νιωθω οτι χανω το παιδι μου

[manoula giorgou]

3 χρονια σχεδον το αναβαλλω αυτο το ποστ, αλλα δεν αντεχω αλλο. Ειμαι χωρισμενη 3 χρονια, ο γιος μου ειναι πεντεμιση. Απο τοτε που χωρισαμε με τον μπαμπα του, ο μικρος αρχισε να εχει εννοειται καποια θεματα και οτι και να κανω, βλεπω οτι δεν φευγουν. Ειναι ενα παιδι, τρυφερο, πανεξυπνο, πολυ ωριμο για την ηλικια του το οποιο μιλαει απο πολυ πολυ μικρο. Οι σχεσεις με τον πατερα του ειναι τραγικες, ενω η αποφαση να χωρισουμε ηταν δικη του, και αυτο που ηθελε το πηρε, εχει εξαπολυσει εναν απιστευτο πολεμο εναντιον μου, κανει οτι μπορει για να με εξοντωσει, κανει απιστευτη πλυση εγκεφαλου στο παιδι για λογους που δεν δυναμαι να καταλαβω. Κανει οτι μπορει για να κανει τον μικρο να μη με θελει, να μη με αγαπαει, να με απορριπτει και στιγμες σαν τωρα νιωθω οτι τα καταφερνει. Εχω δοκιμασει καθε παιδαγωγικη μεθοδο που υπαρχει στον πλανητη, διαβαζω για να μαθω τι αλλο μπορω να κανω, κανω οτι μπορω, ψεματα...κανω ακομα και αυτα που δεν μπορω, αλλα τα κανω..Λογω κρισης, δουλεια δεν εχω, αρα ειμαι συνεχεια με το παιδι, κανουμε απειρα πραγματα μαζι, βολτες, δραστηριοτητες, παιχνιδια, κατασκευες, εκδρομες...τα παντα. Ολοι μου λενε οτι αυτο με εξουθενωνει, γιατι δεν με αφηνει να χαλαρωσω και αυτομαστιγωνομαι αν κατι συμβει μια μερα και δεν κανουμε κατι με τον μικρο. Το αποτελεσμα ομως ειναι αντιστροφως αναλογο της προσπαθειας μου.

Τον μπαμπα του τον βλεπει παρα πολυ συχνα, τον επηρεαζει σε τρομερο βαθμο, τον στρεφει για τα παντα εναντιον μου. Το αποτελεσμα ειναι να με βριζει παρα πολυ συχνα, να με χτυπαει, σεβασμος μηδεν. Οχι συνεχεια, αλλα σε βαθμο που λες,υπαρχει προβλημα. Αυτο συμβαινει και με τους γονεις μου, με φιλους μας σε φασεις..και πλεον υπαρχει θεμα και στο σχολειο με αλλα παιδακια. Εχω μιλησει απειρες φορες με τον δικηγορο λεγοντας του οτι δεν γινεται να μη δεν μπορω να κανω κατι για ολα αυτα..και απο οτι μαθαινω,δεν μπορω. Με το που χωρισαμε, αρχισα να πηγαινω για καποιους μηνες σε παιδοψυχιατρο για να παρω σωστες κατευθυνσεις στο τι να λεω και να κανω με το παιδι λογω του χωρισμου. Εκεινος μου ελεγε οτι ασχολουμαι υπερβολικα με τον μικρο, να μη δινω σημασια τοσο σε καποια πραγματα κτλ..και εβγαλε το συμπερασμα μετα απο συζητησεις, πως ο αλλος κανει μεθοδευμενες κινησεις για να τον στρεψει εναντιον μου. Πηγαινω και σε ψυχολογο...δηλαδη,ειλικρινα δεν ξερω τι αλλο να κανω. Το παιδι ειναι ακρως επιθετικο μαζι μου,αδικαιολογητα σε πολλες φασεις, μου λεει οτι θελει να ειναι με τον μπαμπα του,μετα βαζει τα κλαματα..μετα μου λεει οτι ετσι τον εχει μαθει..μετα οτι οκ,με αγαπαει,αλλα περναει καλυτερα εκει...γενικα υπαρχει μια παρανοια.

Αυτο που με σκοτωνει ειναι ο πολεμος αυτου του ανθρωπου εναντιον μου, εχει 2 χρονια που δασκαλευει να καταλαβετε το παιδι να κανει λιγη υπομονη ακομα και οταν γινει 10 θα πανε στα δικαστηρια να ζητησουν να μεινει εκει..συνεχεια με θαβει, με απαξιωνει στον μικρο,οτι κανω μαζι του το βγαζει λαθος ή ασημαντο κ.ο.κ. Ο μικρος επηρεαζεται σε ανησυχητικο βαθμο, τον βλεπω να απομακρυνεται σε φασεις, εγω ειμαι η κακια, μου λεει να πεθανω, να ηρεμησουνε ετσι....εχω ακουσει τρελα πραγματα. Παλευω να διατηρησω την ψυχραιμια μου, τα λογικα μου πλεον, με αυτα που συμβαινουν..νιωθω, τι νιωθω δηλαδη..φαινεται πως οτι κανω για αυτο το παιδι,παει στον βροντο. Εχει καποιους μηνες που πανω σε καυγα, η αν τον μαλωνα για κατι, μου λεγε εσυ δεν επρεπε να χεις γινει μανα :shock::shock: και επαναλαμβανω ειναι πεντεμιση, οχι 30...δεν αντεχω αλλο ρε κοριτσια, πειτε μου την γνωμη σας, τα φωτα σας, νομικα ειμαι δεμενη, πρακτικα οτι κανω..παει ετσι..αν εχετε καποια εμπειρια,κατι,κατι..σας ευχαριστω, και συγγνωμη για το τεραστιο ποστ

[hara86]

Manoula διαβαζω το ποστ σου,το ξαναδιαβάζω,θελω να σου γράψω...αλλα δεν ξέρω τι,δε μπορω να βρω λόγια που βοηθούν...δεν εχω παρόμοια εμπειρία κ δεν θελω να ειμαι ακυρη...

αλλα το ποστ σου με άγγιξε πολύ,μονο η καρδούλα σου ξερει τι πραγματικά περνάς...θα θελα να σου γράψω να κάνεις υπομονή,αλλα ακούγεται τοσο τυπικο κ ανούσιο.Σίγουρα είναι μια πολυ δύσκολη περίπτωση,πρέπει να είσαι πολυ δυνατη κ να έχεις γερα νεύρα...θελω να πιστεύω πως ο χρόνος θα σε δικαιώσει...

Το μονο που θέλω να σε ρωτήσω είναι αν έχεις μιλήσει ανοιχτά στο παιδί για το θέμα,για το λόγο που σου συμπεριφέρεται έτσι και ποιος τον στρέφει εναντίον σου και γιατί.

Ειναι μικρός,αλλα οχι τοσο ώστε να μην μπορείς να κάνεις μια τέτοια κουβέντα μαζί του και γιατι οχι να του πεις ξεκάθαρα το λόγο που ο μπαμπάκας του μιλά τοσο άσχημα για τη μαμα του,η οποία γίνεται κομμάτια γι'αυτον...

ισως να μην είναι ο πιο σωστός τρόπος προσέγγισης,αλλα εγω θα κατεφευγα σε αυτόν αν έβλεπα οτι τίποτα αλλο δεν λειτουργεί...

[manoula giorgou]

χαρα μου σε ευχαριστω για την απαντηση σου..ναι,εχει γινει και αυτο. ο μικρος δειχνει να ζοριζεται να μιλησει, αλλες φορες λεει οτι ο μπαμπας του τον εχει μαθει να μην με ακουει, αλλες οτι φερεται ετσι γιατι ειναι θυμωμενος, πεφτει πολυ συζητηση γενικα..αλλα δεν βγαζει καπου δυστυχως. ασε που το παιδι εχει δηλωσει οτι εγω φταιω που δεν ειμαστε ολοι μαζι, ενω εκεινος το διελυσε...ρωτησα τον μικρο, ποιος στα ειπε αυτα μωρο μου..ο μπαμπας μου,μου ειπε οτι εσυ φταις που χωρισατε, μαλωνατε και εσυ φωναζες και χωρισατε :shock::shock:..αλλος χωρισε..αλλος κατηγορειται,ελεος δηλαδη..δεν θα με μισει μετα το παιδι μου?

 

ενω το ειχα αποκλεισει,σκεφτομαι μηπως ηρθε η ωρα να παω μαζι με το παιδι καπου..αλλα με σκιζει αυτο στα 2..απο τετοια ηλικια να τρεχουμε σε ειδικους, δεν ξερω, δεν ξερω. Οταν εισαι ολη την μερα με το παιδακι σου, γεματη μερα...με ποιοτητα,πως να το πω..και τη στιγμη που θα πεις οχι,τωρα κανουμε δοντια ας πουμε, να ακους να πεθανεις,εισαι η χειροτερη μαμα του κοσμου, εισαι αχρηστη,ηλιθια κτλ...και αυτο εχει αρχισει να γινεται ασταματητα θεε μου. Τωρα πριν κοιμηθει καναμε μια συζητηση και ακουσα παλι τα ιδια..δεν θελω να ειμαι μαζι σου, εκει περναω πιο καλα κτλ..ενω εδω εχει περισσοτερα χατιρια εκπληρωμενα, περισσοτερα πραγματα να γινονται, εμενα συνεχεια απο κοντα, νομιζα οτι το παιδι θα τα δει αυτα, θα τα αναγνωρισει..τιποτα. Με χτυπαει και λεει στον μπαμπα του οτι εγω τον χτυπαω..μετα μου ζηταει συγγνωμη που ειπε ψεματα στον μπαμπα του..εκει φαινεται οτι φοβαται..εγω νιωθω ομως οτι ειμαι η μοναδικη μαμα που χωρις να εχει κανει κακο στο παιδι της,να ειναι εξαφανισμενη, αμελης..ψυχρη,χειριστικη..δεν εχω την αγαπη και την αφοσιωση του..δεν ξερω,δεν βρισκω νοημα σε τιποτα πια..αφου ολα στο βροντο πανε. Και καπου εκει, ειναι εκεινος, υπερευτυχισμενος που βλεπει τα αποτελεσματα του πολεμου που μου κανει μεσω του παιδιου..ολοι γυρω μας βλεπουν τι συμβαινει,αλλα κανενας δεν βοηθαει,δεν παιρνει θεση..τιποτα

[hara86]

Το οτι μιλάει και εκφράζεται είναι πολυ θετικό...είναι σαφές πως στο παιδί έχει γίνει πλύση εγκεφάλου,πολυ πετυχημένη μάλιστα....εφόσον ο μικρούλης εκφράζει λοιπόν τα συναισθήματα του τοτε πιστεύω πως η καλύτερη κίνηση είναι οπως ειπες να ζητήσεις τη γνώμη ειδικού,να σας δει,να μιλήσει στο μικρό...μην το φοβάσαι,έχουν τον τρόπο τους αυτοί,δε θα τον βλάψει...ισα ισα αυτα που βάζει στην ψυχούλα του αυτος. ο άνθρωπος του κάνουν κακο...δεν έχεις να χάσεις τίποτα..

Να εισαι δυνατή και να μην εγκαταλείψεις τον αγώνα..για το παιδάκι σου...στο τέλος το καλό νικά και το δίκιο βγαίνει στην επιφάνεια...μεσα απο την καρδιά μου εύχομαι νσ μην αργήσει,ποτε μην χάσεις την ελπίδα σου.

[peny75]

Δυο πραγματα νιωθω οτι διακρινω εδω αλλα ισως κανω λαθος...

 

Το πρωτο ειναι οτι το παιδι σου ζει σε κατασταση πολεμου και ειναι τραυματιας πολεμου. Ως εκ τουτου υπαρχει θυμος. Μπερδεμενος θυμος.

Το δευτερο ειναι οτι αυτος ο τραυματιας αμυνομενος, εχει μετατραπει σε...δυναστη. Λυπαμαι γιατι η λεξη ειναι σκληρη αλλα κι ενα παιδι που βρισκει διεξοδο και αντιδραση με οπλο του την σκληροτητα ειναι πολυ δυσκολο να το αντιμετωπισεις. Ανεξαρτητα απο τα αιτια που κινουν ολη αυτην την συμπεριφορα, εκεινος ειναι ο δυναστης καθοδηγουμενος απο αυτα που νιωθει αλλα κι απο εξωτ.παραγοντες(πατερας) κι εσυ οσο πανικοβαλλεσαι, θυματοποιησαι , και το αποτελεσμα ειναι να εχειςτην τυχη οποιουδηποτε με τον ρολο του θυματος, δηλ να νιωθεις οτι σε κατασπαραζουν. Κι οσο εσυ με αγαπη και στωικοτητα κανεις πισω και προσπαθεις να γιατρεψεις τις ανοιχτες πληγες, μια καινουρια επιθεση ετοιμαζεται ηδη. Γλυκια μου κοπελα, ειναι πολυ δυσκολο να αντιδρασεις οταν προκειται για το ιδιο το παιδι σου που λατρευεις. ΠΡΕΠΕΙ ΟΜΩΣ!!!Οχι μονο γιατι κανεις δεν πρεπει να γινεται θυμα και να εξοντωνεται, αλλα γιατι αυτη η παθητικοτητα δεν θα κανει κανενα καλο στο παιδακι σου βραχυ αλλα και μακρυπροθεσμα. Αν λοιπον εχεις το κουραγιο να υψωσεις το κεφαλι, να πεις ενα μεγαλο οχι στο ξυλο( ψυχικο και σωματικο) , να παψεις να φοβασαι οτι αν δεν υποχωρησεις θα τον χασεις, αν δηλαδη πεις οχι στην βια, ( γιατι ολα οσα περιγραφεις ειναι τυπικη συμπεριφορα σε ολες τις σχεσεις-ιστοριες θυτη-θυματος), τοτε να ξερεις οτι μαζι με τον εαυτο σου , θα εχεις σωσει και το παιδι σου και θα του εχεις δωσει το σωστο παραδειγμα για να γινει καλος ανθρωπος. Και σιγουρα θα εχεις πολεμησει την συμπεριφορα του πατερα με τον καλυτερο τροπο- με αξιοπρεπεια σαν γυναικα δυνατη, που δεν τα χανει, δεν φοβαται και μεγαλωνει τον γιο της σωστα και σε ενα ασφαλες περιβαλλον! Οσο του δειχνεις πως τα χανεις, τοσο του δινεις την ικανοποιηση οτι αυτο που προσπαθει , το καταφερνει, και τοσο θα το συνεχιζει!

Γινε ανετη! Δωσε του να καταλαβει οτι τον αγαπας, και παιξε οσο θελεις μαζι του, αλλα αν φερθει ασχημα , βαλε κανονες, τιμωρια και αδιαφορησε. Οτι κι αν σου λεει! Μην ξεχνας! Σε αυτον τον πολεμο εχει κι αυτος ανακαλυψει τα δικα του οπλα! Δεν ειναι χαζος...Οσο κι αν σε πληγωνει! Οσο κι αν φοβασαι οτι τον χανεις! Κανονας-τιμωρια- αδιαφορια, ακλονητα! Οσο σε βλεπει να τρελαινεσαι, τοσο θα το κανει για να περναει αυτο που θελει. Οσο δεν εχει κανονες και μια μανα δυνατη και σιγουρη που δεν...καταλαβαινει τιποτα κι ειναι αμετακινητη, τοσο πιο ανασφαλες, μπερδεμενο και αρα επιθετικο θα γινεται.

Η γνωμη μου? Δεν ειναι καθολου νωρις για ειδικο. Αντιθετως μου ακουγεται σχεδον αναγκαιο...τωρα! Που κι εσυ μπορεις ακομη να βγεις αλωβητη κι αυτο...

[goody]

Συμφωνώ με τα παραπάνω! Μην ανέχεσαι ξύλο κ βρισιές, συζητήστε τι νιώθει, δείξε του ότι μπορεί να εκφράζει τον θυμό του με λόγια, όχι βία και βρισιές όμως!

επίσης μιλα κ με ένα δεύτερο δικηγόρο. μπορείς να ζητήσεις αξιολόγηση από κοινωνικό λειτουργό και να απειλησεις τον πατέρα ότι θα ζητήσεις να μειωθούν οι επαφές τους. Είναι φρικτό αυτό που κάνει στο παιδί, δεν υπάρχει μόνο η σωματική υγεία αλλά και η ψυχική, τα δικαστήρια τα υπολογίζουν όλα αυτά.

[ψαράκι]

Συμφωνώ απόλυτα με την Peny!

Να πάτε σε έναν παιδοψυχολόγο μαζί με το παιδί! Θα σας βοηθήσει πολύ και τους δύο!

Το παιδί παρουσιάζει την κλασσική εικόνα που παρουσιάζουν τα παιδιά που βρίσκονται εν μέσω... εμπόλεμης ζώνης! Κάνε το βήμα να δείτε ειδικό άμεσα! Θα πρότεινα επίσης να δείξεις λίγη ψυχραιμία (όσο μπορείς λόγω καταστάσεων).

Κι εμένα οι γιοι μου μου λένε διάφορα (είσαι κακιά μαμά, ηλίθια, θα ήθελα να φύγω απ' αυτό το σπίτι, είσαι η πιο κακιά μαμά του κόσμου κλπ), αλλά δεν το παίρνω προσωπικά, γιατί ξέρω πως είναι αντίδραση θυμού, απογοήτευσης. Τους αντιμετωπίζω αυστηρά και ψύχραιμα. Εσύ νομίζω πως όντως αυτομαστιγώνεσαι και έχεις γεμίσει ενοχές!

Ψυχραιμία, γιατί ο μικρός εκμεταλλεύεται την κατάσταση, όπως όλα τα παιδιά άλλωστε εκμεταλλεύονται... ότι μπορούν να εκμεταλλευτούν!

Βάλε μπρος λοιπόν για ειδικό και ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ!

[Ekabn]

Με χτυπαει και λεει στον μπαμπα του οτι εγω τον χτυπαω...

 

Χμμμμ...

Είναι μεγάλο το θέμα, αλλά στέκομαι λίγο σε αυτό...

Μήπως σας ψιλοδουλεύει και τους δύο;

Να σου πω εγώ τι φαντάζομαι (χωρίς να ξέρω πολλά όμως): ο καλύτερος τρόπος να τραβήξεις την προσοχή είναι να είσαι το θύμα, να σε χτυπάνε, να σε εκμεταλλεύονται, να προσπαθούνε να σε πάρουνε με το μέρος τους σπρώχνοντάς σε σε σύγκρουση με την ίδια σου τη μάνα, είσαι θύμα. Ένα παιδί που έζησε διαζύγιο τί θέλει (λέω εγώ τώρα); Να πειστεί ότι το αγαπάνε,ότι έχει την προσοχή των γονιών του και να τους ταλαιπωρήσει και λιγάκι (αφού αυτοί το ταλαιπώρησαν, ε, να μην τους παίξει κι αυτό λίγο;;; ) Οπότε μήπως τα φουσκώνει λίγο; Και μήπως αντιδρά ανάλογα ο μπαμπάς;

 

Σενάριο δικό μου: του λέει "η μαμά με χτυπάει", ο μπαμπάς απαντάει (ίσως και μέσα στο θυμό του γι αυτό που άκουσε) "δεν έπρεπε να έχει γίνει μαμά", το παιδί το πιάνει και στο πετάει όταν βλέπει πρόσφορο έδαφος...

 

Μήπως λοιπόν τα λέει αυτά γιατί πιάνουν; Αν σου έλεγε ας πούμε "με το μπαμπά είδαμε καουμπόικο και φάγαμε ποπ κορν" θα έλεγες οκ, αδιαφορία. Τώρα όμως έχει όλη την προσοχή σου,βλέπει να αναστατώνεσαι, στενοχώρια, κακό, υπερπαραγωγή... Όλοι δε θέλουμε τα λόγια μας να προκαλούν τέτοιες αντιδράσεις; Ε, πόσω μάλλον ένα παιδί

 

Άρα, μήπως όντως να προσπαθήσεις να αδιαφορείς λίγο;

[LA LATINA]

Ξέρω πεντάχρονη που τα κάνει όλα αυτά και πολλά περισσότερα χωρίς να είναι χωρισμένοι οι γονείς....η φίλη μου κοντεύει να τρελαθεί....δε θέλει καν να κοιμάται σπίτι, θέλει στη γιαγιά....αν δεν γίνουν τα χατήρια της κάνει πείσματα, μέχρι που χτυπάει τη μαμά της.....από λόγια ότι μπορείτε να φανταστείτε....

Εννοείται να πας σε ειδικό, αλλά μήπως όλο αυτό είναι επειδή τον "καλομάθατε" όλοι προσπαθώντας να τον κερδίσετε σ αυτή την μάχη και τώρα σας κάνει ότι θέλει? Γιατί ξέρει πολύ καλά, πως όλοι θέλουν να τον έχουν ευχαριστημένο, τα παιδιά καταλαβαίνουν τα πάντα...

[peny75]

Το παιδι εκμεταλευεται καταστασεις, συμφωνω, αλλα οι αντιδρασεις, πραξεις του δεν ειναι προιον επιτηδευμενο και καλοστημενο, ειναι αυθορμητες απαντησεις και παντα αρχονται απο συμπεριφορες- καταστασεις- πραξεις των μεγαλων.

Ακριβως για αυτο χρειαζεται ενας ειδικος. Το αν το παιδι ειναι πληγωμενο, ή απλως κακομαθημενο, ή απλως βρηκε εναν τροπο να τραβαει την προσοχη( που κι αυτο παθολογια ειναι κι απο παθολογικη κατασταση των γονιων του- δηλ ενα διαζυγιο και ενας εμφυλιος) απλα δεν μπορουμε να το κρινουμε. Σιγουρα δεν φαινεται απλα να εκμεταλευεται, σιγουρα υπαρχει επιρροη απο τον πατερα- με τα λογια του το εδειξε καθαρα, σιγουρα η μαμα οσο γινεται χαλι να την πατησεις , τοσο εξυπηρετει συμπεριφορες τοσο του παιδιου οσο και του πατερα. Ομως εδω περα απο το απλα κακομαθημενο, οπως θα πουνε καποιοι, ή το παιδι που τους ψιλοδουλευει, εγω βλεπω μια παθολογια που χρειαζεται να σκυψεις περισσοτερο πανω της, μια και η εμπειρια εχει αποδειξει οτι ανοχη σε τετοιες συμπεριφορες, εχει καταληξει αρκετες φορες δυστηχως πολυ ασχημα για το μελλον και την ζωη του παιδιου ως ενηλικας. Δεν θελω να το εξειδικευσω πιο πολυ γιατι τα παραδειγματα θα ειναι πολυ δυσσαρεστα στα αυτια ολων.

Το κακο πρεπει να κοβεται απο την ριζα. Κι αν αυτο δεν ειναι εφικτο , να κλαδευονται συνεχως τα κλαδια του.

Ο ψυχολογος σου τι λεει? Πηγαινεις τωρα? Προσπαθησε να κανεις καλη επιλογη, γιατι κι αυτοι ειναι ειδων-ειδων...

[χαρουλα#]

Εγω θα το συζητουσα και με τον πρωην συζυγο το θεμα,

χωρις βεβαια να ειναι μπροστα το παιδι.Πρωην αντρας ειναι , οχι πρωην πατερας και τον αφορα αμεσα η κατασταση του γιου του!

Οπως και να χουν τα πραγματα,ειτε ειναι οντως στη μεση ενος πολεμου το παιδι,ειτε εχει απλα ζωηρη φαντασια, η ψυχουλα του απο τη διασπαση της οικογενειας εχει τραυματιστει (κακα τα ψεμματα) !Οποτε την πολυτιμη βοηθεια του ειδικου , θα την χρειαστειτε ουτως ή αλλως.

Μιλαω πανω απ ολα σαν παιδι χωρισμενων γονιων, που βιωσα σχεδον την ιδια κατασταση(κατηγοριες κ λογια προς τη μητερα μου) , βεβαια σε μεγαλυτερη ηλικια , κατα την οποια ειχα ηδη αναπτυξει την προσωπικοτητα μου κ επελεξα πολυ ωριμα να μην εχω καμια σχεση με τον πατερα μου , μεχρι και σημερα 13 χρονια μετα...

Το παιδακι σου ,ομως , αγαπητη θεματοθετρια αυτη τη στιγμη παλευει μεσα του.Μπορει να θεωρει κ τον εαυτο του υπευθυνο για το χωρισμο σας.Ή μπορει, να νομιζει οτι πρεπει να επιλεξει εναν απ τους δυο σας.Ή να εκμεταλλευεται την απουσια κοινης γραμμης (δικης σου κ του πρωην) για το μεγάλωμά του και να κινειται συμφωνα με το τι τον συμφερει.

Ολα τα παραπανω μονο ενας παιδοψυχολογος θα τα διαγνωσει και θα σας κατευθυνει αναλογα.Γι αυτο καντε εκεχυρια με το μπαμπα του κ αρχικα επισκεφθειτε δυο σας εναν ειδικο , για την πρωτη εικονα.

Δυστυχως ή ευτυχως το παζλ εχει 3 κομματια....

Χωρις και τα 3 η εικονα θα ειναι ανολοκληρωτη και η δουλεια του ειδικου επισης....

Καλη επιτυχια!

[mkcm]

Καταρχήν, νομίζω πως πολύ καλά κάνεις και προβληματίζεσαι. Δείχνει ότι έχει τις κεραίες σου σηκωμένες, έτοιμη να αντιμετωπίσεις την όποια κατάσταση. Η αλήθεια είναι, ότι τα παιδιά μας με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, τη μια ή την άλλη στάση προσπαθούν να κερδίσουν την προσοχή μας, να κερδίσουν αυτό που θέλουν, κλπ.

Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει ένα παρασκήνιο που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Σίγουρα, έχει επηρεαστεί το παιδί τόσο από το διαζύγιο, όσο και από την κάκιστη σχέση που υπάρχει μεταξύ των γονιών του. Νομίζω, φίλη μου, ότι όσες προσπάθειες έχεις κάνει μέχρι σήμερα είναι πραγματικά θαυμαστές, όμως δεν είναι καθόλου νωρίς να πάτε και σε έναν παιδοψυχολόγο. Σκέψου μόνο ότι σε λίγο καιρό το παιδάκι σου θα πάει σχολείο και αν όντως υπάρχουν στην ψυχούλα του άλυτα θέματα θα δυσκολευτεί σε πολλά επίπεδα (γνωστικό, κοινωνικό, κλπ.).

Εφόσον κι εσύ η ίδια έχεις αναζητήσει βοήθεια, αναζήτησε και για το παιδάκι σου, προκειμένου να βρείτε μια ισορροπία στη σχέση σας. Φαίνεται ότι το παιδάκι πονάει για λόγους που εμείς, και ίσως ούτε καν εσύ, μπορεί να ξέρουμε. Χρειάζεται λοιπόν αυτό τον πόνο να κατανοήσει από που προέρχεται ώστε να τον αντιμετωπίσει.

Να μας κρατάς ενήμερες..... και σου εύχομαι πραγματικά τα καλύτερα.

[hara86]

Το παιδι είναι σίγουρα μπερδεμένο,τραυματισμένο αλλα και νομίζω φοβισμένο...τα δικα του συναισθήματα για το διαζύγιο σε συνδυασμό με τα οσα του βάζει στο μυαλό του ο πατέρας του,τον έχουν κανει να ξεσπά με αυτο τον τρόπο και το ανησυχητικό όπως ανέφερε η manoula ειναι οτι πλεον το πρόβλημα εχει επεκταθεί,ο μικρός βγάζει το θυμο του σε όλους,στους γνωστούς της,στους γονείς της,στα άλλα παιδάκια...οχι μονο στη μαμα του,απο εκει φαίνεται πως το παιδί πλεον δεν μπορεί να ελέγξει αυτά που νιώθει.

Ειναι σίγουρα ώρα για ειδικό,θα τον βοηθήσει...οσο κ αν ζορίζεται το καλο είναι οτι μιλά για την κατάσταση,οσο μιλά...

[gyaromil]

Πραγματικά πολύ σκληρό αυτό που περνάς. Θα συμφωνήσω όμως και με τις άλλες κοπέλες ότι πρέπει άμεσα να πας σε ειδικό μαζί με το παιδί και ίσως και μαζί με τον πρώην σύζυγο. Άμεσα όμως, μην χάνεις χρόνο γιατί το παιδί τώρα χτίζει την προσωπικότητά του!!!

Από όσο ξέρω υπάρχουν και στο φόρουμ ειδικοί για θέματα ψυχολογίας αλλά το καλύτερο είναι να γίνουν συνεδρίες.

Επίσης καλό θα ήταν να κάνεις μια συνάντηση με τον πρώην σύζυγο να διαπιστώσεις αν όντως στρέφεται εναντίον σου ή αν είναι εύρυμα της φαντασίας του παιδιού.

 

Να ρωτήσω και κάτι: τα θέματα επικοινωνίας τα έχετε λύσει με τον πρώην σου; Ας πούμε, το παιδί μένει μαζί του κάποια Σ/Κ ή το παίρνει σε κάποιες διακοπές μαζί; Μήπως (λέω μήπως, γιατί υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις) δεν του το δίνεις όπως αυτός θα το επιθυμούσε; Όχι ότι τον δικαιολογώ, σε καμία περίπτωση, απλά προσπαθώ να καταλάβω γιατί τόσο μίσος.

 

Και τα ρωτάω αυτά γιατί έχω ζήσει την αντίθετη πλευρά. Ο άντρας μου έχει ένα παιδί από προηγούμενο γάμο και έχουμε θέματα με την πρώην. Δεν αφήνει το παιδί, το έχει στρέψει εναντίον του. Τα προβλήματα υπήρχαν πριν ακόμα εμφανιστώ εγώ στη ζωή του. Όχι βέβαια ότι εμείς μεταφέραμε ποτέ την όποια κακία νοιώθαμε για εκείνη στο παιδί, αλλά μπορεί κάποιος να μην μπορεί να συγκρατηθεί...

 

Αν παρόλες τις προσπάθειες και τις συζητήσεις με ψυχολόγους, συνεχιστεί αυτή η κατάσταση τότε μόνο υπομονή μπορείς να κάνεις και να μην δείχνεις ότι σε πειράζει τόσο. Πιστεύω ότι ο μικρός μεγαλώνοντας θα καταλάβει.

[G.Geo]

Υπάρχει και μία γραμμή, την αναφέρει το parents.gr στην πρώτη σελίδα, που ειναι για γονείς 801-801-1177. Μπορείς να καλέσεις εκεί να πεις το πρόβλημα σου και να σε συμβουλέψουν. Το έχω κάνει 2 φορές και ομολογώ πως ήταν πολύ υποστηρικτικοί και αρκετά βοηθητικοί σε πρακτικά πράγματα. Πως να φερθείς δηλ, πως να χειριστείς διάφορα πράγματα. Επίσης μιλάς αρκετή ώρα, δεν είναι βιαστικοί, εγώ αισθάνθηκα ότι μου δώσανε τον χρόνο που χρειαζόμουν για να πω το πρόβλημα μου. Είναι και δωρεάν, δεν χάνεις τίποτα να πάρεις τηλέφωνο να ακούσεις και την γνώμη των ειδικών. Και από εκεί και μετά βλέποντας και κάνοντας...Σου εύχομαι να βρεις την λύση, γιατί πιστεύω πως είναι μεγάλο βάσανο, αυτό που νιώθεις!

[manoula giorgou]

Σας ευχαριστω θερμα για τις απαντησεις σας, ειλικρινα. Πενυ μου θα πρεπε να εισαι ψυχολογος, διοτι οτι εγραψες το εχω ακουσει ηδη με καθε λεπτομερεια απο την ψυχολογο που πηγαινω. Επειδη δεν ξερω πως παιρνεις αποσπασματα απο αλλους,για να απαντας συγκεκριμενα θα σας τα πω ολα μαζι! Ο μικρος βλεπει απο την αρχη τον πατερα του,παρα πολυ συχνα,και ηταν ενας απο τους λογους που ειχα συγκρουστει ας πουμε,με τον παιδοψυχιατρο ο οποιος θεωρουσε οτι η επικοινωνια που ειχα αποφασισει,ηταν πολυ. Εγω προσπαθωντας να μη κοστισει τοσο στον μικρο,αποφασισα να μην ειμαι εμποδιο σε αυτο,για το καλο του. Η επικοινωνια την μια βδομαδα ειναι τεταρτη-παρασκευη,την επομενη τριτη-παρασκευη-σαββατο-κυριακη κ.ο.κ...κατι που μου εχει γυρισει μπουμερανγκ βεβαια,καθως ο αλλος πηρε απλετο χωρο και χρονο να κανει την δουλεια του. Θεωρω πλεον πως ειναι μια επικοινωνια πολυ δικαιη,ειδικα οπως εχει η κατασταση.

 

Ακρη με τον πατερα του δεν βγηκε ποτε, ελπιζω,αλλα ειμαι πεπεισμενη οτι δεν θα αλλαξει κατι. Αδυνατω να κατανοησω γιατι υπαρχει τοσο μισος και τοσος πολεμος,καθως το διαζυγιο δεν ηταν δικη μου αποφαση, δεν τον παρατησα, δεν του στερησα το παιδι του, επισκεφτηκα 4 δικηγορους μεχρι να καταληξω, καθως ολοι μου ελεγαν οτι ημουν τρομερα υποχωρητικη στα "υλικα" της υποθεσης, δεν τον κερατωσα, δεν τον προδωσα κτλ..Ηταν απων, δεν ηθελε εξαρχης αυτο το παιδι,αυτον γαμο,του καθησε βαρια, δεν μας εδινε σημασια, σηκωνε χερι, εγω γινομουν εξαλλη, σκοτωνομασταν συνεχως. Απο την μια η αποφαση του με λυτρωσε, γιατι εγω λογω του παιδιου δεν θα επαιρνα ποτε μαλλον την αποφαση να τον αφησω,δυστυχως.

 

Εχω δοκιμασει τα παντα, αλλα δεν αλλαζει τιποτα προς το καλυτερο και δεν ξερω τι να κανω πια,δεν ξερω αν υπαρχει λυση καν σε ολο αυτο. Μετα απο προτροπη της ψυχολογου, εγινα πιο αυστηρη, οταν ελεγε πραγματα το παιδι που πριν με εκαναν να κλαψω και να πληγωθω, αρχισα να ειμαι πιο ουδετερη και αδιαφορη, αρχισα να βαζω 5λεπτες τιμωριες καθε φορα που με εβριζε,με χτυπουσε..και μονο τοτε. Οταν ειχε θυμο, και εσπαγε πραγματα η τσιριζε,τον αφηνα να εκτονωθει και να ηρεμησει. Μου γυρισε και αυτο μπουμερανγκ,η μαμα ειναι κακια που με βαζει τιμωρια, η μαμα ειναι κακια και ο μπαμπας ειναι τελειος..Ο μπαμπας παντα εβαζε τιμωρια και ο μικρος παει απο μονος του κιολας, χωρις γκουκ μουκ. Ειναι αυστηρος σε σχεση με μενα, δεν βγαινει απο τη βολη του για το παιδι, δεν τον πτοει τιποτααα. Με 3 χρονια πολεμου με καθε τροπο, βλεπω ποσο επικινδυνος ειναι, καθως εχει μια παρανοικη αρνηση της πραγματικοτητας..οταν λεει κατι κακο το παιδι, απο μενα το ακουσε..δεν υπαρχει περιπτωση. Χτυπαει ο μικρος? Τον χτυπαω εγω και αρα κανει το ιδιο..υπαρχουν ανθρωποι γυρω μου που βλεπουν και ακουν τι κανει, ειναι εν δυναμει μαρτυρες, αλλα δεν υπολογιζει χριστο..ειμαστε ολοι τρελοι. Απαντηση βεβαια πως γινεται να τα κανει και σε αλλους δεν εχει..δηλαδη και οι γονεις μου, οι υπολοιποι συγγενεις, οι φιλοι μου, ολοι χτυπανε το παιδι?!!!Ολοι εχουν προβληματικη σχεση με το παιδι?!!! Η μονη απαντηση ειναι κατι του στυλ, εφοσον μεγαλωνει το παιδι μαζι σου, τι περιμενες?

 

Για να σας βαλω στο κλιμα...με το που μπηκαμε στο σπιτι,κολλησα φωτογραφια τους στο εσωτερικο του κρεβατιου του..του λεω ιστοριες απο την σχεση μας για να καταλαβει(και καλα) οτι καποτε εστω αγαπιομασταν. Εχω κανει απειρες προσπαθειες να κανουμε μια στο τοσο πραγματα μαζι, εχει γινει λιγες φορες,με τα χιλια ζορια. Ηταν αρρωστο το παιδι,και εφευγα απο το σπιτι,για να ερθει να κατσει εκει μεσα μαζι του,εφοσον δεν επρεπε να βγει εξω με τιποτα ο μικρος. Εχω φαει τα παντα, εχω δοκιμασει τα παντα. Νομιζα οτι το παιδι,κατι θα πιασει,κατι θα μεινει,κατι θα αναγνωρισει.Τιποτα.

 

Ειναι ενας ανθρωπος που περσι του ειπε οτι εγω φταιω που χωρισαμε, εγω τον χωρισα,και το παιδι ηταν εξαλλο μαζι μου. Πηγε μπαλα εναν ολοκληρο χρονο φετος και υπηρξαν 5,6 φορες που δεν μπορεσα να τον παω 4 φορες τη βδομαδα και πηγε 1,2,3...η μαμα σου δεν θελει να σε πηγαινει ε? Ειδες?Ειναι αχρηστη, δεν θελει να περνας καλα, δεν την νοιαζει. Καναμε παγωτο φραουλα,ο μικρος το εκανε γιατι του αρεσει να κανουμε πραγματα στην κουζινα μαζι...καλα του δινεις παγωτο?Το οτι του δινει αυτος..δεν εχει καμια σημασια μαλλον. Ηθελε τις αποκριες να ντυθει πανκ...ειμαι απαραδεκτη..εγω φταιω,εγω του το επεβαλλα,δεν κανω για μανα. Εχω κανει τα πραγματα του μικρου για σκ,εχω βαλει καπελο μεσα,ειμαι σιγουρη. Τηλεφωνο μετα απο λιγες ωρες που τον εχει παρει.Καλα πας καλα? Τι εγινε?Ο μικρος ειναι διπλα σου..?Ναι..δεν εχεις βαλει καπελο,τοσο αχρηστη εισαι?Μια δουλεια εχεις να κανεις στη ζωη σου,ουτε αυτη δεν εισαι αξια να κανεις. Γυρνανε την κυριακη..και βλεπω το καπελο μεσα..............Του λεω σε πιο μερος θα παω το παιδι διακοπες, τον παιρνει εκεινος πρωτα για καλοκαιρι...τον παει εκει. Λεει στο παιδι οτι πρεπει να παει να μεινει μαζι του συνεχως, εχει δηλωσει απειρες φορες οτι εγω θα σε τρελανω,θα σε κλεισω μεσα και θα στον παρω..

 

Οτι κανω, το βγαζει λαθος,παω το παιδι για κατασκευες με πηλο...τον κανω λουλη. Παει για skate και bmx, ειναι επικινδυνα και δεν παω καλα. Παμε στην αγορα, του ψωνιζω...παλι σου παιρνει πραγματα? Του βαζω βιντεο να δει για τα ζωα,για ανθρωπους σημαντικους, να παρει προτυπα..τον εκθετω σε ακτινοβολια. Παιρνει ασταματητα τηλεφωνα..σου μαγειρεψε η μανα σου, εφαγες, τι κανει, καθεται? Ειναι μαζι σου η λειπει? Αν ειναι 2 ας πουμε το μεσημερι και το παιδι ειναι να φαει κατα τις 3 γιατι ΤΟΤΕ ΠΕΙΝΑΕΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ..γινεται της ποπης. Αν δεν κανει ενα πρωι τα δοντια του γιατι παρακοιμηθηκε και φυγαμε γρηγορα, ειμαι ανικανη. Αρρωσταινε, πηγαιναμε στα επειγοντα,ειμαι υπερβολικη και τον κανω υποχονδριο..καθε φορα που πηγαμε το παιδι νοσηλευθηκε.....Αρρωσταινε ελαφρια, εκανε κουμαντο στο παιδι αν θα παρει αντιπυρετικο η οχι,δεν χρειαζεται κατ'αυτον, και το παιδι αρνιοταν να παρει φαρμακα γιατι ετσι ειπε ο μπαμπας.

 

Σας κουραζω,αλλα αφηστε με να τα πω..το χω αναγκη. Εχω ακουσει γιατι ετσι ειπε ο μπαμπας αναριθμητες φορες. Δεν μπορω να κανω την δουλεια μου γαμωτο πια,γιατι ο μπαμπας αλλλλλααα λεει. Βγαζει τη μαμα ακυρη και αχρηστη. Ο μικρος δεν με σεβεται, δεν με πιστευει..Αυριο η δασκαλα εχει φωναξει κοινωνικη λειτουργο, απορω τι ψεματα θα ακουσω εκει μεσα και αν θα βγει ακρη η οχι, χτες στη δασκαλα ειπε πως εγω αυτο το παιδι δεν τον ηθελα και ημουν ΕΓΩ επιθετικη αρα μηπως για αυτο ειναι και ο μικρος ετσι:shock: Ναι δεν το ηθελα αυτο το παιδι, για αυτο πεντεμιση χρονια ειμαι συνεχειαααα μαζι του. Εχω κανει το σπιτι μας νηπιαγωγειο και δουλευω με αυτο το παιδι.Οι δασκαλες 3 χρονια τωρα μου λενε ποσο μπροστα ειναι και ποσο δουλεμενο φαινεται αυτο το παιδακι.Επειδη εχω φαει πολυ ξυλο απο την μανα μου, δεν ειχα σηκωσει χερι ποτε,ποτε, εκανα το λαθος τους τελευταιους μηνες καποιες φορες, μετα απο μισαωρα που ο μικρος με χτυπουσε ασταματητα. Ηταν το μονο που δεν ειχα δοκιμασει, καθοτι καθετα αντιθετη..και τωρα εχει να λεει και να γεμιζει το κεφαλι του παιδιου οτι η μαμα σου σε χτυπαει συνεχεια ε?ετσι δεν ειναι? Ο μικρος εχει καταλαβει οτι μπορει να με χτυπαει και απο την μια εχει πει καποιες φορες ψεματα οτι εγω το εκανα, και οχι αυτος, για να γλιτωνει τον χαμο με τον μπαμπα του και απο την αλλη εχει καταλαβει οτι ειναι κατι που δεν θελω να το κανω,οποτε ασκει πιεση τρελη γνωριζοντας οτι κρατιεμαι φοβερα να μην φυγει χερι. Δεν ξερω αν μπορειτε να το κανετε εικονα..ενα παιδι,το πλασματακι σου να σε χτυπαει ασταματητα, να απομακρυνεσαι για να το αφησεις να ηρεμησει, να σου πεταει πραγματα και να ερχεται απο πισω σου, επιθεση φουλ και απλα να μη σταματαει..υπηρξαν φορες που τον τραβουσαν απο πανω μου οι γονεις μου..μακαρι με το χερι στην καρδια να μου πειτε οτι την δισεκατομυριοστη φορα ουτε εσεις θα το ειχατε κανει για λιγες φορες...ετσι,μπας και πιασει και αυτο. Εγω ομως ηθελα το παιδι μου να με αγαπαει, οχι να με φοβαται..δυστυχως βεβαια μετα απο αυτες τις λιγες φορες, τον εβλεπες, το σκεφτοταν να μη με χτυπησει,καποιες φορες το γλιτωνα το μπερντακι μου..

 

Ειναι τρομακτικο αυτο που γινεται, δεν ξερω ποσο θα μαι ορθια με ολα αυτα, δεν ξερω το απωτερο πλανο του πατερα του, δεν ξερω τι παιδι θα γινει το παιδι μου. Πηρα σημερα τον τοτε παιδοψυχιατρο και δεν το σηκωσε, θα παρω και αυριο.Θα του πω τι γινεται και αν πρεπει να παμε μαζι με τον μικρο,εγω κι εκεινος. Κλεινοντας, γιατι το εχω παρακανει μαλλον, θα σας πω κατι, το μονο πραγμα που εκανα αυτα τα 3 χρονια, η μονη φορα που αντεδρασα, εκανα κατι που εκραζα παντα, αλλα εφτασα σε σημειο να καταλαβω πως μπορει να φτασεις εκει.

 

Το καλοκαιρι του 12, οντας ηδη εναμιση χρονο χωρια, εχω τα εξης δεδομενα μπροστα μου..ο μπαμπας του με πολεμαει και με παει γαμιοντας, δεν εχει δωσει 2 διατροφες, καθοτι εισοδηματιας και εχων, χρωσταει αλλα 5 μηνιατικα για το αμαξι που του μεταβιβασα, το οποιο ηταν και στο ονομα μου και αρα συμφωνηθηκε να δινει λεφτα μηνα για 1 χρονο, μαθαινω και οτι εχει παρει ολα τα λεφτα απο τον λογαριασμο του γαμου μας..και τον εχει κλεισει κιολας,ολως παραδοξως..επρεπε να πληρωσω και 15ευρω για να το μαθω..τελοσπαντων.

Του ειπα οτι παιδι δεν εχει αλλο. Η θα δωσει κατι,κατι,κατι απο ολα αυτα που μου εχει κλεψει, που μου στερει και που στερει πανω απο ολα στο παιδι του, η απλα δεν θα τον δει μεχρι να επανορθωσει. 40μερες δεν τον ειδε, δεν τον ακουσε. Εβαλα κατω το γιαβρι μου,λαθος...σωστο..αυτο εκανα και του ειπα ο μπαμπας εχει κανει στη μαμα καποια πολυ κακα και λαθος πραγματα και η μαμα ειναι λιγο θυμωμενη. Ο μπαμπας θελει να σε δει σαν τρελος,παιρνει τηλεφωνο, αλλα αυτο που θα γινει,ειναι να μη βρεθειτε για λιγο,μεχρι ο μπαμπας να διορθωσει το λαθος του. Ημουν προετοιμασμενη για τρελο ξεσπασμα, για τρελο μισος του παιδιου προς εμενα. 4Ο μερες ηταν ενα αλλο παιδι,ενας αγγελος επι γης, ουτε φωνη,ουτε χτυπηματα,ουτε παραπονα, τρυφερος, υπακουος..ακομα δεν μπορω να το συνειδητοποιησω. Μιλαμε για ενα παιδι, που πριν απο αυτην την δοκιμασια,αλλα και οταν εληξε αυτη ειχε πολυ ασχημη συμπεριφορα. Δεν θα ξεχασω ποτε την μερα, που καναμε κατι μασκες και γυρναει και μου λεει "μαμα εχεις δικιο. ο μπαμπας εχει 2 και τα 2 αμαξια μας και μεις δεν εχουμε. Εχει τον φουρνο μας, την σκουπα μας,την τηλεοραση μας, και μεις αργησαμε πολυ να τα χουμε στο σπιτι μας αυτα. Δινεις ολα τα λεφτα σου να μου παιρνεις οτι θελω κι εγω ο χαζουλιακας, ενω ο μπαμπας μου ειναι ο πλουσιος. Δεν με πειραζει που δεν θα τον δω για λιγο, καλα ειμαστε κι ετσι" Μια προς μια θυμαμαι τις λεξεις του. Ξεσπασα σε κλαματα και εβαλα τη μασκα που κολλουσα εκεινη τη στιγμη μπας και το σωσω..και μου πε,εε εχει κολλες, κλαψε δεν πειραζει, μη την βαζεις τη μασκα. Δεν ειμαι υπερ του να στερεις το παιδι απο τον αλλο γονιο,αλλα τοτε, ηταν το μοναδικο που ενιωθα οτι εχει μεινει να κανω,προκειμενου να καταλαβει ο αθλιος οτι ειμαι σε θεση να τον ζορισω κι εγω αμα θελω, οποτε να κοψει λιγο. Δεν ειναι ομως πανακεια ουτε κατι που προτιθεμαι να ξανακανω, ηταν τρομερα ψυχοφθορο για μενα, να μαι τοσο βραχος, τοσο αμετακινητη. Αυτα...νομιζω οτι εχω κανει ρεκορ εκτασης ποστ εδω μεσα στην ιστορια του site..

[lelaki1980]

ειναι δυσκολη περιπτωση και οντως μονο μεσω ειδικου θα βρεις μια ακρη.οχι οτι δεν υπαρχουν παρομοιες περιπτωσεις αλλα δυσκολα θα βρεις κατι που θα σε αντιπροσωπευσει πληρως αν και πολυ το ευχομαι.με εχει ξενισει πολυ η συμπεριφορα του πατερα αλλα ξερεις υπαρχουν και οι αθλιοι σε αυτο το κοσμο και ανθρωποι που κατ εμε δεν πρεπει να γινονται ποτε γονεις.ειναι τοσο αθλιος οσο και κομπλεξικος μαζι απο τη στιγμη που μιλαει ετσι οχι για την πρωην γυναικα του αλλα για τη μαμα του παιδιου του.αφου ομως δεν μπορει να το καταλαβει ο ιδιος το κακο που κανει στο παιδι του εχεις υποχρεωση εσυ να το προστατευσεις και ψυχολογικα με την παιδοψυχολογο σου αλλα εγω θα το συνεχιζα και νομικα και με κοινωνικη λειτουργο να ειναι το παιδι βεβαια οσο γινετε εξω απο αυτα.και εννοειτε οτι θα εκανα πριν μια τελευταια συζητηση με τον πρωην μηπως και αλλαξει κατι διαφορετικα θα το προχωραγα ετσι οπως σου ειπα.πολυ χρησιμη η συμβουλη της αλλης κοπελας που σου εδωσε το τηλ του σαιτ.θα ηθελα και εγω να μας κρατας ενημερες

[manoula giorgou]

lelaki νομικα ειναι σχεδον αδυνατο να κανω κατι και αυτο με εξοργιζει. εχω παρει σε αντιστοιχη γραμμη ενα υπεροχο πρωινο του οκτωβρη,με παραπεμψανε αλλου και μου ειπανε οτι το μονο που μπορω να κανω ειναι να παω στον εισαγγελεα ανηλικων, να εκθεσω το προβλημα μου και να ζητησω να επεμβει κοινωνικος λειτουργος και αν αυτοι ειναι σε θεση(οργανικα,οικονομικα κτλ) να επεμβουν καλως..ο δικηγορος μου αλλα και αλλοι δικηγοροι μου εχουν πει οτι δεν θελω να μπω σε αυτη την διαδικασια, καθοτι απιστευτα ψυχοφθορα για εμενα και το παιδι. Ο δικος μου δικηγορος μου ειπε εγω θα πλουτισω,αλλα το παιδι θα αποτρελαθει και εσυ θα καταρρευσεις,πρεπει μετα να μπει ο μικρος σε εναν ατερμονο κυκλο με καθε λογιων ειδικους, ασταματητα, προκειμενου να γινει τι μου ειπε.Να του περιορισουν την επικοινωνια?Και μια ωρα τον μηνα μου ειπε να τον αφηναν να τον βλεπει,κανενας δεν μπορει να εχει ελεγχο του τι θα πει στο παιδι. Τα δικαστηρια για να απαγορεψουν επικοινωνια θελουν αποδειξεις..το φανταζεσαι οτι ουτε οι ηχογραφησεις μετρανε?Καποια στιγμη τους αφηνα να μιλανε μονο στο κινητο μου,κ οχι με το σταθερο για να τον ηχογραφω..και αν εχουμε θεο,δεν μετρανε. Αν δεν μετραει κι αυτο,τι αποδειξεις θελουν,δεν μπορω να καταλαβω. Εχει ενα νοημα,γιατι αλλιως τα δικαστηρια θα ασχολιοντουσαν με τα οικογενειακα,μου πε,σου πα, ειπανε του καθενος..οκ,σεβαστο. Αλλα οσο ειναι ο λογος μου,εναντι του δικου σου..δυσκολα. Θελει εντατικη παρακολουθηση πολυ εξειδικευμενου ειδικου στο παιδι,για να μπορεσει να ξεκλειδωσει τι συμβαινει απο πισω,με ρισκο να στιγματιστει και το παιδι σου. Δυστυχως σε μια χωρα που δεν εχει οικογενειακα δικαστηρια, πρεπει καποιος ή να στειλει στο νοσοκομειο απο ξυλοδαρμο το παιδι σου,ή να το βιασει για να εχεις αυτες τις περιφημες απτες αποδειξεις. Και για αυτο ακριβως η γραμμη που καλεσα ηταν του χαμογελου του παιδιου......ευχηθειτε μου απλα,να πανε ολα καλα..πρεπει κατι επιτελους να αρχισει να πηγαινει καλα

[peny75]

Το γεγονος οτι χωρις την παρουσια και επιρροη του, το παιδι ειχε τετοια μεταλλαξη ειναι πολυ ελπιδοφορο. Καταλαβαινω ολα αυτα περι σεβασμου απεναντι στον γονεα και το οτι ενα παιδι πρεπει να εχει επαφη και με τους δυο γονεις. Η δικη μου αντιθεση απο παντα ηταν οτι ο σεβασμος κερδιζεται και δεν ειναι δεδομενος για κανεναν γονεα. Το ιδιο και η επαφη. Θα πω κατι ακραιο και σου ζητω συγνωμη

εξ'αρχης που το λεω. Συγγενεις, καποια ακρη καποια δουλεια, κατι, σε νησι , στα 500χλμ plus εστω, δεν εχεις? Αν ηταν να σωσω το παιδι μου τωρα που διαμορφωνεται μπορει να εφευγα και στον αρη. Εχει τα γονιδια αλλα ολα παλευονται με την σωστη διαπαιδαγωγηση. Αν μεινει διπλα του ως τοσο κακη επιρροη θα του περασει τα στοιχεια του. Αν μπορεις ΦΥΓΕ. Ουτε δικηγοροι, ουτε εξοδα, ουτε απτες αποδειξεις ...απλα οικονομικη κριση, διαφυγη στην φυση, ο καθαρος αερας στο νησι??? Ετσι, για να μην σου βγουν οι αποδειξεις μετα απο χρονια που θα ειναι και αχρηστες τοτε...Και παλι συγνωμη που το λεω αλλα μου βγαινει, μην με παρεξηγησεις...ματια που δεν βλεπονται γρηγορα λησμονιουνται. Ναι το παιδι πρεπει να βλεπει τον πατερα του. Ναι αλλα τον πατερα του! Βλεπετε εδω κανεναν ΠΑΤΕΡΑΑΑΑ?????????

Ψυχολογος δεν ειμαι αλλα οταν εχεις περασει πολλα λογω υπερβολικης ευαισθησιας, γινεσαι κι απο αυτο.

Κι επειδη ειναι το μονο που ζητησες...ευχομαι κοριτσι μου, ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ, η Παναγια να σταθει διπλα σου κι ο Χριστος σαν αληθινος πατερας για σενα και το παιδι σου. Θα προσευχηθω για εσενα. Ως μανουλα του γιωργου. Γιατι ακομη κι απ'το ψευδονυμο σου φαινεται οτι αυτοπροσδιοριζεσαι μεσα απο αυτο το παιδι και μονο. Ευχομαι ο Θεος να του χαρισει ενα πολυ φωτεινο μελλον κι ενα ηρεμο και ασφαλες παρον.

[χαρουλα#]

Το γεγονος οτι χωρις την παρουσια και επιρροη του, το παιδι ειχε τετοια μεταλλαξη ειναι πολυ ελπιδοφορο. Καταλαβαινω ολα αυτα περι σεβασμου απεναντι στον γονεα και το οτι ενα παιδι πρεπει να εχει επαφη και με τους δυο γονεις. Η δικη μου αντιθεση απο παντα ηταν οτι ο σεβασμος κερδιζεται και δεν ειναι δεδομενος για κανεναν γονεα. Το ιδιο και η επαφη. Θα πω κατι ακραιο και σου ζητω συγνωμη

εξ'αρχης που το λεω. Συγγενεις, καποια ακρη καποια δουλεια, κατι, σε νησι , στα 500χλμ plus εστω, δεν εχεις? Αν ηταν να σωσω το παιδι μου τωρα που διαμορφωνεται μπορει να εφευγα και στον αρη. Εχει τα γονιδια αλλα ολα παλευονται με την σωστη διαπαιδαγωγηση. Αν μεινει διπλα του ως τοσο κακη επιρροη θα του περασει τα στοιχεια του. Αν μπορεις ΦΥΓΕ. Ουτε δικηγοροι, ουτε εξοδα, ουτε απτες αποδειξεις ...απλα οικονομικη κριση, διαφυγη στην φυση, ο καθαρος αερας στο νησι??? Ετσι, για να μην σου βγουν οι αποδειξεις μετα απο χρονια που θα ειναι και αχρηστες τοτε...Και παλι συγνωμη που το λεω αλλα μου βγαινει, μην με παρεξηγησεις...ματια που δεν βλεπονται γρηγορα λησμονιουνται. Ναι το παιδι πρεπει να βλεπει τον πατερα του. Ναι αλλα τον πατερα του! Βλεπετε εδω κανεναν ΠΑΤΕΡΑΑΑΑ?????????

Ψυχολογος δεν ειμαι αλλα οταν εχεις περασει πολλα λογω υπερβολικης ευαισθησιας, γινεσαι κι απο αυτο.

Κι επειδη ειναι το μονο που ζητησες...ευχομαι κοριτσι μου, ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ, η Παναγια να σταθει διπλα σου κι ο Χριστος σαν αληθινος πατερας για σενα και το παιδι σου. Θα προσευχηθω για εσενα. Ως μανουλα του γιωργου. Γιατι ακομη κι απ'το ψευδονυμο σου φαινεται οτι αυτοπροσδιοριζεσαι μεσα απο αυτο το παιδι και μονο. Ευχομαι ο Θεος να του χαρισει ενα πολυ φωτεινο μελλον κι ενα ηρεμο και ασφαλες παρον.

 

Συμφωνω μαζι σου πενυ.Αυτο πρεπει να κανει η μανουλα.

 

Το παιδι , ομως, θα μπορεσει να καταλαβει ποτε ΓΙΑΤΙ η μαμα του

τον απομακρυνε απ το μπαμπα του;Θα νιωσει ποτε οτι αυτη η γυναικα κοντεψε να τρελαθει με τη συμπεριφορα του μπαμπα;Ή θα την κατηγορει μια ζωη για τη βιαιη διακοπη σχεσεων μαζι του;Ειναι λεπτες οι γραμμες και απαιτουν λεπτους χειρισμους.

 

Ασε που δε νομιζω να σε <χασει> ο πρωην, μαλλον οπου και να πας θα σε βρει.Επισης, δεν ξερω αν νομικα επιτρεπεται να φυγεις με το ανηλικο παιδακι χωρις να ειναι ενημερος ο μπαμπας.

 

Μακαρι να μπορουσε να γινει αυτο( να φυγετε μακρια του)σαν παιδι που εχει ζησει παρομοιες καταστασεις στο λεω.

 

Μεγαλωνοντας το παιδι, ειναι σιγουρο οτι καποιον απο τους δυο γονεις θα μισησει.Ευχομαι να ειναι αυτος ο αχρηστος ο πρωην(σορυ κιολας) , γιατι αυτο του αξιζει.Η κακια γενναει κακια....

[goody]

lelaki νομικα ειναι σχεδον αδυνατο να κανω κατι και αυτο με εξοργιζει. εχω παρει σε αντιστοιχη γραμμη ενα υπεροχο πρωινο του οκτωβρη,με παραπεμψανε αλλου και μου ειπανε οτι το μονο που μπορω να κανω ειναι να παω στον εισαγγελεα ανηλικων, να εκθεσω το προβλημα μου και να ζητησω να επεμβει κοινωνικος λειτουργος και αν αυτοι ειναι σε θεση(οργανικα,οικονομικα κτλ) να επεμβουν καλως..ο δικηγορος μου αλλα και αλλοι δικηγοροι μου εχουν πει οτι δεν θελω να μπω σε αυτη την διαδικασια, καθοτι απιστευτα ψυχοφθορα για εμενα και το παιδι. Ο δικος μου δικηγορος μου ειπε εγω θα πλουτισω,αλλα το παιδι θα αποτρελαθει και εσυ θα καταρρευσεις,πρεπει μετα να μπει ο μικρος σε εναν ατερμονο κυκλο με καθε λογιων ειδικους, ασταματητα, προκειμενου να γινει τι μου ειπε.Να του περιορισουν την επικοινωνια?Και μια ωρα τον μηνα μου ειπε να τον αφηναν να τον βλεπει,κανενας δεν μπορει να εχει ελεγχο του τι θα πει στο παιδι. Τα δικαστηρια για να απαγορεψουν επικοινωνια θελουν αποδειξεις..

 

 

Θα ξεκινησω απο αυτο για να σου μεταφερω λιγη απο την προσωπικη μου πειρα στο θεμα καθοτι διεκδικησα τη γονικη μεριμνα και την κερδισα. Οι δυο δικηγοροι μου δεν με στηριξαν, το θεωρουσαν χαμενη υποθεση απλα μου εκαναν το χατηρι (φανταζομαι για να τσεπωσουν τα λεφτα). Μου ελεγαν οτι αποκλειεται να το κερδισω, ειναι πολυ δυσκολο κλπ. Εγω ετρεξα και τα κανονισα να ερθει κοινωνικη λειτουργος, εγω τους πιεσα στο τι να πουν στα δικογραφα, γενικα το πιστευα και το κυνηγισα. Και το κερδισα! Η δε κοινωνικη λειτουργος ηταν μια χαρα, ηρθε ενα απογευμα στο σπιτι (κανονισμενο ραντεβου) και μιλησαμε για την υποθεση και της ειπα την θεση μου. Στη δικη σου περιπτωση φανταζομαι οτι θα μιλησει και με το παιδι για το πως περναει τη μερα του, τη σχεση του με τον μπαμπα και τη μαμα με πολυ ομορφο τροπο, θα κοιταξει λιγο και τον χωρο που ζειτε και αυτο ειναι. Καθολου ψυχοφθορο λοιπον, μην σε κοροιδευουν. Επισης αποδειξεις ειναι οι μαρτυριες και ειδικα των ειδικων, οποτε μια ενορκη καταθεση του παιδοψυχολογου ή του ψυχολογου σου ή της δασκαλας του παιδιου θα ειναι υπερ αρκετη. Μην σου τα παρουσιαζουν βουνο, οταν εχεις δικαιο αξιζει να το διεκδικεις.

Δεν κοιταμε μονο τη σωματικη υγεια του παιδιου και τα δικαιωματα του πατερα αλλα και την ψυχικη και τα δικαιωματα του παιδιου!

Το παιδι ειναι θυμα ψυχολογικης βιας και ετσι που παει θα καταληξει ενας βιαιος αντρας γεματος θυμο και ειδικα προς τις γυναικες...ειλικρινα εχει σφιχτει η καρδια μου με ολα αυτα που μας λες.

Αυτο που μου εκανε εντυπωση απο την αλλη ειναι οτι ο πρωην σου ακουγεται ''σατραπης'' αλλα καταφερες να μην δει το παιδι 40 μερες. Δεν κολλαει στην υπολοιπη συμπεριφορα του τετοια ανοχη. Θα περιμενα να σε τρεξει αυτοφωρο ή να βαραει πορτες και να μπουκαρει... Αρα μπορεις με τσαμπουκα να του επιβληθεις.

Εσυ απο την αλλη παρουσιαζεις τον εαυτο σου τρομερα υποχωρητικο. Πρεπει να σκεφτεις το καλο του παιδιου σου και τα προτυπα που του δινεις. Οση δουλεια και να κανεις με πηλους κλπ αυτο που θα μεινει στο παιδι ειναι η γυναικα θυμα και ο αντρας τυρανος.

Αξιζει λοιπον κατα τη γνωμη μου να το παλεψεις με ολα τα μεσα και ας ειναι αβεβαιο το αποτελεσμα.... ωστοσο συμφωνω απολυτα με την peny, αυτη ειναι η καλυτερη λυση. Και οχι δεν θα τους χωρισεις για παντα, απλα θα βλεπονται μια φορα το μηνα αντι για 3 φορες την εβδομαδα.

Κατι πρεπει να κανεις παντως γιατι η συμπεριφορα του παιδιου και ο θυμος του δεν οφειλεται μονο στα λογια του πατερα του αλλα και στη δικη σου σταση που δεν το ''σωζεις''. Το εχετε βαλει στη μεση λες και ειναι ο δικαστης για να σας δικαιωσει (ο αντρας σου κυριως εννοειται αλλα κι εσυ με αυτα που λες οτι του μιλας για τον γαμο σας κλπ.)

Σου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να πανε ολα καλα!!

 

(Την κοινωνικη λειτουργο που ανεφερες ποιος την καλεσε στο σχολειο??Η δασκαλα? Γιατι?)

[gyaromil]

Εγώ πάλι θα συμφωνήσω απόλυτα με την Goody. Νομίζω ότι πρέπει να το παλέψεις νομικά ακόμα κι αν σου λένε ότι είναι ακατόρθωτο. Εμένα δεν μου φαίνεται και τόσο. Σίγουρα θα υπάρχει η δυνατότητα μια κοινωνική λειτουργός να έρχεται στο σπίτι σας, να βλέπει πως ζείτε, τι κάνετε και αντίστοιχα να πάει και στο σπίτι του πατέρα. Κάτι θα του ξεφύγει μπροστά της, δεν γίνεται να κρύβεται για πάντα. Επίσης πρέπει να γίνουν συνεδρίες με ψυχίατρο και με τον πατέρα μαζί. Εκβίασέ τον στην τελική ότι δεν θα του δίνεις το παιδί (αφού το έχεις ξαναπετύχει) ώστε να αναγκαστεί να συμμετέχει. Οι ψυχίατροι μετά από συνεδρίες μπορούν να διαγνώσουν παθολογικές συμπεριφορές, να γράψουν χαρτί περί ανικανότητας και ίσως με αυτό να πας δικαστικά και να ζητήσεις ασφαλιστικά μέτρα.

Σίγουρα η διαδικασία θα είναι ψυχοφθόρα, αλλά μπορεί να φέρει και αποτέλεσμα. Τώρα ζεις μια ακόμα πιο ψυχοφθόρα διαδικασία και χωρίς αποτέλεσμα!

Δεν λέω ότι συμφωνώ να στερηθεί ένα παιδί τον ένα γονιό του αλλά αν η κατάσταση είναι τόσο αρρωστημένη ίσως είναι και ο μόνος τρόπος να συνετιστεί ο τύπος.

Δεν συμφωνώ να φύγεις για το λόγο ότι όντως το παιδί μπορεί να σε κατηγορήσει αργότερα ότι του στέρησες τον πατέρα. Επίσης νομίζω ότι θέλει έγκριση και από εκείνον, πρέπει δλδ να συνεναίσει κάτι το οποίο μου φαίνεται χλωμό. Σου το λέω γιατί όταν η πρώην του συζύγου μου είχε ζητήσει να πάει με το παιδί εξωτερικό για να δει τον πατέρα της και ίσως και να ζήσει μόνιμα εκεί, έπρεπε ο σύζυγός μου να βάλει την υπογραφή του. Εκείνος θα την έβαζε, δεν της πήγαινε κόντρα (τελικά δεν χρειάστηκε), αλλά ο δικός σου δεν νομίζω...

 

Πρέπει οπωσδήποτε να ζητήσεις βοήθεια. Για το καλό όλων σας!!! Μην αφήνεις τα πράγματα στην τύχη τους!!! Στην τελική άλλαξε δικηγόρο!!

 

Απο το χαμόγελο του παιδιού τί σου είπαν;

[gyaromil]

Επίσης να πω και κάτι από την εμπειρία τη δική μας. Το να στερήσεις νομικά ένα παιδί από τη μάνα του (δλδ να πάρει ο πατέρας την επιμέλεια) ακόμα κι αν αυτή είναι ανίκανη ή στρέφει το παιδί εναντίον του πατέρα είναι δυστυχώς απίστευτα δύσκολο, στα όρια του ακατόρθωτου (εκτός αν αποδειχτεί ψυχασθένεια ή χρήση ναρκωτικών ουσιών). Το αντίθετο είναι πιο εύκολο. Δεν μιλάω για επιμέλεια μιας που ούτως ή άλλως την έχεις, μιλάω για ασφαλιστικά μέτρα ίσως ή για στενή παρακολούθηση του πατέρα από ειδικό...κάτι τέλος πάντων!

 

Γενικά ο νόμος προστατεύει τη μητέρα ακόμα κι αν αυτή έχει λανθασμένη συμπεριφορά, πόσο μάλλον αν αυτή είναι σωστή 100%. Γι' αυτό σου λέω ψάξτο περισσότερο.

 

Υ.Γ. Υπάρχει και μια ΜΚΟ που ασχολείται με τέτοια θέματα, σίγουρα έχεις δει διαφημίσεις στην τηλεόραση. Είχαμε πάει κι εμείς αλλά δεν καταφέραμε σπουδαία πράγματα ακριβώς για τους λόγους που σου είπα (βλέπεις είμασταν η αντίθετη πλευρά και ήθελε πραγματικά τεράστιο δικαστικό αγώνα...ίσως να ήταν και λάθος που δεν το παλέψαμε).

Όπως και να 'χει αν σε ενδιαφέρει μπορώ να σου στείλω pm ποια εννοώ.

[kitycat]

Καλημέρα!

συμφωνώ κι εγώ ότι πρέπει να είμαστε πολύ πιο προσεκτικές για τα πράγματα που γράφουμε εδώ. Νομίζω ότι στο πίσω μέρος του μυαλού μας θα έπρεπε να μιλάμε η μία στην άλλη όπως θα μιλάγαμε στην κολλητή μας... δε νομίζω ότι κάποια θα έλεγε στη φίλη της "είσαι τέρας, μεγαλώνεις ένα τέρας"...

 

Επι του συγκεκριμένου... νομίζω ότι υπάρχουν αρκετά πράγματα που θα μπορούσες να κάνεις:

1. Να μιλήσεις όχι με κάποιον δικηγόρο αλλά με κάποιον από την εισαγγελεία, τις επίσημες κοινωνικές υπηρεσίες, κάποιους δημόσιους φορείς τέλος πάντων οι οποίοι να σε καθοδηγήσουν για τα δικαιώματα σου επι του θέματος

2. Να μιλήσεις με ειδικούς ψυχικής υγείας (ψυχολόγους, ψυχιάτρους κτλ)και να ξεκινήσετε κάποιου είδους συνεδρίες για να σε βοηθήσουν με την υπάρχουσα κατάσταση

3. Να απομακρυνθείς για λίγο καιρό ... οκ είναι δύσκολο να μετακομίσεις μόνιμα σε νησί που σου προτείνουν τα κορίτσια αλλά μπορεί να έχεις μια φίλη ας πούμε στη θεσ/νικη ή κάπου αλλού και να μπορέσει να σε φιλοξενήσει για 15 μέρες. Ίσως σε βοηθήσει και εσένα και το παιδί να ηρεμίσετε λίγο

 

Πέρα απ'αυτά νομίζω ότι θα πρέπει να δείξεις λίγο περισσότερη πυγμή και δύναμη και αποφασιστικότητα... Είναι σημαντικό να σε βλέπει δυνατή, να παλεύεις και για σένα και γι'αυτόν και να διεκδικείς πράγματα.

 

Νομίζω ότι έχεις κερδίσει πολλές φίλες εδώ που μπορούν να σε βοηθήσουν. "εκμεταλλεύσου" μας....

[vivien9]

 

Ειναι ενας ανθρωπος που περσι του ειπε οτι εγω φταιω που χωρισαμε, εγω τον χωρισα,και το παιδι ηταν εξαλλο μαζι μου. Πηγε μπαλα εναν ολοκληρο χρονο φετος και υπηρξαν 5,6 φορες που δεν μπορεσα να τον παω 4 φορες τη βδομαδα και πηγε 1,2,3...η μαμα σου δεν θελει να σε πηγαινει ε? Ειδες?Ειναι αχρηστη, δεν θελει να περνας καλα, δεν την νοιαζει. Καναμε παγωτο φραουλα,ο μικρος το εκανε γιατι του αρεσει να κανουμε πραγματα στην κουζινα μαζι...καλα του δινεις παγωτο?Το οτι του δινει αυτος..δεν εχει καμια σημασια μαλλον. Ηθελε τις αποκριες να ντυθει πανκ...ειμαι απαραδεκτη..εγω φταιω,εγω του το επεβαλλα,δεν κανω για μανα. Εχω κανει τα πραγματα του μικρου για σκ,εχω βαλει καπελο μεσα,ειμαι σιγουρη. Τηλεφωνο μετα απο λιγες ωρες που τον εχει παρει.Καλα πας καλα? Τι εγινε?Ο μικρος ειναι διπλα σου..?Ναι..δεν εχεις βαλει καπελο,τοσο αχρηστη εισαι?Μια δουλεια εχεις να κανεις στη ζωη σου,ουτε αυτη δεν εισαι αξια να κανεις. Γυρνανε την κυριακη..και βλεπω το καπελο μεσα..............Του λεω σε πιο μερος θα παω το παιδι διακοπες, τον παιρνει εκεινος πρωτα για καλοκαιρι...τον παει εκει. Λεει στο παιδι οτι πρεπει να παει να μεινει μαζι του συνεχως, εχει δηλωσει απειρες φορες οτι εγω θα σε τρελανω,θα σε κλεισω μεσα και θα στον παρω..

 

Οτι κανω, το βγαζει λαθος,παω το παιδι για κατασκευες με πηλο...τον κανω λουλη. Παει για skate και bmx, ειναι επικινδυνα και δεν παω καλα. Παμε στην αγορα, του ψωνιζω...παλι σου παιρνει πραγματα? Του βαζω βιντεο να δει για τα ζωα,για ανθρωπους σημαντικους, να παρει προτυπα..τον εκθετω σε ακτινοβολια. Παιρνει ασταματητα τηλεφωνα..σου μαγειρεψε η μανα σου, εφαγες, τι κανει, καθεται? Ειναι μαζι σου η λειπει? Αν ειναι 2 ας πουμε το μεσημερι και το παιδι ειναι να φαει κατα τις 3 γιατι ΤΟΤΕ ΠΕΙΝΑΕΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ..γινεται της ποπης. Αν δεν κανει ενα πρωι τα δοντια του γιατι παρακοιμηθηκε και φυγαμε γρηγορα, ειμαι ανικανη. Αρρωσταινε, πηγαιναμε στα επειγοντα,ειμαι υπερβολικη και τον κανω υποχονδριο..καθε φορα που πηγαμε το παιδι νοσηλευθηκε.....Αρρωσταινε ελαφρια, εκανε κουμαντο στο παιδι αν θα παρει αντιπυρετικο η οχι,δεν χρειαζεται κατ'αυτον, και το παιδι αρνιοταν να παρει φαρμακα γιατι ετσι ειπε ο μπαμπας.

Έχω πάει να γράψω πολλές φορές αλλά σταματάω γιατί δεν είμαι ειδική στο θέμα με το παιδί που είναι αρκετά πολύπλοκο..αλλά αυτά που έγραψες για τον πρώην άντρα σου με έχουν κάνει έξω φρενών..πρέπει οπωσδήποτε να του κόψεις τον αέρα! Είναι δυνατόν να σου κάνει έλεγχο από το τηλέφωνο?? Για το αν πεινάει το παιδί?? Κλείστου το στην μούρη, μην του δίνεις το παιδί στο τηλέφωνο, πέρνα στην αντεπίθεση, πώς να στο πω. Είσαι η μάνα, έσυ έχεις τον πρώτο λόγο, δεν μπορεί να σου κάνει τίποτα! Σε λέει άχρηστη? Πες του εσύ είσαι αχρηστος! Σου λέει θα τον κάνεις λούλη/είναι επικίνδυνο κτλ κτλ, πες του έγω είμαι η μάνα εγώ αποφασίζω.

Πολλα από αυτά που έγραψες μου τα έχει πει και ο άντρας μου (για τις δραστηριότητες κυρίως ) κάνω λίγη υπομονή αλλά αν φτάσει ο κόμπος στο χτένι του ξεκόβω ότο είμαι η μάνα και ξέρω καλύτερα..και είναι ο άντρας μου, όχι ο πρώην που μου κάνει πόλεμο νεύρων και έχει στρέψει το παιδί εναντίον μου!!! Είναι δυνατόν να δίνεις σημασία σε αυτά που λέει? Επίσης το να υπερασπίζεσαι στα μάτια του παιδιού των πατέρα του, όταν αυτός λέει τόσα ψέμματα για σένα, μου φαίνεται ασύλληπτο. Δεν λέω να βάλεις το παιδί στη μέση, αλλά νομίζω ότι κάθε στιγμή πρεπει να του λες την αλήθεια και όχι να ωραιοποιείς τις καταστάσεις περιμένοντας πότε το παιδί θα αναγνωρίσει την ανωτερότητα σου!! Αυτό μπορεί να μην γίνει και ποτέ δεδομένου ότι από την άλλη πλευρά ΒΑΛΛΕΣΑΙ. Καλώς ή κακώς το παιδί το έχει βάλει στην μέση ο άντρας σου και πρέπει κάπως να αμυνθείς..όταν ο μπαμπάς δεν συμπεριφέρεται σωστά ή λέει ψέμματα πρέπει να το λες.