giwta-la

Ο λογος που ζω ειναι το παιδι

    Recommended Posts

    ΥΓ= Κάνε μου μια χάρη...Μια μέρα που θα νιώθεις σχετικά καλά, μπες και διάβασε ένα ένα τα posts σου από όταν έμεινες έγκυος και ύστερα...Και αν αποφασίσεις να πας σε ειδικό, τύπωσέ τα και πάρτα μαζί σου...είναι κυριολεκτικά το χρονικό μιας χρόνιας ψυχικής αστάθειας που επιδεινώνεται.

    εκεινη τη περιοδο ημουν πολυ κοινωνικη!!! και ενιωθα οτι κλειδωσα καλα τον "σκελετο στη ντουλαπα". γενικα η περιοδος της εγκυμοσυνης μου ηταν η πιο τελεια φαση μου. ομορφη,εξυπνη,σεξι,αυτα ενιωθα οτι εβγαζα στους αλλουςκαι αυτα εβλεπαν.και επαιρνα θαρρος ακομα πιο πολυ.αν μουελεγαν να βαλω για δημαρχος,σιγουρα θα εβγαινα,ετσι οπως συμπεριφερομουν(αστειο).μπορω να πω οτι ηταν η λιακαδα προ μπορας. ημουνσιγουρη πως τιποτα δε θα μπει στη χαρα μου και οτι ενα παιδι δε σε δεσμευει. αλλα μολις γεννησα, εγινα η πιο κλωνισμενη γυναικα της υφιλιου και λογω κλεισουρας μου ξαναερχονταν οι μνημες του παρελθοντως και προστεθηκαν και αλλα με τον καιρο και αρχισα να ρομποτιζω. ειναι πολλα που κουβαλαω αλλα δε νιωθω οτι θελω να ανοιξω τα χαρτια μου τοσο πολυ.ειναι επιλογη μου να μη θελω να πω τιποτα στοιχεια. μπορει καποτε να το κανω δε λεω ποτε,ποτε.αλλα οχι τωρα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    τι επαθες ξαφνιικα κοπελα μου?απο οτι λες ησουν καλα στην εγκυμοσυνη...Εγω στη πρωτη μου εγκυμοσυνη επειδη ειχα διαφορα προβληματα,αιμοραγιες κτλ δεν ειχα ορεξη για τπτ.ολοι μου ελεγαν οτι θα παθω επιλοχειο καταθληψη κ οτι δεν το καταλαβαινα.οντως οταν γυρησα σπιτι ενιωσα να τρελενομαι..συγκεκριμενα ειπα οτι παντρευτικα,εκανα παιδι,και τωρα τι...περιμενω να πεθανω..Αμεσως κουνησα το κεφαλι μου και ειπα οχι...Πλεον σκοπος μου ειναι να το δω να μεγαλωνει...δεν θα πιστευεις τι χαρες θα σου δωσει...Και εγω τωρα ειμαι παλι εγκυος κ παλευω να μη πεσω παλι σε καταθλιψη...Μη σε βαλει απο κατω...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γιωτα αυτα που περιγραφεις ειναι ενδεικτικα διπολικης διαταραχής. Κατα την εγκυμοσυνη ήσουν σουπερ και "αν μου έλεγαν να βαλεις υποψηφιότητα για δημαρχος θα το εκανα" και μετα καταβαραθρωθηκες.... εγω ειμαι σιγουρη ότι εχεια διαγνωση και ξερεις τι σου συμβαινει...μαλλον ανηκεις στις περιπτωσεις που αρνουνται να το αποδεχθουν...χανεις χρονο ετσι...αν ειχε αμυγδαλιτια δεν θα επαιρνες αντιβιωση?? Χρειαζεσαι και ψυχοθεραπευτικη προσέγγιση και φαρμακα...καντο για το παιδι σου....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εντυπωσιακές οι ψυχιατρικές διαγνώσεις χωρίς καν να εξετασθεί ο "ασθενής".......

     

    Δεν εκανα διαγνωση...μίλησα για ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ... με το πτυχιο ιατρικης που διαθετω δικαιουμαι να πω σε καποιον ότι εχει ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ και ότι καλο ειναι να εξετασθει απο ΕΙΔΙΚΟ όπως τόνισα σε δυο προηγουμενα ποστ μου...

    Το να μπαινει κανεις και να χαιδευει αυτια και να δινει συμβουλες του τυπου "θα το ξεπερασεις μονη σου" ή "βγες κανε καμια βόλτα' ειναι μαλλον πιο επικινδυνο στην συγκεκριμενη περίπτωση που η κοπέλα εχει προφανως ενα θεμα που δεν εμπιπτει στα πλαίσια μια απλής "θλίψης" ή "κυκλοθυμίας"..

    Αυτο που προσπαθουμε να πείσουμε την Γιωτα ειναι ότι δεν ειναι ντροπή να εισαι "ασθενης"...

    Γιωτα αν δεν εισαι ικανοποιημενη απο τις δομες ψυχικης υγειας στο νομο σου ψάξε στο κοντινοτερο αστικο κεντρο και κλείσε ραντεβου. Στα κεντρα ψυχικης υγειας υπαρχουν ομαδες που σιγουρα μπορουν να σε βοηθησουν. Αν βρισκεσαι κοντα στην θεσσαλονικη μπορω να σου στειλω σε πμ τηλεφωνα και διευθυνσεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    εντυπωσιακές οι ψυχιατρικές διαγνώσεις χωρίς καν να εξετασθεί ο "ασθενής".......

     

    Να βοηθήσουν προσπαθούν οι κοπέλες και λάθος διαγνώσεις να κάνουν τουλάχιστον την παρακινούν να ζητήσει βοήθεια γιατί απ' ότι καταλαβαίνω από μόνη της δεν πρόκειται να βγει από τον λήθαργο.

     

     

    giwta-la ζήτα άμεσα βοήθεια μίλα ξεκάθαρα στον σύζυγο ή στους γονείς σου ή σε όποιον πιστεύεις ότι μπορεί να κατανοήσει την σοβαρότητα της κατάστασης και εάν θεωρείς ότι δεν θα σε καταλάβουν απευθύνσου μόνη σου σε κάποιο κέντρο που σου συνέστησαν οι υπόλοιπες κοπέλες.

     

    Πάρε κουράγιο και προσπάθησε για το παιδί σου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εντυπωσιακές οι ψυχιατρικές διαγνώσεις χωρίς καν να εξετασθεί ο "ασθενής".......

     

     

    Ακριβώς επειδή δενε είναι δυνατόν να γίνει διάγνωση μέσα από το φόρουμ προσπαθούμε να την προτρεψουμε να επισκεφτεί ειδικό.

    Εγώ είπα πως από την εμπειρία μου άτομα που αρουσιαζουν τέτοια συμπτώματα έχουν κάποιο ψυχικό νοσήμα και χρήζουν βοήθεια από ειδικό.

    Όλες να βοηθουσουμε προσπαθούμε όπως είπε και ή xrisaki.

    Argini συμφωνω μαζί σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επειδή κάποια ποστ που διάβασα μου σήκωσαν την τρίχα περισσότερο από το ποστ της θεματοθέτριας (η οποία αναμφίβολα χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας), να διευκρινήσω ότι η διεθνής επιστημονική κοινότητα έχει αποδείξεις πως:

    -o θηλασμός προστατεύει από την επιλόχειο κατάθλιψη,

    -η ομοιοπαθητική δεν έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα σε οποιοδήποτε νόσημα.

     

    Παραθέτω βιβλιογραφικά δεδομένα και, παρακαλώ θερμά, όποιος έχει διάθεση να αντικρούσει τα λεγόμενά μου, να το κάνει επίσης παραθέτοντας βιβλιογραφικά δεδομένα.

     

    -"Prospective cohort studies

    have noted an increase in postpartum

    depression in mothers who do not

    breastfeed or who wean early"

    (Από http://pediatrics.aappublications.org/content/pediatrics/early/2012/02/22/peds.2011-3552.full.pdf)

     

    -http://www.theguardian.com/commentisfree/2015/mar/12/no-scientific-case-homeopathy-remedies-pharmacists-placebos?CMP=share_btn_fb

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Επειδή κάποια ποστ που διάβασα μου σήκωσαν την τρίχα περισσότερο από το ποστ της θεματοθέτριας (η οποία αναμφίβολα χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας)' date=' να διευκρινήσω ότι η διεθνής επιστημονική κοινότητα έχει αποδείξεις πως:

    -[b']o θηλασμός προστατεύει από την επιλόχειο κατάθλιψη,

    [/b]-η ομοιοπαθητική δεν έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα σε οποιοδήποτε νόσημα.

     

    Παραθέτω βιβλιογραφικά δεδομένα και, παρακαλώ θερμά, όποιος έχει διάθεση να αντικρούσει τα λεγόμενά μου, να το κάνει επίσης παραθέτοντας βιβλιογραφικά δεδομένα.

     

    -"Prospective cohort studies

    have noted an increase in postpartum

    depression in mothers who do not

    breastfeed or who wean early"

    (Από http://pediatrics.aappublications.org/content/pediatrics/early/2012/02/22/peds.2011-3552.full.pdf)

     

    -http://www.theguardian.com/commentisfree/2015/mar/12/no-scientific-case-homeopathy-remedies-pharmacists-placebos?CMP=share_btn_fb

     

    Κοίταξε να δεις επειδή εγώ είμαι και λίγο βλάχα και δεν μιλάω αγγλικά, και στο χωριό μου δεν έχουμε καμία σοβαρή βιβλιογραφία για να αντικρούσω τα λεγόμενά σου το συγκεκριμένο ποστ γιατί το έβαλες ακριβώς?

     

    η κοπέλα που άνοιξε το θέμα πριν ένα χρόνο είχε ανοίξει παρόμοιο, λέγοντας ότι ούτε μπάνιο δεν κάνει και άμα θέλει να κάνει μπάνιο αντί για αυτή κάνει μπάνιο το παιδί........

     

    εάν δεν είναι τρολ, μιλάμε για μία κοπέλα με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα που έχει στην επίβλεψή της ένα ανήλικο παιδί!!!!

     

    ας δούμε κάποια θέματα σοβαρά και άμα θες να γράψεις για τα οφέλη του θηλασμού καλύτερα πήγαινε σε άλλη ενότητα....

     

    για το συγκεκριμένο θέμα δεν μπορώ να πω και πολλά, ήδη την έχουν συμβουλέψει οι άλλες κοπέλες όπως και πέρσι, χωρις όμως να κάνει κάτι..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επίσης, η κοπέλα λέει ότι θήλαζε για 3 χρόνια... δεν βλεπω να την προστάτεψε και πολύ ο θηλασμός πέρα από το γεγονός ότι την λάλησε!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Γιωτα αυτα που περιγραφεις ειναι ενδεικτικα διπολικης διαταραχής.

     

    Συμφωνώ απόλυτα.

     

    Δεν είμαι γιατρός, και προφανώς δεν κάνουμε διάγνωση, αλλά αν διαβάσει κανείς τα μηνύματα της κοπέλας από την αρχή, θα δει ενδείξεις μεγάλης ευφορίας ανά φάσεις, και μαύρης κατάθλιψης ανά άλλες φάσεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ε ναι μην τρελαθουμε πια, δεν ειναι ο θηλασμος η λυση και το φαρμακο για τα παντα!!

    Τουλαχιστον στην περιπτωση της Γιωτας που εχει παραδεχτει μια χρονια παθηση που χρηζει φαρμακευτικης αγωγης την οποια απλα αρνειται να παρει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εκεινη τη περιοδο ημουν πολυ κοινωνικη!!! και ενιωθα οτι κλειδωσα καλα τον "σκελετο στη ντουλαπα". γενικα η περιοδος της εγκυμοσυνης μου ηταν η πιο τελεια φαση μου. ομορφη,εξυπνη,σεξι,αυτα ενιωθα οτι εβγαζα στους αλλουςκαι αυτα εβλεπαν.και επαιρνα θαρρος ακομα πιο πολυ.αν μουελεγαν να βαλω για δημαρχος,σιγουρα θα εβγαινα,ετσι οπως συμπεριφερομουν(αστειο).μπορω να πω οτι ηταν η λιακαδα προ μπορας. ημουνσιγουρη πως τιποτα δε θα μπει στη χαρα μου και οτι ενα παιδι δε σε δεσμευει. αλλα μολις γεννησα, εγινα η πιο κλωνισμενη γυναικα της υφιλιου και λογω κλεισουρας μου ξαναερχονταν οι μνημες του παρελθοντως και προστεθηκαν και αλλα με τον καιρο και αρχισα να ρομποτιζω. ειναι πολλα που κουβαλαω αλλα δε νιωθω οτι θελω να ανοιξω τα χαρτια μου τοσο πολυ.ειναι επιλογη μου να μη θελω να πω τιποτα στοιχεια. μπορει καποτε να το κανω δε λεω ποτε,ποτε.αλλα οχι τωρα.

     

    Φίλη μου η εντύπωσή μου είναι ότι ήσουν ασταθής και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης...Δεν το λέω για να σε βγάλω "ψεύτρα", αλίμονο, απλά νομίζω ότι απλοποιείς τα πράγματα.

     

    Δεν σου ζήτησε κανείς να αποκαλύψεις τίποτα εδώ σε εμάς...πρέπει όμως να ζητήσεις βοήθεια άμεσα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δλδ αφου για να γινω καλα πρεπει κατ εμε να γυρισωτο χρονο πισω, ωστε να κανω και να μη κανω καποια και καποια αλλα πραματα.

     

    Δεν εχω κατι να περιμενω απο τη ζωη, να χαρω. ειμαι δεμενη, αλυσσοδεμενη με κατι αορατο και με κρατα σφιχτα απο το λαιμο και πλεον αναπνεω με κοφτες ανασες.

     

    Επειδή ακριβώς δεν μπορείς να γυρίσεις το χρόνο πίσω, μπορείς να ασχοληθείς με το μέλλον. Να δεις τι περνάει από το χέρι σου να βελτιώσεις ή να αλλάξεις ή να αποφύγεις λάθη του παρελθόντος...

     

    Επικεντρώσου στο τι μπορείς να κάνεις και όχι στο τι δεν μπορείς... Φυσικά έχεις κάτι να περιμένεις από τη ζωή με πρώτο και καλύτερο να είσαι εκεί για το παιδί σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η Σκρατέ αναφερόταν σε αυτό, το οποίο αν όντως ειπώθηκε έτσι είναι απαράδεκτο για επαγγελματία υγείας.

     

    Σχετικα προσφατα ειχα απευθυνθει σε μια γιατρο για ασχετο λογο απο το ψυχολογικο.

     

    Δεν ημουν ομως σε καλη ψυχολογικη κατασταση και ενα απο αυτα που με ρωτησε ηταν εαν ειχα θηλασει πριν πολλα χρονια το παιδι μου. Στην αρνητικη απαντηση την δικη μου μου απαντησε ''Ευτυχως''. Κατι που δεν το περιμενα.

    Μου εξηγησε οτι με τον θηλασμο η γυναικα στερευει απο συγκεκριμενες βιταμινες που η ελλειψη τους ευθυνεται και για καταθλιψη της μητερας. Συν τις ορμονες της εγκυμοσυνης, γεννας και εαν υπαρχει και καποια μικρη προδιαθεση δεν ειναι μακρια η καταθλιψη.

     

    Η λύση προφανώς δεν είναι να μη θηλάζουν οι γυναίκες, αλλά να παίρνουν όλη την υποστήριξη (διατροφικά, ψυχολογικά, πρακτικά) που έχουν ανάγκη

     

    Η αλήθεια είναι ότι κάποιες γυναίκες έχουν αυξημένες πιθανότητες για ψυχικές διαταραχές μετά τη γέννα, αν και στην προκειμένη περίπτωση η κατάσταση προϋπήρχε. Ο θηλασμός αυτός καθεαυτός δεν έχει καμία μα καμία σχέση.

     

    Κατά τα λοιπά εδώ πρέπει να γίνουν κινήσεις και από τον περίγυρο.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Γιώτα πάρε εδώ.http://www.epipsi.gr/Service_all/service/A7/A7.php Ούτε φάρμακα θα σου δώσουν ούτε θα σε κλείσουν πουθενά. Οι δικαιολογίες τέλος. Αντιμετώπισέ τες σα σύμπτωμα (όπως το συνάχι αν είχες γρίπη) και συντονίσου.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στο παρελθον μου εχω περασει δυο περιοδους στη ζωη μου που αντιμετωπισα καποια ψυχολογικα θεματα...προ παιδιων ευτυχως.Σε πολυ πιο ηπια μορφη με αυτο που περιγραφεις εσυ και με αλλα συμπτωματα.Πλεον ειμαι πεπεισμενη οτι απλα καποιοι απο εμας εχουμε καποια προδιαθεση σε τετοια θεματα...δε φταιει ουτε ο θηλασμος...ουτε η κλεισουρα ουτε το αγχος ουτε τπτ.Εγω απο την εμπειρια μου θα σου πω το εξης.Αυτο που δεν καταλαβαινεις ειναι πως οταν αρχιζει το μυαλο να σου παιζει τετοια περιεργα παιχνιδια (γιατι ολα στο μυαλο μας ειναι) αυτο που γινεται ειναι οτι αρχιζεις να κανεις λαθος σκεψεις...χανεις την ικανοτητα να σκεφτεις λογικα και αρχιζεις να ερμηνευεις τα παντα με εναν τροπο εγωκεντρικο,υπερβολικο και παραλογο.Δε φταινε λοιπον οι επιλογες σου...λαθος επιλογες κανουμε ολοι στη ζωη μας...φταιει ο λαθος τροπος που σκεφτεσαι τις επιλογες αυτες η το που σε οδηγησαν.

     

    Αυτο ακριβως που θα κανει ενας ψυχολογος ειναι να σε βοηθησει να ελεγξεις τον τροπο σκεψης σου.Υπαρχουν και αρκετα καλα βιβλια που θα μπορουσαν να σε βοηθησουν αλλα θεωρω οπως σου ειπαν και παραπανω οτι η κατασταση σου εχει προχωρησει τοσο που αυτη τη στιγμη μονο καποιος ειδικος θα σε βοηθησει.Το τι χρειαεται για να γινεις καλα δεν εισαι πια σε θεση να το κρινεις εσυ...θα το κρινει ο ειδικος.

     

    Εγω δε σου κρυβω πως δεν πηγα σε ειδικο....αυτο ηταν και το μεγαλο μου λαθος...εχασα μηνες να ταλαιπωρουμαι.Ομως Γιωτα παλεψα παρα πολυ για να βγω απο ολο αυτο.Συμβουλευτηκα γιατρους...ειχα ανθρωπους να με στηριζουν,δεν κλειστηκα,δε το βαλα κατω...αλλαξα μεχρι και σπιτι στην προσπαθεια μου να βγω απο ολο αυτο.Εσυ καν δεν προσπαθησες.Με το να κλεινεσαι σε ενα σπιτι και να αφηνεσαι πως να περασει αυτο?Ετσι μονο οχρονος περναει και σε κανει χειροτερα.

     

    Εχεις ενα παιδι στα χερια σου...εχεις την ευθυνη του.Ασε λοιπον τις δικαιολογιες,καταλαβε οτι τα ψυχικα νοσηματα ειναι νοσηματα και χρειαζονται ιατρικη βοηθεια,ξεχνα το τι θα πουν η τι θα σκεφτουν οι γυρω σου και πηγαινε σε ενα γιατρο.Το να μη σε καταλαβαινει ο αντρας σου δεκτο...δεν ειναι ευκολο να κατανοησεις κατι τετοιο αν δε το εχεις περασει.Το να σε κοροιδεψει ομως η να μη σε στηριξει ειναι ανεπιτρεπτο.Αν λοιπον σε κοροιδευει,γελαει μαζι σου παψε να ασχολησαι με τις αποψεις του και κοιταν να γινεις καλα.Μετα θα εχεις ολο το χρονο να γελας εσυ μαζι του.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Η Σκρατέ αναφερόταν σε αυτό, το οποίο αν όντως ειπώθηκε έτσι είναι απαράδεκτο για επαγγελματία υγείας.

     

     

     

    Η λύση προφανώς δεν είναι να μη θηλάζουν οι γυναίκες, αλλά να παίρνουν όλη την υποστήριξη (διατροφικά, ψυχολογικά, πρακτικά) που έχουν ανάγκη

     

    Η αλήθεια είναι ότι κάποιες γυναίκες έχουν αυξημένες πιθανότητες για ψυχικές διαταραχές μετά τη γέννα, αν και στην προκειμένη περίπτωση η κατάσταση προϋπήρχε. Ο θηλασμός αυτός καθεαυτός δεν έχει καμία μα καμία σχέση.

     

    Κατά τα λοιπά εδώ πρέπει να γίνουν κινήσεις και από τον περίγυρο.

     

    Ευχαριστώ, miriki...

     

    Όταν η κοπέλα παίρνει συμβουλές του τύπου "έπρεπε να σταμάταγες το θηλασμό" και "κάνε λίγο ομοιοπαθητική", συγνώμη, αλλά δε θα έμενα αμέτοχη. Με την άδειά σας, πάντα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Scratee, miriki καλώς το θιξατε το θέμα με τον θηλασμό γιατί θα εσκαγα, απλά θεώρησα ότι δεν ήταν ώρα να ξεκινήσουμε τέτοια διαμάχη και έτσι σιωπησα, αλλά ας ενημερωνομαστε καλυτερα πρώτα πριν πούμε κάτι .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Scratee, miriki καλώς το θιξατε το θέμα με τον θηλασμό γιατί θα εσκαγα, απλά θεώρησα ότι δεν ήταν ώρα να ξεκινήσουμε τέτοια διαμάχη και έτσι σιωπησα, αλλά ας ενημερωνομαστε καλυτερα πρώτα πριν πούμε κάτι .

     

    Κι εγώ αυτό σκέφτηκα.

    Να έχουμε υπόψη ότι είναι ένα δημόσιο φόρουμ, το οποίο μπορεί να διαβάζουν και άνθρωποι που δεν συμμετέχουν στη συζήτηση, ούτε καν είναι τακτικοί επισκέπτες για να ξέρουν τι λέγεται σε άλλα threads, αλλά ψάχνουν πληροφορίες για ανάλογα προβλήματα και το google τους βγάζει εδώ. Οπότε είναι καλό να διορθώνονται τα λάθη, ακόμη κι αν η διόρθωση μας βγάζει λίγο εκτός θέματος.

    Αυτά, με όλη την καλή διάθεση.

     

    Γιώτα, κι από μένα καλή δύναμη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μια και αναφερθήκατε στο δικό μου μήνυμα σε τόση έκταση- μια ολοκληρη σελιδα- διευκρινίζω ότι δεν συμβούλεψα την κοπέλα να κόψει τον θηλασμό , απλά μετέφερα και τίποτα περισσοτερο, την άποψη μιας γιατρού γυναικολογου που ειχε ειδικευτει σε ένα από τα καλύτερα Νοσοκομεία της Αγγλίας και με πολλές επιπλέον σπουδές σε Γαλλία , καποιες σχετικες και με ψυχολογία και όχι ενός ¨απλού επαγγελματία υγείας¨.

     

    Τώρα εάν κάποιο μέλος που μάλιστα δηλώνει εκπαιδευτικός έχει τις γνώσεις να κρίνει την άποψη της συγκεκριμένης γιατρού έως απαράδεκτη δεν θα τα σχολιάσω...... .

    Ούτε θα συμμετέχω σε οποιαδήποτε διαμάχη για τον θηλασμό γιατί δεν ενδιαφέρουν κανέναν σε αυτό το θέμα τα επιχειρήματα για τα υπέρ η κατά του θηλασμού και δεν το θεωρώ σωστο για την θεματοθετρια που ανοιξε την ψυχη της , εμείς να ασχολούμαστε με αυτό.

     

     

    Επίσης ScratΓ©e μου κάνει μεγάλη εντύπωση η αιτία που σε έκανε να επέμβεις και να μην μείνεις αμέτοχη :rolleyes:.

    Χαρακτηριστικά γραφείς ότι ''σου σηκωθηκε η τρίχα '' για αυτά που γραφτηκαν περι θηλασμου.

    Εμένα πάλι μου σηκώθηκε η τρίχα από τις ¨ΔΙΑΓΝΩΣΕΙΣ " που εκτοξεύτηκαν με τόση ευκολία , και απόλυτο ύφος που ούτε ο καλύτερος ψυχίατρος δεν θα μπορούσε να κάνει μέσω ενός forum, αδιαφορώντας για την δύσκολη θέση που μπορεί να φέραμε την κοπέλα.

    Αλλά όλα αυτά είναι δευτερεύουσας σημασίας μαλλον .

     

     

    Γιώτα εαν μας διαβαζεις ακομα...

    θελω να σου πω τα εξης.

    Εαν νιώθεις εσύ την ανάγκη να επισκεφτείς έναν ειδικό γιατρό η ψυχολογο νομίζω ότι δεν χρειάζεται ο άντρας σου να το μάθει, εφόσον εχει αυτες τις αποψεις .

    Γιατί κάνει κακό στη σχέση σας και σε εσένα περισσότερο . Και μην στενοχωριέσαι για αυτό, που δεν σε καταλαβαίνει σε αυτή την ανάγκη που νιώθεις , γιατί οι περισσότεροι άντρες εκτός του χώρου ιατρικής πιστευω οτι έτσι θα το έβλεπαν. Ουτε για τον εαυτο τους θα εκαναν το βημα να επισκεφτουν καποιον ειδικο.

     

    Όμως σίγουρα όταν ανέβεις πάλι ψυχολογικά, βρεις τον παλιό σου εαυτό που ερωτεύτηκε, τότε θα είναι και αυτός πιο χαρούμενος και πιο ευτυχισμένος. Θα μπείτε πάλι στους παλιους σας ρυθμούς. Όπως και το παιδί σου θα νιώσει πιο χαρούμενο γιατί τα παιδιά έχουν πολύ δυνατό ένστικτο και καταλαβαίνουν ποτέ είμαστε ευτυχισμένοι και ποτέ όχι. Επίσης μας θέλουν δραστήριες να συμμετέχουμε στα παιχνίδια τους και στα ενδιαφέροντα τους.

    Εγώ αυτή την περίοδο που δεν μπορώ λογω εγκυμοσύνης , στενοχωριόταν. Με παρακαλούσε για αρκετό καιρό για διαφορα πραγματα, στο τελος αποδεχτηκε την εικονα μου κατω στο καναπε η σε ένα κρεβατι και κάθε φορά κάνει όνειρα για αργότερα που θα μπορώ να συμμετέχω πάλι σε όλα. Από το πιο απλό πράγμα, από ένα ωραίο φαγητό η γλυκό που μου ζηταει και δεν μπορώ να του το προσφερω. Η εικόνα να βλέπει την μητέρα του ανήμπορη δεν είναι η καλύτερη. Ποσό μάλλον να μας βλέπουν στενοχωρημένες και αδιάφορες .

     

     

    Επίσης μια και αναφέρθηκες σε φάρμακα , ξέρω αρκετά άτομα φυσιολογικοτατα και εργαζομενα, , που σε κάποια δύσκολη περίοδο της ζωής τους απευθύνθηκαν σε γιατρό για βοήθεια και τους χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή για ένα διάστημα. Μονο για ένα μικρο διαστημα , από μισο χρονο εως 2 χρονια. Ο καθένας είχε τους δικούς του λόγους γιατί είχε βιώσει διαφορετικές καταστάσεις πχ. απώλεια συγγενή από καρκίνο , διαζύγιο, επαγγελματική πίεση και στρες, οικονομική πίεση που είναι πολύ συνηθισμένο , σοκ από διάγνωση καρκίνου κτλ. Ξέρω και περίπτωση κοπέλας με επιλόχεια κατάθλιψη, μάλιστα γιατρός και η ίδια. Από ότι βλέπεις είναι πολλά τα περιστατικά μονο γυρω μου.

     

     

    Το πολύ ευχαριστο και θετικο ηταν ότι όλα αυτά τα άτομα μέσα σε πολύ σύντομο διάστημα ανάρρωσαν , συνήρθαν και σταμάτησαν τα φάρμακα αλλά και τις επισκέψεις σε γιατρούς η ψυχολόγους. Συνεχίστηκε η ζωή τους κανονικότατα , χωρίς να έχουν κανένα στίγμα .

    Επίσης εάν δεν μου το έλεγαν δεν θα το καταλάβαινα ποτέ, ότι έπαιρναν φάρμακα εκείνο το διάστημα.

     

    Αν όμως δεν ζητούσαν την βοήθεια του γιατρου , θα υπήρχε επιδείνωση. Και αυτό είναι το χειρότερο. Μην κοιτάς περιπτώσεις παλιές η ακραίες που έφτανε ένας άνθρωπος στο απροχώρητο και στο τέλος δεν μπορούσε να αναρρώσει ούτε με βοήθεια. Και μας έχει μεινει δυστυχώς αυτή η εικόνα στο μυαλό μας, και θεωρείται ταμπού να ζητήσουμε βοήθεια όταν αντιμετωπίζουμε μια δυσκολία.

    Αυτά τα ακραία περιστατικά με την εξέλιξη της επιστήμης , της ψυχολογίας αλλά και την βελτιωση των φαρμάκων έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο. Επίσης η νοοτροπία του κόσμου έχει αλλάξει αρκετά, αντιλαμβάνεται πιο γρήγορα τα σημάδια και σπεύδει για βοήθεια εγκαίρως.

     

    Νομίζω ότι η εμπειρία της Νικι81 είναι πολύ κατατοπιστική . Ναι μεν κατάφερε και αντιμετώπισε το πρόβλημα της μετά από πολύ προσπάθεια και κόπο και μπράβο για τη δύναμη που είχε , αλλά υπήρχε και ο κίνδυνος για επιδείνωση η να το είχε ξεπεράσει πολύ πιο ανώδυνα με τη βοήθεια ενός ειδικού , όπως ειπε η ιδια.

     

     

    Αν σε παρηγορεί αυτό, μια φίλη μου που ο αδελφός της είναι ψυχίατρος μου είχε πει " Ότι όλοι οι άνθρωποι σήμερα με τον τρόπο που ζούμε, μια φορά έστω θα αισθανθούμε την ανάγκη για βοήθεια ειδικου " Και δεν είναι τόσο θέμα προδιάθεσης.

     

    Ακόμα και οι πιο δυνατοί άνθρωποι μπορεί να ξεπεράσουν τα όρια τους . Και οι αίτιες είναι πάρα πολλές. Και κινδυνεύουν κυρίως οι πιο ευαίσθητοι και δοτικοί άνθρωποι . Και ισως οι πιο εξυπνοι ανθρωποι, που σκεφτονται πολυ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συνεχίζοντας το σύντομο σχόλιό μου, το οποίο δεν κατανοήθηκε παρά μόνο από τη Λεμονιά, να αναφέρω τα ακόλουθα:

    Όταν απευθυνόμαστε σε έναν άνθρωπο, που εμφανώς βρίσκεται σε μια ευαίσθητη φάση της ζωής του, είμαστε πολύ προσεκτικοί στις εκφράσεις μας και στους χαρακτηρισμούς της κατάστασής του, πολύ περισσότερο όταν δεν είμαστε απέναντί του για να διαπιστώσουμε τις αντιδράσεις του και να προβούμε σε διορθωτικές κινήσεις. Είναι τυχαίο ότι η θεματοθέτρια δεν έχει επανέλθει μετά τις τόσες "διαγνώσεις"?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπερα. οταν αισθανθω ετοιμη θα σας μιλησω πιο βαθεια και με πιο λεπτομερειες της τελευταιας δεκαετιας μου. αυτη τη στιγμη οντας "νηφαλια" και ηρεμοτατη ευχαριστω απλα που με ακουτε οταν μιλαω. και πιστεψτε με εχω παρα πολυ αναγκη να μιλω με καποιον απροσωπα. μπορω να λεω αφοβα ο,τι εχω στη ψυχη χωρις να σκεφτομαι οτι θα σταμπαριστω ως μαυρο προβατο της κοινωνιας που ζω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα