Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

Ξενέρωμα με φιλία ετών και κουμπαριά


Recommended Posts

Πιο πολύ το γράφω για να φύγει απο μέσα μου...

 

Με την Σόνια(ας την πούμε έτσι)είμαστε φίλες απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Είναι η μοναδική φίλη που έχω κρατήσει απο την παιδική μου ηλικία. Ήταν η αδερφή που δεν είχα. Ήταν ο άνθρωπος που τα έλεγα όλα χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήταν αυτή που επέλεξα να βαφτίσει την κόρη μου. Είναι αυτή που ξέρω ότι δεν θα μου κάνει καμιά "στραβή" - σοβαρού τύπου τουλάχιστον.

 

Κι όμως...

 

Τον τελευταίο καιρό κάτι έχει αλλάξει μέσα μου...Ίσως επειδή ακολουθούμε τόσο διαφορετικούς δρόμους στη ζωή...ίσως...δεν ξέρω...Εγώ παντρεύτηκα, έκανα δύο παιδιά, η Σόνια χώρισε μετά απο μια σχέση 14 χρόνων χωρίς γάμο, ξαναέκανε σχέση, ξαναχώρισε...ζει μόνη της με την γάτα της και προσπαθεί να βρει τον εαυτό της. Τον τελευταίο καιρό το έχει ρίξει στην τέχνη και καλά κάνει αφού την ηρεμεί.

 

Δεν είναι όμως ο διαφορετικός δρόμος που με πειράζει. Είναι που νομίζω ότι εχει αλλάξει σαν άνθρωπος. Πάντα ήταν λίγο χύμα, λίγο φλου. Έφτανε λίγο αργοπορημένη (όχι πολύ, κανά τέταρτο) πάντα τα έκανε όλα με καθυστέρηση, το να τελειώσει τις σπουδές της, να μαγειρέψει, να καθαρίσει, πάντα όλα τα άφηνε για όποτε ξεβαριόταν. Αυτό ήταν και είναι το κύριο ελάττωμά της. Αυτός πιστεύω ήταν κι ο λόγος που χώρισε κι απο τις δύο μεγάλες της σχέσεις. Το ότι βαριόταν. Γενικά κι αόριστα βαριόταν. Πράγμα το οποίο εμένα, μέχρι τώρα, δεν με ενοχλούσε μιας και δεν συζούσαμε για να με ενοχλήσει. Προφανώς αν συζούσαμε θα μου είχε σπάσει τα νεύρα. Και δεν με ενοχλούσε γιατί σε όλα τα υπόλοιπα ήταν εντάξει μαζί μου. Και σαν νονά ήταν εντάξει, κομπλέ σε όλες της τις υποχρεώσεις.

 

Τώρα τελευταία όμως, ειλικρινά, μου έχει σπάσει τα νεύρα.

 

Κανονίζουμε να έρθει σπίτι για τραπέζι. Και οκ, είμαστε χαλαροί ως προς την ώρα προσέλευσης, με την έννοια του ότι δεν περιμένουμε απο κανέναν να είναι στο σπίτι μας στις μία νταν. Αλλά ρε άνθρωπε, όταν λέμε ότι θα φάμε μαζί το μεσημέρι είναι δυνατόν να σκοτωνόμαστε να μαγειρέψουμε και να έρχεσαι γύρω στις τρεισήμιση μονίμως? Με την δικαιολογία ότι οκ, έχουμε κι άλλους καλεσμένους και δεν είμαστε μόνοι? Και με το στυλ ότι μωρέεε βαρέθηκα να ξεκινήσω στις 11 και τι έγινε που θα ξεκινήσω ότι ώρα καταφέρω και ξεκουνηθώ?

 

Δεύτερο σκηνικό... Μας καλεί σπίτι της για τραπέζι, βράδυ Ανάστασης. Έχει πει ότι θα μας μαγειρέψει, έχω ντύσει τα παιδιά με τα καλά τους κιόλας γιατί είπαμε ότι θα τα πάμε στην εκκλησία έστω για ένα μισάωρο να ανάψουνε τις λαμπάδες τους, να δούνε τα βεγκαλικά κλπ. Εκτός του ότι πήγαμε στις οχτώ και όχι απλά δεν είχε καθαρίσει το σπίτι απο τις γατότριχες που ήταν ΠΑΝΤΟΥ και σιχαινόμασταν να κάτσουμε, είχε γίνει λιάρδα το προηγούμενο βράδυ. Ως αποτέλεσμα, άρχισε να μαγειρεύει στις δέκα - κι αυτό επειδή την ζόρισα ότι πεινάνε τα παιδιά - και στο τέλος μου λέει ότι βαριέται να πάει εκκλησία και μια χαρά είναι κι έτσι και τι με έπιασε με τα χριστιανικά έθιμα τώρα. Της εξηγώ ότι δεν το κάνω για μένα, αλλά δεν σκοπεύω να απομονώσω τα παιδιά μου επειδή δεν είμαστε φανατικοί με την θρησκεία. Τίποτα αυτή. Το κλου ήταν ότι βρήκα μια πρόχειρη δικαιολογία και βγήκαμε στο μπαλκόνι, ανάψαμε τις λαμπάδες στα παιδιά, εγώ να έχω ξενερώσει, ο άντρας μου μέσα στα νεύρα, φάγαμε γύρω στις δωδεκάμιση, τα παιδιά να έχουν ξεφύγει και να κάνουν ότι βλακεία τους έρθει και χάρη σε αυτή περάσαμε μια ανάσταση χάλια.

 

Το τελευταίο που έκανε ήταν το προηγούμενο ΣΚ. Ο άντρας μου ήταν να φύγει για το χωριό του λόγω εκλογών. Οπότε είπαμε να έρθει απο το σπίτι το Σάββατο να μείνει μαζί μας το βράδυ, να μαγειρέψουμε, να παίξουμε με τα παιδιά και όταν κοιμηθούνε να τα πούμε κι εμείς με την ησυχία μας. Αυτό το κανονίζαμε απο την προηγούμενη Τρίτη σημειωτέον. Την Πέμπτη ξανατηλεφωνιόμαστε και μου λέει "μωρέ σκέφτηκα να μην μαγειρέψουμε τελικά, λέω να παραγγείλουμε απ' έξω για να τα πούμε με την άνεσή μας, τι λες?". "Πάλι βαριέται" σκέφτηκα αλλά δεν είπα τίποτα, απογοητεύτηκα βέβαια γιατί το να μαγειρεύω είναι κάτι που το κάνω με πολύ ευχαρίστηση και επιπλέον είναι ωραίο να συμμετείχαμε όλοι μαζί σε κάτι τέτοιο απο το να καθόμαστε δεκαπέντε ώρες στον καναπέ και να σαπίζαμε και τα παιδιά να τρέχουν χωρίς σκοπό γύρω γύρω.

 

Η κατάληξη ήταν ότι το Σάββατο το πρωί που της τηλεφώνησα να συνεννοηθούμε τι ώρα θα έρθει κλπ κλπ μου ξεφουρνίζει πως είναι πολύ αγχωμένη γιατί δεν βρίσκει έναν καθηγητή που της κάνει μάθημα για να τελειώσει επιτέλους την σχολή της (άλλο θέμα αυτό) και ότι δεν ξέρει τι ώρα θα τον πετύχει και τι ώρα θα της κανονίσει μάθημα. Σέκος εγώ. Πως προέκυψε αυτό στα καλά καθούμενα? Δεν το ήξερε απο πριν? Τόσες μέρες που τηλεφωνιόμαστε γιατί δεν μου έλεγε πως υπάρχει αυτή η εκκρεμότητα? Γιατί με αφήνει να λέω στα παιδιά ότι θα έρθει και χαίρονται και τώρα πρέπει να την δικαιολογήσω κι απο πάνω? Στις μία το μεσημέρι περίπου μου στέλνει μήνυμα πως έκλεισε μάθημα για τις εφτά το απόγευμα οπότε δεν θα μπορέσει να έρθει....................

 

Κι έρχομαι κι αναρωτιέμαι...διότι αν ήταν σκέτη φίλη μου δεν θα αναρωτιόμουνα, θα έκοβα σιγά σιγά τα πολλά. Έχω ξενερώσει πια να κανονίζουμε διάφορα και στο τέλος να βαριέται και να καταλήγουμε στο απόλυτο τίποτα... Αφενώς μεν δεν είμαστε δεκαπεντάχρονα για να ακυρώνουμε ότι λέμε κι ότι κανονίζουμε και αφετέρου...βαρέθηκα τις μεγαλοστομίες της...να λέμε να λέμε να λέμε και ποτέ να μην γίνονται. Και τώρα δεν αφορά μόνο εμένα αφορά και τα παιδιά μου αυτό το συνεχές χύμα της καταστάσεως.

 

Και οκ, πες ότι ξεπερνάω την προσωπική μου απογοήτευση για την φιλία μας... Που δεν είναι και λίγο γιατί είναι απο τους ελάχιστους ανθρώπους που είχαν απομείνει κοντά μου... Αλλά έστω ότι το ξεπερνάω...Τώρα που είναι και νονά της μικρής τι κάνω? Μη μου πείτε να την πιάσω να της μιλήσω στα ίσα είναι απο τα άτομα που άμα πας και της πεις ευθέως "τι βλακείες είναι αυτές που κάνεις" δεν θα παραδεχτεί τίποτα και θα τα βρει όλα απολύτως φυσιολογικά και τι κάνω έτσι και που είναι το πρόβλημα αφού όλα στη ζωή είναι τόοοοσο χαλαράαααα:?:?:?

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


  • Replies 78
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

χμμμ... έχω και εγώ μια τέτοια φίλη (όχι κουμπάρα ευτυχώς), με τη διαφορά ότι η δικαιολογία δεν είναι ότι "βαριέται", αλλά ότι δεν προλαβαίνει... Όλο κάτι της τυχαίνει, καμιά φορά ξεχνάει κιόλας, συμβαίνει κάτι έκτακτο, έχει πολλές δουλειές κτλ. Κανονίζουμε κάτι και τελευταία στιγμή το ακυρώνει, ή αργεί ή μας αλλάζει την ώρα και το μέρος... Γενικώς τρέχει υποτίθεται, έχει υποχρεώσεις (ενώ δεν έχει οικογένεια). Τώρα εμείς πως τα καταφέρνουμε, οικογένεια με μικρά παιδιά να είμαστε πάντα εντάξει στις υποχρεώσεις μας και στα ραντεβού μας είναι περίεργο...:rolleyes:

Από την άλλη όποτε της κάπνιζε εμφανιζόταν. Σε ακατάλληλες ώρες ή συγκυρίες, ακόμα και αν εγώ πιεζόμουν για να μπορέσω να τη συναντήσω.

Να σου πω εγώ τι έκανα (γιατί πράγματι με τα λόγια σε βγάζει και τρελό ο άλλος).

Άρχισα να έχω το δικό μου πρόγραμμα και να θέτω όρους.

Για να χρησιμοποιήσω τα δικά σου παραδείγματα:

- Είχατε τραπέζι στις 13:00μμ μαζί με άλλα άτομα; Εννοείτε ότι δεν την περιμένετε, τρώτε οι υπόλοιποι και αν και όποτε εμφανιστεί βάλτην να φάει μόνη της. Όταν αρχίζουν να φεύγουν οι καλεσμένοι, της λες μια δικαιολογία (ότι έχετε να πάτε κάπου) και τη διώχνετε και εκείνη.

Μια άλλη γνωστή μου την καλώ σε παιδικό πάρτυ στις 6 και μου έρχεται στις 10μμ... την ώρα που οι άλλοι έφευγαν... Εμ, μετά από μισή ώρα είδε ότι έφυγαν όλοι, εμείς μαζεύαμε, ντράπηκε και έφυγε και εκείνη...

- Το βράδυ της ανάστασης και εφόσον θέλατε να πάτε τα παιδιά στην εκκλησία, εγώ θα την άφηνα, θα πήγαινα στην εκκλησία με τα παιδιά και θα ξαναγύριζα... επίσης θα είχα τα παιδιά ταισμένα, μην σου πω θα τους είχα και ταπεράκι μαζί μου. Και αν μου έλεγε κάτι, θα της υπενθύμιζα όλες τις άλλες φορές που βαριόταν και τα παιδιά έμειναν νηστικά.

- Όταν κλείνετε ραντεβού θα της βάζεις χρονικά όρια. πχ πες μου μέχρι την τάδε μέρα αν μπορείς ή όχι. Επίσης θα της λες ότι εγώ έχω χρόνο πχ 10-12. Αν αργήσεις δεν θα μπορώ να κάτσω παραπάνω.

Αν σου ακυρώσει την τελευταία στιγμή, δείχνεις τη δυσαρέσκειά σου και της εξηγείς ότι δεν είναι εύκολο με παιδιά να κανονίζεις κάτι και να σου το ακυρώνει εκείνη κάθε τρεις και λίγο.

Link to comment
Share on other sites

χμμμ... έχω και εγώ μια τέτοια φίλη.

Μμμμ...κι εγώ, να τις χαιρόμαστε.

 

 

Για να χρησιμοποιήσω τα δικά σου παραδείγματα:

- Είχατε τραπέζι στις 13:00μμ μαζί με άλλα άτομα; Εννοείτε ότι δεν την περιμένετε, τρώτε οι υπόλοιποι και αν και όποτε εμφανιστεί βάλτην να φάει μόνη της. Όταν αρχίζουν να φεύγουν οι καλεσμένοι, της λες μια δικαιολογία (ότι έχετε να πάτε κάπου) και τη διώχνετε και εκείνη.

- Το βράδυ της ανάστασης και εφόσον θέλατε να πάτε τα παιδιά στην εκκλησία, εγώ θα την άφηνα, θα πήγαινα στην εκκλησία με τα παιδιά και θα ξαναγύριζα... επίσης θα είχα τα παιδιά ταισμένα, μην σου πω θα τους είχα και ταπεράκι μαζί μου. Και αν μου έλεγε κάτι, θα της υπενθύμιζα όλες τις άλλες φορές που βαριόταν και τα παιδιά έμειναν νηστικά.

- Όταν κλείνετε ραντεβού θα της βάζεις χρονικά όρια. πχ πες μου μέχρι την τάδε μέρα αν μπορείς ή όχι. Επίσης θα της λες ότι εγώ έχω χρόνο πχ 10-12. Αν αργήσεις δεν θα μπορώ να κάτσω παραπάνω.

Αν σου ακυρώσει την τελευταία στιγμή, δείχνεις τη δυσαρέσκειά σου και της εξηγείς ότι δεν είναι εύκολο με παιδιά να κανονίζεις κάτι και να σου το ακυρώνει εκείνη κάθε τρεις και λίγο.

 

Πέρα από αυτές τις πολύ ωραίες και πρακτικές συμβουλές για την κάθε συγκεκριμένη περίσταση, εγώ θα σου πω τα εξής, νέτα σκέτα :

πρέπει με κάποιον τρόπο να αποδεχτείς την κατάσταση, ωστε να μην εκνευρίζεσαι ή να μην εκνευρίζεσαι τόσο πολύ. Γιατί η κοπέλα όχι μονο δεν θα αλλάξει, αλλά θα χειροτερεύει (όπως όλα τα κουσούρια μας, όσο μεγαλώνουμε). Δεν πιστεύω ότι το να δείξεις τη δυσαρέσκειά σου πχ θα σου αποφέρει τίποτα (δειξ΄την, δεν λέω να μην τη δείξεις), αλλά θα της κάνεις τα μούτρα κρέας.... Ξερει κι εκείνη ότι η συμπεριφορά της δεν ειναι ευχάριστη στους άλλους, αλλά δεν αλλάζει γιατί δεν εχει χρειαστεί να αλλάξει τόσα χρόνια τώρα, την ανέχονται/αποδεχονται όπως είναι.

Οπότε βασικά σου λέω, μαζευε κουράγια, γιατί οσο θα την εχεις στη ζωή σου, θα σε τσαντίζει και θα σε ενοχλεί ο τρόπος της και, ναι, θα ξενερωνεις... Αυτά στα λέω όπως τα λέω και στον εαυτό μου, με όση αγάπη και νοσταλγία μου έχει μείνει κι εμένα για την αντίστοιχη φιλία μου, που δεν βρίσκω λόγο (ή κουράγιο ή τρόπο?) να απαλλαγώ, γιατί με δένουν πάρα πολλα μαζί της από το σχολείο ακόμα, γι' αυτό και "πληρώνω" την παρέα της με την αίσθηση του "είμαι μακάκας" που δημιουργεί η συμπεριφορά της. :rolleyes:

Link to comment
Share on other sites

Μωρέ ξέρεις τι?

 

Δεν με πειράζει τόσο για μένα...δηλαδή εκτός από το ότι οκ, έχω αυτή την αίσθηση του ότι πιάστηκα μακάκας άλλη μια φορά και κανόνισα κάτι μαζί της και ακυρώθηκε τελευταία στιγμή και δεν κανόνισα κάτι άλλο προκειμένου να την δω και τελικά έκατσα μέσα... ή άργησε να έρθει κι εγώ μπορώ να βγω μόνο για δύο ώρες...πέραν όλων αυτών λοιπόν με ενοχλεί το ότι ξέρει κατά βάθος ότι είναι φάουλ σε αυτό, αλλά αποφασίζει, γιατί είναι ενήλικας και ξέρει πολύ καλά τι κάνει, να φερθεί κατά αυτόν τον τρόπο. Και είναι τελείως εγωιστικό γιατί αν της πω κάτι θα μου πει τσατισμένα "καλά τι κάνεις έτσι ρε μ.....???" και θα προσπαθήσει να βγει κι από πάνω κιόλας. Επίσης με πειράζει αφάνταστα όταν βλέπω στο πρόσωπο της κόρης μου την απογοήτευση που τελικά η νονά δεν θα έρθει. Οκ για μένα δεν σε νοιάζει, έχεις βρει το ανεκτικό πλάσμα που σε ανέχεται και δεν λέει τίποτα. Για το παιδί δεν σε ενδιαφέρει που είσαι νονά και το απογοητεύεις?? Μιλάμε ότι τη τελευταία φορά που είδα την κόρη μου να βάζει τα κλάματα που δεν θα ερχόταν η νονά τα πήρα τελείως μαζί της. Φοβάμαι ότι όταν ξαναμιλήσουμε δεν θα κρατηθώ και θα της πω ευθέως τι συνέβη με την μικρή.

Link to comment
Share on other sites

Όταν λέω να δείχνει τη δυσαρέσκειά της σε κάτι χοντρό (πχ ακύρωση της τελευταίας στιγμής) δεν είναι για να αλλάξει συμπεριφορά η άλλη. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει όπως λες Σκουντούφλα. Ίσως να περιοριστεί λίγο. Είναι για να την προετοιμάσει η Τζουτζούκα ότι και εκείνη θα αλλάξει στάση απέναντι της. Δηλαδή μου ακυρώνεις ή αλλάζεις σχέδια, μια φορά, δύο, τρεις, ε κάποια στιγμή θα σταματήσω να σου λέω "δεν πειράζει". Την επόμενη φορά που θα με στήσεις θα αργήσεις να με ξαναδείς και θα φταις εσύ... Ενώ αν όλα περνάνε απαρατήρητα, θα γυρίσει και η άλλη και θα πει "εγώ; πότε σε έστησα;" και θα βαράει ενέσεις η Τζουτζούκα...:mrgreen:

Το ίδιο με το παιδί. Ακύρωσες και στενοχωρήθηκε η βαφτιστήρα σου... Στο επόμενο ραντεβού θα της λες ξεκάθαρα "θα κανονίσουμε μόνο αν είσαι εντελώς σίγουρη ότι θα έρθεις και μάλιστα στην ώρα σου". Αλλιώς ας μην κανονίσουμε καθόλου γιατί είναι πολύ απογοητευτικό αυτό για το παιδί.

Τζουτζούκα δεν ξέρω πόσο χρονών είναι η κόρη σου, αλλά καλύτερα να την προετοιμάζεις ότι η νονά "δεν προλαβαίνει" μερικές φορές ή να της το λες τελευταία στιγμή ότι θα έρθει η νονά της... Ή να της λες πως "ίσως έρθει, αν μπορέσει".

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

η συμπεριφορα της φιλης σου, ειναι απλα η συμπεριφορα ενος ανθρωπου που εκπεμπει διαφορετικα απο οτι εσυ...ειναι μονη,δεν εχει οικογενεια,ειναι αρχηγος του εαυτου της,εχει τον χαρακτηρα που περιγραφεις και τον ξερεις...αλλα ειναι πανω απο ολα, η αδερφη που δεν ειχες,οπως περιεγραψες...επιπροσθετως, ειναι μια γυναικα χωρις παιδι και για αυτο και μονον το λογο,δεν ειναι σε θεση να καταλαβει,ουτε οτι τα δικα σου παιδια πεινανε (για να μαγειρεψει για ενα τραπεζι μια νορμαλ ωρα πχ),ουτε οτι η βαπτηστηρα της θα το εφερε τοσο βαρεως που δεν την επισκεπτηκε ενω ειχε πει οτι θα ερθει...(ασε που πιστευω οτι στο παιδι πρεπει να εξηγησεις οτι παντα μπορει να ακυρωθει μια συναντηση για διαφορους λογους και απο τις δυο μεριες και οχι να θεωρεις τοσο τραγικο το γεγονος και να δινεις εκταση. ουτε καν στην φιλη σου δεν εχεις λογο να κανεις θεμα,ειναι το ιδιο με το να ερχοταν και να της τυχαινει κατι στο δρομο και να επεστρεφε σπιτι της)...

 

θελω να πω, οτι αν πραγματι σας δενει φιλια χρονων,αδερφικη φιλια,τα οσα περιγραφεις σαφως και δεν αποτελουν λογο να τσακωθειτε ή να αισθανεσαι δυσαρεστα απεναντι της...καλως ή κακως, οταν καποιος εχει οικογενεια,σκεπτεται και συμπεριφερεται διαφορετικα απο οποιον ειναι μονος του...σκεψου πως θα δρουσες και εσυ,αν ησουν μονη,χωρις συζυγο και παιδια,πριν αρχισεις να τσακωνεσαι μαζι της...για να αισθανθεις καλυτερα,μπορεις να της κανεις μια κουβεντα με τις σκεψεις σου,αλλα μην ξεχνας οτι αυτο ειναι ο χαρακτηρας της και οπως και εσυ δεν αλλαζεις,ετσι και εκεινη εχει το ιδιο δικαιωμα να παραμεινει ως εχει....λογο για να αναρωτηθεις για την φιλια σας,εχεις αν σε μια δυσκολη στιγμη σου που την χρειαζεσαι,σου γυρισει την πλατη και οχι απο αυτα τα μικρα καθημερινα ανεφ ουσιας...

αποψεις παντα

εχω εναν μικρο πριγγηπα στην αγκαλια μου...

Link to comment
Share on other sites

Αυτό της είπα την τελευταία φορά της μικρής, ότι "ίσως κανονίσουμε με την νονά αν μπορέσει να έρθει". Αλλά όπως και νά΄ναι, απογοητεύτηκε. Και πες ότι βρίσκω λύσεις πρακτικές για να την φέρω βόλτα. Αλλά είναι που με πιάνει κι αυτό το ξενέρωμα και απλά, δεν βρίσκω λόγο να την ξανακαλέσω... τό' χω εγώ αυτό, όταν ξενερώσω με κάποιον και θεωρώ ότι λειτουργεί παρταδίστικα με πιάνει αδιαφορία :?

Link to comment
Share on other sites

...αλλα μην ξεχνας οτι αυτο ειναι ο χαρακτηρας της και οπως και εσυ δεν αλλαζεις,ετσι και εκεινη εχει το ιδιο δικαιωμα να παραμεινει ως εχει....

Αυτό δεν ειναι χαρακτήρας, ειναι απλά μια συμπεριφορά!

Μπορεί άνετα να αλλάξει, αν το θελουμε!

Αν δηλαδή εγω, ως ανεργη, ξυπνάω καθε πρωι στις 11, όταν πιασω δουλειά θα πηγαινω στις 12 γιατί "ετσι είμαι"? Δεν ΕΙΜΑΙ ετσι, ΚΑΝΩ ετσι και θα προσαρμόσω τη συμπεριφορά μου σε αυτό που θέλω (=να πηγαινω στη δουλειά στην ωρα μου) ;)

 

Αυτό της είπα την τελευταία φορά της μικρής, ότι "ίσως κανονίσουμε με την νονά αν μπορέσει να έρθει". Αλλά όπως και νά΄ναι, απογοητεύτηκε. Και πες ότι βρίσκω λύσεις πρακτικές για να την φέρω βόλτα. Αλλά είναι που με πιάνει κι αυτό το ξενέρωμα και απλά, δεν βρίσκω λόγο να την ξανακαλέσω... τό' χω εγώ αυτό, όταν ξενερώσω με κάποιον και θεωρώ ότι λειτουργεί παρταδίστικα με πιάνει αδιαφορία :?

Καλά, Τζουτζούκα, σε καταλαβαίνω εντελώς!

Link to comment
Share on other sites

η συμπεριφορα της φιλης σου, ειναι απλα η συμπεριφορα ενος ανθρωπου που εκπεμπει διαφορετικα απο οτι εσυ...ειναι μονη,δεν εχει οικογενεια,ειναι αρχηγος του εαυτου της,εχει τον χαρακτηρα που περιγραφεις και τον ξερεις...αλλα ειναι πανω απο ολα, η αδερφη που δεν ειχες,οπως περιεγραψες...επιπροσθετως, ειναι μια γυναικα χωρις παιδι και για αυτο και μονον το λογο,δεν ειναι σε θεση να καταλαβει,ουτε οτι τα δικα σου παιδια πεινανε (για να μαγειρεψει για ενα τραπεζι μια νορμαλ ωρα πχ),ουτε οτι η βαπτηστηρα της θα το εφερε τοσο βαρεως που δεν την επισκεπτηκε ενω ειχε πει οτι θα ερθει...(ασε που πιστευω οτι στο παιδι πρεπει να εξηγησεις οτι παντα μπορει να ακυρωθει μια συναντηση για διαφορους λογους και απο τις δυο μεριες και οχι να θεωρεις τοσο τραγικο το γεγονος και να δινεις εκταση. ουτε καν στην φιλη σου δεν εχεις λογο να κανεις θεμα,ειναι το ιδιο με το να ερχοταν και να της τυχαινει κατι στο δρομο και να επεστρεφε σπιτι της)...

 

Μα δεν της έτυχε κάτι στο δρόμο ούτε κάτι επείγον...εκεί φυσικά δεν θα έκανα θέμα. Ακυρώνει επειδή τελικά, βαριέται να ξεκουνηθεί. Νομίζω ότι είναι άκρως απογοητευτικό να θες να δεις κάποιον που έχεις καιρό να δεις και τρως άκυρο επειδή.... βαρέθηκε :confused: Τελικά πόσο θέλει να με δει? Θέλει να με δει ή λέει μπαρμπούτσαλα όταν εκφράζει τηλεφωνικώς πόσο θέλει να με δει και της έχω λείψει? Το εννοεί ή με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε?

 

θελω να πω, οτι αν πραγματι σας δενει φιλια χρονων,αδερφικη φιλια,τα οσα περιγραφεις σαφως και δεν αποτελουν λογο να τσακωθειτε ή να αισθανεσαι δυσαρεστα απεναντι της...καλως ή κακως, οταν καποιος εχει οικογενεια,σκεπτεται και συμπεριφερεται διαφορετικα απο οποιον ειναι μονος του...σκεψου πως θα δρουσες και εσυ,αν ησουν μονη,χωρις συζυγο και παιδια,πριν αρχισεις να τσακωνεσαι μαζι της...

 

Να σου πω...και μόνη μου που ήμουνα όταν κανόνιζα κάτι πάντα τηρούσα τα ραντεβού μου. Είναι θέμα σοβαρότητας πιστεύω κι όχι θέμα του αν είσαι ελεύθερος ή όχι. Τώρα για το φαγητό, άντε να δεχτώ πως δεν έχει ιδέα από παιδιά και δεν φαντάστηκε ότι θα πεινούσαν.

 

 

 

για να αισθανθεις καλυτερα,μπορεις να της κανεις μια κουβεντα με τις σκεψεις σου,αλλα μην ξεχνας οτι αυτο ειναι ο χαρακτηρας της και οπως και εσυ δεν αλλαζεις,ετσι και εκεινη εχει το ιδιο δικαιωμα να παραμεινει ως εχει....λογο για να αναρωτηθεις για την φιλια σας,εχεις αν σε μια δυσκολη στιγμη σου που την χρειαζεσαι,σου γυρισει την πλατη και οχι απο αυτα τα μικρα καθημερινα ανεφ ουσιας...

αποψεις παντα

 

τελικά νομίζω πως δεν πρόκειται περί απλών καθημερινών πραγμάτων αλλά για διαφορά νοοτροπίας κι αυτό είναι που με πειράζει κατά βάθος

Link to comment
Share on other sites

Εγώ πιστεύω ότι άλλο είναι να σου πει κάποιος ότι ακυρώνει κάτι γιατί δεν νιώθει καλά, γιατί κάτι του έτυχε ή οτιδήποτε και άλλο να σου πει ότι ακυρώνει γιατί βαριέται ή γιατί αποφάσισε ξαφνικά να κάνει κάτι άλλο την ημέρα που είχατε ορίσει.

 

Επίσης σίγουρα αλλιώς σκέφτεται και φέρεται κάποιος που έχει οικογένεια και αλλιώς κάποιος που είναι μόνος του και δεν έχει υποχρεώσεις. Πρέπει και οι δύο να καταλάβουν τη θέση του άλλου και να κάνουν υποχωρήσεις. Και οι δύο όμως... Μην σου πω περισσότερο αυτός που είναι μόνος του και όπως λέει η Magdoulini είναι αρχηγός του εαυτού του και μόνο...

 

Δεν μπορεί (μιλάω για τη δική μου περίπτωση) κάποιος που είναι μόνος του να μου λέει ότι δεν προλαβαίνει κάτι που προγραμματίσαμε μια εβδομάδα πριν, γιατί έχει δουλειές στο σπίτι.

Ένα άσχημο συνήθειο που είχε η δικιά μου ήταν να μου λέει να περάσει από το σπίτι 9 ή 10 το βράδυ... με μικρά παιδιά εγώ, με κούραση, να κάθομαι να την υποδέχομαι καθημερινή στις 10... Ε, το έκανα μερικές φορές, τα παιδιά δεν κοιμόντουσαν αν ήταν άλλος στο σπίτι, εγώ κομμάτια και εκείνη μες στην καλή χαρά να μου λέει πως πέρασε τη μέρα της και ξαφνικά να συνειδητοποιώ ότι δεν υπήρχε κάτι που την εμπόδιζε να έρθει νωρίτερα. Το έκοψα και αυτό.

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Αυτό δεν ειναι χαρακτήρας, ειναι απλά μια συμπεριφορά!

Μπορεί άνετα να αλλάξει, αν το θελουμε!

!

 

 

μπορει ομως να μην θελει να προσαρμοσει την συμπεριφορα της, οπως αναφερεις...γιατι ενας ανθρωπος ειναι κατηγορουμενος για αυτο??επειδη δεν ταιριαζει με αυτο που τυχον θελουμε εμεις οι υπολοιποι??

πραγματικα νομιζω οτι πολυ ευκολα "κατηγορουμε" καποιον αναλογα με τα προσωπικα δεδομενα μας...δεν παιρνω το μερος της κοπελας - φιλης,δεν λεω οτι ειναι σωστη η συμπεριφορα της...αλλα το ολο συνολο,ειναι πραγματι θεμα χαρακτηρα,δεν της προεκυψε,παντα καπως ετσι συμπεριφεροταν,αν καταλαβα καλα...το οτι η θεματοθετρια εχει τωρα πια οικογενεια,πραγμα που σημαινει οτι αντιμετωπιζει αλλιως πολλα πραγματα που παλαιοτερα και η ιδια ισως αντιμετωπιζε με αλλο τροπο,δεν σημαινει αυτοματα οτι οποιος δεν ταιριαζει με τις σημερινες της "απαιτησεις" δεν ειναι πια φιλος και πρεπει να πυροβοληθει...

 

απλα παραθετω και την αλλη αποψη,ο καθενας πρατει αναλογως των συναισθηματων του...αν η θεματοθετρια αισθανεται οτι η συμπεριφορα αυτη κρινει την φιλια τους,θα πραξει αναλογως...

εχω εναν μικρο πριγγηπα στην αγκαλια μου...

Link to comment
Share on other sites

 

Δεν μπορεί (μιλάω για τη δική μου περίπτωση) κάποιος που είναι μόνος του να μου λέει ότι δεν προλαβαίνει κάτι που προγραμματίσαμε μια εβδομάδα πριν, γιατί έχει δουλειές στο σπίτι.

 

Στην δικιά μου περίπτωση που μου είπε ότι δεν μπορεί τελικά να κάνει κάτι που προγραμματίσαμε επίσης μια βδομάδα πριν(σχεδόν) το χειρότερο ήταν ότι το μάθημα με τον καθηγητή ήταν μάλλον ψέμα για να μην έρθει. Ήδη από το τηλεφώνημα που μου είπε πως καλύτερα να μην μαγειρέψουμε και να παραγγείλουμε, βλέποντάς το εκ των υστέρων, καταλαβαίνω πως στο μυαλό της είχε αρχίσει να διαμορφώνεται η άποψη του ότι δεν θα ερχόταν τελικά. Κι η ακύρωση έπεφτε σιγά σιγά και με τρόπο. Δηλαδή όλες αυτές τις μέρες που μιλάμε με κοροϊδεύεις ρε φιλενάδα? Γιατί δεν μου το λες στα ίσα ότι δεν μπορείς να βρεθούμε και μου κρατάς το καρότο μια εβδομάδα και μου το κουνάς στα μούτρα? :mad:

Link to comment
Share on other sites

τελικά νομίζω πως δεν πρόκειται περί απλών καθημερινών πραγμάτων αλλά για διαφορά νοοτροπίας κι αυτό είναι που με πειράζει κατά βάθος

 

 

ισως να εχεις δικιο...ομως ξερεις τον χαρακτηρα της,δεν τον ξερεις??αν την αποδεχεσαι τοσα χρονια,τι αλλαξε τωρα??

εχω εναν μικρο πριγγηπα στην αγκαλια μου...

Link to comment
Share on other sites

μπορει ομως να μην θελει να προσαρμοσει την συμπεριφορα της, οπως αναφερεις...γιατι ενας ανθρωπος ειναι κατηγορουμενος για αυτο??επειδη δεν ταιριαζει με αυτο που τυχον θελουμε εμεις οι υπολοιποι??

 

Όχι δεν είναι κατηγορούμενος, αλλά αν κάποιος δεν αναπροσαρμόζει τη συμπεριφορά του ως έναν βαθμό ανάλογα με τις συνθήκες, αναγκαστικά απομακρύνεται από τους υπόλοιπους...

Link to comment
Share on other sites

Γιατί δεν μου το λες στα ίσα ότι δεν μπορείς να βρεθούμε και μου κρατάς το καρότο μια εβδομάδα και μου το κουνάς στα μούτρα? :mad:

 

Εγώ στη θέση σου αυτό θα απαιτούσα. Αν δεν μπορεί ή δεν είναι σίγουρη ας μην κανονίσουμε καθόλου.

 

Επίσης άρχισε και εσύ από την πλευρά σου να μην παίρνεις τοις μετρητοίς τα ραντεβού σας αφού την ξέρεις... Καλά θα δούμε να λες...

 

Είμαι πολύ περίεργη πως θα αντιδράσει αν εσύ ακυρώσεις κάτι που την ενδιαφέρει...

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Εγώ πάλι δε νομίζω ότι είναι θέμα βαρεμάρας...Αλήθεια πόσο συχνά τα λέτε σαν φίλες; Θυμάσαι, πότε ήταν η τελευταία φορά που κάνατε κάτι οι δυο σας; Βάσει όσων γράφεις,ας μου επιτραπεί η έκφραση ''εσύ τα έχεις όλα'' ενώ εκείνη δεν έχει τίποτα. Η μάλλον έχει, μια γάτα! Εσύ έχεις άνδρα, παιδιά, νοικοκυριό υποχρεώσεις...Είναι όλα στη θέση τους, σε μικρά τετραγωνισμένα κουτάκια. Εκείνη τι έχει? Μια πολύχρονη αποτυχημένη σχέση, κάποιες άλλες επίσης αποτυχημένες που ακολούθησαν,μισοτελειωμένες σπουδές κλπ. Εγώ θα πρότεινα να αφήσεις λίγο το εγώ σου στην άκρη κ να πλησιάσεις τη φίλη σου. Μια φορά την εβδομάδα κανονίστε να κάνετε κάτι μαζί(καφέ,σινεμά,θέατρο)κάποια δραστηριότητα ίσως. Χωρίς άνδρα, χωρίς παιδιά!!!! Αν δη δεν εργάζεσαι, σίγουρα είναι κάτι που κ εσύ το χρειάζεσαι...Αφιερώστε λίγο χρόνο η μία στην άλλη όπως κάνατε παλιά. Κουτσομπολέψτε, πηγαίνετε μια βόλτα στα μαγαζιά κ περάστε ανέμελα την ώρα σας. Από αυτά που γράφεις, συμπεραίνω ότι είστε σχετικά μικρές σε ηλικία, αυτό που λέμε δεν σας πήραν κ τα χρόνια. Επίσης,έχεις σκεφτεί ότι μπορεί να νιώθει λίγο άβολα με όλη αυτή την κατάσταση; του προγραμματισμού εννοώ... Όσο για τη σχέση της με τη βαπτιστήρα της, μπορούν κάλλιστα να βγουν οι 2 τους έξω, να κάνουν πράγματα μαζί, να κοιμηθεί η μικρή ένα βράδυ σπίτι της. Δε χρειάζεται να είστε πάντα όλοι μαζί σαν οικογένεια, υπενθυμίζοντας της άθελα σας ίσως ότι εκείνη είναι μόνη της...Δώσε της λίγο χώρο κ χρόνο κ πιστεύω ότι τα πράγματα θα στρώσουν. Έχει κ εκείνη ανάγκες σαν άνθρωπος όπως κ εσύ, όπως κ κάθε άνθρωπος. Απλά, από άνθρωπο σε άνθρωπο αλλάζουν οι ανάγκες ανάλογα κ με τη φάση στη οποία βρίσκεται. Μην τη κατακρίνεις όμως που κάποια πράγματα τα έχει αφήσει μισά στη ζωή της...Σίγουρα προσπαθεί με κάποιο τρόπο να βρει τις ισορροπίες της, να μαζέψει τα κομμάτια της. Στηριξέ την...Άλλωστε, κανείς μας δεν τα έχει όλα στην εντέλεια!

jTRQp2.png KPxIp3.png
Link to comment
Share on other sites

μπορει ομως να μην θελει να προσαρμοσει την συμπεριφορα της, οπως αναφερεις...γιατι ενας ανθρωπος ειναι κατηγορουμενος για αυτο??επειδη δεν ταιριαζει με αυτο που τυχον θελουμε εμεις οι υπολοιποι??

πραγματικα νομιζω οτι πολυ ευκολα "κατηγορουμε" καποιον αναλογα με τα προσωπικα δεδομενα μας...δεν παιρνω το μερος της κοπελας - φιλης,δεν λεω οτι ειναι σωστη η συμπεριφορα της...αλλα το ολο συνολο,ειναι πραγματι θεμα χαρακτηρα,δεν της προεκυψε,παντα καπως ετσι συμπεριφεροταν,αν καταλαβα καλα...το οτι η θεματοθετρια εχει τωρα πια οικογενεια,πραγμα που σημαινει οτι αντιμετωπιζει αλλιως πολλα πραγματα που παλαιοτερα και η ιδια ισως αντιμετωπιζε με αλλο τροπο,δεν σημαινει αυτοματα οτι οποιος δεν ταιριαζει με τις σημερινες της "απαιτησεις" δεν ειναι πια φιλος και πρεπει να πυροβοληθει...

 

απλα παραθετω και την αλλη αποψη,ο καθενας πρατει αναλογως των συναισθηματων του...αν η θεματοθετρια αισθανεται οτι η συμπεριφορα αυτη κρινει την φιλια τους,θα πραξει αναλογως...

 

Δεν υποστηρίζω πως τώρα που έχω οικογένεια είναι διαφορετικά τα πράγματα. Το ίδιο θα με πείραζε κι αν δεν είχα οικογένεια. Έχω κόψει σχέσεις με άλλη φίλη στο παρελθόν που φερόταν κατά αυτόν τον τρόπο. Επίσης η φίλη μου είχε ένα τάδε χαρακτήρα λίγο χύμα να το πω...αλλά δεν ήταν ΤΟΣΟ χύμα...ήταν σε επίπεδο που μπορούσε κάποιος να το ανεχτεί. Τώρα το έχει παρακάνει.

Link to comment
Share on other sites

Είμαι πολύ περίεργη πως θα αντιδράσει αν εσύ ακυρώσεις κάτι που την ενδιαφέρει...

 

Αααα θα νευρίαζε και θα μου την έλεγε χοντρά! Μόνο εγώ είμαι το κορόιδο που δεν λέει τίποτα - για διάφορους λόγους., κυρίως επειδή είναι νονά της μικρής και δεν θέλω να χαλάσουν οι σχέσεις.

Link to comment
Share on other sites

Θυμήθηκα κάτι που έκανε η δικιά μου. Μπορείς να βρεθούμε την τάδε μέρα να πάμε στο χ,ψ μέρος; Ναι μπορώ έλεγα εγώ, θα δω τι θα κάνω με τα παιδιά, θα το κανονίσω κτλ... Έφερνα τα πάνω κάτω εγώ για να μπορέσω και μετά μου έλεγε "δεν προλαβαίνω" την άλλη εβδομάδα ίσως.

Με συγχωρείτε αλλά αυτό είναι γαιδουριά. Έχω και άλλες ανύπαντρες φίλες που μια χαρά συνεννοούμαστε.

Αυτό που λέει η sunrise το καταλαβαίνω ως ένα βαθμό, αλλά δεν είναι δυνατόν να προσποιούμαι ότι δεν έχω οικογένεια από πίσω μου για να μην νιώθει άσχημα κάποια που δεν έχει... Αν αυτό ενοχλεί κάποια, περνάμε σε άλλα επίπεδα...

Link to comment
Share on other sites

Αααα θα νευρίαζε και θα μου την έλεγε χοντρά! Μόνο εγώ είμαι το κορόιδο που δεν λέει τίποτα - για διάφορους λόγους., κυρίως επειδή είναι νονά της μικρής και δεν θέλω να χαλάσουν οι σχέσεις.

 

Ήμουν σίγουρη. Γι΄αυτό από εδώ και πέρα θα είσαι σαφής, θα της ξεκαθαρίζεις ότι επειδή δεν είναι εύκολο και για σένα να κανονίζεις, αν κανονίσετε κάτι θα πρέπει να είναι σίγουρο και όποτε σε κρεμάσει θα της δείχνεις τη δυσαρέσκειά σου. Δεν λέω να μαλώσετε, αλλά θα της πεις πχ "μα εγώ σε περίμενα και δεν πήγα τα παιδιά στον παιδότοπο που θέλανε πχ για να σε δουν" ή "μα εγώ τώρα ψώνισα για να μαγειρέψω όπως είπαμε" κτλ.

Γιατί να ανέχεσαι να στην λέει χοντρά κάποια για κάτι που κάνει η ίδια κατά κόρον και μάλιστα χωρίς σοβαρό λόγο...

Όχι παιδιά, μια σχέση πρέπει να κρατιέται και από τις 2 πλευρές. Αν είναι μόνο από τη μία πλευρά η προσπάθεια, μιλάμε για εκμετάλλευση.

Link to comment
Share on other sites

Δεν υποστηρίζω πως τώρα που έχω οικογένεια είναι διαφορετικά τα πράγματα. Το ίδιο θα με πείραζε κι αν δεν είχα οικογένεια. Έχω κόψει σχέσεις με άλλη φίλη στο παρελθόν που φερόταν κατά αυτόν τον τρόπο. Επίσης η φίλη μου είχε ένα τάδε χαρακτήρα λίγο χύμα να το πω...αλλά δεν ήταν ΤΟΣΟ χύμα...ήταν σε επίπεδο που μπορούσε κάποιος να το ανεχτεί. Τώρα το έχει παρακάνει.

 

 

ειναι ομως διαφορετικα για σενα τα πραγματα...ειναι προγραμματισμενα σε κουτακια οπως ειπε και μια κοπελα παραπανω,γιατι αλλιως δεν θα μπορουσατε να λειτουργησετε σαν οικογενεια, αν δεν ειχατε εστω ενα υποτυπωδες προγραμμα...λες οτι το ιδιο θα σε πειραζε και αν δεν ειχες οικογενεια,τοσα χρονια δεν σε πειραζει δηλαδη?? το χυμα ειναι παντα χυμα,δεν υπαρχει πολυ και λιγο...εχεις αναλογιστει οτι ισως να ειναι δυσκολο και στην φιλη σου να θελει μεν να σας επισκεφτει, αλλα τελικα να απογοητευεται και εκεινη που τελικα δεν καταφερνετε να πειτε μια κουβεντα με δυο πιτσιρικια να τρεχουν στα ποδια σας?? εχεις σκεφτει οτι ισως και εκεινη να θελει να βγειτε,να κουβεντιασετε και τελικα να μην γινεται ποτε αυτο γιατι απο την μερια σου υπαρχουν εμποδια??πχ δεν εχεις τι να κανεις τα μικρα σου, μονοπωλειτε η κουβεντα με τα των παιδιων κτλ...η Sunrise15 εχει ενα ενδιαφερον σκεπτικο νομιζω σχετικα...αλλα και παλι,δεν παιρνω το μερος κανενος,απλα προσπαθω να πω, οτι ολοι συμπεριφερομαστε καθε φορα αναλογως των προσωπικων μας δεδομενων την καθε στιγμη...

γιατι δεν της μιλας?? να βγειτε οι δυο σας και να της πεις τους προβληματισμους σου?? μπορει να σε εκπληξει και εσενα λεγοντας σου, ισως, δικες σου συμπεριφορες που την εχουν ενοχλησει και πιθανων να μην το εχεις παρει χαμπαρι αφενος και αφετερου να εχουν ωθησει την φιλη σου να συμπεριφερεται ακομα πιο χυμα,οπως αναφερεις

εχω εναν μικρο πριγγηπα στην αγκαλια μου...

Link to comment
Share on other sites

Sunrise15 αυτά που λες τα έχω σκεφτεί ουκ ολίγες φορές... και την έχω δικαιολογήσει άλλες τόσες... αλλά η Σόνια είναι άτομο που, απλά, δεν κανονίζει τίποτα. Είναι ότι κάτσει. Δεν μπορείς να πεις ότι μια φορά την εβδομάδα θα κάνουμε κάτι μαζί γιατί πάλι θα βαρεθεί! Στην αρχή όταν το προτείνεις θα ενθουσιαστεί και θα συμφωνήσει και θα το διανθίσει κιόλας. Ε στην πορεία θα το ακυρώνει εν συνεχεία και στο τέλος θα παρατήσεις την προσπάθεια. Έχει γίνει άπειρες φορές αυτό το σκηνικό.

 

Δεν την κατακρίνω που κάποια πράγματα τα έχει αφήσει μισά στη ζωή της, τουναντίον, μια ζωή προσπαθούσα να την στηρίξω. Αυτή την χύμα νοοτροπία όμως δεν μπορώ να την αντέξω άλλο. Καταντάει γελοίο δύο ενήλικες να λένε δύο μήνες στο τηλέφωνο πόσο θέλουν να βρεθούν, να το κανονίζουν, να το ξανακανονίζουν να λένε και λεπτομέρειες του τι θα κάνουν και τελικά κάποιος από τους δύο να μένει με το π.... στο χέρι επειδή ο άλλος........βαρέθηκε ?!?!???

Link to comment
Share on other sites

Καταντάει γελοίο δύο ενήλικες να λένε δύο μήνες στο τηλέφωνο πόσο θέλουν να βρεθούν, να το κανονίζουν, να το ξανακανονίζουν να λένε και λεπτομέρειες του τι θα κάνουν και τελικά κάποιος από τους δύο να μένει με το π.... στο χέρι επειδή ο άλλος........βαρέθηκε ?!?!???

 

Ε, εντάξει είναι θράσος αυτό... Τουλάχιστον η δικιά μου δεν μου έλεγε στα μούτρα ότι βαριέται... Έκανε τον κόπο να βρει μια δικαιολογία κάθε φορά.:mrgreen:

Link to comment
Share on other sites

Ε, εντάξει είναι θράσος αυτό... Τουλάχιστον η δικιά μου δεν μου έλεγε στα μούτρα ότι βαριέται... Έκανε τον κόπο να βρει μια δικαιολογία κάθε φορά.:mrgreen:

 

τελικά δεν ξέρω αν με πειράζει περισσότερο το να μου το λέει ο άλλος στα μούτρα ή να καταλαβαίνω πως μου λέει ψέμματα για να μην βρεθούμε - όπως καλή ώρα τώρα:roll:

Link to comment
Share on other sites

Εμένα με εκνευρίζει ο άλλος να με θεωρεί δεδομένη. Ότι όποτε σφυρίξει εγώ θα τρέξω και αν πχ με κρεμάσει θα του πω όλο χαρά "δεν πειράζει βρε. Πήγαινε να ξεκουραστείς. Κανονίζουμε άλλη φορά". Αν θα μου το πει ευθέως ή με υπεκφυγές λίγο μου κάνει. Το θέμα είναι να με υπολογίζει και βέβαια να θυμάται (του αρέσει δεν του αρέσει) ότι από πίσω μου έχω μια οικογένεια...

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...