Recommended Posts

    Όλα αυτά που λέτε είναι πολύ υποκειμενικά και εξαρτώνται από το τι ευχαριστεί τον καθένα,τα βιώματα του, τις προτεραιότητες του και φυσικά το πόσα μπορεί να διαθέσει…

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ναι αλλα μην ξεχνας οτι η κριση ξεσπασε πολυ ξαφνικα. Υποτιθεται οτι η γενια μας ειχε συνηθισει σε εναν Α τροπο ζωης. Η γενια των γονιων μας παλι ειχε μεγαλωσει αλλιως.

    Στο "απο τα χαμηλα στα ψηλα" ειναι πιο ευκολο να προσαρμοστει κανεις, απο το "απο τα ψηλα στα χαμηλα".

    Τα μεσα μας δε φτανουν για τα γουστα μας, γιατι τα γουστα μας διαμορφωθηκαν υπο διαφορετικες συνθηκες.:wink:

    Μια τρελα δηλαδη....

     

    Πάντως βρε παιδί μου εγώ θυμάμαι πως παίρναμε ας πούμε μπύρες και σουβλάκια καλαμάκια με καθόμασταν με την παρέα μου στο παγκάκι του πάρκου, κάποιες φορές είχαμε και κιθάρα μαζί και είχα περάσει τα καλύτερα βράδυα της ζωής μου...ή πηγαίναμε διακοπές με σκηνή και τρώγαμε ένα κομμάτι πίτσα την ημέρα ή καμιά τυρόπιτα και είμασταν ευτυχισμένοι! Θέλω να πω δεν είχαμε συνηθίσει στην χλιδή στον τρόπο διασκέδασης και τώρα, κατά μία έννοια, αισθάνομαι ότι δεν έχω θέση ανάμεσα σε οικογένειες που ξοδεύουν 800 και 1000 ευρώ για ένα παιδικό πάρτυ. Αισθάνομαι πως δεν κολλάω. Και να μου έδιναν πχ αυτά τα λεφτά οι δικοί μου και να μου έλεγαν "πάρτα να κάνεις πάρτυ στο παιδί" νομίζω ότι και πάλι θα έκανα σπιτικό πάρτυ και τα υπόλοιπα θα τα έβαζα στην τράπεζα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ναι αλλα μην ξεχνας οτι η κριση ξεσπασε πολυ ξαφνικα. Υποτιθεται οτι η γενια μας ειχε συνηθισει σε εναν Α τροπο ζωης. Η γενια των γονιων μας παλι ειχε μεγαλωσει αλλιως.

    Συμφωνώ, αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ του τρόπου ζωής που θέλουμε και των διαθέσιμων πόρων. Το θέμα είναι τι κάνουμε για να λύσουμε το πρόβλημα:

     

    - Μειώνουμε τις απαιτήσεις μας?

    - Αυξάνουμε τους πόρους μας?

    - Μιζεριάζουμε?

    - Κάτι άλλο?

     

    Και αυτο δεν ειναι τοσο απολυτο. Ας πουμε εγω, νευριαζα που ειχαμε μια τουρτα με τον αδελφο μου, επειδη τα γενεθλια μας ηταν κοντα και τα γιορταζαμε "δυο σε ενα" (βολικο και οικονομικο:rolleyes:)

    Νευρίαζες επειδή οι γονείς σου δεν είχαν σπαταλήσει παραπάνω χρήματα ή επειδή έπρεπε να μοιραστείς τη μέρα σου με τον αδερφό σου; Αν οι γονείς σου έκαναν δύο μικρότερα πάρτι, με μικρότερες και ατομικές τούρτες, χωρίς να δώσουν παραπάνω χρήματα, δεν θα ήσουν περισσότερο ευχαριστημένη;

     

    Εγώ πάντα το είχα παράπονο ότι τα γενέθλιά μου έπεφταν κοντά στη γιορτή μου κι έτσι ποτέ δεν τα γιόρταζα και τα δύο. Όχι για τα χρήματα που δεν σπαταλούσαν οι γονείς μου, αλλά επειδή δεν είχα τη δυνατότητα να κάνω δυο φορές γιορτή, όπως τα άλλα παιδιά. Και επειδή οι φίλοι και οι συγγενείς μου εύχονταν μια φορά και για τα δύο :evil:

     

    Αισθάνομαι πως δεν κολλάω. Και να μου έδιναν πχ αυτά τα λεφτά οι δικοί μου και να μου έλεγαν "πάρτα να κάνεις πάρτυ στο παιδί" νομίζω ότι και πάλι θα έκανα σπιτικό πάρτυ και τα υπόλοιπα θα τα έβαζα στην τράπεζα.

    Δεν ξέρω αν θα τα χάλαγα για να κάνω πάρτι, το σίγουρο πάντως είναι πως δεν θα τα έβαζα στην τράπεζα!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν ξέρω αν θα τα χάλαγα για να κάνω πάρτι, το σίγουρο πάντως είναι πως δεν θα τα έβαζα στην τράπεζα!!!

     

    Για ποιό λόγο? Δεν εμπιστεύεσαι τς τράπεζες με την παρούσα κατάσταση ή εννοείς ότι θα τα έκανες κάτι άλλο?

     

    Πάντως η τράπεζα ήταν σχήμα λόγου, μπορεί να τα έκρυβα και σε καμιά ντιβανοκασέλα ξερωγω:lol:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Συμφωνώ, αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ του τρόπου ζωής που θέλουμε και των διαθέσιμων πόρων. Το θέμα είναι τι κάνουμε για να λύσουμε το πρόβλημα:

     

    - Μειώνουμε τις απαιτήσεις μας?

    - Αυξάνουμε τους πόρους μας?

    - Μιζεριάζουμε?

    - Κάτι άλλο?

    Δεν ξέρω. Μάλλον όλα μαζί, λίγο απ' ολα, εξαρταται. (Εκτος απο το να αυξανουμε τους πόρους μας, ολα ειναι πιθανά)

     

    Νευρίαζες επειδή οι γονείς σου δεν είχαν σπαταλήσει παραπάνω χρήματα ή επειδή έπρεπε να μοιραστείς τη μέρα σου με τον αδερφό σου;

    Αν οι γονείς σου έκαναν δύο μικρότερα πάρτι, με μικρότερες και ατομικές τούρτες, χωρίς να δώσουν παραπάνω χρήματα, δεν θα ήσουν περισσότερο ευχαριστημένη;

    Νευριαζα επειδη επρεπε να μοιραστω την τουρτα, η οποια ειχε γινει σουρωτηρι απο τα κερακια!:D

    Αν οι γονείς σου έκαναν δύο μικρότερα πάρτι, με μικρότερες και ατομικές τούρτες, χωρίς να δώσουν παραπάνω χρήματα, δεν θα ήσουν περισσότερο ευχαριστημένη;

    Δεν ηταν τα χρηματα μονο, αλλα ο χρονος και η κουραση (διαχρονικοι παραγοντες) που καθοριζαν το πως θα γιορτασουμε.

    Και βεβαια θα ημουν πιο ευχαριστημενη εαν καναμε δυο ξεχωριστα παρτυ.

    Οσο περισσοτερα τοσο το καλυτερο. Ισχυει για ολα τα παιδια ή κανω λαθος? (ΠΡΟΣΟΧΗ: δεν εννοω οτι δεν πρεπει να υπαρχουν ορια κτλ)

    Και επειδή οι φίλοι και οι συγγενείς μου εύχονταν μια φορά και για τα δύο :evil:

    Κι εγω. Γιατι ηθελα να εχουμε κοσμο και κυριως παιδια οσο το δυνατον περισσοτερο.

    *Η τουρτα ηταν ηδη μικρη. Ποσο πιο μικρη?


    9XkKp3.png

    HArNp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Για ποιό λόγο? Δεν εμπιστεύεσαι τς τράπεζες με την παρούσα κατάσταση ή εννοείς ότι θα τα έκανες κάτι άλλο?

    Απ' ό,τι δείχνουν τα πράγματα, το να έχεις χρήματα στην τράπεζα ή ιδιοκτησία, σε καθιστά εύκολο θήραμα για είσπραξη φόρων. Συνεπώς θα επέλεγα να αγοράσω κάτι που χρειάζομαι ή μου αρέσει και το οποίο δεν μπορεί να φορολογηθεί. Συγκεκριμένα θα έφτιαχνα το παιδικό δωμάτιο, θα έκανα ανακαίνιση στην κουζίνα, θα πήγαινα ένα ταξίδι ή θα τα έτρωγα σε σουβλάκια.

     

    Στη ντιβανοκασέλα δεν θα τα έβαζα γιατί φοβάμαι τους κλέφτες. Από το να μου τα πάρει κανένας μάγκας Αλβανός, προτιμώ να τα κουρέψει το κράτος :-P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    *Η τουρτα ηταν ηδη μικρη. Ποσο πιο μικρη?

    Trust me, πάντα μπορείς να κάνεις μια τούρτα μικρότερη.

     

    Τέλος πάντων, το θέμα είναι πως σε πείραζε η μοιρασιά, όχι το κόστος του πάρτι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βρε παιδιά η κάθε οικογένεια έχει δικές της προτεραιότητες. Αλλος τις διακοπές για δεν την παλεύει χωρίς αυτές άλλος το πάρτυ, άλλος την εκπαίδευση, άλλος να βγαίνει κάθε Σάββατο, ο καθένας έχει άλλες ανάγκες γιατί πρέπει να απολογηθεί???

    Εμείς στο σπίτι μας δεν γιορτάζουμε καμία γιορτή δεν το έχουμε πολύ με τις γιορτές,τα γενέθλια του παιδιού μας όμως είναι αυτό που του δίνει τρελή χαρά και το περιμένει πως και πως. Οπότε για εμάς είναι προτεραιότητα μια φορά τον χρόνο στα γενέθλια του να γιορτάζουμε πραγματικά με την καρδιά μας την γέννηση του όπως θέλει αυτός.

    Και ναι χαλάμε χρήματα που άλλος μπορεί να τα θεωρεί πολλά αλλά είναι η δική μας προτεραιότητα.Επιπλέον δυο χρονιές που τα κάναμε σπίτι και πιο πολλά χρήματα χαλάσαμε και εγώ δεν ευχαριστήθηκα τίποτα γιατί όταν έσβηνε τα κεράκια κάποιος θυμήθηκε ότι θέλει παγάκια και βρέθηκα στην κουζίνα.

    Για κάποια άλλη οικογένεια προτεραιότητα είναι κάτι άλλο,επιπλέον σε ένα ώριμο παιδί εξηγείς φέτος μπορούμε να το κάνουμε το μεγάλο πάρτυ του χρόνου θα δουμε αν θα μπορούμε,καταλαβαίνουν τα παιδιά μην τα υποτιμάτε.

    Και εμένα θυμάται όλα του τα πάρτυ και όσο μεγαλώνει τα καταευχαριστιέται και τα εκτιμάει ακόμα περισσότερο.

     

    Επιπλέον εάν θες να δεις κάποιον υπάρχουν τρόποι δεν είναι ανάγκη να χαλάσεις λεφτά πολλά για οποιαδήποτε έξοδο, απλά στο μυαλό μας κολλάμε με όλα τα προβλήματα που υπάρχουν και κλεινόμαστε ο καθένας στο καβούκι του.

    Σίγουρα όταν έχεις περισσότερα από ένα παιδί είναι πιο πολλά τα έξοδα και μπαίνεις σε σκέψεις για το πως θα κινηθείς αλλά υπάρχουν λύσεις καλόγουστες και οικονομικές.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοίτα, αυτό μπορείς να το κατακρίνεις επειδή δεν συμφωνείς με την τακτική, αλλά δε νομίζω ότι έχεις "δικαίωμα" να ενοχλείσαι επειδή ο άλλος χαλάει χρήματα που είναι δικά του (άσχετο αν δεν τα κέρδισε με τον ιδρώτα του). Αν ας πούμε έκανε κάποια παρανομία ή απάτη για να αγοράσει ακριβά ρούχα, ΟΚ. Αλλά το ότι παίρνει χρήματα από τους γονείς της ούτε κακό είναι, ούτε παράνομο, ούτε ανήθικο. Η κάθε οικογένεια ρυθμίζει τα θέματα αυτά διαφορετικά.

     

    Δικαίωμα του καθενός να κάνει κουμάντο στα χρήματα που βρίσκονται στα χέρια του. Εγώ αυτό που είπα είναι ότι επειδή η αγορά αυτή την εποχή χρειάζεται στήριξη, είναι ευτύχημα ότι υπάρχουν άνθρωποι που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο διακινούν νόμιμο χρήμα. Το ότι δεν έχουν το θαυμασμό σου ή τον θαυμασμό μου για τον τρόπο που διαχειρίζονται το χρήμα τους, είναι μια άλλη ιστορία.

    Κοιτα να δεις, το να διαθέτει τα χρήματα "του" ή "των γονιών του" όπως εκείνος θέλει, δεν με ενοχλεί καθόλου και δεν θα σχημάτιζα καμία γνώμη, εφόσον δεν έρχετε μετά να μου παραπονεθεί και να γκρινιάξει, ότι δεν εχει λεφτά πχ δεν εχει παει για εμβόλια τα παιδιά γιατι δεν εχει λεφτά, ή ότι ηρθε το ρευμα 300 ευρω και δεν εχει να τα δώσει. Αν δεν μου γκρίνιαζε, δεν θα με ένοιαζε...αλλα μην γκρινιάζεις, οταν σε βλέπω πως χαλας λεφτά σε ανούσια πράγματα...γιατι κι εγω ανθρωπος ειμαι και εχω δικαίωμα να διαμορφώσω αποψη για σένα...Ή κάνουν και το άλλο, κάποοι. Αγοράζεις εσυ κάποια στιγμη κάτι ακριβό και σου λέει..."βέβαια εσυ έχεις λεφτά!!" "Ε ναι ρε βλάκα, έχω, γιατί δεν τα σπαταλάω...ούτε τα' κλεψα, δεν τα πήρα απο εσένα, τα δούλεψα . Στην τελικη εγω δεν ζήτησα από κανεναν να μου δώσει, για να χαλάσω λεφτά, γούστο μου και καπέλο μου να τα χαλάω όπου θέλω και ουτε γκρίνιαξα ποτε σε κανέναν, ότι δεν εχω λεφτά :-) Σε αντίθεση με εκείνον...


    y9qxp2.pngGgOLp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν έχω διαβάσει όλες τις απαντήσεις (θα τις διαβάσω σιγά σιγά), αλλά έχω να πω ότι πράγματι επηρεάζεται η κοινωνικότητα κάποιου λόγω οικονομικής δυσχέρειας, αλλά ως ένα βαθμό. Δηλαδή όλα αυτά που ανέφερες θα μπορούσες να τα κάνεις απλώς με χαμηλότερο budget ή με προγραμματισμό.

     

    πχ 1) οκ αυτό το πάρτυ ήταν πολύ μακρυά και από ότι καταλαβαίνω το πρόβλημα ήταν η απόσταση και ο χρόνος (σίγουρα δεν συμφέρει να πληρώσεις μια περιουσία σε ταξί πηγαίνε έλα). Μπορείτε όμως κάλλιστα να πάτε στα άλλα τρία πάρτυ που θα είναι πιο κοντά, αλλά με budget στα όρια που μπορείτε.

     

    2) Αν ψάχνεις να βρεις ένα χόμπυ για την κόρη σου, μπορείς να βρεις κάτι πιο οικονομικό. Δεν χρειάζεται να πάτε απαραίτητα εκεί που πρότεινε η φίλη σου αν δεν μπορείτε να καλύψετε το ποσό. Μπορεί το παιδί να βλέπει τη φίλη του άσχετα με τα μαθήματα ζωγραφικής...

     

    3) Όπως λες μπορείτε να καλείτε τους πιο κολλητούς σας και αντί να παραγγείλετε απέξω ή να φτιάξεις αστακό, να μαγειρέψεις κάτι πιο οικονομικό... Δεν είναι ντροπή...

     

    4) Εδώ είσαι λίγο λάθος. Λες "γέννησε η νύφη μου" "δεν είχα λεφτά να της πάρω κάτι αξιοπρεπές". Στην ουσία δεν πήγες να δεις το ανηψάκι σου γιατί δεν διαθέτεις να του πάρεις δώρο;; Εδώ θα έκοβα από κάτι άλλο, θα έπαιρνα ένα δώρο και θα πήγαινα να δω και να χαρώ το ανηψάκι μου... Τώρα αν τυχόν στράβωνε η νύφη μου, πρόβλημα δικό της. Αλλά με το να μην πας καθόλου, νομίζω το κάνεις χειρότερα. Εντωμεταξύ δεν βλέπω να μιλάς για τον αδερφό σου, αλλά για το πως θα το πάρει η νύφη...

     

    Αυτό που θέλω να πω, είναι πως υπάρχουν τρόποι να μην περιοριστεί η κοινωνικότητα κάποιου. Απλώς μπορεί να γίνει λίγο διαφορετικά και με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πάντως 200 ευρώ για πάρτυ δε το θεωρώ υπερβολή.Βάλε τούρτα, χυμούς και κανά σνάκ έφυγε το 200 άρι. Εγώ πάντως το πάρτυ των παιδίων το οργανώνω μήνεσ νωρίτερα. Τον ένα μήνα παίρνω αναψυκτικά, τον άλλα τυροπιτάκια κοκ γιατί δυτυχώς 200 ευρώ σε ένα μήνα δεν περισσεύουν.

    Και εμείς λόγο κρίσης έχουμε 'αλλαξει'' πολλά πράγματα .Εγώ δεν αγοράζω τίποτα και δε πάω πουθενά.Πιστεύω όμως ότι στα παιδιά μου δε λείπει τίποτα. Για να πώ την αλήθεια έχω συνηθίσει και περνάω καλά χωρίς να χαλάω λεφτά (έχω φτάσει στο άλλο άκρο ....να μην περνάω καλά όταν χαλάω λεφτά -)΄. Κάθε βράδυ βρισκόμαστε στη παιδική χαρά όλοι οι γονείς, φέρνουμε ο καθένασ ότι μπορεί και κάνουμε τρελό τσιμπόυσι!!!Απλά οικονομικά, πάντα με παρέα και ατελείωτο παιχνίδι νοιώθουμε σίγουρα οι καλύτεροι !!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν έχω διαβάσει όλες τις απαντήσεις (θα τις διαβάσω σιγά σιγά), αλλά έχω να πω ότι πράγματι επηρεάζεται η κοινωνικότητα κάποιου λόγω οικονομικής δυσχέρειας, αλλά ως ένα βαθμό. Δηλαδή όλα αυτά που ανέφερες θα μπορούσες να τα κάνεις απλώς με χαμηλότερο budget ή με προγραμματισμό.

     

    πχ 1) οκ αυτό το πάρτυ ήταν πολύ μακρυά και από ότι καταλαβαίνω το πρόβλημα ήταν η απόσταση και ο χρόνος (σίγουρα δεν συμφέρει να πληρώσεις μια περιουσία σε ταξί πηγαίνε έλα). Μπορείτε όμως κάλλιστα να πάτε στα άλλα τρία πάρτυ που θα είναι πιο κοντά, αλλά με budget στα όρια που μπορείτε.

     

    Μα θα πάμε σε άλλα πάρτυ, σίγουρα, αλλά αυτό ήταν πάρτυ που έκανε η μία κολλητή της, ε και όσο νά' ναι ήταν κάπως που αναγκαστήκαμε να μην πάμε.

     

    2) Αν ψάχνεις να βρεις ένα χόμπυ για την κόρη σου, μπορείς να βρεις κάτι πιο οικονομικό. Δεν χρειάζεται να πάτε απαραίτητα εκεί που πρότεινε η φίλη σου αν δεν μπορείτε να καλύψετε το ποσό. Μπορεί το παιδί να βλέπει τη φίλη του άσχετα με τα μαθήματα ζωγραφικής...

     

    Για μένα ήταν το χόμπυ όχι για την κόρη μου :wink:

     

    3) Όπως λες μπορείτε να καλείτε τους πιο κολλητούς σας και αντί να παραγγείλετε απέξω ή να φτιάξεις αστακό, να μαγειρέψεις κάτι πιο οικονομικό... Δεν είναι ντροπή...

     

    Φυσικά, συμφωνώ. Ούτως ή άλλως δεν έφτιαχνα ποτέ αστακό ή κάτι παρόμοιο. Υπάρχουν όμως φορές που προκειμένου να πληρώσουμε άλλες εκκρεμότητες που προέχουν της κοινωνικότητας πχ ΔΕΗ, κοινόχρηστα, γιατρούς κλπ δεν έχω ούτε ένα πακέτο μακαρόνια να διαθέσω παραπάνω για να καλέσω και φίλους και να δούμε κανάν άνθρωπο πέραν των εαυτών μας.

    4) Εδώ είσαι λίγο λάθος. Λες "γέννησε η νύφη μου" "δεν είχα λεφτά να της πάρω κάτι αξιοπρεπές". Στην ουσία δεν πήγες να δεις το ανηψάκι σου γιατί δεν διαθέτεις να του πάρεις δώρο;; Εδώ θα έκοβα από κάτι άλλο, θα έπαιρνα ένα δώρο και θα πήγαινα να δω και να χαρώ το ανηψάκι μου... Τώρα αν τυχόν στράβωνε η νύφη μου, πρόβλημα δικό της. Αλλά με το να μην πας καθόλου, νομίζω το κάνεις χειρότερα. Εντωμεταξύ δεν βλέπω να μιλάς για τον αδερφό σου, αλλά για το πως θα το πάρει η νύφη...

     

    Για να διευκρινήσω λίγο πάνω σε αυτό. Στο ανηψάκι μου πήγα, απλά το καθυστέρησα λίγες μέρες μιας και ούτως ή άλλως μένουν εκτός Αθηνών. Μιλάω για την νύφη μου γιατί αυτή έχει το μεγάλο πρόβλημα με αυτά τα πράγματα, ο αδερφός μου θα μου έλεγε "έλα όπως είσαι και δε θέλω δώρο". Τέλος πάντων αυτή είναι ιδιαίτερη περίπτωση και θα ξεφύγω απο το κεντρικό θέμα αν την αναλύσουμε εδώ.

    Αυτό που θέλω να πω, είναι πως υπάρχουν τρόποι να μην περιοριστεί η κοινωνικότητα κάποιου. Απλώς μπορεί να γίνει λίγο διαφορετικά και με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

     

    με bold

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοίτα αν είσαι καλεσμένη σε 4 πάρτυ και δεν μπορείς να πας σε όλα είτε λόγω οικονομικού θέματος, είτε λόγω έλλειψης χρόνου ή οτιδήποτε, αναγκαστικά θα κάνεις κάποια επιλογή. Οπότε αν ήταν η κολλητή της θα μπορούσατε να μην πάτε στο πάρτυ κάποιου άλλου λιγότερο γνωστού ώστε να μπορέσει να πάει στην κολλητή της.

     

    Γενικώς είναι όλα θέμα προτεραιοτήτων. Εκτός από το οικονομικό θέμα, υπάρχει το θέμα του χρόνου, το θέμα της κούρασης κτλ... Αν βάζεις λοιπόν προτεραιότητες δεν σημαίνει ότι είσαι λιγότερο κοινωνικός.

    Ή αν ξοδέψεις λιγότερα για κάτι που παλιά ξόδευες χωρίς να το σκέφτεσαι, πάλι αυτό δεν επηρρεάζει την κοινωνικότητά σου...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τώρα που το σκέφτομαι, πρόβλημα μπορεί να προκύψει όταν δεν μπορείς να ακολουθήσεις κάποιον φίλο με μεγαλύτερη οικονομική άνεση και ο οποίος παράλληλα δεν καταλαβαίνει ή δεν έχει αντιληφθεί το πρόβλημά σου... Σε αυτή την περίπτωση και αν έχεις την άνεση, του εξηγείς ότι δεν μπορείς να ακολουθήσεις για οικονομικούς λόγους.

    πχ σου προτείνει να πάτε να φάτε σε ένα πανάκριβο εστιατόριο; αντιπροτείνεις κάποιο άλλου είδους έξοδο μαζί του εφόσον είστε στενοί φίλοι. Εάν δεν είστε, ναι, βρίσκεις κάποια δικαιολογία. Δεν θα κάτσεις να του εξηγήσεις τα οικονομικά σου...

    Αλλά αυτό θα επηρεάσει την κοινωνικότητά σου με το συγκεκριμένο άτομο. Όχι γενικώς...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πάντως 200 ευρώ για πάρτυ δε το θεωρώ υπερβολή.Βάλε τούρτα, χυμούς και κανά σνάκ έφυγε το 200 άρι. Εγώ πάντως το πάρτυ των παιδίων το οργανώνω μήνεσ νωρίτερα. Τον ένα μήνα παίρνω αναψυκτικά, τον άλλα τυροπιτάκια κοκ γιατί δυτυχώς 200 ευρώ σε ένα μήνα δεν περισσεύουν.

    Και εμείς λόγο κρίσης έχουμε 'αλλαξει'' πολλά πράγματα .Εγώ δεν αγοράζω τίποτα και δε πάω πουθενά.Πιστεύω όμως ότι στα παιδιά μου δε λείπει τίποτα. Για να πώ την αλήθεια έχω συνηθίσει και περνάω καλά χωρίς να χαλάω λεφτά (έχω φτάσει στο άλλο άκρο ....να μην περνάω καλά όταν χαλάω λεφτά -)΄. Κάθε βράδυ βρισκόμαστε στη παιδική χαρά όλοι οι γονείς, φέρνουμε ο καθένασ ότι μπορεί και κάνουμε τρελό τσιμπόυσι!!!Απλά οικονομικά, πάντα με παρέα και ατελείωτο παιχνίδι νοιώθουμε σίγουρα οι καλύτεροι !!!!

     

    Εκτός του ότι μέσα σε 2-3 μήνες μπορείς να "μαζέψεις" πιο εύκολα το ποσό για το προγραμματισμένο πάρτυ, είναι σημαντικό ότι μέσα σε αυτούς τους 2-3 μήνες μπορείς να πετύχεις τις προσφορές των σούπερ μάρκετ, π.χ. στα αναψυκτικά τη μία, στα αλκοολούχα ποτά ή/και στα κρασιά την άλλη, στα κατεψυγμένα (τυροπιτοειδή) την παράλλη, στα χαρτικά (χαρτοπετσέτες) κλπ και σιγά σιγά στοκάρεις.


    3Wwep3.png

    k8Q2p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κοιτα να δεις, το να διαθέτει τα χρήματα "του" ή "των γονιών του" όπως εκείνος θέλει, δεν με ενοχλεί καθόλου και δεν θα σχημάτιζα καμία γνώμη, εφόσον δεν έρχετε μετά να μου παραπονεθεί και να γκρινιάξει, ότι δεν εχει λεφτά πχ δεν εχει παει για εμβόλια τα παιδιά γιατι δεν εχει λεφτά, ή ότι ηρθε το ρευμα 300 ευρω και δεν εχει να τα δώσει. Αν δεν μου γκρίνιαζε, δεν θα με ένοιαζε...αλλα μην γκρινιάζεις, οταν σε βλέπω πως χαλας λεφτά σε ανούσια πράγματα...

    Το ίδιο μπορείς να πεις:

     

    1) Σε όσους γκρινιάζουν ενώ βγάζουν τα ίδια ή περισσότερα χρήματα από εσένα

    2) Σε όσους γκρινιάζουν ενώ χαλάνε χρήματα σε ανούσια ή άχρηστα* πράγματα

     

    ανεξαρτήτως της προέλευσης των χρημάτων.

     

    * Ανούσια και άχρηστα κατά τη δική σου γνώμη πάντα, γιατί αν ρωτήσεις τον άλλο μπορεί να σου πει ότι του δίνει μεγαλύτερη ευχαρίστηση η καινούρια τσάντα που θα αγοράσει, παρά η πληρωμή του λογαριασμού της ΔΕΗ :P

     

    Γενικά, στο θέμα της διάθεσης των χρημάτων, ο καθένας από εμάς έχει διαφορετικές προτεραιότητες και άμα δεν ταιριάζουν οι δικές σου προτεραιότητες με τις προτεραιότητες κάποιου άλλου, το μόνο σίγουρο είναι ότι σε δύσκολες εποχές δεν θα συμφωνήσετε. Όποτε είτε τη γειώνεις με ένα σχόλιο του τύπου "δεν καταλαβαίνω γιατί δεν σου φτάνουν τα χρήματά σου, εμένα μια χαρά μου φτάνουν, μήπως κάνεις σπατάλες?" ή απομακρύνεσαι όταν αρχίζει η γκρίνια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Φυσικά, συμφωνώ. Ούτως ή άλλως δεν έφτιαχνα ποτέ αστακό ή κάτι παρόμοιο. Υπάρχουν όμως φορές που προκειμένου να πληρώσουμε άλλες εκκρεμότητες που προέχουν της κοινωνικότητας πχ ΔΕΗ, κοινόχρηστα, γιατρούς κλπ δεν έχω ούτε ένα πακέτο μακαρόνια να διαθέσω παραπάνω για να καλέσω και φίλους και να δούμε κανάν άνθρωπο πέραν των εαυτών μας.

    Αν πραγματικά δεν έχεις χρήματα ούτε για ένα πακέτο μακαρόνια, τότε έχεις μεγαλύτερο πρόβλημα από τον περιορισμό της κοινωνικότητάς σου. Τι θα κάνετε αν σας τύχει καμιά στραβή; Μήπως η λύση είναι να περιορίσετε την κοινωνικότητά σας??

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αν πραγματικά δεν έχεις χρήματα ούτε για ένα πακέτο μακαρόνια, τότε έχεις μεγαλύτερο πρόβλημα από τον περιορισμό της κοινωνικότητάς σου. Τι θα κάνετε αν σας τύχει καμιά στραβή; Μήπως η λύση είναι να περιορίσετε την κοινωνικότητά σας??

     

    Σωστό και αυτό. Δεν ξέρω πως εννοεί ο καθένας την κοινωνικότητα, αλλά σε δύσκολους καιρούς βάζει κανείς νερό στο κρασί του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα κλειστεί στο σπίτι και δεν θα βλέπει άνθρωπο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αν πραγματικά δεν έχεις χρήματα ούτε για ένα πακέτο μακαρόνια, τότε έχεις μεγαλύτερο πρόβλημα από τον περιορισμό της κοινωνικότητάς σου. Τι θα κάνετε αν σας τύχει καμιά στραβή; Μήπως η λύση είναι να περιορίσετε την κοινωνικότητά σας??

     

    Δεν έχω πρόβλημα να περιορίσω την δική μου κοινωνικότητα. Και σαφώς δεν είναι ένα θέμα που με απασχολεί σε σημείο να μην μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο. Το όλο θέμα το έθεσα σαν γενικότερο προβληματισμό και για απλή ανταλλαγή απόψεων μεταξύ μας - όπως θα το συζητούσα με μια καλή παρέα φίλων.

     

    Περισσότερο - για να πω την αλήθεια - με προβληματίζει όταν αναγκάζομαι να απορρίπτω κάτι που αφορά τα παιδιά μου. Εγώ το αντέχω, άλλωστε ναι, είναι μεγαλύτερο πρόβλημα όταν δεν έχω να διαθέσω παραπάνω λεφτά για να πάρω κάτι έξτρα, απο το να δω πέντε φίλους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Περισσότερο - για να πω την αλήθεια - με προβληματίζει όταν αναγκάζομαι να απορρίπτω κάτι που αφορά τα παιδιά μου.

     

    Εκεί θα βρίσκεις κάποια οικονομικότερη εναλλακτική.

     

    Άλλωστε πολλές φορές μπορεί να απορρίψεις κάτι, όπως είπα, και για άλλους λόγους, όχι οικονομικούς. Δεν χρειάζεται να σε πιάνουν τύψεις. Προσπαθείς για το καλύτερο, βρίσκεις εναλλακτικές όταν αυτό είναι εφικτό, κάνεις κάποιον προγραμματισμό κτλ..

     

    Και εγώ πολλές φορές έχω το άγχος μην στερήσω κάτι από τα παιδιά μου. Αλλά μετά συνειδητοποιώ ότι η πραγματική ζωή επιφέρει κάποιους περιορισμούς και αυτό είναι ίσως κάτι που θα πρέπει να συνειδητοποιούν σιγά σιγά και να προσαρμοστούν (ως ένα βαθμό).

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επίσης είναι προτιμότερο να πας φθηνότερο δώρο στο παιδικό πάρτυ, από το να μην πας καθόλου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και εγώ πολλές φορές έχω το άγχος μην στερήσω κάτι από τα παιδιά μου. Αλλά μετά συνειδητοποιώ ότι η πραγματική ζωή επιφέρει κάποιους περιορισμούς και αυτό είναι ίσως κάτι που θα πρέπει να συνειδητοποιούν σιγά σιγά και να προσαρμοστούν (ως ένα βαθμό).

    Δεν ξέρω γιατί μας πιάνει τόσο άγχος να μην στερηθούν κάτι τα παιδιά μας. Τι ακριβώς μαθαίνουν όταν βλέπουν ότι είμαστε στενεμένοι οικονομικά αλλά οι δικές τους ανάγκες είναι πάντα πρώτες; Και δεν μιλάμε για ανάγκες σε τροφή, ένδυση, φροντίδα αλλά σε διασκέδαση και πολυτέλειες. Σίγουρα κάτι όχι τόσο καλό.

     

    Δεν ξέρω, προσωπικά δεν θεωρώ ότι είναι αρετή να μην στερώ τίποτα από το παιδί μου. Σχεδόν λυπάμαι τα παιδιά που ενώ οι γονείς τους δεν έχουν οικονομική ευχαίρεια, δεν τους λείπει τίποτα. Και κινητό, και ακριβά αθλητικά παπούτσια, και ένα δωμάτιο παιχνίδια, και τέσσερα πάρτι το μήνα, και αγγλικά-γαλλικά-πιάνο-τάε κβον ντο-θεατρικό παιχνίδι. Γιατί μεγαλώνοντας, αν δεν γίνει κάποιο θαύμα, θα προσγειωθούν ανώμαλα. Και αν ποτέ περάσουν τις καταστάσεις που περνάμε εμείς τώρα, δεν θα μπορούν να ξεπεράσουν την απογοήτευσή τους με τη ζωή που ΔΕΝ τα χαρίζει όλα απλόχερα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μα συμφωνώ μαζί σου.

    Γράφω ότι η πρώτη μου σκέψη είναι να μην τους στερήσω τίποτα και μετά συνειδητοποιώ ότι η πραγματική ζωή επιφέρει κάποιους περιορισμούς και αυτό είναι ίσως κάτι που θα πρέπει να συνειδητοποιούν σιγά σιγά και να προσαρμοστούν (ως ένα βαθμό). Γιατί αλλιώς θα προσγειωθούν απότομα.

    Αλλά δεν θέλω να φτάσω ούτε στο απέναντι άκρο και να προσπαθώ να τα σκληραγωγήσω. Παιδιά είναι, φυσικό είναι να έχουν κάποιες ανάγκες και κάποια θέλω χωρίς να μπορούν να μπουν στη λογική των μεγάλων.

    Ούτε θέλω να τα αντιμετωπίζω σαν διακοσμητικά. Δηλαδή να βάζω πάνω από όλα τις δικές μου ανάγκες και τα δικά μου θέλω και εκείνα είτε να τα σέρνω μαζί μου, είτε να τα παρκάρω κάπου σαν να είναι βαλίτσες... Μια ισορροπία προσπαθώ να πετύχω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν ξέρω γιατί μας πιάνει τόσο άγχος να μην στερηθούν κάτι τα παιδιά μας. Τι ακριβώς μαθαίνουν όταν βλέπουν ότι είμαστε στενεμένοι οικονομικά αλλά οι δικές τους ανάγκες είναι πάντα πρώτες; Και δεν μιλάμε για ανάγκες σε τροφή, ένδυση, φροντίδα αλλά σε διασκέδαση και πολυτέλειες. Σίγουρα κάτι όχι τόσο καλό.

     

    Δεν ξέρω, προσωπικά δεν θεωρώ ότι είναι αρετή να μην στερώ τίποτα από το παιδί μου. Σχεδόν λυπάμαι τα παιδιά που ενώ οι γονείς τους δεν έχουν οικονομική ευχαίρεια, δεν τους λείπει τίποτα.

     

    Συμφωνώ.


    3Wwep3.png

    k8Q2p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα