Recommended Posts

    Κι όμως υπάρχει ελπίδα για όσων τα παιδιά δεν τρωνε στον παιδικό γιατί κι ο μικρός μου (2,5 σχεδόν) επί ένα μήνα δεν έφαγε μπουκιά, μετά από λίγες μέρες όμως που είχε λείψει με ίωση, ξαφνικά μου είπαν ότι έφαγε όλο το φαγητό!!!!

    Υπόψιν ότι είναι δύσκολος και λιγόφαγος και στο σπίτι (12 κιλά έχουμε κολλήσει μισό χρόνο) κι όμως στον παιδικό τρώει φαγητά που ούτε τα αγγίζει στο σπίτι, σπανακόρυζο και φασολάδα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    να πω και μια τελειως αλλη αποψη???

    ο γιος μου ειναι 3μιση σχεδον, παιδι που εδω και ενα χρονο κολλησε στα 15 κιλα... τρωει, αλλα ολη μερα κινειται λεει ο γιατρος, οποτε αφου ειμαστε στις καμπυλες ενταξει δεν ανησυχουμε.....και ξεκινησαμε παιδικο το Σεπτεμβρη...εγω τωρα ξερω οτι ο μικρος οταν πχ πιει το γαλα του και φαει πχ μιση τυροπιττα στις 10.30 .....μετα με το ζορι θα ξαναφαει μεσημεριανο στις 13.30 οκ??? και παμε παιδικο....και ερχονται τα χαρτακια...

    9.30 - γαλα, δημητριακα

    10.30 - σαντουιτσακι με κασερι και φρουτο (η πιττα η κεικ η κρουασαν)

    12 - γιουβαρλακια και ψωμι, σαλατα λαχανο καροτο, τυρι, και ΚΟΡΜΟΣ με την ενδειξη

    "ΕΦΑΓΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ"

    και το παιδι ερχεται 13.30......να πεσει να μας φαει!!!!!!!!!!!

    ο μικρος εν τω μετξυ μου λεει τα παντα, και ακουστε "Μαμα σημερα το γαλα μου το εχυσα και μου εδωσαν αλλο" "Μαμα τρωω μονο τη σαλατα και το τυρακι" "Μαμα το φαγητο ηταν σκετο ζουμακι και δεν εφαγα και πειναω..." ειπα να μη δινω απολυτη βαση στο παιδι και να δω τι παιζει, μια μερα πηγα να τον παρω στις 11.15 και πηρα το χαρτακι με τη διαβεβαιωση οτι εφαγε την Αρτα και τα Γιαννενα το παιδι....ειδα ομως οτι διπλα στο "ψαροσουπα" εγραφε για γλυκο "κρεμα"...παιρνω λοιπον τηλ και λεω "συγνωμη, κανει μετα το ψαρι να φανε κρεμα?" και μου απανταει η θεά......" Α, μη στεναχωριεστε, δε φαγανε, 12 τρωνε, απλα ειχαμε γραψει τα χαρτακια....."

    παντως μ αυτα και μ αυτα, ο μικρος ερχεται σπιτι τοσο πεινασμενος, ουσιαστικα με ενα γαλα και λιγο τυρι και σαλατα, που μεσα σε δυο μηνες βαλαμε 2,5 κιλα !!!!!!!!!!!! και απ την αλλη το χαιρομαι πιο πολυ να ξερω οτι το μεσημεριανο το δινω εγω.....ετσι που κανουν αυτες!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κι εμεις καπως οπως στο απο πανω μηνυμα ειμαστε. πολλες φορες αναρωτιεμαι αν το μηνιαιαο προγραμμα φαγητου τους που μας εχουν στειλει συμπιπτει οντως και καθε μερα τρωνε αυτα που λεει...τοσο παραξενεμενη ειμαι...

    Ξαφνικα απο κει που δεν ετρωγε (ηταν ομως κ κακοδιαθετη-ψιλοαρρωστη) αρχισε βαση των χαρτιων του σχολειου να τρωει...φαγητα που δεν ετρωγε ποτε. και μαλιστα προχθες εφαγε αρακα 2 πιατα!!!!

    Της βαζω βεβαια κι εγω παντα μια μπανανα και ενα δυο τυροπιτακια η μπισκοτα για να σιγουρευτω πως θα φαει οντως κατι αν πειναει.

    Βεβαια τη ρωταω τι φαγατε και αν εφαγε και μου λεει ναι. προχθες πχ που ειχανε ρεβυθορυζο, φαι που δε θα αγγιζε, μου ειπε δεν εφαγε οπως και αλλες φορες που εχουν πχ σουπα που δε την αγγιζει το χαρτακι λεει πως δεν εφαγε και ξερω πως ειναι αληθεια.... αλλα αρχισε ξαφνικα πχ να τρωει φακες και επιβεβαιωμενα μιας και εφαγε και σπιτι μας. και πρωινο λενε πως τρωει. τη ρωταω αν εφαγε και τι και λεει ναι εφαγα αυτο... οταν δεν τρωει δεν εχει προβλημα να μας πει πως δεν εχει φαει... ΜΟΛΙΣ γυρναει ομως τρωει ενα πιατο φαι... μηπως κουραζονται πια τοσο πολυ που δε τους φτανει και θελουν και σπιτι? μηπως τρωνε τοσο νωρις που μετα παλι ξεθεεωνονται? απο τις 1 ως τις 3μισι που ερχεται η δικια μου οντως ειναι αρκετες ωρες, και απο τη στιγμη που τρωει μονη της στο σταθμο φανταζομαι πως το μισο μπορει να πεφτει και κατω... τι να πω, ξαφνικα τους ανοιγει η ορεξη!!!?????


    d7i7p2.png?u2P8mcl6z0avp3.png?QbVqPift

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο γιος είναι τρεισίμισυ χρονών και 20 κιλά... κανονικός για την ηλικία του αλλά δεν θέλω να μου παχύνει.... Τον εχω στειλει παιδικό εδώ και δύο εβδομαδες, και φυσικά τις πρώτες μέρες δεν έτρωγε τιποτα... Ξεκίνησα να ακολουθώ και εγώ το προγραμμα του παιδικού.... Φασολάδα στον παιδικο, φασολάδα στο σπίτι, γλυτωσα και από τον πονοκέφαλο τι θα φάνε κάθε μέρα, και το παιδι δεν το έχει και δίπορτο... Το πρόβλημα μου είναι το εξής, από ένα σημείο και μετά, έτρωγε ένα πιατο στον παιδικό στις 12 και ένα στο σπιτι στις 1.30.... τοφαλος θα μου γίνει το αγοράκι μου....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα κι από μένα! Εγινε το θαύμα; Το κοριτσάκι μου τρώει! Και τρώει πράγματα που δεν τα τρώει στο σπίτι. Αλλά τρώνε πολύ νωρίς και ξαναπεινάνε. Και φυσικά στο σπίτι το ένα μας ξυνίζει και το άλλο μας βρωμάει!

    Εγώ πάντως είμαι πολύ ευχαριστημένη και πιστεύω πως αξίζουν συγχαρητήρια στην δασκάλα της γιατί ασχολήθηκε πολύ μαζί της και βλέπω αποτέλεσμα!


    AtKRp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Έχω αγχωθεί πάρα πολύ. Ο μικρός μου ξεκίνησε παιδικό τη Δευτέρα και μέχρι σήμερα (η πρώτη μέρα δεν πιάνεται, κάτσαμε μια ώρα), δεν έχει φάει μπουκιά στο σχολείο. Ούτε δεκατιανό ούτε μεσημεριανό. Από τις διακοπές και μετά στο θέμα φαγητό είχε βελτιωθεί πολύ. Στις διακοπές έτρωγε με τη μαμά μου και κάθε μέρα τελείωνε το πιάτο του. Στην επιστροφή κάναμε μεγάλη πρόοδο στο να τρώει μόνος του. Είναι τελείως αυτόνομος σε ότι τρώγεται με τα χέρια και με πιρούνι, με το κουτάλι έχουμε δουλειά ακόμη. Το θέμα είναι ότι δεν έφαγε ούτε το τοστ, που του αρέσει πολύ. Ούτε μακαρόνια με κιμά που είναι από τα αγαπημένα του. Δεν ξέρω αν φταίει το ότι έχουν διαφορετική όψη από αυτά που τρώει σπίτι ή δυσκολεύεται και δεν τον βοηθάει κανείς (έχω ενημερώσει ότι θέλει σπρώξιμο και βοήθεια με το φαγητό αλλά δεν είμαι εκεί). 3 μέρες ούτε μπουκιά. Δεν γίνεται να μένει όλη μέρα νηστικός. Όλοι μου έλεγαν ότι όταν θα πάει σχολείο θα βλέπει τα άλλα παιδάκια και θα τρώει, αλλά το αντίθετο βλέπω. Να τις πιέσω να βοηθάνε περισσότερο? Απ'ότι κατάλαβα δεν είναι της πίεσης εκεί γενικά..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πολλά παιδάκια το κάνουν αυτό στην αρχή, στο πλαίσιο προσαρμογής με το νέο περιβάλλον. Γενικά η προσαρμογή του είναι καλή; στο σπίτι μετά πως είναι;


    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna said:

    Έχω αγχωθεί πάρα πολύ. Ο μικρός μου ξεκίνησε παιδικό τη Δευτέρα και μέχρι σήμερα (η πρώτη μέρα δεν πιάνεται, κάτσαμε μια ώρα), δεν έχει φάει μπουκιά στο σχολείο. Ούτε δεκατιανό ούτε μεσημεριανό. Από τις διακοπές και μετά στο θέμα φαγητό είχε βελτιωθεί πολύ. Στις διακοπές έτρωγε με τη μαμά μου και κάθε μέρα τελείωνε το πιάτο του. Στην επιστροφή κάναμε μεγάλη πρόοδο στο να τρώει μόνος του. Είναι τελείως αυτόνομος σε ότι τρώγεται με τα χέρια και με πιρούνι, με το κουτάλι έχουμε δουλειά ακόμη. Το θέμα είναι ότι δεν έφαγε ούτε το τοστ, που του αρέσει πολύ. Ούτε μακαρόνια με κιμά που είναι από τα αγαπημένα του. Δεν ξέρω αν φταίει το ότι έχουν διαφορετική όψη από αυτά που τρώει σπίτι ή δυσκολεύεται και δεν τον βοηθάει κανείς (έχω ενημερώσει ότι θέλει σπρώξιμο και βοήθεια με το φαγητό αλλά δεν είμαι εκεί). 3 μέρες ούτε μπουκιά. Δεν γίνεται να μένει όλη μέρα νηστικός. Όλοι μου έλεγαν ότι όταν θα πάει σχολείο θα βλέπει τα άλλα παιδάκια και θα τρώει, αλλά το αντίθετο βλέπω. Να τις πιέσω να βοηθάνε περισσότερο? Απ'ότι κατάλαβα δεν είναι της πίεσης εκεί γενικά..

    Ειναι η πρώτη φορά που ουσιαστικά βρίσκεται εκτός δικού του περιβάλλοντος, ενδεχομένως να οφείλεται και σε αυτό, ίσως του έχει δημιουργήσει άγχος και τα παιδιά βρίσκουν διάφορους τρόπους να εκδηλώσουν το άγχος τους. Δεν μπορεί ο ίδιος να σου εκφράσει με λόγια αυτό που νιώθει ακόμα και αν ο λόγος του είναι ανεπτυγμένος οπότε θα σου το δείξει με τον τρόπο του. Στην θέση σου δεν θα τον πίεζα, θα του έδινα χρόνο να προσαρμοστεί στην νέα καθημερινότητα του.

    Προσπάθησε να μην του δείξεις το άγχος σου γιατί θα ταραχτεί ακόμα περισσότερο,  στα πλαίσια που μπορείς να καταλάβεις από την συμπεριφορά του πως περνάει στο σχολείο.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, vtgian said:

    Πολλά παιδάκια το κάνουν αυτό στην αρχή, στο πλαίσιο προσαρμογής με το νέο περιβάλλον. Γενικά η προσαρμογή του είναι καλή; στο σπίτι μετά πως είναι;

    Γενικά καλά. Κάθεται κάθε μέρα και παραπάνω και λέει ότι του αρέσει. Σήμερα μόνο με πήραν τηλ ότι ψιλοκλαίει ανα διαστήματα και με ζητάει και μήπως να τον πάρω λίγο νωρίτερα. Στο σπίτι κανονικά. Λίγα νεύρα παραπάνω τα βγάζει είναι η αλήθεια. Γενικά είναι δύσκολος με το φαγητό. Μπορεί δηλαδή να είδε το τοστ κομμένο αλλιώς και να μην το έφαγε. Να τους δίνω οδηγίες? Τα μακαρόνια με κιμά , μου είπε η μαμά μου που πήγε και τον πήρε και της τα έδωσαν πακέτο, ήταν κοχύλια αρκετά μεγάλα. Εκείνη θα του τα έκοβε μου είπε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, μαγιοπουλας said:

    Πως ειναιβτο προγραμμα της προσαρμογής Yovanna? Δεν είσαι ακόμη μαζί του?

    Όχι, μόνο την πρώτη μέρα ήμουν. Μέχρι χθες ήταν πολύ χαρούμενος. Το πρωί που τον πήγα έκαναν χαρά οι κοπέλες και μου έλεγαν τι απίστευτο παιδί είναι αυτό. Σήμερα απ'ότι μου είπαν άρχισε να συνειδητοποιεί ότι αυτό θα είναι κάτι μόνιμο και καθημερινό! Οπότε είχε ξασπασματάκια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna είπε:

    Γενικά καλά. Κάθεται κάθε μέρα και παραπάνω και λέει ότι του αρέσει. Σήμερα μόνο με πήραν τηλ ότι ψιλοκλαίει ανα διαστήματα και με ζητάει και μήπως να τον πάρω λίγο νωρίτερα. Στο σπίτι κανονικά. Λίγα νεύρα παραπάνω τα βγάζει είναι η αλήθεια. Γενικά είναι δύσκολος με το φαγητό. Μπορεί δηλαδή να είδε το τοστ κομμένο αλλιώς και να μην το έφαγε. Να τους δίνω οδηγίες? Τα μακαρόνια με κιμά , μου είπε η μαμά μου που πήγε και τον πήρε και της τα έδωσαν πακέτο, ήταν κοχύλια αρκετά μεγάλα. Εκείνη θα του τα έκοβε μου είπε.

     

    Άρα ένα ζόρι, ψυχολογικό τουλάχιστον, το νιώθει.

    Καλά και η δική μου ένα σωρό ιδιοτροπίες είχε στο φαγητό στο σπίτι (πιο μικρά κομμάτια ή πιο μεγάλα, είναι πολύ ψημένο, είναι λίγο ψημένο, αχ δεν ήθελα αυτό το ποτήρι) τα οποία είναι ξεκάθαρα χαϊδέματα. Στο σχολείο ή σε φίλες μια χαρά ήταν όλα, όπως και να της τα έδιναν. 

     

    Αρκετά παιδάκια στην αρχή είναι μια χαρά και μετά που αντιλαμβάνονται ότι είναι καθημερινό και πέφτει ο ενθουσιασμός, αρχίζουν την αντίδραση. Κουράζονται και παραπάνω. Δώσε του λίγο χρόνο ακόμα, τάιζέ τον καλά στο σπίτι και νομίζω είναι απλά φάση προσαρμογής. Να τον ρωτάς όμως τι είχανε κάθε μέρα και να τον ενημερώνεις για το τι θα φάνε (πάντα με ενθουσιασμό). Και ουδετερότητα όταν πει οτι δεν έφαγε. Δεν πειράζει, ίσως δοκιμάσεις αύριο που θα έχετε πχ ψαρόσουπα γιαμ γιαμ!

    • Μου αρέσει 1

    ndgFp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna είπε:

    Όχι, μόνο την πρώτη μέρα ήμουν. Μέχρι χθες ήταν πολύ χαρούμενος. Το πρωί που τον πήγα έκαναν χαρά οι κοπέλες και μου έλεγαν τι απίστευτο παιδί είναι αυτό. Σήμερα απ'ότι μου είπαν άρχισε να συνειδητοποιεί ότι αυτό θα είναι κάτι μόνιμο και καθημερινό! Οπότε είχε ξασπασματάκια.

    Μου φαινεταο λίγο παντως μόνο η πρώτη μέρα.εμας θα κρατησει μια εβδοναδα κ αν χρειαστει κ περισσότερο.Το να μην αντιδρούσε το παιδι δεν θα ήταν φυσιολογικο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κάνε υπομονή θα προσαρμοστεί, είναι ακόμα νωρίς. Το να φτάσει να τρώει σε ξένο χώρο, με ξένο κόσμο, μη γνώριμο φαγητό κλπ προϋποθέτει αρκετά μεγάλη προσαρμογή που δεν την έχει κατακτήσει το παιδί ακόμα προφανώς. Η κόρη μου που ήταν πολύ καλόφαγη έφαγε κάτι στον σταθμό στο τέλος της πρώτης εβδομάδας, μέχρι τότε τίποτα.

     

    Και τα πισωγυρίσματα στο πρόγραμμα είναι, όπως λες όταν θα συνειδητοποιήσει ότι ο σταθμός είναι μόνιμος. Ο γιος μου είχε κάνει ένα τέτοιο πισωγύρισμα στον μήνα πάνω και ενώ μέχρι τότε είχε πανεύκολη προσαρμογή.

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ πάντως είχα δει περυσιβμια πολυ καλή αναπτυξιολογο για τσεκάρισμα απλώς καλού κακού επειδή τα δυο είναι κομβική ηλικια.

    Μου ειπε λοιπον οτι η προσαρμογή πρέπει να γινει οπωσδηποτε ,οτι ειναι τεράστιας σημασίας κ οτι δεν πρέπει να περαστεί στο ντούκου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, μαγιοπουλας είπε:

    Εγώ πάντως είχα δει περυσιβμια πολυ καλή αναπτυξιολογο για τσεκάρισμα απλώς καλού κακού επειδή τα δυο είναι κομβική ηλικια.

    Μου ειπε λοιπον οτι η προσαρμογή πρέπει να γινει οπωσδηποτε ,οτι ειναι τεράστιας σημασίας κ οτι δεν πρέπει να περαστεί στο ντούκου.

     

    Από την άλλη, η μέση οικογένεια ενός 2χρονου ή 3χρονου το πάει σταθμό επειδή οι γονείς εργάζονται, για λόγους δηλαδή πρακτικούς και αναγκαιότητας. Στην οικογένεια αυτή, είναι αδύνατον να διατεθεί πχ μια εβδομάδα για προσαρμογή στον παιδικό σταθμό, εγώ είχα διαθέσει 3 μέρες και αυτές με μεγάλη πίεση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Deena είπε:

     

    Από την άλλη, η μέση οικογένεια ενός 2χρονου ή 3χρονου το πάει σταθμό επειδή οι γονείς εργάζονται, για λόγους δηλαδή πρακτικούς και αναγκαιότητας. Στην οικογένεια αυτή, είναι αδύνατον να διατεθεί πχ μια εβδομάδα για προσαρμογή στον παιδικό σταθμό, εγώ είχα διαθέσει 3 μέρες και αυτές με μεγάλη πίεση.

    Ναι.το καταλαβαινω απόλυτα.

    Εμεις πάντως θα αρχίσουμε με μισή ώρα την πρώτη μέρα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 hours ago, μαγιοπουλας said:

    Μου φαινεταο λίγο παντως μόνο η πρώτη μέρα.εμας θα κρατησει μια εβδοναδα κ αν χρειαστει κ περισσότερο.Το να μην αντιδρούσε το παιδι δεν θα ήταν φυσιολογικο

    Αυτή είναι η διαδικασία. την πρώτη μέρα μια ώρα με γονείς , τη δεύτερη περίπου το ίδιο με γονείς / συνοδούς κοντά στο σχολείο και μετά απλά προσθέτεις χρόνο τις επόμενες μέρες. Δεν υπήρχε περίπτωση μετά από 3 βδομάδες διακοπές να λείψω μια βδομάδα ακόμη. Την πρώτη μέρα πήγα μόνο. Και αν δεν είχε γυρίσει η μαμά μου για να πηγαίνει να τον παίρνει, θα καθόταν περισσότερο τις επόμενες μέρες. Αύριο θα δοκιμάσουμε full time. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

    Έχω αγχωθεί πάρα πολύ. Ο μικρός μου ξεκίνησε παιδικό τη Δευτέρα και μέχρι σήμερα (η πρώτη μέρα δεν πιάνεται, κάτσαμε μια ώρα), δεν έχει φάει μπουκιά στο σχολείο. Ούτε δεκατιανό ούτε μεσημεριανό. Από τις διακοπές και μετά στο θέμα φαγητό είχε βελτιωθεί πολύ. Στις διακοπές έτρωγε με τη μαμά μου και κάθε μέρα τελείωνε το πιάτο του. Στην επιστροφή κάναμε μεγάλη πρόοδο στο να τρώει μόνος του. Είναι τελείως αυτόνομος σε ότι τρώγεται με τα χέρια και με πιρούνι, με το κουτάλι έχουμε δουλειά ακόμη. Το θέμα είναι ότι δεν έφαγε ούτε το τοστ, που του αρέσει πολύ. Ούτε μακαρόνια με κιμά που είναι από τα αγαπημένα του. Δεν ξέρω αν φταίει το ότι έχουν διαφορετική όψη από αυτά που τρώει σπίτι ή δυσκολεύεται και δεν τον βοηθάει κανείς (έχω ενημερώσει ότι θέλει σπρώξιμο και βοήθεια με το φαγητό αλλά δεν είμαι εκεί). 3 μέρες ούτε μπουκιά. Δεν γίνεται να μένει όλη μέρα νηστικός. Όλοι μου έλεγαν ότι όταν θα πάει σχολείο θα βλέπει τα άλλα παιδάκια και θα τρώει, αλλά το αντίθετο βλέπω. Να τις πιέσω να βοηθάνε περισσότερο? Απ'ότι κατάλαβα δεν είναι της πίεσης εκεί γενικά..

    Δώσε του χρόνο, θέλει χρόνο να προσαρμοστεί στο καινούργιο του περιβάλλον το κάθε παιδί αντιδράει διαφορετικά άλλο με πίσω γύρισμα άλλο να μη τρώει άλλο με κλάμα κ νεύρα άλλο παιδί που είναι κοινωνικό να μη θέλει να παίζει με παιδιά κ πάει λέγοντας... Σιγά, σιγά όταν νιώσει ασφάλεια στο περιβάλλον το καινούργιο κ γνωρίσει καλά τις ρουτίνες του θα ξεκινήσει στη δική σας περίπτωση να τρώει, κ να κάνει καινούργια πράγματα που θα σε εκπλήξουν   κάθε αλλαγή και δύσκολη που λένε κ ιδικά σε ένα νήπιο που τώρα ξεκινάει να γνωρίζει τον κόσμο.. 

     

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και εγώ πιστεύω ότι είναι η προσαρμογή. Πολλά παιδιά ενώ στην αρχή δεν δείχνουν σημάδια αντίδρασης, αντιδρούν αργότερα όταν συνειδητοποίουν ότι χωρίζονται για κάποιες ώρες από τη μαμά / το σπίτι. Άλλα παιδιά αντιδρούν στον ύπνο ή όταν σε δουν όταν πας να τα πάρεις το απόγευμα. Πιστεύω ότι βλέποντας τα άλλα παιδάκια να τρώνε, θα συνηθίσει και το δικό σου. Καταλαβαίνω το άγχος σου, και εγώ παίρνω τηλέφωνο να ρωτήσω αν έφαγε γιατί υπάρχουν μέρες που δεν του αρέσει το φαγητό. Όμως βλέπω ότι διαλέγει και τρώει αυτό που του αρέσει από ένα πιάτο φαγητό, και επίσης παρατηρεί και τα άλλα παιδάκια.

    Δωστου λίγο χρόνο και κυρίως στον εαυτό σου, και θα δεις θα στρώσει και στο φαγητό. Το σημαντικό είναι ότι περνάει ωραία, οπότε θα του έρθει και η όρεξη. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna είπε:

    Αυτή είναι η διαδικασία. την πρώτη μέρα μια ώρα με γονείς , τη δεύτερη περίπου το ίδιο με γονείς / συνοδούς κοντά στο σχολείο και μετά απλά προσθέτεις χρόνο τις επόμενες μέρες. Δεν υπήρχε περίπτωση μετά από 3 βδομάδες διακοπές να λείψω μια βδομάδα ακόμη. Την πρώτη μέρα πήγα μόνο. Και αν δεν είχε γυρίσει η μαμά μου για να πηγαίνει να τον παίρνει, θα καθόταν περισσότερο τις επόμενες μέρες. Αύριο θα δοκιμάσουμε full time. 

    Καταλαβα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σήμερα δεκατιανό, χυμό και ψωμί και βούτυρο και μέλι, δεν άγγιξε. Μεσημεριανό ψάρι με πατάτες, τον τάισε λίγο ψάρι η διευθύντρια αλλιώς δεν θα έτρωγε τίποτα. Στο σπίτι μόνο εμάς που δεν έφαγε όταν γυρίσαμε. Τσάκισε 3 μεγάλους κεφτέδες και ένα ολόκληρο μεγάλο αγγούρι. Τα' χουν βρει σκούρα μαζί του! Το καλό είναι ότι σήμερα τον βάλανε για ύπνο και κοιμήθηκε! Γεμάτη μιάμιση ώρα! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Yovanna είπε:

    Σήμερα δεκατιανό, χυμό και ψωμί και βούτυρο και μέλι, δεν άγγιξε. Μεσημεριανό ψάρι με πατάτες, τον τάισε λίγο ψάρι η διευθύντρια αλλιώς δεν θα έτρωγε τίποτα. Στο σπίτι μόνο εμάς που δεν έφαγε όταν γυρίσαμε. Τσάκισε 3 μεγάλους κεφτέδες και ένα ολόκληρο μεγάλο αγγούρι. Τα' χουν βρει σκούρα μαζί του! Το καλό είναι ότι σήμερα τον βάλανε για ύπνο και κοιμήθηκε! Γεμάτη μιάμιση ώρα! 

     

    Παρόλο που τα δικά μου δεν είχαν πρόβλημα με το φαγητό κατά την προσαρμογή, καθότι ήταν μωράκια και έτρωγαν ακόμη ο,τι τους έδινες (είχαν λίγο θέμα με τον ύπνο γιατί θήλαζαν ακόμη και δυσκολεύονταν τον πρώτο καιρό να κοιμηθούν, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορια), θα σου πρότεινα να ακολουθείς το πρόγραμμα φαγητού του σταθμού τον πρώτο καιρό, καθώς αν πχ δεν φάει το ψάρι στο σταθμό και στο σπιτι έχεις τους αγαπημένους του κεφτέδες, θα συνεχίσει να το απορρίπτει περιμένοντας να γυρίσει να φάει κάτι καλύτερο και γιατί στο μυαλό του θα είναι υποδεέστερο το φαγητό του σταθμου. Ακολούθησε καλύτερα το ίδιο διατροφολογιο για λίγο καιρό, ώστε να νιώθει ότι δεν έχει εναλλακτικές και ότι είτε σταθμός είτε σπίτι το ίδιο είναι. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Merendoula said:

     

    Παρόλο που τα δικά μου δεν είχαν πρόβλημα με το φαγητό κατά την προσαρμογή, καθότι ήταν μωράκια και έτρωγαν ακόμη ο,τι τους έδινες (είχαν λίγο θέμα με τον ύπνο γιατί θήλαζαν ακόμη και δυσκολεύονταν τον πρώτο καιρό να κοιμηθούν, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορια), θα σου πρότεινα να ακολουθείς το πρόγραμμα φαγητού του σταθμού τον πρώτο καιρό, καθώς αν πχ δεν φάει το ψάρι στο σταθμό και στο σπιτι έχεις τους αγαπημένους του κεφτέδες, θα συνεχίσει να το απορρίπτει περιμένοντας να γυρίσει να φάει κάτι καλύτερο και γιατί στο μυαλό του θα είναι υποδεέστερο το φαγητό του σταθμου. Ακολούθησε καλύτερα το ίδιο διατροφολογιο για λίγο καιρό, ώστε να νιώθει ότι δεν έχει εναλλακτικές και ότι είτε σταθμός είτε σπίτι το ίδιο είναι. 

    Εννοείς ότι φαγητό φτιάχνουν στο σταθμό να φτιάχνω και εγώ? Αδύνατον! δεν ήξερε ότι θα έχουμε κεφτέδες. Ούτε έχω σκοπό να τον ξαναταίζω στο σπίτι. Κάτι έπρεπε να φάει όμως. Άλλωστε περιμένω πώς και πώς να αρχίσει να τρώει εκεί για να μην έχω να μαγειρεύω! Εμείς τρώμε και σουβλάκι!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Yovanna είναι φυσιολογικό όλο αυτό.Το παιδι ζει μια αλλαγή κ για λόγους απόλυτα κατανοητους δεν μπορεις να κάνεις την προσαρμογη μαζί του.Ζηταει σύνδεση μαζί σου.Το φαι το φέρνει πιο κοντά σου.

     Κοίτα  να του αφιερώσεις περισσοτερο χρόνο στο σπιτι .Μια φορά την εβδομαδα καθιέρωσε χρόνο για κατι μονο μαζι σου κ λεγε του ποσο σημαντική είναι αυτή η στιγμή για σένα.Αυτο μπορεί να είναι μια βόλτα σε ένα συγκεκριμένο μέρος κοντά στο σπίτι η χτενισμα των μαλλιων σου απο αυτόν.

    Να έχετε στο μυαλό σας καθημερινά για το παιδι τα 

    Crucial c's.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα