Σισυ19

Αρνητικότητα μεγάλη για την εγκυμοσύνη.

    Recommended Posts

    Καλησπέρα σε όλες... Περνώ το θάρρος να γράψω εδώ

    Γιατι πρεπει να το μοιραστώ και να παρω επιτέλους μια απόφαση

    .. Ειμαι σχεδόν 2 μηνών εγκυος αλλα καθόλου ευχαριστημένη

    Ειμαι 22 ετών κ φοβάμαι πολυ. Ο σύντροφος που θέλει παρα πολυ το

    Μωρο ... Και απο τους γονείς μου θα έχω μεγάλη βοήθεια... Πριν μείνω

    Εγκυος ήθελα η μάλλον έτσι νόμιζα.. Τωρα κάθε μέρα που

    Περνάει το θελω όλο κ λιγότερο. Ωρες ωρες νιώθω

    Πως δεν το θελω. Φοβάμαι οτι θ απομακρυνθω κ δεν θα έχω χρόνο με τον

    Σύντροφο μου, φοβάμαι πως ειμαι μικρή φοβάμαι τη γέννα

    (Γιατι θα κανω καισαρικη λόγω χρόνιου προβλήματος)

    φοβάμαι να έχω ενα μωρο κ δεν θελω. Ομως ο σύντροφος μου το θέλει

    Παρα πολυ κ δεν θελω να τον απογοήτευσω

    . Εκείνος μου λέει αφού δεν ειμαι καλα να παρω να

    Κλείσω ραντεβού για άμβλωση , ομως εγω δεν το κανω...

    Δεν ξέρω τι να κανω... Ειμαι σε απόγνωση... Όντως

    Δεν το θελω ; Η ειναι της εγκυμοσύνης διαταραχές;

    Και αν δεν το θελω γιατι δεν περνώ μια απόφαση..φοβάμαι πολυ για ολα

    Ευχαριστω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    φιλη μου

     

    βλεπω πως μεσα σου έχεις πολλες αμφιβολίες-φαινεσαι λιγο μπερδεμένη

     

    καποια πραματα που θα βοηθούσαν θα ηταν

     

    1.μια εκ βαθεων συζητηση με το συντροφο σου--μπορει νσε στηριξει κατα τη διαρκεια της εγκυμοσυνης?? μετα τη γεννα εχει τη διαθεση να βοηθάει ????

     

    2.φοβασαι οτι εισαι μικρη και θα αλλάξει η ζωή σου σε όλα?

     

    πιστεψε με ως μαμα με 2 μικρα -σε οποια ηλικια και να κάνεις μωρο ,η ζωη σου θα αλλάξει σε όλους τους τομεις.και οσα χρονια και αν περασουν ποτε δεν θα νιωσεις πραγματικα ετοιμη να κάνεις παιδι. ειναι το πρωτογνωρο για κάθε γυναικα

     

    3.λες οτι μπορει να απομακρυνθεις απο το συντροφο¨ειναι αλήθεια οτι το μωρο θελει πολυ χρονο απο τη μαμα. αν ομως μοιραζεσετε τις ευθυνες απο τη μια και συζητατε για τα καινουρια συναισθηματα που σας εφερε το μωρο κ στους δυο, αυτο σας κρατα ενωμένους. Παντα το ζευγαρι πρεπει να βρισκει λιγο χρονο για τη σχεση του. με καλη επικοινωνια και πολυ συζητηση μενετε ενωμενοι νομιζω

     

    4 για τη καισαρικη αυτο ειναι το λιγοτερο--ειναι πολυ ασφαλης τεχνικη τωρα πια

     

    όλες οι γυναικες οταν πρωτομαθαμε για την εγκυμοσυνη ταραχτηκαμε -ακομα και αυτες που το επιδιωκουν ταραζονται στην αρχη. Τα συναισθηματα ειναι περιεργα.

     

    Νομιζω με την καταλληλη στηριξη ομως όλα παιρνουν το δρομο τους.Ειδικα με την στηριξη του συντροφου

     

     

    Θα μπορουσες να μιλησεις με κάποιον ψυχολογο -οχι για να σου πει τι θα κάνεις -αλλα για νακαταλάβεις τι πραγματικα θέλεις

     

    ευχομαι τα καλυτερα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    φιλη μου

     

    βλεπω πως μεσα σου έχεις πολλες αμφιβολίες-φαινεσαι λιγο μπερδεμένη

     

    καποια πραματα που θα βοηθούσαν θα ηταν

     

    1.μια εκ βαθεων συζητηση με το συντροφο σου--μπορει νσε στηριξει κατα τη διαρκεια της εγκυμοσυνης?? μετα τη γεννα εχει τη διαθεση να βοηθάει ????

     

    2.φοβασαι οτι εισαι μικρη και θα αλλάξει η ζωή σου σε όλα?

     

    πιστεψε με ως μαμα με 2 μικρα -σε οποια ηλικια και να κάνεις μωρο ,η ζωη σου θα αλλάξει σε όλους τους τομεις.και οσα χρονια και αν περασουν ποτε δεν θα νιωσεις πραγματικα ετοιμη να κάνεις παιδι. ειναι το πρωτογνωρο για κάθε γυναικα

     

    3 για τη καισαρικη αυτο ειναι το λιγοτερο--ειναι πολυ ασφαλης τεχνικη τωρα πια

     

    όλες οι γυναικες οταν πρωτομαθαμε για την εγκυμοσυνη ταραχτηκαμε -ακομα και αυτες που το επιδιωκουν ταραζονται στην αρχη. Τα συναισθηματα ειναι περιεργα.

     

    Νομιζω με την καταλληλη στηριξη ομως όλα παιρνουν το δρομο τους.Ειδικα με την στηριξη του συντροφου

     

     

    Θα μπορουσες να μιλησεις με κάποιον ψυχολογο -οχι για να σου πει τι θα κάνεις -αλλα για νακαταλάβεις τι πραγματικα θέλεις

     

    ευχομαι τα καλυτερα

    Έχω την απόλυτη στήριξη του σε όλα... Εγω ειμαι

    Πολυ φοβισμένη κ δεν ξέρω ακριβώς γιατι...

    Ειναι όλα μαζι ... Ίσως βιάστηκα να ζητήσω παιδι

    Ίσως ομως βιάζομαι τωρα να καταδικάζω καταστασεις... Όπως και να

    Χει σ ευχαριστω πολυ για το χρόνο σου και τις

    Συμβουλές σου... Ειμαι κ αγχωδης άνθρωπος πολυ και

    Όλα με τρομοκρατούν ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σίσυ, είσαι πολύ τυχερή κι εσύ και το μωρό σου που έχετε στήριξη από το μπαμπά και από την οικγένειά σου. Υπάρχουν κοπέλες που είναι εντελώς μόνες τους-ο μπαμπάς άφαντος, η οικογένεια δεν θέλει το παιδί, και πάλι τα καταφέρνουν μόνες τους.

     

    Είναι μεγάλη η αλλαγή και σίγουρα θα προτιμούσες να ήταν αργότερα, αλλά το παιδί σου υπάρχει αυτή τη στιγμή και μεγαλώνει. Μέχρι να συνηθίσεις την ιδέα της μητρότητας, θα σου είναι περίεργη αυτή η κατάσταση. Αλλά όταν γεννηθεί το παιδί σου και το μυρίσεις, θα κλαις από ευτυχία. Δεν θα μπορείς να πιστέψεις πόση χαρά, ομορφιά και ευτυχία θα σου φέρει αυτό το πλασματάκι.

     

    Χρειάζεσαι απλά χρόνο να συνηθίσεις την αλλαγή. ;)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπέρα σε όλες... Περνώ το θάρρος να γράψω εδώ

    Γιατι πρεπει να το μοιραστώ και να παρω επιτέλους μια απόφαση

    .. Ειμαι σχεδόν 2 μηνών εγκυος αλλα καθόλου ευχαριστημένη

    Ειμαι 22 ετών κ φοβάμαι πολυ. Ο σύντροφος που θέλει παρα πολυ το

    Μωρο ... Και απο τους γονείς μου θα έχω μεγάλη βοήθεια... Πριν μείνω

    Εγκυος ήθελα η μάλλον έτσι νόμιζα.. Τωρα κάθε μέρα που

    Περνάει το θελω όλο κ λιγότερο. Ωρες ωρες νιώθω

    Πως δεν το θελω. Φοβάμαι οτι θ απομακρυνθω κ δεν θα έχω χρόνο με τον

    Σύντροφο μου, φοβάμαι πως ειμαι μικρή φοβάμαι τη γέννα

    (Γιατι θα κανω καισαρικη λόγω χρόνιου προβλήματος)

    φοβάμαι να έχω ενα μωρο κ δεν θελω. Ομως ο σύντροφος μου το θέλει

    Παρα πολυ κ δεν θελω να τον απογοήτευσω

    . Εκείνος μου λέει αφού δεν ειμαι καλα να παρω να

    Κλείσω ραντεβού για άμβλωση , ομως εγω δεν το κανω...

    Δεν ξέρω τι να κανω... Ειμαι σε απόγνωση... Όντως

    Δεν το θελω ; Η ειναι της εγκυμοσύνης διαταραχές;

    Και αν δεν το θελω γιατι δεν περνώ μια απόφαση..φοβάμαι πολυ για ολα

    Ευχαριστω

     

     

    καλησπερα κι απο μενα!

     

    πραγματι ειναι πολυ λογικο να νιωθεις ανασφαλεια, αγχος καθως εισαι και μικρη σε ηλικια και ενα μωρο θα σε φερει μπροστα σε ευθυνες και αγχος. οπως ομως σου ειπαν και τα κοριτσια δε θα εισαι μονη σε αυτη τη προσπαθεια αλλα θα σε βοηθησουν οι δικοι σου ανθρωποι οποτε μοιραζονται και οι ευθυνες.

    παντως θεωρω πολυ σημαντικο οπως και να χει να ζητησεις τη βοηθεια καποιου ψυχολογου, ο οποιος θα σε βοηθησει να ξεκαθαρισεις τα συναισθημα σου και να απαλυνει την αμφιθυμια σου.

     

    ευχομαι οποια αποφαση και να παρεις να σε γαληνεψει και να νιωσεις καλα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Τι γλυκό κι αληθινό μηνυματάκι! :oops:

    Εγώ δεν έχω ουτε εμπειρία στο φόρουμ, ούτε εγκυμοσύνη, αλλά αφού μου δίνεται η δυνατότητα, θα σου απαντήσω κι εγώ!

    Κι εμείς που πάμε τώρα για μωράκι, οι περισσότερες στιγμές μου δεν είναι καλές...

    Εϊμαι όλη τη μέρα με ένα "Αν" στο στόμα...

    Και "αν" δεν πάει καλά αυτό, και "αν" συμβεί το άλλο...

    Μόνη μου προσπαθώ να ελέγχω τις σκέψεις μου γιατί θα τρελαθώ.

    Χρόνια ολόκληρα έλεγα πως δεν ήθελα να κάνω ποτέ παιδιά και, όπως καταλαβαίνεις, ακόμα κι αν δεν το εννοούσα, από τις τόσες φορές που το είπα στον εαυτό μου και στους άλλους, το πίστεψα.

    Και τωρα εγώ ήμουν αυτή που πρότεινε να κάνουμε μωρό...

    Χωρίς να νιώθω καμία σιγουριά, καμία αυτοπεποίθηση ότι θα τα καταφέρω, καμία εξασφάλιση για το αύριο...

    Ξέρω, όμως, ότι για να το θέλει η φύση (πόσο μάλλον σε εσένα που είσαι ήδη έγκυος!!), είναι σίγουρη ότι μπορείς να τα καταφέρεις!

    Καιρός να σιγουρευτείς κι εσύ!

    Ένα θαυματάκι βρίσκεται μέσα στην κοιλίτσα σου, και -ομολογουμένως- σε ζηλεύω :D:D....

    Τα θαυματάκια μπορεί να κρατάνε μία στιγμή, αλλά σου καλυτερεύουν ολόκληρη τη ζωή σου...

    Μη φοβάσαι τίποτα! Όρμα και ξεζούμισε τη ζωή! Θα δείς που ΠΟΤΕ δε θα το μετανιώσεις!

    Συγνώμη αν έγινα κουραστική!

    με πολλή αγάπη, Αλέξια..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Έχω την απόλυτη στήριξη του σε όλα... Εγω ειμαι

    Πολυ φοβισμένη κ δεν ξέρω ακριβώς γιατι...

    Ειναι όλα μαζι ... Ίσως βιάστηκα να ζητήσω παιδι

    Ίσως ομως βιάζομαι τωρα να καταδικάζω καταστασεις... Όπως και να

    Χει σ ευχαριστω πολυ για το χρόνο σου και τις

    Συμβουλές σου... Ειμαι κ αγχωδης άνθρωπος πολυ και

    Όλα με τρομοκρατούν ...

    Σίσυ μου, είναι οι ορμόνες της εγκυμοσύνης, πίστεψε με. Οι ανησυχίες που έχεις είναι πολύ συνηθισμένες τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης. Κι εγώ όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος άρχισα να σκέφτομαι ότι βιάστηκα (ήμουν 32 χρονών μπουμπου :oops: ), να νιώθω άσχημα και να φοβάμαι για την άγνωστη αυτή κατάσταση, παρόλο που το ήθελα πολύ πριν !!!!

     

    Είναι σημαντικό που έχεις την στήριξη του συντρόφου σου και των γονιών σου, όπως σου είπαν και τα άλλα κορίτσια. Θα δεις που όσο θα περνάνε οι μήνες θα αισθάνεσαι όλο και καλύτερα. Προσπάθησε να διώξεις τις άσχημες σκέψεις και να ευχαριστηθείς την εγκυμοσύνη σου, γιατί είναι μοναδικές στιγμές που θα τις αναπολείς αργότερα. Κι όταν έρθει αυτό το μικροσκοπικό πλασματάκι στην ζωή σας θα δεις ότι θα το λατρέψεις!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχεις άλλους 7 μήνες για να συνηθίσεις στην ιδέα και να προετοιμαστείς.

     

    Εγώ θα έκανα έκτρωση μόνο αν υπήρχε κάποιος σοβαρός λόγος.

    Θεωρείς ότι υπάρχει σοβαρός λόγος που δεν σου επιτρέπει να κάνεις παιδί τώρα;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ θέλω να σου πω την εμπειρία μιας φίλης μου, που έκανε το πρώτο της παιδί όταν ήταν 21. Μίλησε για τους φόβους της (τους ίδιους μ' εσένα) στη μαία του ιατρείου, και ξέρεις τι της απάντησε; "Αυτά που μου λες είναι υπευθυνότητα. Θέλεις πολύ να γίνεις μία ΚΑΛΗ μητέρα, και το άγχος αυτό το περνάνε οι περισσότερες εγκυμονούσες."

     

    Σε ζηλεύω που θα γίνεις μανούλα τόσο νέα. Τώρα θα έκανα παρέα με το παιδί μου, θα μου μάθαινε και κάνα-δυο καινούργια πραγματάκια, που έχω μείνει πίσω η μεσήλικη... :mrgreen:


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπέρα σε όλες... Περνώ το θάρρος να γράψω εδώ

    Γιατι πρεπει να το μοιραστώ και να παρω επιτέλους μια απόφαση

    .. Ειμαι σχεδόν 2 μηνών εγκυος αλλα καθόλου ευχαριστημένη

    Ειμαι 22 ετών κ φοβάμαι πολυ. Ο σύντροφος που θέλει παρα πολυ το

    Μωρο ... Και απο τους γονείς μου θα έχω μεγάλη βοήθεια... Πριν μείνω

    Εγκυος ήθελα η μάλλον έτσι νόμιζα.. Τωρα κάθε μέρα που

    Περνάει το θελω όλο κ λιγότερο. Ωρες ωρες νιώθω

    Πως δεν το θελω. Φοβάμαι οτι θ απομακρυνθω κ δεν θα έχω χρόνο με τον

    Σύντροφο μου, φοβάμαι πως ειμαι μικρή φοβάμαι τη γέννα

    (Γιατι θα κανω καισαρικη λόγω χρόνιου προβλήματος)

    φοβάμαι να έχω ενα μωρο κ δεν θελω. Ομως ο σύντροφος μου το θέλει

    Παρα πολυ κ δεν θελω να τον απογοήτευσω

    . Εκείνος μου λέει αφού δεν ειμαι καλα να παρω να

    Κλείσω ραντεβού για άμβλωση , ομως εγω δεν το κανω...

    Δεν ξέρω τι να κανω... Ειμαι σε απόγνωση... Όντως

    Δεν το θελω ; Η ειναι της εγκυμοσύνης διαταραχές;

    Και αν δεν το θελω γιατι δεν περνώ μια απόφαση..φοβάμαι πολυ για ολα

    Ευχαριστω

     

    Ναι... είναι οι ορμόνες.. Κάνε λιγη υπομονή. Οταν με το καλό θα το κρατήσεις αγκαλιά και κυρίως λίγο αργότερα που θα συνειδητοποιήσεις τι συμβαίνει, θα δεις πως όοοοοοολος ο κόσμος σου θα αλλάξει!! Θα ξαφνιαστείς μ'ότι θα νιώσεις γιατί σίγουρα τόση ευτυχία δεν θα τη χωρά το μυαλό σου σήμερα.

    Δεν είναι τυχαίο που τόσες μαμάδες εδώ δεν κάνουμε όλη μέρα τίποτε άλλο παρά να μιλάμε για τα μωρά μας ή πως να κάνουμε μωράκια. Κι εμείς είχαμε υπάρξει ελεύθερες κι είχαμε κάθε μία τη ζωή μας. Που δεν τελειώνει με ένα παιδί.

    Κι αν πεις πως θα ξενυχτήσεις άλλες 10 φορές στα μπουζούκια... Κι αν γίνεις φέσι σε διακοπές και λιποθυμήσεις άλλες 3..... κι αν χτυπιέσαι όλη νύχτα απ' την ένταση της μουσικής άλλες 5... δεν σου λέει τίποτα όσο να γίνεις 1 φορά μαμά...

     

    Οσο όμως κι αν λέμε και σε πρήζουμε μικρούλα μου, αν δεν μπεις σ'αυτόν τον ρόλο δεν θα καταλάβεις τι λέμε.

     

    Και συγχώρεσε με... η λέξη "άμβλωση" θα είναι τότε μαχαιριά στην καρδιά σου.. :oops: κι ας μην πρόκειται για την δική σου. Δεν θέλω να σου θέσω ενοχές, όμως ανέλαβε προσωρινά την ευθύνη σου και δεν θα το μετανιώσεις ποτέ!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ναι... είναι οι ορμόνες.. Κάνε λιγη υπομονή. Οταν με το καλό θα το κρατήσεις αγκαλιά και κυρίως λίγο αργότερα που θα συνειδητοποιήσεις τι συμβαίνει, θα δεις πως όοοοοοολος ο κόσμος σου θα αλλάξει!! Θα ξαφνιαστείς μ'ότι θα νιώσεις γιατί σίγουρα τόση ευτυχία δεν θα τη χωρά το μυαλό σου σήμερα.

    Δεν είναι τυχαίο που τόσες μαμάδες εδώ δεν κάνουμε όλη μέρα τίποτε άλλο παρά να μιλάμε για τα μωρά μας ή πως να κάνουμε μωράκια. Κι εμείς είχαμε υπάρξει ελεύθερες κι είχαμε κάθε μία τη ζωή μας. Που δεν τελειώνει με ένα παιδί.

    Κι αν πεις πως θα ξενυχτήσεις άλλες 10 φορές στα μπουζούκια... Κι αν γίνεις φέσι σε διακοπές και λιποθυμήσεις άλλες 3..... κι αν χτυπιέσαι όλη νύχτα απ' την ένταση της μουσικής άλλες 5... δεν σου λέει τίποτα όσο να γίνεις 1 φορά μαμά...

     

    Οσο όμως κι αν λέμε και σε πρήζουμε μικρούλα μου, αν δεν μπεις σ'αυτόν τον ρόλο δεν θα καταλάβεις τι λέμε.

     

    Και συγχώρεσε με... η λέξη "άμβλωση" θα είναι τότε μαχαιριά στην καρδιά σου.. :oops: κι ας μην πρόκειται για την δική σου. Δεν θέλω να σου θέσω ενοχές, όμως ανέλαβε προσωρινά την ευθύνη σου και δεν θα το μετανιώσεις ποτέ!!!!!

     

    Πως τα καταφερνεις παντα και με συγκινεις....;;;;:roll:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Sas euxaristw polu oles eilikrina me voithate

    Παρα πολυ.... Θα το κρατήσω απλα φοβάμαι παρα πολυ για όλα

    ...ειμαι τρομοκρατημένη χωρίς λόγο.. Μακάρι όντως να μου περάσει... Σας ευχαριστω παρα παρα παρα

    Πολυ για το χρόνο σας ειλικρινα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Sas euxaristw polu oles eilikrina me voithate

    Παρα πολυ.... Θα το κρατήσω απλα φοβάμαι παρα πολυ για όλα

    ...ειμαι τρομοκρατημένη χωρίς λόγο.. Μακάρι όντως να μου περάσει... Σας ευχαριστω παρα παρα παρα

    Πολυ για το χρόνο σας ειλικρινα...

     

    Είμαστε δίπλα σου, είμαστε εδώ αν θες να μιλάμε κάθε μέρα ώσπου να νιώσεις καλύτερα!

    στ'αλήθεια, δεν θα το μετανιώσεις ποτέ γλυκειά μου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Sas euxaristw polu oles eilikrina me voithate

    Παρα πολυ.... Θα το κρατήσω απλα φοβάμαι παρα πολυ για όλα

    ...ειμαι τρομοκρατημένη χωρίς λόγο.. Μακάρι όντως να μου περάσει... Σας ευχαριστω παρα παρα παρα

    Πολυ για το χρόνο σας ειλικρινα...

     

    Να μη φοβασαι τιποτα..

    Απο τη στιγμη που γινεσαι μανα δε φοβασαι , παρα μονο για ο,τι αφορα το παιδι σου!

    Εμενα μ εκανε στα 22 ,τωρα ειναι 49 και ειμαστε κολλητες!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Έχω την απόλυτη στήριξη του σε όλα... Εγω ειμαι

    Πολυ φοβισμένη κ δεν ξέρω ακριβώς γιατι...

    Ειναι όλα μαζι ... Ίσως βιάστηκα να ζητήσω παιδι

    Ίσως ομως βιάζομαι τωρα να καταδικάζω καταστασεις... Όπως και να

    Χει σ ευχαριστω πολυ για το χρόνο σου και τις

    Συμβουλές σου... Ειμαι κ αγχωδης άνθρωπος πολυ και

    Όλα με τρομοκρατούν ...

     

    Εμείς εδώ μόνο συμβουλές μπορούμε να σου δώσουμε .. από εκεί και πέρα μόνο εσύ και ο σύντροφός σου θα αποφασίσετε ... αν και, συγχώρεσέ μου, δεν νομίζω ότι με την εγκυμοσύνη, πλέον τίθεται θέμα απόφασης όσο ανάληψης ευθύνης... όπως τα γράφεις: είναι ένα μωράκι που το θέλατε και οι 2, οι γονείς σου θα είναι εκεί για να σε βοηθήσουν, τι καλύτερο για μία γυναίκα??? μήπως λοιπόν πρέπει να σταματήσεις να σκέφτεσαι εγωιστικά?? ναι η ζωή σου θα αλλάξει, ναι πλέον θα υπάρχουν άλλες προτεραιότητες στη ζωή σου, ναι οι ορμόνες σου αυτή τη στιγμή φταίνε για πολλά.. εστίασε όμως στην πραγματικότητα που υπάρχει αυτή τη στιγμή και μην σκέφτεσαι αρνητικά.... η πραγματικότητα είναι πως από αυτή τη σχέση σε λίγους μήνες θα έρθει στον κόσμο ένα μωράκι που θα σε αγαπά όπως κανείς άλλος.. με την πιο αγνή αγάπη...χτες αγκάλιασα τον τετράχρονο γιο μου και του είπα... εγώ σε αγαπώ όσο πιο ψηλά υπάρχει... εσύ πόσο με αγαπάς?" ... μέχρι τον ουρανό μου απάντησε.. τον ρωτάω: αυτό είναι το πιο ψηλό?? όχι όχι μου λέει "σε αγαπώ μέχρι την κορυφή του διαστήματος.. :-P έχεις ευλογηθεί να ζήσεις το μεγαλείο του να γίνεις μητέρα... από την άλλη υπάρχει και η επιλογή να κάνεις έκτρωση... και κάποια στιγμή αργότερα ίσως με αυτόν τον σύντροφο ίσως με κάποιον άλλο να υπάρξει κάποια εγκυμοσύνη άλλη... η επιλογή δική σου.. εγώ σου εύχομαι να είσαι ευτυχισμένη με ότι επιλέξεις!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Να είστε καλα... Θελω πολυ να ηρεμήσω.. Να το χαρώ...

    Ωρες ωρες λέω γιατι όλες ειναι ευτυχισμένες μ ενα παιδι

    Κ εγω ειμαι τόσο γκρίνιαρα; Πφφφφ όπως κ να χει με ησυχάσετε κ σας ευχαριστω

    Ειλικρινα....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχεις 7 μήνες μπροστά σου να συνηθίσεις την ιδέα της μητρότητας και να τα οργανώσεις όλα μια χαρά. Είναι η πιο σπουδαία και ιερή στιγμή στη ζωή σου. Άσε το χρόνο να σε ηρεμήσει και να σου δειξει το δρόμο. Είσαι βιολογικά προγραμματισμένη να γίνεις μητέρα. ;) Η φύση τα έχει φροντίσει όλα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σισυ19 οπως σου ειπαν και οι κοπελες, ειναι το αγνωστο που σε τρομαζει.

    Ειμαι κι εγω 22 ετων και εγκυος στην 18 εβδομαδα.

    Στην αρχη με ειχαν πιασει κι εμενα οι φοβοι μηπως δεν ειμαι ετοιμη, μηπως το ενα μηπως το αλλο.

    Ομως αυτη τη στιγμη που εχω δει το μωρακι μου σχηματισμενο και νιωθω φτερουγισματα στην κοιλιτσα μου απο τις κωλοτουμπες του δεν θα τις αλλαζα με τιποτα.

    Ξερεις κι εγω ΠΟΣΟ φοβαμαι την γεννα?

    Εχω ομως εναν συντροφο που ειναι διπλα μου και το ιδιο και η οικογενεια μου οποτε ξερω οτι θα τα καταφερω.

    Να χαιρεσαι που θα γινεις μικρη μανουλα γιατι θα εισαι πιο κοντα στο παιδι σου και αν ειναι και κοριτσακι θα γινετε κολλητες.

    Εμενα ειναι μπεμπης οποτε θα μου κανουν κομπλιμεντα οι φιλοι του χαχαχαχα!!

    Ετσι λεω για πλακα στον αντρα μου για να τον πειραξω.

    Οπως και να ειχε ειναι οι ορμονες που σε κανουν να νιωθεις ετσι.

    Στην αρχη της εγκυμοσυνης μου ειχα πολλα νευρα και γι αυτο τα εβλεπα ολα μαυρα.

    Μολις ομως περασα απο την φαση με τα νευρα τωρα ειμαι το αντιθετο, πολυ γαληνια και σκεφτομαι τον μπεμπη μου και ποτε θα ερθει η στιγμη να τον παρω στην αγκαλια μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα εγώ ειμαι 17,5 εβδομαδων εγκυος και ειμαι 20 χρονων:D

    Ηθελα πολυ ενα μωρακι.

    (Παντρεμένη είμαι)

    Και εμενα μερικες φορες με πιανει αυτο το οποιο νομιζω πως φοβαμαι πως δεν θα τα καταφερω αλλα τους εχω ολους διπλα μ πεθερικα κ γονεις κ αντρα κ ολα μ πανε καλα ΔΟξα τω Θεο.

    Μη αγχωνεσαι και απολαυσε την εγκυμοσυνη σου..

    φιλια

    Χριστιινα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσια μου εγω ειμαι 32 χρονων, εγκυος στο τριτο παιδακι μου και ακομη με πιανει αγχος αν θα τα καταφερω κι επισης φοβαμαι τη γεννα..:roll: Νομιζω πως ειναι λογικο σε καθε ηλικια να εχουμε αυτες τις σκεψεις, εφοσον αντιλαμβανομαστε τις ευθυνες που φερνει ενα παιδακι, ομως στην τελικη δε θα αλλαζαμε τα αγγελουδια μας ουτε για ολες τις ανεσεις και την ανεμελια του κοσμου;). Δεν εχω ακουσει καμια μανουλα να μετανιωσε που κρατησε το παιδακι της, αντιθετα εχω ακουσει να μετανιωσε που δεν το κρατησε..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ελπιζω να ειναι απλως αγχος της εγκυμοσυνης και να σου εχει περασει τωρα...ωστοσο οποιος δε θελει παιδι δεν κανει παιδι..ο εκ των υστερων πανικος δεν εξυπηρετει σε τιποτα...


    Ηρθες στις 16/4/2015 και εισαι απλα υπεροχη!!! Σ'αγαπαω καρδουλα μου!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    γεια σου κοριτσακι δεν εισαι η μονη που πανικοβαλεσαι ειμαι και εγω μια απο αυτες πρεπει να χαλαρωσουμε και εγω αγχωνομαι για τα ειναι στην φυση μου και εγω ειμαι τριων μηνων εγκυος και ακριβως τις ιδιες σκεψεις εκανα γτ μου ηρθε ξαφνικο και εγω ειμαι 21 χρονων εγω κανω ψυχοθεραπεια γενικως αγχωνομαι με καθε αλλαγη της ζωης μου οπως και με τον γαμο αλλα οταν ερχοταν τα σημαντικα γεγονοτα μου περνουσε λοιπον εμεις ανησυχουμε αν θα γινουμε καλες συζηγοι αν θα γινουμε καλες μητερες και ειμαστε ανασφαλεις εκει πρεπει να πατησουμε ετσι ωστε να νιωσουμε καλυτερα ελπιζω με τον καιρο να το συνηδιτοποιησουμε τα καλυτερα ευχομαι!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας κορίτσια. Κι εγώ είμαι 22 και οι δίδυμες μου κοντεύουν τα 2 χρονών!!!

    Δεν μετανιώνω που τις κράτησα, φυσικά δεν μου πέρασε από το μυαλό η έκτρωση, απλά εγώ έμεινα έγκυος σαν είχα πολυκυστικές ωοθήκες και μια περίοδο άφαντη για 2-3 μήνες, πίστευα ότι θα πρέπει να μου γίνει θεραπεία για τις πολυκυστικές για να κάνω μωρό και έτσι δεν προσέχαμε καθόλου με τον σύζυγο μου... Σπούδαζα και ήμουν 20 χρονών. Αν ήξερα πώς έμενα έγκυος χωρίς θεραπεία θα έκανα μωρό μετά που θα τέλειωνα τις σπουδές, θα έβρισκα δουλειά και θα είχα και σπίτι!!! Όμως τις ζωές μου δεν τις αλλάζω για τίποτα, τις λαΤρεύω, όπως και όλες οι μανούλες τα μωράκια τους σε όποιαδήποτε ηλικία κι αν τα κάνουν!!! Η εγκυμοσύνη, πόσο μάλλον ένα μωρό, είναι ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ, και εμάς μας το έδωσε απλόχερα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα