annia.g

Πρωτη μερα στη δουλεια μετα τη γεννα

    Recommended Posts

    Θα ήθελα να μου δώσουν τα φώτα τους όλες οι εργαζόμενες μανούλες γιατι είμαι πολυ αγχωμένη.... Σε ένα μήνα θα επιστρέψω στη δουλειά μετα τη γέννηση του γιου μου. Θα είναι 8 μηνων και θα τον προσέχει η πεθερα μου... Οπως φαίνεται τα πανε πολυ καλα οι δυο τους αλλα το πρόβλημα ειναι οτι εγω είμαι υπερβολικα αγχωμένη... Νιωθω οτι δεν μπορω να εχω εμπιστοσύνη σε κανεναν αλλον εκτος του αντρα μου.. Δεν μπορω να τον αποχωριστω εύκολα και φοβάμαι οτι και εκείνος θα κλαίει την ώρα που θα λείπω... Είναι μήπως μόνο οι πρώτες μέρες που θα είναι δυσκολες ή θα ζω καθε μέρα ενα μαρτυριο μέχρι να τον ξαναπάρω στην αγκαλιά μου ??? Ελπιζω να μην ακουγομαι μελλοδραματικη αλλα ετσι νιωθω... Ας μου πουμε και αλλες μανουλες τις εμπειρίες τους!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Θα ήθελα να μου δώσουν τα φώτα τους όλες οι εργαζόμενες μανούλες γιατι είμαι πολυ αγχωμένη.... Σε ένα μήνα θα επιστρέψω στη δουλειά μετα τη γέννηση του γιου μου. Θα είναι 8 μηνων και θα τον προσέχει η πεθερα μου... Οπως φαίνεται τα πανε πολυ καλα οι δυο τους αλλα το πρόβλημα ειναι οτι εγω είμαι υπερβολικα αγχωμένη... Νιωθω οτι δεν μπορω να εχω εμπιστοσύνη σε κανεναν αλλον εκτος του αντρα μου.. Δεν μπορω να τον αποχωριστω εύκολα και φοβάμαι οτι και εκείνος θα κλαίει την ώρα που θα λείπω... Είναι μήπως μόνο οι πρώτες μέρες που θα είναι δυσκολες ή θα ζω καθε μέρα ενα μαρτυριο μέχρι να τον ξαναπάρω στην αγκαλιά μου ??? Ελπιζω να μην ακουγομαι μελλοδραματικη αλλα ετσι νιωθω... Ας μου πουμε και αλλες μανουλες τις εμπειρίες τους!!

     

    Τώρα δεν τον αφήνεις στην πεθερά σου ? καλύτερα να τον αφήνεις από τώρα κάποιες ώρες (να κάνεις και εσύ τις βόλτες σου) για να συνηθίζει και το μωρό και εσύ…

    Είναι η γιαγιά του και λογικά θα τον αγαπάει και θα το προσέχει.. για φαντάσου να έπρεπε να το αφήσεις σε ξένη γυναίκα και να είχες και αυτό το άγχος…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Annia, και εγώ γύρισα στην δουλειά όταν ο μικρός ήταν 8,5 μηνών. Τον αφήνω με την μητέρα μου την οποία είχε μάθει καλά από πολύ καιρό πριν και δεν τον επηρέασε θα έλεγα σχεδόν καθόλου η απουσία μου. Είναι σημαντικό να έχει εξοικειωθεί καλά το παιδί με το άτομο που θα το φροντίζει. Όσο για τα συναισθήματα - τις πρώτες 2-3 μέρες έκλαιγα στον δρόμο οδηγώντας. Μετά συνήθισα :) τώρα που πριν λίγες μέρες γύρισα στο οκτάωρο από εξάωρο - είναι μεγαλύτερο το ζόρι! πολύ δυσκολότερα περνάω αυτή την αλλαγή. Μην απελπίζεσαι, όλα καλά θα είναι - θα σου κάνει και εσένα καλό η επιστροφή, θα ξεκουράζεσαι περισσότερο.


    793cp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Annia, και εγώ γύρισα στην δουλειά όταν ο μικρός ήταν 8,5 μηνών. Τον αφήνω με την μητέρα μου την οποία είχε μάθει καλά από πολύ καιρό πριν και δεν τον επηρέασε θα έλεγα σχεδόν καθόλου η απουσία μου. Είναι σημαντικό να έχει εξοικειωθεί καλά το παιδί με το άτομο που θα το φροντίζει. Όσο για τα συναισθήματα - τις πρώτες 2-3 μέρες έκλαιγα στον δρόμο οδηγώντας. Μετά συνήθισα :) τώρα που πριν λίγες μέρες γύρισα στο οκτάωρο από εξάωρο - είναι μεγαλύτερο το ζόρι! πολύ δυσκολότερα περνάω αυτή την αλλαγή. Μην απελπίζεσαι, όλα καλά θα είναι - θα σου κάνει και εσένα καλό η επιστροφή, θα ξεκουράζεσαι περισσότερο.

     

    Ναι όντως έχεις δίκιο, και εγώ για 1,5 χρόνο που είχα μειωμένο ωράριο και έφευγα 2,5 ήταν η καλύτερη περίοδος… και λίγη δουλειά και πολύ ελεύθερος χρόνος… όταν άρχισε το κανονικό ωράριο προσγειώθηκα στη πραγματικότητα…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και εγω στην ιδια φαση ειμαι....τον Αυγουστο επιστρεφω στη δουλεια και τοτε το μικρο μου θα ειναι 8,5 μηνων...Ειμαι πολυ στεναχωρημενη μιας και ουτε εγω εχω εμπιστοσυνη σε κανεναν αλλον περα απο τον εαυτο μου μιας και ουτε μια ωρα δεν τον εχω αποχωρηστει απο οταν γεννηθηκε....Ποσο μαλλον εγω που θα βαλω και ξενη γυναικα για να τον προσεχει...Στεναχωριεμαι παρα πολυ και ολο σκεφτομαι αν θα του συμπεριφερεται καλα μιας και δεν εχουμε ακουσει λιγα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις σας!!! Μου δινετε κουραγιο... τωρα τον αφηνω λιγο λιγο δειλα στη πεθερα μου γιατι γραφτηκα pilates και παω καθε μερα και τον αφηνωγια 2 ωρες μονο!! Να ξεκινησω να τον αφηνω περισσοτερο λες???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ωχ καταλαβα.... εσυ εισαι σε χειροτερη φαση απο οτι εγω!!!! Για μενα καλε σε την 2 εβδομαδες νωριτερα πριν πας στη δουλεια και βαλε κρυφη καμερα στο σπιτι.... μονο ετσι θα ξερεις....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ωχ καταλαβα.... εσυ εισαι σε χειροτερη φαση απο οτι εγω!!!! Για μενα καλε σε την 2 εβδομαδες νωριτερα πριν πας στη δουλεια και βαλε κρυφη καμερα στο σπιτι.... μονο ετσι θα ξερεις....

     

    Απο τελη Ιουλιου θα ερχεται μερικες φορες την εβδομαδα αρχικα θα ειμαι και εγω εκει κ μετα δειλα δειλα θα φευγω....Οσο για την καμερα το σκεφτηκα αλλα ο αντρας μου που ειναι σεκιουριτι μου ειπε οτι αν ειναι εν αγνοια της γυναικας ειναι παρανομο και αν το ανακαλυψει μπορει να σου κανει μηνυση...Αν βαλω καμερα θα το γνωριζει

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ πώς σας καταλαβαίνω... 1η Σεπτεμβρίου γυρίζω στη δουλειά κι ο μικρός 14 μηνών θα ξεκινήσει παιδικό. :-(

     

    Προσπαθώ να σκεφτώ τα θετικά της υπόθεσης, ότι θα κοινωνικοποιηθεί, θα περνάει ωραία, θα είναι και stand by οι παππούδες να τον πάρουν αν χρειστεί, αλλά τρέμω την πρώτη μέρα που θα τον αφήσω και θα φύγω. Εδώ στα μαγαζιά πήγα προχτες χωρίς το παιδί και μου έλειπε - έβλεπα άλλα μωρά στα καροτσάκια και σκεφτόμουν "πού το άφησα εγώ το παιδί μου;" (στη γιαγιά του και περνούσε παραδεισένια, άλλο αυτό...)

     

    Μάλλον περνάμε εξ ίσου μεγάλο σοκ αποχωρισμού με τα παιδάκια μας επιστρέφοντας στη δουλειά-δεν είναι και λίγο από εκεί που ήμασταν όλη μέρα μαζί να τον βλέπω μόνο απ' το μεσημέρι και μετά... :-(


    27pzp3.png

     

    qIUIp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επαναφέρω το θέμα .. έχω εάν αγοράκι 8 μηνών και σε 2,5 μήνες επιστρέφω στην δουλειά μου με πλήρες ωράριο μια και το εξαγόρασα σε άδεια μητρότητας ... οποτε  σε σχεδόν 3 μήνες θα πρέπει να φεύγω το πρωί στις 8 από το σπίτι και μέχρι να επιστρέψω σπίτι θα έχει πάει 5+ 

    Το μωρό θα το φροντίζουν οι γονείς μου τους οποίος και αυτό τους αναγνωρίζει τους κανει χαρές και δείχνει να τους αγαπάει . Επειδή μέχρι στιγμής δεν έχει κάτσει μαζί τους πάνω από ένα τρίωρο που τον έχουμε αφήσει για να πάμε κάπου θα αρχίσω σταδιακά να τον αφήνω κάποιες ώρες για να συνηθίζει . Το πρόβλημα μου είναι συναισθηματικό όσο και να ακούγεται άσχημο από τώρα η σχέση ότι θα τον αφήνω νου δημιουργεί ενοχές και με στεναχωρεί έχω συνηθίσει τόσο καιρό που τον έχω συνέχεια δίπλα μου και αισθάνομαι ότι θα μου λείπει πολύ επίσης φοβάμαι μην με ζητάει και κλαίει και μην νιώθει ότι τον εγκατέλειψα κλπ το ξέρω ότι ακούγομαι μελό αλλά θα ήθελα τις εμπειρίες σας 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγώ επέστρεψα στη δουλειά μου στις 20 μέρες αρχικά 2 μέρες την εβδομάδα και όταν ο μπεμπουλης μου ήταν 3 μηνών όλη την εβδομάδα.Σαφως αισθάνθηκα τύψεις αλλά ήξερα ότι θα τον προσέχει η μαμά μου και κάπως ηρεμουσα.λιγο δύσκολο στην αρχή αλλά θα προσαρμοστείς.Το γέλιο του όταν θα γυρνάς σπίτι θα σε κάνει να τα ξεχνάς όλα.

    5 ώρες πρίν, Evouni είπε:

    Επαναφέρω το θέμα .. έχω εάν αγοράκι 8 μηνών και σε 2,5 μήνες επιστρέφω στην δουλειά μου με πλήρες ωράριο μια και το εξαγόρασα σε άδεια μητρότητας ... οποτε  σε σχεδόν 3 μήνες θα πρέπει να φεύγω το πρωί στις 8 από το σπίτι και μέχρι να επιστρέψω σπίτι θα έχει πάει 5+ 

    Το μωρό θα το φροντίζουν οι γονείς μου τους οποίος και αυτό τους αναγνωρίζει τους κανει χαρές και δείχνει να τους αγαπάει . Επειδή μέχρι στιγμής δεν έχει κάτσει μαζί τους πάνω από ένα τρίωρο που τον έχουμε αφήσει για να πάμε κάπου θα αρχίσω σταδιακά να τον αφήνω κάποιες ώρες για να συνηθίζει . Το πρόβλημα μου είναι συναισθηματικό όσο και να ακούγεται άσχημο από τώρα η σχέση ότι θα τον αφήνω νου δημιουργεί ενοχές και με στεναχωρεί έχω συνηθίσει τόσο καιρό που τον έχω συνέχεια δίπλα μου και αισθάνομαι ότι θα μου λείπει πολύ επίσης φοβάμαι μην με ζητάει και κλαίει και μην νιώθει ότι τον εγκατέλειψα κλπ το ξέρω ότι ακούγομαι μελό αλλά θα ήθελα τις εμπειρίες σας 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    6 ώρες πρίν, Evouni είπε:

    Επαναφέρω το θέμα .. έχω εάν αγοράκι 8 μηνών και σε 2,5 μήνες επιστρέφω στην δουλειά μου με πλήρες ωράριο μια και το εξαγόρασα σε άδεια μητρότητας ... οποτε  σε σχεδόν 3 μήνες θα πρέπει να φεύγω το πρωί στις 8 από το σπίτι και μέχρι να επιστρέψω σπίτι θα έχει πάει 5+ 

    Το μωρό θα το φροντίζουν οι γονείς μου τους οποίος και αυτό τους αναγνωρίζει τους κανει :)χαρές και δείχνει να τους αγαπάει . Επειδή μέχρι στιγμής δεν έχει κάτσει μαζί τους πάνω από ένα τρίωρο που τον έχουμε αφήσει για να πάμε κάπου θα αρχίσω σταδιακά να τον αφήνω κάποιες ώρες για να συνηθίζει . Το πρόβλημα μου είναι συναισθηματικό όσο και να ακούγεται άσχημο από τώρα η σχέση ότι θα τον αφήνω νου δημιουργεί ενοχές και με στεναχωρεί έχω συνηθίσει τόσο καιρό που τον έχω συνέχεια δίπλα μου και αισθάνομαι ότι θα μου λείπει πολύ επίσης φοβάμαι μην με ζητάει και κλαίει και μην νιώθει ότι τον εγκατέλειψα κλπ το ξέρω ότι ακούγομαι μελό αλλά θα ήθελα τις εμπειρίες σας 

    Οι συνθήκες που περιγράφεις ταιριάζουν πολύ με τις δικές μου, οπότε πιθανό η εμπειρία μου από την επιστροφή στη δουλειά να σου φανεί χρήσιμη. Γύρισα στο γραφείο μόλις η κόρη μου έκλεισε τους 10 μήνες. Την αφήνω τα πρωινά στους γονείς μου με τους οποίους είχε από πολύ μωρό μεγάλη οικειότητα, δεν την είχαμε αφήσει όμως ούτε εμείς πολλές ώρες μόνη μαζί τους πριν γυρίσω στη δουλειά. Εγώ είχα και έχω ακόμα μητρικό ωράριο που σημαίνει ότι μαζί με τις μετακινήσεις λείπω γύρω στις 7 ώρες από κοντά της, μπορεί και λίγο παραπάνω αν πέσω σε κίνηση ή αργήσω να φύγω. Είχα επίσης και εγώ από πολύ νωρίς ενοχές και άγχος που την αφήνω παρόλο που οι παππουδες είναι πολύ ενθουσιώδεις και ξέρω ότι παίζουν πολύ μαζί της και περνάει καλά.

    Τις πρώτες μέρες που την άφησα έδειχνε όντως να περνάει πολύ ωραία με τους γονείς μου, αλλά όταν γύριζα έβλεπα τη λαχτάρα στο προσωπάκι της. Κολλούσε κυριολεκτικά πάνω μου. Όσο όμως περνούσαν οι μέρες και η μικρή αντιλαμβανόταν ότι αυτό γίνεται συνήθεια, ο ενθουσιασμός άρχισε να φθίνει και μετά από λίγο βρέθηκα ανοίγοντας την πόρτα, αντιμέτωπη με ένα μωρό που δε με κοίταζε καν, ζητούσε επιδεικτικά την αγκαλιά του παππού ή της γιαγιάς ή έπαιζε μαζί τους χωρίς να μου δίνει καν σημασία. Σαφέστατα είχε θυμό που την άφηνα. Χρειάζονταν 5-10 λεπτά να της μιλάω και να την παίζω για να ασχοληθεί μαζί μου και όταν πήγαινα να της βάλω το μπουφάν για να φύγουμε έκλαιγε και χτυπιώταν αναζητώντας τους παππούδες. Με το που την έβαζα στο αυτοκίνητο ηρεμούσε και την υπόλοιπη μέρα είμασταν μέλι- γάλα. Εκείνη την περίοδο που κρατησε 2-3 βδομάδες νομίζω, ήμουν σε απελπιστική κατάσταση. Με έπιανε το παράπονο και δεν ήταν λίγες οι φορές που γυρνώντας από τους γονείς μου στο σπίτι, με το μωρό στο αυτοκίνητο, με είχαν πάρει τα ζουμιά οδηγώντας. Με τον καιρό η μικρή συνήθισε, ο θυμός πέρασε και πλέον δείχνει χαρούμενη με το πρόγραμμά της.

    Σου τα γράφω όλα αυτά για να μην απελπιστείς όπως εγώ, η σχέση σου με το παιδί δεν κινδυνεύει, είναι όλα παροδικά. Μετά από σχεδόν 5 μήνες και έχοντας προσαρμοστεί τόσο εγώ όσο και η μικρή στη νέα καθημερινότητα, νιώθω ότι αναπληρώνω κατά κάποιο τρόπο τις "χαμένες" ώρες της δουλειάς με πολύ παιχνίδι και απασχόληση με το παιδί όλη την υπόλοιπη ημέρα. Η λαχτάρα μου δε να τη δώ αφού μου λείπει όλο το πρωί, νιώθω ότι με έχει κάνει πιο ενθουσιώδη και δημιουργική μαμά.

    Πολλά έγραψα, δεν ξέρω αν σε κούρασα. Για οποιαδήποτε άλλη απορία είμαι εδώ :)

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    20 ώρες πρίν, Evouni είπε:

    Επαναφέρω το θέμα .. έχω εάν αγοράκι 8 μηνών και σε 2,5 μήνες επιστρέφω στην δουλειά μου με πλήρες ωράριο μια και το εξαγόρασα σε άδεια μητρότητας ... οποτε  σε σχεδόν 3 μήνες θα πρέπει να φεύγω το πρωί στις 8 από το σπίτι και μέχρι να επιστρέψω σπίτι θα έχει πάει 5+ 

    Το μωρό θα το φροντίζουν οι γονείς μου τους οποίος και αυτό τους αναγνωρίζει τους κανει χαρές και δείχνει να τους αγαπάει . Επειδή μέχρι στιγμής δεν έχει κάτσει μαζί τους πάνω από ένα τρίωρο που τον έχουμε αφήσει για να πάμε κάπου θα αρχίσω σταδιακά να τον αφήνω κάποιες ώρες για να συνηθίζει . Το πρόβλημα μου είναι συναισθηματικό όσο και να ακούγεται άσχημο από τώρα η σχέση ότι θα τον αφήνω νου δημιουργεί ενοχές και με στεναχωρεί έχω συνηθίσει τόσο καιρό που τον έχω συνέχεια δίπλα μου και αισθάνομαι ότι θα μου λείπει πολύ επίσης φοβάμαι μην με ζητάει και κλαίει και μην νιώθει ότι τον εγκατέλειψα κλπ το ξέρω ότι ακούγομαι μελό αλλά θα ήθελα τις εμπειρίες σας 

    Evouni σε καταλαβαίνω απόλυτα! Στην ίδια ηλικία ακριβώς επέστεψα και 'γω στη δουλειά και στα δύο μου παιδιά και μάλιστα με ίδιο ακριβώς ωράριο με το δικό σου. Τον πρώτο καιρό το μυαλό μου ήταν συνέχεια στο παιδί. Αν έφαγε, πόσο έφαγε, αν κοιμήθηκε και πόσο, αν έβηξε, αν φταρνίστηκε, αν με ψάχνει,............... Σιγά-σιγά όμως αρχίζεις και συνηθίζεις. Το παιδάκι αν είναι στη φροντίδα των ανθρώπων που το αγαπάνε και το νοιάζονται πιστεύω θα περνάει καλά. Λες ότι θα το φροντίζει η μητέρα σου, τι καλύτερο για το μωράκι ειδικά αν το 'χει και παιδαγωγικά με τα παιδιά και έχει και όρεξη για βόλτες και παιχνίδι, νομίζω όλα θα πάνε καλά, θα δεις.

     

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    20 ώρες πρίν, Evouni είπε:

    Επαναφέρω το θέμα .. έχω εάν αγοράκι 8 μηνών και σε 2,5 μήνες επιστρέφω στην δουλειά μου με πλήρες ωράριο μια και το εξαγόρασα σε άδεια μητρότητας ... οποτε  σε σχεδόν 3 μήνες θα πρέπει να φεύγω το πρωί στις 8 από το σπίτι και μέχρι να επιστρέψω σπίτι θα έχει πάει 5+ 

    Το μωρό θα το φροντίζουν οι γονείς μου τους οποίος και αυτό τους αναγνωρίζει τους κανει χαρές και δείχνει να τους αγαπάει . Επειδή μέχρι στιγμής δεν έχει κάτσει μαζί τους πάνω από ένα τρίωρο που τον έχουμε αφήσει για να πάμε κάπου θα αρχίσω σταδιακά να τον αφήνω κάποιες ώρες για να συνηθίζει . Το πρόβλημα μου είναι συναισθηματικό όσο και να ακούγεται άσχημο από τώρα η σχέση ότι θα τον αφήνω νου δημιουργεί ενοχές και με στεναχωρεί έχω συνηθίσει τόσο καιρό που τον έχω συνέχεια δίπλα μου και αισθάνομαι ότι θα μου λείπει πολύ επίσης φοβάμαι μην με ζητάει και κλαίει και μην νιώθει ότι τον εγκατέλειψα κλπ το ξέρω ότι ακούγομαι μελό αλλά θα ήθελα τις εμπειρίες σας 

     

    Οι πρώτες μέρες θα είναι κάπως δύσκολες αλλά μετά θα συνηθίσεις κ εσύ και το μωράκι σου. Κι εγώ τον πρώτο μου γιο τον άφησα όταν ήταν 10 μηνών κ τον 2ο μου γιο όταν ήταν 3 μηνών κ ο μεγάλος ήταν τότε 21 μηνών. Τους άφησα σε πολύ κοντινό συγγενικό πρόσωπο κ όλα καλά. 

    Να σκέφτεσαι ότι είσαι τυχερή που έχεις τους γονείς σου. Άλλες μητέρες τα αφήνουν είτε σε παιδικούς σταθμούς είτε σε κυριολεκτικά "ξένα" χέρια, το οποίο προσθέτει άλλο ένα άγχος...... 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Evouni  Στη δουλειά μου πήγα επτά μέρες μετά την γέννα για λίγες ώρες έτσι ώστε να κλείσω κάποιες εκκρεμότητες, στις 20 μέρες 2-3 μέρες την εβδομάδα και απο 40 ημερών πλήρες ωράριο. Καθημερινά ζητούσα ενημέρωση για το τι συμβαίνει. Είναι η φύση του επαγγέλματος μου που δεν μου αφήνει περιθώρια, πρέπει να είμαι η ίδια εκεί για να συντονίζω την κατάσταση . Δεν μου κακοφάνηκε που γύρισα στη δουλειά τόσο νωρίς γιατί ήταν για μένα μονόδρομος και το είχα "εμπεδώσει" ότι έτσι πρέπει να γίνει. Να είμαι ειλικρινής δεν βάζω τον ευατό μου στο μονοπάτι των τύψεων, το παιδί είναι σε συγγενικά καλά χέρια που το αγαπούν και το προσέχουν και ξέρω ότι την δεδομένη στιγμή και με την δεδομένη κατάσταση , γίνεται το καλυτερο που μπορεί να γίνει.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 27/2/2019 at 12:09 ΠΜ, Anna3011 είπε:

    Οι συνθήκες που περιγράφεις ταιριάζουν πολύ με τις δικές μου, οπότε πιθανό η εμπειρία μου από την επιστροφή στη δουλειά να σου φανεί χρήσιμη. Γύρισα στο γραφείο μόλις η κόρη μου έκλεισε τους 10 μήνες. Την αφήνω τα πρωινά στους γονείς μου με τους οποίους είχε από πολύ μωρό μεγάλη οικειότητα, δεν την είχαμε αφήσει όμως ούτε εμείς πολλές ώρες μόνη μαζί τους πριν γυρίσω στη δουλειά. Εγώ είχα και έχω ακόμα μητρικό ωράριο που σημαίνει ότι μαζί με τις μετακινήσεις λείπω γύρω στις 7 ώρες από κοντά της, μπορεί και λίγο παραπάνω αν πέσω σε κίνηση ή αργήσω να φύγω. Είχα επίσης και εγώ από πολύ νωρίς ενοχές και άγχος που την αφήνω παρόλο που οι παππουδες είναι πολύ ενθουσιώδεις και ξέρω ότι παίζουν πολύ μαζί της και περνάει καλά.

    Τις πρώτες μέρες που την άφησα έδειχνε όντως να περνάει πολύ ωραία με τους γονείς μου, αλλά όταν γύριζα έβλεπα τη λαχτάρα στο προσωπάκι της. Κολλούσε κυριολεκτικά πάνω μου. Όσο όμως περνούσαν οι μέρες και η μικρή αντιλαμβανόταν ότι αυτό γίνεται συνήθεια, ο ενθουσιασμός άρχισε να φθίνει και μετά από λίγο βρέθηκα ανοίγοντας την πόρτα, αντιμέτωπη με ένα μωρό που δε με κοίταζε καν, ζητούσε επιδεικτικά την αγκαλιά του παππού ή της γιαγιάς ή έπαιζε μαζί τους χωρίς να μου δίνει καν σημασία. Σαφέστατα είχε θυμό που την άφηνα. Χρειάζονταν 5-10 λεπτά να της μιλάω και να την παίζω για να ασχοληθεί μαζί μου και όταν πήγαινα να της βάλω το μπουφάν για να φύγουμε έκλαιγε και χτυπιώταν αναζητώντας τους παππούδες. Με το που την έβαζα στο αυτοκίνητο ηρεμούσε και την υπόλοιπη μέρα είμασταν μέλι- γάλα. Εκείνη την περίοδο που κρατησε 2-3 βδομάδες νομίζω, ήμουν σε απελπιστική κατάσταση. Με έπιανε το παράπονο και δεν ήταν λίγες οι φορές που γυρνώντας από τους γονείς μου στο σπίτι, με το μωρό στο αυτοκίνητο, με είχαν πάρει τα ζουμιά οδηγώντας. Με τον καιρό η μικρή συνήθισε, ο θυμός πέρασε και πλέον δείχνει χαρούμενη με το πρόγραμμά της.

    Σου τα γράφω όλα αυτά για να μην απελπιστείς όπως εγώ, η σχέση σου με το παιδί δεν κινδυνεύει, είναι όλα παροδικά. Μετά από σχεδόν 5 μήνες και έχοντας προσαρμοστεί τόσο εγώ όσο και η μικρή στη νέα καθημερινότητα, νιώθω ότι αναπληρώνω κατά κάποιο τρόπο τις "χαμένες" ώρες της δουλειάς με πολύ παιχνίδι και απασχόληση με το παιδί όλη την υπόλοιπη ημέρα. Η λαχτάρα μου δε να τη δώ αφού μου λείπει όλο το πρωί, νιώθω ότι με έχει κάνει πιο ενθουσιώδη και δημιουργική μαμά.

    Πολλά έγραψα, δεν ξέρω αν σε κούρασα. Για οποιαδήποτε άλλη απορία είμαι εδώ :)

    Σε ευχαριστώ παρα πολύ που μοιράστηκες μαζί μου την εμπειρία σου πραγματικά μου έδωσες θάρρος !!! Ελπίζω να πάνε όλα καλά στο τέλος !! Ευχαριστώ και παλι !!!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 26/2/2019 at 11:08 ΜΜ, ninika84 είπε:

    Εγώ επέστρεψα στη δουλειά μου στις 20 μέρες αρχικά 2 μέρες την εβδομάδα και όταν ο μπεμπουλης μου ήταν 3 μηνών όλη την εβδομάδα.Σαφως αισθάνθηκα τύψεις αλλά ήξερα ότι θα τον προσέχει η μαμά μου και κάπως ηρεμουσα.λιγο δύσκολο στην αρχή αλλά θα προσαρμοστείς.Το γέλιο του όταν θα γυρνάς σπίτι θα σε κάνει να τα ξεχνάς όλα.

     

    Μακάρι να μην έχουμε κλάματα και ιστορίες αυτό είναι που φοβάμαι πολύ !!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 27/2/2019 at 1:33 ΜΜ, elemaxi είπε:

    Evouni σε καταλαβαίνω απόλυτα! Στην ίδια ηλικία ακριβώς επέστεψα και 'γω στη δουλειά και στα δύο μου παιδιά και μάλιστα με ίδιο ακριβώς ωράριο με το δικό σου. Τον πρώτο καιρό το μυαλό μου ήταν συνέχεια στο παιδί. Αν έφαγε, πόσο έφαγε, αν κοιμήθηκε και πόσο, αν έβηξε, αν φταρνίστηκε, αν με ψάχνει,............... Σιγά-σιγά όμως αρχίζεις και συνηθίζεις. Το παιδάκι αν είναι στη φροντίδα των ανθρώπων που το αγαπάνε και το νοιάζονται πιστεύω θα περνάει καλά. Λες ότι θα το φροντίζει η μητέρα σου, τι καλύτερο για το μωράκι ειδικά αν το 'χει και παιδαγωγικά με τα παιδιά και έχει και όρεξη για βόλτες και παιχνίδι, νομίζω όλα θα πάνε καλά, θα δεις.

     

    Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου!! Το άγχος δεν είναι ως προς τους γονείς μου γιατί ξέρω ότι τον λατρεύουν και αυτός τους αγαπάει πολύ απλά φοβάμαι μην με ζητάει και κλαίει μακριά μου ή μην νιώθει ότι τον άφησα και τέτοια μακάρι να πάνε όλα καλά στο τέλος 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 27/2/2019 at 2:11 ΜΜ, annoulen είπε:

     

    Οι πρώτες μέρες θα είναι κάπως δύσκολες αλλά μετά θα συνηθίσεις κ εσύ και το μωράκι σου. Κι εγώ τον πρώτο μου γιο τον άφησα όταν ήταν 10 μηνών κ τον 2ο μου γιο όταν ήταν 3 μηνών κ ο μεγάλος ήταν τότε 21 μηνών. Τους άφησα σε πολύ κοντινό συγγενικό πρόσωπο κ όλα καλά. 

    Να σκέφτεσαι ότι είσαι τυχερή που έχεις τους γονείς σου. Άλλες μητέρες τα αφήνουν είτε σε παιδικούς σταθμούς είτε σε κυριολεκτικά "ξένα" χέρια, το οποίο προσθέτει άλλο ένα άγχος...... 

    Σε αυτό που λες έχεις απόλυτο δίκιο τουλάχιστον θα έχω το κεφάλι μου ήσυχο  ότι θα είναι με ανθρώπους που τον αγαπάνε πολύ ! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 27/2/2019 at 2:39 ΜΜ, Maya14 είπε:

    @Evouni  Στη δουλειά μου πήγα επτά μέρες μετά την γέννα για λίγες ώρες έτσι ώστε να κλείσω κάποιες εκκρεμότητες, στις 20 μέρες 2-3 μέρες την εβδομάδα και απο 40 ημερών πλήρες ωράριο. Καθημερινά ζητούσα ενημέρωση για το τι συμβαίνει. Είναι η φύση του επαγγέλματος μου που δεν μου αφήνει περιθώρια, πρέπει να είμαι η ίδια εκεί για να συντονίζω την κατάσταση . Δεν μου κακοφάνηκε που γύρισα στη δουλειά τόσο νωρίς γιατί ήταν για μένα μονόδρομος και το είχα "εμπεδώσει" ότι έτσι πρέπει να γίνει. Να είμαι ειλικρινής δεν βάζω τον ευατό μου στο μονοπάτι των τύψεων, το παιδί είναι σε συγγενικά καλά χέρια που το αγαπούν και το προσέχουν και ξέρω ότι την δεδομένη στιγμή και με την δεδομένη κατάσταση , γίνεται το καλυτερο που μπορεί να γίνει.

    Έχεις δίκιο στο θέμα τύψεων και μπράβο σου που το κατάφερες αυτό !!! Όπως μπραβο σου που κατάφερες να ανταπεξέλθεις σε όλο αυτό !!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 26/2/2019 at 5:17 ΜΜ, Evouni είπε:

    Επαναφέρω το θέμα .. έχω εάν αγοράκι 8 μηνών και σε 2,5 μήνες επιστρέφω στην δουλειά μου με πλήρες ωράριο μια και το εξαγόρασα σε άδεια μητρότητας ... οποτε  σε σχεδόν 3 μήνες θα πρέπει να φεύγω το πρωί στις 8 από το σπίτι και μέχρι να επιστρέψω σπίτι θα έχει πάει 5+ 

    Το μωρό θα το φροντίζουν οι γονείς μου τους οποίος και αυτό τους αναγνωρίζει τους κανει χαρές και δείχνει να τους αγαπάει . Επειδή μέχρι στιγμής δεν έχει κάτσει μαζί τους πάνω από ένα τρίωρο που τον έχουμε αφήσει για να πάμε κάπου θα αρχίσω σταδιακά να τον αφήνω κάποιες ώρες για να συνηθίζει . Το πρόβλημα μου είναι συναισθηματικό όσο και να ακούγεται άσχημο από τώρα η σχέση ότι θα τον αφήνω νου δημιουργεί ενοχές και με στεναχωρεί έχω συνηθίσει τόσο καιρό που τον έχω συνέχεια δίπλα μου και αισθάνομαι ότι θα μου λείπει πολύ επίσης φοβάμαι μην με ζητάει και κλαίει και μην νιώθει ότι τον εγκατέλειψα κλπ το ξέρω ότι ακούγομαι μελό αλλά θα ήθελα τις εμπειρίες σας 

     

    Δεν είσαι μελό, είναι κάτι που έχουν νιώσει οι περισσότερες μαμάδες. Αφού έχεις τους γονείς σου, το μισό πρόβληαμ είναι λυμένο, γιατί ξέρεις ότι είναι με ανθρώπους που το αγαπάνε σίγουρα. Μην πανικοβάλεσαι, θα συνηθισετε και οι δύο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Δεν είσαι μελό, είναι κάτι που έχουν νιώσει οι περισσότερες μαμάδες. Αφού έχεις τους γονείς σου, το μισό πρόβληαμ είναι λυμένο, γιατί ξέρεις ότι είναι με ανθρώπους που το αγαπάνε σίγουρα. Μην πανικοβάλεσαι, θα συνηθισετε και οι δύο.

    Ευχαριστώ πολύ το ξέρω ότι η αρχή θα είναι δύσκολη και για τους δυο!! Απλά τώρα το βλέπω βουνό και όσο πλησιάζει ο καιρός νιώθω ένα σφίξιμο στο στομάχι με κυριεύουν σκέψεις ότι θα κλαίει ότι θα με ζητάει ότι θα μου θυμώσει και τέτοια !! Επίσης πρέπει να λύσω το πρόβλημα του ύπνου καθώς ο μικρός κοιμάται μαζί μου και με άγχωνε τι θα γίνει όταν δεν θα είμαι μαζί του .. Ωραίο πράγμα η συνκοιμηση αλλά τώρα που θα πρέπει να λείπω να δούμε πως θα κοιμάται ..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν!