Recommended Posts

    Είσαι μάθημα ζωής ή ένα μεγάλο θύμα τελικά??? Καλό σου μήνα κοπέλα μου γλυκά εύχομαι ο καινούργιος χρόνος να σου φέρει όλα αυτά που σου στέρησε η καινουργια σου ζωή. Είσαι δυνατή τόσο ώστε μια μέρα να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι. Πιστεύεις ότι αν το κάνεις θα νοιώθεις τύψεις και αχαριστία. Όταν όμως το σώμα σου σε προδώσει και τα παιδιά σου έχουν ανάγκη την αγκαλιά σου τότε θα ξεχάσεις τις τύψεις. Σε φιλώ.


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Είσαι μάθημα ζωής ή ένα μεγάλο θύμα τελικά??? Καλό σου μήνα κοπέλα μου γλυκά εύχομαι ο καινούργιος χρόνος να σου φέρει όλα αυτά που σου στέρησε η καινουργια σου ζωή. Είσαι δυνατή τόσο ώστε μια μέρα να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι. Πιστεύεις ότι αν το κάνεις θα νοιώθεις τύψεις και αχαριστία. Όταν όμως το σώμα σου σε προδώσει και τα παιδιά σου έχουν ανάγκη την αγκαλιά σου τότε θα ξεχάσεις τις τύψεις. Σε φιλώ.

     

    Ενα μεγαλο θυμα και αυτο προσπαθω να μαθω και στα παιδια μου. Να εχουν φιλοτιμο και να ευχαριστουν 2πλα το χερι που τους βοηθαει........ Οσο κουρασμενο να ειναι το σωμα οταν τελιωνω και ξαπλωνω στο κρεββατι εχω 4 ματακια και χερακια να με κανουν να γελαω και να νιωθω πλουσια.

    αλλα κοριτσια εγω το ποστ το εκανα να μου πειτε καμια πρακτικη συμβουλη.. Ολες μας ειμαστε μανες και φτιαγμενες να αντεχουμε. Σας ευχαριστω πολυ για το ενδιαφερον σας. Αλλα καμια πρακτικη για χερια που πονανε και κανα κολπο για τι μεση ξερει καποια? καλοι ανθρωποι ειμαστε ολοι και φανηκε αυτο απο τα μηνυματα σας που πραγματικα δεν το περιμενα και σας ευχαριστω πολυ. Τι σημασια εχει αν δεν στολισεις δεντρο η αν δεν βγεις εξω η αν δεν φας κρεας και δεν πιεις? Για μενα μονο που θα εχω αγκαλιτσα τα μωρα μου φτανει και μου περισευει. Καλο ξημερωμα σε ολους και καλες γιορτες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπερα, Χρειαζομαι τη συμβουλη σας. Κοριτσια βρησκομαι πραγματικα σε αδιαξοδο. Ολα ξεκινησαν το 2010 που λογο της κρισης αναγκαστικαμε με τον αντρα μου να γυρισουμε στο πατρικο του. Οι γονεις του ηλικιωμενοι κατακοιτοι που τους ανελαβα εγω. Το 2012 ηρθε η πρωτη μου κορη στον κοσμο με καισαρικη και μου εδωσε λιγο ελπιδα στην ζωη μου. Την μεγαλωσα με πολυ αγαπη και φροντιδα παρολο που δεν ειχαμε χρηματα και μας βοηθησαν φιλοι και το χαμογελο του παιδιου. Η μικρη μου δεν εχει βγει απο το σπιτι παραλιγες φορες αυτα τα 3 χρονια γιατι ξερει οτι δεν κανει να αρρωστησει λογο των γεροντων που κυνδινευουν.Ο πεθερος μου πεθανε στην αγκαλια μου τον Νοεμβριο του 14. Ημουν 3 μηνων εγκυος στην 2η κορη που ηρθε απροετοιμαστα και απο τοτε αισθανομαι οτι θα πεθανω. Η πεθερα μου εχει βαρια αναπηρια και βαριας μορφης ανοια. 5 χρονια τωρα φροντιζω για ολα εγω και ευχαριστω πολυ τον θεο που μου εχει δωσει τοση δυναμη να τα καταφερω ακομα και στις εγκυμοσυνες μου. Τον Μαιο γεννησα παλι με καισαρικη παρολο τα προβληματα απο τα βαρη και την κουραση. Βγηκα απο το νοσοκομειο και ανελαβα παλι τα παντα σπιτι την γιαγια τα παιδια ολα. Αλλα αρχιζω να κουραζομαι.Χανω την δυναμη μου. Απο την μια βλεπω την μεγαλη μου κορη να στεναχωριετε που κοιταει τα αλλα παιδακια απο την πορτα χωρις να μπορει να παει. Απο την αλλη την γιαγια που δεν αντεχω να την σηκωνω (82 κιλα) και δεν κοιμαται νυχτα μερα φωναζει. Απο την αλλη η κουραση απο το μωρο. Οι πονοι απο την μεση και τα χερια. Οι δουλειες του σπιτιου. Το κλεισιμο που εχω να βγω 3 χρονια απο το σπιτι. Δεν ξερω τι να κανω. Μετα απο 5 χρονια επιασε και ο αντρας μου νυχτα δουλεια και την μερα κοιμαται και ολα εχουν πεσει πανω μου. Δεν αντεχω αλλο. Ειμαι 31 ετων αχρηστη μανα που δεν μπορω να παρω τα παιδια μου να τους παρω ουτε 1 δεντρο να το στολισω.Ευτυχος που υπαρχει και το χαμογελο του παιδιου και στελνει διαφορα για τα παιδια και τα κανει λιγο χαρουμενα. Δεν εχω ψυχολογια και δυστηχως ειμαι τοσο κουρασμενη που δεν ξερω αν αξιζει να ζει κανεις τετοια ζωη. Μου αρεσει να φροντιζω τους παντες και δεν ξερω γιατι κουραστικα και γονατισα ετσι. Τι να κανω να αλλαξω τα πραγματα για τα παιδια μου? Οι δυναμεις μου με εγκαταλειπουν.

     

    καλησπέρα...εύχομαι να καταλάβεις τί εννοούν τα κορίτσια που σου λένε να προσέχεις τον εαυτό σου περισσότερο...φυσικά έχεις κι από μένα ένα μεγάααλο μπράβο...αλλά όσα μπράβο κ να πάρεις δε θα σου περάσει ο πόνος....κ λογικό να σου απαντάνε έτσι τα κορίτσια μιας κ στο πρώτο σου πόστ απ'ότι βλέπεις γράφεις "τί να κάνω να αλλάξω τα πράγματα για τα παιδιά μου? " κ όχι πείτε μου tips για τους πόνους της μέσης...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εχεις δικιο και ζητω συγνωμη αλλα παρασυρθηκα λιγο απο την κουβεντα. Μετα απο συζητηση με τον αντρα μου αποφασισαμε να στειλουμε την μεγαλη για 1 διαστημα στην μαμα μου να ξεσκασει λιγο και μετα παιδικο αν οχι ολες τις μερες τουλαχιστον 2-3 την εβδομαδα. Μετα εχει ο θεος. Να μπορεσω και εγω λιγο να ξεκουραστω οταν κοιμαται το μωρο και η γιαγια. Καλο ξημερωμα σε ολους. και σας ευχαριστω πολυ για το ενδιαφερον.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εχεις δικιο και ζητω συγνωμη αλλα παρασυρθηκα λιγο απο την κουβεντα. Μετα απο συζητηση με τον αντρα μου αποφασισαμε να στειλουμε την μεγαλη για 1 διαστημα στην μαμα μου να ξεσκασει λιγο και μετα παιδικο αν οχι ολες τις μερες τουλαχιστον 2-3 την εβδομαδα. Μετα εχει ο θεος. Να μπορεσω και εγω λιγο να ξεκουραστω οταν κοιμαται το μωρο και η γιαγια. Καλο ξημερωμα σε ολους. και σας ευχαριστω πολυ για το ενδιαφερον.

    εύχομαι να έχεις τη καλύτερη εξέλιξη...κυρίως για σένα κ τα παιδιά σου...τα οποία καλά κάνεις κ τα μαθαίνεις να γίνουν καλοί άνθρωποι σα κ σένα αλλά όχι θύματα...αυτό δεν είναι προσόν...

    άλλωστε δε σε θεωρώ θύμα...θέλεις κ το κάνεις....απλά ν'αγαπήσεις λίγο περισσότερο τον εαυτό σου κ να κάνεις κ γι'αυτόν πράγματα...;);)

    καλές γιορτές με υγεία...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Μπράβο κριαρακι, βρήκες μια μικρή λύση με τον άντρα σου. Ετσι θα έχεις λίγο περισσοτερο χρόνο ν' ασχοληθεις με τον εαυτό σου.

     

    Για τους πόνους της μεσης, πλάτης, μπορεις να κανεις φυσιοθεραπειες. Αν δεν μπορεις όμως να φευγεις για λιγο απο το σπίτι σου, τουλαχιστον να τρίβεσαι καθε βραδυ (ή ας στο κανει ο άντρας σου) με baby oil ζεστό. Επίσης καλό είναι να κανεις πιλατες. Αφου δεν μπορεις έξω έστω στο σπίτι με καποιο ίσως dvd.

     

    Εύχομαι να βρεις λιγο χρόνο να ασχολείσαι και με σενα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν μου επιτρέπεις να σου δώσω μια συμβουλή ή μια γνώμη είναι η απαραίτητη κοινωνικοποίηση των παιδιών. Στειλτα παιδικό σταθμό. Οι ιώσεις που λες ότι θα φέρνουν τα παιδιά και θα μεταφέρονται στην γιαγιά δεν μπορεί να είναι ανασταλτικός παράγοντας για την πνευματική τους και ψυχική τους υγεία. Τα παιδιά σου πάνω από ολους και από όλα όχι η γιαγιά !!


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταρχήν συγχαρητήρια για την υπομόνή σου και που 31 ετών έχεις ανταπεξέλθει σε τόσο δύσκολες καταστάσεις άψογα! Ειλικρινά εσύ κάνεις τη πιο σκληρή δουλειά από όλους. Εγώ δε θα άντεχα ούτε 1 μήνα και σου βγάζω το καπέλο...!!! Δεν έχω δει τις απαντήσεις των κοριτσιών αλλά νομίζω πως πρέπει λίγο να βοηθηθείς όσον αφορά τη γιαγιά και τα παιδιά από τον άντρα σου και όσον αφορά τα αδέρφια του άντρα σου οφείλουν να συνεισφέρουν είτε υλικά είτε να συμμετέχουν κάπως στη φροντίδα της γιαγιάς! Τι είσαι εσύ κοπέλα μου; Φιλανθρωπικό ίδρυμα;;; Άλλο προσφέρω και άλλο με εκμεταλλεύονται. Καλά έκανες και σταμάτησες το μεγάλο παιδί από τον παιδικό καθαρά και μόνο για το μωρό αλλά δε γίνεται η γιαγιά να παίρνει προτεραιότητα σε σχέση με τα παιδάκια σου και σένα. Πρέπει να βρεθούν άμεσα οι ισορροπίες για το καλό της οικογένειάς σου!

     

    Φιλικά


    sJbgp3.png W9hQp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στείλε τα παιδιά στον παιδικό σταθμό. Μας το έλεγαν όλοι οι φίλοι μας αλλά φοβόμασταν. Φέτος βρήκαμε την δύναμη και το επιχειρήσαμε με το μεγάλο.... ΗΤΑΝ Η ΛΥΣΗ (μας πήρε 2 εβδομάδες για προσαρμογή, και μετά τέλος!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για τη μέση να πας σε φυσικοθεραπευτή να σου δείξει ασκήσεις. Εμένα με βοηθούν πολύ.

     

    Να ζητήσεις όποια βοήθεια μπορείς (παιδικό, γονείς σου) χωρίς τύψεις.

     

    Επίσης, να ξεκαθαρίσεις όμορφα στον άντρα σου ότι αυτό που κάνεις είναι δουλειά, και πρέπει να τη σέβονται όπως σέβεσαι εσύ τη δουλειά του. Στην ανάγκη θέσε το και με οικονομικούς όρους: στο σπίτι σας μένετε επειδή εσύ προσέχεις την πεθερά σου, αλλιώς από το μισθό του άντρα σου θα πήγαιναν μερικές εκατοντάδες το μήνα στο ενοίκιο και τους λογαριασμούς.

     

    Και τέλος, να πεις σε όλους, και στα αδέρφια του, ότι οι γονείς τους γερνούν και πεθαίνουν όπως όλος ο κόσμος, και όχι επειδή η νύφη τους έκανε κάτι λάθος. Αν είναι δυνατόν δηλαδή. Το διάβασα και συγχίστηκα εγώ που είμαι άσχετη. Κανονικά πρέπει να τους παρηγορεί ότι ο πατέρας τους πέθανε μέσα στη χαρά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλησπερα σε ολους τους γονεις. Την περασμενη Δευτερα εγινε στο χωριο 1 τροχαιο με 1 παιδι 15 ετων που παρεσυρε 1 παπου 78 ετων. Ο παπους πεθανε στον τοπο και το παιδακι που το ξερω απο μωρο εφυγε εχθες το μεσημερα μετα απο μαχη που εδινε στην εντατικη του Ριου Πατρων. Σημερα τον χαιρετησαμε για παντα και κοιτουσα αυτη την μανα και αυτον τον πατερα να αγκαλιαζουν το παιδι τους που ηταν ντυμενο γαμπρος και να μοιραζουν κουφετα στον κοσμο και σκεφτομουν ποσο αχαριστη μανα ειμαι. Γιατι εκεινοι μπορει να εχουν ελευθεριες και λεφτα αλλα δεν εχουν πια το 1 και μοναδικο παιδι που ειχαν. Ειληκρινα δεν ηξερα τι να πω σαυτους τους ανθρωπους. Αισθανομαι τοσο αχαριστη που τα δικα μου παιδια ειναι υγιεις οπως και εμεις και παλι γκρινιαζουμε..... Σευχαριστω θεε μου και δεν προκειται να παραπονεθω ποτε ξανα.... Ηθελα μονο να μοιραστω τις σκεψεις μου. Καλες γιορτες σε ολους!!!Γιωργο Αντιο!!! και τι κουραγιο να πεις σαυτους τους γονεις???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπερα σε ολους τους γονεις. Την περασμενη Δευτερα εγινε στο χωριο 1 τροχαιο με 1 παιδι 15 ετων που παρεσυρε 1 παπου 78 ετων. Ο παπους πεθανε στον τοπο και το παιδακι που το ξερω απο μωρο εφυγε εχθες το μεσημερα μετα απο μαχη που εδινε στην εντατικη του Ριου Πατρων. Σημερα τον χαιρετησαμε για παντα και κοιτουσα αυτη την μανα και αυτον τον πατερα να αγκαλιαζουν το παιδι τους που ηταν ντυμενο γαμπρος και να μοιραζουν κουφετα στον κοσμο και σκεφτομουν ποσο αχαριστη μανα ειμαι. Γιατι εκεινοι μπορει να εχουν ελευθεριες και λεφτα αλλα δεν εχουν πια το 1 και μοναδικο παιδι που ειχαν. Ειληκρινα δεν ηξερα τι να πω σαυτους τους ανθρωπους. Αισθανομαι τοσο αχαριστη που τα δικα μου παιδια ειναι υγιεις οπως και εμεις και παλι γκρινιαζουμε..... Σευχαριστω θεε μου και δεν προκειται να παραπονεθω ποτε ξανα.... Ηθελα μονο να μοιραστω τις σκεψεις μου. Καλες γιορτες σε ολους!!!Γιωργο Αντιο!!! και τι κουραγιο να πεις σαυτους τους γονεις???

     

     

    Παρακολουθώ το θέμα σου από την αρχή, το τελευταίο σου μήνυμασ με έκανε να σου γράψω. Λυπάμαι πολύ για το παιδί που χάθηκε, πραγματικά τραγικό και για την κοινωνία αλλά κυρίως για τους γονείς, τέτοια γεγονότα μας γεμίζουν θλίψη και πόνο. Απλά ήθελα να σου πω πως είμαστε άνθρωποι και έχουμε αδυναμίες, δεν γίνεται να μην παραπονεθούμε και να μην γκρινιάξουμε για κάτι που μας ενοχλεί και ας είναι μηδαμινό ή μέτριας σημασίας. Το ίδιο νιώθω και εγώ όταν από την ψυχική ή σωματική κούραση της καθημερηνότητας καιμιά φορά γκρινιάζω, ή όταν γκρινιάζω για τις ιδιοτροπίες των παιδιών που καμιά φορά πραγματιικά με γονατίζουν μετά όταν ακούω άσχημα γεγονότα αισθάνομαι αχάριστη που εγώ παραπονιέμαι για χαζομάρες. Απλά είναι στιγμές που όλοι θα λυγίσουμε γιατί είμαστε άνθρωποι, γι' αυτό μην αισθάνεσαι τύψεις γιατί και εσύ τραβάς μεγάλο λούκι κοπέλα μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταλαβαινω πως το εννοεις το οτι δεν θα ξαναγκρινιαξεις, φυσικα μπροστα σε τετοιες τραγωδιες ολα τα προβληματα ειναι πολυ πολυ μικρα! Πανω απο ολα υγεια να εχουμε ομως και δυναμη να συνεχιζουμε τη ζωη μας με τον καλυτερο τροπο, παλευοντας για μια καλη ζωη, διεκδικωντας το δικαιωμα μας να ζουμε τη ζωη γιατι πραγματικα η ζωη ειναι μικρη και αυτο ειναι που πρεπει να μας θυμιζουν τετοια δυστυχηματα.

    Σου ευχομαι το καλυτερο και καλες γιορτες!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπερα και καλη χρονια σε ολους μας με υγεια. Αισθανομαι την αναγκη να σας ευχαριστησω μεσα απο την καρδια μου. Αυτες τις μερες μου μιλησαν ανθρωποι με τοση αγαπη και στοργη προς εμενα και την οικογενεια μου. Κανατε παρα μα παρα πολλα για μας και σας υπερ ευχαριστω για ολη την βοηθεια που μου δωσατε και για τις τοσες κουβεντες αγαπης. Τελικα υπαρχουν ακομα ανθρωποι. Δεν φανταζεστε ποσο κουραγιο και δυναμη μου δωσατε.... Σας ευχαριστω πολυ και ελπιζω ο θεος να σας βοηθησει και να σας δωσει οτι θελετε. :P:p:p

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσια μου χρειαζομαι την συμβουλη σας και την καλη σας την κουβεντα! Η μεγαλη μου κορη εχει βγαλει πολυ ασχημη συμπεριφορα απεναντι στο μωρο και εμας. Η παιδιατρος μου ειπε να την παω σε 1 παιδοψυχολογο για να μας βοηθησει. Ξερω οτι το παιδι μου εχει αντιμετωπισει πολυ δυσκολες καταστασης απο την πρωτη μερα που γεννηθηκε αλλα δεν περιμενα οτι θα φταναμε σαυτο το σημειο. Μου ειπε οτι δεν μιλαει πολυ σωστα για την ηλικια της (3.5 ετων) και οτι πρεπει να ερθει σε επαφη με παιδακια της ηλικιας της. Πηγα την εγραψα και στο προνηπιο σημερα θελω πολυ να την βοηθησω γιατι νιωθω απιστευτες τυψεις για ολα αυτα που εχει περασει. Δεν ξερω αν αξιζει ολα αυτα που κανω για να σωσω την γιαγια παραμελοντας τα παιδια μου. Να σας πω οτι τελικα δεν την πηγα στον παιδικο γιατι μας εφερε 2 ιωσης και εγω για μερες ετρεχα στο Νοσοκομειο με την γιαγια. Η μικρη μου τωρα ειναι 13 μηνων και ειναι ολη μερα στην κουνια της. Αληθεια δεν αντεχω αλλο να ζω αυτη την κατασταση και ολοι αφαντοι ολοι εχουν τις ασχολιες τους και εγω μονη μου να πολεμαω για ολα. Δεν εχω αλλες αντοχες θελω να βαπτησω την μικρη μου και δεν ερχετε κανεις να μεινει με την γιαγια για 1 ωρα που ειναι η βαπτηση. Αξιζει η προσπαθεια βρε κοριτσια ή να τα βροντηξω ολα και να κοιταξω τα παιδια μου? Απο την αλλη δεν ειναι αμαρτια? Αληθεια ειναι ωρες που πιστευω οτι εγω χρειαζομαι ψυχολογο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κοριτσια μου χρειαζομαι την συμβουλη σας και την καλη σας την κουβεντα! Η μεγαλη μου κορη εχει βγαλει πολυ ασχημη συμπεριφορα απεναντι στο μωρο και εμας. Η παιδιατρος μου ειπε να την παω σε 1 παιδοψυχολογο για να μας βοηθησει. Ξερω οτι το παιδι μου εχει αντιμετωπισει πολυ δυσκολες καταστασης απο την πρωτη μερα που γεννηθηκε αλλα δεν περιμενα οτι θα φταναμε σαυτο το σημειο. Μου ειπε οτι δεν μιλαει πολυ σωστα για την ηλικια της (3.5 ετων) και οτι πρεπει να ερθει σε επαφη με παιδακια της ηλικιας της. Πηγα την εγραψα και στο προνηπιο σημερα θελω πολυ να την βοηθησω γιατι νιωθω απιστευτες τυψεις για ολα αυτα που εχει περασει. Δεν ξερω αν αξιζει ολα αυτα που κανω για να σωσω την γιαγια παραμελοντας τα παιδια μου. Να σας πω οτι τελικα δεν την πηγα στον παιδικο γιατι μας εφερε 2 ιωσης και εγω για μερες ετρεχα στο Νοσοκομειο με την γιαγια. Η μικρη μου τωρα ειναι 13 μηνων και ειναι ολη μερα στην κουνια της. Αληθεια δεν αντεχω αλλο να ζω αυτη την κατασταση και ολοι αφαντοι ολοι εχουν τις ασχολιες τους και εγω μονη μου να πολεμαω για ολα. Δεν εχω αλλες αντοχες θελω να βαπτησω την μικρη μου και δεν ερχετε κανεις να μεινει με την γιαγια για 1 ωρα που ειναι η βαπτηση. Αξιζει η προσπαθεια βρε κοριτσια ή να τα βροντηξω ολα και να κοιταξω τα παιδια μου? Απο την αλλη δεν ειναι αμαρτια? Αληθεια ειναι ωρες που πιστευω οτι εγω χρειαζομαι ψυχολογο.

     

    Κορίτσι μου αμαρτία ειναι να παραμελεις τα παιδάκια σου κι εσένα για χάρη της γιαγιάς . Η γιαγιά δεν εχει ζωή μπροστά της . Δες το ξεκάθαρα. Κι ας ειναι ψυχρό όπως ακούγεται. Συγνώμη που ακούγομαι σκληρη.

    Ειναι μεγάλο ζήτημα να πεθάνει κάποιος με αξιοπρέπεια , αλλα κι η ίδια δεν θα ήθελε Αν είχε σώας τα φρένας να φροντίζεις εκείνη περισσότερο απο ότι τα εγγόνια της .

    τι κι αν αρρωστήσει ; Δεν πηγε το παιδάκι σου παιδικό , παρουσιάζει προβλήματα κι αλίμονο... ΘΑ αντέξεις να το στηρίξεις ; Πόση δύναμη να βρεις πια; Και τα παιδάκια σου έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους για να σαμποτάρεται απο την αδυναμία του περίγυρου σου. Δεν είσαι κορίτσι μου η μητέρα Τερέζα . Δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα μόνη σου .

    Ο άντρας σου τι ειπε αφού έμαθε για το παιδοψυχολόγο;

    Και γιατι ανέφερες παλιότερα ότι η εκκλησία δεν θα στηρίξει εσένα αλλα άλλη οικογένεια ; Υπάρχουν κόντρες στην οικογένεια την ευρύτερη;

    Εχεις πάει να ζητήσεις βοήθεια; Στην παπαδιά ίσως ;

     

     

    Συγνώμη αν ακουστηκα σκληρή ή απάνθρωπη αλλα επειδή η μαμά μου ειναι ένας άνθρωπος σαν κι εσένα πρεπει να πω ότι στο τέλος θυσίασε την Δικη μας υγεία για χάρη κάποιων υπερηλίκων που αργά ή γρήγορα θα έφευγαν .

    Εμείς όμως αναγκαστήκαμε να περάσουμε πολλά ψυχολογικά σκαλοπάτια για να καταφέρουμε να γίνουμε σωστοί ενήλικες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είχες δοκιμάσει να απευθυνθεις στο Δήμο για το πρόγραμμα "βοήθεια στο σπίτι"; Με συγχωρείς που σου το λέω, κορίτσι, αλλά αν η 13μηνη κορούλα σου μένει όλη μέρα στην κούνια για να κοιτάς εσύ τη γιαγιά, περίμενε σύντομα κι από εκεί προβλήματα. Να το θέσεις καθαρά στον άντρα σου και τους υπόλοιπους συγγενείς, πως εσύ έχεις παιδιά να κοιτάξεις. Ή θα βρούνε κάποια άλλη λύση (πχ μια γειτόνισσα να έρχεται να βοηθάει επί πληρωμή) ή η γιαγιά θα μένει κάποιες ώρες μόνη της και θα είναι εκείνοι υπεύθυνοι, αν συμβεί κάτι.


    sK6ep3.pngEnQrp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κορίτσι μου αμαρτία ειναι να παραμελεις τα παιδάκια σου κι εσένα για χάρη της γιαγιάς . Η γιαγιά δεν εχει ζωή μπροστά της . Δες το ξεκάθαρα. Κι ας ειναι ψυχρό όπως ακούγεται. Συγνώμη που ακούγομαι σκληρη.

    Ειναι μεγάλο ζήτημα να πεθάνει κάποιος με αξιοπρέπεια , αλλα κι η ίδια δεν θα ήθελε Αν είχε σώας τα φρένας να φροντίζεις εκείνη περισσότερο απο ότι τα εγγόνια της .

    τι κι αν αρρωστήσει ; Δεν πηγε το παιδάκι σου παιδικό , παρουσιάζει προβλήματα κι αλίμονο... ΘΑ αντέξεις να το στηρίξεις ; Πόση δύναμη να βρεις πια; Και τα παιδάκια σου έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους για να σαμποτάρεται απο την αδυναμία του περίγυρου σου. Δεν είσαι κορίτσι μου η μητέρα Τερέζα . Δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα μόνη σου .

    Ο άντρας σου τι ειπε αφού έμαθε για το παιδοψυχολόγο;

    Και γιατι ανέφερες παλιότερα ότι η εκκλησία δεν θα στηρίξει εσένα αλλα άλλη οικογένεια ; Υπάρχουν κόντρες στην οικογένεια την ευρύτερη;

    Εχεις πάει να ζητήσεις βοήθεια; Στην παπαδιά ίσως ;

     

     

    Συγνώμη αν ακουστηκα σκληρή ή απάνθρωπη αλλα επειδή η μαμά μου ειναι ένας άνθρωπος σαν κι εσένα πρεπει να πω ότι στο τέλος θυσίασε την Δικη μας υγεία για χάρη κάποιων υπερηλίκων που αργά ή γρήγορα θα έφευγαν .

    Εμείς όμως αναγκαστήκαμε να περάσουμε πολλά ψυχολογικά σκαλοπάτια για να καταφέρουμε να γίνουμε σωστοί ενήλικες.

     

    Εχεις δικιο σε ολα και τα γνωριζω καλα ολα αυτα. Γιαυτο εγραψα οτι ειμαι ετοιμη να τα βροντιζω ολα γιατι πραγματι δεν εχω αλλο κουραγιο ο θεος να με συγχωρέσει γιαυτο που λεω αλλα δεν αντεχω αλλο. Ο αντρας μου νομιζω οτι πραγματικα ειναι στον κοσμο του το μονο που μου λεει ειναι κανε λιγο υπομονη ακομα θα την παρει ο θεος. Θα παρω την γνωμη και του ψυχολογου εχω κλεισει ραντεβου για τις 15. Η εκκλησια ειναι μονο για την εκκλησια και ο δημος αλλα δεν ασχολουμε πια μαζι τους. Αυτο που με ενδιαφερει ειναι να δω τι θα κανω με τα μωρα μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Είχες δοκιμάσει να απευθυνθεις στο Δήμο για το πρόγραμμα "βοήθεια στο σπίτι"; Με συγχωρείς που σου το λέω, κορίτσι, αλλά αν η 13μηνη κορούλα σου μένει όλη μέρα στην κούνια για να κοιτάς εσύ τη γιαγιά, περίμενε σύντομα κι από εκεί προβλήματα. Να το θέσεις καθαρά στον άντρα σου και τους υπόλοιπους συγγενείς, πως εσύ έχεις παιδιά να κοιτάξεις. Ή θα βρούνε κάποια άλλη λύση (πχ μια γειτόνισσα να έρχεται να βοηθάει επί πληρωμή) ή η γιαγιά θα μένει κάποιες ώρες μόνη της και θα είναι εκείνοι υπεύθυνοι, αν συμβεί κάτι.

     

    Η βοηθεια στο σπιτι δεν ερχετε για τοσο βαρια περιστατικα το εχω ψαξει πολυ και με την προνοια. Οσο για τους συγγενεις εχω να τους δω απο το 2014 και δεν τους αδικω. Η γιαγια δυστυχως ειναι για ιδρυμα πια. Η ανοια την εχει κανει επιθετικη και προς τον εαυτο της και προς εμας. Ειναι στιγμες που δεν επικοινωνουμε. Οσο για γυναικα οσες βρηκα καμια δεν θελει να την σηκωσει οπως κανω εγω 4 φορες την μερα. Και τα λεφτα που περνει η γιαγια ειναι λιγα και οι γυναικες ζητουν πολλα γιαυτο εχουν επαναπαυτει ολοι μαζι μου (η χαζη). Εδω δεν ερχονται για μια ωρα να παω στην εκκλησια να βαπτησω το παιδι μου θα ερθουν να την προσεξουν? Τους ρωτησα ολους και κανεις δεν μπορει. Δεν με απασχολει αυτο οσο τα μικρα μου πραγματικα με βλεπω να περνω την αμαρτια και να φευγω. Εχω ξεπερασει τα ορια μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το πρόβλημα, για μένα, είναι ότι περνάς από το ένα άκρο στο άλλο. Ή θα είσαι όλη μέρα έγκλειστη με τη γιαγιά στο σπίτι ή θα σηκωθείς να φύγεις οριστικά, κάπως έτσι βλέπω ότι το θέτεις. Εγώ δε σου είπα να πεις να έρθουν να την κοιτάξουν οι συγγενείς, που είχε φανεί από παλιά ότι αδιαφορούσαν. Σου είπα να τους πετάξεις το μπαλάκι. Να τους πεις, εγώ ως εδώ ήμουν. Από εδώ και πέρα θα κυκλοφορώ κανονικά κι αν πάθει κάτι όσο λείπω, εσείς θα έχετε την ευθύνη. Τη γειτόνισσα σου την ανέφερα για να κάνεις κάτι επείγον, όπως η βάπτιση. Δηλαδή αν λείψεις 3 ώρες, θα πρέπει η γυναίκα που θα είναι μαζί της να την σηκώσει;

     

    Το ίδρυμα, αφού η κατάσταση της γιαγιάς είναι πλέον τέτοια, το έχετε απορρίψει σαν λύση;


    sK6ep3.pngEnQrp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το πρόβλημα, για μένα, είναι ότι περνάς από το ένα άκρο στο άλλο. Ή θα είσαι όλη μέρα έγκλειστη με τη γιαγιά στο σπίτι ή θα σηκωθείς να φύγεις οριστικά, κάπως έτσι βλέπω ότι το θέτεις. Εγώ δε σου είπα να πεις να έρθουν να την κοιτάξουν οι συγγενείς, που είχε φανεί από παλιά ότι αδιαφορούσαν. Σου είπα να τους πετάξεις το μπαλάκι. Να τους πεις, εγώ ως εδώ ήμουν. Από εδώ και πέρα θα κυκλοφορώ κανονικά κι αν πάθει κάτι όσο λείπω, εσείς θα έχετε την ευθύνη. Τη γειτόνισσα σου την ανέφερα για να κάνεις κάτι επείγον, όπως η βάπτιση. Δηλαδή αν λείψεις 3 ώρες, θα πρέπει η γυναίκα που θα είναι μαζί της να την σηκώσει;

     

    Το ίδρυμα, αφού η κατάσταση της γιαγιάς είναι πλέον τέτοια, το έχετε απορρίψει σαν λύση;

     

    Αυτο που θελω να μου πειτε ειναι αν θα βοηθησει ο παιδοψυχολογος την κορη μου. Ειναι κεντρο ψυχικης υγειας παιδιου και η παιδιατρος μου ειπε οτι θα της κανει πολυ καλο και στην ομιλια και στην συμπεριφορα της. Σκεφτομαι να του πω να μιλησει και μαζι μου γιατι το λαθος με μενα ειναι οτι σκεφτομαι πολυ και στεναχωριεμε για ολους εκτος απο μενα και τα παιδια μου. Δεν μπορω να σκεφτομαι μονο την γιαγια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διάβασα την ιστορία σου από την αρχή και είναι αλήθεια πως είναι συγκινητική η ανθρωπιά σου.

     

    Όμως αν δεν κάνεις κάτι σύντομα κινδυνεύουν πραγματικά τα δυο μικρά σου με άπειρα ψυχολογικά προβλήματα και κανείς δεν ξέρει αν θα τα καταφέρουν να ισορροπήσουν κάποια στιγμή ψυχολογικά. Αν τώρα στεναχωριέσαι και είσαι ενοχική φαντάσου τι θα πάθεις αργότερα όταν διαπιστώσεις (γιατί λυπάμαι αλλά νομίζω πως θα το διαπιστώσεις..) ότι οι συνθήκες διαβίωσης έχουν κάνει ζημιά στα δυο σου αγγελούδια..

     

    Ο παιδοψυχολόγος αν βοηθήσει, θα βοηθήσει προσωρινά την κατάσταση. Εσείς οι γονείς μπορείτε μόνο να την ανατρέψετε. Αφού ο άντρας σου όπως λες δεν νιώθει, πάρε την κατάσταση στα χέρια σου και δες πως μπορεί να μπει η γιαγιά σε ίδρυμα. Ούτε η γιαγιά αν ήταν στα καλά της, ούτε ο παππούς αν ζούσε θα ήθελαν να ζούνε έτσι τα εγγόνια τους.

     

    Δεν θα είναι εύκολο, όμως για το καλό των παιδιών σου είναι μονόδρομος το να αλλάξει η ζωή σας.. Και πιστεύω πως ναι, είναι καλό να δεις έναν ψυχολόγο. Άμεσα.


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αυτο που θελω να μου πειτε ειναι αν θα βοηθησει ο παιδοψυχολογος την κορη μου. Ειναι κεντρο ψυχικης υγειας παιδιου και η παιδιατρος μου ειπε οτι θα της κανει πολυ καλο και στην ομιλια και στην συμπεριφορα της. Σκεφτομαι να του πω να μιλησει και μαζι μου γιατι το λαθος με μενα ειναι οτι σκεφτομαι πολυ και στεναχωριεμε για ολους εκτος απο μενα και τα παιδια μου. Δεν μπορω να σκεφτομαι μονο την γιαγια.

     

    Ναι, θα βοηθήσει ο παιδοψυχολόγος. Θα βοηθήσει και στο να κατανοήσετε τη συμπεριφορά του παιδιού και στο να την αντιμετωπίσετε. Μπορείς να ζητήσεις εκτίμηση και συνεδρίες και για σένα, φυσικά και θα σου κάνει καλό.

     

    Καλή μου, ο λόγος που σου είπα ό,τι σου είπα στα παραπάνω μηνύματά μου, ήταν ακριβώς ότι θεωρώ πως "έριξες" πολύ τον εαυτό σου και τα παιδιά σου, για χατήρι του σογιού του άντρα σου, γενικά. Παλιότερα που είχες ανοίξει το θέμα, δε φαινόσουν διατεθειμένη να πάρεις δραστικά μέτρα. Αν το πήρες απόφαση, χαίρομαι για σένα. Όμως, όσο βοήθεια και να προσφέρουν οι ψυχολόγοι, αν δεν γίνει κάτι ως προς την πηγή του προβλήματος, δηλαδή την συμβίωση με τη γιαγιά, δε θα λυθεί το θέμα. Γι' αυτό και σου πρότεινα κάποια πράγματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Αν έδωσα λάθος εντύπωση ή δεν εκφράστηκα σωστά ή απλά δεν ήταν αυτό που χρειαζόσουν να ακούσεις αυτή τη στιγμή, σου ζητώ συγγνώμη.

     

    Πάντως, έκανες υπερβολική υπομονή, ανέχτηκες πάρα πολλά και δικαιούσαι από κάθε άποψη να κάνεις ό,τι κρίνεις εσύ πιο σωστό για τα παιδιά σου. Κανονικά έπρεπε να το είχες κόψει μαχαίρι, από την πρώτη στιγμή που αντιλήφθηκες ότι επηρεάζονταν τα παιδιά σου αρνητικά. Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ, που λένε. Εύχομαι να σου πάνε όλα κατ' ευχήν.


    sK6ep3.pngEnQrp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εχεις τον τροπο να παρεις τα παιδια και να φυγεις? Εχεις αλλου να πας να μεινεις με τα παιδια? Αν μπορεις να το κανεις...απο μενα καντο.Μονο ετσι θα ταρακουνηθει οποιος ειναι να ταρακουνηθει και πρωτα απο ολους ο αντρας σου.Εγω αυτο θα εκανα....οσο κακο κι αν ακουγεται...οσο ακραιο και αν το θεωρησουν πολλες ..λυπαμαι αλλα καταστασεις που παγιωνονται μονο μεμακραιες πραξεις αλλαζουν.Σε λιγο τα κοριτσια σου θα μεγαλωσουν...θα προσπαθεις να θυμηθεις πως ηταν σα μωρακια και δε θα θυμασαι τπτ...γιατι οι μονες αναμνησεις σου θα ειναι απο τη γιαγια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ναι, θα βοηθήσει ο παιδοψυχολόγος. Θα βοηθήσει και στο να κατανοήσετε τη συμπεριφορά του παιδιού και στο να την αντιμετωπίσετε. Μπορείς να ζητήσεις εκτίμηση και συνεδρίες και για σένα, φυσικά και θα σου κάνει καλό.

     

    Καλή μου, ο λόγος που σου είπα ό,τι σου είπα στα παραπάνω μηνύματά μου, ήταν ακριβώς ότι θεωρώ πως "έριξες" πολύ τον εαυτό σου και τα παιδιά σου, για χατήρι του σογιού του άντρα σου, γενικά. Παλιότερα που είχες ανοίξει το θέμα, δε φαινόσουν διατεθειμένη να πάρεις δραστικά μέτρα. Αν το πήρες απόφαση, χαίρομαι για σένα. Όμως, όσο βοήθεια και να προσφέρουν οι ψυχολόγοι, αν δεν γίνει κάτι ως προς την πηγή του προβλήματος, δηλαδή την συμβίωση με τη γιαγιά, δε θα λυθεί το θέμα. Γι' αυτό και σου πρότεινα κάποια πράγματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Αν έδωσα λάθος εντύπωση ή δεν εκφράστηκα σωστά ή απλά δεν ήταν αυτό που χρειαζόσουν να ακούσεις αυτή τη στιγμή, σου ζητώ συγγνώμη.

     

    Πάντως, έκανες υπερβολική υπομονή, ανέχτηκες πάρα πολλά και δικαιούσαι από κάθε άποψη να κάνεις ό,τι κρίνεις εσύ πιο σωστό για τα παιδιά σου. Κανονικά έπρεπε να το είχες κόψει μαχαίρι, από την πρώτη στιγμή που αντιλήφθηκες ότι επηρεάζονταν τα παιδιά σου αρνητικά. Αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ, που λένε. Εύχομαι να σου πάνε όλα κατ' ευχήν.

     

    Οχι κοριτσι μου πολυ καλα τα ειπες και εσυ και τα κοριτσια και ειμαι αποφασισμενη να βοηθησω και τα παιδια μου και εμενα. Τωρα διαβαζα για 1 προγραμμα του ΙΚΑ για κατοικον φροντιδα και θα παω αυριο να μαθω τις διαδικασιες και θα παρω μια γυναικα να με βοηθησει με την γιαγια προς το παρον να μπορεσω να χαρω λιγο τα παιδακια μου. Οχι δεν θα την αφησω και εκεινη γιατι θα νιωθω τυψεις αν τυχη κατι κακο. Αλλα θα παρω μια βοηθεια να μπορεσω να ξεκουραστω λιγο και εγω και να ζησω λιγο τα παιδια μου. Η γιαγια εχει αναπηρια 67%, εχει βαριας μορφης ανοια, κανει ινσουλινη λογο διαβητη και εχει νεφρικη ανεπαρκεια και εχει περασει και εμφραγμα. δεν πιστευω να με αποριψουν. Θα ξεκινησω απο κει αυριο και στις 15 θα παω και στον ψυχολογο και βλεποντας και κανοντας. Σας ευχαριστω για την καλη κουβεντα. Παντα μου εκανε καλο να μοιραζομαι μαζι σας πραγματα. Με βοηθατε και με κατευθυνετε με αγαπη και σεβασμο και ευχαριστω πολυ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα