goody

Ψυχοσωματικα,πως τα αντιμετωπιζετε?

    Recommended Posts

    Στα φοιτητικα μου χρονια που ημουν μονη σε επαρχια πολυ μακρια απο οικογενεια και φιλους αρχισα ανα διμηνο να παθαινω κατι σαν γαστρεντεριτιδα αλλα τελικα δεν μου κραταγε ουτε μια μερα...εμετος και στομαχοπονος δηλαδη. Μια,δυο τελικα καταλαβα οτι το παθαινα απο το αγχος που ενιωθα καποιες στιγμες και ''θυμωσα'' με τον εαυτο μου που με αρρωσταινα και το αντιμετωπισα πολυ καλυτερα οποτε πηγε να με πιασει παλι και το εκοβα. Περασαν καμποσα χρονια ηρεμιας και δυστυχως τωρα παλι τα ιδια. Εχει συμβει μια αλλαγη στη ζωη μου οχι απαραιτητα κακη, αλλα με εχει αναστατωσει και νιωθω ανασφαλεια και παλι ψυχοσωματικα...

    Το παθαινετε? Πως το αντιμετωπιζετε?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Χμμ αυτο μεενδιαφερει και μενα πολυ...δυστυχως goody δεν εχω βρει κατι καλο γι αυτο περιμενω απο τις υπολοιπες μηπως παρω καμια ιδεα;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Που το βρήκες το φοβερό αυτό θέμα???:D

    Είναι το βασικό πρόβλημα της ζωής μου. Είμαι συνεχώς με σωματικά προβλήματα που προέρχονται από το άγχος!! Δεν αντέχω άλλο πια...

    Δεν ξέρω που να απευθυνθώ, έχω πιάσει όλες τις ιατρικές ειδικότητες και το μόνο που καταλήγουν όλοι είναι ότι....δεν έχεις τίποτα παθολογικό.... άγχος! Βέβαια η πηγή είναι το άγχος, εντάξει. Ομως βγαίνει με παθολογικό τρόπο στον οργανισμό μου, πχ. μυοσκελετικά προβλήματα, πονοκέφαλοι, μόνιμη ρινίτιδα, δύσπνοια κλπ. (είναι μακρύς ο κατάλογος). Οπότε.... αναγκαστικά για να θεραπευτεί το σύμπτωμα παίρνω τα αντίστοιχα φάρμακα (αντιφλεγμονώδη, φυσιοθεραπείες, αναλγητικά, αποσυμφορητικά μύτης με κορτιζόνη κλπ). Μετά από λίγο πάλι κάτι άλλο θα βγει ή θα επαναληφθούν τα ίδια.....

    Πώς έχουμε γίνει τόσο χάλια βρε κορίτσια???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για να μην πιασω τους ψυχολογους κι εγω ειπα πρωτα να παρω απλες συμβουλες απο συμπασχοντες μπας και ηρεμησω!!

    Και πραγματικα ειναι το χειροτερο μου αυτο που παθαινω, χιλιες φορες να πεσω με πυρετο στο κρεβατι παρα να κανω εμετους κλπ...γιαυτο οταν πρωτοκαταλαβα οτι ειναι ψυχολογικο τσαντιστηκα με τον εαυτο μου και οποτε πηγαινε να με ξαναπιασει χαλαρωνα αφου ηξερα οτι δεν ειμαι αρρωστη πραγματικα. Τωρα οτι και να σκεφτω οτι και να κανω, ακομα και χαπια που πηρα (ζαντακ, πριπεραν) τιποτα, το βαρος παραμενει! Μονο αν το συζηταω αποδυναμωνεται καπως... ωχ τι παθαμε βρε παιδια!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Για να μην πιασω τους ψυχολογους κι εγω ειπα πρωτα να παρω απλες συμβουλες απο συμπασχοντες μπας και ηρεμησω!!

    Και πραγματικα ειναι το χειροτερο μου αυτο που παθαινω, χιλιες φορες να πεσω με πυρετο στο κρεβατι παρα να κανω εμετους κλπ...γιαυτο οταν πρωτοκαταλαβα οτι ειναι ψυχολογικο τσαντιστηκα με τον εαυτο μου και οποτε πηγαινε να με ξαναπιασει χαλαρωνα αφου ηξερα οτι δεν ειμαι αρρωστη πραγματικα. Τωρα οτι και να σκεφτω οτι και να κανω, ακομα και χαπια που πηρα (ζαντακ, πριπεραν) τιποτα, το βαρος παραμενει! Μονο αν το συζηταω αποδυναμωνεται καπως... ωχ τι παθαμε βρε παιδια!!

     

     

    Στη μακριά....λίστα των ψυχοσωματικών μου είναι και η μόνιμη γαστροοισοφαγική παλλινδρόμηση/γαστρίτιδα. Είμαι με καθημερινό zurcazol εδώ και χρόνια. Αναγκαστικά πρέπει να βοηθήσεις τα συμπτώματα με φάρμακα. Δεν περνάνε από μόνα τους επειδή θα χαλαρώσεις..... έστω κι αν η πηγή είναι η ίδια. Αλήθεια τι εννοείς "χαλαρώνεις" , πώς τα καταφέρνεις???:-P:shock:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Εννοω οτι απο τη στιγμη που καταλαβα οτι εγω μου το προκαλω, το αντιμετωπιζα πιο ''δυναμικα'' οταν πηγαινε να με πιασει, δεν ετρεχα να αγκαλιασω τη λεκανη, φυσαγα ξεφυσαγα, εβαζα καμια μουσικη και το επαιρνα αλλιως! :D

    Τωρα ομως δεν πιανει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αντιμετώπιση του άγχους με φυσικά μέσα

     

     

     

     

    9k=

     

    Α) Ένας πολύ καλός τρόπος αντιμετώπισης του άγχους είναι η άσκηση και ιδίως η αερόβια (όπως τζόγκινγκ, κωπηλατική κτλ). Μπορείτε να κάνετε 20 λεπτά διάδρομο (treadmill) σε γυμναστήριο.

    Β) Αρωματοθεραπεία: αγοράστε κάποιο χαλαρωτικό αιθέριο έλαιο από το φαρμακείο και ρίξτε 2 – 3 σταγόνες σε ειδικό πήλινο δοχείο που έχει κερί στην βάση του και δοχειάκι στην κορυφή που το γεμίζουμε με νερό και διαλύουμε μέσα τα αιθέρια έλαια. Δοκιμάστε και συνδυασμούς αιθέριων ελαίων. Χαλαρωτικά αιθέρια έλαια είναι η λεβάντα, το ροδέλαιο και ροδόξυλο, το ιλάγκ – ιλάγκ, το δενδρολίβανο κ.α.

    Γ) Δοκιμάστε ένα ζεστό μπάνιο (σε κλασσική μπανιέρα χαλαρώστε για 20 – 30 λεπτά βυθισμένος στο νερό) που είναι χαλαρωτικό, ιδίως πριν τον ύπνο. Μάλιστα μπορείτε να διαλύσετε στο νερό αιθέρια έλαια όπως το δενδρολίβανο. Το ζεστό μπάνιο δεν συνίσταται σε ζεστό καιρό (καλοκαίρι). Αν δεν έχετε χρόνο, απλά κάντε ένα ντους.

    Δ) Πιείτε κάποιο χαλαρωτικό αφέψημα: τίλιο, χαμομήλι, φασκόμηλο, τσάι του βουνού, μέντα (βοηθάει και το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου).

    Ε) Ακούστε ήρεμη μουσική όπως Yanni (π.χ. το “Ιn my Time΄΄) ή ήρεμα κλασσικά κομμάτια (ιδίως με φλάουτο) ή ειδική χαλαρωτική μουσική που υπάρχει σε όλα τα δισκοπωλεία. Η ήρεμη μουσική , αλλά και το μπαρόκ, βοηθάνε στη συγκέντρωση π.χ. ενός μαθητή ή φοιτητή που μελετάει τα μαθήματά του. Ο χειρότερος εχθρός της μάθησης είναι η διάσπαση προσοχής (π.χ εξαιτίας νεύρωσης). Επίσης, να προτιμήσετε συλλογές lounge με ήχους από θάλασσα ή ορχηστρικές.

    ΣΤ) Χαλαρώστε σταδιακά τους μυς σας. Σφίγγοντας και χαλαρώνοντας όλους τους μυς του σώματός σας ανακουφίζει την ένταση και μέσα σε λίγα λεπτά θα αισθανθείτε πιο χαλαρά, χωρίς να χρειάζεστε κάποιο εξοπλισμό ή εκπαίδευση. Ξεκινήστε σφίγγοντας το πρόσωπό σας και μετρώντας μέχρι το 10

    Ζ) Η βαλεριάνα είναι φυτικό χαλαρωτικό για άγχος και αϋπνία και μπορείτε να το βρείτε στα φαρμακεία π.χ. το σκεύασμα Quite Life της εταιρίας Lanes που περιέχει και το βότανο πασιφλόρα, αλλά και συμπλέγματα της βιταμίνης Β που “κάνουν καλό στα νεύρα΄΄.

    Άλλο φυσικό ηρεμιστικό, κυρίως αντικαταθλιπτικό, είναι το βότανο Hyperici Herba με το εμπορικό όνομα Remotiv το οποίο θα βρείτε στα φαρμακεία.

    Υπάρχουν και ειδικά χαλαρωτικά χάπια με την ονομασία Αγιουβέρδα (Himalaya) που θα βρείτε επίσης στα φαρμακεία.

    Άλλο χαλαρωτικό είναι τα ανθοϊάματα Μπαχ τα οποία θα βρείτε στα φαρμακεία. Διαλύετε σταγόνες από το ανθο-ίαμα σε ένα ποτήρι νερό.

    Αγχολυτικό και αντικαταθλιπτικό είναι και το βότανο St John’s Wort που θα βρείτε στα φαρμακεία.

    Η) Δοκιμάστε και την ομοιοπαθητική. Κάποιος ομοιοπαθητικός μπορεί να σας συνταγογραφήσει αγχολυτικά. Αποφύγετε τη μέντα (τσίχλες, οδοντόκρεμες) όταν λαμβάνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα.

    Θ) Ψυχολογική βοήθεια από ειδικό: ψυχολόγο (λεκτική προσέγγιση με χρήση ειδικής μεθόδους για τη συγκεκριμένη περίσταση π.χ. γνωσιακή – συμπεριφορολογική θεραπεία) ή ψυχίατρο (συχνότερα σε ψυχιατρικό υπόβαθρο, όπως κατάθλιψη, και χρήση φαρμάκων που συνήθως έχουν παρενέργειες και συχνά προκαλούν εθισμό). Προτιμείστε κάποιον ψυχίατρο που προχωράει σε υποστηρικτική (λεκτική) θεραπεία και δεν ξεφορτώνεται τον ασθενή απλά φορτώνοντάς τον με φάρμακα (τα οποία συχνά είναι αναπόφευκτα όταν το άγχος είναι αφόρητο).

    Ι) Κι ένα μυστικό: Φτιάξτε ένα μη στρεσογόνο περιβάλλον στο χώρο που εργάζεστε. Αν π.χ. το γραφείο σας είναι γκριζωπό και σκοτεινό, κολλήστε φωτογραφίες από αγαπημένα σας πρόσωπα ή όμορφες αφίσες στους τοίχους. Τοποθετήστε 1-2 μικρά γλαστράκια με λουλούδια και μην παραλείπετε να του δίνετε τη «νότα» της κάθε εποχής π.χ. μερικά πασχαλινά διακοσμητικά για αυτή την περίοδο. Η δική σας προσωπική νότα, θα μετατρέψει το γραφείο σε ένα χώρο που μπορεί να είναι επαγγελματικός, αλλά δεν χρειάζεται να είναι άσχημος και να σας δημιουργεί το αίσθημα της πίεσης. Προσέξτε, βέβαια, μην το παρακάνετε.

    10 «όπλα» ενάντια στο στρες

    Δείτε πώς θα μειώσετε το στρες και τα ενοχλητικά συμπτώματά του με ακόμα δέκα απλούς καθημερινούς τρόπους

    - Οι αγχολυτικές τροφές:

    Καταπολεμήστε φυσικά τις στρεσογόνες καταστάσεις με τις σωστές τροφές, που μπορούν να αποδειχθούν φάρμακα. Αν δεν το έχετε κάνει ήδη, εντάξτε τα παρακάτω τρόφιμα στο διαιτολόγιό σας και δείτε την διαφορά:

    *Πορτοκάλια: Η βιταμίνη C που περιέχουν, εκτός από όλες τις άλλες θετικές επιδράσεις της στον οργανισμό, μειώνει τα επίπεδα των ορμονών που προκαλούν στρες και επαναφέρει την πίεση και την κορτιζόλη στις κατάλληλες ποσότητες. Μάλλον η γνωστή παροιμία για το μήλο και τον γιατρό έχει αποκτήσει ανταγωνιστή.

    *Σπανάκι: Το μαγνήσιο που περιέχεται στο συγκεκριμένο λαχανικό διατηρεί την ορμόνη της κορτιζόλης σε χαμηλά επίπεδα και βοηθά έτσι στην καταπολέμηση του άγχους που αυτή προκαλεί. Έχετε δει ποτέ αγχωμένο τον Ποπάυ;

    *Ψάρια: Τα ω-3 λιπαρά που μπορούμε να λάβουμε από τον τόνο ή τον σολομό δεν κάνουν καλό μόνο στην καρδιά, αλλά και στην γενικότερη υγεία του οργανισμού, θωρακίζοντάς τον ενάντια στους στρεσογόνους παράγοντες.

    *Μαύρο τσάι: Η επιστήμη ερεύνησε το θέμα και κατέληξε πως το μαύρο τσάι βοηθά στην αντιμετώπιση άσχημων για την ψυχολογική υγεία καταστάσεων. Σε σχετικό πείραμα, όσοι κατανάλωσαν μαύρο τσάι μετά από μια αγχωτική περίσταση δήλωσαν πιο ήρεμοι από αυτούς που ήπιαν κάποιο άλλο αφέψημα, ιδιαίτερα καφέ.

    *Φυστίκια Αιγίνης και αμύγδαλα: Μία χούφτα από αυτούς τους ξηρούς καρπούς κάθε μέρα ρίχνουν την πίεση του αίματος και βοηθούν τον οργανισμό να διαχειριστεί καλύτερα την έκρηξη αδρεναλίνης που συνοδεύει τις κρίσεις άγχους.

    *Συνθετικοί υδατάνθρακες: Ή αλλιώς, δημητριακά, ψωμί και ζυμαρικά, πάντα ολικής άλεσης. Οι συγκεκριμένοι υδατάνθρακες έχει αποδειχθεί πως ενισχύουν την δράση της σεροτονίνης, μιας ουσίας στον οργανισμό που μας κάνει να… αισθανόμαστε όμορφα.

    *Ένα ποτήρι ζεστό γάλα πριν τον ύπνο: Η συνήθεια που πάντα μας προέτρεπαν οι γονείς μας να υιοθετήσουμε διαθέτει την χημική της εξήγηση. Το ασβέστιο έχει μυοχαλαρωτική δράση και δίνει στο σώμα μας το σύνθημα για να ηρεμήσει, να ξεκουραστεί και να κοιμηθεί ήσυχα.

    - Υπνοθεραπεία

    Οι σωστές συνήθειες ύπνου είναι βάλσαμο για τον οργανισμό μας, καθώς τον βοηθούν να είναι ξεκούραστος και να εμποδίζει το στρες να μας κατακλύσει. Άλλωστε, τις ώρες που κοιμόμαστε, λήγει ο συναγερμός του άγχους και το σώμα και το πνεύμα μας μπορεί να χαλαρώσει. Διατηρήστε ένα ικανοποιητικό ωράριο ύπνου και προσπαθήστε να είστε συνεπείς με αυτό.

    - Αλλάξτε ξυπνητήρι

    Όπως είπαμε, ο ύπνος είναι πολύ σημαντικός. Δεν είναι κρίμα να τον ολοκληρώνετε με ένα άσχημο ξύπνημα, βεβιασμένο από έναν ενοχλητικό, μονότονο και άχαρο ήχο; Βάλτε ένα ευχάριστο τραγούδι ως ήχο ξυπνητηριού και αναθέστε στον αγαπημένο σας τραγουδιστή να σας λέει την πρώτη καλημέρα. Αλλάξτε ανά διαστήματα τον ήχο, για να μην… πλήττετε ποτέ το πρωί και να μην έχετε «μούτρα» όλη την υπόλοιπη ημέρα.

    - Ασκήσεις εναντίον του στρες

    Ένα υγιές και γυμνασμένο σώμα μπορεί να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά τους παράγοντες που προκαλούν άγχος. Προτιμήστε τις αερόβιες ασκήσεις, οι οποίες προκαλούν την έκκριση των πολύτιμων ενδορφινών, των ορμονών της «ευτυχίας».

    - Μασάζ

    Ένα καλό μασάζ πάντα μας βοηθά να χαλαρώσουμε, ακόμη κι αν δεν προέρχεται από τα έμπειρα χέρια ενός ειδικού, αλλά από αυτά του αγαπημένου μας προσώπου. Συνδυάστε το με αρωματικά κεριά και απαλή μουσική και θα έχετε πετύχει ένα καίριο πλήγμα εναντίον όλων αυτών που σας κατέτρεχαν καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας.

    - Το γιατρικό του σεξ

    Η σεξουαλική δραστηριότητα ανήκει στα πιο απολαυστικά «φάρμακα». Τονώνει τον οργανισμό, βοηθά το αίμα να κυκλοφορήσει καλύτερα, μειώνει την κορτιζόλη, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, και φυσικά, δεν είναι αγγαρεία για κανέναν. Make love, not stress…

    - Πάρτε ανάσα

    Κυριολεκτικά, πάρτε ανάσα. Το κλισέ που αναφέρουμε πάντα σε δύσκολες καταστάσεις όντως λειτουργεί. Την επόμενη φορά που θα σας κυριεύσει το άγχος, καθίστε, πάρτε βαθιά ανάσα, κρατήστε την αναπνοή σας όσο μπορείτε και στην συνέχεια αφήστε την σιγά σιγά. Επαναλάβετε μέχρι να αισθανθείτε καλύτερα. Για πιο προχωρημένους, δοκιμάστε μερικά μαθήματα yoga για να νιώσετε στον οργανισμό σας όλα τα αγχολυτικά της οφέλη.

    - Θέστε έναν στόχο την φορά

    Η συχνότερη αιτία στρες είναι η προσπάθεια να στριμώξουμε όλες τις υποχρεώσεις μας σε περιορισμένο χρόνο και να πελαγώνουμε στην σκέψη ότι δεν προλαβαίνουμε. Η λύση είναι να προχωρούμε βήμα-βήμα, θέτοντας έναν μικρό στόχο κάθε φορά και επικεντρώνοντας την προσοχή μας σε αυτόν. Επίσης, δεν είναι κακό να γνωρίζουμε τις δυνατότητες και τις αντοχές μας και να αρνούμαστε να αναλάβουμε παραπάνω υποχρεώσεις από αυτές που αντέχουμε.

    - Ενυδάτωση

    Μια βόλτα μέχρι την βρύση ή ένα μπουκαλάκι νερό στην τσάντα μας είναι οι πιο εύκολες κινήσεις και κρύβουν περισσότερα οφέλη από όσα θα περίμενε κανείς. Το νερό μας διατηρεί ενεργούς και αποβάλλει τοξίνες από τον οργανισμό μας. Αυτό σημαίνει πως μας απαλλάσσει από τις ουσίες του στρες και τονώνει την σωματική και πνευματική μας κατάσταση. Και φυσικά, δεν κοστίζει τίποτα. Δείτε αναλυτικά τι μας προσφέρει το νερό σε παλιότερο δημοσίευμα του in2life.

    - Ψυχοθεραπεία

    Όταν το στρες αποκτά ανησυχητικές διαστάσεις και οι κρίσεις άγχους διαδέχονται τα ψυχοσωματικά προβλήματα, η επίσκεψη σε έναν ψυχοθεραπευτή είναι η καλύτερη λύση. Δεν χρειάζεται να φτάσουμε στο απροχώρητο για να ζητήσουμε βοήθεια, καθώς ο ειδικός θα μας βοηθήσει να χτυπήσουμε το πρόβλημα στην ρίζα του και να το αντιμετωπίσουμε με περισσότερη αποτελεσματικότητα.

    Τέλος, τεράστια σημασία έχει η αιτιολογική θεραπεία, δηλαδή η εύρεση της αιτίας του άγχους. Για παράδειγμα, συχνή είναι η αγχώδης αντιδραστική νεύρωση – συχνά καταθλιπτικού τύπου – που σχετίζεται με απωθημένες εμπειρίες και αρνητικά συναισθήματα που ανάγονται συνήθως στην παιδική ηλικία π.χ. κάποιος καταπιεστικός ή αδιάφορος γονέας, διαζύγιο και γενικά προβλήματα στην σχέση με τους γονείς. ‘Ετσι, για την αντιμετώπιση του άγχους τεράστια σημασία έχει η αλλαγή του τρόπου ζωής, πάντα με αιτιολογική αντιμετώπιση του άγχους και όχι απλά με αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του με φάρμακα.

     

     

     

     

     

    Το διαβάσαμε από το: Αντιμετώπιση του άγχους με φυσικά μέσα (updated) http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/08/updated.html#ixzz3E7f8eNpW

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ψυχοσωματικά? Εδώ το καλό δειγματολόγιο:

    Από 21 χρονών έβγαζα φλύκταινες στα πόδια, οι οποίες είχαν ανοδικές τάσεις. Πήγα σε διάφορους δερματολόγους, ακόμα κ στου Συγγρού κ η λύση ήταν: κορτιζόνη, κορτιζόνη, κορτιζόνη. Επί 2 χρόνια χρησιμοποιούσα "φτιαχτή" από φαρμακεία, την άπλωνα από γάμπες μέχρι κ κάτω από το στήθος, 2 φορές την ημέρα!!!!! Τελικά πήγα σε μία δερματολόγα αστέρι που με πλάκωσε σε κάτι πανάκριβες κρέμες (Avene κλπ), αφροντούς κλπ κ βρήκα την υγειά μου άμεσα. Σταδιακά μείωσα την χρήση αυτών των καλλυντικών, ακολουθώντας τις οδηγίες της γιατρού μου, μέχρι που πλέον χρησιμοποιώ καλλυντικά κ σαπούνια του εμπορίου. Πάει αυτό, έφυγε, πέρασε!

    Συνεχίζουμε:

    Ίδια ηλικία, στα 21-22 άρχιζα να βγάζω έρπη απλό (!!) στην ηβική περιοχή ή πίσω στην μέση. Σκασίλα μου, δεν φαινόταν, έβαζα πού κ πού zovirax.

    Από τότε που ήμουν έγκυος στο μικρό σκατό μου παρουσίαζα στοματίτιδες απλές (!!) που διαρκούσαν 3 εβδ. Ανεκτός ο πόνος, οκ...

    K ξεκινάμε από τότε που γέννησα με επιθέσεις του ανωτέρω έρπη, να βγάζω 2-3-4-5 μαζεμένους, δεν προλάβαινε να αναρρώσει ο ένας, τσουπ! ο άλλος. Ή ταυτόχρονα, δεν είχαν τέτοια διακριτικότητα να περιμένουν. Η δερματολόγα σήκωνε τα χέρια ψηλά: δεν γίνεται να εμφανίζεις επιπλέον έρπη ενώ υπάρχει ένας εν ενεργεία! Το κεντρικό νευρικό μου σύστημα είχε χτυπήσει κόκκινο. Επιβαλλόταν να ηρεμήσω! Ναι οκ της έλεγα, ακόμα ψάχνω να βρω το κουμπάκι όμως...

    Συνεπεία των απανωτών επιθέσεων έρπη ήταν να εμφανίσω πολύμορφο ερύθυμα, κοινώς έγινα πουά, είχα την εμφάνιση ενός ασθενή με ανεμοβλογιά, ευτυχώς όχι στην μούρη (μην χαλάσουμε την βιτρίνα), παντού αλλού όμως... Πήρα μεγάλες δόσεις πόσιμης κορτιζόνης για να φύγει, αλλιώς τσου!

    Κ επιπλέον οι στοματίτιδες έγιναν ερπητικές: μία απαίσια, επίπονη, επίμονη κατάσταση που δεν μπορώ να περιγράψω. Κ συνεχώς υποτροπίαζε, κ μετά παρουσίαζα υποτροπή πάνω στην ήδη υπάρχουσα υποτροπή. Κ θυμάμαι να οδηγώ κ να κλαίω, όλο να κλαίω επειδή πονούσα κ επειδή δεν άντεχα άλλο πια αυτό τον πόνο! Κ στην δερματολόγα μου που πήγα σε κάποια από τις υποτροπές είχα καταρρεύσει κ πάλι κλάμα.... Κ να μου λέει να ηρεμήσω διότι 2η υποτροπή δεν εμποδίζει 3η κ 4η υποτροπή κοκ.

    Πέρυσι το καλοκαίρι έγινε αυτό.

    Πέρυσι τον Ιούλιο που πήγα στην γιατρό μου είχα: 5-6 έρπη(τες? κλίνεται αυτό?), πολύμορφο ερύθυμα κ πολλαπλώς υποτροπιάζουσα ερπητική ουλοστοματίτιδα!!!!

     

    Κ για έναν άσχετο πολύ πολύ πολύ σοβαρό λόγο αποφάσισα να πάω σε ψυχολόγο πέρυσι 1η Οκτωβρίου, με εβδομαδιαία παρακολούθηση... Κ ευτυχώς βρήκα ψυχολόγο που μου κάνει κ με έχει βοηθήσει. Με βοήθησε να ξεπεράσω τον εαυτό μου, να γίνω καλύτερη μαμά, να έχω καλύτερη σχέση...

     

    Κ όλως τυχαίως (!!) μειώθηκαν οι επισκέψεις του έρπη, από σχεδόν εβδομαδιαίους σε 3-4 φορές τον χρόνο, κ αυτές τις φορές έρχεται ένας-ένας, δεν κάνουν πάρτυ. 1-2 φορές έπαθα ελαφριά απλή στοματίτιδα, η οποία πέρασε σε 2-3 ημέρες. Α! Κ άλλο ένα κρούσμα πολύμορφου ερυθύματος πριν κανά 2μηνο, αλλά τότε μου έτυχαν πράγματα που μου είχαν ταράξει το σύμπαν μου, οπότε αυτό το θεώρησα λογικό. Άσε που το πέρασα πιο ελαφριά.

     

    Οπότε καλή μου goody, αφού σου κατέθεσα όλο το σιχαμένο δερματολογικό κ μη ιατρικό ιστορικό μου, σου προτείνω να πας σε ψυχολόγο. Yes I know δεν σου περισσεύουν 50 ευρά/εβδ, αλλά ούτε θα σου περισσεύουν να ξοδεύεις τα ίδια λεφτά σε γαστρεντερολόγους ή άλλους γιατρούς που θα αποφασίσει το νευρικό σου σύστημα να ξεσπάσει, ούτε σε φάρμακα...

     

    Αν σε βολεύει η περιοχή του Ν. Ηρακλείου Αττικής, σου συστήνω τον δικό μου ψυχολόγο....


    GEXxp3.png

    Αν ήσουν άνεμος, εγώ σε κράτησα!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Bobonela πολυ χρησιμες συμβουλες αν και δεν ξερω στην πραξη την κρισιμη ωρα ποσο βοηθανε, τωρα που εχω χαλαρωσει παντως καλα μου ακουγονται.

    Clelia κοριτσι μου τι να πω....τρομερα ολα αυτα που εχεις περασει! Μπραβο σου που βρηκες γιατρια!! Πραγματικα σε τοσο εντονα ψυχοσωματικα εννοειται η βοηθεια ενος καλου ψυχολογου ειναι απαραιτητη (bobonela μου νομιζω κι εσυ με ολες αυτες τις παθησεις πρεπει να το σκεφτεις).

    Κι εγω το σκεφτομαι και θα ηθελα τα στοιχεια του ψυχολογου σου αν δω και επιμεινουν τα ψυχοσωματικα ή αρχισω να εχω συχνοτερα εννοειται θα παω κι εγω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ψυχοσωματικά? Εδώ το καλό δειγματολόγιο:

    .........................................................

     

    Καλά....απίστευτα αυτά που διαβάζω! Πώς τα κατάφερες βρε κορίτσι??? Μπράβο σου! Δηλ. ήταν στρες?? Και με έναν ψυχολόγο πώς φεύγει αυτό το ρημάδι? Δεν είναι πονοκέφαλος να σου δώσει το ντεπόν.... Πώς σε απαλλάσσει απ'αυτό?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κι εγω στο club δυστυχως...ισοφαγητικη παλινδρομηση και κρισεις πανικου.Ειδικα οι κρισεις πανικου...ο εφιαλτης της ζωης μου..ευτυχως εχουν 4 χρονια να με πιασουν αλλα ξερω οτι αυτα τα ψυχοσωματικα τα ατιμα δεν περνανε ποτε οριστικα.Καπως, καπου, καποτε..οταν σε βρισκουν ευαλωτο επιστρεφουν.

     

    Παντως θα με ενδιεφερε κι εμενα να μας αναφερει η κοπελα παραπανω με ποιο τροπο βοηθαει ο ψυχολογος...μιας κι εγω ακομα δεν εχω παει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα....

     

    έλκος δωδεκαδακτύλου, ταχυκαρδίες, αρρυθμίες, άπνοια, αυξομειώσεις πίεσης, πονοκέφαλοι, μουδιάσματα στο κεφάλι, πρησμένοι λεμφαδένες, εξετάσεις, εξετάσεις, εξετάσεις

     

    πλέον τα αγνοώ.. πίνω πολύ νερό και τα αγνοώ, τα καταπίνω με το νερό. το πιο πρόσφατο σύμπτωμα οι αυξομειώσεις της πίεσης. η φαρμακοποιός που συνέστησε ψυχολόγο-ψυχίατρο. αυτά!


    FPh8p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Bobonela πολυ χρησιμες συμβουλες αν και δεν ξερω στην πραξη την κρισιμη ωρα ποσο βοηθανε, τωρα που εχω χαλαρωσει παντως καλα μου ακουγονται.

    Clelia κοριτσι μου τι να πω....τρομερα ολα αυτα που εχεις περασει! Μπραβο σου που βρηκες γιατρια!! Πραγματικα σε τοσο εντονα ψυχοσωματικα εννοειται η βοηθεια ενος καλου ψυχολογου ειναι απαραιτητη (bobonela μου νομιζω κι εσυ με ολες αυτες τις παθησεις πρεπει να το σκεφτεις).

    Κι εγω το σκεφτομαι και θα ηθελα τα στοιχεια του ψυχολογου σου αν δω και επιμεινουν τα ψυχοσωματικα ή αρχισω να εχω συχνοτερα εννοειται θα παω κι εγω.

     

    Goody hypnotherapy 1000 φορές!! Εκανα hypnobirthing για να προετοιμαστω για τον τοκετο και να αντιμετωπίσω οτι και να γίνει και αν και κατέληξα σε επειγουσα καισαρικη παλι, χρησιμοποίησα τις μεθόδους του hypnotherapy και ειχα μια απίστευτη γέννα (και αντιμετώπισα οτι πόνο ειχα τοκετού και αιμορραγίας πλακούντα χωρις να καταλαβαινω τον πόνο... Δεν ξερω αν με καταλαβαίνεις)

     

    Αν μπορεις οικονομικά πήγαινε σε σεμινάριο η κανε μαθήματα σπίτι αλλιώς υπαρχουν τελεια βιβλία της Marie Morgan και CD!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια τα ψυχοσωματικά είναι ένα καμπανάκι του οργανισμού. Κάτι προσπαθεί να σας πει το σώμα σας, κάτι το οποίο εσείς δεν βλέπετε και επειδή το έχετε κάνει για μεγάλο διάστημα αυτό, δεν έχει άλλο τρόπο να βρει διέξοδο και ξεσπά στο σώμα. Αυτό το κάτι βοηθά ο ψυχολόγος να βρείτε και όσο το ανακαλύπτετε τα σωματικά συμπτώματα αρχίζουν να μειώνονται. Οπότε αν θέλετε να σωθείτε ασχοληθείτε με την ρίζα του προβλήματος. Με κάθε άλλη μέθοδο κάνετε όσα βλέπει η πεθερά που λέμε και τα ψυχοσωματικά δεν θα σταματήσουν. Και τα χρήματα που θα έχετε σπαταλήσει σε γιατρούς κάθε ειδικότητας θα είναι περισσότερα και το πρόβλημα απλά θα συνεχίζει να υπάρχει...


    "Great is the human who has not lost his childlike heart"-Mencius

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ψυχοσωματικά..εεε;;;

    μπράβο goody που άνοιξες τέτοιο θέμα,ίσως αυτό μου συμβαίνει τελικά και ενα χρόνο τώρα ούτε καν πήγε το μυαλό μου σε κάτι τέτοιο..,

     

    Πριν ενα χρόνο έβγαλα στις μασχάλες μουμεγαλα σπυράκια,πολύ επιπονα... Μόλις έφευγαν έρχονταν άλλα,τελικά πηρα αντιβίωση και φύγαν για περίπου δυο μήνες,μετα όμως πάλι τα ίδια και χειρότερα...έμεινα έγκυος και το πρόβλημα έγινε ακόμα πιο μεγάλο,γεμιζα σαν μεγάλους καλόγερους και πέθαινα απ'το πόνο,ο ενας μάλιστα χρειάστηκε χειρουργείο με ολική νάρκωση στην 7 η εβδομάδα κύησης...έπειτα άρχισα να βγαζω και στο υπόλοιπο σώμα...,

     

    Τώρα που το σκέφτομαι με αφορμή το θέμα,όταν άρχισε το πρόβλημα είχα αρκετο άγχος εκείνη την περίοδο και οταν έμεινα έγκυο ς είχα ακόμα περισσότερο και τότε χειροτερεψαν ακομη πιο πολυ τα πράγματα...κι αυτό γιατί κανείς δεν μπορούσε να μου πει τι έχω,στην αρχή λέγανε λογω αποσμητικων,ξύρισμα κτλ, αλλα οταν το πρόβλημα μεταφέρθηκε σε όλο το σώμα κανείς δεν έβρισκε απάντηση,οι εξετάσεις καθαρές...,

     

    Το συνδέω με το άγχος γιατί εδω και τρεις μήνες περίπου που έχω ξεαγχωθει αρκετά,το πρόβλημα έχει μειωθεί σε σημαντικό βαθμο...

     

    Λέτε να είναι ψυχοσωματικά;;;;

     

    -Σορρυ που κούρασα,τα είπα και ξεσκασα....

    πολλές φορές σκέφτηκα να ανοίξω θέμα εδώ μήπως και κάποια έχει κατι παρόμοιο,αλλα....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πολύ πιθανό χαρά.. Μια γνωστή μου από το άγχος της έπεσε σαν σε κώμα, δεν μπορούσε να περπατήσει,νοσηλεύτηκε κάποιες μέρες κ οι γιατροί έλεγαν για σκλήρυνση κατα πλάκας! Και τελικά ήταν απλό άγχος... Τρομερό πόσο μπορούμε να επηρεάσουμε το σώμα μας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Από τα είκοσι έχω κρίσεις πανικού. Τώρα στα 38 συνεχιζονται που και που,και τον τελευταίο καιρό έχω αρρυθμίες. Όταν με πιάνει η κρίση προσπαθώ να διαβάσω κάτι,να παίξω με το κινητό ή το ταμπλετ μέχρι να ηρεμησω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πολύ πιθανό χαρά.. Μια γνωστή μου από το άγχος της έπεσε σαν σε κώμα, δεν μπορούσε να περπατήσει,νοσηλεύτηκε κάποιες μέρες κ οι γιατροί έλεγαν για σκλήρυνση κατα πλάκας! Και τελικά ήταν απλό άγχος... Τρομερό πόσο μπορούμε να επηρεάσουμε το σώμα μας!

     

    Μόνο τρομερό;;;;

    κι ιδιαίτερα οταν το μυαλό μας δεν πάει καν στο ποιά είναι η πραγματική αιτία...είχα αρχίσει να πιστεύω πως εχω κάποια σοβαρή μόλυνση ή κάτι τέτοιο κι ολημερίς βρίζω τους γιατρούς που κανείς δεν μπορεί να βρει τι έχω...έκρυβα την εγκυμοσύνη μου για πέντε μήνες καθώς ήμουν σίγουρη εξαιτίας του θέματος μου κάτι θα παει στραβά.,,,τώρα που βλέπω πως το μωρό είναι καλά κ πλησιάζει ο τοκετός δεν εχω τόσο άγχος και οπως ειπα κ πριν υπάρχει φοβερή βελτίωση....

     

    Θα ξαναδιαβάσω ολα τα μηνύματά πιο προσεκτικά για τρόπους αντιμετώπισης..,,

     

    Κ παλι μπράβο goody...,ίσως είναι ψυχοσωματικά!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο ψυχολογος με βοηθησε κανοντας μου... ψυχοθεραπεια :).

    Πραγματικα δεν ξερω πώς λειτουργει ολο αυτο, αλλα προφανως ειναι αυτο που εχει σπουδασει ο ανθρωπος, κ ξερει να το κανει καλα.

    Δεν ξαπλωνεις σε ενα ντιβανι κ ο αλλος σημειωνει... Καμια σχεση!

    Απλα καθε εβδ ειναι σαν να βγαινω για καφε με εναν φιλο μου κ του λεω διαφορα: τι με απασχολησε, ποιος με εκνευρισε στην δουλεια, κατι που μου εκανε εντυπωση. Δεν μιλαμε συνεχεια για το αρχικο το θεμα μου που με ωθησε να παω, αν κ συχνα επανερχομαστε, αφου ειναι κατι που με καιει κ στην ουσια για αυτο δουλευουμε. Ουτε εχουμε κανει εκτενη αναφορα στα ψυχοσωματικα μου, απλα του εχω αναφερει πως εμφανιζω διαφορα κατα καιρους, κ μεχρι εκει...

    Κ απο κει κ περα, καπως το κανει, με καποιον τροπο, κ λυνει το κουβαρι που εχει μπροστα του... Θελει ομως πολλη δουλεια κ απο την μερια του πελατη... Αν καποιος δεν ειναι αποφασισμενος να νιωσει καλυτερα κ δεν ειναι ειλικρινης, δεν νομιζω πως θα βγει καποιο αποτελεσμα.

     

    Πλεον νιωθω σταθερη, οτι παταω στα ποδια μου. Κ με πιανει ενα παραπονο γιατι γιατι γιατι επετρεψα στον εαυτο μου να καταρρευσει, αν κ ο ψχλ δεν με αφηνει να εχω τετοιες σκεψεις: ειναι κατι που το εχω αφησει πισω μου, τωρα παμε μπροστα κ τα εχουμε αφησει πισω...

     

    Οποτε Bobonela και Niki, δεν υπαρχει μαγικη συνταγη, δεν ερχεται ενας ανθρωπος κ κανει αμπρα καταμπρα κ σου λυνει τα θεματα. Αποδεχομαστε οτι υπαρχει κατι που πρεπει να διορθωσουμε. Τωρα αυτο ειναι: οι εκρηξεις θυμου, το μονιμο αισθημα θλιψης, πανικου, ο,τιδηποτε μας απασχολει τελος παντων. Κ μεσα απο οοοοολο αυτο, διορθωνονται ΚΑΙ αυτα που ερχονται παρεουλα με το προβλημα μας: τα ψυχοσωματικα.

     

    Πιο σωστα δεν θα μπορουσε να τα εχει πει καποιος (οποτε Βobonela, οχι, δεν ηταν στρες αυτο που με επνιγε. Αλλο ηταν, αλλα εννοειται ολο αυτο το χαλι που ειχα στο μυαλο μου, εφερνε ΚΑΙ στρες):

     

    Κορίτσια τα ψυχοσωματικά είναι ένα καμπανάκι του οργανισμού. Κάτι προσπαθεί να σας πει το σώμα σας, κάτι το οποίο εσείς δεν βλέπετε και επειδή το έχετε κάνει για μεγάλο διάστημα αυτό, δεν έχει άλλο τρόπο να βρει διέξοδο και ξεσπά στο σώμα. Αυτό το κάτι βοηθά ο ψυχολόγος να βρείτε και όσο το ανακαλύπτετε τα σωματικά συμπτώματα αρχίζουν να μειώνονται. Οπότε αν θέλετε να σωθείτε ασχοληθείτε με την ρίζα του προβλήματος. Με κάθε άλλη μέθοδο κάνετε όσα βλέπει η πεθερά που λέμε και τα ψυχοσωματικά δεν θα σταματήσουν. Και τα χρήματα που θα έχετε σπαταλήσει σε γιατρούς κάθε ειδικότητας θα είναι περισσότερα και το πρόβλημα απλά θα συνεχίζει να υπάρχει...

     

    Goody και Elpida, μην περιμενετε να καταρρευσει ο οργανισμος σας για να απευθυνθειτε σε ειδικο, μην φερετε τον εαυτο σας στα ορια του, please!


    GEXxp3.png

    Αν ήσουν άνεμος, εγώ σε κράτησα!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πρίν μείνω έγκυος στο 2ο, και όντας αγχωμένη με την αγορά του σπιτιού (οικονομικά, χαρτιά για αφορολόγητο κλπ, δόσεις) βγάζω επιβεβαιωμένη(με υπέρηχο) βρογχοκήλη και κατά τον γιατρό μου έπρεπε να παίρνω Τ4. Εγώ επειδή ήθελα άμεσα να μείνω έγκυος δεν το παίρνω. πάω ύστερα από 6-12 μήνες (αφού αγοράσαμε το σπίτι) και ως δια μαγείας έχει φύγει ο όζος που ήταν τόσο μεγάλος που φαινόταν με το μάτι κι φυσικά ψηλαφόταν. Ο γιατρός μου λέει: είδες το χάπι? !!!!

    Επίσης με το έκζεμα ανάμεσα στα δάχτυλα των χεριών μόνο, με ταλαιπωρεί απο όταν θυμάμαι τον εαυτό μου. Βγαίνει στο τέλος Σεπτέβρη, με αποκορύφωμα το Δεκέμβρη-Γενάρη να είναι ματωμένα τα δάχτυλα, και φεύγει ως δια μαγείας το καλοκαίρι. Ο γιατρός λέει οτι φεύγει λόγω ήλιου και θάλασσας αλλά εγώ ξερω ότι το καλοκαίρι δεν έχει ούτε σχολεία, ούτε φροντιστήρια, ούτε τρέξιμο!!!

    Το χειρότερο κορίτσια είναι ότι, το υπέρμετρο άγχος αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό και αυτο με τη σειρά του δίνει τα ψυχοσωματικά και στο τέλος τα ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ. Ταλαιπωρούμαι με πρόβλημα στο ανοσοποιητικό, και κέρδισα για μια ζωή ταλαιπωρία, νοσοκομεία, θεραπείες ενδοφλέβιες και φυσικά μια ασθένεια που και να κάνω ψυχοθεραπεία τωρα, δεν θα φύγει ποτε. Ελεος!! Αν ξαναζούσα την ζωή μου, το μόνο που θα ήθελα ήταν να γεννηθω αναίσθητη.......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ειχα πριν 3 χρονια κρισεις πανικου τις οποιες αντιμετωπισα με φαρμακα τα οποια εδω και 1 χρονο τα εχω κοψει και υποτιθεται οτι ειμαι καλα αλλα δεν ειμαι τελειως......αν και ουτε τα φαρμακα με εκαναν τελειως καλα αλλα τεσπα....το θεμα ειναι τα ψυχοσωματικα τα οποια νομιζα πως ειχαν τελειωσει ομως ενα εντονο ψυχοσωματικο το οποιο καθε φορα το αντιμετωπιζα με επιτυχια εχει τωρα επανελθει......αυτο του πονοκεφαλου.....με πιανει λοιπον ενας πονοκεφαλος ο οποιος χτυπαει στις ακριες του μετωπου και επισης στην πισω μερια του κεφαλιου εκει που ενωνεται με τον αυχενα....κατι σαν κεφαλαλγια......το θεμα ειναι οτι καταλαβαινω πληρως οτι το προκαλω εγω η ιδια....λογω της αναπνοης μου.....δεν ξερω πως να το εξηγησω κανεις δεν καταλαβαινει......απλα οταν ειμαι αγχωμενη και σκεφτομαι πως ειναι η αναπνοη μου εγω υιοθετω εκεινη την στιγμη μια τεχνικη αναπνοης περιεργη που μου προκαλει πιεση στο κεφαλι....δεν ξερω πως αλλιως να το πω...σαν με την αναπνοη μου οταν εκπνεω πιεζω καποια νευρα μεσα στο κεφαλι και ετσι ξεσπαει σε κεφαλαλγια......οταν δεν το σκεφτομαι ομως μου περναει.....το εχει παθει καμια σας?????? στην ουσια οι πονοκεφαλοι λογω αγχους με αυτο τον τροπο δεν δημιουργουνται???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ειχα πριν 3 χρονια κρισεις πανικου τις οποιες αντιμετωπισα με φαρμακα τα οποια εδω και 1 χρονο τα εχω κοψει και υποτιθεται οτι ειμαι καλα αλλα δεν ειμαι τελειως......αν και ουτε τα φαρμακα με εκαναν τελειως καλα αλλα τεσπα....το θεμα ειναι τα ψυχοσωματικα τα οποια νομιζα πως ειχαν τελειωσει ομως ενα εντονο ψυχοσωματικο το οποιο καθε φορα το αντιμετωπιζα με επιτυχια εχει τωρα επανελθει......αυτο του πονοκεφαλου.....με πιανει λοιπον ενας πονοκεφαλος ο οποιος χτυπαει στις ακριες του μετωπου και επισης στην πισω μερια του κεφαλιου εκει που ενωνεται με τον αυχενα....κατι σαν κεφαλαλγια......το θεμα ειναι οτι καταλαβαινω πληρως οτι το προκαλω εγω η ιδια....λογω της αναπνοης μου.....δεν ξερω πως να το εξηγησω κανεις δεν καταλαβαινει......απλα οταν ειμαι αγχωμενη και σκεφτομαι πως ειναι η αναπνοη μου εγω υιοθετω εκεινη την στιγμη μια τεχνικη αναπνοης περιεργη που μου προκαλει πιεση στο κεφαλι....δεν ξερω πως αλλιως να το πω...σαν με την αναπνοη μου οταν εκπνεω πιεζω καποια νευρα μεσα στο κεφαλι και ετσι ξεσπαει σε κεφαλαλγια......οταν δεν το σκεφτομαι ομως μου περναει.....το εχει παθει καμια σας?????? στην ουσια οι πονοκεφαλοι λογω αγχους με αυτο τον τροπο δεν δημιουργουνται???

     

    Καλησπέρα, όταν λες ότι έπαιρνες φάρμακα κ τα έκοψες, να υποθέσω πως τόσο η λήψη όσο κ η διακοπή έγινε με την καθοδήγηση γιατρού σωστά; Δε γνωρίζω από κρίσεις πανικού, όμως αν θες κ είςαι Αθήνα μπορώ να σου συστήσω έναν αξιόλογο νευρολόγο που γνωρίζω και που σίγουρα μπορεί να σε βοηθήσει.


    jTRQp2.png KPxIp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπέρα, όταν λες ότι έπαιρνες φάρμακα κ τα έκοψες, να υποθέσω πως τόσο η λήψη όσο κ η διακοπή έγινε με την καθοδήγηση γιατρού σωστά; Δε γνωρίζω από κρίσεις πανικού, όμως αν θες κ είςαι Αθήνα μπορώ να σου συστήσω έναν αξιόλογο νευρολόγο που γνωρίζω και που σίγουρα μπορεί να σε βοηθήσει.

     

    γεια σου σευχαριστω πολυ για την προταη αλλα εχω βαρεθει κιαλλους γιατρους.....οι σκεψεις μου πρεπει να αλλαξουν.....και στο παρελθον εφοσον τα καταφερα μπορω και τωρα...ναι τα φαρμακα και η ληψη και η διακοπη εγινε απο γιατρο......απλα δεν βοηθανε και οι συνθηκες.....κανω κατι για να βελτιωθει η ζωη μου και να τωρα με αυτο που γινεται στην κυβερβνηση δεν μπορω να το καταφερω....οποτε λεω κατσε μα υαρχουν και χειροτερα ...αλλα εχω κουραστει......απλα θελω να μου πειτε αν το εχει ζησει κανεις αλλος αυτο με την αναπνοη. και τον πονοκεφαλο.....:cry:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    γεια σου σευχαριστω πολυ για την προταη αλλα εχω βαρεθει κιαλλους γιατρους.....οι σκεψεις μου πρεπει να αλλαξουν.....και στο παρελθον εφοσον τα καταφερα μπορω και τωρα...ναι τα φαρμακα και η ληψη και η διακοπη εγινε απο γιατρο......απλα δεν βοηθανε και οι συνθηκες.....κανω κατι για να βελτιωθει η ζωη μου και να τωρα με αυτο που γινεται στην κυβερβνηση δεν μπορω να το καταφερω....οποτε λεω κατσε μα υαρχουν και χειροτερα ...αλλα εχω κουραστει......απλα θελω να μου πειτε αν το εχει ζησει κανεις αλλος αυτο με την αναπνοη. και τον πονοκεφαλο.....:cry:

     

    Δυστυχώς, δεν το γνωρίζω κορίτσι μου. Να έχεις πίστη στον εαυτό σου κ αφού τα κατάφερες στο παρελθόν μπορείς να τα καταφέρεις κ τώρα. Εύχομαι να το ξεπεράσεις σύντομα κ χωρίς τη βοήθεια φαρμάκων. Κάνε πράγματα που σε ευχαριστούν κ μείνε μακριά από ανθρώπους που σε χαλάνε. Αν αλλάξεις καποια στιγμή γνώμη, στείλε μου μνμ. Σε χαιρετώ!


    jTRQp2.png KPxIp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα