβαίνουν... Οκ αυτό δεν τις απαλάσσει από την ευθύνη που έχουν μέσα στην τάξη. Πρέπει να αποφασίσει πως θα χειριστεί το θέμα στην τάξη και να τηρεί την απόφασή της.

     

    Παράλληλα εσύ θα κάνεις την προετοιμασία στο παιδί με τον τρόπο που θεωρείς καλύτερο ώστε να το θωρακίσεις για το μέλλον.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ετσι όπως είχε τεθεί στα προηγούμενα posts δινόταν η εντύπωση οτι το πρώτο σκέλος (συνεννόηση με τη δασκάλα κλπ) είναι δευτερεύον, "μεσοβέζικη" λύση και μετάθεση ευθυνών σε τρίτους (επί λέξη, έτσι ειπώθηκε).

    Και οτι το πιο βασικό είναι το δεύτερο σκέλος, η προετοιμασία του παιδιού και μάλιστα μέσω οδηγιών ειδικού παιδοψυχολόγου και μόνο.

     

    Εμένα εκεί ήταν η διαφωνία μου. Θεωρώ και τα δύο σημαντικά. Το δεύτερο αυτονόητο οτι θα το δουλέψω και δε θα το αφήσω στην τύχη του, και το πρώτο όμως απαραίτητο και άμεσο να ρυθμιστεί.

     

    Μετά τις διευκρινίσεις σου όμως, ΟΚ, όλα καλά.

    Εμενα θα μου επιτρεψεια να γελασω(?)... Εχω θυμωσει πραγματικα, οχι με εσενα που προσπαθεις να κανεις το καλυτερο για το παιδι σου και να βρεις λυσεις. Αλλα για τις βολεμενες μαμαδες που ριχνουν τις ευθυνες τις δικες τους αλλου. Τωρα λενε οτι ειναι ευθυνη της δασκαλας. Ναι συμφωνω. Εαν ομως η δασκαλα απαγορεψει καποια πραγματα θα τα τηρησουν ή θα αρχισουν να βριζουν οπως κανουν συνηθως? Που ειναι η ανθρωπια σας ρε? Εξαντλειται μεσω φεις ανεβαζοντας κατι χαζοστατους? Ειναι δυνατον να εχει φτασει το θεμα σε τοσες σελιδες με αντιπαραθεσεις για το ποιος εχει ευθυνη? Ειναι δυνατον να μην βοηθαμε η μια την αλλη?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Προφανως δεν διαβασες το μνμ της mkcm που μιλησε με παιδοψυχολογο.. Κανε εναν κοπο πριν προτρεψεις την οποια μαμα που πιστευεις εσυ οτι εχει προβλημα να επισκεφτει ψυχολογο...

     

    Το διάβασα και είπα ότι μπορεί να κάνει και εκείνη μια παρόμοια συζήτηση. Το βρίσκεις κακό;

    :confused:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εμενα θα μου επιτρεψεια να γελασω(?)... Εχω θυμωσει πραγματικα, οχι με εσενα που προσπαθεις να κανεις το καλυτερο για το παιδι σου και να βρεις λυσεις. Αλλα για τις βολεμενες μαμαδες που ριχνουν τις ευθυνες τις δικες τους αλλου. Τωρα λενε οτι ειναι ευθυνη της δασκαλας. Ναι συμφωνω. Εαν ομως η δασκαλα απαγορεψει καποια πραγματα θα τα τηρησουν ή θα αρχισουν να βριζουν οπως κανουν συνηθως? Που ειναι η ανθρωπια σας ρε? Εξαντλειται μεσω φεις ανεβαζοντας κατι χαζοστατους? Ειναι δυνατον να εχει φτασει το θεμα σε τοσες σελιδες με αντιπαραθεσεις για το ποιος εχει ευθυνη? Ειναι δυνατον να μην βοηθαμε η μια την αλλη?

     

    τι να απαντήσω τώρα... γράφω τόσα ποστς με επιχειρήματα και αντί να γράψεις έστω τον αντίλογό σου με χαρακτηρίζεις βολεμένη και αναίσθητη...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Χρειάζονται και τα δυο. Άμεσα και μεσοπρόθεσμα ένα ασφαλές περιβάλλον και άμεσα και μακροπρόθεσμα μπίρι μπίρι μπίρι.

     

    Το ένα δεν αναιρεί την αξία του άλλου, αλλά το ασφαλές περιβάλλον εκ των πραγμάτων προηγείται. Κι επειδή οι αστάθμητοι παράγοντες (π.χ. παρανόηση εκ μέρους της δασκάλας, ζαβολιά του μικρού κλπ) ποτέ δεν εκλίπουν όσα μπορούν να ελεγχθούν από τη μητέρα καλό είναι να ελέγχονται.

     

    mkcm σου έχω στείλει πμ γιατί δεν μπορώ να παραθέσω περιστατικά εδώ φωτογραφίζονται πρόσωπα και πράγματα. Μόνο να πω ότι το να περάσεις ΕΔΕ μετά από αναφορά δεν είναι τόσο απλό. Επίσης η καταγγελία δε θα γίνει για την τούρτα, αλλά για άλλο πράγμα που θα βρει ο ενδιαφερόμενος, γιατί ναι θα την έχουν στο μέτι.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Mcm ευχαριστούμε για τον κόπο που έκανες και ρώτησες τον παιδοψυχολόγο αλλα αν κατάλαβα καλα ο παιδοψυχολόγος είπε οτι δεν χρειάζεται παιδοψυχολόγος.

     

    Nitsa_ge θα μου επιτρέψεις να μην συμφωνήσω με την αναλογία του παράδειγματος στο εξής: (καταλαβαίνω οτι αντικατοπτρίζει κάπως την πλευρά θέση του γονέα και τις ανησυχίες του)

    Ομως δεν αντικατοπτρίζει την αλληλεπίδραση του παιδιου με τα άτομα που θα συναναστρέφεται καθημερινά συμμαθητές δασκάλους ακομα και εμμεςα γονεις συμμαθητών.

     

    Daenarys_T πρακτικά και επι της ουσίας

    Ξεκινάει η σχολική χρόνια τον Σεπτέμβριο και στην συνάντηση γονέων η δασκάλα σας ενημερώνει οτι ενα απο τα παιδιά έχει σοβαρές διατροφικές αλλεργίες οτι η κατανάλωση κάποιας "απαγορευμένης" τροφής ιςως να έθετε ακομα και την ζωή του παιδιου σε κίνδυνο. Οτι η νομοθεςια δυστυχώς δεν καλύπτει αυτές τις περιπτώσεις και οτι η ίδια θα προσπαθούσε να κάνει οτι καλύτερο μπορεί για προστατεψει το παιδι. Έκανε θερμή παράκληση προς όλους τους γονεις να γίνει το προβλημα σεβαστό και προτείνει (όχι επιβάλλει) λύσεις οπως καθόλου κέρασμα συσκευασμένο κέρασμα, μη φαγώσιμο κέρασμα, (εναλλακτικό κέρασμα κτλ)

     

    1. Εσυ σαν μαμά του υγιούς παιδιου πως θα αντιδρούσες; Θα συμφωνούσες με την δασκάλα; Θα στήριζες την προσπάθεια της; Και αν ναι τι ακριβώς θα έκανες στην πράξη;

    2. Ως η μαμά του παιδιου με το "προβλημα" τι παραπάνω απο αυτά που πρότεινε θα έκανες η δεν θα έκανες;

     

    Αν θέλεις μου απαντάς.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κι εγώ έχω την ίδια απορία miriki από την αρχή του θέματος. Γιατί να είσαι υποχρεωμένη να μετατρέψεις σε πάρτυ με τούρτα μία διδακτική ώρα; Ποιος ακριβώς σε υποχρεώνει και τι γίνεται αν απλά αρνηθείς;

     

    Δυστυχώς είναι από αυτα που έχουν παγιωθεί και επικρατήσει με τα χρόνια. Και ολόκληρη διδακτική ώρα να μην αφιερώσεις (εγώ πια δεν το κάνω,ας κάνει ο καθένας πάρτυ στο σπίτι του, δεν είμαι διασκεδάστρια, για άλλη δουλειά βρίσκομαι εκεί) το κέρασμα έστω και στο τέλος της ημέρας είναι συνήθεια αγαπημένη και στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πραγματικά όμως λυπάμαι τη nitsa-ge.

    Στη θέση της δε θα ξαναδιάβαζα καμία απάντηση εδώ μέσα και θα έκανα αυτό που εξαρχής είχα αποφασίσει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    τι να απαντήσω τώρα... γράφω τόσα ποστς με επιχειρήματα και αντί να γράψεις έστω τον αντίλογό σου με χαρακτηρίζεις βολεμένη και αναίσθητη...

    Ναι οντως.. πολλα επιχειρηματα, τοσα που καταληγουν παντα σε ψυχολογο τοσο που παιδοψυχολογος ειπε οτι δεν χρειαζεται τιποτα και η μαμα το χειριζεται οπως πρεπει.

    Το προβλημα αν δεν το εχεις καταλαβει ειναι μεσα στην ταξη που θεωρουν δικαιωμα τους να φερνουν οτι θελουν χωρις να λαμβανουν υποψιν οτι υπαρχουν παιδια με ιδιαιτεροτητες. Και δεν εννοω το κολατσο που θα δωσουν στο παιδι τους, αλλα την τουρτα ή τα κερασματα.. πραγματικα αν ενα παιδι χρειαστει νοσηλεια μετα απο ενα τετοιο κερασμα , παλι δεν θα μας νοιαξει? παλι θα στειλουμε την μαμα σε ψυχολογο με την δικαιολογια οτι δεν θωρακισε το παιδι της? Οπως ειπα.. ο εαυτουλης μας και μονο μεχρι φυσικα να αντιμετωπισουμε οι ιδιοι καποιο προβλημα και τοτε θα τους θελουμε ολους σουζα!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα