Recommended Posts

    Κι εγώ για παιδάκια 2-3 χρονών , μιλάω ότι δεν συμφωνώ ότι χτυπάνε. Ο γιος μου όταν ξεκίνησε ήταν 29 μηνών. Ολα ήταν μέχρι 3-3,5 χρονών , δεν θα έπρεπε να είναι τάξη αλλά ρινγκ.Από τα 30 παιδιά της τάξης , μόνο αυτό χτύπαγε συστηματικά. Και δεν εννοώ , ένα σπρωξιματάκι ή κάτι ανάλογο πάνω στο παιχνίδι. Να κοπανάει κεφάλια και τώρα που είναι σχεδόν 5 συνεχίζει.Δηλ,φταίει ο παιδικός κ όχι οι γονείς του ? του χρόνου θα φταίει το νηπιαγωγείο κ μετά το δημοτικό ?

     

    Δεν νομίζω ότι είσαι σε θέση να φανταστείς την συμπεριφορά του παιδιού μου.

    Είναι άλλο πράγμα να αντιδρά ένα παιδί στους γονείς του ή να μην έχει κάποια στιγμή συμβατούς τρόπους, κι άλλο δέρνω όποιον βρω μπροστά μου.

     

    η θέματοθετρια έγραψε ότι εχει ενα παιδι 5 χρόνων που δέρνει οποιο βρει μπροστά του; Συγνώμη αλλα η μάνα ενός τέτοιου παιδιου δεν θα έκανε κανένα κόπο να λύσει το πρόβλημα που εχει. Ούτε να μπει βέβαια σε φόρουμ να το συζητήσει. Νομίζω ότι η θεματοθετρια θα έπρεπε να ρωτήσει γιατι συμβαίνει αυτο(αν καμία απο μας ήξερε) και όχι πως το αντιμετωπίζουμε . Γιατι οριστε πάλι έσκασαν μύτη τα τέλεια παιδια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ο ψυχολόγος του σχολείου τους είχε πει ότι τέτοια συμπεριφορά έχουν συνήθως παιδιά που ή τρώνε ξύλο από γονείς ή ακριβώς το αντίθετο – μεγαλώνουν πολύ «κακομαθημένα» χωρίς πολλά όχι και μη..

    Θα συμφωνήσω με τον ψυχολόγο του σχολείου ως προς τα αίτια (έμφαση στο συνήθως).

     

    Απλά, ψύχραιμα και χωρίς πολλά λόγια. Του λες αυτές τις φράσεις που σου λέω παραπάνω. Δεν χρειάζεται περισσότερα λόγια, μπερδεύεται ή χαίρει προσοχής ο μικρούλης.

    α) Του λες ΠΡΙΝ να είναι προσεκτικός ώστε να μην πονέσει άλλο παιδάκι γιατί θα ΠΡΕΠΕΙ να φύγετε (πρόσεξε, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ - οτι δηλαδή δεν γίνεται διαφορετικά, δεν είναι στο χέρι σου. Δεν είναι αντίδραση δική σου)

     

    β) Μετά το συμβάν ψύχραιμα πλησιάζεις το παιδί και του λες ότι τώρα χτύπησε το άλλο παιδί και πόνεσε. Πως αυτό δεν έπρεπε να το κάνει γιατί δεν αρέσει σε κανέναν και πως ΠΡΕΠΕΙ τώρα να φύγετε. Κρίμα.

     

    Τέλος. Μην συνεχίζεις την κουβέντα επ'αυτού. Μην το κάνετε ζήτημα στο σπίτι με παραμυθάκια κλπ. Θα πρέπει να βλέπει πως μετά τις συνέπειες το θέμα σου είναι παντελώς αδιάφορο.

    Αυτή είναι η γνώμη μου - απ' την εμπειρία μου πάντα.

    Και με τη Xena ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    η θέματοθετρια έγραψε ότι εχει ενα παιδι 5 χρόνων που δέρνει οποιο βρει μπροστά του; Συγνώμη αλλα η μάνα ενός τέτοιου παιδιου δεν θα έκανε κανένα κόπο να λύσει το πρόβλημα που εχει. Ούτε να μπει βέβαια σε φόρουμ να το συζητήσει. Νομίζω ότι η θεματοθετρια θα έπρεπε να ρωτήσει γιατι συμβαίνει αυτο(αν καμία απο μας ήξερε) και όχι πως το αντιμετωπίζουμε . Γιατι οριστε πάλι έσκασαν μύτη τα τέλεια παιδια

     

    Και πάλι σου λέω , ότι το παιδί ήταν 3 όταν ξεκινησαν παιδικό και έδερνε .....και έδερνε από πριν...και συνεχίζει....αυτό είπα.

     

    Και επίσης ότι ένα παιδί αν δέρνει , δεν θα το σταματήσει ο παιδικός.

     

    Σε τέλεια παιδιά μόνο εσύ αναφέρεσαι , οπότε κοίταξε να το λύσεις αυτό που σε καίει.

     

    ** Στο φόρουμ , θα ρωτούσε η θεματοθέτρια να μάθει γιατί το παιδάκι έχει αυτή την συμπεριφορά ?


    3W24p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κι εγώ για παιδάκια 2-3 χρονών , μιλάω ότι δεν συμφωνώ ότι χτυπάνε. Ο γιος μου όταν ξεκίνησε ήταν 29 μηνών. Ολα ήταν μέχρι 3-3,5 χρονών , δεν θα έπρεπε να είναι τάξη αλλά ρινγκ.Από τα 30 παιδιά της τάξης , μόνο αυτό χτύπαγε συστηματικά. Και δεν εννοώ , ένα σπρωξιματάκι ή κάτι ανάλογο πάνω στο παιχνίδι. Να κοπανάει κεφάλια και τώρα που είναι σχεδόν 5 συνεχίζει.Δηλ,φταίει ο παιδικός κ όχι οι γονείς του ? του χρόνου θα φταίει το νηπιαγωγείο κ μετά το δημοτικό ?

     

    Δεν νομίζω ότι είσαι σε θέση να φανταστείς την συμπεριφορά του παιδιού μου.

    Είναι άλλο πράγμα να αντιδρά ένα παιδί στους γονείς του ή να μην έχει κάποια στιγμή συμβατούς τρόπους, κι άλλο δέρνω όποιον βρω μπροστά μου.

    να το θέσω λίγο διαφορετικά για να μην παρεξηγηθούμε κιόλας. Αν εγώ εχω το ίδιο πρόβλημα με το δικό μου παιδι, ρωτάω ειδικούς και μη για το τι να κάνω , είμαι δεκτικη να συνεργαστώ με ψυχολόγους και εκπαιδευτικούς αλλα στο περιβάλλον μου υπάρχουν γονείς που λένε ότι το δικό μου παιδι ποτέ δεν σήκωσε χέρι και για κανέναν λόγο δεν ανέχομαι να μου το χτυπάνε αλλα παιδακια και επιπλέον εγώ τέτοια παιδια δεν τα θέλω, η δική μου προσπάθεια ποσο εύκολα μπορει να αποδώσει καρπούς; Αυτός λοιπόν ειναι ο προβληματισμός μου και little monkey ως ειδικός, αν θέλεις διαφωτίσε με.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    στο περιβάλλον μου υπάρχουν γονείς που λένε ότι το δικό μου παιδι ποτέ δεν σήκωσε χέρι και για κανέναν λόγο δεν ανέχομαι να μου το χτυπάνε αλλα παιδακια και επιπλέον εγώ τέτοια παιδια δεν τα θέλω, η δική μου προσπάθεια ποσο εύκολα μπορει να αποδώσει καρπούς;

    Σε τι εμποδίζει η αντιμετώπιση αυτή τη δική σου προσπάθεια;

     

    Κι εγώ δεν θα ήθελα να μου χτυπήσει κάποιο άλλο παιδί το δικό μου. Λογικό δεν είναι; Εσύ θα το ήθελες;

     

    Δεν ξέρω αν καταλαβαίνω σωστά τον προβληματισμό σου. Δεν έχω διαβάσει όλα τα ποστ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    να το θέσω λίγο διαφορετικά για να μην παρεξηγηθούμε κιόλας. Αν εγώ εχω το ίδιο πρόβλημα με το δικό μου παιδι, ρωτάω ειδικούς και μη για το τι να κάνω , είμαι δεκτικη να συνεργαστώ με ψυχολόγους και εκπαιδευτικούς αλλα στο περιβάλλον μου υπάρχουν γονείς που λένε ότι το δικό μου παιδι ποτέ δεν σήκωσε χέρι και για κανέναν λόγο δεν ανέχομαι να μου το χτυπάνε αλλα παιδακια και επιπλέον εγώ τέτοια παιδια δεν τα θέλω, η δική μου προσπάθεια ποσο εύκολα μπορει να αποδώσει καρπούς; Αυτός λοιπόν ειναι ο προβληματισμός μου και little monkey ως ειδικός, αν θέλεις διαφωτίσε με.

     

     

     

    Οκ. Ας μου απαντήσει και μένα κάποιος

     

    1 / Γιατί το δικό μου παιδί που πραγματικά δεν σηκώνει ποτέ χέρι , είναι αναγκασμένο να ανέχεται την κακή συμπεριφορά του χ παιδιού. Και επαναλαμβάνω , ότι στα 30 παιδιά ήταν ΕΝΑ και πάλι έκανε την τάξη άνω-κάτω.

     

    2/Πόσο καιρό πρέπει να ανέχεται αυτή την συμπεριφορά , ώστε η προσπάθεια των γονιών εφόσον γίνεται , να αποδώσει καρπούς?

     

     

    Αν θέλεις μπορείς να διαβάσεις και το θέμα που είχα ανοίξει ''επιθετικό παιδί στον παιδικό''


    3W24p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    να το θέσω λίγο διαφορετικά για να μην παρεξηγηθούμε κιόλας. Αν εγώ εχω το ίδιο πρόβλημα με το δικό μου παιδι, ρωτάω ειδικούς και μη για το τι να κάνω , είμαι δεκτικη να συνεργαστώ με ψυχολόγους και εκπαιδευτικούς αλλα στο περιβάλλον μου υπάρχουν γονείς που λένε ότι το δικό μου παιδι ποτέ δεν σήκωσε χέρι και για κανέναν λόγο δεν ανέχομαι να μου το χτυπάνε αλλα παιδακια και επιπλέον εγώ τέτοια παιδια δεν τα θέλω, η δική μου προσπάθεια ποσο εύκολα μπορει να αποδώσει καρπούς; Αυτός λοιπόν ειναι ο προβληματισμός μου και little monkey ως ειδικός, αν θέλεις διαφωτίσε με.

     

    Κοίτα, είμαι και εγώ μία περίπτωση που τα παιδιά μου δεν έχουν σηκώσει χέρι ποτέ σε άλλο παιδί χωρίς να λέω ότι έχω τα τέλεια παιδιά (σε άλλα θέματα μπορεί να μην είμαστε και τόσο τέλειοι). Και είμαι και εγώ που δεν ανέχομαι να μου τα χτυπάνε ή να τα τραμπουκίζουν. Αλλά ξέρεις ποια παιδιά δεν θέλω να συναναστρέφονται; Εκείνα που είναι επιθετικά, αλλά ταυτόχρονα οι γονείς είναι στην κοσμάρα τους και δεν παρεμβαίνουν. Ναι αυτά τα παιδιά θα τα αποφύγω ή για να το θέσω καλύτερα, αποφεύγω τους γονείς τους.

    Στην περίπτωση όμως που οι γονείς προσπαθούν και είναι δίπλα για να προλάβουν καταστάσεις, δεν έχω πρόβλημα και είναι και ένα μάθημα και για τα δικά μου ότι δεν είναι όλα ρόδινα και θα πρέπει να μάθουν να προστατεύουν τον εαυτό τους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μα ποια μίλησε για το τέλειο παιδί της;; Ψάχνω και δεν βρίσκω...:confused:

     

    έλα ντε.......:shock:


    3W24p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και πάλι σου λέω , ότι το παιδί ήταν 3 όταν ξεκινησαν παιδικό και έδερνε .....και έδερνε από πριν...και συνεχίζει....αυτό είπα.

     

    Και επίσης ότι ένα παιδί αν δέρνει , δεν θα το σταματήσει ο παιδικός.

     

    Σε τέλεια παιδιά μόνο εσύ αναφέρεσαι , οπότε κοίταξε να το λύσεις αυτό που σε καίει.

     

    ** Στο φόρουμ , θα ρωτούσε η θεματοθέτρια να μάθει γιατί το παιδάκι έχει αυτή την συμπεριφορά ?

     

    οπότε προιδεαζεις ότι και το παιδι της θεματοθετριας και αλλα τέτοια παιδια αν δεν λάβουν χώρα κάποια μέτρα θα έχουν την ίδια κατάληξη με το παιδι που αναφέρεις; Γιατι το δικό μου δεν εχει. Κανένα απολύτως πρόβλημα στο νηπιαγωγειο που φοιτά γεγονός που με ξενίζει.(και δεν ειναι ιδιωτικό).

    και δεν με καίει το θέμα των τελειων παιδιών γιατι δεν υπάρχει τέλειο, οι τέλειοι γονείς με ενοχλούν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κοίτα, είμαι και εγώ μία περίπτωση που τα παιδιά μου δεν έχουν σηκώσει χέρι ποτέ σε άλλο παιδί χωρίς να λέω ότι έχω τα τέλεια παιδιά (σε άλλα θέματα μπορεί να μην είμαστε και τόσο τέλειοι). Και είμαι και εγώ που δεν ανέχομαι να μου τα χτυπάνε ή να τα τραμπουκίζουν. Αλλά ξέρεις ποια παιδιά δεν θέλω να συναναστρέφονται; Εκείνα που είναι επιθετικά, αλλά ταυτόχρονα οι γονείς είναι στην κοσμάρα τους και δεν παρεμβαίνουν. Ναι αυτά τα παιδιά θα τα αποφύγω ή για να το θέσω καλύτερα, αποφεύγω τους γονείς τους.

    Στην περίπτωση όμως που οι γονείς προσπαθούν και είναι δίπλα για να προλάβουν καταστάσεις, δεν έχω πρόβλημα και είναι και ένα μάθημα και για τα δικά μου ότι δεν είναι όλα ρόδινα και θα πρέπει να μάθουν να προστατεύουν τον εαυτό τους.

     

    ακριβώς αυτό:P


    3W24p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    οπότε προιδεαζεις ότι και το παιδι της θεματοθετριας και αλλα τέτοια παιδια αν δεν λάβουν χώρα κάποια μέτρα θα έχουν την ίδια κατάληξη με το παιδι που αναφέρεις; Γιατι το δικό μου δεν εχει. Κανένα απολύτως πρόβλημα στο νηπιαγωγειο που φοιτά γεγονός που με ξενίζει.(και δεν ειναι ιδιωτικό).

    και δεν με καίει το θέμα των τελειων παιδιών γιατι δεν υπάρχει τέλειο, οι τέλειοι γονείς με ενοχλούν.

     

    Δεν προιδεάζω τίποτα !!! από την αρχη είπα χωρις να αναφέρομαι στο παιδι της.Ανεφερα την περιπτωση που είχαμε στον παιδικό


    3W24p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κοίτα, είμαι και εγώ μία περίπτωση που τα παιδιά μου δεν έχουν σηκώσει χέρι ποτέ σε άλλο παιδί χωρίς να λέω ότι έχω τα τέλεια παιδιά (σε άλλα θέματα μπορεί να μην είμαστε και τόσο τέλειοι). Και είμαι και εγώ που δεν ανέχομαι να μου τα χτυπάνε ή να τα τραμπουκίζουν. Αλλά ξέρεις ποια παιδιά δεν θέλω να συναναστρέφονται; Εκείνα που είναι επιθετικά, αλλά ταυτόχρονα οι γονείς είναι στην κοσμάρα τους και δεν παρεμβαίνουν. Ναι αυτά τα παιδιά θα τα αποφύγω ή για να το θέσω καλύτερα, αποφεύγω τους γονείς τους.

    Στην περίπτωση όμως που οι γονείς προσπαθούν και είναι δίπλα για να προλάβουν καταστάσεις, δεν έχω πρόβλημα και είναι και ένα μάθημα και για τα δικά μου ότι δεν είναι όλα ρόδινα και θα πρέπει να μάθουν να προστατεύουν τον εαυτό τους.

     

    ναι ekavi αυτο λέω και το έγραψα παραπάνω. Και γω αυτά τα παιδια θα απομάκρυνα απο το δικό μου που οι γονεις τους ειναι στη κοσμάρα τους. Όσο για τα τέλεια παιδια ο ορισμός προκύπτει απο περιγραφές.

    Τη πρώτη χρόνια στο παιδικό της κόρης μου, η μικρη ερχόταν για κανά δυο βδομάδες με σημάδια απο δαγκωνιες. Είχα προβληματιστεί , είχα πεισμωσει. Μόλις γνώρισα τους γονεις του "θύτη" αναθεώρηςα. Η μητερα του ειδικά ήταν έναν απίστευτα καλοσυνάτος και ευγενικός άνθρωπος που ήταν πάνω στο πρόβλημα του παιδιου της. Με το συγκεκριμένο παιδι η κόρη μου ειναι οι καλύτεροι φίλοι και ας μην πανε στο ίδιο νηπιαγωγειο. φαντάσου λοιπόν Εγώ να έλεγα ότι αυτο το παιδι δεν το θέλω για παρέα της κόρης μου(τότε η δική μου ειχε σταματήσει να χτυπάει) και να έβγαζα χίλια δυο άδικα συμπεράσματα για την οικογένεια του.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σε τι εμποδίζει η αντιμετώπιση αυτή τη δική σου προσπάθεια;

     

    Κι εγώ δεν θα ήθελα να μου χτυπήσει κάποιο άλλο παιδί το δικό μου. Λογικό δεν είναι; Εσύ θα το ήθελες;

     

    Δεν ξέρω αν καταλαβαίνω σωστά τον προβληματισμό σου. Δεν έχω διαβάσει όλα τα ποστ.

     

    όχι ούτε και εγώ θα ήθελα. Μάλλον θα καταλάβεις τι ρωτάω αν διαβάσεις τα προηγούμενα. Αλλα πάλι πιστεύω ότι η συζήτηση πήρε έκταση και όπως ειναι λογικό βγήκε εκτός θέματος. Εγώ αναφέρομαι στο συγκεκριμένο θέμα που ανοίχτηκε και έναυσμα για προέκταση μου έδωσε η απάντηση της nicol

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έμμα στο χώρο του παιδικού σταθμού ή του σχολείου, η ευθύνη του να προστατευτούν τα παιδιά ή να αντιμετωπιστεί η κατάσταση είναι πρωτίστως της δασκάλας.

     

    Σε περιστατικά που έχουν χτυπηθεί τα παιδιά μου στο χώρο του σχολείου από άλλα παιδιά,τα έχω βάλει με τις δασκάλες και δεν σχημάτισα γνώμη για την οικογένεια των παιδιών καθώς δεν θα μπορούσα να γνωρίζω λεπτομέρειες αφού δεν τους ξέρω προσωπικά.

     

    Σε άλλους χώρους, παρατηρώ πως φέρονται οι γονείς.

     

    Παράδειγμα, σε φιλικό μας σπίτι όποτε ερχόταν ένα παιδάκι (σε πάρτυ, γιορτές κτλ) κατέληγε να τα χτυπάει όλα, να κλαίνε, να γίνεται ένας χαμός και οι γονείς να είναι εντελώς μα εντελώς αδιάφοροι... αφού όταν ήταν να πάω σε αυτό το σπίτι έλεγα "έχετε καλέσει και τους τάδε;" και μου απαντούσαν "ναι, τι να κάνουμε, θα παρεξηγηθούν". Τελικά το κακό παράγινε και τους οικοδεσπότες δεν τους ένοιαζε πια αν θα παρεξηγηθούν οι άλλοι... δεν τους ξαναείδα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Έμμα στο χώρο του παιδικού σταθμού ή του σχολείου, η ευθύνη του να προστατευτούν τα παιδιά ή να αντιμετωπιστεί η κατάσταση είναι πρωτίστως της δασκάλας.

     

    Σε περιστατικά που έχουν χτυπηθεί τα παιδιά μου στο χώρο του σχολείου από άλλα παιδιά,τα έχω βάλει με τις δασκάλες και δεν σχημάτισα γνώμη για την οικογένεια των παιδιών καθώς δεν θα μπορούσα να γνωρίζω λεπτομέρειες αφού δεν τους ξέρω προσωπικά.

     

    Σε άλλους χώρους, παρατηρώ πως φέρονται οι γονείς.

     

    Παράδειγμα, σε φιλικό μας σπίτι όποτε ερχόταν ένα παιδάκι (σε πάρτυ, γιορτές κτλ) κατέληγε να τα χτυπάει όλα, να κλαίνε, να γίνεται ένας χαμός και οι γονείς να είναι εντελώς μα εντελώς αδιάφοροι... αφού όταν ήταν να πάω σε αυτό το σπίτι έλεγα "έχετε καλέσει και τους τάδε;" και μου απαντούσαν "ναι, τι να κάνουμε, θα παρεξηγηθούν". Τελικά το κακό παράγινε και τους οικοδεσπότες δεν τους ένοιαζε πια αν θα παρεξηγηθούν οι άλλοι... δεν τους ξαναείδα.

    η ευθύνη ειναι της δασκάλας να σταματήσει άμεσα τον οποιο καβγά για να μην υπάρχουν δυσάρεστες συνέπειες. Η αντιμετώπιση γίνεται με συνεργασία γονέα - δασκάλας. Νομίζω.

    Εγώ δεν πρότεινα καμία ουσιαστικά λύση στη θεματοθετρια γιατι απλά όταν και γω είχα παρόμοιο θέμα δεν βγήκα άκρη με καμία μέθοδο. Έγραψα απλά τι συνέβη και σταμάτησε το φαινόμενο. Μετά ως συνήθως πιανομαστε απο λέξεις και αρχίζουν οι παρερμηνείες. Για παράδειγμα αν με ρωτουσες , ο παιδικός σταθμός ήταν η λύση θα σου έλεγα όχι μόνο. Και εγώ συνεργάστηκα και το παιδι μεγάλωσε κ.τ.λ Άρα δεν είπα ποτέ ότι περίμενα απο το παιδικό σταθμό να οριοθετήσει το παιδι μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    η ευθύνη ειναι της δασκάλας να σταματήσει άμεσα τον οποιο καβγά για να μην υπάρχουν δυσάρεστες συνέπειες. Η αντιμετώπιση γίνεται με συνεργασία γονέα - δασκάλας. Νομίζω.

     

     

    Σίγουρα. απλώς στο χώρο του σχολείου εγώ δεν έχω να κάνω με τον άλλον γονέα. Έχω να κάνω με τη δασκάλα η οποία πρέπει να έρθει σε επαφή με τους άλλους γονείς.

     

    Λύσεις που να εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις δεν υπάρχουν. Απλώς κάποιες βασικές κινήσεις πρέπει να γίνονται από τους γονείς του επιθετικού παιδιού. πχ να μπαίνουν όρια, να υπάρχουν συνέπειες-επιπτώσεις, να αναζητείται η αιτία της επιθετικότητας, να εξηγούν στο παιδί γιατί δεν πρέπει να χτυπάμε τους άλλους, να είναι κοντά όσο περνάει από το χέρι τους για να προλαμβάνουν άσχημες καταστάσεις κτλ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια ξαναλεω πως η καθεμια μπορει να βρηκε αποτελεσματικο έναν τροπο δε σημαινει πως υπαρχει μόνο ένας γι΄αυτο κ η παιδαγωγικη ειναι δύσκολη επιστήμη κ οι αποψεις διαφορες-υπάρχουν βέβαια κ αρχες απαραβατες.Ειμαι εκπαιδευτικος κ το ξερω αυτο απο πρώτο χέρι.Δε μπηκα φυσικα να ρωτησω γιατι το παιδι μου φέρεται έτσι παντως δεν ανήκει σε καμια απο τις δύο κατηγορίες που μου υπογραμμισατε.Επιμενω πως όλα τα παιδια δεν ειναι ιδια .Εγω ακουω ότι μου λεει η γιατρος-αναπτυξιολολογος μας αλλά παρατηρω κ το παιδι μου,μιλαω κ με αλλες μητερες.Δεν ειμαι της γνωμης "τι ξερουν οι γιατροι"που ακουω συχνά απο τον περιγυρο μου αλλά δεν θα κανω κ κατι που βλεπω πως δεν οφελει το παιδι μου-απο αλλες μητερες εχω ακουσει οτι μπορει να ειναι καλο για το δικο τους παιδι.Αν ηταν όλα τοσο ευκολα κ προβλεψιμα κ δεδομενα δεν θα ηταν τοσο δύσκολο για όλους μας να ειμαστε καλοι γονεις κ να μην κανουμε λαθη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έτσι είναι... Δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή...

     

    Νομίζω το καλύτερο είναι (γενικά μιλώντας) να προσπαθήσει κανείς να βρει την αιτία και να δει τι λειτουργεί καλύτερα στο δικό του παιδί.

    Να ασχοληθεί όμως. Όχι να πει, ε εντάξει παιδιά είναι και χτυπάνε και οι υπόλοιποι είναι περίεργοι που δεν το ανέχονται.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ακριβώς στην ηλικία του παιδιού σου το περάσαμε και εμείς με τον γιό μας σε σημείο να μην φεύγω δευτερόλεπτο από δίπλα για να προλαβαίνω τις κινήσεις του. Πρακτικά τι έκανα? Οταν είδα ότι δεν έπαιρνε από λόγια του έκοβα την δραστηριότητα και φεύγαμε. Δύσκολο στην πράξη αλλά έπιασε. Μια δυο τρείς γινόμουν και εγώ χάλια αλλά του εξηγούσα αμέσως γιατί φεύγουμε και σιγά σιγά το έκοψε σε συνδιασμό με το ότι άρχισε να καθαρίζει ο λόγος του που έπαιζε πολύ σημαντικό ρολό.

    Το ότι δεν μπορούσε να εκφραστεί τέλεια λεκτικά τον έκανε επιθετικό και του δημιουργούσε νεύρα. Με το που ξεπέρασε το θέμα του λόγου και άρχισε να εκφράζεται σωστά είδαμε ένα άλλο παιδί και από τότε δεν ξαναχτύπησε κανέναν.

    Φαντάσου ότι όσοι τον θυμούνται από τότε δεν πιστεύουν ότι είναι το ίδιο παιδί. Ήταν μια φάση ζόρική που πέρασε όμως.Και εγώ έσκαγα τότε υπερβολικά γιατί δεν καταλαβαίνα πως γίνεται να χτυπάει ένα παιδί που ήταν τόσο δουλεμένο και δεν είχε φάει ποτέ στην ζωή του ξύλο. Αλλά δεν του χαρίστηκα όσο και αν με δυσκόλευε, η συνέπεια ήταν άμεση και τσουβαλιαστό το απομάκρυνα αν ήταν ανάγκη.Ηταν ένας μικρός τυφώνας πίστεψε με. Τώρα που το βλέπω από μακριά το θέμα ξεκίναγε από το γεγονός ότι δεν μπορούσε να εκφραστεί όπως ήθελε μέσω του λόγου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κορίτσια ευχαριστώ για τις απαντησεις σας.Προσπαθώ να τον απομακρυνω αλλά για να ειμαι ειλικρινης δεν ειναι πάντα εύκολο ειδικα όταν ειναι οι αλλοι στο σπίτι μας,βεβαια κ εκει τρωει τιμωρια-απομακρυνση αλλά για λιγο.

    Αν είναι να χρησιμοποιήσεις την τιμωρία, πρέπει να την εφαρμόζεις άμεσα και κάθε φορά που χτυπάει. Αν μία την εφαρμόζεις μία όχι, δεν θα καταφέρεις κάτι. Πρέπει να είσαι σταθερή σε αυτό.

     

    Μπορείς συνδιαστικά να χρησιμοποιήσεις και την ανταμοιβή. Αν σήμερα δεν χτυπήσεις κανένα παιδάκι, θα πάρουμε ένα δωράκι ή θα φάμε παγωτό (ή ό,τι ανταμοιβή θέλεις να δώσεις). Αυτό όμως δοκίμασέ το όταν θα έρθετε σε επαφή με άλλα παιδάκια για λίγο, μην περιμένεις το παιδί να παίξει σε ξένο σπίτι για 3 ώρες και να μην σηκώσει χέρι επειδή του υποσχέθηκες παγωτό.

     

    Επίσης έχε το νου σου αν το κάνει περισσότερο όταν είναι κουρασμένος, όταν διψάει κλπ ώστε να προσπαθήσεις να προλαβαίνεις καταστάσεις.

     

    Οι ψυχολογοι καλά θα κάνουν να αποκωδικοποιήσουν μια τέτοια συμπεριφορά, γιατί συμβαίνει κατα κόρον σε αυτή την ηλικία, και όχι μόνο να προτείνουν τρόπους που μάλλον στεναχωρουν περισσότερο το παιδάκι.

    Οι ψυχολόγοι δεν είναι μάντες να ψυχανεμιστούν τι σκέφτεται το δίχρονο που χτυπάει. Πάντως αυτό που υπονοείς και που πιστεύουν πολλοί (ότι το παιδί χτυπάει επειδή είναι θυμωμένο ή στεναχωρημένο) δεν ισχύει απαραίτητα.

     

    Όταν έχεις να αντιμετωπίσεις μια τέτοια συμπεριφορά, ανεξάρτητα από το λόγο που συμβαίνει, η προτεραιότητά σου είναι να σταματήσεις τη συμπεριφορά - όχι να μην στεναχωρήσεις το παιδάκι που χτυπάει. Γιατί μπορεί το παιδάκι να μην θέλει να πονέσει τα άλλα παιδάκια, αλλά το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς του είναι ότι τα πονάει και μπορεί και να τα τραυματίσει.

     

    Για κάποια πράγματα, ειδικά όταν τίθεται θέμα τραυματισμού του ίδιου του παιδιού ή άλλων παιδιών, δεν χρειάζεται να δώσεις εξηγήσεις, να πεις παραμύθια κλπ. Το όχι πρέπει να αρκεί.

     

    Εναλλακτικά κάνεις υπομονή, ελπίζεις οι άλλοι γονείς να είναι ανεκτικοί, εύχεσαι να μην γίνει κάποιος τραυματισμός εξ αιτίας του παιδιού σου και περιμένεις να μεγαλώσει και να καταλάβει μόνο του ότι δεν χτυπάμε τους άλλους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αν είναι να χρησιμοποιήσεις την τιμωρία, πρέπει να την εφαρμόζεις άμεσα και κάθε φορά που χτυπάει. Αν μία την εφαρμόζεις μία όχι, δεν θα καταφέρεις κάτι. Πρέπει να είσαι σταθερή σε αυτό.

     

    Μπορείς συνδιαστικά να χρησιμοποιήσεις και την ανταμοιβή. Αν σήμερα δεν χτυπήσεις κανένα παιδάκι, θα πάρουμε ένα δωράκι ή θα φάμε παγωτό (ή ό,τι ανταμοιβή θέλεις να δώσεις). Αυτό όμως δοκίμασέ το όταν θα έρθετε σε επαφή με άλλα παιδάκια για λίγο, μην περιμένεις το παιδί να παίξει σε ξένο σπίτι για 3 ώρες και να μην σηκώσει χέρι επειδή του υποσχέθηκες παγωτό.

     

    Επίσης έχε το νου σου αν το κάνει περισσότερο όταν είναι κουρασμένος, όταν διψάει κλπ ώστε να προσπαθήσεις να προλαβαίνεις καταστάσεις.

     

     

     

    Οι ψυχολόγοι δεν είναι μάντες να ψυχανεμιστούν τι σκέφτεται το δίχρονο που χτυπάει. Πάντως αυτό που υπονοείς και που πιστεύουν πολλοί (ότι το παιδί χτυπάει επειδή είναι θυμωμένο ή στεναχωρημένο) δεν ισχύει απαραίτητα.

     

    Όταν έχεις να αντιμετωπίσεις μια τέτοια συμπεριφορά, ανεξάρτητα από το λόγο που συμβαίνει, η προτεραιότητά σου είναι να σταματήσεις τη συμπεριφορά - όχι να μην στεναχωρήσεις το παιδάκι που χτυπάει. Γιατί μπορεί το παιδάκι να μην θέλει να πονέσει τα άλλα παιδάκια, αλλά το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς του είναι ότι τα πονάει και μπορεί και να τα τραυματίσει.

     

    Για κάποια πράγματα, ειδικά όταν τίθεται θέμα τραυματισμού του ίδιου του παιδιού ή άλλων παιδιών, δεν χρειάζεται να δώσεις εξηγήσεις, να πεις παραμύθια κλπ. Το όχι πρέπει να αρκεί.

     

    Εναλλακτικά κάνεις υπομονή, ελπίζεις οι άλλοι γονείς να είναι ανεκτικοί, εύχεσαι να μην γίνει κάποιος τραυματισμός εξ αιτίας του παιδιού σου και περιμένεις να μεγαλώσει και να καταλάβει μόνο του ότι δεν χτυπάμε τους άλλους.

    Εννοειται οτι πανω σε ενα καβγα επεμβαινεις αμεσα και απομακρυνεις το παιδι που χτυπαει.

    Δεν νομιζω οτι καταλαβε κανεις το αντιθετο.

    Να ρωτησω για να δω αν καταλαβα καλα:επισκεπτομαι μια/εναν ψυχολογο,του καταθετω τον προβληματισμο μου σχετικα με τη μικρη ή μεγαλη επιθετικοτητα του παιδιου μου και αυτος απλα μου αραδιαζει τροπους αντιμετωπισης; και αν δεν πιασουν;Αχρηστος ο ψυχολογος ή δεν τους εφαρμοσα εγω σωστα; Δηλαδη με τη πηγη του προβληματος ποιος θα ασχοληθει; ο μαντης;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Little monkey εισαι ψυχολογος αν καταλαβα καλά;Ότι πρεπει να ειμαι συνεπης κ στις τιμωριες κ γενικα στην συμπεριφορα μου το ξέρω.Απλα οταν ειμαστε σε αλλο σπιτι τον παίρνω κ φεύγουμε όταν ειμαστε στο δικο μας τον παω στο δωματιο του αλλά δεν μπορω να διωξω τους φιλους του,αυτο εννοω.Εγω απο οτι καταλαβα το βρισκει-αστειο το να χτυπαει γιατι μετα γελαει.Να τραβήξει την προσοχη μαλλον θέλει.Σκεφτομαι μηπως δεν κανει να το συζηταμε απο πριν γιατι το υπερτονιζουμε ουτε να του ταξω ανταμοοιβή,φυσικά κ όταν δε χτυπησε κανενα παιδακι φροντισα να τον επαινεσω κ να το υπερτονισω στον μπαμπα του μπροστά του.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    και αν δεν πιασουν;Αχρηστος ο ψυχολογος ή δεν τους εφαρμοσα εγω σωστα;

    Αυτό μόνο με μαντεψιά μπορεί να απαντηθεί. Μπορεί το ένα, μπορεί το άλλο, μπορεί και τα δύο. Μπορεί απλά να χρειάζεται μια διαφορετική αντιμετώπιση.

     

    Δηλαδη με τη πηγη του προβληματος ποιος θα ασχοληθει; ο μαντης;
    Αν η πηγή του προβλήματος είναι προφανής, θα ασχοληθεί ο ψυχολόγος και θα σε κατευθύνει αναλόγως. Αν η πηγή του προβλήματος δεν είναι προφανής, δεν μπορείς να κάνεις κάτι πέραν του να αντιμετωπίσεις τη συμπεριφορά.

     

    Όπως και στην ιατρική, έτσι και στην ψυχολογία, δεν ξέρουμε πάντα γιατί συμβαίνει κάτι. Στην περίπτωση αυτή ψάχνουμε να βρούμε το γιατί (αυτή είναι δουλειά των ερευνητών) και στο μεσοδιάστημα αντιμετωπίζουμε το σύμπτωμα (τη συμπεριφορά) για να μην έχουμε δυσάρεστες συνέπειες.

     

    Απλα οταν ειμαστε σε αλλο σπιτι τον παίρνω κ φεύγουμε όταν ειμαστε στο δικο μας τον παω στο δωματιο του αλλά δεν μπορω να διωξω τους φιλους του,αυτο εννοω.

    Αν δεν φύγουν οι φίλοι, δεν έχει νόημα η τιμωρία. Ούτε καταφέρνεις κάτι με την προσωρινή απομάκρυνση. Μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα έχεις. Θα μπορούσες να ζητήσεις την κατανόηση και την συνεργασία των φίλων (να συμφωνήσουν δηλαδή να φύγουν αν ο δικός σου αρχίσει να βαράει).

     

    Το να το συζητάς από πριν δεν είναι πρόβλημα, αρκεί η συζήτηση να είναι σύντομη και ξεκάθαρη: αν κάνεις αυτό θα γίνει αυτό. Όχι "δεν χτυπάμε παιδάκια γιατί..."

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αυτό μόνο με μαντεψιά μπορεί να απαντηθεί. Μπορεί το ένα, μπορεί το άλλο, μπορεί και τα δύο. Μπορεί απλά να χρειάζεται μια διαφορετική αντιμετώπιση.

     

    Αν η πηγή του προβλήματος είναι προφανής, θα ασχοληθεό ο ψυχολόγος και θα σε κατευθύνει αναλόγως. Αν η πηγή του προβλήματος δεν είναι προφανής, δεν μπορείς να κάνεις κάτι πέραν του να αντιμετωπίσεις τη συμπεριφορά.

     

    Όπως και στην ιατρική, έτσι και στην ψυχολογία, δεν ξέρουμε πάντα γιατί συμβαίνει κάτι. Στην περίπτωση αυτή ψάχνουμε να βρούμε το γιατί (αυτή είναι δουλειά των ερευνητών) και στο μεσοδιάστημα αντιμετωπίζουμε το σύμπτωμα (τη συμπεριφορά) για να μην έχουμε δυσάρεστες συνέπειες.

     

    Οκ.Ευχαριστω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα