Recommended Posts

    Συνέχεια της απορίας μου για το τι καταλαβαίνουν και τι παπαγαλιζουν: μου δείχνει στο βιβλίο ένα παιδάκι που κοιμάται και μου λέει "νάνι". Καταλαβαίνει όντως ότι κοιμαται ή απλά το θυμάται από κάποια φορά που της το είπα κ ξέρει μηχανικά ότι το δείχνουμε και λέμε νάνι;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, little lamb είπε:

    Συνέχεια της απορίας μου για το τι καταλαβαίνουν και τι παπαγαλιζουν: μου δείχνει στο βιβλίο ένα παιδάκι που κοιμάται και μου λέει "νάνι". Καταλαβαίνει όντως ότι κοιμαται ή απλά το θυμάται από κάποια φορά που της το είπα κ ξέρει μηχανικά ότι το δείχνουμε και λέμε νάνι;

    δεν ειναι ακριβως παπαγαλια αυτο. δηλαδη δεν καταλαβαινει ακριβως  οτι καποιος κοιματε αλλα δημιουργει μια εικονα για την λεξη νανι δηλαδη ενα παιδακι ξαπλωμενο με κλειστα ματια. αυτο αν το.δει κ πραγματικα μια εικονα που να μοιαζει πολυ με του βιβλιου  παλι θα στο πει. βεβαια δεν ξερει τι ειναι ο υπνος αλλα δεν.ειναι παπαγαλια ακριβως . 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, little lamb είπε:

    Συνέχεια της απορίας μου για το τι καταλαβαίνουν και τι παπαγαλιζουν: μου δείχνει στο βιβλίο ένα παιδάκι που κοιμάται και μου λέει "νάνι". Καταλαβαίνει όντως ότι κοιμαται ή απλά το θυμάται από κάποια φορά που της το είπα κ ξέρει μηχανικά ότι το δείχνουμε και λέμε 

    Δεν νομίζω πως παπαγαλιζει,αν δει εσένα ξαπλωμένη στο κρεβάτι με κλειστά μάτια δε θα πει νανι;Εγώ πιστεύω πως θα πει άρα έχει καταλάβει ότι όταν κάποιος είναι ξαπλωμένος με κλειστά μάτια κάνει νανι 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    16 ώρες πρίν, diane2020 είπε:

    Γιατί όπως έγραψα, δεν είναι καλό να παίζεις με τον πόνο του άλλου. Πονάει, μην τον πατάμε να πονέσει κι άλλο. Γι αυτο! Δίκαιο ξεδικαιο δεν είναι όλα πάντα ζήτημα δικαιοσύνης. Και πρέπει και λογικό... Η άλλη υποφέρει, δε χρειάζεται να  ξυνονται πληγές..!! 

    Καλα χαλάρωσε, συζήτηση κάνουμε. Δεν παλεύουμε να βρούμε ποια έχει δίκιο και ποια άδικο... Εγώ πάντως εξακολουθω να μην το κατανοώ πλήρως όλο αυτό... Ο άλλος δεν είναι μαντης, να μυρίσει τα νύχια του και να ξέρει τι αγχωνει κάποια ή αν έχει ανησυχίες για το παιδί της ή όχι... Αν κάποιος ανησυχει, απευθύνεται σε ειδικούς. Αν δεν θέλει να ακούει λεπτομέρειες, αποφεύγει να ρωτήσει ή αν κάτι τον ενοχλεί αλλάζει θέμα συζήτησης. Αν έχει θέμα αυτοπεποίθησης ή θεωρεί πως το μεγάλωμα παιδιού είναι ανταγωνισμός, πάει στον ψυχιατρο ή ψυχολόγο ΚΟΚ... Δε γίνεται μονίμως να κατηγορουμε κάποιον άλλο επειδή το παιδί μας πχ υστερεί κάπου ή φοβόμαστε αδικαιολόγητα ότι υστερεί... Κάποια στιγμή εμείς οι μαμάδες θα πρέπει να γίνουμε ρεαλιστικές και να αποδεχτούμε πως τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως τα βλέπει η "μαμά κουκουβάγια"... Το κουκουβαγιακι δεν είναι πάντα το πιο όμορφο, το πιο έξυπνο ή το μεγαλύτερο ταλέντο. Αν δεν καταφέρουμε να το "χωνέψουμε" θα έρθει η μέρα που θα μείνει νηστικό, όπως λέει και το γνωστό παραμύθι, αφού η πραγματικότητα δεν είναι πάντα όπως τη βλέπουν τα δικά μας μάτια...

    Just now, little lamb είπε:

    Συνέχεια της απορίας μου για το τι καταλαβαίνουν και τι παπαγαλιζουν: μου δείχνει στο βιβλίο ένα παιδάκι που κοιμάται και μου λέει "νάνι". Καταλαβαίνει όντως ότι κοιμαται ή απλά το θυμάται από κάποια φορά που της το είπα κ ξέρει μηχανικά ότι το δείχνουμε και λέμε νάνι;

    Στο μυαλουδακι του, όταν κάποιος έχει κλειστά μάτια κοιμάται... Άρα βλέποντας ένα παιδάκι με κλειστά μάτια στο βιβλίο, κάνει αυτόματα τη σύνδεση ότι κάνει νάνι!!!! :)

    Μια χαρά καταλαβαινει λοιπόν το παιδάκι σου!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, anemoni1989 είπε:

    Καλα χαλάρωσε, συζήτηση κάνουμε. Δεν παλεύουμε να βρούμε ποια έχει δίκιο και ποια άδικο... Εγώ πάντως εξακολουθω να μην το κατανοώ πλήρως όλο αυτό... Ο άλλος δεν είναι μαντης, να μυρίσει τα νύχια του και να ξέρει τι αγχωνει κάποια ή αν έχει ανησυχίες για το παιδί της ή όχι... Αν κάποιος ανησυχει, απευθύνεται σε ειδικούς. Αν δεν θέλει να ακούει λεπτομέρειες, αποφεύγει να ρωτήσει ή αν κάτι τον ενοχλεί αλλάζει θέμα συζήτησης. Αν έχει θέμα αυτοπεποίθησης ή θεωρεί πως το μεγάλωμα παιδιού είναι ανταγωνισμός, πάει στον ψυχιατρο ή ψυχολόγο ΚΟΚ... Δε γίνεται μονίμως να κατηγορουμε κάποιον άλλο επειδή το παιδί μας πχ υστερεί κάπου ή φοβόμαστε αδικαιολόγητα ότι υστερεί... Κάποια στιγμή εμείς οι μαμάδες θα πρέπει να γίνουμε ρεαλιστικές και να αποδεχτούμε πως τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως τα βλέπει η "μαμά κουκουβάγια"... Το κουκουβαγιακι δεν είναι πάντα το πιο όμορφο, το πιο έξυπνο ή το μεγαλύτερο ταλέντο. Αν δεν καταφέρουμε να το "χωνέψουμε" θα έρθει η μέρα που θα μείνει νηστικό, όπως λέει και το γνωστό παραμύθι, αφού η πραγματικότητα δεν είναι πάντα όπως τη βλέπουν τα δικά μας μάτια...

    Στο μυαλουδακι του, όταν κάποιος έχει κλειστά μάτια κοιμάται... Άρα βλέποντας ένα παιδάκι με κλειστά μάτια στο βιβλίο, κάνει αυτόματα τη σύνδεση ότι κάνει νάνι!!!! :)

    Μια χαρά καταλαβαινει λοιπόν το παιδάκι σου!!!

    Δεν έχω έντονο ύφος χαλαρά έγραψα αλλά μάλλον φταίει ο γραπτός λόγος. 

    Κοίτα οκ μάντης δεν είσαι αλλά να εδώ γράφεις ότι ξέρεις πως ενοχλεί αυτό, άρα το κατάλαβες, το ψυχανεμιστηκες.. Οπότε την επόμενηφορα είσαι πιο προσεκτικη.. 

    Δεν είναι θέμα πάντως κατανόησης και λογικής αυτός.. Είναι συναισθαντικο κυρίως. Σα να βλέπεις ας πούμε έναν αγαπημένο σου άρρωστο στο κρεβάτι κι αντί να αφήνεις να σου λέει τον πόνο του, τον πιάνεις και του λες μονίμως πόσο χαίρεσαι που έχεις την υγεία σου. Κάπως έτσι. 

    Πιθανόν να μην είστε φίλες και ίσως γιαυτό σου βγαίνει έτσι. Αλλά καλό είναι σε τέτοιες περιπτώσεις να αποφεύγουμε τα πολλά πολλά. Δε θα μπορέσει να σου πει όλα αυτά που λες γιατι δεν μπορεί. Δεν πάνε όλα βάσει λογικής... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, diane2020 said:

    Σα να βλέπεις ας πούμε έναν αγαπημένο σου άρρωστο στο κρεβάτι κι αντί να αφήνεις να σου λέει τον πόνο του, τον πιάνεις και του λες μονίμως πόσο χαίρεσαι που έχεις την υγεία σου

    Καλά εντάξει, καμία σχέση.. Εγώ δεν κατάλαβα ότι το παιδάκι της φίλης της @anemoni1989 είχε κάποιο θέμα, απλά δεν ήταν από τα παιδάκια που έκαναν νωρίς κάποια πράγματα και αγχωνόταν. Άλλο η συζήτηση να είναι "μωρέ είναι ενάμιση η μικρή μου και ακόμη δεν κάνει βήμα", "σοβαρά?? Η δική μου 10 μηνών περπατούσε και στα 1,5 έκανε κατακόρυφο!" και άλλο "η δική μου περπάτησε νωρίς, αλλά ξέρω πολλά παιδάκια που καθυστέρησαν, δεν νομίζω να συντρέχει λόγος ανησυχίας, ο παιδίατρος σας τι λέει?" Στη δεύτερη περίπτωση το βρίσκω εντελώς παράλογο να ενοχληθεί κάποιος. Το παράδειγμα που έφερες δείχνει χαιρεκακία και αναισθησία.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, diane2020 είπε:

    Δεν έχω έντονο ύφος χαλαρά έγραψα αλλά μάλλον φταίει ο γραπτός λόγος. 

    Κοίτα οκ μάντης δεν είσαι αλλά να εδώ γράφεις ότι ξέρεις πως ενοχλεί αυτό, άρα το κατάλαβες, το ψυχανεμιστηκες.. Οπότε την επόμενηφορα είσαι πιο προσεκτικη.. 

    Δεν είναι θέμα πάντως κατανόησης και λογικής αυτός.. Είναι συναισθαντικο κυρίως. Σα να βλέπεις ας πούμε έναν αγαπημένο σου άρρωστο στο κρεβάτι κι αντί να αφήνεις να σου λέει τον πόνο του, τον πιάνεις και του λες μονίμως πόσο χαίρεσαι που έχεις την υγεία σου. Κάπως έτσι. 

    Πιθανόν να μην είστε φίλες και ίσως γιαυτό σου βγαίνει έτσι. Αλλά καλό είναι σε τέτοιες περιπτώσεις να αποφεύγουμε τα πολλά πολλά. Δε θα μπορέσει να σου πει όλα αυτά που λες γιατι δεν μπορεί. Δεν πάνε όλα βάσει λογικής... 

    Προφανώς και δεν μιλάω για παιδί που είχε πρόβλημα... Δεν είμαι γαιδουρα και δεν νομίζω γενικά να έχω δώσει αυτή την αίσθηση με τα λεγόμενα μου... Αλλά σε συζήτηση του στυλ "ρε συ, ο μικρός είναι Χ μηνών και δεν σηκωνεται ακόμα, εσένα πότε σηκώθηκε"? Προφανώς και θα πω την αλήθεια και αναλόγως την ηλικία του παιδιού θα την καθησυχάσω ή θα της πω να απευθυνθεί γρήγορα σε γιατρό, μιας και λόγω επαγγέλματος μπορεί να ξέρω κάτι παραπάνω... Δεν το θεωρώ κακό, ούτε επίδειξη ικανοτήτων του δικού μου παιδιού... Προφανώς δεν θα πάρουμε σβαρνα τους γονείς να ρωτάμε "το δικό σου τι κάνει??? Η δικιά μου 8 μηνών χόρευε ζεϊμπέκικο ή έλεγε την ΑΛΦΑ -βητα", αλλά πάνω στη συζήτηση δεν είναι κακό ένας γονιός που το παιδί του είχε κάποια επιτευγματα σε μικρότερη ηλικία του αναμενόμενου να τα αναφερει... Τώρα αν η άλλη παρεξηγείται ή νιώθει άσχημα που ένα παιδί κάνει κάποια πράγματα πιο γρήγορα ή πετυχαίνει κάποιους στόχους πιο εύκολα από το δικό της, για εμένα είναι κομπλεξισμος... Γιατί όπως ανέφερα και πιο πάνω, όλοι χαίρονται για τα παιδιά τους. Όπως λοιπόν μια μάνα που άργησε το παιδάκι της έστω κι ένα μήνα να κατακτήσει μια δεξιότητα, έχει δικαίωμα να το πει και να χαρεί, το ίδιο δικαίωμα έχει και ο γονιός που το παιδί του αποκτάει κάποιες δεξιότητες νωρίτερα... Δε γίνεται να στερουμε από κάποιον το δικαίωμα να χαρεί, επειδή κάποιος ίσως νιώσει άσχημα...

    2 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

    Καλά εντάξει, καμία σχέση.. Εγώ δεν κατάλαβα ότι το παιδάκι της φίλης της @anemoni1989 είχε κάποιο θέμα, απλά δεν ήταν από τα παιδάκια που έκαναν νωρίς κάποια πράγματα και αγχωνόταν. Άλλο η συζήτηση να είναι "μωρέ είναι ενάμιση η μικρή μου και ακόμη δεν κάνει βήμα", "σοβαρά?? Η δική μου 10 μηνών περπατούσε και στα 1,5 έκανε κατακόρυφο!" και άλλο "η δική μου περπάτησε νωρίς, αλλά ξέρω πολλά παιδάκια που καθυστέρησαν, δεν νομίζω να συντρέχει λόγος ανησυχίας, ο παιδίατρος σας τι λέει?" Στη δεύτερη περίπτωση το βρίσκω εντελώς παράλογο να ενοχληθεί κάποιος. Το παράδειγμα που έφερες δείχνει χαιρεκακία και αναισθησία.

    Αυτό ακριβώς εννοώ...!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα σας!!

    Είχα γράψει στον θέμα του προβληματισμούς μου για τον 18 μηνών τότε γιό μου. Σήμερα είναι 22 μηνών και ομολογώ ότι παρόλο που έχει κάνει πολλά βήματα στην αναπτυξή του δεν μπορώ να πω ότι δεν με προβληματίζουν ακόμα κάποια πράγματα που παρατηρώ.

    Συγκεκριμένα:

    Τις περισσότερες φορές δεν γυρίζει στο όνομα του.Δεν δείχνει.Δεν μιλάει με λέξεις.Περπατησε 18 μηνών αλλά ακόμα το βάδισμα του είναι ασταθές (πχ δεν τρέχει).Κολλάει με παιχνίδια με κουμπιά και ήχους.Δεν παίζει παιχνίδια ρόλων.Ακολουθεί ελάχιστες εντολές.πχ. άνοιξε το φως,δώσε αυτό που κρατάς στη μαμά.Δεν μας "βάζει " στο παιχνίδι του.Δεν έχει κανένα αγχος αποχωρισμού.

    Αλλά,

    Μιμείται τραγουδάκια (πχ.κουλουρακια)

    Κάνει κάποιες κινήσεις κατ'εντολη (πχ πόσο σε αγαπάει η μαμά - σηκώνει τα χέρια,κάνε αγακλιά το αρκουδάκι )

    Μιμείται 5-7 ζώα.Κανει παλαμάκια.Χαιρεται και με άλλα παιδιά τους γελάει προσπαθεί να τα πιάσει έστω για λίγο.

     

    Αύριο έχω ραντεβού με την παιδίατρο και θα της αναφέρω όλα τα παραπάνω.Την τελευταία φορά δεν εδειξε να ανησυχεί ιδιαίτερα. Μου  είχε πει να του δώσουμε λίγο χρόνο ακόμα πριν πάμε σε αναπτυξιολόγο και ότι πολλά παιδιά μέχρι τα 2 είναι έτσι. 

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    21 ώρες πρίν, Maria_Nap είπε:

    Καλημέρα σας!!

    Είχα γράψει στον θέμα του προβληματισμούς μου για τον 18 μηνών τότε γιό μου. Σήμερα είναι 22 μηνών και ομολογώ ότι παρόλο που έχει κάνει πολλά βήματα στην αναπτυξή του δεν μπορώ να πω ότι δεν με προβληματίζουν ακόμα κάποια πράγματα που παρατηρώ.

    Συγκεκριμένα:

    Τις περισσότερες φορές δεν γυρίζει στο όνομα του.Δεν δείχνει.Δεν μιλάει με λέξεις.Περπατησε 18 μηνών αλλά ακόμα το βάδισμα του είναι ασταθές (πχ δεν τρέχει).Κολλάει με παιχνίδια με κουμπιά και ήχους.Δεν παίζει παιχνίδια ρόλων.Ακολουθεί ελάχιστες εντολές.πχ. άνοιξε το φως,δώσε αυτό που κρατάς στη μαμά.Δεν μας "βάζει " στο παιχνίδι του.Δεν έχει κανένα αγχος αποχωρισμού.

    Αλλά,

    Μιμείται τραγουδάκια (πχ.κουλουρακια)

    Κάνει κάποιες κινήσεις κατ'εντολη (πχ πόσο σε αγαπάει η μαμά - σηκώνει τα χέρια,κάνε αγακλιά το αρκουδάκι )

    Μιμείται 5-7 ζώα.Κανει παλαμάκια.Χαιρεται και με άλλα παιδιά τους γελάει προσπαθεί να τα πιάσει έστω για λίγο.

     

    Αύριο έχω ραντεβού με την παιδίατρο και θα της αναφέρω όλα τα παραπάνω.Την τελευταία φορά δεν εδειξε να ανησυχεί ιδιαίτερα. Μου  είχε πει να του δώσουμε λίγο χρόνο ακόμα πριν πάμε σε αναπτυξιολόγο και ότι πολλά παιδιά μέχρι τα 2 είναι έτσι. 

     

    Έλεγχο στα αυτακια είχατε κάνει έτσι? Για να δείτε αν ακούει καλά.. Όταν τον φωνάζετε με το όνομα του μήπως είναι πολύ απορροφημένος με κάποιο παιχνίδι? Δεν έχει δείξει ποτέ ως τώρα? Όταν θέλει κάτι τι κάνει για να του το φέρετε? Από λεξουλες δεν λέει απολύτως καμία? Λογικά θα σας πει η παιδίατρος σε κάνα 2 μήνες να σας δει αναπτυξιολογος για να κρίνει αυτός αν υπάρχει κάποια θέμα..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    22 ώρες πρίν, Maria_Nap είπε:

    Καλημέρα σας!!

    Είχα γράψει στον θέμα του προβληματισμούς μου για τον 18 μηνών τότε γιό μου. Σήμερα είναι 22 μηνών και ομολογώ ότι παρόλο που έχει κάνει πολλά βήματα στην αναπτυξή του δεν μπορώ να πω ότι δεν με προβληματίζουν ακόμα κάποια πράγματα που παρατηρώ.

    Συγκεκριμένα:

    Τις περισσότερες φορές δεν γυρίζει στο όνομα του.Δεν δείχνει.Δεν μιλάει με λέξεις.Περπατησε 18 μηνών αλλά ακόμα το βάδισμα του είναι ασταθές (πχ δεν τρέχει).Κολλάει με παιχνίδια με κουμπιά και ήχους.Δεν παίζει παιχνίδια ρόλων.Ακολουθεί ελάχιστες εντολές.πχ. άνοιξε το φως,δώσε αυτό που κρατάς στη μαμά.Δεν μας "βάζει " στο παιχνίδι του.Δεν έχει κανένα αγχος αποχωρισμού.

    Αλλά,

    Μιμείται τραγουδάκια (πχ.κουλουρακια)

    Κάνει κάποιες κινήσεις κατ'εντολη (πχ πόσο σε αγαπάει η μαμά - σηκώνει τα χέρια,κάνε αγακλιά το αρκουδάκι )

    Μιμείται 5-7 ζώα.Κανει παλαμάκια.Χαιρεται και με άλλα παιδιά τους γελάει προσπαθεί να τα πιάσει έστω για λίγο.

     

    Αύριο έχω ραντεβού με την παιδίατρο και θα της αναφέρω όλα τα παραπάνω.Την τελευταία φορά δεν εδειξε να ανησυχεί ιδιαίτερα. Μου  είχε πει να του δώσουμε λίγο χρόνο ακόμα πριν πάμε σε αναπτυξιολόγο και ότι πολλά παιδιά μέχρι τα 2 είναι έτσι. 

     

    Τα ζωακια θεωρουνται λεξεις παντως να ξερεις. Νομιζω πρεπει να του δωσεις χρονο.

    Το να μην γυριζει παντα στο ονομα του ειναι φυσιολογικο αμα τον φωναζεις συνεχεια καταλαβαινει κ δεν δινει σημασια ολα τα παιδακια το κανουν να σε γραφουν . 

    Εντολες τοσο μικρουλης ετσι κ αλλιως λιγες θα εκτελει. Εξαλλου καποιες που δεν τα ενδιαφερουν δεν θελουν κ να τις εκτελεσουν. 

    Ανχος αποχωρισμου ιδιατερο ουτε εμενα ειχε στα 2 . Εκλαιγε μονο οταν με εβλεπε να φευγω με αυτοκινητο με τα ποδια δεν τον πειραζε... Τωρα στα 2.5 βεβαια δεν θελει να φευγω καθολου εκτος αν φυγω κρυφα οποτε μετα το περνει αποφαση οτι λειπω. 

    Τωρα το να μην δειχνει ειναι λιγο περιεργο . Δεν εδειχνε ποτε? Ουτε τα πραγματα που θελει σου δειχνει με καποιο τροπο? 

    Γενικα παντως 22 μηνων ο αναπτυξιολογος θα σου πει δωσε χρονο .. Αντε να τον αρχισει καμια εργοθεραπεια μονο  δεν υπαρχουν συμπερασματα δηλαδη σε τοσο μικρα παιδακια .

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, mama16 είπε:

    Έλεγχο στα αυτακια είχατε κάνει έτσι? Για να δείτε αν ακούει καλά.. Όταν τον φωνάζετε με το όνομα του μήπως είναι πολύ απορροφημένος με κάποιο παιχνίδι? Δεν έχει δείξει ποτέ ως τώρα? Όταν θέλει κάτι τι κάνει για να του το φέρετε? Από λεξουλες δεν λέει απολύτως καμία? Λογικά θα σας πει η παιδίατρος σε κάνα 2 μήνες να σας δει αναπτυξιολογος για να κρίνει αυτός αν υπάρχει κάποια θέμα..

    Καλημέρα @mama16

    Έλεγχο στα αυτιά δεν έχουμε κάνει,αλλά γυρνάει κανονικά όταν θα ακούσει κάτι που τον αφορά πχ το αγαπημένο του τραγούδι,κουδούνι κλπ.

    Συνήθως τον φωνάζω όταν παίζει ναι.

    Προχθές γύρισα σπίτι και έπαιζε με τα παιχνίδια του στο δωμάτιο του.Δεν γύρισε να κοιτάξει στην πόρτα,ούτε αφού ο σκύλος φώναζε.Παω κοντά του του μιλάω...τίποτα.Ουτε καν με κοίταξε.Καταλαβε μετά από πολλή ώρα ότι είμαι σπίτι.

    Από μόνος του δεν έχει δείξει ποτέ.

    Βέβαια κοιτάει πάντα εκεί που του δείχνω.

    Δείχνει μόνο στα βιβλία όταν δείχνω εγώ  και μετά τον ρωτάω.

    Όταν θέλει κάτι είτε πάει μόνος του και προσπαθεί να το πιάσει η έρχεται και με τραβάει από το χέρι.

    Λέξεις εκτός από ζώα όχι δεν λέει.

    Λέει νανα οποία γάτα βλέπει και ίσως μαμά μπαμπά μαμ αλλά και αυτά όχι πάντα και πιο πολύ μπαμπαλιζει και λέει τα δικά του.

    Μιλάει στα παιχνίδια του και χαμογελάει και σε εμάς πολλές φορές μας χαϊδεύει και μιλάει αλλά ακαταλαβιστικα.

    Επίσης κολλάει με συμπεριφορές.

    Χθες σε μια επίσκεψη που κάναμε όση ώρα ήμασταν εκεί προσπαθούσε να ανοίξει και να κλείσει συρόμενες πόρτες και δεν έδινε καμιά σημασία σε τίποτα άλλο.

    Παρόλα αυτά είναι πολύ τρυφερός.

    Όλοι λένε πόσο ήσυχος και καλός είναι.

    Θα ζητήσει την προσοχή μας,αγκαλιά παιχνίδι θα γελάσει με κάτι αστείο πχ.κρυφτο.

    Δεν μπορώ όμως να παραβλέψω τον προβληματισμό μου για κάποια πράγματα.

    Ειδικά όταν βρίσκεται με άλλα παιδάκια τον βλέπω αρκετά πίσω.

    Σκέφτομαι ότι ίσως μπορεί και να οφείλεται όλο αυτό σε ένα θέμα υγείας που πέρασε 13 και μπήκαμε νοσοκομείο 3 φορές μεσα σε 3 μήνες με χειρουργεία κλπ. Βγαινοντας είχε πολλές φοβίες αλλά σιγά σιγά τις ξεπεράσαμε.

    Σήμερα έχουμε ραντεβού με την παιδίατρο.

    Θα τα συζητήσουμε όλα αυτά...να δω τι θα μου πει και εκείνη.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ninaki80 είπε:

    Τα ζωακια θεωρουνται λεξεις παντως να ξερεις. Νομιζω πρεπει να του δωσεις χρονο.

    Το να μην γυριζει παντα στο ονομα του ειναι φυσιολογικο αμα τον φωναζεις συνεχεια καταλαβαινει κ δεν δινει σημασια ολα τα παιδακια το κανουν να σε γραφουν . 

    Εντολες τοσο μικρουλης ετσι κ αλλιως λιγες θα εκτελει. Εξαλλου καποιες που δεν τα ενδιαφερουν δεν θελουν κ να τις εκτελεσουν. 

    Ανχος αποχωρισμου ιδιατερο ουτε εμενα ειχε στα 2 . Εκλαιγε μονο οταν με εβλεπε να φευγω με αυτοκινητο με τα ποδια δεν τον πειραζε... Τωρα στα 2.5 βεβαια δεν θελει να φευγω καθολου εκτος αν φυγω κρυφα οποτε μετα το περνει αποφαση οτι λειπω. 

    Τωρα το να μην δειχνει ειναι λιγο περιεργο . Δεν εδειχνε ποτε? Ουτε τα πραγματα που θελει σου δειχνει με καποιο τροπο? 

    Γενικα παντως 22 μηνων ο αναπτυξιολογος θα σου πει δωσε χρονο .. Αντε να τον αρχισει καμια εργοθεραπεια μονο  δεν υπαρχουν συμπερασματα δηλαδη σε τοσο μικρα παιδακια .

     

    Ναι το ξέρω ότι θεωρούνται λέξεις.Εχουμε μείνει όμως σε 5. Να σου πω την αλήθεια ο λόγος είναι το τελευταίο που με απασχολεί.

    Ίσως και να είναι αυτό που λες με το όνομα.

    Μακάρι!

    Εμένα όταν φευγω δεν δίνει καμία σημασία.

    Και όταν έρχομαι αν δεν είναι απασχολημένος με βλέπει και έρχεται κοντά μου για αγκαλιά.

    Όχι δεν έδειχνε ποτέ.Για τα πράγματα που θέλει η με πιάνει από το χέρι η πάει να τα πάρει μόνος του και αν δεν φτάνει τεντώνεται και φωνάζει "ιιιι-ιιιι".

    Θα δω τι θα μου πει σήμερα η γιατρός.

    Δεν θέλω να τον ταλαιπωρήσω αν δεν υπάρχει πραγματικός λόγος.

    Αλλά από την άλλη προβληματίζομαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    23 ώρες πρίν, Maria_Nap είπε:

    Καλημέρα σας!!

    Είχα γράψει στον θέμα του προβληματισμούς μου για τον 18 μηνών τότε γιό μου. Σήμερα είναι 22 μηνών και ομολογώ ότι παρόλο που έχει κάνει πολλά βήματα στην αναπτυξή του δεν μπορώ να πω ότι δεν με προβληματίζουν ακόμα κάποια πράγματα που παρατηρώ.

    Συγκεκριμένα:

    Τις περισσότερες φορές δεν γυρίζει στο όνομα του.Δεν δείχνει.Δεν μιλάει με λέξεις.Περπατησε 18 μηνών αλλά ακόμα το βάδισμα του είναι ασταθές (πχ δεν τρέχει).Κολλάει με παιχνίδια με κουμπιά και ήχους.Δεν παίζει παιχνίδια ρόλων.Ακολουθεί ελάχιστες εντολές.πχ. άνοιξε το φως,δώσε αυτό που κρατάς στη μαμά.Δεν μας "βάζει " στο παιχνίδι του.Δεν έχει κανένα αγχος αποχωρισμού.

    Αλλά,

    Μιμείται τραγουδάκια (πχ.κουλουρακια)

    Κάνει κάποιες κινήσεις κατ'εντολη (πχ πόσο σε αγαπάει η μαμά - σηκώνει τα χέρια,κάνε αγακλιά το αρκουδάκι )

    Μιμείται 5-7 ζώα.Κανει παλαμάκια.Χαιρεται και με άλλα παιδιά τους γελάει προσπαθεί να τα πιάσει έστω για λίγο.

     

    Αύριο έχω ραντεβού με την παιδίατρο και θα της αναφέρω όλα τα παραπάνω.Την τελευταία φορά δεν εδειξε να ανησυχεί ιδιαίτερα. Μου  είχε πει να του δώσουμε λίγο χρόνο ακόμα πριν πάμε σε αναπτυξιολόγο και ότι πολλά παιδιά μέχρι τα 2 είναι έτσι. 

     

    Καλησπέρα,αρχικά καλό θα ήτανε να κάνετε έναν έλεγχο στα αυτάκια του παιδιού (Αν δεν έχετε κάνει)πολλά παιδάκια σε αυτή την ηλικία δε μιλάνε,υποθέτω πως κάποιες λεξούλες όπως μαμά μπαμπα πρέπει να λέει.Εμενα πιο πολυ θα με προβλημάτιζε ότι δεν δείχνει με το δάχτυλο ,από τη στιγμή που δεν μιλάει και δεν δείχνει με το δάχτυλο πως σας επικοινωνεί τι θελει; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mamaloulou είπε:

    Καλησπέρα,αρχικά καλό θα ήτανε να κάνετε έναν έλεγχο στα αυτάκια του παιδιού (Αν δεν έχετε κάνει)πολλά παιδάκια σε αυτή την ηλικία δε μιλάνε,υποθέτω πως κάποιες λεξούλες όπως μαμά μπαμπα πρέπει να λέει.Εμενα πιο πολυ θα με προβλημάτιζε ότι δεν δείχνει με το δάχτυλο ,από τη στιγμή που δεν μιλάει και δεν δείχνει με το δάχτυλο πως σας επικοινωνεί τι θελει; 

    Καλησπέρα,

    Έλεγχο δεν έχουμε κάνει γιατί ,όπως απάντησα και σε άλλο σχόλιο,ακούει ότι τον ενδιαφέρει.Βεβαια αν χρειαστεί θα κάνουμε εννοείται.

    Όταν θέλει κάτι πάει απλά και το παίρνει η με τραβάει από το χέρι να πάμε μαζί να το φτάσουμε η να με πάει πχ κάπου να παίξουμε.

    Όσο για φαγητό και νερό δεν ζητάει.Του δίνω εγω ή αν τρώμε η πίνουμε  κάτι έρχεται ενθουσιασμένος και μας το παίρνει από τα χέρια η από το πιάτο και τρώει.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    5 ώρες πρίν, Maria_Nap είπε:

    Ναι το ξέρω ότι θεωρούνται λέξεις.Εχουμε μείνει όμως σε 5. Να σου πω την αλήθεια ο λόγος είναι το τελευταίο που με απασχολεί.

    Ίσως και να είναι αυτό που λες με το όνομα.

    Μακάρι!

    Εμένα όταν φευγω δεν δίνει καμία σημασία.

    Και όταν έρχομαι αν δεν είναι απασχολημένος με βλέπει και έρχεται κοντά μου για αγκαλιά.

    Όχι δεν έδειχνε ποτέ.Για τα πράγματα που θέλει η με πιάνει από το χέρι η πάει να τα πάρει μόνος του και αν δεν φτάνει τεντώνεται και φωνάζει "ιιιι-ιιιι".

    Θα δω τι θα μου πει σήμερα η γιατρός.

    Δεν θέλω να τον ταλαιπωρήσω αν δεν υπάρχει πραγματικός λόγος.

    Αλλά από την άλλη προβληματίζομαι.

    Γενικα πολλα παιδακια καθηστερουν σε διαφορα . Κ το ανχος αποχωρισμου δεν ειναι απαραιτητο νομιζω . Ταλαιπωρια ο αναπτυξιολογος για το παιδι δεν ειναι γιατι στην ουσια σε ενα χωρο με παιχνιδια θα παει. Απλα τωρα κ λογο covid θα ειναι δυσκολο κ για εσας . Κ σε τοσο μικρες ηλικιες αν δεν ειναι κατι τρομακτικα εμφανες δεν σου λενε κ κατι που δεν ξερεις πιο πολυ θα ελεγα μπερδευουν τους γονεις κ ητε οι γονεις πιστευουν οτι το παιδι ειναι εντελως καλα κ το καθηστερουν πιο μετα για επανελενχο ή το αναποδο . Ειναι η ηλικια τετοια που ειναι δυσκολη για συμπερασμα . 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    2 ώρες πρίν, Maria_Nap είπε:

    Καλησπέρα,

    Έλεγχο δεν έχουμε κάνει γιατί ,όπως απάντησα και σε άλλο σχόλιο,ακούει ότι τον ενδιαφέρει.Βεβαια αν χρειαστεί θα κάνουμε εννοείται.

    Όταν θέλει κάτι πάει απλά και το παίρνει η με τραβάει από το χέρι να πάμε μαζί να το φτάσουμε η να με πάει πχ κάπου να παίξουμε.

    Όσο για φαγητό και νερό δεν ζητάει.Του δίνω εγω ή αν τρώμε η πίνουμε  κάτι έρχεται ενθουσιασμένος και μας το παίρνει από τα χέρια η από το πιάτο και τρώει.

     

    Μαρία όταν δει κάτι περίεργο η κάτι που κάνει πολύ θόρυβο η μία γάτα κλπ κάτι που θα του τραβήξει το ενδιαφέρον γυρίζει να δει αν το κοιτάς και εσύ η αν το άκουσες και εσύ; Θα στο δείξει έστω με όποιον τρόπο μπορεί για να μοιραστεί την εμπειρία; αυτό λέγεται joint attention και είναι μεγάλο αναπτυξιακό άλμα που οδηγεί στην ομιλία (και σε πολλά άλλα κοινωνικής ανάπτυξης) όσο άσχετο και αν ακούγεται. Το έχει κατακτήσει; 

    • Μου αρέσει 1

    Κράτα το

    Κράτα το

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ninaki80 είπε:

    Γενικα πολλα παιδακια καθηστερουν σε διαφορα . Κ το ανχος αποχωρισμου δεν ειναι απαραιτητο νομιζω . Ταλαιπωρια ο αναπτυξιολογος για το παιδι δεν ειναι γιατι στην ουσια σε ενα χωρο με παιχνιδια θα παει. Απλα τωρα κ λογο covid θα ειναι δυσκολο κ για εσας . Κ σε τοσο μικρες ηλικιες αν δεν ειναι κατι τρομακτικα εμφανες δεν σου λενε κ κατι που δεν ξερεις πιο πολυ θα ελεγα μπερδευουν τους γονεις κ ητε οι γονεις πιστευουν οτι το παιδι ειναι εντελως καλα κ το καθηστερουν πιο μετα για επανελενχο ή το αναποδο . Ειναι η ηλικια τετοια που ειναι δυσκολη για συμπερασμα . 

    Εγώ πάντως θα σου έλεγα αν κάτι σε προβληματίζει να το ψάξεις για  να ηρεμήσεις,θυμάμαι όταν ο γιος μου ήταν 12  μηνών για κάποιες μέρες είχε σταματήσει να γυρίζει στο όνομα του και είχα τρελαθεί ,νομίζω είχα γράψει και στο forum.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Mamaloulou είπε:

    Εγώ πάντως θα σου έλεγα αν κάτι σε προβληματίζει να το ψάξεις για  να ηρεμήσεις,θυμάμαι όταν ο γιος μου ήταν 12  μηνών για κάποιες μέρες είχε σταματήσει να γυρίζει στο όνομα του και είχα τρελαθεί ,νομίζω είχα γράψει και στο forum.

    Ξερεις τι γινετε διαβαζουμε τωρα τοσες πολλες πληροφοριες απτο ιντερνετ που καποιες φορες δυσκολευομαστε να ξεχωρισουμε ποτε πρεπει να ανησυχησουμε κ ποτε οχι... 

    Με αποτελεσμα αν ψαχνομασταν καθε φορα θα ειμασταν καθε δυο μηνες σε αναπτυξιολογο σιγουρα !! ! Ξερεις ποσα πραγματα ειπα εγω οτι δεν τα κανει κ τελικα τα εκανε μετα απο 5-6 μηνες ?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 hours ago, Maria_Nap said:

    Καλησπέρα,

    Έλεγχο δεν έχουμε κάνει γιατί ,όπως απάντησα και σε άλλο σχόλιο,ακούει ότι τον ενδιαφέρει.Βεβαια αν χρειαστεί θα κάνουμε εννοείται.

    Όταν θέλει κάτι πάει απλά και το παίρνει η με τραβάει από το χέρι να πάμε μαζί να το φτάσουμε η να με πάει πχ κάπου να παίξουμε.

    Όσο για φαγητό και νερό δεν ζητάει.Του δίνω εγω ή αν τρώμε η πίνουμε  κάτι έρχεται ενθουσιασμένος και μας το παίρνει από τα χέρια η από το πιάτο και τρώει.

     

    Φαγητό και νερό δεν ζητουσε το δικό μου μέχρι τα 2.5 μπορεί και περισσότερο.  Δεν με είχε απασχολήσει ποτέ 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, ninaki80 είπε:

    Ξερεις τι γινετε διαβαζουμε τωρα τοσες πολλες πληροφοριες απτο ιντερνετ που καποιες φορες δυσκολευομαστε να ξεχωρισουμε ποτε πρεπει να ανησυχησουμε κ ποτε οχι... 

    Με αποτελεσμα αν ψαχνομασταν καθε φορα θα ειμασταν καθε δυο μηνες σε αναπτυξιολογο σιγουρα !! ! Ξερεις ποσα πραγματα ειπα εγω οτι δεν τα κανει κ τελικα τα εκανε μετα απο 5-6 μηνες ?

    Σύμφωνο απόλυτα αλλά όταν ένα παιδάκι φτάσει σχεδόν δύο χρονων και ο γονιός πιστεύει  πως το παιδι του είναι κάπως πίσω  στην ανάπτυξή δεν θεωρώ κακο να το ψάξει,δεν έχω μεγάλη εμπειρια από παιδιά ένα έχω 20 μηνών αλλα αν δεν εκτελούσε εντολές και δεν ανταποκρινόταν στο όνομα του προσωπικά θα το έψαχνα,αυτά τα δύο πράματα και το να δείχνει με το δάχτυλο μετά τους 13 μήνες ο παιδίατρος κάθε φορά με ρώταγε αν τα κάνει μέχρι να τα κατακτήσει .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πήγαμε στην παιδίατρο σήμερα για εμβόλιο και ασχολήθηκε πολύ μαζί του.

    Μας είπε ότι δεν έχει την εικόνα ενός παιδιού που που θα μπορούσε πχ να είναι στο φάσμα του αυτισμού.Γυριζε όταν τον φώναζε του έδινε παιχνίδια,στο κρυφτό που του έκανε γελούσε και αλληλεπιδρούμε.Του είπε πχ να βάλει ένα παιχνίδι σε ένα κουτί και δεν ακολούθησε την εντολή αλλά όταν του ειπα δωστο στη μαμά μου το έδωσε.Την κοιτούσε όταν του μίλαγε αλλά μετά συνέχιζε να παίζει με το παιχνίδι που του είχε τραβήξει την προσοχή. @λουκουμαδάκιόσο για αυτό που λες το κάνει κάποιες φορές,όχι πάντα.Σημερα του είπε η γιατρός να κοιτάξει κάτι και γύρισε και με κοίταξε πρώτα για να δει την αντίδραση μου.

    Γενικότερα μου είπε είναι πίσω αναπτυξιακα σε κάποια πράγματα αλλά όχι σε βαθμό που να με παρέπεμπε άμεσα σε αναπτυξιολόγο γιατί έτσι και αλλιώς είναι μικρός ακόμα.Μας είπε να δουλέψουμε λίγο τις εντολές παραπάνω  και να μην τον πιέζουμε σε σημείο που να εκνευρίζεται γιατί αυτό δρα αντίθετα και να τον δει πάλι τον Απρίλιο που θα κλείσει τα δύο.

    @ninaki80 συμφωνώ απόλυτα.Ειδικά αν δεις βίντεο στο youtube με παιδιά που έχουν διαγνωστεί στο φάσμα φαίνονται κάποια ως τυπικά νήπια.

    @Mamaloulou για το αν δείχνει μας είπε ότι αν επικοινωνεί με κάποιον τρόπο αυτό που θέλει δεν είναι τόσο σημαντικό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

      Καλησπέρα σε όλους,

    Θα ήθελα να κάνω ένα μικρό update για τους προβληματισμούς μου που είχα αναφέρει στο συγκεκριμένο θέμα σχετικά με των 2 ετών γιό μου.

    Μερικοί από αυτούς ήταν το ότι δεν αναπτύξει λόγο,εκτελεί ελάχιστες εντολές,δεν δείχνει ,δεν γυρίζει παντα στο όνομα του.

    Ζητάει την προσοχή μας,μιμείται κάποια ζωάκια και τραγουδάκια,χαιρετάει προσπαθεί να επικοινωνήσει με τον δικό του τρόπο,χαίρεται όταν μας βλέπει η βλέπει άλλα παιδάκια,δεν έχει επαναλαμβανόμενες συμπεριφορες.

    Επισκεφθήκαμε αναπτυξιολόγο.

    Διάγνωση "επίσημη" δεν μπορεί να γίνει ακόμα αλλά το πόρισμα είναι πως είναι υψηλής επικυνδινότητας για διάγνωση αυτιστικού φάσματος.

    Μας έγραψε εργοθεραπείες και θα τον ξαναδεί σε 6 μηνες.

    Μας σύστησε επίσης να τον στείλουμε βρεφονηπιακό.

    Καθώς λοιπόν είμαστε στην διαδικασία αναζήτησης κέντρου εργοθεραπείας θα ήθελα αν κάποια μανούλα έχει εμπειρία η έχει να μου δώσει κάποιο feedback να το αναφέρει η να επικοινωνήσει μαζί μου μέσω προσωπικού μηνύματος.

    Έψαξα στο φόρουμ για κάτι αντίστοιχο και δεν βρήκα...Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπερα σε ολ@ς ,

     

      Θα ηθελα τις γνώμες σας για τη μικρη μου που ειναι 15.5 μηνων, δίγλωσση (μενουμε στο εξωτερικο και πηγαινει σε ντόπιο παιδικο αλλα μιλαμε ελληνικα σπιτι). Αρχικα, δεν εχει περπατήσει, αλλα το παλεύει. Δεν εχει μιλησει ακομα και το ανησυχητικο ειναι οτι δεν καταλαβαινει λέξεις, δηλαδη δεν θα πει μαμα/μπαμπα για μας, μπορει να ψιλοπει τη λέξη αλλα δεν τη συνδυάζει με εμας, ενω δεν θα καταλαβει και «εντολή» (πχ δωσε το φαγητο σου). Δεν ξερει μεμονωμένες λέξεις, πχ γαλα -να πω βεβαια πως της μιλαμε κανονικα απο μωρο και Οχι λεξη λεξη, και στον παιδικο τ ακουει στην τοπική γλωσσα, οποτε δεν ξερω αν αυτο παιζει ρολο.

      Επισης, δεν δειχνει με το δάχτυλο. Δεν εχει δειξει ποτε για να της δωσουμε κατι, δεν εχει δειξει ποτε για να μας δειξει κατι που της αρεσει. 
     Κατα τα αλλα, μου φαίνεται ενα κοινωνικό παιδι που αποζητά την επαφη, αν ομολογω πως  δεν εχω εμπειρια με παιδια. Απο πολυ μικρη βεβαια μας ελεγαν ολοι (και στο δρομο ακομα) ποσο κοινωνικη ειναι γιατι επιζητά βλέμματικη επαφη, και χαμογελάει και χτυπιέται οταν την κοιτάνε. Μας αγκαλιάζει, μας κοιταει, στο παιχνιδι μας δινει τα παιχνιδια -αλλα Οχι συχνα. Ειναι ετσι-κ-ετσι στο να κοιταει εκει που της δείχνουμε με το δάχτυλο (το κανει αλλα εξαρταται αν θελει η αν ειναι κουρασμένη) και να γυριζει οταν τη φωνάζουμε με το ονομα της (οταν ειναι κουρασμένη, αλλα συχνα και οταν παιζει δεν δινει καμια σημασια).

      Στον παιδικο προσαρμόστηκε άψογα  απο τις πρωτες φορες, εκλαιγε φυσικα λιγο οταν φεύγαμε, αλλα μετα ξεχνιόταν στις αγκαλιές, και μας λενε παντα ποσο κοινωνικη ειναι και πως παιζει με τ αλλα παιδια και τις κοπέλες. 
      Ανησυχούμε μηπως τα σημάδια καθυστέρησης στη γλωσσα (εκφραση και αντίληψη), το γεγονός οτι δε δειχνει, και τα υπολοιπα μικρα σημεια ειναι σημαδια αυτισμού. Εχει κανεις ανάλογη εμπειρια; 
     

    Σας ευχαριστω που διαβάσατε ολο το κατεβατό μου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γειά σας  

    συγχωνεύσαμε το ερώτημά σας σε προυπάρχουσα συζήτηση παρεμφερούς θεματολογίας

    δείτε επίσης και συζητήσεις με αυτό το tag

    https://parents.org.gr/forum/tags/ομιλία/

     


    Βοηθήστε στη διατήρηση της λειτουργικότητας του forum κάνοντας χρήση της αναζήτησης και της αναφοράς. Οδηγίες για το πως γίνεται η αναζήτηση δείτε εδώ  Αν παρατηρήσετε κάποια δημοσίευση που θεωρείτε περίεργη επιθετική ή ενάντια στους κανόνες κάντε αναφορά δημοσίευσης  Οδηγίες για το πως γίνεται η αναφορά δείτε εδώ Ευχαριστούμε

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από elenik,
        Καλη σας ημερα,
        Χαιρομαι πολυ που σας βρηκα.
         
        Ειμαι μητερα ενος τριχρονου αγοριού.
         
        Θα μπω κατευθειαν στο θεμα γιατι ειμαι σε κατάσταση πανικου.
         
        Το παιδι μου δεν ηταν ποτε αυτο που λεμε ηρεμο παιδακι. Ειναι ζωηρος, πολυ ενεργητικος αλλα οχι ιδιαιτερα ομιλητικος (μιλαει οταν ξερει το περιβαλλον ή περασει 1/2 ωρα στον χωρο). Την πρωτη του κουβεντουλα την ειπε σε ηληκια 2 ετων και πριν μιλησει ήταν ιδιαιτερα επιθετικος (εκνευριζοταν που δεν μπορουσε να πει αυτο που ήθελε). Ακομα ειναι καπως επιθετικος οταν δεν περναει το δικο του. ΚΑταλαβαινει ομως τα παντα και ξερουμε τους βασικους κανονες.
         
        Με αφορμη το οτι εγω παντα ηθελα να εκφρασω καποιες αποριες μου σε καποιον ειδικο (περισοτερο για την ομιλια)πηγαμε σε καποιον παιδοψυχολογο του Δημου (πιστευα οτι θα μου εκανε καλο να μαθω καποια πραγματα).
         
        Λοιπον ηταν μια κυρια η οποια το μονο που εκανε για να τραβηξει την προσοχη του ηταν να πηγαινοφερνει εναν στυλο.
        Θεωρησε καλο σημαδι την προσκοληση του πανω μου (εγω παντα το ειχα για αρνητικο - οτι δεν τον αφηνει να προχωρησει).
        Και το κερασακι στην τουρτα ο μικρος μου μετα το 10λεπτο αρχισε να εξερευνει τον χωρο και της εκλεισε το κεντρικο πολυμπριζο.
        Οταν με ρωτησε για τις σχεσεις του με τα υπολοιπα παιδια της ειπα οτι οταν βλεπει πολλα και αγνωστα δεν παει κοντα . Οταν ειναι 2-3 του αρεσει να παιζει μαζι τους . Γενικα αποφευγει τον πανικο (ειναι τοσο κακο?) και του περνει καποιο χρονο να εξικοιωθει με νεα ατομα .
         
        Η διαγνωση της: Εχει επικοινωνιακη ανωριμοτητα και πρεπει να γραφτει στο "Περιβολακι" (ξερει κανεις κατι γι αυτο?) γιατι εχει ειδικους επικοινωνιολογους που θα βοηθησουν να βελτιωθει η ολη κατασταση (γιατι για εξαφανιση δεν...)
         
        Ο παιδιατρος επεσε απο τα συννεφα οταν του το ειπα και μου ειπε να παρω δευτερη γνωμη και δεν ειναι ειδικοτητα της μια τετοια διαγνωση αλλα παιδοψυχιατρου.
        Η παιδαγωγος του παιδικου σταθμου του δεν εχει παρατηρησει κατι τετοιο .
         
        Ξερει κανεις τι ειναι η επικοινωνιακη ανωριμοτητα και καποιον επικοινωνιολογο να μου συστησει? Θελω μια δευτερη γνωμη πριν βαλω το παιδι μου σε ολη αυτη την διαδικασια.
         
        Γενικα οτι γνωριζεται θα μου φαινοταν χρησιμο γιατι μεχρι να κλεισω ραντεβου και μεχρι να τον παει ειμαι σε μια κατασταση ανω κατω.
         
        ΑΑΑΑ! Μην ξεχασω .Τα βασικα σημαδια λεει που το διεγνωσε ειναι:
        1. Πιπίλα (ειναι ο τροπος του να αποκοπτει τους αλλους)
        2. Πανα (δειχνει την ανωριμοτητα του)
        3. Δεν μιλαει οταν ειναι σε αγνωστο περιβαλλον
        4. Ξυπναει τα χαραματα και συνεχιζει τον υπνο του στο κρεβατι μας.
         
        Ειναι οντως σημαδια? Εγω εκοψα την πιπιλα στο νηπιο και ο αντρας μου μιλησε στα 3. Αρα και εμεις εχουμε.
         
        HElpppppppppp
      • Από administrator,
        Όσοι γονείς έχετε παιδιά που έχουν διαγνωστεί ότι ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, μπορείτε να γράψετε εδώ την εμπειρία σας σχετικά με την διαδικασία της διάγνωσης καθώς και για τις συνθήκες που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε.
      • Από happy duckie,
        οταν γεννηθηκε ο μικρος μου μου ειπε η παιδιατρος του λητω οτι εχει κοντο χαλινο στην γλωσσα και οτι θα πρεπει πριν χρονισει το μωρο να του το κοψουμε για να μην εχει προβλημα στην ομιλια...
         
        η παιδιατρος μου ειπε οτι θα το παρακολουθουμε....
         
        γνωριζετε κατι γι΄αυτο?
         
         
      • Από BOB,
        Καλησπερα σε ολους/ες.
        Ηθελα να ρωτησω αν καποιοι απο εσας εχουν εμπειρια απο συναντηση με την κα Νικολαου στο Παιδων Πεντελης (τμημα αναπτυξης παιδιου), πως σας φανηκε? Εγω προσφατα πηγα και μου ειπε καποια πραγματα για το παιδι , που εχει καθυστερησει να μιλησει, (3 ετων περιπου) και δεν ξερω κατα ποσο πρεπει να τα ακολουθησω κατα γραμμα...
        Επισης αν εχετε υποψην καποιο καλο κεντρο για λογοθεραπεια, θα με ενδιεφερε να το μαθω, γιατι ειναι το επομενο που πρεπει να κανω..
        Ευχαριστω!
      • Από student,
        Καλή σας ημέρα,
        Έχω ένα παιδακι κοντα στα 3 που με έχει προβληματισει η επιλεκτική του ομιλία.
         
        Τους τρεις τελευταίους μηνες έχει λυθεί, κάνει προτασεις με 3 κ 4 λέξεις, εμπλουτίζει καθημερινά το λεξιλόγιο του. Παρ ολ αυτά έχω παρατηρήσει πως όταν βρίσκεται με κόσμο για λίγη ώρα είτε δεν μιλάει καθόλου είτε μιλάει χωρίς να καταλάβεινει ο άλλος ξεκάθαρα το τι λέει. Από την άλλη όταν υπάρχει κόσμος και πέρναει ώρα μαζί του, μιλάει κανονικά. Ίσως να νιώθει πιο οικεία και να εκφραζεται καλύτερα.
         
        Στον παιδικό σταθμό μου ανέφερε η δασκάλα του ότι το κάνει και ότι νευριάζει οταν δεν είναι κατανοητό αυτό που λεει. Στο σπίτι αυτό δεν συμβαινει, δεν το έχω δει ποτέ να νευριάζει επειδή δεν μπορεί να πει κάτι ίσα ίσα που με μιμείται και προσπαθεί να το πει αργά αργά όπως το λέω εγώ, ξανά και ξανά! 
        Ρώτησα για το πως τον αντιμετωπίζουν και μου είπε η δασκάλα του ότι τον ξαναρωτάει και μετά την 3η φορά εκείνος νευριάζει. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω κατά πόσο είναι βοηθητική αυτη η προσέγγιση.Θέλω να το συζητήσω μαζί της, νομίζω ότι χρειάζεται περισσότερη συζήτηση με το παιδί αλλά δεν θέλω να κάνω και υποδείξεις καθώς δεν γνωρίζω τον τρόπο που θα βοηθούσε το παιδί να εκφραζεται καλύτερα.
         
        Να αναφέρω ότι το παιδί πάει και γυρνάει από τον παιδικό σταθμό μέσα στην τρελή χαρά, τρώει κανονικά και σε θέματα συμπεριφοράς είναι πολύ καλός, ακούει, μαζεύει τα παιχνίδια του, είναι συνεργασιμος, συμμετέχει σε όλα. 
         
        Το παρατηρώ το φαινόμενο τον τελευταίο μήνα.. Υπάρχει κάποια μανούλα που να έχει περάσει από αυτό το στάδιο το παιδάκι της? Είναι θέμα ψυχολογίας πιστεύετε? 
        Ευχαριστω για τον χρόνο σας. 
      • Από Troll,
        Καλησπερα σε ολους...
        θα ηθελα να ρωτησω ποτε αρχιζει να μιλαει ενα παιδι... (δεν θυμαμαι απ' τον εαυτο μου, ημουνα μικρος)!
        Επισης υπαρχουν τροποι να καλλιεργηθει αποτελεσματικα αυτη η ικανοτητα (διαβασμα παραμυθιων, ραδιοφωνο, συζητηση)?
      • Από ΔΩΡΟΥΛΑ,
        Γειά σας: είμαι καινούρια στην παρέα και με αυτά που διαβάζω θέλω να μάθω πραγματικά ποια είναι η κρίσιμη ηλικία για την ομιλία του παιδιού. Εγώ έχω δύο μικρά:ένα κοριτσάκι γύρω στα 5 και ένα αγοράκι δύο ετών.Η μεγάλη μου μίλησε πολύ νωρίς ενώ ο μικρός δεν έχει πει ακόμη κουβέντα.Δεν προσπαθεί καθόλου να μιλήσει ενώ καταλαβαίνει τα πάντα και έχω κανονίσει να δω αναπτυξιολόγο σε λίγες μέρες γιατί έχω ανησυχήσει αρκετά. Έχει σχέση με το φύλο του παιδιού η αργοπορία στην ομιλία;
      • Από andrreas,
        Ο γιος μου ειναι 3,5 χρονων και δεν μιλαει.Μας εχει πει κατα καιρους διαφορες λεξεις καθαρες τις οποιες δεν τις επαναλαμβανει, εχει τρομερη αντιληψη ειναι πανεξυπνος αλλα σαν να ντρεπετε, σαν να αμυνετε να μιλησει.Καταλαβενει οτι του λεμε ολες τις ενοιες των εντολων, των παιχνιδιων λεει παππου γιαγια μαμα μπαμπα ντουζ νερο φως κοτα τσισα κακα τα περισοτερα γραμματα μερικα νουμερα κ.α. αλλα δεν κανει προτασεις. Χορευει γελαει παρα πολυ μετα αστεια μας, κανει τσισα μονος του, δεν τον ζορισαμε ποτε να ζητηση κατι του τα ειχαμε ολα ετοιμα στην ωρα τους.Ειναι οκταμηνιτης με κανονικη αναπτηξη δραστηριος παρα πολυ τακτικος με τα πραγματα του, μαζευει τα παιχνιδια του πριν παει για υπνο.Παει παιδικο σταθμο εδω και 3 μηνες και λει τα ονοματα των φιλων του.Αν καποιος μπορει να μας πει την γνωμη του θα θελαμε να των ακουσουμε.