Recommended Posts

    Αχ τζουτζουκα 😊να ξερες ποσα τέτοια εχω ζήσει κ ζω τι καζούρα και τι πόλεμο τρώω που έχω το παιδί σε πρόγραμμα που δεν θέλω να είμαι κάθε μα κάθε Κυριακή στα πεθερικά μου να τρώω, που τους στερω το παιδί τους κ πλέον και το εγγονι τους... Δεν ζητάω καν να μην είμαστε μαζί ζηταω μονο σεβασμό στο πρόγραμμα ΜΑΣ στις αποφάσεις ΜΑΣ και τις επιλογές ΜΑΣ. Και τι είναι αυτό με τις τσιριδες πια, το κάνει και η πεθερά μου συνέχεια, θα είναι κολλητικό . Μιλαω στο παιδί μου κ με καλυπτει τσιριζοντας, ουτε εγώ δεν ακούω τη φωνή μου...κ το ξέρω οτι αν της αφήσω το παιδί θα το τραβολογαει εξω στις 12 γιατί ετσι τη βολεύει να πηγαίνει για ποτό, θα το έχει μεσημεριατικο στην παραλια χωρις σωσίβιο γιατί δεν ξέρει να το βάζει κ θα το πηγαινοφερνει χωρίς καθισματακι γιατί κ στα παιδιά της ετσι έκανε κ δεν έπαθαν τίποτα. Κ θα μας κοροιδευει κιόλας ότι είμαστε μανιακοι με το πρόγραμμα και την ασφάλεια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αλλά η βλακεια μου είναι ότι εγώ δεν λέω κοφτο, μην τσακωθούμε και μου κρατήσει κακία, δεν μου φταίει κ ο πεθερός μου σε τίποτα που είναι μια χαρα νορμάλ κ λογικός. Κ παλι βέβαια κακια γίνομαι γιατί δεν μπορώ να κρύψω τον εκνευρισμό μου κ γιατί ολα αυτά με κάνουν να θέλω να είμαι μακριά και αγαπημένοι. ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν υπάρχει περίπτωση να σεβαστεί το πρόγραμμά σας, πάρτο απόφαση. Αν πιστεύεις ότι το παιδί δεν θα είναι ασφαλές μαζί της, θα ασκήσεις βέτο. Το παιδί δεν πάει πουθενά χωρίς εμάς και τέρμα. Δεν θα τρώμε μαζί κάθε Κυριακή γιατί θέλουμε να κάνουμε κι άλλα πράγματα σαν οικογένεια, τέρμα. Πόσες μέρες θα πάτε διακοπές? Εκείνες τις μέρες δεν θα συναντηθήτε, τέρμα.

     

    Κι επειδή το παραμυθάκι με το ότι είμαι υπερβολική με την ασφάλεια/πρόγραμμα κλπ κλπ το έχω ακούσει κι εγώ, όποτε στο κοτσάρουν απαντάς αποφασιστικά και κοφτά "ναι έτσι είμαι εγώ" και σηκώνεσαι και φεύγεις και δεν επιτρέπεις άλλη συζήτηση επι του θέματος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα ήθελα να παραθέσω κάτι ακόμα,έτσι, για το follow up της ιστορίας, για όποιον μπει κάποια στιγμή, παρακινημένος από κάποια δική του παρόμοια ιστορία! Έγιναν λοιπόν οι περιβόητες διακοπές κοντά στα πεθερικά, αφού ειχαν προηγηθεί τηλέφωνα στο σύζυγο ότι δεν τους θέλουμε και τους αποκλείουμε από το παιδί, ότι προτιμάμε τους άλλους παππούδες και όπου διερωτάτο τι κάνουν καλύτερα οι άλλοι παππούδες (οι γονείς μου). Επίσης, δεν ξέρω αν το έχω ξανααναφέρει είχε πει στο σύζυγο ότι αφού δεν της δίνουμε το παιδί (να κοιμάται μαζί της) κι εκείνη δεν θα το κρατάει όταν της το ζητάμε. Μετά από αυτά και την προηγηθείσα συζήτηση εδώ κι εγώ αποφάσισα να κατεβάσω τόνους, να παρεμβαίνω μόνο όπου πρέπει και να την αφήσω στην τελική να χαρεί το εγγονάκι της, σε λογικά πλαίσια, όταν μου το ζητήσει.

    Στις διακοπές λοιπόν βρεθήκαμε δύο φορές σε τραπέζι (λόγω εορτών), όπου δόθηκε ρεσιτάλ καλής γιαγιάς μπροστά στους φιλοξενούμενους που είχα αναφέρει παραπάνω, δημιουργώντας κλασικά στο παιδί τη γνωστή ένταση, αφήνοντάς το να συμπεριφέρεται κακομαθημένα (να πετάει πράγματα κάτω, να της τραβάει τα μαλλιά, να κάθεται μετά από απαίτησή του πάνω στο τραπέζι την ώρα που τρώμε, να πιάνει το μαχαίρι -εκεί βέβαια επενέβη ο σύζυγος και την ξεχ..ε). Όλες τις άλλες μέρες και ώρες μην την είδατε. Πήγαινε για τα μπάνια της, για φαγητό, για ποτό και που και που έπαιρνε κανα τηλέφωνο να γκρινιάξει γιατί δεν πάμε και μεις μαζί τους (δλδ για φαγητό στις 4 το μεσημέρι και για έξοδο στις 11 το βράδυ). Για να της κάνω το χατήρι πήγαμε στο χωριό της, στη μάνα της (δλδ γιαγιά του άντρα μου), η οποία γιαγιά με πρόσβαλε μπροστά σε όλους λέγοντας ότι δε με συμπαθεί, η πεθερά εμφανίστηκε 11, εμείς φύγαμε 12 και μετά το μωρό έκλαιγε κανα μισάωρο που το ξυπνήσαμε από το αμάξι να πάει στο κρεβάτι του. Τελευταίο δε βράδυ πριν φύγουμε, μας είπε μεγαλόκαρδα να μας την κρατήσει "κάποια μέρα" για να βγούμε και μεις κάποιο βράδυ αν θέλουμε.

    Με τις υγείες μου!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τουλάχιστον δεν υποχωρήσατε στο να κοιμάται εκεί το παιδί.

     

    Το ότι βρεθήκατε μόνο 2 φορές στο τραπέζι είναι θετικό! Μην ασχολείσαι, ας κακομαθαίνει το παιδί εκείνη την ώρα (θα το βρει μπροστά της αργότερα). Αν γίνει κάτι τραβηγμένο, παρεμβαίνετε του στυλ "μπορεί η γιαγια να στο επιτρέπει αυτό που κάνεις, δεν το επιτρέπουμε εμείς όμως" και να επαναφέρετε το παιδί στην τάξη (και ας σας πει αυστηρούς).

     

    Όσο για τη γιαγιά, θα απαντούσα: Δεν πειράζει που δεν με συμπαθείτε. Ούτε εγώ σας συμπαθώ. (αν και εκεί θα έπρεπε να παρέμβει και ο σύζυγος... εκτός και αν η γιαγιά τα έχει χαμένα).

     

    Γενικώς, μην ταράζεσαι από τα σχόλια, κάντε το πρόγραμμά σας, να επεμβαίνετε όπου χρειάζεται, να αγνοείτε ότι δεν είναι σημαντικό και μην περιμένετε να αλλάξει συμπεριφορά. Έτσι θα είστε πιο ήρεμοι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Ας γράψω κι εγώ...

    Εμείς μένουμε με τους γονείς μου, τα τρία μου αδέρφια, η αδερφή μου έγκυος άνεργη, ευτυχώς ο Θεός της έστειλε κοριτσάκι και έτσι όταν με το καλό γεννηθεί θα φοράει τα ρούχα των κόρων μου. Α και τον γαμπρό μου επίσης! Και δύο σκύλους!!!!!!!

    Η πεθερά μου είναι στα 45 όπως και η μάνα μου. Η πεθερά μοντέρνα σε όλα, η μάνα μου πιο ήρεμος χαραχτήρας, συντηρητική και του σπιτιού. Δηλαδή η πεθερά μου είναι απτις γυναίκες που κάθε πρωί βάφονται, φτιάχνουν μαλλί-νύχι, μοντέρνα ρούχα, μέχρι ο πεθερός μου που τον παλάβωσε να κάνει τις δουλειές για να ετοιμαστεί αυτή. Κρατάει τσάντες που θα κρατούσε μια 25χρονη απλά επειδή είναι στη μόδα.... Μένει 300μέτρα απόσταση από εδώ που μένουμε αλλά τα μωρά μας δεν έρχεται να τα δει γιατί με τους γονείς μου δεν έχουν σχέσεις επειδή λέει δεν ταιριάζουν οι απόψεις τους κλπ. Αφού αυτή μιλάει για ρούχα και παπούτσια ενώ η μάνα μου είναι της Εκκλησίας. Κάθε μέρα πέρνει τον άντρα μου τηλ και τον ρωτάει τι κάνουν τα μωρά και θέλει να τους μιλήσει στο τηλ, και τα πεθύμησε αλλά να έρθει να τα δει δεν έρχεται. Τώρα που θα κάνουμε σπίτι ας τολμήσει να έρχεται που τώρα δεν πατάει η φαντασμένη.

    Κάθε απόγευμα στο τηλ που τον πέρνει τον ρωτάει αν έφαγε και τι. Μια μέρα τον ρώτησε αν το παστίτσιο που έκανα ήταν καλύτερο απ'το δικό της... Κάποτε της λέει πώς φτιάχνω φαγητα δύσκολα, πχ ντολμαδάκια και τέτοια χωρίς να έφτιαξα απλά για να μην νομίζει πώς μόνο αυτή μαγειρεύει.

    Όταν της ζητήσουμε να προσέχει για λίγο τα μωρά όλο και κάποια δικαιολογία θα μας πει. Τελευταία ήθελε να πάει στα καταστήματα...

    Όταν με δει, θα με δει από πάνω μέχρι κατω, και να σας πώ και ένα πράγμα για να καταλάβεται τι γυναίκα είναι, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΙΛΗ. Κανείς δεν τους επισκέπτεται στο σπίτι τους και το μόνο σπίτι που θα πάνε επίσκεψη είναι αυτό της πεθεράς της που μένει σε άλλο χωριό ενώ στην μάνα της που μένει σχεδόν δίπλα της δεν πατά να την δει και αυτή η γιαγιά είναι πολύ καλή. Αλλά ο πατέρας της είναι ένας αχαραχτήρηστος γέρος. Μην πώ πιο πολλά, από αυτόν πήρε. (Η πεθερά της την βοηθά οικονομικά ενώ η μάνα της όχι. Και δεν έχει ανάγκη γιατί δουλευουν και οι 2 και έχουν ακόμα ένα γιο ο οποίος και αυτός δουλεύει. Τρία άτομα μένουν στο σπίτι της ενώ εμείς 10! Τι ανάγκην έχει, να αγοράζει καλυντικά? Και για τα εγγόνια της τίποτα δεν αγοράζει μόνο στα γενέθλια και γιορτές.....)

    Τέσπα και πολλά άλλα απτον καιρό που τους γνώρισα..

    Αλλά το χειρότερο απο όλα είναι ότι την Μαρία μου που είναι και το όνομα της την θέλει περισσότερο ενώ την Μαρίνα μου μπορεί και να μην της μιλήσει καν....... Και είναι τόσο φρόνιμο μωρό η Μαρίνα μου που μπορεί να της φωνάζει γιαγιά γιαγιά και αυτή δεν αφήνει την Μαρία να την πιάσει και την Μαρίνα που της φωνάζει....... Σε αυτό της έκανε παρατηρηση ο άντρας μου και αυτή χρησιμοποίησε το όπλο της, άρχισε να κλαίει και πως δεν ισχυει κάτι τέτοιο και τα αγαπάει το ίδιο τα μωρά.......ναι φαίνεται.

     

    Ο άντρας μου επειδή είναι τόσο καλόκαρδος (κυριολεχτικά) προτιμά να μην τσακώνεται μαζί τους ότι κι αν κάνουν.....

    Και έτσι σιγοβράζω εγώ από μέσα μου απ'τα νεύρα μέχρι μια μέρα να μην αντέξω......

    Πριν κανένα χρόνο κάτι είχε κάνει πάλι, δεν άντεξα της έστειλα μήνυμα και της είπα αυτά που ήθελα να της πώ και στο τέλος της είπα ότι αμαν θέλω τα μωρά δεν θα τα ξαναδεί. Σκεφτείτε σε τι σημείο με έφερε. Και πήρε τον άντρα μου κλαμένη ως συνήθως..... Αλλά κι εγώ καλόκαρδη είμαι που να μην ήμουν και το προσπέρασα και έκανα πώς δεν συμβαίνει τίποτα..

    Αλλά τώρα πάλι μαζεύονται σιγά σιγά μέσα μου πάλι μέχρι να εκραγώ. Ειλικρινά δεν μπορώ να συνυπάρξω μαυτή τη γυναίκα. Αφού είμαι 23 και αυτή νομίζει είμαστε συνομιληκες ή και ακόμα πιο μικρή από μένα. Ελεος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ας γράψω κι εγώ...

    Εμείς μένουμε με τους γονείς μου, τα τρία μου αδέρφια, η αδερφή μου έγκυος άνεργη, ευτυχώς ο Θεός της έστειλε κοριτσάκι και έτσι όταν με το καλό γεννηθεί θα φοράει τα ρούχα των κόρων μου. Α και τον γαμπρό μου επίσης! Και δύο σκύλους!!!!!!!.....................................................................

    ......................................................................................................

    Αλλά τώρα πάλι μαζεύονται σιγά σιγά μέσα μου πάλι μέχρι να εκραγώ. Ειλικρινά δεν μπορώ να συνυπάρξω μαυτή τη γυναίκα. Αφού είμαι 23 και αυτή νομίζει είμαστε συνομιληκες ή και ακόμα πιο μικρή από μένα. Ελεος.

     

    Προτείνω το εξής κορίτσια... Από τώρα και στο εξής να επιβάλλετε στις πεθερές σας πώς θα ντύνονται, πώς θα βάφονται, πως θα χτενίζονται τι τσάντες θα κρατάνε, ποιος θα κάνει τις δουλειές του σπιτιού τους , πόσοι και ποιοί θα μένουν σπίτι τους , πώς θα ξοδεύουν τα χρήματά τους , τι κοινωνικές σχέσεις θα έχουν και πολλά ακόμα. Αν δεν συμμορφώνονται , δημόσια διαπόμπευση στην πλατεία του χωριού.

     

    Μα συγνώμη, τι είναι αυτά που γράφεις στο μεγαλύτερο μέρος του κειμένου σου? Τι σε νοιάζει εσένα πώς ντύνεται πχ η γυναίκα?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Προτείνω το εξής κορίτσια... Από τώρα και στο εξής να επιβάλλετε στις πεθερές σας πώς θα ντύνονται, πώς θα βάφονται, πως θα χτενίζονται τι τσάντες θα κρατάνε, ποιος θα κάνει τις δουλειές του σπιτιού τους , πόσοι και ποιοί θα μένουν σπίτι τους , πώς θα ξοδεύουν τα χρήματά τους , τι κοινωνικές σχέσεις θα έχουν και πολλά ακόμα. Αν δεν συμμορφώνονται , δημόσια διαπόμπευση στην πλατεία του χωριού.

     

    Μα συγνώμη, τι είναι αυτά που γράφεις στο μεγαλύτερο μέρος του κειμένου σου? Τι σε νοιάζει εσένα πώς ντύνεται πχ η γυναίκα?

     

    Συγνώμη τα υπόλοιπα που έγραψα δεν τα διάβασες? Τι δεν κατάλαβες? Ότι για όλα αυτά τα λούσα έχει χρόνο και χρήμα και για τα εγγόνια της όχι? Αλλά κατατάλλα να τα υπερλατρεύει όπως λέει και ένα κουτί πάμπερ να μην αγοράζει των μωρών από τη στιγμή που εγώ δεν δουλεύω γιατί τα μωρά μου είναι παραπληγικά και ούτε πληρώνομαι από πουθενά γιατί τωρα φάνηκε το πρόβλημα των μωρών και τώρα έκανα αιτήσεις για δημόσιο βοήθημα, αλλά τα καλυντικά της είναι όλο μάρκες από 20ευρώ και πάνω το καθένα? Έτσι αγαπά τα εγγόνια της όπως λέει? Άσε μας κοπέλα μου, ΑΠΟ ΛΟΓΙΑ ΧΟΡΤΑΣΑΜΕ arleta..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    45 είναι η γυναίκα όχι 152!

    Κακώς δεν έρχεται να δει τα παιδιά και κάνει διακρίσεις κλπ, αλλά δεν είναι και τόσο τραγικό που περιποιείται τον εαυτό της.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    45 είναι η γυναίκα όχι 152!

    Κακώς δεν έρχεται να δει τα παιδιά και κάνει διακρίσεις κλπ, αλλά δεν είναι και τόσο τραγικό που περιποιείται τον εαυτό της.

     

    Δεν είναι κακό που περιποιείται τον εαυτό της. ΚΑΚΟ είναι πώς για όλα αυτά που χρειάζονται για την περιποίηση της έχει χρόνο και χρήμα να τα κάνει. Αλλά για τα εγγόνια της δεν έχει...

    Αυτό είναι το κακό. Αυτό είναι που με ενοχλεί γιατί με κάθε τρόπο ταχα μου δείχνει πώς αγαπά τα μωρά. Ε πώς? Στα λόγια? Σπάνια προσέχει τα μωρά για μια δύο ώρες. Όλη μέρα είμαι σπίτι κουράστηκα ψυχικά συνέχεια κλείνομαι στο δωμάτιο και κλαίω..δεν μπορεί η μάνα μου να μου τις προσέχει συνέχεια να υσηχάσω για μια ώρα, γιατί καθαρίζει ολάκερο σχολείο η μάνα μου. Αυτή ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό της. Για τα εγγόνια της μόνο στα λόγια..

    Ας μην ενδιαφέρετε ούτε στα λόγια να τελειωνει η υπόθεση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Όταν παντρεύτηκες δεν ήξερες οτι θα μένετε τόσα άτομα μαζί?

    Αν σας πρότεινε η πεθερά να μείνετε μαζί της θα πήγαινες?

    Ολοι οι παππούδες έχουν μια ιδιαίτερη αδυναμία σε κάποιο εγγόνι.

    Και ειναι μονο 45 χρόνων, εδώ στα 45 πολλά κορίτσια προσπαθούμε να κάνουμε παιδι.

    Για ποιο λόγο εσυ δεν δουλεύεις και περιμένεις χατζιλίκι απο την άλλη που δεν δουλεύει? και μην μου πεις δεν εχεις ποιος να κρατήσει τα παιδιά τόσα άτομα είστε στο σπίτι.

    Λυπάμαι για τον τροπο που στα γράφω αλλα θεώρησα τοςο εγωιστικό το ποστ σου! Είσαι μόλις 23 χρόνων και θα μπορούσες να εχεις αρπάξει την ζωή απο τα μαλλιά και απλα ρίχνεις ευθύνες.

    Καθένας όπως έστρωσε ας κοιμηθεί....


    4vrkp2.png cEvWp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Όταν παντρεύτηκες δεν ήξερες οτι θα μένετε τόσα άτομα μαζί?

    Αν σας πρότεινε η πεθερά να μείνετε μαζί της θα πήγαινες?

    Ολοι οι παππούδες έχουν μια ιδιαίτερη αδυναμία σε κάποιο εγγόνι.

    Και ειναι μονο 45 χρόνων, εδώ στα 45 πολλά κορίτσια προσπαθούμε να κάνουμε παιδι.

    Για ποιο λόγο εσυ δεν δουλεύεις και περιμένεις χατζιλίκι απο την άλλη που δεν δουλεύει? και μην μου πεις δεν εχεις ποιος να κρατήσει τα παιδιά τόσα άτομα είστε στο σπίτι.

    Λυπάμαι για τον τροπο που στα γράφω αλλα θεώρησα τοςο εγωιστικό το ποστ σου! Είσαι μόλις 23 χρόνων και θα μπορούσες να εχεις αρπάξει την ζωή απο τα μαλλιά και απλα ρίχνεις ευθύνες.

    Καθένας όπως έστρωσε ας κοιμηθεί....

     

    Βράζω από τα νεύρα μου. Δεν είσαι υποχρεωμένη να ξέρεις το ιστορικό, αλλά η κοπέλα αναφέρει και σε αυτό το ποστ ότι τα μωρά της είναι παραπληγικά. Έχει δίδυμα κοριτσάκια που λόγω προωρότητας δεν περπατάνε και αντιμετωπίζουν προβλήματα. Κοντεύουν τριων χρονών και ακόμα δεν ξέρουν πότε θα περπατήσουν. Έχουν τρελαθεί στις φυσικοθεραπείες και τη φροντίδα και έχουν ακόμα ένα βουνό μπροστά τους.

    Και μόλις είπε η κοπέλα, η οποία για την ηλικία της έχει ήδη δείξει τεράστια ωριμότητα για την κατάσταση, ένα παραμικρό σχόλιο για την πεθερά της, σας πιάσανε όλες τα politically correct.

     

    Ενώ εσείς στη θέση της δεν θα είχατε την παραμικρή απογοήτευση μέσα σας αν η πεθερά έδινε ένα μισθό σε καλλυντικά κι εσείς παλεύατε με τα θηρία.

    Η κοπέλα σε εμάς το είπε το παράπονο, δεν πήγε να κάνει καθιστική διαμαρτυρία έξω από το σπίτι της πεθεράς.


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Όταν παντρεύτηκες δεν ήξερες οτι θα μένετε τόσα άτομα μαζί?

    Αν σας πρότεινε η πεθερά να μείνετε μαζί της θα πήγαινες?

    Ολοι οι παππούδες έχουν μια ιδιαίτερη αδυναμία σε κάποιο εγγόνι.

    Και ειναι μονο 45 χρόνων, εδώ στα 45 πολλά κορίτσια προσπαθούμε να κάνουμε παιδι.

    Για ποιο λόγο εσυ δεν δουλεύεις και περιμένεις χατζιλίκι απο την άλλη που δεν δουλεύει? και μην μου πεις δεν εχεις ποιος να κρατήσει τα παιδιά τόσα άτομα είστε στο σπίτι.

    Λυπάμαι για τον τροπο που στα γράφω αλλα θεώρησα τοςο εγωιστικό το ποστ σου! Είσαι μόλις 23 χρόνων και θα μπορούσες να εχεις αρπάξει την ζωή απο τα μαλλιά και απλα ρίχνεις ευθύνες.

    Καθένας όπως έστρωσε ας κοιμηθεί....

     

    Μάλλον βρε κάντι δεν ξέρεις τι είναι παραπληγία και εύχομαι πραγματικά να μην την γνωρίσεις ποτέ στη ζωή σου.

    Είναι και τα 2 μου μωρά παραπληγικά. Το γράφω και προσπαθώ να συγκρατήσω τα δάκρυα μου σου το λέω μέσα από τη ψυχή μου..... Τα μωρά μου είναι σε μια ηλικία που χρειάζονται καθημερινή ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ-ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ-ΥΔΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ.

    Αν πάω δουλειά ποιος θα μου τις παίρνει στις θεραπείες τους? Ο αδερφός μου δουλεύει και οι αδερφές μου καμία δεν ξέρει αυτοκίνητο. Πληρώνουμε 25 ευρώ την ΩΡΑ για τις θεραπείες και πάμε καθημερινά γιατί στο δημόσιο λόγω έλλειψης χρόνου, μόνο 1 φορά μπορούσαν να μας κάνουν. Δεν παντρεύτηκα λόγω εγκυμοσύνης. Είμαστε μαζί σχεδόν δέκα χρόνια με τον άντρα μου και όταν έμεινα έγκυος δεν φαντάστηκα ούτε δίδυμα ούτε πρόωρα. Ούτε αναπηρίες. ΕΝΤΑΞΕΙ? Έχει 5 χρόνια που αρραβωνιαστήκαμε, δεν ζήτησα 1 ευρώ απτην μάνα μου. Παντρευτήκαμε και όλα μας τα λευτα που πιάσαμε, ένα μεγάλο ποσό πάει κάθε μήνα για τις θεραπείες. 400ε περίπου. Μένω στην μάνα μου όχι λόγω οικονομικού, αλλά σκέφτου ναμουνα μόνη μου στον τρίτο όροφο μιας πολυκατοικίας, και για να τις πάρω στο αυτοκίνητο αφήνω την μια και στρέφομαι και την παίρνω και την άλλη στο αυτοκίνητο. Τώρα που αρκουδίζουν να έχω και την έννοια μην πέσει μικακο απτο μπαλκονι το μωρό.

    Να σου πώ και κάτι άλλο? Όποιος είναι έξω του χορού ξέρει πολλά τραγούδια. Καλή ώρα σαν εσένα.

    Δουλεύει ο άντρας μου Δόξα το Θεό και υπερωρίες να μην λείψει τίποτα απτα μωρά μας ούτε γάλα ούτε πάμπερ ούτε ρούχα ογτε τίποτε και επειδή απο κανένα δεν μας αρέσει να ζητούμε λεφτά. Και ανέφερα πως μένουμε 10 άτομα για να δείξω την βοήθεια που μου δίνει η μάνα μου, ούτε ρεύμα δίνω λεφτά ούτε κάτι άλλο. Γιατί δεν μου ζητά η μάνα μου κι ας δυσκολεύεται με ένα μισθό 790ε και ο πατέρας μου είναι ψαράς....

    Και απο την πεθερά μου ανέφερα πώς 3 άτομα θα μπορούσε οικιοθελώς απλώς ενα κουτί πάμπερ να αγόραζε των μωρών αφού μπορούν οικονομικά και αφού ΛΕΕΙ πως τα λατρεύει. Αυτό.

    Αν αγαπάς όπως λες, θυσιάζεις 10ε απτο μισθό σου γιαυτά τα μωρά αλλιώς να μην λες πώς αγαπάς τα εγγόνια σου. ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ.

    Κλαίω που δεν μπορώ να δουλέψω όλη μέρα σπίτι εδώ και διόμιση χρόνια ψυχικά είμαι σ@%$#α....... Συγνώμη κιόλας....

    Κρίνεται με, δεν έχω κανένα πρόβλημα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όταν οι άλλοι δεν μαντεύουν και δεν πραγματώνουν τις προσδοκίες μας θυμώνουμε. Κάτι αντίστοιχο κάνουν και αυτοί. Και έτσι οι σχέσεις φορτίζονται αρνητικά και απομακρυνόμαστε αντί να ερχόμαστε πιο καντά, στη φάση που έχουμε πιο πολλά κοινά σημεία από ποτέ. Όταν μάθουμε να αποδεχόμαστε αντί να περιμένουμε θα έχουμε λιγότερες απογοητεύσεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μετα απο ενα τεράστιο ποστ ολα διαγράφηκαν....

    Θα σου πω επιγραμματικά.

    Δυστυχώς ξέρω τι θα πει παραπληγία δουλεύω σε σχολείο με παιδιά με ειδικές ανάγκες.

    Έχω διαφορετική εικόνα των μαμάδων αυτών των παιδιών. Πάνε δουλειά, παίρνουν τα παιδιά απο το σχολείο, τα πηγαίνουν στις θεραπείες που υπερκαλύπτει το κράτος και δεν διαμαρτύρονται.

    Κανένας δεν ειναι εδώ για να σε κρίνει, κανένας δεν εχει το δικαίωμα, απλα λέμε την οπτική που εχει κάθε μια μας.

    Εγώ τώρα είδα οτι εχεις φρικάρει απο τον εγκλεισμό και την όλη κατάσταση.

    Και αυτο που προφανώς ήθελες να πεις απο το πρώτο ποστ σου ειναι οτι τραβάς τα ζόρια σου και η άλλη ξύνεται.

    Και όπως πολυ ωραία το λέει η Παναγιωτα θα συνεχιςω συμπληρώνοντας όταν χρειαζόμαστε βοήθεια την ζητάμε!!! Πως να έρθει σε ενα σπίτι που κανονικά δεν πατάει το πόδι της με παμπερ μπορει να νομίζει οτι θα σας προσβάλλει κιόλας.


    4vrkp2.png cEvWp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μετα απο ενα τεράστιο ποστ ολα διαγράφηκαν....

    Θα σου πω επιγραμματικά.

    Δυστυχώς ξέρω τι θα πει παραπληγία δουλεύω σε σχολείο με παιδιά με ειδικές ανάγκες.

    Έχω διαφορετική εικόνα των μαμάδων αυτών των παιδιών. Πάνε δουλειά, παίρνουν τα παιδιά απο το σχολείο, τα πηγαίνουν στις θεραπείες που υπερκαλύπτει το κράτος και δεν διαμαρτύρονται.

    Κανένας δεν ειναι εδώ για να σε κρίνει, κανένας δεν εχει το δικαίωμα, απλα λέμε την οπτική που εχει κάθε μια μας.

    Εγώ τώρα είδα οτι εχεις φρικάρει απο τον εγκλεισμό και την όλη κατάσταση.

    Και αυτο που προφανώς ήθελες να πεις απο το πρώτο ποστ σου ειναι οτι τραβάς τα ζόρια σου και η άλλη ξύνεται.

    Και όπως πολυ ωραία το λέει η Παναγιωτα όταν χρειαζόμαστε βοήθεια την ζητάμε!!! Πως να έρθει σε ενα σπίτι που κανονικά δεν πατάει το πόδι της με παμπερ μπορει να νομίζει οτι θα σας προσβάλλει κιόλας.

     

    Ρε κοριτσακι εισαι λιγο αδικη νομιζω.Τι παει να πει οι αλλες μαναδες δουλευουν, πανε τα παιδια στις συνεδρειες που πληρωνει το κρατος και δεν παραπονιουνται? Σε ποιον δεν παραπονιουνται? Σε εσενα? Προφανως τα οποια παραπονα εχουν και την οποια στεναχωρια εχουν δε θα ερθουν να τη μοιραστουν μαζι σου...αρα το τι περνανε και τι αισθανονται δεν εισαι σε θεση να γνωριζεις πιστευω.

     

    Η κοπελα εχει 2 παραπληγικα κοριτσακια τοσο μικρα και θα την κατηγορησουμε γαιτι παραπονιεται και ζητα λιγη βοηθεια απο ατομα της οικογενειας της που εχουν τον τροπο να της προσφερουν? Η μηπως θα την κρινουμε γιατι δεν εργαζεται ενω οι αλλες μαμαδες που γνωριζεις εσυ εργαζονται?Και ειναι και 23 ετων μονο?Μη το παρακανουμε...

     

    Κανεις δεν ειναι υποχρεωμενος να μας βοηθησει...εννοειται...το παραπονο της ειπε η κοπελα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Όταν παντρεύτηκες δεν ήξερες οτι θα μένετε τόσα άτομα μαζί?

    Αν σας πρότεινε η πεθερά να μείνετε μαζί της θα πήγαινες?

    Ολοι οι παππούδες έχουν μια ιδιαίτερη αδυναμία σε κάποιο εγγόνι.

    Και ειναι μονο 45 χρόνων, εδώ στα 45 πολλά κορίτσια προσπαθούμε να κάνουμε παιδι.

    Για ποιο λόγο εσυ δεν δουλεύεις και περιμένεις χατζιλίκι απο την άλλη που δεν δουλεύει? και μην μου πεις δεν εχεις ποιος να κρατήσει τα παιδιά τόσα άτομα είστε στο σπίτι.

    Λυπάμαι για τον τροπο που στα γράφω αλλα θεώρησα τοςο εγωιστικό το ποστ σου! Είσαι μόλις 23 χρόνων και θα μπορούσες να εχεις αρπάξει την ζωή απο τα μαλλιά και απλα ρίχνεις ευθύνες.

    Καθένας όπως έστρωσε ας κοιμηθεί....

     

    Eνω το δικο σου ποστ ΔΕΝ είναι εγωιστικο... κουνας το δαχτυλο πισω απο το πληκτρολόγιο...και 'ο καθενας όπως έστρωσε ας κοιμηθει"... τι ακριβως εστρωσε η κοπελα?? Την παραπληγια??? Και εσυ που κοντευεις τοτε τα 45 και προσπαθεις για παιδι γιατι γραφεις στο φορουμ?? ''ΟΠΩΣ ΕΣΤΡΩΣΕΣ ΑΣ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ!!" Κατα τα γραφομενα σου!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Βράζω από τα νεύρα μου. Δεν είσαι υποχρεωμένη να ξέρεις το ιστορικό, αλλά η κοπέλα αναφέρει και σε αυτό το ποστ ότι τα μωρά της είναι παραπληγικά. Έχει δίδυμα κοριτσάκια που λόγω προωρότητας δεν περπατάνε και αντιμετωπίζουν προβλήματα. Κοντεύουν τριων χρονών και ακόμα δεν ξέρουν πότε θα περπατήσουν. Έχουν τρελαθεί στις φυσικοθεραπείες και τη φροντίδα και έχουν ακόμα ένα βουνό μπροστά τους.

    Και μόλις είπε η κοπέλα, η οποία για την ηλικία της έχει ήδη δείξει τεράστια ωριμότητα για την κατάσταση, ένα παραμικρό σχόλιο για την πεθερά της, σας πιάσανε όλες τα politically correct.

     

    Ενώ εσείς στη θέση της δεν θα είχατε την παραμικρή απογοήτευση μέσα σας αν η πεθερά έδινε ένα μισθό σε καλλυντικά κι εσείς παλεύατε με τα θηρία.

    Η κοπέλα σε εμάς το είπε το παράπονο, δεν πήγε να κάνει καθιστική διαμαρτυρία έξω από το σπίτι της πεθεράς.

     

    Mπράβο Αννα! Πολύ ωραία τα λες! Για ακόμη μία φορά συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα έγραψες. Πραγματικά, έξω από το χορό, πολλά τραγούδια λέει ο καθένας. Νομίζω ότι πολύ εύκολα ξεχνάμε τι κάναμε οι περισσότερες στα 23 μας. Το μυαλό μας ήταν κυρίως στις διασκεδάσεις και στις εξόδους και ούτε κατά διάνοια θα μπορούσαμε να φανταστούμε αυτό που βιώνει η twin roses και που με τόση ευκολία κρίνουμε. Κορίτσι μου, μην ακούς κανέναν, είσαι πραγματικά μια ηρωίδα, αν είναι δυνατόν να δίνεις και εξηγήσεις...

     

    Συμφωνώ επίσης και με argini, πολύ εύστοχο το σχόλιό της...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Eνω το δικο σου ποστ ΔΕΝ είναι εγωιστικο... κουνας το δαχτυλο πισω απο το πληκτρολόγιο...και 'ο καθενας όπως έστρωσε ας κοιμηθει"... τι ακριβως εστρωσε η κοπελα?? Την παραπληγια??? Και εσυ που κοντευεις τοτε τα 45 και προσπαθεις για παιδι γιατι γραφεις στο φορουμ?? ''ΟΠΩΣ ΕΣΤΡΩΣΕΣ ΑΣ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ!!" Κατα τα γραφομενα σου!!!

     

    Έχουμε ξεφύγει σε αυτό το forum ... Kαι από τη μια και από την άλλη ... Διαγωνισμός απαράδεκτης συμπεριφοράς...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    kolokythaki, otan ola afta pou anafereis ta kanei o antras sou , tote ti kaneis???? kai i giagia fysika... alla to provlima mou einai oti exv aftin tin anatagonistiki symperifora apo ton antra mou, kai malista kathimerina, kai gia opoiodipote thema ,oso asymanto ki an einai. Eimai se apognosi kapoies fores , ti na kano? kai epipleon an tou po kati kataligoume na tsakonomaste mprosta sta paidia (gia ta paidia).

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ηθελα να μοιραστω μαζι σας ενα θεμα που εχει αρχισει να με στεναχωρει ιδιαιτερα εμενα και την αδερφη μου.εχω 2 παιδακια 6 χρονων και 2 μηνων. Η αφερφη μου χωρισε πολυ νεα και εχει μια κορη που στην ουσια μεγαλωσε στο σπιτι των γονιων μου γιατι η αδερφη μου δουλευε βαρδιες νυχτες κτλ.ενω τοσα χρονια η μητερα μας ηταν υποδειγμα συζηγου μητερας και γιαγιας εχει αλαξει παρα πολυ.Δειχνει να μην θελει τα παιδια μας λεει οτι εχει κουραστει απο την ανηψια μου που η ιδια ελεγε οτι αυτο το παιδι θελει αγαπη γιατι εχει περασει πολλα απο τον χωρισμο τον γονιων της και τωρα λεει δεν την μπορω αλλο να παει στη μανα της και το παιδι τα μαιθαινει και κλαιει.εμενα μου ελεγε να μην κανω αλλο παιδι οτι δεν μπορει να το κοιταξει και αλλα τετοια.βεβαια τωρα που γεννησα οταν το βλεπει κανει δαν τρελη αλλα οταν το βλεπει 1 φορα τη βδομαδα.στον πατερα μου φερετε ασχημα και γενικα εχει αλαξει ολοκληρωτικα.αυτο εχει γινει απο τοτε που αρωστησε ο πατερας μου με καρκινο..... δοξα το θεο ειναι καλα τωρα.μας ειχε πει οτι την πειραζει που πεσαμε με τα μουτρα σε αυτον.επισης χειροτερεψαν τα πραγματα οταν γνωρισε στην χοροδια της εκκλησιας μια γυναικα. Την επηρεαζει απιστευτα της λεει κοιτα τον εαυτο σου κατηγορει τον πατερα μας εμας. Η μαμα μου δεν δεχετε κουβεντα γιαυτην λεει ειναι ανθρωπος του θεου.να σημιωσω οτο για πολλα χρονια κανει αγωγη για καταθλιψη περνει πολλα χαπια.της λεμε να παμε μαζι της στον γιατρο να μιλησουμε μηπως την εχουν πειραξει αλλα δεν παραδέχεται τιποτα.δεν ξερουμε πως να το αντιμετωπισουμε.τις γνωμες σας κοριτσια μηπως βγαλουμε ακρη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μήπως έχει πάθει υπερκόπωση? αφήστε την λίγο χωρίς ευθύνες, και αν ανέβει η διάθεσή της σημαίνει ότι δεν έχει κάποιο πρόβλημα, απλώς έχει "πνιγεί".

    Μια γυναίκα που πήρε τόσες ευθύνες πάνω της, ίσως ήρθε η ώρα να περάσει λίγο από το άλλο άκρο για να βρει τον εαυτό της. Μπορεί πραγματικά όλα αυτά τα χρόνια να καταπίεζε τον εαυτό της για να φροντίσει για όλους και να νιώθει αδικημένη. Θα πρότεινα να της δώσετε λίγο χρόνο.


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ηθελα να μοιραστω μαζι σας ενα θεμα που εχει αρχισει να με στεναχωρει ιδιαιτερα εμενα και την αδερφη μου.εχω 2 παιδακια 6 χρονων και 2 μηνων. Η αφερφη μου χωρισε πολυ νεα και εχει μια κορη που στην ουσια μεγαλωσε στο σπιτι των γονιων μου γιατι η αδερφη μου δουλευε βαρδιες νυχτες κτλ.ενω τοσα χρονια η μητερα μας ηταν υποδειγμα συζηγου μητερας και γιαγιας εχει αλαξει παρα πολυ.Δειχνει να μην θελει τα παιδια μας λεει οτι εχει κουραστει απο την ανηψια μου που η ιδια ελεγε οτι αυτο το παιδι θελει αγαπη γιατι εχει περασει πολλα απο τον χωρισμο τον γονιων της και τωρα λεει δεν την μπορω αλλο να παει στη μανα της και το παιδι τα μαιθαινει και κλαιει.εμενα μου ελεγε να μην κανω αλλο παιδι οτι δεν μπορει να το κοιταξει και αλλα τετοια.βεβαια τωρα που γεννησα οταν το βλεπει κανει δαν τρελη αλλα οταν το βλεπει 1 φορα τη βδομαδα.στον πατερα μου φερετε ασχημα και γενικα εχει αλαξει ολοκληρωτικα.αυτο εχει γινει απο τοτε που αρωστησε ο πατερας μου με καρκινο..... δοξα το θεο ειναι καλα τωρα.μας ειχε πει οτι την πειραζει που πεσαμε με τα μουτρα σε αυτον.επισης χειροτερεψαν τα πραγματα οταν γνωρισε στην χοροδια της εκκλησιας μια γυναικα. Την επηρεαζει απιστευτα της λεει κοιτα τον εαυτο σου κατηγορει τον πατερα μας εμας. Η μαμα μου δεν δεχετε κουβεντα γιαυτην λεει ειναι ανθρωπος του θεου.να σημιωσω οτο για πολλα χρονια κανει αγωγη για καταθλιψη περνει πολλα χαπια.της λεμε να παμε μαζι της στον γιατρο να μιλησουμε μηπως την εχουν πειραξει αλλα δεν παραδέχεται τιποτα.δεν ξερουμε πως να το αντιμετωπισουμε.τις γνωμες σας κοριτσια μηπως βγαλουμε ακρη

     

     

    Δηλαδή η μαμα με κατάθλιψη κιόλας, μεγάλωσε όχι μόνο τα παιδιά της, αλλά και για τα εγγόνια της θεωρήθηκε αυτόματα ότι θα είναι όχι μόνο νταντά αλλά και μάνα; Και έχει και τον άντρα της άρρωστο! Αν είναι η πρώτη φορά που πατάει ποδι η γιαγιά και λέει τέλος, δεν σας φροντίζω άλλο, χαρά στο κουράγιο της τόσο καιρό! Μαμά σας είναι, το έργο της έχει τελειώσει προ πολλού, δεν είναι δεδομένη η βοήθεια από γιαγιάδες και παππούδες. Και το να μην μπορεί πλέον να μεγαλώνει ένα εγγόνι σαν παιδί, και το να θέλει να έχει μία πιο χαλαρή επαφή με τα νέα εγγονάκια, είναι το απόλυτα φυσιολογικό. Ενα ευχαριστώ της είπατε; Ενα "βρε μάνα πώς αντέχεις τόσα χρόνια, μήπως κουράστηκες;"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σταθηκαμε στη μητερα μας πολλα χρονια..μας επηρεασε η ψυχικη της υγεια ολους μας αλλα ειμασταν παντα διπλα της.οσο για τον πατερα μας δεν του σταθηκε καθολου απο τη μερα που αρωστησε ουτε ενα τσαι δεν του εκανε που λεει ο λογος μονο κακια βγαζει.και τα λεω εγω που ο αντρας μου με κατηγορουσε τοσα χρονια οτι δεν εχει κοπει ο ομφαλιος λωρος μεταξυ μας.τα δικα μου παιδια δεν τα κρατησε παρα ενα χρονο την μεγαλη μου για λιγες ωρες την ημερα μετα απο δικη της πιεση να μην παρω γυναικα.το θεμα μου αν δεν το καταλαβατε ειναι οτι επηρεάζεται γενικως απο τριτους δεν εχει δικη της άποψη και οκ το καταλαβαινω οτι κουραστηκε μεγαλωσε και ισως να κανει την επανασταση της αλλα δεν την εχουμε κανει τιποτα εμεις ισα ισα την βοηθαω οικονομικα τρεχουμε μαζι της στους γιατρους γιατι να μας φέρεται ετσι; με τον μπαμπα μου οκ της βγαινουν απωθημενα αλλα με τα παιδια της και τα εγγονια;προχθες ειπε το παιδι μου γαιδουρι χωρις να κανει τιποτα ιδιαίτερο ( εχω ενα πολυ γλυκο παιδι ποτε δεν του μιλησα ετσι).το βλεπουν και οι συγγενεις οτι αλαξε.Και δεν το καταλαβαινω αυτο που λέτε εγω δηλαδη αν μεγαλωσω θα παψω να βοηθαω τα παιδια μου;μεχρι ποια ηλικια θα ειμαι γονιος;σταματαει καποια στιγμη;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σταθηκαμε στη μητερα μας πολλα χρονια..μας επηρεασε η ψυχικη της υγεια ολους μας αλλα ειμασταν παντα διπλα της.οσο για τον πατερα μας δεν του σταθηκε καθολου απο τη μερα που αρωστησε ουτε ενα τσαι δεν του εκανε που λεει ο λογος μονο κακια βγαζει.και τα λεω εγω που ο αντρας μου με κατηγορουσε τοσα χρονια οτι δεν εχει κοπει ο ομφαλιος λωρος μεταξυ μας.τα δικα μου παιδια δεν τα κρατησε παρα ενα χρονο την μεγαλη μου για λιγες ωρες την ημερα μετα απο δικη της πιεση να μην παρω γυναικα.το θεμα μου αν δεν το καταλαβατε ειναι οτι επηρεάζεται γενικως απο τριτους δεν εχει δικη της άποψη και οκ το καταλαβαινω οτι κουραστηκε μεγαλωσε και ισως να κανει την επανασταση της αλλα δεν την εχουμε κανει τιποτα εμεις ισα ισα την βοηθαω οικονομικα τρεχουμε μαζι της στους γιατρους γιατι να μας φέρεται ετσι; με τον μπαμπα μου οκ της βγαινουν απωθημενα αλλα με τα παιδια της και τα εγγονια;προχθες ειπε το παιδι μου γαιδουρι χωρις να κανει τιποτα ιδιαίτερο ( εχω ενα πολυ γλυκο παιδι ποτε δεν του μιλησα ετσι).το βλεπουν και οι συγγενεις οτι αλαξε.Και δεν το καταλαβαινω αυτο που λέτε εγω δηλαδη αν μεγαλωσω θα παψω να βοηθαω τα παιδια μου;μεχρι ποια ηλικια θα ειμαι γονιος;σταματαει καποια στιγμη;

     

    Οπως και τους μισούς και βάλε Ελληνες, δεν είστε εξαίρεση, η μαμά τους έμαθε ότι θα είναι εκεί για πάντα, κάτι σαν προστάτης-υπηρέτρια-νταντά κλπ. Δεν το λέω για να σε κατακρίνω γι αυτό, νομίζω πως συνήθως η ίδια η μαμά φταίει γι αυτό, που έχει και η ίδια πιστεί ότι ο ρόλος της στη ζωή θα είναι της μαμάς, για πάντα. Οπότε στη σπάνια περίπτωση που κάποια στιγμή καταλαβαίνει η γυναίκα ότι τα χρόνια περνάνε και η ζωή δε γυρίζει πίσω και τελικά ο ρόλος της μαμάς-μάρτυρα δεν ήταν αρκετός, είναι ένα σοκ για όλους. Θα σου έλεγα ειλικρινά, αφήστε τη γυναίκα ήσυχη, πόσο μάλλον που εσύ η ίδια δεν εξαρτάσαι από αυτήν για τα παιδιά. Έστω και αργά, ας κάνει την επανάστασή της, ας δει τι άλλο μπορεί να κάνει στη ζωή της. Κρατήστε μία απόσταση, καλέστε την ένα απόγευμα ή ένα Σαββατο, σε κάτι που να τη διασκεδάζει, ένα καφέ ή μεσημεριανό έξω για παράδειγμα. Μπορεί αν δει ότι σέβεστε τις αλλαγές, να νιώσει και η ίδια καλύτερα.

    Η σχέση με τον πατέρα σου πώς ήταν; Όσο κακό κι αν ακούγεται, σε πολύ καταπιεστικές σχέσεις, έχω δει ανθρώπους πραγματικά να περιμένουν πώς και πώς τη στιγμή που θα ελευθερωθούν επιτέλους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν!