Recommended Posts

    Καλησπέρα! Ας μη λιθοβολούμε την θεματοθέτρια. Ήθελε να περάσει κάτι που ίσως και να τη βαραίνει μέσα της. Ίσως ήθελε και μια κουβέντα τύπου "έχεις δίκιο" για να νιώσει η ίδια καλά.

    Ναι μεν από τη μία μπορεί να σκέφτεσαι: αν είναι να φέρεις ένα παιδί που δεν θέλεις στον κόσμο, καλύτερα να κάνεις έκτρωση.

    Από την άλλη όταν θα το κρατήσεις στα χέρια σου - εννοώ στο μέλλον το παιδί σου - θα δεις ότι αυτό θα είναι όλος σου ο κόσμος.

    Προβάλλουμε συχνά ως δικαιολογία το ότι "ήμουν παιδί" ωστόσο όταν έκανες ό,τι έκανες δεν ήσουν παιδί (Anna γενικά μιλώ - όχι προς εσένα).

    Επίσης αποτελεί πλέον πνεύμα εκμοντερισμού η απρόσκοπτη αποδοχή της έκτρωσης. Αν δεν συμφωνείς με αυτήν, είσαι πρωτόγονος και δεν συμβαδίζεις με την κοινωνία. Ο υπέρμετρος εκμοντερνισμός όμως καταλήγει εκφυλισμός και καμιά φορά αυτές οι μοντέρνες και προοδευτικές ιδέες δεν συμβαδίζουν με καμία πρόοδο. Για ποιο λόγο άραγε όποιος συμφωνεί με την ιδέα της έκτρωσης και δεν την κατακρίνει είναι εξυπνότερος από αυτόν που δεν την αποδέχεται; Πραγματικά δεν βγάζει νόημα..

     

    Anna σίγουρα μπήκες στον κόπο να γράψεις όλα αυτά για να βοηθήσεις την νεολαία να μην αισθάνεται τύψεις όταν προβεί σε τέτοιου είδους πράξεις ή ήθελες να το βγάλεις όλο αυτό από μέσα σου; Γιατί αν είναι το δεύτερο ζητώ συγγνώμη και ξέρω ότι δεν βοηθάω. Αν είναι το πρώτο, είναι λάθος και μια μέρα θα το καταλάβεις..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Η κουμπάρα μου είχε κάνει έκτρωση ως φοιτήτρια. Μετά δεν μπορούσε να μείνει έγκυος. Φυσικά έφταιγε η έκτρωση (όλες οι καλοθελήτριες αυτό της είπαν). Μετά χώρισε, ξαναπαντρεύτηκε και έκανε στο τσάκα-τσάκα 2 παιδιά. Φυσιολογικοί τοκετοί, φυσιολογικά όλα. Μούγκα οι καλοθελήτριες...

     

    Κατανοώ ότι κάποιες νιώθουν την ανάγκη να παρουσιάσουν την έκτρωση ως μια πράξη με τραγικές συνέπειες, αλλά αν είναι να λέει ο καθένας τι φαντάζεται, δεν θα τελειώσει ποτέ αυτή η συζήτηση. Ειδικά αφού κάποιες φαντασιώνονται ένα σωρό πράγματα που δεν ισχύουν ή προσπαθούν με αυταπάρνηση και επιμονή να δημιουργήσουν τύψεις και ενοχές σε γυναίκες που έχουν κάνει έκτρωση και "νιώθουν καλά".

     

    Όσο για τις γυναίκες που απέβαλλαν πριν ολοκληρώσουν μια κύηση, όλες οι γνωστές και φίλες μου που έχουν κάνει παιδιά τα τελευταία χρόνια μετράνε τουλάχιστον μια αποβολή στο ενεργητικό τους. Ακόμα κι αυτές που ποτέ δεν έχουν κάνει έκτρωση. Πώς το εξηγούν αυτό οι επιστήμονες της παρέας?

     

     

     

    Little Monkey απο παλια υπηρχε η αντιληψη, οτι οι εκτρωσεις οδηγουν σε υπογονιμοτητα .

    Πιστευω οτι οι μητερες των περισσοτερων απο εμας αυτο μας ειχαν μεταφερει.

    Και για εκεινα τα χρονια πανω απο 20-30 χρονια δεν ηταν ψεμα , ειχε αρκετη δοση αληθειας.

    Γιατι οι εκτρωσεις ηταν σπανιες, η ιατρικη σε αυτο το θεμα οπως και σε αλλα θεματα αρκετα πισω και οι μεθοδοι που θα χρησιμοποιουσαν θα ηταν πολυ διαφορετικες υποθετω. .

    Επισης η αντιμετωπιση των γυναικων που εκαναν εκτρωση απο τους γιατρους δεν ηταν και η καλυτερη. Και ηταν ενα απο τα βασικα επιχειρηματα της τοτε κυβερνησης για την νομιμοποιηση των αμβλωσεων.

    Λογω καποιας ηλικιας τα θυμαμαι και τοτε ηταν για πολλους μηνες θεμα συζητησης και αντιπαραθεσης

     

    Επισης και οι εξειδικευμενοι Ελληνες γυναικολογοι με την υπογονιμοτητα δεν υπηρχαν τοτε ωστε να μπορεσουν να διορθωσουν καποια προβληματα που τους αφηνε η εκτρωση. Απο τη δεκαετια του 90 ηρθαν γυναικολογοι στην Ελλαδα , εξειδικευμενοι στο εξωτερικα σε θεματα υπογονιμοτητας, εξωαωματικης .

    Επισης εκεινα τα χρονια των μητερων μαςμ οι γυναικες τεκνοποιουσαν σε πολυ μικρες ηλικιες κατω των 25 και εννοειται οι αποβολες ηταν περιορισμενες γιατι καθως αυξανει η ηλικια αυξανουν και οι πιθανοτητες για αποβολη-παλινδρομη.. Ασε που εκεινα τα χρονια οι γυναικες απεβαλαν μονες τους.

     

    Τα περιστατικα λιγοτερα και οι τεχνικες πισω.

     

    Θεια μου, σημερα 70 χρονων, προχωρημενη για τα τοτε δεδομενα ειχε κανει 2 εκτρωσεις σαν νεα. Οταν παντρευτηκε δεν μπορεσε να κανει παιδια , τελικα υιοθετησε.

    Η ιδια, γιατρος στο επαγγελμα, παντα το επεδιδε στις εκτρωσεις.

    Και μας συμβουλευε να προσεχουμε μην μας τυχει.

     

    Ομως σημερα δεν ισχυει αυτο.

     

     

    Κοριτσια ενας αλλος λογος που οι εξωσωματικες ειναι παρα πολλες στην Ελλαδα ειναι γιατι απευθυνονται και απο το εξωτερικο εδω λογω και των πολυ καλων γυναικολογων εξωσωματικων αλλα και για το νομικο πλαισιο που ειναι πιο ελαστικο σε σχεση με αλλα κρατη.

     

     

     

    Καμμια φορα στα 25 πιστευεις οτι προλαβαινεις να κανεις τα παντα. Ομως ο χρονος, περναει πιο γρηγορα απ οσο πιστευουμε, και επισης δεν ερχονται ολα οποτε τα θελεις. Δεν ερχεται ενας γαμος σε ολους, με το που τελειωσουν τις σπουδες και βρουν δουλεια...

     

    Αυτη ειναι η αληθεια. Μας φευγει ο χρονος χωρις να το καταλαβουμε και μετα τρεχουμε να προλαβουμε. Ασε που δεν ερχονται ολα οπως και οποτε τα θελουμε. Ειδικα ο γαμος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν θελω να κρινω τις κοπελες που επελεξαν αυτον τον δρομο ομκαθε ανθρωπος γνωριζει τους λογους που τον οδηγουν να πραξει με συγκεκριμενο τροπο στη ζωη του.. ειμαι 23 ετων και στα 21 εμεινα εγκυος ενω σπουδαζα απο το συντροφο μου απο τα προσπερματικα υγρα ναι 2ιχα ακουσει για τις πιθανοτητες αλλα επελεξα να τις αγνοησω δεν δεχομαι ομως οτι δε γνωριζα.καινη δικη μου οικογενεια συντηρητικη ηταν (καταγωγη απονκρητη) ομως δε διεκοψα την εγκυμοσύνη μου και το παιδι κρατησα και το πτυχιο μου πηρα και οι συντηρητικοι γονεις μια χαρα χαζοπαππουδες ειναι.αυτο που θελω να πω ειναι ας μη περναμε λαθος προτυπα στους νεους σιγουρα υπαρχουν πολλοι λογοι που οδηγουν μια γυναικα σε αυτην την αποφαση ομως ας μη τις παρουσιαζουμε ως τη καλυτερη δυνατη επιλογη. Ενα παιδι ποτε δε σταματα τα ονειρα σου τα καθυστερει ναι ομως δε τα σβηνει. Απλα απανταω για να δειξω σε νεες κοπελες οτι υπαρχουν και αλλοι δρομοι και απλα οταν κατι το θες το καταφερνεις..ευχομαι για καποιους απλαμνα μη το μετανιωσουν γαιατι οταν φτασουν στα 40 εχοντας ζησει τη ζωη τους θα καταλαβουν ποσο εχουν αργησει..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Little Monkey γιατί τόσο πάθος και ειρωνεία για την έκτρωση της κουμπάρας σου;

    Μάλλον δεν κατάλαβες το παράδειγμα της κουμπάρας μου. Το πάθος (που δεν είμαι σίγουρη πού το είδες) και η ειρωνία ήταν για τις καλοθελήτριες που ερμήνευαν τη δυσκολία της να πιάσει παιδί ως αποτέλεσμα της έκτρωσης που είχε κάνει - εντελώς λανθασμένα όπως αποδείχτηκε τελικά. Για την ίδια την έκτρωση δεν νιώθω κανένα πάθος και καμιά ειρωνία, και ούτε έχω διάθεση να ανεβάσω τους τόνους. Δεν μίλησα εγώ για ιλλιγιώδεις ρυθμούς αύξησης των εκτρώσεων, για πρωτιά στις εκτρώσεις, για υπογονιμότητα και για εγκλήματα...

     

    Προσωπικά δεν έχω τη διάθεση να κουνήσω το δάκτυλο σε μια νέα κοπέλα που αναγκάστηκε να περάσει την εμπειρία της έκτρωσης, ούτε νιώθω ικανοποίηση στη σκέψη ότι κάποτε ίσως το μετανιώσει. Αντιθέτως χαίρομαι που αισθάνεται καλά για την επιλογή της και ελπίζω να συνεχίσει έτσι, ανεξάρτητα από το τι διαβάζει εδώ μέσα.

     

    Όσο για τα χρόνια που περνούν, ήθελα να ήξερα εσείς που τα λέτε αυτά, είσαστε και κατά της αντισύλληψης; Γιατί με δεδομένο ότι η κάθε νέα κοπέλα μπορεί να βρεθεί στα 40 της χωρίς άντρα και χωρίς παιδιά, μήπως θα έπρεπε να μην χρησιμοποιούμε αντισύλληψη εξ αρχής ώστε να κάνουμε πολλά παιδάκια σε νεαρή ηλικία;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το βίντεο που ανέβασες είναι τουλάχιστον αισχρό !!!!!! τι θέλεις δηλαδή να της δείξεις ?

    Αν κ προσωπικά δεν βρίσκω καμία ουσία , στην ανάρτηση της ιστορίας , ούτε στον τίτλο , δεν χρειάζεται να λιθοβολείτε !!!!!!

    αν διαβάσεις ξανά θα καταλάβεις τί έγραψα...

    1ον.δεν το έβαλα για να το δεί η θεματοθέτρια αλλά για όποια κοπέλα δε ξέρει τί ακριβώς είναι η έκτρωση(όπως δεν ήξερε κ η θεματοθέτρια)

    μια νέα κοπέλα λοιπόν που δε ξέρει, θα μπεί,θα διαβάσει το μήνυμα αυτό το οποίο έστω κ λανθασμένα δίνει την εντύπωση πώς είναι κάτι εύκολο...κ απ'την άλλη θα δεί κ αυτό το βίντεο(που δεν είναι κ ότι καλύτερο...κ προειδοποίησα ότι είναι σοκαριστικό)κ τότε θα τα ζυγίσει κ θ'αποφασίσει τί θέλει να κάνει...

    2ον.δε λιθοβόλησα καμία κοπέλα για την επιλογή της...είναι δικαίωμά της....αντέδρασα στο τρόπο που γράφει, ότι αναφέρεται στη κοινωνία ώς φταίχτη για την επιλογή της να κάνει σέξ χωρίς αντισύλληψη...

    3ον. έγραψα...όποια αντέχει ας το δεί..είναι πολύ σοκαριστικό κ το ξαναλέω όποια δεν αντέχει να δεί κάτι το οποίο είναι πολύ σκληρό να μη το πατήσει κάν. άλλωστε το ίδιο πράγμα είπα κι εγώ όταν το είδα, τί άρρωστα μυαλά είναι αυτά που το ανεβάζουν στο youtube...όμως είναι μια πραγματικότητα...αυτό συμβαίνει στην έκτρωση...

    ελπίζω να καταλάβατε τί εννοώ...άλλωστε δε μπορούμε να έχουμε όλοι την ίδια άποψη...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    [/b]

     

    Εγώ δεν αναρωτιέμαι είμαι σίγουρη!! :P:p

     

    Αννούλα, καλά έκανες και έγραψες εδώ, αλλά γενικά όταν γράφεις εδώ να ξέρεις ότι θα σου την πέσουν οι σουπερ μαμάδες που τα ξέρουν όλα και τα κάνουν όλα καλύτερα!!

     

    Λοιπόν, εγώ αυτό έχω να πω είναι τα εξής: όσο και να ακούγεται περίεργο ναι και εγώ όταν ήρθα φοιτήτρια στην Αθήνα η μητέρα μου δεν μου είχε μιλήσει για την αντισύλληψη... επίσης, δεν το έχω συζητήσει ποτέ μαζί της αλλά ειμαι σίγουρη ότι μέχρι να παντρευτώ πίστευε ότι δεν έχω κάνει σεξ.. οπότε ίσως και από τύχη δεν έμεινα έγκυος και εγώ εκείνη την εποχή και να βρεθώ στη θέση της Αννας.. η κοπέλα λέει ξεκάθαρα ότι και μόνο διαβάζοντας στο ιντερνετ για την έκτρωση έπαθε πλάκα.. και ως διαδικασία και για τα ψυχολογικά και για τις ενοχές και για επιπλοκές που μπορεί να υπάρξουν κλπ κλπ.... και έρχεται και σου λέει μετά: έκανα έκτρωση και είμαι καλά!!!

    γιατί εμείς πρέπει να της την πέσουμε και να της βάλουμε βίντεο γιατί μάλλον δεν έχει καταλάβει τι έχει κάνει, και αφού δεν ένιωσε ενοχές η ίδια, πρέπει να της νιώσει... δεν γίνεται... επίσης και το κορυφαίο: τώρα δεν το καταλαβαίνεις αλλά μόλις κάνεις μωρό (σε καμία 10αρια χρόνια) τότε θα το καταλάβεις.. άμα βέβαια μπορέσεις να κάνεις μωρό γιατί με την έκτρωση που έκανες ίσως και να μην μπορέσεις! ΠΑΜΕ ΚΑΛΆ???? προφανώς και δεν πάμε καλά! η κοπέλα πέρασε μία δοκιμασία και συγχωρέστε την που δεν ένιωσε όπως η βίβλος των μαμάδων λέει ότι έπρεπε να νιώθει.. σε ένα φόρουμ που υποτίθεται στηρίζει το διαφορετικό "γιατί ως διαφορετικό την αντιμετωπίσαμε την κοπέλα" δεν έχω δει μεγαλύτερο φασισμό ως προς την αντιμετώπισή της!!

     

    πρώτον δε της την πέσαμε...άνοιξε ένα θέμα (όπως λέει κ μια κοπέλα πιό πάνω)κ γνωρίζει ότι θα δεχτεί πολλές κ διαφορετικές απόψεις...ή μήπως δεν ήξερε ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις με τον τρόπο που έγραφε;

    δεύτερον γιατί εσύ σοκάρεσε με το βίντεο ή με την απάντηση μιας σούπερ μαμάς(κ φυσικά δεν εννοώ εμένα μιας κ δεν έχω γίνει ακόμα) κ όχι με το μήνυμα της κοπέλας; πολύ απλά γιατί είμαστε διαφορετικές...όλες...η κάθεμία με το δικό της τρόπο σκέψης...εμένα μπορεί να με σοκάρει η δική σου απόψη κ να μη με σοκάρει ένα βιντεάκι ας πούμε...ή το αντίστροφο...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κοριτσια για να μην τρομοκρατουμε την κοπελα με περιπτωσεις που δεν μπορεσαν να κανουν μετα την εκτρωση παιδια, δεν νομιζω να ηταν η αιτια αυτη, .

     

    Σημερα η εκτρωση εαν ειναι καλος ο γιατρος δεν σου αφηνει καταλοιπα η συμφησεις . Την καθαριζουν καλα τη γυναιικα. Και δεν εχει διαφορα με τον καθαρισμο που κανει ο γιατρος σε μια παλινδρομη κυηση . Τουλαχιστον στις μικρες ηλικιες κυησης.

    Ετσι νομιζω. Και εγω που ειχα παλινδρομη πριν καποιο διαστημα εκτρωση η αμβλωση νομιζω μου την εγραψαν.

     

    Ποσες κοπελες ειχαν αποβολες η παλινδρομες ? Παρα πολλες εαν ρωτησετε γυρω σας. Και ολες εμειναν εγκυες. Μονο σε αυτο το forum να κοιταξετε θα δειτε παρα πολλα παραδειγματα.

     

    Υπαρχει ομως και η πιθανοτητα εαν ο καθαρισμος δεν ειναι καλος ειτε ειναι αποβολη, ειτε εκτρωση να δημιουργηθουν συμφησεις και να μην μπορει να μεινει εγκυος η γυναικα. Αλλα αυτο διρθωνεται πολυ ευκολα σημερα. Με μια υστεροσκοπηση .

     

    Καλή μου δεν ειναι τόσο εύκολα κ απλοικα τα πράγματα,επειδή ετσι έτυχαν σε μια σου φιλη.Υπάρχει κ η ακριβώς αντιθετη περιπτωση απο αυτή που περιγράφεις.Καταρχήν να πω οτι ειναι δικαιωμα της καθε κοπέλας να αποφασιζει τι θα κανει αλλα κ να δεκτει τις συνεπειες των επιλογων της αλλά να "νιωσει καλα" με αυτο που εγινε το βρισκω υπερβολικο.

    Περιπτωση σδερφικης φιλης που την βιωσα απο πολυ κοντα.Έπαιρνε αντισυλληπτικα για χρονια,τα σταματησε για 1-2 μηνες κ μεσα στο διαστημα αυτο εμεινε εγκυος με την 1η φορα που ειχε επαφη με τον συντροφο της(ελειπε μακρια αυτος).Αποφασιζει να μην το κρατησει για λογους επαγγελματικους κλπ κ μου το λεει τοτε κ μου παρουσιαζει τη διαδικασια ως απλοικη κ συνηθισμενη που την εκαναν κ φιλες-ξαδερφες της.Παει στον καλυτερο γιατρο κ τελειωνει εκει η υποθεση για να ανοιξει μετα 5χρονια οταν παντρεμενοι πλεον προσπαθουν να κανουν παιδι κ μετα απο εξετάσεις καταλαβαινουν οτι η φιλη εχει μια σαλπιγγα με συμφυσεις κ μια αλλη υδροσαλπιγγα(προιοντα της εκτρωσης της ειπε ρητα ο γιατρος)κ ο ανδρας της με πολυ μεγαλο εκ γεννετης προβλημα που προφανως εκεινη ηταν μια εκλαμψη του οργανισμου του.Η κοπελα κανει διαφορα αλλα η μια σαλπιγγα ειναι πια κατεστραμμενη κ η αλλη δεν μπορουν να πουν με σιγουρια οτι λειτουργει.Περνα ετσι πολυς καιρος κ η φιλη μου ηταν σε αθλια ψυχολογικη κατασταση αφενος για το υπαρχον προβλημα κ αφετερου για το γεγονος οτι κ αυτη συνεβαλε σε αυτο με κατι που το θεωρουσε τοσο απλοικο κ συνηθισμενο."μας τιμωρει η φυση" μου ελεγε.Τελικα τα παιδια μετα απο χρονια εχουνε με εξωσωματικη μια πανεμορφη κορη.

    Παραθετω αυτην την εμπειρια για να δειξω οτι δεν ειναι ολα τοσο ευκολα κ αντιμετωπισιμα.Ο οργανισμος της καθεμιας ειναι διαφορετικος κ δεν ξερεις πως μπορει να αντιδράσει.Κ εγω ξερω περιπτωσεις που εκαναν εκτρωσεις κ ολα καλα αλλα υπαρχουν κ αλλες που κ εγω ομολογω πως δεν τις ηξερα πριν ακουσω αυτο.Θεωρω βασικο οποια αποφασιζει να κανει εκτρωση να γνωριζει κ αυτες.Κ οπως μου ειπε ενας γιατρος για δικη μου υποθεση στην ιατρικη κ το 1/1000 ειναι υπολογισιμο ποσοστο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μάλλον δεν κατάλαβες το παράδειγμα της κουμπάρας μου. Το πάθος (που δεν είμαι σίγουρη πού το είδες) και η ειρωνία ήταν για τις καλοθελήτριες που ερμήνευαν τη δυσκολία της να πιάσει παιδί ως αποτέλεσμα της έκτρωσης που είχε κάνει - εντελώς λανθασμένα όπως αποδείχτηκε τελικά. Για την ίδια την έκτρωση δεν νιώθω κανένα πάθος και καμιά ειρωνία, και ούτε έχω διάθεση να ανεβάσω τους τόνους. Δεν μίλησα εγώ για ιλλιγιώδεις ρυθμούς αύξησης των εκτρώσεων, για πρωτιά στις εκτρώσεις, για υπογονιμότητα και για εγκλήματα...

     

    Προσωπικά δεν έχω τη διάθεση να κουνήσω το δάκτυλο σε μια νέα κοπέλα που αναγκάστηκε να περάσει την εμπειρία της έκτρωσης, ούτε νιώθω ικανοποίηση στη σκέψη ότι κάποτε ίσως το μετανιώσει. Αντιθέτως χαίρομαι που αισθάνεται καλά για την επιλογή της και ελπίζω να συνεχίσει έτσι, ανεξάρτητα από το τι διαβάζει εδώ μέσα.

     

    Όσο για τα χρόνια που περνούν, ήθελα να ήξερα εσείς που τα λέτε αυτά, είσαστε και κατά της αντισύλληψης; Γιατί με δεδομένο ότι η κάθε νέα κοπέλα μπορεί να βρεθεί στα 40 της χωρίς άντρα και χωρίς παιδιά, μήπως θα έπρεπε να μην χρησιμοποιούμε αντισύλληψη εξ αρχής ώστε να κάνουμε πολλά παιδάκια σε νεαρή ηλικία;

     

    Μάλλον ερμηνεύεις με λανθασμένο τρόπο αυτά που γράφω, επίτηδες. Ναι η αύξηση των εκτρώσεων είναι ιλιγγιώδης, ναι η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες σε αυτές τις επεμβάσεις, ναι οι πολλαπλές αποξέσεις προκαλούν πρόβλημα υπογονιμότητας. Τι να κάνουμε τώρα; Αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν κρύβεται ούτε ωραιοποιείται με κανέναν τρόπο. Το είπα και το ξαναείπα πως δεν τα έγραψα απευθυνόμενη στη θεματοθέτρια, αλλά στα πλαίσια της γενικότερης συζήτησης. Όσο για το τι διαβάζει η ίδια εδώ μέσα, δε νομίζω πως είναι χειρότερο από ό,τι διάβαζε πριν την επέμβαση, όπως μας έγραψε η ίδια στο πρώτο κιόλας ποστ της. Ήξερε από φόρουμ, δε νομίζω πως χρειάζεται κανέναν να της κάνει το δικηγόρο ή να λογοκρίνει τα ποστ των υπολοίπων. Αφήστε την να διαμαρτυρηθεί μόνη της, αν την ενόχλησε κάτι τόσο πολύ, δεν της κλείνει κανείς το στόμα. Η καθεμια κρίνεται από αυτά που γράφει.

     

    Από εκεί και πέρα, αν εσένα δε σου δίνει την εντύπωση ειρωνίας, απαξίωσης και διάθεσης έντασης των τόνων το προηγούμενο ποστ σου απέναντι σε όλες τις συνομιλήτριές σου κι όχι μόνο στις καλοθελήτριες της κουμπάρας σου, τότε τι να πω. Βασικά δεν έχω κάτι άλλο να πω, για να μη γίνεται προσωπικό το θέμα.

     

    Η κουμπάρα μου είχε κάνει έκτρωση ως φοιτήτρια. Μετά δεν μπορούσε να μείνει έγκυος. Φυσικά έφταιγε η έκτρωση (όλες οι καλοθελήτριες αυτό της είπαν). Μετά χώρισε, ξαναπαντρεύτηκε και έκανε στο τσάκα-τσάκα 2 παιδιά. Φυσιολογικοί τοκετοί, φυσιολογικά όλα. Μούγκα οι καλοθελήτριες...

     

    Κατανοώ ότι κάποιες νιώθουν την ανάγκη να παρουσιάσουν την έκτρωση ως μια πράξη με τραγικές συνέπειες, αλλά αν είναι να λέει ο καθένας τι φαντάζεται, δεν θα τελειώσει ποτέ αυτή η συζήτηση. Ειδικά αφού κάποιες φαντασιώνονται ένα σωρό πράγματα που δεν ισχύουν ή προσπαθούν με αυταπάρνηση και επιμονή να δημιουργήσουν τύψεις και ενοχές σε γυναίκες που έχουν κάνει έκτρωση και "νιώθουν καλά".

     

    Όσο για τις γυναίκες που απέβαλλαν πριν ολοκληρώσουν μια κύηση, όλες οι γνωστές και φίλες μου που έχουν κάνει παιδιά τα τελευταία χρόνια μετράνε τουλάχιστον μια αποβολή στο ενεργητικό τους. Ακόμα κι αυτές που ποτέ δεν έχουν κάνει έκτρωση. Πώς το εξηγούν αυτό οι επιστήμονες της παρέας?

     

    Περί αντισύλληψης δε θα σχολιάσω, γιατί εγώ προσωπικά, όπως έχει φανεί ήδη πιστεύω, είμαι φόλα υπέρ, σε κάθε περίπτωση.


    sK6ep3.pngEnQrp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ας μην λιθοβολούμε !!!! Δεν έχω καν άποψη για το θέμα σου Αννα μου. Προσωπικά ειναι πολύ ευαίσθητο θέμα και προσωπικό δεδομένο. Το μόνο όμως που μ έκανε να με βγάλεις απο τα ρούχα μου είναι που επιμένεις και λες για την ελειπή ενημέρωση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :shock::shock::shock::shock::shock:

    Δεν μπορείς να κατέβηκες απο τον Αρη !!!!! Δεν σου φταίει η κοινωνία που θέλησες να κάνεις έρωτα, δεν σου φταίει η κοινωνία που εσύ δεν πήγες ποτέ σε γυναικολόγο μέχρι τα 21 σου, δεν σου φταίει η κοινωνία που πέραν των βιβλίων του σχολείου σου δεν θέλησες να διαβάσεις και να ενημερωθείς για την σεξουαλική δραστηριότητα.

    Στα λεω με αγάπη και με φιλική διάθεση γιατί βλέπω ότι εξακολουθείς λίγο αν μου επιτρέπεις έστω και μετά απο 2 χρονια να εισαι λίγο ανώριμη. Αν θες να αποστασιοποιηθείς απο το θέμα- προβλημα-λάθος σου ΟΚ το καταλαβαίνω και ειναι σεβαστό, αλλα μην τα ρίχνεις ομως και στην ΄΄άτιμη κοινωνία΄΄ :wink:. Εισαι υπεύθυνη του λόγου σου, της κρίσης σου, των πράξεων σου. Αποδεχόμαστε αυτο που μας έχει συμβεί και αποδεχόμαστε και τα δικά μας λάθη.


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρώτον δε της την πέσαμε...άνοιξε ένα θέμα (όπως λέει κ μια κοπέλα πιό πάνω)κ γνωρίζει ότι θα δεχτεί πολλές κ διαφορετικές απόψεις...ή μήπως δεν ήξερε ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις με τον τρόπο που έγραφε;

    δεύτερον γιατί εσύ σοκάρεσε με το βίντεο ή με την απάντηση μιας σούπερ μαμάς(κ φυσικά δεν εννοώ εμένα μιας κ δεν έχω γίνει ακόμα) κ όχι με το μήνυμα της κοπέλας; πολύ απλά γιατί είμαστε διαφορετικές...όλες...η κάθεμία με το δικό της τρόπο σκέψης...εμένα μπορεί να με σοκάρει η δική σου απόψη κ να μη με σοκάρει ένα βιντεάκι ας πούμε...ή το αντίστροφο...

     

    Αγαπητή μου Κατερίνα,

    εγώ καταρχάς δεν σοκάρομαι εύκολα :P η συνεισφορά του συγκεκριμένου βίντεο ποια ακριβώς είναι πέρα από το να γεμίσει τύψεις ένα νέο παιδί που έχει πάρει την απόφασή του να κάνει έκτρωση??? ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω... θεωρείς ότι για όλα τα νέα παιδιά η απόφαση είναι τόσο εύκολη ή όλα λένε τι ωραία που έμεινα έγκυος ας κάνω και μία έκτρωση??

    αυτό που με ενοχλεί είναι πως δεν σεβόμαστε την απόφαση του άλλου... γι' αυτό και μίλησα για φασισμό.... από πολλά μηνύματα εδώ μέσα δεν κατάλαβα ότι όλοι σεβόμαστε το πως νιώθει η συγκεκριμένη κοπέλα και πρέπει να "αποδείξουμε" ότι κακώς νιώθει έτσι... τα δε ποστ σύνδεσης της έκτρωσης με το να μην μπορεί να ξανακάνει παιδιά κλπ κλπ τα αγνοώ ως άσχετα από άσχετους....

    η συγκεκριμένη κοπέλα, έκανε μία επιλογή και ενώ πίστευε (με όσα διάβαζε κακώς στο ιντερνετ) ότι θα επέρχετο και η καταστροφή τελικά δεν ήταν έτσι?? να την λιθοβολήσουμε επειδή το ξεπέρασε??? ή έπρεπε να κλαίγεται εδώ μέσα που πετάγεται την νύχτα με εφιάλτες και να λέμε εμείς "έλα μωρέ, μην κάνεις έτσι"??

    θεωρώ πως είμαστε πολύ δήθεν ως μαμάδες σε πολλά και παντελώς ανάξιες να κρίνουμε και να κατακρίνουμε τις αποφάσεις του άλλου.. ούτε θεωρώ πως η συγκεκριμένη κοπέλα "παρασύρει" την νεολάια ... το πως βιώνει κάποιος μία έκτρωση είναι καθαρά ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΘΕΣΗ... άλλος το βιώνει καλά άλλος άσχημα... μεγειά του με χαρά του....

    επομένως το βίντεο είναι τελείως άκυρο για εμένα γιατί δεν προσφέρει τίποτε άλλο παρά ενοχές και τύψεις σε έναν άνθρωπο που έχει κάνει την επιλογή του....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Συμφωνώ και επαυξάνω elenip.

     

    Δεν είδα το συγκεκριμένο βίντεο, αλλά αν είναι αυτό που υποψιάζομαι να σημειώσω ότι εκτός των άλλων είναι και μούφα...:rolleyes:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το μόνο όμως που μ έκανε να με βγάλεις απο τα ρούχα μου είναι που επιμένεις και λες για την ελειπή ενημέρωση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :shock::shock::shock::shock::shock:

    Δεν μπορείς να κατέβηκες απο τον Αρη !!!!! Δεν σου φταίει η κοινωνία που θέλησες να κάνεις έρωτα, δεν σου φταίει η κοινωνία που εσύ δεν πήγες ποτέ σε γυναικολόγο μέχρι τα 21 σου, δεν σου φταίει η κοινωνία που πέραν των βιβλίων του σχολείου σου δεν θέλησες να διαβάσεις και να ενημερωθείς για την σεξουαλική δραστηριότητα.

    Στα λεω με αγάπη και με φιλική διάθεση γιατί βλέπω ότι εξακολουθείς λίγο αν μου επιτρέπεις έστω και μετά απο 2 χρονια να εισαι λίγο ανώριμη. Αν θες να αποστασιοποιηθείς απο το θέμα- προβλημα-λάθος σου ΟΚ το καταλαβαίνω και ειναι σεβαστό, αλλα μην τα ρίχνεις ομως και στην ΄΄άτιμη κοινωνία΄΄ :wink:. Εισαι υπεύθυνη του λόγου σου, της κρίσης σου, των πράξεων σου. Αποδεχόμαστε αυτο που μας έχει συμβεί και αποδεχόμαστε και τα δικά μας λάθη.

    Με κάλυψες...

     

    Εν έτει 2015, είναι τουλάχιστον γελοίο να μεταθέτουμε τις ευθύνες μας για μια έκτρωση στην ελλειπή ενημέρωση, λες και ζούμε στο 1950 και δεν υπάρχουν τόσα μέσα από τα οποία μπορεί να ενημερωθεί κανείς... Υπάρχουν χιλιάδες άρθρα περί αντισύλληψης, τόσο στο διαδίκτυο, όσο και σε ΜΜΕ... Ακόμα καλύτερα, πηγαίνεις σ'ένα γυναικολόγο να σου εξηγήσει πέντε πράγματα παραπάνω. Όποιος ενδιαφέρεται να προφυλάξει το σώμα του και την υγεία του, βρίσκει τρόπο κι ενημερώνεται.

    Δε μπορεί να δέχεσαι ότι δεν είσαι παιδί για να χαρείς τη σεξουαλική σου ελευθερία, αλλά γίνεσαι όταν αφορά τις συνέπειες της κατάχρησης αυτής της ελευθερίας.

     

    Δεν είμαι υπέρ της έκτρωσης, αφού θεωρώ δεδομένο πως δεν ξεκινάμε ελεύθερες επαφές αν δεν μας "κόβει" να ενημερωθούμε πρώτα για αντισυλληπτικές μεθόδους, εφ'όσον δεν μας ενδιαφέρει η τεκνοποίηση στην φάση που διανύουμε.

     

    Σαφώς κι υπάρχουν περιπτώσεις που δυστυχώς τα όρια είναι ρευστά... Βιασμός, αιμομιξία, ιατρικοί λόγοι, κατάχρηση ατόμου ανώριμου να κατανοήσει τις συνέπειες των πράξεών του κ.ο.κ.

     

    Όταν υπάρχει όμως κι είναι γνωστή η επιλογή της αντισύλληψης, εκτός από τις παραπάνω περιπτώσεις που υπεισέρχονται κι άλλα κριτήρια, η έκτρωση είναι τουλάχιστον επιπολαιότητα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Με κάλυψες...

     

    Εν έτει 2015, είναι τουλάχιστον γελοίο να μεταθέτουμε τις ευθύνες μας για μια έκτρωση στην ελλειπή ενημέρωση, λες και ζούμε στο 1950 και δεν υπάρχουν τόσα μέσα από τα οποία μπορεί να ενημερωθεί κανείς... Υπάρχουν χιλιάδες άρθρα περί αντισύλληψης, τόσο στο διαδίκτυο, όσο και σε ΜΜΕ... Ακόμα καλύτερα, πηγαίνεις σ'ένα γυναικολόγο να σου εξηγήσει πέντε πράγματα παραπάνω. Όποιος ενδιαφέρεται να προφυλάξει το σώμα του και την υγεία του, βρίσκει τρόπο κι ενημερώνεται.

    Δε μπορεί να δέχεσαι ότι δεν είσαι παιδί για να χαρείς τη σεξουαλική σου ελευθερία, αλλά γίνεσαι όταν αφορά τις συνέπειες της κατάχρησης αυτής της ελευθερίας.

     

    Δεν είμαι υπέρ της έκτρωσης, αφού θεωρώ δεδομένο πως δεν ξεκινάμε ελεύθερες επαφές αν δεν μας "κόβει" να ενημερωθούμε πρώτα για αντισυλληπτικές μεθόδους, εφ'όσον δεν μας ενδιαφέρει η τεκνοποίηση στην φάση που διανύουμε.

     

    Σαφώς κι υπάρχουν περιπτώσεις που δυστυχώς τα όρια είναι ρευστά... Βιασμός, αιμομιξία, ιατρικοί λόγοι, κατάχρηση ατόμου ανώριμου να κατανοήσει τις συνέπειες των πράξεών του κ.ο.κ.

     

    Όταν υπάρχει όμως κι είναι γνωστή η επιλογή της αντισύλληψης, εκτός από τις παραπάνω περιπτώσεις που υπεισέρχονται κι άλλα κριτήρια, η έκτρωση είναι τουλάχιστον επιπολαιότητα.

     

    Τι να κάνουμε βρε κορίτσια, δεν "κόβει" σε όλους όπως "κόβει" σε όλες εμάς εδώ!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καμμια φορα στα 25 πιστευεις οτι προλαβαινεις να κανεις τα παντα. Ομως ο χρονος, περναει πιο γρηγορα απ οσο πιστευουμε, και επισης δεν ερχονται ολα οποτε τα θελεις. Δεν ερχεται ενας γαμος σε ολους, με το που τελειωσουν τις σπουδες και βρουν δουλεια...

     

    Καλημέρα κορίτσια!

     

    Νομίζω πως σε αυτή ακριβώς τη φράση βρίσκεται η ουσία της "αντιπαράθεσης" στο συγκεκριμένο θέμα.

     

    Ανεξάρτητα με το αν η διαδικασία της έκτρωσης θα "καθαρίσει επιτυχώς" τη μήτρα μιας γυναίκας ή όχι, στα 25 σου δεν σκέφτεσαι όπως στα 40 σου. Το γιατί, είναι ένα θέμα βέβαια και νομίζω πως έχει να κάνει με τις "προτεραιότητες" που θέτει ένας νέος και που συνήθως, σε νεαρή ηλικία εκπορεύονται από τα "θέλω" των γονιών.

     

    Όπως και εμείς που νομίζω πως είμαστε 30+ και 40+ μεγαλώσαμε με το μότο "σπουδές, καριέρα και μετά οικογένεια", έτσι θεωρώ πως γαλουχούνται και οι νεότεροι.

     

    Ο προβληματισμός μου έγκειται στο γιατί η δημιουργία οικογένειας και συνεπώς η έλευση μιας νέας ζωής στον κόσμο (δώστε νόημα στις λέξεις, δεν είναι τσιτάτα) να έρχεται σε δεύτερη μοίρα και να θεωρείται τροχοπέδη για τα δύο πρώτα.

     

    Μη βιαστείτε να μου πείτε "για οικονομικούς λόγους". Δέχομαι ότι είναι ζήτημα όταν ο άλλος δεν έχει να φάει, αλλά σήμερα έχουμε φτάσει στον αντίποδα, τα σπίτια να ξεχειλίζουν από ρούχα και παιχνίδια, φθηνά ή ακριβά. Και βεβαίως δεν αναφέρομαι στην ανευθυνότητα του να μην παίρνεις κανένα μέτρο αντισύλληυψης-φίλη θεματοθέτρια, δεν αναφέρομαι σε σένα.

    για να απαντήσω, λοιπόν, θεωρώ πως οι περισσότεροι γονείς, κάτι δεν λέμε σωστά στα παιδιά μας. Αγωνιούμε για το μέλλον τους σε οικονομικό επίπεδο, απομονώνοντας-ακούσια-την αξία της οικογένειας, της νέας ζωής, την αξία του ανθρώπου και της ίδιας της ζωής.

     

    Και πολλές φορές είμαστε τόσο πουριτανοί-γιατί άραγε?-που θεωρούμε μίασμα και αμαρτία ένα παιδί εκτός γάμου. Γιατί?Ακόμα και ο Χριστιανισμός, που δεν δέχεται τις προγαμιαίες σχέσεις, είναι κατά της έκτρωσης-παρακαλώ μην με λιθοβολήσετε οι αλλόθρησκοι, ένα παράδειγμα έφερα, καθότι πολλοί δήθεν συντηρητικοί και καλοί χριστιανοί γονείς κλείνουν την πόρτα στο παιδί τους αν κατά λάθος μείνει έγκυος, το προτρέπουν να τερματίσει την κύηση, του κάνουν το βίο αβίωτο, κλπ.

     

    Αυτό που θέλω να πω κοντολογίς, είναι πως η κοινωνία μας διέπεται από κρίση ανθρωπισμού. Εμείς οι ίδιοι οι άνθρωποι δεν αγαπάμε τον άνθρωπο, το συνάνθρωπο, τη ζωή την ίδια.Φίλη θεματοθέτρια και πάλι δεν αναφέρομαι σε σένα, αλλά στον τρόπο που πολλοί από μας μεγαλώσαμε και ίσως-ασυναίσθητα-μεγαλώνουμε και τα παιδιά μας.

     

    Αγαπητή φίλη, το θέμα για σένα έχει τελειώσει εδώ (αναφέρομαι σε αυτό που πέρασες) και εύχομαι η ζωή να σου επιφυλάσει τα βέλτιστα. Εύχομαι να είχες κάποιον στο πλάι σου όλον αυτό τον καιρό που σε στήριξε, γιατί δεν είναι εύκολη διαδικασία, τόσο σε σωματικό, όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Επίσης κατανοώ το ότι προχωράς μπροστά και ότι είσαι οκ ψυχολογικά. και είναι λογικό, όταν ένα μωρό δεν είναι στα θέλω σου, όταν πιθανολογείς σε μεγάλο βαθμό ότι δεν θα είχες στήριξη από την οικογένειά σου-δεν τους ψέγω σε καμία περίπτωση-και όταν έχουμε μεγαλώσει μπολιασμενοι με ενοχές για εγκυμοσύνες που έτυχαν είτε γιατί είναι εκτός γάμου, είτε γιατί δεν αγγίξαμε την επιτυχία πρώτα. Μην ανησυχείς, δεν σε κατηγορώ, και γω έτσι μεγάλωσα.

     

    Κορίτσια, αυτό που συμβαίνει σε αυτή τη συζήτηση, είναι πως η θεματοθέτρια είναι στη μία όχθη του ποταμού και μια γυναίκα που προσπαθεί να γίνει μητέρα στην άλλη. Στη μία τυχαίνει και στην άλλη δεν πετυχαίνει.Όμως, λιτλ μάνκι, υπάρχουν κάποια πράγματα που πραγματικά δεν τα καταλαβαίνεις αν δεν κάνεις δικά σου παιδιά, όσο μελό και αν ακούγεται. Γονιός δεν γεννιέσαι, γίνεσαι μέρα με τη μέρα, μεγαλώνοντας το παιδί σου. Και αν είναι το φυσικό σου παιδί (εννοώ δεν έχεις υιοθετήσει), παίρνεις μια πρόγευση, από τις κλωτσιές που δίνει μέσα στην κοιλίτσα σου, και εν τέλει αντιλαμβάνεσαι το θαύμα της ζωής, που από ορμόνες και γενετικό υλικό, από μια φακούλα, μια καρδούλα, ένα ζουδάκι που μοιάζει με εξωγήινο αρχικά, γεννιέται ένα μωρό, ένα λουλουδάκι που μεγαλώνει και ανθίζει με την αγάπη και τη φροντίδα. Και ο κύκλος της ζωής συνεχίζεται.

     

    Θεωρώ λοιπόν ότι κάποια πράγματα-θαύματα μάλλον-όπως η προοπτική του ερχομού ενός ανθρώπου στον κόσμο-γιατί μπορεί μια γυναίκα στην πορεία της εγκυμοσύνης να αποβάλει, ή να βρεθεί στο δίλημμα του να τερματίσει την κύηση λόγω ανωμαλιών του εμβρύου-δεν έχουν να κάνουν με τη "φάση" στην οποία βρισκόμαστε-τύπου "δεν είμαι έτοιμη για παιδιά, σπουδάζω, δεν έχω δουλειά ακόμη" γατί αφορούν στο μεγαλείο της ύπαρξής μας και για να πάω ένα βήμα πριν, η πιθανότητα του να συμβούν θα πρέπει να αξιολογείται πάντα, όσο μικρή και αν είναι, αν δεν θέλουμε να μας "τύχουν" στη συγκεκριμένη "φάση" με υπευθυνότητα, καθόσον δεν υπάρχει "ολίγον" έγκυος όταν εμείς οι ίδιοι γινόμαστε στατιστική.

     

    Αγαπητή θεματοθέτρια, είμαι σχεδόν 40. Κατάφερα να κάνω 2 παιδιά έχοντας σοβαρό πρόβλημα-όχι υπογονιμότητας. Μπήκα στο χειρουργείο να γεννήσω το δεύτερο έχοντας τύψεις γιατί έλεγα στον εαυτό μου ότι αν μου συμβεί κάτι εξαιτίας του τοκετού τι θα σκεφτεί το παιδί μου για την εγωίστρια μάνα του που ήθελε να του κάνει και αδερφάκι δλδ κ άλλο παιδί; Και όταν σκέφτομαι πώς θα ήταν αν μπορούσα να κάνω και άλλο παιδί, αμέσως λέω πως είναι αμαρτία να ζητάω τόσα, όταν πήγα και γύρισα. Και λέω ευχαριστώ και σταματάω να κάνω τέτοιες (εγωιστικές θα έλεγε κανείς;) σκέψεις, γιατί μια εγκυμοσύνη για μένα ήταν και είναι παράγοντας κινδύνου για τη ζωή μου.και λέω πάντα στον εαυτό μου να είναι ευχαριστημένος με αυτά που έχει και όχι με αυτά που δεν έχει.

     

    Επίσης να σου πω ότι ανάμεσα στις δύο εγκυμοσύνες μου είχα και μία παλίνδρομη αμέσως μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού μου. Όπως και σε σένα , έτσι και σε μένα έτυχε από προσπερματικά υγρά. Έχοντας ταλαιπωρηθεί πολύ στην πρώτη, δεν πέταξα από τη χαρά μου όταν το έμαθα. Αποφάσισα με το σύζυγό μου να το κρατήσουμε, γιατί γνώριζα ότι δεν θα είχα πολλές ευκαιρίες.Η φύση όμως αποφάσισε αλλιώς και η καρδούλα αυτή έπαψε να χτυπά-ή δεν χτύπησε ποτέ, οπότε έκανα απόξεση. Το άφησα πίσω μου όμως, όπως και εσύ θα πρέπει να αφήσεις πίσω σου αυτό που συνέβη, ανεξάρτητα από το αν το επέλεξε η φύση ή όχι, γιατί πρέπει να ζήσεις τη ζωή σου-την έχεις όλη μπροστά σου άλλωστε.

     

    Και ναι, όταν κάποια στιγμή αποκτήσεις δικά σου παιδιά, εφόσον το επιθυμείς, πιστεύω πως θα καταλάβεις πολλά που δεν αντιλαμβάνεσαι τώρα-τα οποία ούτε εγώ τα καταλάβαινα όταν ήμουν στην ίδια "φάση", ανεξάρτητα από το αν θα πενθήσεις ή όχι κάποια στιγμή για αυτή την εγκυμοσύνη-γιατί μπορεί και να μην σε απασχολήσει στο μέλλον.

     

    ΑΝΝΑ24, και γω θα ήθελα να κρατήσω το χέρι της κόρης μου, αν έμπαινε σε αυτή τη διαδικασία, ανεξάρτητα από το πώς βλέπω τα πράγματα αυτή τη στιγμή.

     

    Φίλη θεματοθέτρια, σου απάντησα πραγματικά με αγάπη και θέλεις να σου πω κάτι?στην ηλικία σου, πιθανώς να έκανα το ίδιο. όπως λέει και μια γαλλική παροιμία σε μετάφραση "εάν οι νέοι γνώριζαν και εάν οι μεγάλοι μπορούσαν..."


    Φιλικά,

    Ελίνα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να πω και πέντε πράγματα ακόμη, βρε κορίτσι κάποιος έπερεπε να σου τα πει, ή να ψαχτείς λίγο:

    Δεν κάνουμε σεξ με κάποιον, άσχετα αν τον γνωρίζουμε καλά ή όχι χωρίς προφυλακτικό αν δεν έχουμε μαζί του και αυτός μαζί μας μονογαμική σχέση και δεν έχουν περάσει έξι μήνες από την τελευταία φορά που κάναμε και οι δύο σεξ χωρίς προφυλακτικό (εννοείται ότι γνωρίζουμε αν είναι χρήστης ναρκωτικών αν κάνει μεταγγίσεις, κλπ). Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα κάνουμε εξέταση για HIV και αν όλα είναι οκ, βγάζουμε το προφυλακτικό, αφού κοιταχτούμε και για καμιά ηπατίτιδα.

     

    Και δεν είναι μόνο τα παραπάνω, ή μια ανεπιθύμητη εγκυμνοσύνη. Έπιασα δύο περιπτώσεις, όμως πρέπει να είμαστε ενημερωμένοι για το σεξουαλικό παρελθόν του συντρόφου μας και να αντιμετωπίζουμε το σεξ με υπευθυνότητα και προσοχή. τώρα δεν μπαίνω σε συζήτηση για τις σχέσεις γενικώς, αυτό είναι άλλο θέμα.

     

    Επίσης στο γυναικολόγο πάμε οπωσδήποτε μόλις αρχίσουμε να έχουμε σεξουαλικές σχέσεις και όχι μόνο επειδή είμαστε σε ενδιαφέρουσα. Κάποιοι υποστηρίζουν μετά τα 18 ανεξάρτητα από το αν έχουμε σχέσεις ή όχι.Και ναι, ένας γυναικολόγος είναι ο κατεξοχήν αρμόδιος να ενημερώσει για μεθόδους αντισύλληψης και πιθανότητες εγκυμοσύνης.


    Φιλικά,

    Ελίνα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ελίνα μου άρεσε η τροπή που έδωσες στο θέμα.

    Έχεις δίκιο, είναι σε όλους μας τόσο πολύ ριζωμένο το μοτίβο σπουδές-οικ. αποκατάσταση-γάμος-έξαλλοι γονείς που πραγματικά έρχεται αυτόματα, δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να το δούμε και αλλιώς.

    Εντωμεταξύ, έτσι όπως είμαστε σήμερα, είναι εν μέρει και λίγο γελοίο το πράγμα. Έτσι κι αλλιώς, λεφτά δεν υπάρχουν...

     

    Νομίζω θέλει μια κοινωνιολογική ανάλυση κάπου εδώ.

    Παιδιά υπερπροστατευμένα που με τρομερή απροθυμία αφήνουν το βολικό ρόλο του προστατευόμενου για να γίνουν προστάτες, οι κάποτε επιταγές του lifestyle που ήθελαν τη γυναίκα πρώτα να γίνει Εμπορική Διευθύντρια και μετά να σκεφτεί για παιδί, η εκκλησία που δεν μπορείς να πεις ότι βοηθάει, η μανούλα που φοβάται μην τυλίξουν τον κανακάρη της με εγκυμοσύνη...

    Δεν θα ήταν κι άσχημα να απαλλαγούμε από όλα αυτά!


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αγαπητή μου Κατερίνα,

    εγώ καταρχάς δεν σοκάρομαι εύκολα :P η συνεισφορά του συγκεκριμένου βίντεο ποια ακριβώς είναι πέρα από το να γεμίσει τύψεις ένα νέο παιδί που έχει πάρει την απόφασή του να κάνει έκτρωση??? ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω... θεωρείς ότι για όλα τα νέα παιδιά η απόφαση είναι τόσο εύκολη ή όλα λένε τι ωραία που έμεινα έγκυος ας κάνω και μία έκτρωση??

    αυτό που με ενοχλεί είναι πως δεν σεβόμαστε την απόφαση του άλλου... γι' αυτό και μίλησα για φασισμό.... από πολλά μηνύματα εδώ μέσα δεν κατάλαβα ότι όλοι σεβόμαστε το πως νιώθει η συγκεκριμένη κοπέλα και πρέπει να "αποδείξουμε" ότι κακώς νιώθει έτσι... τα δε ποστ σύνδεσης της έκτρωσης με το να μην μπορεί να ξανακάνει παιδιά κλπ κλπ τα αγνοώ ως άσχετα από άσχετους....

    η συγκεκριμένη κοπέλα, έκανε μία επιλογή και ενώ πίστευε (με όσα διάβαζε κακώς στο ιντερνετ) ότι θα επέρχετο και η καταστροφή τελικά δεν ήταν έτσι?? να την λιθοβολήσουμε επειδή το ξεπέρασε??? ή έπρεπε να κλαίγεται εδώ μέσα που πετάγεται την νύχτα με εφιάλτες και να λέμε εμείς "έλα μωρέ, μην κάνεις έτσι"??

    θεωρώ πως είμαστε πολύ δήθεν ως μαμάδες σε πολλά και παντελώς ανάξιες να κρίνουμε και να κατακρίνουμε τις αποφάσεις του άλλου.. ούτε θεωρώ πως η συγκεκριμένη κοπέλα "παρασύρει" την νεολάια ... το πως βιώνει κάποιος μία έκτρωση είναι καθαρά ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΘΕΣΗ... άλλος το βιώνει καλά άλλος άσχημα... μεγειά του με χαρά του....

    επομένως το βίντεο είναι τελείως άκυρο για εμένα γιατί δεν προσφέρει τίποτε άλλο παρά ενοχές και τύψεις σε έναν άνθρωπο που έχει κάνει την επιλογή του....

    προσωπικά δεν υπονόησα ποτέ κάτι τέτοιο...ότι θα έπρεπε να ξυπνάει τα βράδυα με εφιάλτες ή ότι δε μπορεί να συνεχίσει τη ζωή της φυσιολογικά κτλ...το ότι όμως το μήνυμα αυτό μπορεί να παρασύρει μια κοπέλα να το δεί ώς κάτι εύκολο ενώ δεν είναι, ναί το πιστεύω...φυσικά κ είναι προσωπική υπόθεση της κάθεμιάς....το βίντεο το οποίο συμφωνώ ότι είναι πολύ σκληρό κ γι'αυτό προειδοποίησα, το μόνο που προσφέρει είναι να δείς ότι αυτό που αφαιρούν είναι μια ζωούλα,ένα σχηματισμένο ανθρωπάκι...κι αυτό γιατί απ'το τίτλο νομίζεις ότι δεν ήξερε τί ακριβώς είναι η έκτρωση...θεώρησα λοιπόν χρήσιμο για όποια κοπέλα σκέφτεται να μπεί σ'αυτή τη διαδικασία κ δεν είναι σίγουρη τί θέλει να κάνει να έχει μια σφαιρική απόψη κ μετά ν'αποφασίσει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συγγνώμη φασιστας ειναι αυτός που διαφωνεί η αυτός που δεν δέχεται τη γνώμη του άλλου? Ας μην χρησιμοποιούμε έτσι βαρύγδουπες εκφράσεις.

    Επίσης ειναι γνωστό ότι η έκτρωση μπορει να συνδεθεί με γυναικολογικά προβλήματα. Ή εμείς είμαστε άσχετες ή οι γιατροί.. Μπορει λέμε φυσικά και οχι ότι ειναι αναγκαία συνέπεια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω ως τι το μήνυμα σου σε μια σελίδα όπου όλες εμείς αιμορραγεί η καρδιά μας ,,Η ψυχή μας ....ρισκάρουμε την ζωή μας με τις ορμόνες...Για ενα παιδάκι....το έγραψες για ποιο λογο ....?? Για να νιώσεις. Καλύτερα λέγοντας μας ότι θα το ξαναεκανες....γιατι ειλικρινά αυτο χτύπησε μέσα στα αυτιά μου!!!!!

    έισαι τόσο μικρή κι όμως τόσο ανεύθυνη με όλη μου την καλή καρδιά στο λέω....δεν ξέρω εάν οφείλεται στον τρόπο που μεγάλωσες....καθ ως δεν εχω παιδάκι....Αλλά. με μεγάλωσε μια μα να μόνη της και απο την πρωτη στιγμη που ολόκληρωσα την σχέση μου ,.,.πρόσεχα και ριζά ξεκαθαρίσει ότι εάν ...Εάν.,.,έρθει έκτρωση δεν θα κάνω!!!!

    Γνωρίζεις άραγε πόσο μεγάλη αμαρτία είναι....??

    Γνωρίζεις πόσες πολλές επιπτώσεις μπορούσε και μπορει να έχει.....

    Έιμαι μια άγνωστη ...αυτο που θα σε συμβούλευα με όλη μου την καρδιά σαν παιδι μου πες ....πήγαινε εξιμολογησου....και ενημερώσου!!!!Έιμαι κοριτσάκι μου άδικο να πετάς κάποιο παιδάκι γιατι παιδάκι ειναι για μια ευχαρίστηση της στιγμής.....ενω Υπάρχουν παρα πολλές γυναίκες που ζουν έναν Γολγοθά προκειμένου να κάνουν ενα παιδάκι.....

    καλές γιορτές με υγειά και εύχομαι να ξεχάσεις τελείως αυτο το συμβάν.....και να μην το εκφράζεις τόσο άνετα!!!


    ;)Χαμογελα....αισιοδοξια...ονειρα....:wink:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η κοπέλα την εμπειρία της μοιράστηκε, και την άποψή της. Κανείς δεν μπορεί να την κρίνει για το αν έκανε καλά ή όχι, όπως κανείς δεν μπορεί να πει αν μια γυναίκα που κάνει 10 εξωσωματικές κάνει καλά. Ο καθένας αποφασίζει για το σώμα του.

     

    Το βίντεο με το έμβρυο στα γαντοφορεμένα χέρια ξεπερνά κάθε όριο ευπρέπειας και ζήτησα να αφαιρεθεί ως άχρηστο και ενοχλητικό.

    Εννοείται, αντισύλληψη, αντισύλληψη και πάλι αντισύλληψη.


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    elin μου, ειλικρινα δεν καταλαβα πού κολλαει η ελλειψη σεβασμου στον ανθρωπο και την αξία της ανθρωπινης ζωης, με την επιλογη του καθε ζευγαριου/ της καθε γυναικας σχετικα με τον χρονο που θα τεκνοποιησει (ασχετως εκτρώσεως βεβαιως).

    Δηλαδη το οτι μια γυναικα επιλεγει να μην κανει παιδι οσο πχ σπουδαζει ωστε να μην αναγκαζεται να θηλαζει το μωρο με τον μαρσιπο μεσα στο αμφιθεατρο ή επιλεγει να μην κανει παιδι μεχρι να βρει μια δουλεια ωςτε να μην αναγκαςτει να στηριχθει στο "εχει ο Θεός", ειναι δειγμα κρισης ανθρωπισμου;

     

    Με καθε επιφυλαξη, μηπως και δεν καταλαβα καλά το ποστ σου (ηταν και λιγο κουτουρού, απ' ολα ειχε μεσα...)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    προσωπικά δεν υπονόησα ποτέ κάτι τέτοιο...ότι θα έπρεπε να ξυπνάει τα βράδυα με εφιάλτες ή ότι δε μπορεί να συνεχίσει τη ζωή της φυσιολογικά κτλ...το ότι όμως το μήνυμα αυτό μπορεί να παρασύρει μια κοπέλα να το δεί ώς κάτι εύκολο ενώ δεν είναι' date=' ναί το πιστεύω...φυσικά κ είναι προσωπική υπόθεση της κάθεμιάς....το βίντεο το οποίο συμφωνώ ότι είναι πολύ σκληρό κ γι'αυτό προειδοποίησα, το μόνο που προσφέρει είναι να δείς ότι αυτό που αφαιρούν είναι μια ζωούλα,ένα σχηματισμένο ανθρωπάκι...κι αυτό γιατί απ'το τίτλο νομίζεις ότι δεν ήξερε τί ακριβώς είναι η έκτρωση...θεώρησα λοιπόν χρήσιμο για όποια κοπέλα σκέφτεται να μπεί σ'αυτή τη διαδικασία κ δεν είναι σίγουρη τί θέλει να κάνει να έχει μια σφαιρική απόψη κ μετά ν'αποφασίσει...[/quote']

     

    Κατερινα εγω το βιντεο δεν το ειδα καν...δε θελω και να το δω.Ομως ας μη κρυβομαστε πισω απο το δαχτυλο μας.Για οποια κοπελα σκεφτεται να κανει εκτρωση δεν αποτελει παροχη σφαιρικης αποψης το να της παρουσιασεις ενα σκληρο βιντεο ωστε να την πεισεις οτι εγκληματει.Ποσο μαλλον το να παρουσιαζεις ενα τετοιο βιντεο σε μια κοπελα η οποια εχει ηδη κανει εκτρωση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    αυτό που με ενοχλεί είναι πως δεν σεβόμαστε την απόφαση του άλλου... γι' αυτό και μίλησα για φασισμό.... από πολλά μηνύματα εδώ μέσα δεν κατάλαβα ότι όλοι σεβόμαστε το πως νιώθει η συγκεκριμένη κοπέλα και πρέπει να "αποδείξουμε" ότι κακώς νιώθει έτσι... τα δε ποστ σύνδεσης της έκτρωσης με το να μην μπορεί να ξανακάνει παιδιά κλπ κλπ τα αγνοώ ως άσχετα από άσχετους....

    η συγκεκριμένη κοπέλα, έκανε μία επιλογή και ενώ πίστευε (με όσα διάβαζε κακώς στο ιντερνετ) ότι θα επέρχετο και η καταστροφή τελικά δεν ήταν έτσι?? να την λιθοβολήσουμε επειδή το ξεπέρασε??? ή έπρεπε να κλαίγεται εδώ μέσα που πετάγεται την νύχτα με εφιάλτες και να λέμε εμείς "έλα μωρέ, μην κάνεις έτσι"??

    Εκφράζεις πάρα πολύ καλά αυτό που σκέφτομαι διαβάζοντας τα σχόλια εδώ μέσα. Έχω την εντύπωση πως οι περισσότερες θα χαίρονταν να διαβάσουν ένα ποστ που να περιγράφει πόσο άσχημα νιώθει η κοπέλα ή πόσο στραβά πήγαν όλα στη ζωή της ή πόσο μετανιώνει που έκανε έκτρωση. Το αντίθετο τους ενοχλεί.

     

    Επίσης παρότι χαίρομαι που όλες θυμόσαστε τους εαυτούς σας και τις φίλες σας να είναι χαλαρές, άνετες και ενημερωμένες σε θέματα σεξουαλικότητας και σεξουαλικής υγείας από την μετεφηβική ηλικία ακόμα, πραγματικά αναρωτιέμαι σε ποια χώρα ζείτε.

     

    Μάλλον ερμηνεύεις με λανθασμένο τρόπο αυτά που γράφω, επίτηδες. Ναι η αύξηση των εκτρώσεων είναι ιλιγγιώδης, ναι η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες σε αυτές τις επεμβάσεις, ναι οι πολλαπλές αποξέσεις προκαλούν πρόβλημα υπογονιμότητας.

    Τις πολλαπλές αποξέσεις τώρα τις πρόσθεσες, και εν πάση περιπτώσει η κοπέλα δεν μίλησε για πολλαπλές αποξέσεις αλλά για μία και μοναδική έκτρωση, την οποία αναγκάστηκε να κάνει όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη σε μια ηλικία που, κακά τα ψέμματα, οι περισσότερες γυναίκες δεν επιλέγουν να κάνουν παιδί.

     

    Για τα υπόλοιπα, περιμένω να μου παραθέσεις τις σχετικές πηγές. Αλλιώς μπορώ να θεωρήσω πως τα βγάζεις από το μυαλό σου.

     

    Όταν υπάρχει όμως κι είναι γνωστή η επιλογή της αντισύλληψης, εκτός από τις παραπάνω περιπτώσεις που υπεισέρχονται κι άλλα κριτήρια, η έκτρωση είναι τουλάχιστον επιπολαιότητα.

    Η έκτρωση είναι επιπολαιότητα όταν χρησιμοποιείται ως η μοναδική μέθοδος αντισύλληψης ή συνδιαστικά με άλλες άκυρες μεθόδους όπως το "τράβηγμα". Αν μια κοπέλα σκέφτεται, ας κάνω σεξ χωρίς προστασία και αν μείνω έγκυος δεν έγινε και τίποτα, θα κάνω μια (ακόμα) εκτρωσούλα, τότε ναι, η στάση αυτή είναι ανώριμη και επιπόλαια.

     

    Αν η θεματοθέτρια ήταν όντως μια ανώριμη και επιπόλαια νεαρή κοπέλα που δεν την ένοιαζε (ή δεν της έκοβε) να προφυλαχθεί από ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη και σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι ήταν έτοιμη να φέρει σε πέρας μια εγκυμοσύνη και να γίνει μάνα δίπλα σε έναν εξίσου επιπόλαιο πατέρα; Από αυτή την άποψη, η επιλογή της έκτρωσης δεν ήταν καθόλου επιπόλαια. Αντιθέτως θα έλεγα ότι ήταν και πολύ συνειδητοποιημένη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οι φωνές για τις αμαρτίες απλα με ξεπερνάνε.

    Ποιος δίνει δεκάρα;


    Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

    ..................................................................................

    Ο Θεός πέθανε...

    Ο Μαρξ πέθανε...

    κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το βίντεο δεν το είδα καν θα παρακαλούσα όλες τις μανούλες να μην βάζουν τέτοιους είδους βίντεο για ΄΄αφύπνιση΄΄ και ΄΄συνείδηση΄΄. Δρυάδα σ ευχαριστώ που απευθύνθηκες στην διαχείρηση. Σε όλα υπάρχουν όρια. Ο αναμάρτηρος ας ρίξει πρώτος τον λίθο.


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Vas,
        Καλησπέρα σας!
         
        Αφορμή για την παράθεση του παρακάτω κειμένου, στάθηκαν τα σχόλια που διάβασα, σε ενα αγωνιώδη post μιας κοπέλας ετούτου του forum με ανησυχία για την εξέλιξη της εγκυμοσύνης της καθώς ο γιατρός της είπε οτι η αυχενική της δεν ήταν "καλή".
         
         
        Ελπίζω να αφιερώσετε λίγο χρόνο για να το διαβάσετε!
        Ίσως σας διαφωτήσει και εσάς όπως και εμένα.
         
        Το κείμενο είναι μακροσκελές και πολύ περιεκτικό είναι δημοσιευμένο στη σελίδα http://www.unborn.gr/unborn1/unborn/index.php?id=7,21,0,0,1,0 και αποτελεί
        την Διάλεξη του Δρ. Σάββα Κυριακίδη
         
        Λευκωσία 1992
         
        Ο προγεννητικός έλεγχος είναι μια σειρά εξετάσεων που δείχνουν αν το έμβρυο είναι υγιές. Κάποιες μπορεί να δώσουν ανακριβή αποτελέσματα, ενώ μερικές είναι επικίνδυνες για το έμβρυο.
        Ο Σύλλογος Προστασίας Αγέννητου Παιδιού δεν αντιτίθεται στη διενέργεια των (μη επικίνδυνων) εξετάσεων προγεννητικού ελέγχου όταν σκοπεύουν στον εντοπισμό θεραπεύσιμων ανωμαλιών του εμβρύου. Αντιτίθεται όμως στην άποψη ότι η έκτρωση είναι αναγκαίο κακό στην περίπτωση που ο προγεννητικός έλεγχος υποδείξει "πρόβλημα" στο έμβρυο.
        Το παρόν άρθρο περιέχει σχετική διάλεξη του γυναικολόγου χειρούργου μαιευτήρα Δρ. Σάββα Κυριακίδη, που έλαβε χώρα στη Λευκωσία τον Μάρτιο του 1992. Διευκρινίζουμε ότι το άρθρο δεν αφορά την Ελλάδα, αλλά την κατάσταση στην Κύπρο, όπου ζει και εργάζεται ο κ. Κυριακίδης. Οι κρίσεις και εκτιμήσεις πέρα από τα παρεχόμενα επιστημονικά στοιχεία, αποτελούν προσωπικές γνώμες του συγγραφέα.
         
        Διάλεξη Δρ. Σάββα Κυριακίδη
         
        Λευκωσία 1992
         
        Ο προγεννητικός έλεγχος είναι μια νέα ανακάλυψη της Ιατρικής Επιστήμης και ιδιαίτερα του κλάδου της Μαιευτικής-Γυναικολογίας, που άρχισε να εφαρμόζεται συστηματικά στη δεκαετία του '70. Όταν λέμε προγεννητικό έλεγχο, εννοούμε τις διάφορες εξετάσεις που κάνουμε στο έμβρυο για να διαπιστώσουμε εάν πάσχει από κάποια ασθένεια ή όχι. Οι πρώτες ασθένειες, για τις οποίες άρχισε να γίνεται προγεννητικός έλεγχος συστηματικά, ήταν το σύνδρομο Down ή μογγολοειδής ιδιωτεία και η μεσογειακή αναιμία. Δυστυχώς, η Ελλάδα είχε το θλιβερό προνόμιο να είναι από τις πρώτες χώρες που άρχισε να εφαρμόζεται ο προγεννητικός έλεγχος για μεσογειακή αναιμία και άλλες παρεμφερείς αναιμίες, όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία.
        Κατ' αρχάς πρέπει να πούμε σε ποιες γυναίκες εφαρμόζεται αυτός ο έλεγχος. Γίνεται σε εγκύους που φέρουν το στίγμα μεσογειακής αναιμίας, τόσο οι ίδιες, όσο και οι σύζυγοί τους. Σ' ένα ζευγάρι που έχουν και οι δύο το στίγμα της μεσογειακής αναιμίας, υπάρχει πιθανότητα 25% (1/4) να γεννηθεί παιδί με μεσογειακή αναιμία, 50% να γεννηθεί παιδί που θα φέρει το στίγμα της μεσογειακής αναιμίας και 25% να γεννηθεί παιδί που δεν θα φέρει ούτε καν το στίγμα.
        Πώς γίνεται αυτή η εξέταση; Στα τέλη της δεκαετίας του '70 ήταν πολύ πρωτόγονη και σχεδόν όλες οι γυναίκες που υποβάλλονταν σε αυτήν την εξέταση απέβαλλαν, και η αποβολή γινόταν είτε το έμβρυο ήταν υγιές είτε ήταν άρρωστο. Η βασική αρχή του προγεννητικού ελέγχου και τότε και σήμερα είναι να πάρουμε εμβρυϊκό αίμα και να του κάνουμε ανάλυση, για να βρούμε εάν το έμβρυο πάσχει από μεσογειακή αναιμία ή όχι. Από ποιο ανατομικό σημείο του εμβρύου παίρνουμε αυτό το αίμα; Στην αρχή της εφαρμογής της μεθόδου παίρναμε αίμα από ένα αιμοφόρο αγγείο του πλακούντα, το ταίρι, όπως το ξέρει ο περισσότερος κόσμος. Ο μαιευτήρας τρυπούσε με μια ειδική μακριά βελόνα δια μέσου των κοιλιακών τοιχωμάτων και της μήτρας της εγκύου, σχεδόν πάντοτε στα τυφλά. Μερικές φορές μπορούσε να καθοδηγείται από το πρωτόγονο Ultra Sound της δεκαετίας εκείνης, για να φθάσει με τη βελόνα στον πλακούντα και να πετύχει κάποιο αιμοφόρο αγγείο, για να πάρει εμβρυϊκό αίμα. Επειδή αυτή η παρακέντηση, αυτό το τρύπημα, μπορούσε να επαναληφθεί πολλές φορές, αυτός ήταν και ο λόγος που σχεδόν όλες οι γυναίκες που υποβάλλονταν σε αυτή τη μέθοδο απέβαλλαν.
        Στη συνέχεια, εφαρμόστηκε η παρακέντηση με την καθοδήγηση του εμβρυοσκοπίου, οπότε μπορούσαμε να πάρουμε αίμα κατ' ευθείαν από τον ομφάλιο λώρο ή την έκφυση του ομφαλίου λώρου, από τον πλακούντα ή από αγγείο του πλακούντα.
        Έπειτα, με την τεράστια τεχνολογική ανάπτυξη των υπερήχων, του γνωστού Ultra Sound, μπορούμε να κάνουμε ομφαλοκέντηση, δηλαδή να πάρουμε εμβρυϊκό αίμα από τον ομφάλιο λώρο, κατευθύνοντας τη βελόνα παρακεντήσεως με τη βοήθεια των υπερήχων. Η τελευταία μέθοδος που αναφέραμε είναι μία από τις δύο μεθόδους που χρησιμοποιούνται και σήμερα για τον προγεννητικό έλεγχο της μεσογειακής αναιμίας. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται σήμερα σε προχωρημένες εγκυμοσύνες, ενώ η άλλη, που θα αναφέρουμε πιο κάτω, σε εγκυμοσύνες που βρίσκονται σε αρχικό στάδιο.
        Ένα ερώτημα που δημιουργείται είναι: σε ποιο στάδιο της εγκυμοσύνης γίνεται αυτή η εξέταση; Συνήθως γίνεται μεταξύ της 17ης - 20ής εβδομάδας της εγκυμοσύνης και μετά από 8 - 10 ημέρες έχουμε τα αποτελέσματα. Εάν το έμβρυο πάσχει, η λύση που δίνει η "μοντέρνα" Ιατρική είναι η έκτρωση, δηλ. μία έκτρωση στον 5ο - 6ο μήνα της εγκυμοσύνης. Τη λέξη "μοντέρνα" προηγουμένως την θέσαμε εντός εισαγωγικών. Και τούτο, γιατί οποιαδήποτε Ιατρική ανέχεται την έκτρωση όχι μόνο δεν είναι μοντέρνα, αλλά είναι πανάρχαια, βάρβαρη, απάνθρωπη και οπισθοδρομική. Για να συνειδητοποιήσει ο αναγνώστης καλύτερα τι διαπράττουμε με την έκτρωση, ας σκεφθεί πως, αν αυτά τα παιδιά μετά την έκτρωση δεν τα ρίχναμε στον κουβά ή στα σκουπίδια του χειρουργείου να ξεψυχήσουν, αλλά τα βάζαμε σε μια σύγχρονη θερμοκοιτίδα, θα μπορούσαν άνετα να επιβιώσουν.
        Η άλλη μέθοδος που εφαρμόζεται σήμερα για τον προγεννητικό έλεγχο της μεσογειακής αναιμίας, είναι μια καινούργια μέθοδος, κατά την οποία παίρνουμε πλακουντιακές λάχνες. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να φτάσουμε στον πλακούντα και να πάρουμε λάχνες είτε δια μέσου των κοιλιακών τοιχωμάτων είτε δια μέσου του κόλπου και εν συνεχεία του τραχηλικού στομίου. Η ηλικία του αγέννητου βρέφους, κατά την οποία εφαρμόζεται αυτή ή μέθοδος, είναι 10-12 εβδομάδες. Η μέθοδος αυτή διαφημίστηκε πολύ στους ιατρικούς κύκλους και πολλοί γυναικολόγοι, ιδιαίτερα αυτοί που ασχολούνται με τον προγεννητικό έλεγχο, τη δέχθηκαν με ενθουσιασμό, με το δικαιολογητικό ότι, αντί η έκτρωση να γίνεται στην 26η εβδομάδα της εγκυμοσύνης, να γίνεται στη 16η εβδομάδα. Δυστυχώς, οι σκέψεις αυτές μπορούν να χαρακτηριστούν τουλάχιστον επιπόλαιες και ανεύθυνες, διότι είτε στη 16η είτε στην 26η είτε ακόμα και στην 6η εβδομάδα γίνει η έκτρωση, η ίδια πράξη εκτελείται, όπως την αναφέρει και ο Καθηγητής Κ. Λούρος στο γνωστό σύγγραμμά του "Φόνος εκ προμελέτης". Ίσως να υπάρχει κάποια συναισθηματική διαφορά, αλλά η ουσία της πράξεως είναι η ίδια: ΦΟΝΟΣ !
        Η τελευταία αυτή μέθοδος που αναφέραμε, ανακαλύφθηκε στην Κίνα από Κινέζους γιατρούς το 1981-82 και τελειοποιήθηκε από Άγγλους. Ο στόχος των Κινέζων γιατρών ήταν να βρίσκουν ποια έμβρυα είναι κορίτσια και ποια αγόρια, για να κάνουν έκτρωση τα κορίτσια. Με αυτή τη μέθοδο μπορούμε να βρούμε, εκτός από τη μεσογειακή αναιμία, εάν το έμβρυο είναι αγόρι ή κορίτσι ή εάν πάσχει από άλλες χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Ενώ πολλοί γιατροί υποδέχθηκαν τη μέθοδο αυτή με μεγάλο ενθουσιασμό, ένα-δύο χρόνια μετά την εφαρμογή της άρχισαν οι πρώτες απογοητεύσεις. Παιδιά, που βρήκαν οι γιατροί ότι είναι υγιή και δεν πάσχουν από μεσογειακή αναιμία και τα άφηναν να γεννηθούν, γεννιούνταν ακρωτηριασμένα, δηλ. μπορεί να μην είχαν πόδι ή χέρι ή και τα δύο μαζί, χωρίς να μπορούν ακόμα οι γιατροί να δώσουν μια εξήγηση, ένα συγκεκριμένο λόγο. Το μόνο σίγουρο που βλέπουμε είναι πως η φύση εκδικείται αμείλικτα τη βίαιη και βάναυση επέμβαση που κάνουμε πάνω της.
        Καλό θα ήταν να αναφερθεί πώς γίνεται η έκτρωση σε αυτές τις προχωρημένες εγκυμοσύνες, που το έμβρυο πάσχει από μεσογειακή αναιμία ή άλλη ασθένεια. Στο πρόσφατο παρελθόν χρησιμοποιούνταν υπέρτονα διαλύματα, τα οποία διοχετεύονταν με βελόνα, με παρακέντηση, στον αμνιακό σάκκο. Τότε το έμβρυο πέθαινε αμέσως, γιατί κατάπινε μαζί με το αμνιακό υγρό και το δηλητηριώδες άλας, το οποίο επιπλέον του προκαλούσε πολλαπλά εγκαύματα στο δέρμα. Μετά από το φρικιαστικό και επώδυνο θάνατο του εμβρύου άρχιζαν ωδίνες στη γυναίκα, η οποία απέβαλλε το έμβρυο σε λίγες ώρες. Αυτή η μέθοδος μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και σε συνδυασμό με κολπικά δισκία προσταγλανδινών, οι οποίες είναι ένα καινούργιο φάρμακο της τελευταίας 10ετίας. Επίσης μπορούσε να γίνει και κανονική απόξεση, όπως γίνεται στις κυήσεις του αρχικού σταδίου. Να γίνει δηλαδή στο χειρουργείο διαστολή του τραχηλικού στομίου και, αφού κομματιαστεί το έμβρυο, να αφαιρεθεί κομμάτι-κομμάτι μέσα από τη μήτρα.
        Σήμερα κάνουν έκτρωση για τα έμβρυα με μεσογειακή αναιμία ή σύνδρομο Down ή διάφορες άλλες ασθένειες με πιο μοντέρνες μεθόδους. Απ' ότι φαίνεται, αυτές οι μοντέρνες μέθοδοι δίδουν και κάποιο "άλλοθι" στους γιατρούς που τις χρησιμοποιούν. Είναι κάτι ανάλογο με αυτό που γίνεται στον πόλεμο. Τα πιο παλιά χρόνια, ο στρατιώτης έβλεπε συνήθως αυτόν που σκότωνε και μπορούσε να έχει και τύψεις. Σήμερα όμως όχι, γιατί πατάς ένα κουμπί και μπορείς να σκοτώσεις χιλιάδες. Κάτι παρόμοιο γίνεται και στην Ιατρική. Αποφασίζει κάποιος υπουργός Υγείας πως πρέπει να γίνεται σε όλες τις εγκύους προγεννητικός έλεγχος, οπότε χιλιάδες έμβρυα ή καλύτερα αγέννητα παιδιά θανατώνονται. Φυσικά, λέμε και "εύγε" σ' αυτόν τον Υπουργό, γιατί μας παρουσιάζει τον προγεννητικό έλεγχο σαν κοινωνική προσφορά! Μάλιστα ο κάθε υπουργός Υγείας έχει και την ψευδαίσθηση πως δεν είναι ο υπεύθυνος αυτών των χιλιάδων εκτελέσεων αθώων εμβρύων. Ίσως επειδή δεν επισκέφθηκαν καμμία φορά τους φούρνους των νοσοκομείων την ώρα που καίνε τα σωματάκια αυτών των αθώων αγέννητων παιδιών. Αλήθεια, τι διαφορά υπάρχει μεταξύ αυτών των φούρνων των νοσοκομείων μας και των χιτλερικών φούρνων των στρατοπέδων συγκεντρώσεως; Αλήθεια, ποιοι υπέφεραν περισσότερο, αυτοί που εξολόθρευε ο Χίτλερ στους θαλάμους αερίων ή τα αγέννητα παιδιά που εξολοθρεύονται με τη χορήγηση δηλητηριώδους άλατος; Η σημερινή Ιατρική απαντά πως περισσότερο υποφέρουν τα αγέννητα παιδιά!
        Μετά από την παρένθεση αυτή, σημειώνουμε μερικούς ακόμα σύγχρονους τρόπους εκτελέσεως των αγέννητων παιδιών. το φάρμακο της προσταγλανδίνης, που κυκλοφορούσε μόνο σε κολπικά δισκία, σήμερα παρασκευάστηκε και για ενδοφλέβια χορήγηση. σε ένα ορό 2 ΑΜΡ ρίχνεται λίγο από το φάρμακο αυτό και σε 7-8 ώρες το πολύ η γυναίκα αποβάλλει το έμβρυο. Μία ΑΜΡ. προσταγλανδίνης στοιχίζει περίπου 25 κυπριακές λίρες. Για κάθε φόνο αγέννητου παιδιού με μεσογειακή αναιμία ή σύνδρομο Down, που γίνεται στα κρατικά νοσοκομεία, ο φορολογούμενος Κύπριος πληρώνει περίπου 1000 λίρες (500.000 δρχ. περίπου). Όσα χρήματα σπαταλά σήμερα η "πολιτισμένη" Ευρώπη και Βόρεια Αμερική για τον προγεννητικό έλεγχο, εάν χρησιμοποιούνταν για τα πεινασμένα παιδιά της Ασίας, Αφρικής και Λατινικής Αμερικής, δεν θα πέθαινε κανένα από πείνα ή παιδικές αρρώστιες. Όσο στοιχίζουν 2 ΑΜΡ. προσταγλανδίνης, το ίδιο στοιχίζουν και 50 εμβόλια ερυθράς. Τα Υπουργεία Υγείας δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό για την προμήθεια εκτρωτικών φαρμάκων, γιατί χρησιμοποιούν τα πιο μοντέρνα και ακριβά φάρμακα. Στο σημείο αυτό τίθεται το ερώτημα: ακολουθείται η αυτή τακτική και στην προμήθεια των υπολοίπων φαρμάκων; Εάν μια γυναίκα θέλει να κάνει έκτρωση για το άρρωστο αγέννητο παιδί της, εισάγεται χωρίς κανένα πρόβλημα σε κρατικό νοσοκομείο και την επομένη γίνεται η έκτρωση. Εάν όμως μια άλλη έχει πέτρες στη χολή και χρειάζεται εγχείρηση, μπορεί κάλλιστα να της λεχθεί ότι θα υπάρχει κρεβάτι σε έξι μήνες. Διερωτώμαι γιατί αυτή η μανία με τις εκτρώσεις, γιατί αυτό το μίσος προς την ίδια την ζωή; το κάθε παιδί που έρχεται στον κόσμο, είτε είναι άρρωστο είτε είναι υγιές, είναι ένας μικρός άγγελος. Εάν έχεις το δικαίωμα να σκοτώσεις έναν άγγελο, τότε έχεις το δικαίωμα να σκοτώσεις και ένα παιδί που πάσχει από μεσογειακή αναιμία ή σύνδρομο Down.
        Ίσως είναι περιττό να αναφερθούν οι πολλές επιπλοκές που οπωσδήποτε έχει κάθε γυναίκα μετά την έκτρωση, ιδιαίτερα σε αυτή την προχωρημένη ηλικία της εγκυμοσύνης. Οι καθαρά ιατρικές επιπλοκές μετά από μια έκτρωση, αν και σπάνιες, μπορεί να φθάσουν τις τριάντα, όπως αιμορραγία, μόλυνση, ανεπάρκεια τραχηλικού στομίου, διάτρηση μήτρας, επιπλοκές της ναρκώσεως κλπ. Η κυριότερη όμως επιπλοκή, η οποία πάντοτε εμφανίζεται σε όλες τις γυναίκες, χωρίς εξαίρεση, είναι το μετεκτρωτικό σύνδρομο, δηλ. όλες οι γυναίκες που κάνουν έκτρωση έχουν ψυχολογικά προβλήματα και τύψεις σε όλη τους τη ζωή!
        Σε όλη αυτή τη διαδικασία του προγεννητικού ελέγχου, που γίνεται για τη διάγνωση της μεσογειακής αναιμίας, εκτός από τα άρρωστα μωρά, που θανατώνονται όλα ανεξαίρετα, θανατώνονται και πάρα πολλά υγιή, λόγω λάθους και παρενεργειών της μεθόδου. Ο ακριβής αριθμός τους είναι άγνωστος, γιατί τα Υπουργεία Υγείας ποτέ δεν έδωσαν επίσημα στοιχεία, για ευνοήτους λόγους. Πάντως ο αριθμός αυτός θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλος, λόγω του πολυπλόκου της μεθόδου.
        Παράλληλα με αυτά σημειώνουμε στη συνέχεια και για μια άλλη κύρια ασθένεια, για την οποία γίνεται προγεννητικός έλεγχος, το σύνδρομο Down (μογγολοειδής ιδιωτεία). Η ασθένεια αυτή είναι μία χρωματοσωματική ανωμαλία στο 21ο ζεύγος χρωματοσωμάτων του ανθρώπου, με κύρια χαρακτηριστικά την πνευματική καθυστέρηση και αλλαγές στην εμφάνιση του ατόμου. Ο προγεννητικός έλεγχος για την ασθένεια αυτή είναι πολύ πιο απλός από τον προγεννητικό έλεγχο της μεσογειακής αναιμίας. και τούτο, γιατί δεν χρειαζόμαστε εμβρυϊκό αίμα, αλλά αμνιακό υγρό, του οποίου η λήψη είναι πολύ πιο εύκολη και πιο απλή. Με τη λήψη αμνιακού υγρού και την εξέταση, κατά την οποία κάνουμε καρυότυπο του εμβρύου, μπορούμε να διαγνώσουμε και άλλες 82 χρωματοσωματικές ασθένειες. Για τους γιατρούς που δέχονται τον προγεννητικό έλεγχο και τις εκτρώσεις προχωρημένης ηλικίας σαν κάτι το παραδεκτό και ηθικά επιτρεπτό, ο προγεννητικός έλεγχος για το σύνδρομο Down και άλλες χρωματοσωματικές ασθένειες γίνεται σε γυναίκες προχωρημένης ηλικίας, δηλ. 38-40 ετών και άνω και σε γυναίκες βεβαρυμένου οικογενειακού ή προσωπικού ιστορικού, δηλ. γυναίκες που βρίσκονται σε ομάδες υψηλού κινδύνου.
        Τώρα πώς έγινε και τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο και σε πολλές άλλες χώρες άρχισε να γίνεται ανεξέλεγκτα σε όλες τις γυναίκες προγεννητικός έλεγχος για το σύνδρομο Down; Διερωτώμαι ποιοι ιατρικοί λόγοι το επέβαλαν, που δεν νομίζω να υπάρχουν τέτοιοι. Επιπρόσθετα κανένα σοβαρό ιατρικό σύγγραμμα δεν συνιστά να γίνεται προγεννητικός έλεγχος σε όλες τις γυναίκες. Μήπως ο ανεξέλεγκτος προγεννητικός έλεγχος είναι ένα πρόσχημα για την ανεξέλεγκτη προώθηση των εκτρώσεων, ειδικά της μεγάλης ηλικίας; Ο λόγος που είναι αχρείαστος και επικίνδυνος ο προγεννητικός έλεγχος σε νεαρές εγκύους είναι πως αυτές οι γυναίκες έχουν ελάχιστες πιθανότητες να γεννήσουν παιδί με χρωματοσωματικές ανωμαλίες, ενώ είναι πολύ μεγαλύτερος ο κίνδυνος να αποβάλουν το έμβρυο, είτε είναι υγιές είτε όχι, εφ' όσον υποστούν τις αχρείαστες και άσκοπες εξετάσεις του προγεννητικού ελέγχου.
        Το πιο εξωφρενικό και σκανδαλώδες που γίνεται τα τελευταία χρόνια είναι το έμμεσο και παραπλανητικό μήνυμα που μεταδίδεται προς τις εγκύους, πως αν κάνουν τον προγεννητικό έλεγχο και το έμβρυο πάσχει από πνευματική καθυστέρηση, υπάρχει κάποια άλλη θεραπεία εκτός από την έκτρωση, για να προληφθεί η πνευματική καθυστέρηση. Ουσιαστικά το μήνυμα αυτό είναι ένα θρασύτατο ψέμμα, γιατί η θεραπεία που προτείνουν έμμεσα οι οπαδοί του προγεννητικού ελέγχου είναι η έκτρωση. Ευτυχώς στην Κύπρο ένα μεγάλο μέρος του γυναικείου πληθυσμού ξέρει ότι η έκτρωση είναι ΦΟΝΟΣ και το θεωρεί απαράδεκτο να κάνει έκτρωση για οποιαδήποτε αιτία. Και είναι ακόμα πιο απαράδεκτο να υπάρχουν γιατροί στην Κύπρο που να μη σέβονται τα πιστεύω αυτών των γυναικών και να προσπαθούν με παραπλανητικούς λόγους και εξάσκηση ψυχολογικής πιέσεως να τις πείσουν να κάνουν έκτρωση τα άρρωστα μωρά τους.
        Πρέπει να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι με την επέκταση του προγεννητικού ελέγχου σε όλες ανεξαίρετα τις εγκύους θα χάνουμε, με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς, σε όλη την Κύπρο, 400 μωρά κάθε χρόνο! Πότε επιτέλους το Υπουργείο Υγείας θα αναφέρει επίσημα πόσα υγιή παιδιά χάνονται κάθε χρόνο στα κρατικά νοσοκομεία λόγω ακριβώς του προγεννητικού ελέγχου; Για όλα τα θέματα το Υπουργείο Υγείας της Κύπρου έχει αξιόλογες στατιστικές, ενώ για το θέμα αυτό καμμιά. Γιατί άραγε αυτή η μεγάλη παράλειψη; Είναι σκόπιμη ή τυχαία; Έχει δικαίωμα το Υπουργείο Υγείας να χρησιμοποιεί τα λεφτά του φορολογουμένου Κυπρίου για εκτρώσεις, τη στιγμή που είναι παγκόσμια παραδεκτό ότι η έκτρωση είναι φόνος;
        Η τραγική ειρωνεία για μας εδώ στην Κύπρο και στην Ελλάδα είναι η έξής: Ο προγεννητικός έλεγχος στοχεύει κατά 99% στην πρόληψη δύο ασθενειών, της μεσογειακής αναιμίας και του συνδρόμου Down. Δυστυχώς όμως για τους φανατικούς υποστηρικτές του προγεννητικού ελέγχου και των εκτρώσεων προχωρημένης εγκυμοσύνης, γι' αυτές τις δύο ασθένειες βρέθηκαν κάποιες θεραπείες. Όλοι ξέρουμε πως σήμερα ο μέσος όρος ζωής των παιδιών με μεσογειακή αναιμία είναι σχεδόν ο ίδιος με αυτόν των φυσιολογικών ατόμων, εφ' όσον φυσικά κάνουν κανονικά τις μεταγγίσεις αίματος και την αποσιδήρωση. Το δύσκολο σήμερα στη θεραπεία των ατόμων με μεσογειακή αναιμία είναι η αποσιδήρωση, η οποία είναι επώδυνη και απαιτεί αρκετές ώρες για να ολοκληρωθεί. Προβλέπεται όμως πως πολύ σύντομα θα τεθεί σε κυκλοφορία χάπι, για να γίνεται η αποσιδήρωση με θεραπεία από το στόμα.
        Δυστυχώς, στην Κύπρο φτάσαμε στο εξευτελιστικό σημείο να διατυμπανίζουμε από τα μέσα μαζικής ενημερώσεως και δη δια του στόματος του Υπουργού Υγείας και άλλων ανωτέρων λειτουργών του κράτους, ότι θεραπεύσαμε τη μεσογειακή αναιμία, επειδή σκοτώνουμε αυτούς που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία! Τέτοιον εξευτελισμό, νομίζω, δεν έχει να επιδείξει άλλον η ιστορία μας. Με αυτές τις παρανοϊκές σκέψεις θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως πρέπει να σκοτώνουμε τους καρκινοπαθείς, τους ψυχοπαθείς, τους παραπληγικούς και μετά να λέμε ότι τους θεραπεύσαμε! Πρέπει να καταλάβουμε όλοι και πρώτιστα οι γιατροί πως ειδικά για τον Άνθρωπο δεν ισχύουν οι δαρβινικές και νεοδαρβινικές "θεωρίες".
        Αναφερόμενοι στην πρόοδο που επιτεύχθηκε στην θεραπεία των παιδιών με μεσογειακή αναιμία, πρέπει να πούμε πως τα παιδιά αυτά μεγαλώνοντας μπορούν να εργασθούν σαν φυσιολογικοί άνθρωποι, μπορούν να παντρευτούν, να κάμουν παιδιά και, εφ' όσον ο ένας από τους συζύγους δεν έχει το στίγμα, τα παιδιά τους θα είναι υγιή. Εννοείται πως θα μεγαλώσουν, θα εργαστούν και θα παντρευτούν όσα παιδιά γλυτώσουν από τη λαιμητόμο των εκτρώσεων. Πιο συγκεκριμένα αναφέρω πως στις 15.3.1992, στο Μακάρειο Νοσοκομείο στη Λευκωσία, γυναίκα που έπασχε από μεσογειακή αναιμία γέννησε με καισαρική τομή δίδυμα. Επίσης, το Φεβρουάριο του 1992, γυναίκα που έπασχε πάλι από μεσογειακή αναιμία, 32 ετών, γέννησε με καισαρική τομή το δεύτερό της παιδί. Με αυτά τα χαρακτηριστικά παραδείγματα μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης εάν οι άρρωστοι με μεσογειακή αναιμία έχουν δικαίωμα στη ζωή ή όχι.
        Δεν θέλω να μιλήσω για την ευθύνη των μητέρων που κάνουν έκτρωση τα παιδιά τους που έχουν μεσογειακή αναιμία ή σύνδρομο Down. θα πω όμως πως έχουν ένα μικρό ελαφρυντικό, αν μπορούν να υπάρξουν ελαφρυντικά για μια μάνα που σκοτώνει τα παιδιά της. Ακούγεται πως στα νοσοκομεία πιέζονται από τους γιατρούς και τις μαίες να προβούν σε έκτρωση, εφ' όσον τα παιδιά τους είναι άρρωστα... Ίσως ένας από τους πολλούς λόγους που η πολιτική των Υπουργείων Υγείας των "πολιτισμένων" χωρών είναι φανατικά υπέρ των εκτρώσεων, είναι ο οικονομικός. Γιατί, εάν έδιδαν σε αυτά τα παιδιά το στοιχειώδες δικαίωμα να ζήσουν, το κράτος θα ήθελε ένα σεβαστό κονδύλι για τη θεραπεία τους.
        Αναφερόμενοι παράλληλα στα παιδιά με μογγολοειδή ιδιωτεία, σημειώνουμε ότι τα παιδιά αυτά είναι σχεδόν αυτοσυντήρητα. Εφ' όσον τους παρέχεται ένα κομμάτι ψωμί, νιώθουν ευτυχισμένα και κανέναν δεν ενοχλούν. Ο μόνος που ενοχλείται είναι ο εωσφορικός εγωισμός μας, γιατί σκεφτόμαστε τι θα πει ο γείτονας, ο γνωστός, ο συγγενής μας, και γι' αυτό καταφεύγουμε στην έκτρωση, για να μη γεννήσουμε παιδί καθυστερημένο. Ο μόνος που δεν μας ενδιαφέρει πώς θα μας κρίνει είναι ο ΘΕΟΣ. Πρέπει να καταλάβουμε πως η αξία της ανθρώπινης ζωής δεν μετριέται με την ωραιότητα του σώματος ούτε με την πνευματική εξυπνάδα, αλλά με τα ψυχικά χαρίσματα. Και η αξία της ζωής ενός καθυστερημένου ατόμου είναι ανεκτίμητη, όπως οποιουδήποτε άλλου. Δεν μπορούμε να διαβαθμίσουμε την αξία της ανθρώπινης ζωής. Μας λέει η σοφία του λαού μας πολύ παραστατικά: "Τιμή δεν έχει η αγάπη, τιμή δεν έχει κι η ζωή"! Είναι γεγονός πως από την πρώτη μέρα της γεννήσεώς μας αρχίζει και η φθορά του ανθρωπίνου σώματος και πως όσα χαρίσματα πνευματικά εάν έχουμε, κάθε μέρα που περνά λιγοστεύουν και δεν μπορούμε να τα αυξήσουμε. Τα μόνα χαρίσματα που μένουν στον άνθρωπο είναι τα ψυχικά, αυτά μας μένουν πάντοτε και, εφ' όσον έχουμε την καλή διάθεση και προαίρεση, μπορούμε συνεχώς να τα βελτιώνουμε και να τα αυξάνουμε.
        Εφαρμόζοντας τις εκτρώσεις στα άρρωστα έμβρυα επανερχόμαστε στην εποχή της αρχαίας Σπάρτης και του Χίτλερ. Όπως προελέχθη, τα "μογγολικά" παιδιά είναι υπάρξεις ευτυχισμένες. Χαμογελούν, είναι εύθυμα, ευγενικά με όλον τον κόσμο. Δεν έχουμε το δικαίωμα να αποφασίζουμε την εξαφάνισή τους προφασιζόμενοι ότι δεν έχουν το βαθμό νοημοσύνης των άλλων ανθρώπων. Αντίθετα, έχουμε καθήκον να τα βοηθήσουμε να ζήσουν μια ζωή στα δικά τους μέτρα.
        Μετά την αναγκαία αυτή παρένθεση, θα αναφέρω κάποια στοιχεία για τη θεραπεία που εφαρμόζεται σήμερα και βελτιώνει την πνευματική ικανότητα των παιδιών με σύνδρομο Down. Εκτός βέβαια από την καθ' αυτή ιατρική θεραπεία, τα παιδιά αυτά έχουν ανάγκη από αγάπη και μάλιστα μητρική. Από τον καιρό που θα γεννηθούν, μέσα στο γάλα τους πρέπει να υπάρχει γλυκόζη και όχι συνηθισμένη ζάχαρη, γιατί αποδείχθηκε πως ο εγκέφαλός τους χρειάζεται και απορροφά περισσότερη γλυκόζη από τα άλλα παιδιά. Επίσης, ο εγκέφαλος των παιδιών αυτών έχει καθυστερημένη εμβρυϊκή ανάπτυξη, γι' αυτό έχει και περιθώρια βελτιώσεως. Ένα άλλο φάρμακο που χρειάζεται να παίρνουν συστηματικά είναι οι πολυβιταμίνες, κυρίως του συμπλέγματος Β.
        Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο για τα παιδιά αυτά είναι να μην ιδρυματοποιούνται, αλλά να μένουν στο οικογενειακό περιβάλλον και να έχουν αγάπη, στοργή και θαλπωρή, και να πηγαίνουν με τα άλλα παιδιά στο συνηθισμένο νηπιαγωγείο και μετά στο κανονικό δημοτικό σχολείο. Ο λόγος είναι απλός. Αυτά τα παιδιά έχουν αυξημένο το μιμητισμό. Εάν έχουμε τάξεις ή ιδρύματα εξ ολοκλήρου από αυτά τα παιδιά, το ένα μιμείται το άλλο και η κατάσταση χειροτερεύει. Όταν όμως είναι σε συνηθισμένα σχολεία, μπορεί να βελτιωθούν. Όταν ακολουθηθεί μια σωστή αγωγή και θεραπεία, τα παιδιά με σύνδρομο Down μπορεί να τελειώσουν Γυμνάσιο, ακόμα και Κολέγιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση ενός παιδιού με σύνδρομο Down στην Αγγλία, που έγραψε βιβλίο που έγινε Best Seller.
        Μια άλλη ασθένεια που γίνεται εύκολα γνωστή προγεννητικά μόνο με τους υπερήχους είναι η υδροκεφαλία. Σε αυτή την περίπτωση πάλι η προτεινόμενη "λύση" είναι η έκτρωση. Και γι' αυτά τα παιδιά σήμερα υπάρχει χειρουργική θεραπεία, που αρχίζει, στο εξωτερικό τουλάχιστον, από τον καιρό που τον παιδί είναι έμβρυο και τελειώνει όταν γεννηθεί.
        Με αυτόν τον ξέφρενο ρυθμό και με αυτή την παραφροσύνη που προχωρεί ο προγεννητικός έλεγχος, ο κάθε άνθρωπος που έχει σώας τας φρένας διερωτάται: μέχρι πού θα πάει και πότε θα σταματήσει αυτό το κακό; Μέχρι τώρα θανατώνονται έμβρυα για ένα ορισμένο αριθμό ασθενειών που μπορεί να υπερβαίνουν τις εκατό. Αυτός ο αριθμός όμως αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, όσο αυξάνεται και η τεχνολογική πρόοδος της Ιατρικής. Ας το συγκρατήσει αυτό ο αναγνώστης. Λέγω όσο αυξάνεται η τεχνολογική πρόοδος και όχι η ηθική, γιατί η ηθική και Ιατρική δεοντολογία στο πρόσωπο του προγεννητικού ελέγχου εξευτελίστηκαν. Ποιος είναι αυτός ο υπεράνθρωπος που θα μας πει πότε θα σταματήσουμε; Υπάρχει κανένας που θα μπορέσει να μας το πει; Από την άλλη, αν πούμε ότι υπάρχει ή ότι θα υπάρξει, θα πρέπει να θεοποιήσουμε αυτόν τον άνθρωπο, γιατί αυτό το δικαίωμα, δηλ. της ζωής και του θανάτου, μόνο ο Θεός το έχει. Εμείς οι αμαρτωλοί άνθρωποι, έστω και αυτοί που φέρουμε τον τίτλο του γιατρού, σε κανένα δεν δώσαμε ζωή, άρα από κανένα δεν μπορούμε να την αφαιρέσουμε. Όταν δεν έχουμε δικαίωμα πάνω στην ίδια τη ζωή μας, πολύ περισσότερο δεν έχουμε δικαίωμα πάνω στη ζωή του άλλου, είτε υγιής είναι είτε άρρωστος. Για να καταλάβει ο αναγνώστης σε τι κατάντια φτάσαμε ήδη ή καλύτερα σε τι παραφροσύνη, ας σκεφθεί ότι γίνονται εκτρώσεις και σε παιδιά που τους λείπει ένα δάκτυλο του χεριού ή του ποδιού!
        Με τον προγεννητικό έλεγχο γυρίσαμε την Ιστορία 3.000 χρόνια πίσω, στην εποχή του Καιάδα των αρχαίων Σπαρτιατών, όταν έριχναν τα άρρωστα παιδιά στο βάραθρο του Καιάδα. Φυσικά, και γι' αυτόν τον απάνθρωπο νόμο υπάρχουν αμφισβητήσεις από νεωτέρους ιστορικούς, κατά πόσον εφαρμόσθηκε ποτέ. Πολλοί πιστεύουν πως η σημασία του είναι αλληγορική, ότι δηλαδή τα σωματικά και πνευματικά ελαττωματικά παιδιά ζούσαν στο περιθώριο της τότε κοινωνίας. Αντίθετα, παρουσιάζουν σήμερα τον προγεννητικό έλεγχο για εξέλιξη της επιστήμης, αλλά είναι η χειρότερη οπισθοδρόμηση που θα μπορούσε να φαντασθεί κανείς, για την Ιατρική ιδιαίτερα επιστήμη, που είναι ταγμένη να υπηρετεί τη ζωή και όχι το θάνατο.
         
        Συνεχίζοντας, προχωρούμε σε σύγκριση του προγεννητικού ελέγχου με το νόμο του Καιάδα. Ο πρώτος είναι πολύ πιο βάρβαρη και απάνθρωπη μέθοδος από τον δεύτερο. Γιατί αυτός, ο καθ' όλα βάρβαρος νόμος, έχει τα έξής πλεονεκτήματα έναντι του δικού μας "πολιτισμένου" προγεννητικού ελέγχου:
        • Με τον προγεννητικό έλεγχο θανατώνουμε και πάρα πολλά υγιή παιδιά. Στην Κύπρο σήμερα θα θανατώνονται κάθε χρόνο, με τους πιο μέτριους υπολογισμούς, το λιγότερο 400 υγιή αγέννητα παιδιά. Επίσης, μεγάλος, ανεξακρίβωτος αριθμός παιδιών, τα οποία ευρέθησαν υγιή με τον προγεννητικό έλεγχο, θα γεννιούνταν ακρωτηριασμένα μετά την εφαρμογή της νέας μεθόδου ελέγχου της μεσογειακής αναιμίας, ενώ με το νόμο του Καιάδα θανατώνονται μόνο άρρωστα παιδιά.
        • Ο νόμος του Καιάδα εφαρμοζόταν ανέξοδα, ενώ για τον προγεννητικό έλεγχο ξοδεύονται τεράστια ποσά.
        • Με το νόμο του Καιάδα δεν κινδυνεύει η γυναίκα από τις πολλαπλές επιπλοκές μιας εκτρώσεως.
        Τα τελευταία αυτά λέγονται μεταξύ σοβαρού και αστείου, για να καταλάβει ο αναγνώστης καλύτερα την εγκληματικότητα του προγεννητικού ελέγχου. Γιατί, εάν βάλουμε κάποιον να διαλέξει μεταξύ προγεννητικού ελέγχου και νόμου του Καιάδα, και διαλέξει το δεύτερο, δεν θα έχει και άδικο. Γιατί στην εποχή που ζούμε, εκτός από τα πιο πάνω πλεονεκτήματα που αναφέραμε, η δεύτερη εκλογή έχει και το έξής πλεονέκτημα: το παιδί που θα θανατωνόταν, θα είχε την ευκαιρία να βαπτισθεί και έτσι να πεθάνει Χριστιανός.
        Πρόσφατα μάλιστα, γνωστό περιοδικό της Λευκωσίας δημιούργησε σάλο σε ολόκληρη την Κύπρο, γιατί γεννήθηκε μωρό καθυστερημένο επειδή οι γονείς του παιδιού και ιδιαίτερα ο γυναικολόγος "τσιγκουνεύτηκαν" (όπως ανέφερε το περιοδικό) να κάμουν προγεννητικό έλεγχο. Μα, φίλοι μου του περιοδικού, και όποιος άλλος έχει τις ίδιες με σας ιδέες, δεν υπάρχει λόγος να κλαίτε και να οδύρεστε, επειδή γεννήθηκε καθυστερημένο παιδί. Αφού νομίζετε και πιστεύετε ότι δεν έχει το δικαίωμα να ζήσει, σκοτώστε το τώρα, που είναι πιο απλό. Είτε τώρα το σκοτώσετε είτε προ τριμήνου το εκάνατε έκτρωση, είναι το ίδιο πράγμα. Και τώρα και τότε αφαιρείτε μια ζωή. Φυσικά, όταν είναι έμβρυο, ο ανθρώπινος νόμος, που τυγχάνει να είναι διεφθαρμένος, σας το επιτρέπει, ενώ τώρα, που είναι νεογέννητο, σας το απαγορεύει! Μην ξεχνάτε όμως ότι υπάρχει ένας ανώτερος νόμος, ο θείος, που υπερισχύει πάντων των νόμων και μας λέγει ξεκάθαρα, εδώ και 3.500 χρόνια, είτε έμβρυο σκοτώσεις είτε νήπιο, είσαι ένοχος φόνου εκ προμελέτης. Για μας τους Χριστιανούς όποιος νόμος αντιστρατεύεται το Νόμο του Θεού είναι άκυρος και άνευ ουδεμιάς σημασίας.
        Στη συνέχεια θα αναφερθώ εν συντομία και στην ψυχολογία του εμβρύου και την επίδραση που έχει πάνω στο έμβρυο όλη αυτή η προετοιμασία και εκτέλεση του προγεννητικού ελέγχου από το γιατρό και τη μάνα.
        Σήμερα η Ιατρική επιστήμη παραδέχεται ότι το έμβρυο από τον 3ο μήνα της εγκυμοσύνης έχει αίσθηση του περιβάλλοντός του. Εάν οι σχέσεις των γονέων είναι ταραγμένες, υπάρχουν δηλαδή καυγάδες και υπερένταση, όλα αυτά επιδρούν δυσμενώς πάνω στην ψυχοσύνθεση του εμβρύου. Ακόμη, εάν η έγκυος αισθάνεται λύπη και άγχος, έχουν και αυτά κακή επίδραση στο έμβρυο. Εάν η έγκυος ακούει μια ευχάριστη μουσική που την ικανοποιεί και την ηρεμεί, η ίδια ευχάριστη κατάσταση επιδρά και πάνω στο έμβρυο. Τώρα μπορείτε να φαντασθείτε τι τραυματικές εμπειρίες δημιουργεί στο έμβρυο η κάθε "μάνα" που πηγαίνει και κάνει προγεννητικό έλεγχο, έστω και αν στο τέλος δεν κάνει έκτρωση. Σκεφθείτε τι άσχημες εμπειρίες καταγράφονται στο υποσυνείδητο του εμβρύου, όταν αντιλαμβάνεται τις δολοφονικές βελόνες των "ιατρών" να το κυνηγούν στην ενδομήτρια ζωή του, στην πιο τρυφερή κι απροστάτευτη ηλικία. Εμείς οι ενήλικες, αν όχι όλοι, οι περισσότεροι τουλάχιστον, όταν είναι ανάγκη να μας κάνει ο γιατρός μια συνηθισμένη ένεση, ανατριχιάζουμε. Φαντασθείτε τι αισθάνεται το έμβρυο, όταν βλέπει, ή καλύτερα όταν αντιλαμβάνεται, μια βελόνα μεγέθους αρκετών εκατοστών να το κυνηγά ή το εμβρυοσκόπιο να το παρακολουθεί. Και μόνο η σκέψη από τη μητέρα ότι θα θανατώσει, θα δολοφονήσει το παιδί της, εάν είναι άρρωστο, δημιουργεί ανεπανόρθωτες τραυματικές εμπειρίες στην ψυχοσύνθεση του αγέννητου παιδιού, που θα το ακολουθούν σε όλη του τη ζωή. Γυναίκες που γέννησαν παιδιά μετά από προγεννητικό έλεγχο και τα παιδιά τους έχουν ψυχικά προβλήματα ή ψυχικές ασθένειες, ας μην ψάχνουν αλλού την αιτία. Ο κύριος ένοχος στο προκείμενο είναι ο προγεννητικός έλεγχος, δηλαδή η μάνα.
        Το παιδί που έχει μέσα της η έγκυος δεν είναι δημιούργημα δικό της ή του άνδρα της, αλλά το αποτέλεσμα της δυνατότητας που έχουν να γίνονται συνδημιουργοί ανθρώπων με το Θεό στο ευρύτερο δημιουργικό σχέδιο της θείας παντοδυναμίας. Τα παιδιά είναι δώρα του Θεού και έχουμε καθήκον και υποχρέωση να τα δεχθούμε, είτε είναι υγιή είτε είναι άρρωστα. Όπως δεν μπορείς να απορρίψεις τα δώρα του επιγείου βασιλέα, πολύ περισσότερο δεν μπορείς να απορρίψεις τα δώρα του Βασιλέα του Ουρανού. Επανειλημμένα είπαμε πως τα έμβρυα είναι ανθρώπινες ζωές. Εξάλλου και η ίδια η λέξη αυτό μας δηλώνει, την ύπαρξη ζωής κι όχι μιας άμορφης μάζας κυττάρων. Γι' αυτό και δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε σαν αντικείμενα και να διαλέγουμε τα υγιή, ενώ τα ελαττωματικά να τα απορρίπτουμε.
        Ο άνθρωπος, ο κάθε ΑΝΘΡΩΠΟΣ, είτε υγιής είτε άρρωστος είτε πνευματικά καθυστερημένος είτε έξυπνος είτε ωραίος είτε άσχημος, ΕΙΝΑΙ ΕΝΙΑΙΑ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ από την πρώτη στιγμή της συλλήψεώς του μέχρι τη στιγμή του βιολογικού του θανάτου. Ο βιολογικός θάνατος επέρχεται όταν παύσουν να λειτουργούν όλες ανεξαίρετα οι βιολογικές λειτουργίες του ανθρώπου και πρώτιστα η καρδιακή λειτουργία. Μέσα σε αυτό το διάστημα, οποιαδήποτε στιγμή και με οποιοδήποτε πρόσχημα διακόψουμε την ανθρώπινη ζωή, είναι ανθρωποκτονία ή καλύτερα φόνος εκ προμελέτης.
        Πρέπει να το καταλάβουμε πως οι ελαττωματικοί σωματικά ή πνευματικά άνθρωποι, οι ανάπηροι δηλαδή, δεν είναι και δυστυχισμένοι. Αναφέρουμε στο προκείμενο δύο παραδείγματα:
        "Θάρρος! Πρέπει να χαμογελάς στη ζωή!" Είναι οι λέξεις που πρόφερε αδιάκοπα η Denise Legrix, που γεννήθηκε χωρίς χέρια και πόδια.
        Αλλά το αποκορύφωμα της αισιοδοξίας και της πίστεως στο Θεό είναι η Helen Keller, ένα κοριτσάκι που γεννήθηκε τυφλό και κωφάλαλο. Όταν σε μια τηλεοπτική εκπομπή της απηύθυναν την ερώτηση: "Οι ανάπηροι μπορούν να είναι ευτυχισμένοι;", χτυπάει στα πλήκτρα της γραφομηχανής μερικές λέξεις, που είναι αληθινή ομολογία πίστεως: "Δεν θα ήθελα να αλλάξω ζωή"! και καταλήγει με μια μονολεκτική θριαμβευτική δοξολογία: "Αλληλούια", δηλαδή "Αινείτε τον Κύριον"!
        Ας το καταλάβουμε καλά αυτό. Διότι οι προπαγανδιστές των εκτρώσεων παγκόσμια μεταδίδουν και διαδίδουν το διαβολικό μήνυμα πως, όταν κάνουμε έκτρωση τα άρρωστα έμβρυα, τα ευεργετούμε, τους κάνουμε χάρη.
        ΟΧΙ, ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ, ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ! ΤΟΥ ΜΟΝΟΥ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΕΥΕΡΓΕΣΙΑ ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΚΤΡΩΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΑΡΡΩΣΤΟ ΠΑΙΔΙ Ή ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΠΑΙΔΙ, ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΙΑΣ ΤΟΥ. Στο κάτω-κάτω κανένας ανάπηρος άνθρωπος ή πνευματικά καθυστερημένος δεν είναι εγκληματίας ή δολοφόνος ή κλέφτης ή ψεύτης.
        Τα παιδιά με μεσογειακή αναιμία, όσα κατά λάθος ζήσουν στην Κύπρο και σε άλλες χώρες όπου γίνεται προγεννητικός έλεγχος, έχουν ψυχολογικά προβλήματα, επειδή αντιλαμβάνονται ότι η "πολιτισμένη" κοινωνία μας τα απορρίπτει, τους αμφισβητεί το δικαίωμα της υπάρξεως, το δικαίωμα της Ζωής.
        Εδώ θα ήταν πολύ χρήσιμο να αναφέρουμε πως η νοημοσύνη των παιδιών με μεσογειακή αναιμία είναι πολύ πιο πάνω από τον μέσο όρο. Φαντασθείτε τι τραγικά συναισθήματα κατέχουν ένα παιδί με μεσογειακή αναιμία, όταν αρχίσει να σκέφτεται ότι από λάθος γεννήθηκε, ότι οι γονείς του θα προτιμούσαν να το κάμουν έκτρωση, να το δολοφονήσουν δηλαδή, αντί να το γεννήσουν.
        Κανένας άνθρωπος δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρέσει τη ζωή άλλου ανθρώπου για οποιαδήποτε αιτία και πρόφαση. Αυτή η πεποίθηση είναι εμπεδωμένη στην παγκόσμια ιστορία και συνείδηση από αρχαιοτάτων χρόνων, όχι μόνο στη χριστιανική εποχή, αλλά και στην ειδωλολατρική. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα ενισχυτικό της πιο πάνω θέσεως είναι στην τραγωδία "Ιφιγένεια εν Ταύροις" του Ευριπίδη, όπου οι φίλοι του Ορέστη τον προτρέπουν να μη σκοτώσει τη μητέρα του και τον Αίγισθο. Και τούτο, γιατί δεν έδωσε ο ίδιος σε κανένα ζωή, επομένως δεν έχει και το δικαίωμα να αφαιρέσει ζωή.
        Επανερχόμαστε πάλι σε ένα σημείο που θίξαμε και προηγουμένως. στο επιχείρημα των προπαγανδιστών των εκτρώσεων, σύμφωνα με το οποίο, αν κάνουμε έκτρωση ένα άρρωστο παιδί και ιδιαίτερα ένα με μεσογειακή αναιμία, του κάνουμε μεγάλη χάρη, γιατί το γλυτώνουμε από τα βάσανα της ζωής. Φυσικά, είπαμε προηγουμένως σε ποιους κάνουμε χάρη. Το αισχρό και σαθρό αυτό επιχείρημα θα το δούμε από άλλη σκοπιά. Εάν λοιπόν το δεχθούμε (δυστυχώς στην Κύπρο και στο εξωτερικό το δέχθηκαν πολλοί) ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον ίδιο το Θεό, με την ίδια την φιλανθρωπία του Θεού. Είναι σαν να λέμε στον ίδιο το Θεό ότι είναι άσπλαχνος και τυραννεί τους ανθρώπους, αφού τους αφήνει να γεννηθούν και να υποφέρουν, όταν ερχόμαστε να αντικαταστήσουμε την άπειρη φιλανθρωπία και αγάπη Του, υποκριτικά και αναίσχυντα με το δικό μας ενδιαφέρον για τα άρρωστα έμβρυα, περισσότερο από το Δημιουργό Θεό, ο οποίος "ΑΓΑΠΗ εστί" (Α΄ Ιωάν. 4,.
        Φωνάζει ο προφητάναξ Δαβίδ: "άνθρωπος εν τιμή ων ου συνήκε (δεν κατάλαβε), παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς" (Ψαλμ. 48,13). Δυστυχώς, η εποχή μας ξεπέρασε και αυτά τα ζώα, γιατί σήμερα όχι απλά εξομοιωθήκαμε με τα κτήνη, αλλά γίναμε πολύ χειρότεροι, αφού δεν υπάρχει στην πλάση κανένα κτήνος ή άλογο ζώο που να σκοτώνει τα παιδιά του. Μόνο ο άνθρωπος το κάνει με τις εκτρώσεις και τον προγεννητικό έλεγχο.
        Ίσως για τον άνθρωπο του προγεννητικού ελέγχου να αρμόζουν περισσότερο τα λόγια του προφήτη Ησαΐα, ο οποίος έλεγε ότι θα έρθει εποχή που το φυσικό θα θεωρείται αφύσικο και το αφύσικο φυσικό: "Ουαί οι λέγοντες το πονηρόν καλόν και το καλόν πονηρόν, οι τιθέντες το σκότος φως και το φως σκότος, οι τιθέντες το πικρόν γλυκύ και το γλυκύ πικρόν" (Ησαΐα 5,20). Να που Στην Κύπρο και σε πολλές άλλες χώρες έγινε και αυτό. Πολλές γυναίκες, και, αλλοίμονο, και πολλοί γιατροί, το θεωρούν φυσικό να κάμουν προγεννητικό έλεγχο και έκτρωση και αφύσικο το να μην κάνουν. Ή πιο απλά, το θεωρούν φυσικό η "μάνα" να σκοτώσει το άρρωστο παιδί της και αφύσικο να μην το σκοτώσει! Φθάσαμε στο σημείο να κάνουμε εράνους, για να χρησιμοποιηθούν τα λεφτά για τις εκτρώσεις, να γίνονται πορείες για να συγκεντρωθούν χρήματα γι' αυτό το εγκληματικό έργο, και, το χειρότερο, ιδρύματα και οργανώσεις που προωθούν και ασχολούνται με τις εκτρώσεις και τον προγεννητικό έλεγχο να θεωρούνται φιλανθρωπικά!!! Οι περισσότεροι από εμάς να λέμε "εύγε" σε αυτούς που διαπράττουν τα έργα αυτά του διαβόλου και, το πιο φρικιαστικό, εμείς, οι υποτιθέμενοι Χριστιανοί, να αδρανούμε και να νίπτουμε τας χείρας μας επικαλούμενοι τη φτηνή δικαιολογία ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
        Τελειώνοντας το θέμα του προγεννητικού ελέγχου, το οποίο κάθε μέρα θα γίνεται και χειρότερο, καταλήγω στο συμπέρασμα πως ο προγεννητικός έλεγχος είναι αχρείαστος και ιδιαίτερα επικίνδυνος για τις γυναίκες που δεν πρόκειται σε καμμία περίπτωση να κάμουν το παιδί τους έκτρωση.
        Η θεραπεία που προτείνει ο προγεννητικός έλεγχος είναι η έκτρωση-φόνος!
      • Από melinapap,
        Καλησπέρα...
        Εντελώς φρέσκια στο φορουμ, αποφάσισα να γράψω την ιστορία μου γιατι ειλικρινά νοιώθω οτι βρίσκομαι σε ένα τεράστιο αδιέξοδο και θα ηθελα τα φώτα σας, αν έχετε τον χρόνο και την διάθεση. 
        Διανύω την 12 εβδομάδα κύησης, στο πρώτο μου παιδί, στα 28 μου. Με τον πατέρα του παιδιού είμαστε σε σχέση 7μιση μηνες. Ειναι μεταναστης, χωρις αδεια παραμονης στη χωρα και ναι το ομολογω τον ερωτευτηκα, αλλα δυστυχως το τελευταιο διαστημα αναρωτιεμαι για ποιο λογο. Η σχεση μας εχει περασει δια πυρος και σιδηρου, με αποκορυφωμα λιγες μερες μετα την Πρωτοχρονια που ουσιαστηκα τον εδιωξα απο το σπιτι-απο τον Αυγουστο μενουμε μαζι, στο σπιτι μου-γιατι ενοιωθα οτι δεν πηγαινε αλλο. Ο χωρισμος αυτος κρατησε ελαχιστες μερες με κατα καποιο τροπο κοινη πρωτοβουλια κι αφου συζητησαμε πολυ και αποφασισαμε να κανουμε μια εντελως καινουρια αρχη και να αφησουμε πισω μας το παρελθον και ολα τα ψεμματα, τα μυστικα, τους καυγαδες, τις προσβολες, ολα αυτα τελος παντων που μας χωριζαν. Λιγες μερες μετα απο την επανασυνδεση μας εμαθα οτι ειμαι εγκυος. Βασανιστηκα παρα πολυ αρχικα, οχι για το αν θα το ελεγα σε εκεινον, αλλα κυριως για το αν ηθελα να κρατησω ενα παιδι στην συγκεκριμενη φαση που ειμαι. Ουσιαστικα ειμαι ανεργη και το μονο μου εισοδημα ειναι μια οικονομικη βοηθεια σε μηνιαια βαση απο τον νονο και τη νονα μου και ενα επισης ελαχιστο εισοδημα απο καποια μαθηματα αγγλικων που παραδιδω. Ο φιλος μου επισης δεν δουλευει αρα και το σπιτι το συντηρω μονη μου, οπως δηλαδη και πριν μεινουμε μαζι. Οταν του ανακοινωσα οτι ειμαι εγκυος, αφου το ειχα σκεφτει πολυ μονη μου και αφου το συζητησα με την ψυχοθεραπευτρια μου επισης για μια καθοδηγηση, χαρηκε παρα πολυ σχεδον κλαιγαμε και οι δυο και μου ειπε οτι ολα θα πανε καλα οτι ειμαστε μαζι σε αυτο οτι το θελει παρα πολυ κλπ κλπ. Πλεον 8 εβδομαδες μετα, η κατασταση εχει ως εξης. Την τελευταια εβδομαδα τσακωνομαστε σχεδον καθημερινα, με ασημαντες αφορμες, οι οποιες ολες εχουν ως αφετηρια την δικη μου συγχιση επανω στο οικονομικο φυσικα αλλα και στο τι θα γινει στο μελλον. Δεν βλεπω καμια σοβαρη προσπαθεια να βρει δουλεια, παρα μονο καθε μερα ολη μερα, εκτος απο τις Παρασκευες που βγαινει απο το πρωι μεχρι τοβραδυ, καθεται σπιτι, ειναι σε εναν καναπε, κρυμμενος πισω απο μια οθονη, ειτε ταμπλετ, ειτε κινητου, ειτε τηλεορασης. Εχω απελπιστει παρα πολυ και σημερα μετα απο αλλον εναν καυγα μας μου ειπε ουσιαστικα μεσω μηνυματων οτι μαζι μου δεν ειναι ο εαυτος του και θελει να ειναι ελευθερος να βγαινει για να δικτυωθει, το οποιο με βαση το παρελθον μας, το βρισκω παρα πολυ αστειο, γιατι οι δικες του δικτυωσεις περιλαμβανουν ατελειωτες ωρες χαζεματος σε σπιτια η και εξω και στο παρελθον ειχαμε και δυο περιστατικα που γυρισε στο σπιτι λιωμα απο ποτο να μου ζηταει να τον σκοτωσω να μου λεει οτι η ζωη του στην ευρωπη εχει τελειωσει και διαφορα δραματικα που εχω δει μονο σε ταινιες. Αυτο σε σνδυασμο με το γεγονος οτι μου απεκρυψε πολυ σημαντικα πραγματα για την ζωη του τα οποια ανακαλυψα μονη μου και τον αντιμετωπισα πολυ σκληρα, με εχυν κανει να μην τον εμπιστευομαι και πλεον φυσικα αναρωτιεμαι και για ποιον λογο τον ερωτευτηκα και για ποιον λογο επελεξα να ειμαι ξανα μαζι του, για ποιο λογο δηλαδη τον πιστεψα, οτι με αγαπαει και θελει να ειμαστε μαζι και να γινουμε οικογενεια. Σημερα λοιπον, αφου μου τα ειπε αυτα εγω του εδωσα τελεσιγραφο αφου πρωτα του ανεφερα ολους τους λογους για τους οποιους το τλεευταιο διαστημα ειμαι στην τσιτα συνεχεια (περα απο τις ορμονες της εγκυμοσυνης που φυσικα κι αυτες παιζουν τον ρολο τους), οτι δηλαδη εχουμε θεμα οικονομικο, δεν εχουμε ουσιαστικα δουλεια θα χρειαστουμε μεγαλυτερ σπιτι κλπ κλπ, σε αυτα, η απαντηση του ηταν τα παραπανω (να τον αφησω ελευθερο να βγαινει να δικτυωθει και να ειναι ο εαυτος του). Καθε φορα που βγαινει εγω ανησυχω για το πως θα γυρισει, αν θα μυριζει παλι ποτο κατα βαση. Του εδωσα τελεσιγραφο. Του ειπε οτι πρεπει να αποφασισει τι θελει. Αν θελει να αναλαβει τις ευθυνες που εχει μια οικογενεια. Αν θελει να γινουμε οικογενεια. Κσι οτι πρεπει αυτο να το κανει πολυ συντομα γιατι πρεπει κι εγω να αποφασισω τι θα κανω με τη ζωη μου και με την εγκυμοσυνη. Δεν ξερω τι να κανω, θελω να γινω μαμα, θελω να κρατησω αυτο το μωρο, ομως φοβαμαι. ΦΟβαμαι πολυ τι θα γινει με τη σχεση μου και το κυριοτερο, φοβαμαι πολυ τι θα γινει αν αποφασισω να κρατησω το μωρο μονη μου, τι στιγμη που δεν εχω τα βασικα για να το μεγαλωσω. Περα απο παρα πολλη αγαπη και παρα πολυ μεγαλη θεληση για να κανω οτι περναει αποτο χερι μου με το που γεννηθει να ζησουμε μια αξιοπρεπη ζωη. Η οικογενεια μου φυσικα ουτε λιγο ουτε πολυ μου λεει οτι ειναι ενα τεραστιο βαρος αυτο το μωρο και οτι πρεπει να το ξανασκεφτω... Χρειαζομαι βοηθεια. Συγγνωμη για το τεραστιο ποστ και ευχαριστω εκ των προτερων...!
      • Από dec,
        Καλημέρα σας!Είμαι νέο μέλος και παρακινήθηκα απο την υποστήριξη και τις απαντήσεις που δίνετε η μία στην άλλη!Εκανα πριν 2 μέρες απόξεση λόγω ατελούς κύησης που προκλήθηκε όπως μου είπαν απο την ύπαρξη ινομυώματος 5,5 εκ. Πονάω πολύ όμως και ενώ η γιατρός μου επιμένει οτι είναι φυσιολογικό εγώ ανησυχώ... Είχε κάποια παρόμοια εμπειρία??
      • Από freedom1,
        ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΥΗΣΗΣ ΛΟΓΟ ΧΡΩΜΟΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΑΝΩΜΑΛΙΩΝ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ ΟΛΟ Κ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΚΟΥΩ Κ ΜΑΘΑΙΝΩ ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΩΔΥΝΗ Κ ΨΥΧΟΦΘΟΡΟ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΓΩ!ΑΝ Κ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΕΛΕΓΕ ΑΠ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΜΑΘΑ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ ΝΕΑ ΕΛΕΓΑ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΜΕΝΑ???ΕΙΔΑ ΤΕΛΙΚΑ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΜΕ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ!
        ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΘΕΙΑ ΜΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΓΕΝΝΗΣΕ ΕΝΑ ΝΕΚΡΟ ΜΩΡΟ 5 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΕΝΝΟΥΣΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΕΘΑΝΕ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟ ΞΑΦΝΙΚΗΣ Κ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΑΝΩΔΟΥ ΣΑΚΧΑΡΟΥ ΜΙΛΗΣΑΜΕ ΟΙ 2 ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ!!
        ΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Κ ΝΑ ΤΑ ΒΓΑΛΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΑΣ ΓΡΑΨΕΙ. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ "ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ" ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΝΙΓΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΒΙΩΣΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ,ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΚΑΜΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΗ..!!!!!!
      • Από Μαρια Γ,
        ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΑ ΣΕ ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΥΗΣΗΣ ΛΟΓΩ ΣΟΒΑΡΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ.ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΑΝΑΛΟΓΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ;
      • Από thouli,
        Καλησπέρα σε όλους/ες.
        Το 2006 έμεινα έγκυος στο γιό μου και ευτυχώς για όλους μας κρατήσαμε το παιδί αν και άγαμοι. Η εγκυμοσύνη εκείνη είχε προκύψει πολύ εύκολα καθώς ήταν η πρώτη φορά όπου δεν είχαμε πάρει προφυλάξεις.
        Οκτώ μήνες μετά τη γέννησή του και ενώ ακόμη θήλαζα, έμεινα έγκυος και πάλι. Η εγκυμοσύνη εκείνη πάλι είχε προκύψει εύκολα καθώς μόλις είχαμε αρχίσει τις επαφές.
        Δυστυχώς, εκείνο το παιδάκι δεν το κρατήσαμε λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ψυχολογικά δεν είμαι εντάξει με τον εαυτό μου και ούτε πρόκειται ποτέ να είμαι.
         
        Τέλος πάντων, έχουν περάσει 2 χρόνια από τότε και καθώς τα οικονομικά έχουν κάπως βελτιωθεί, αποφασίσαμε να κάνουμε δεύτερο παιδάκι.
        Είναι τρεις μήνες που έχουμε ελεύθερη επαφή και ακόμη δεν έχει γίνει κάτι. Γνωρίζω ότι είναι πολύ νωρίς για να απογοητευτώ, ομως αφενός ότι οι προηγούμενες εγκυμοσύνες είχαν προκύψει όπως λέμε "με την πρώτη" και αφετέρου επειδή έχει προηγηθεί η έκτρωση και είμαι αντιμέτωπη με τις τύψεις μου, η φοβία μου είναι ότι δεν θα αξιωθώ να ξαναμείνω έγκυος. Επίσης, το άγχος μου είναι τέτοιο που ουσιαστικά έχω επαφή μόνο για αυτό το σκοπό χωρίς να με διακατέχει ιδιαίτερη επιθυμία για την πράξη.
         
        Εάν κάποιο μέλος έχει άποψη επί του θέματος θα με ενδιέφερε πολύ να την ακούσω.
         
        Σας ευχαριστώ
      • Από ΛΕΝΑΝΕΚ,
        Η κουμπάρα μου και καλύτερη μου φίλη μόλις μου ανακοίνωσε ότι θα πάει για διακοπή κύησης το Σάββατο.Το μωρότης 16 εβδομάδων έχει δυσπλασία στο προσωπάκι του.Εγώ είμαι σχεδόν στην τελευταία εβδομάδα κύησης και τώρα που μιλάμε αρκετά πονάκια τα έχω.Έχουμε και οι δύο από ένα αγοράκι με έξι μήνες διαφορά και τώρα θα είχαμε από ένα κοριτσάκι πάλι με 6 μήνες διαφορά.Τον αντρα της τον γνώρισε στο γάμο μου όπου φυσικά ήταν η κουμπάρα. Την αγαπώ ακριβώς όπως την αδερφή μου και έχω στεναχωρηθει πάρα, πάρα, πάρα πολύ!!!Άρχισα να λέω πράγματα όπως μπορεί να έχει γίνει λάθος, να πάει αλλού να κάνει εξετάσεις και τέτοια.Όμως μου λένε τίποτα.Δεν μπορει να γίνει ΤΙΠΟΤΑ!Κι αν το Σάββατο έγώ γεννήσω το κοριτσάκι μου και αυτή? Αισθάνομαι άσχημα, πολύ άσχημα γι αυτό που της συνέβη!!!!! Ευχαριστώ που με διαβάσατε και συγγνώμη αν σας κούρασα!
      • Από garidoula,
        Καλό μεσημέρι κορίτσια έχουν περάσει 10 μέρες από την διακοπή κύησης που έκανα, ήμουν στην 22η εβδομάδα , το μωρό είχε σοβαρό πρόβλημα τρισωμίας.Ευτυχώς λέει ο γιατρός που φάνηκε, και ευτυχώς λέω που δεν χρειάστηκε να κάνω απόξεση. Ήταν η πρώτη μου κύηση και είμαι 32 Όλα αυτά τα "ευτυχώς" όμως δεν μου φτάνουν
        Από τη μία προσπαθώ να σκέφτομαι την επόμενη φορά και να παίρνω δύναμη και από την άλλη ενοχλούμαι φοβερά από τους γύρω Η πεθερά μου έλεγε να πάρω ευχή από τον παπά επειδή το παιδί ήταν μεγάλο..τί ευχή ρε παιδιά, δεν θέλω να προσωποποιήσω οτι έγινε γιατι δεν θα τα καταφέρω.Από την άλλη γνωστοί μας τηλεφωνούσαν προχθές 15 να μου πουν χρόνια πολλά κ καλή λευτεριά κ εγώ τους έλεγα δεν υπάρχει πια μωράκι.Δεν θέλουμε να πούμε σε κανέναν τι ακριβώς έγινε παρά μόνο ήταν μια ατυχία.Ταυτόχρονα έχω να σκεφτώ και τις εξετάσεις που θα πρέπει να κάνω από δω και στο εξής.Έκανα αμνιοπαρακέντηση.
        Πώς τα καταφέρνετε οι συμπάσχουσες? Πότε θα μπορέσω να προσπαθήσω ξανά?