LA LATINA

ΗΡΘΕ ΑΠ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΕ ΜΑΥΡΑ ΧΑΛΙΑ

    Recommended Posts

    Συγνώμη αλλά δεν κατάφερα να διαβάσω όλα τα μνμ. Απλά θα ήθελα να ρωτήσω : οι γονεις του ζωηρού παιδιού ξέρουν τα όλα περιστατικά;;; Βρε κορίτσια, άλλο ζωηρό κ ατίθασο παιδάκι κ άλλο να ξυλοφορτώνει όποιο βρεθεί στο δρόμο του. Μήπως μέσα στο σπίτι του υπάρχει βία;;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Συγνώμη αλλά δεν κατάφερα να διαβάσω όλα τα μνμ. Απλά θα ήθελα να ρωτήσω : οι γονεις του ζωηρού παιδιού ξέρουν τα όλα περιστατικά;;; Βρε κορίτσια, άλλο ζωηρό κ ατίθασο παιδάκι κ άλλο να ξυλοφορτώνει όποιο βρεθεί στο δρόμο του. Μήπως μέσα στο σπίτι του υπάρχει βία;;

     

    Δεν μπορούμε να ξέρουμε πόσα περιστατικά γνωρίζουν οι γονείς........κάποια τα γνωρίζουν, ----ήμουν μπροστά κάποιες φορές που κάλεσαν το μπαμπά για .......περαιτέρω μίλημα.......----πιστεύω πως δε μπορεί να τα ξέρουν όλα, γιατί φυσικό είναι και οι δάσκαλοι να μην παίρνουν κάθε λίγο να ενοχλούν και να παραπονιούνται.......

     

    Το αν υπάρχει βία στο σπίτι του, πάλι δε μπορεί να το ξέρει κανείς.........ούτε και να το αποδείξει βέβαια.....

     

    Είναι πολύ λεπτές οι ισορροπίες και επειδή πρόκειται για ανήλικη ψυχούλα, πρέπει να είναι και λεπτοί οι χειρισμοί. Απλά επειδή τα περιστατικά είναι πλέον πολλά, πρέπει να υπάρξουν επιτέλους κάποιοι χειρισμοί......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ έχω διαφορετική άποψη.(όχι από τη Λαϊδα, από αυτά που σου είπαν). Έχω αποκτήσει μεγάλη εμπειρία στο "χειρισμό" καταστάσεων που προέρχεται αρχικά από την επαγγελματική μου εμπειρία, αλλά έχω δει εδώ και χρόνια ότι εφαρμόζεται σε κάθε τομέα της ζωής.

     

    Λοιπόν, κατ' αρχάς πιστεύω ότι μας συμφέρει να ξεχωρίζουμε το θυμικό από το λογικό. Το να πας να τα κάνεις γης μαδιάμ, θα εξυπηρετήσει ΜΟΝΟ στο να εκφράσεις τον εαυτό σου και το θυμό σου.

    Εγώ πάντα ξεκινάω από το τέλος. Τι θέλω να πετύχω? Ποιός είναι ο στόχος μου? Ποιός είναι ο ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΣ στόχος μου αφού έχω εγώ μόνη μου αναλύσει τα ΔΕΔΟΜΕΝΑ (όπου δεδομένα η διαμορφωμένη κατάσταση και όχι η ιδεατή που είδα στον ύπνο μου).

    Βρίσκω λοιπόν μέσα στα πλαίσια της κατάστασης ποιό είναι το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, και κάνω τις κινήσεις που θα με φέρουν προς τα εκεί.

    Το να έχεις την ψύχραιμη και πολιτισμένη στάση που κράτησες:

     

    A. Δημιούργησε τις ιδανικές καταστάσεις για να δημιουργηθεί ένας δεσμός ανάμεσα σε σας και την πρώτη οικογένεια. Αυτό πρώτα πρώτα θα "θεραπεύσει" το τραύμα που άφησε η μολυβιά στις ψυχές και των δύο. Θα δεις ότι πολύ δύσκολα το πρώτο παιδάκι θα φερθεί άσχημα στο δικό σου, και ο δικός σου έμαθε ένα ΠΟΛΥΤΙΜΟ μάθημα. Ότι στη ζωή μπορεί οι σχέσεις μας με κάποιον που αγαπάμε να περάσουν από το ναδίρ, αλλά με κατανόηση και ψυχραιμία μπορούμε να έρθουμε και πάλι κοντά και να είμαστε χαρούμενοι.

    (Με τη μέλλουσα γυναίκα του, με τους συμφοιτητές του, με τους συναδέλφους του, το λοχία του στο στρατό).

    Αν εσύ είχες πάει μαινόμενη, τους είχες σαρώσει όλους και είχες σκυλοβρίσει τον πατέρα του, σε ποιό κλίμα θα ήταν σήμερα η σχέση του με το φίλο του, πόσο βάρος θα είχε στην ψυχή του και πόσο θα του κόστιζε το ότι έχασε μια φιλία που την ήθελε ΕΠΕΙΔΗ ΠΗΡΕ ΤΗ ΓΑ&*(( ΓΟΜΑ?

    (Όλοι μας όταν χάσουμε κάτι, γυρνάμε στην αφορμή και την καταριόμαστε, όχι στην αιτία)

     

    Β. Κράτησες τέλεια σχέση με την βασική δασκάλα. Η σχέση σας αυτή είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο.

     

    Γ. Άφησες την Αγγλικού εκτεθειμένη στη βλακεία της. Τώρα ξέρει 2 φορές πόσο χάλια το χειρίστηκε, πίστεψέ με που σου το λέω, ξέρω.

    Αν την είχες σκυλοβρίσει, αυτό που θα έμενε πίσω θα ήταν τα λάθη που θα είχες κάνει ΕΣΥ πάνω στο θυμικό σου και η δική της αστοχία θα καλυπτόταν.

    Τώρα είναι ακάλυπτη, πίστεψέ με, θα τον προσέχει σαν τα μάτια της.

     

    Δ. Το δεύτερο παιδάκι είναι τεράστιο πρόβλημα. Το να το κακοποιήσεις δεν είναι λύση. Όσο για την κυρία bullying που καμαρώνει, πες της πρόσεχε γιατί πίσω έχει ή αχλάδα την ουρά. Ένα παιδί χωρίς όρια, χωρίς ισορροπία, αν δεν έχει τίποτα να χάσει, μπορεί να περάσει στο επόμενο στάδιο με τον δικό της.

     

    Έχεις κάνει καλά. Δεν είσαι ούτε ρομαντική ούτε χαζοαφελής.

    Η ψυχραιμία και η πολιτισμένη συμπεριφορά, όχι από αδυναμία, αλλά για να μην προσθέσεις άχρηστο υλικό στην εξίσωση, είναι η πιο έξυπνη αντιμετώπιση.

     

    Αν μπορέσεις να έχεις πρόσβαση στους γονείς του επικίνδυνου παιδιού, παρτ' τους με το καλό. Μάθε όσα μπορείς περισσότερα γι αυτούς. Ακόμα και να φτιάξεις μια υποτυπώδη σχέση.

    Πιάνεις περισσότερες μύγες με το μέλι, παρά με το ξύδι.

     

    Με εκφράζεις απόλυτα!

    Αυτοί που το παίζουν νταήδες είναι ουσιαστικά απολίτιστοι και κατά την προσωπική μου γνώμη παράδειγμα προς αποφυγήν.

    Λειτουργούμε ως πρότυπα για τα παιδιά και θα πρέπει μεταξύ μας να προσέχουμε πως μιλάμε και συμπεριφερόμαστε.

    Εάν θέλουμε ως χώρα κάποια στιγμή να προοδεύσουμε θα πρέπει να μάθουμε να είμαστε ψύχραιμη και να λειτουργούμε κυρίως με την λογική και μετά με το συναίσθημα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Με εκφράζεις απόλυτα!

    Αυτοί που το παίζουν νταήδες είναι ουσιαστικά απολίτιστοι και κατά την προσωπική μου γνώμη παράδειγμα προς αποφυγήν.

    Λειτουργούμε ως πρότυπα για τα παιδιά και θα πρέπει μεταξύ μας να προσέχουμε πως μιλάμε και συμπεριφερόμαστε.

    Εάν θέλουμε ως χώρα κάποια στιγμή να προοδεύσουμε θα πρέπει να μάθουμε να είμαστε ψύχραιμη και να λειτουργούμε κυρίως με την λογική και μετά με το συναίσθημα.

     

    Κι εγώ συμφωνώ! Υποτίθεται η δικιά μας γενιά είναι και μορφωμένη......αλλά είπαμε, όλα καλά φτάνει να είναι "αλλουνού" το παιδί το χτυπημένο.......τι να πεις!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κι εγώ συμφωνώ! Υποτίθεται η δικιά μας γενιά είναι και μορφωμένη......αλλά είπαμε, όλα καλά φτάνει να είναι "αλλουνού" το παιδί το χτυπημένο.......τι να πεις!!!!

     

    Εγώ πορεύομαι με 2 αρχές στην ζωή μου:

    1. Δεν κάνω σε κανέναν ο,τι δεν θέλω να μου κάνουν.

    2. Εμπιστεύομαι απόλυτα τον Θεό και δεν φοβάμαι τίποτα.

     

    Όσο για τα άλλα παιδάκια, αγωνιώ πάρα πολύ για το να είναι καλά και είναι κάθε μέρα μες στις προσευχές μου.

    Με πονάει πολύ η ιδέα να μην μας νοιάζει για τα άλλα παιδιά, αλλά μόνο για τα δικά μας.

    Τον σιχαίνομαι τον ατομισμό και δεν τον πιστεύω, προσπαθώ να στηρίζω και να υποστηρίζω το κοινωνικό σύνολο, αφού ζω μέσα σε μια κοινωνία και όχι ως ερημίτισσα σε κανένα κρυμμένο μέρος του κόσμου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Στο Θεό πιστεύω κι εγώ πάρα πολύ......και επίσης, τους ανθρώπους τους αγαπώ και τους νοιάζομαι με ειλικρίνεια.....θεωρώ ότι έχουμε έρθει εδώ για να συμπορευτούμε.......αλλά δυστυχώς φίλη μου, δεν έχουν όλοι την ίδια άποψη.

    Τα μικρά παιδάκια είναι σκληρά καμιά φορά, ας μην εθελοτυφλούμε. Όσο δεν παθαίνουν τίποτα, με πεσίματα, κανένα καρούμπαλο, ένα χτυπημένο γόνατο, λες ΟΚ κάνω το σταυρό μου και είμαι ψύχραιμη και δόξα το θεό.

    Αυτό το θέμα το άνοιξα τη μέρα που ήρθε σκισμένος απ την τρομάρα μου, και δε θα το συνέχιζα τόσες μέρες αν ήταν μόνο προσωπικό.....απλά βγήκαν τόσο πολλά στη φόρα, και θα γίνουν κινήσεις, πράγμα που ίσως αφορά και άλλους γονείς που αντιμετωπίζουν θέματα στο σχολείο, γι αυτό και συνεχίστηκε ο διάλογος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ πορεύομαι με 2 αρχές στην ζωή μου:

    1. Δεν κάνω σε κανέναν ο,τι δεν θέλω να μου κάνουν.

    2. Εμπιστεύομαι απόλυτα τον Θεό και δεν φοβάμαι τίποτα.

     

    Όσο για τα άλλα παιδάκια, αγωνιώ πάρα πολύ για το να είναι καλά και είναι κάθε μέρα μες στις προσευχές μου.

    Με πονάει πολύ η ιδέα να μην μας νοιάζει για τα άλλα παιδιά, αλλά μόνο για τα δικά μας.

    Τον σιχαίνομαι τον ατομισμό και δεν τον πιστεύω, προσπαθώ να στηρίζω και να υποστηρίζω το κοινωνικό σύνολο, αφού ζω μέσα σε μια κοινωνία και όχι ως ερημίτισσα σε κανένα κρυμμένο μέρος του κόσμου.

     

    respect σε όλα όσα είπες!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Στο Θεό πιστεύω κι εγώ πάρα πολύ......και επίσης, τους ανθρώπους τους αγαπώ και τους νοιάζομαι με ειλικρίνεια.....θεωρώ ότι έχουμε έρθει εδώ για να συμπορευτούμε.......αλλά δυστυχώς φίλη μου, δεν έχουν όλοι την ίδια άποψη.

    Τα μικρά παιδάκια είναι σκληρά καμιά φορά, ας μην εθελοτυφλούμε. Όσο δεν παθαίνουν τίποτα, με πεσίματα, κανένα καρούμπαλο, ένα χτυπημένο γόνατο, λες ΟΚ κάνω το σταυρό μου και είμαι ψύχραιμη και δόξα το θεό.

    Αυτό το θέμα το άνοιξα τη μέρα που ήρθε σκισμένος απ την τρομάρα μου, και δε θα το συνέχιζα τόσες μέρες αν ήταν μόνο προσωπικό.....απλά βγήκαν τόσο πολλά στη φόρα, και θα γίνουν κινήσεις, πράγμα που ίσως αφορά και άλλους γονείς που αντιμετωπίζουν θέματα στο σχολείο, γι αυτό και συνεχίστηκε ο διάλογος.

     

    Φίλη μου, πολύ σωστά κάνεις!

    Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, και μόνο με συντονισμένες κινήσεις μπορούμε να προλάβουμε μελλοντικά δυσάρεστα γεγονότα.

    Το να κάθονται οι γονείς έξω από το σχολείο και απλά να συζητάνε μεταξύ τους, είναι απλά κουτσομπολιό.

    Οι κινήσεις πρέπει να είναι οργανωμένες και μελετημένες.

    Συνέχισε, γιατί αύριο μεθαύριο μπορεί να είναι το παιδί το δικό μου ή του διπλανού.

    Κι εγώ στη θέση σου θα είχα τρελαθεί, το παιδάκι μου το στέλνω στο σχολείο για ευνόητους λόγους και όσο βρίσκεται εκεί απαιτώ να είναι σε καλά χέρια, αλλιώς να μας το πουν, να πηγαίνουν στο σχολείο και με το σωματοφύλακά τους.

    Διδάσκω τα παιδιά μου να σέβονται κάθε άνθρωπο και να λυπούνται όσους στερούνται πολιτισμένο επίπεδο και μεγαλώνουν χωρίς αγάπη και στοργή.

    Αλλά αφού δεν προκαλούμε κανέναν αρνητικά, τουλάχιστον να μην φοβόμαστε και στο σχολείο.

    Τον Σεπτέμβρη θα πάει δημοτικό ο μικρός και από φέτος έχω ήδη δει τι κόσμος κυκλοφορεί έξω, δυστυχώς εντελώς απολίτιστος και ακαλλιέργητος.

    Να μιλάει άσχημα και με αγένεια στην νηπιαγωγό και να φωνάζει μπροστά της και να κάνει τον νταή, και μιλάω φυσικά για γονείς και λυπάμαι τα παιδιά τους, γιατί δυστυχώς αντιγράφουν τους γονείς τους.

    Εμείς οι μεγάλοι είμαστε τα πρότυπα και οφείλουμε να διδάξουμε σωστά τα παιδιά μας.

    Περιμένω τον Σεπτέμβρη και δεν σκοπεύω να κάθομαι και να βλέπω, εάν δω ότι κυκλοφορούν επιθετικά και βίαια παιδιά.

    Κάθε μέρα στο σχολείο θα είμαι και θα ψάξω όλα τα νόμιμα μέσα, μέχρι να με πάρουν στα σοβαρά.

    Γιατί στην Ελλάδα υπάρχει αυτό που λέμε, πώς κάνεις έτσι και είσαι υπερβολικός.

    Εάν είχε βλάψει το άλλο το παιδί το μάτι του παιδιού σου, να δεις πως θα τρέχαν όλοι να σε καθησυχάσουν, αλλά επειδή ήταν γι 'αυτούς απλά μια χαρακιά, δεν έγινε και τίποτα.

    Αίσχος!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γιατί στην Ελλάδα υπάρχει αυτό που λέμε, πώς κάνεις έτσι και είσαι υπερβολικός.

    Εάν είχε βλάψει το άλλο το παιδί το μάτι του παιδιού σου, να δεις πως θα τρέχαν όλοι να σε καθησυχάσουν, αλλά επειδή ήταν γι 'αυτούς απλά μια χαρακιά, δεν έγινε και τίποτα.

    Αίσχος!

     

     

    Σε ευχαριστώ για τη συμπαράσταση, με έκανες και βούρκωσα........έτσι ακριβώς είναι!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Χτες τα παιδιά πάλι παλεύανε.....το παιδί μου ήρθε πάλι με ένα τεράστιο καρούμπαλο σε άσχημο σημείο στο κεφάλι......δε σας γράφω για το καρούμπαλο, μη βιαστείτε να με κρίνετε.....τα παιδιά παλεύανε πάλι στο μάθημα των αγγλικών, και η κυρία την οποία έκανα τόση υπομονή και δεν πήγα να την πιάσω αφότου έγινε το χαράκωμα, χτες επέλεξε να μην ασχοληθεί καν.....το παιδί μου το ρίξανε κάτω μαζί με την καρέκλα, και δεν του είπε καν να πάει να του βάλουν λίγο πάγο....γύρισε σπίτι μετά από 4 ώρες να του βάλω εγώ λέει, γιατί η κυρία δε μπορεί να διακόπτει το μάθημα επειδή χτυπιούνται......Να υποθέσω οτι έφταιγε πάλι και γι αυτό του άξιζε να μείνει να πονάει και να μην ειδοποιηθώ καν?

     

    Σήμερα πήγα, δεν τη βρήκα, για καλή της τύχη έλειπε και ο διευθυντής. Βρήκα όμως τον πατέρα του παιδιού - της τάξης μας- που χτυπάει, τελικά είναι ένας συνεννοήσιμος κύριος, και συμφωνήσαμε τα παιδιά μας να κόψουν την παρέα μέχρι να συμμορφωθούν. Θα δουλέψω φυσικά και με το γιο μου, όπως κάνω άλλωστε, αλλά για πείτε τώρα, τι της λέμε της κυρίας........?????

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Θα της πεις, πως "ο γιος μου ήρθε πάλι χτυπημένος... τί έγινε;"

     

    Θα σου πει πχ ότι έφταιγε, ότι είναι ζωηρός, ότι δεν την ακούει κτλ

     

    ή ότι έφταιγε το άλλο παιδί που είναι ζωηρό, που δεν την ακούει κτλ...

     

    Θα της πεις "τι έχετε κάνει για να ελέγξετε την κατάσταση;"

     

    Εκεί ανάλογα τι θα σου απαντήσει θα της πεις πως ότι έχει κάνει δεν είναι προφανώς αρκετό και θα τη ρωτήσεις τι προτείνει. Να μιλήσεις με τους άλλους γονείς το έχεις κάνει, να μιλήσεις πχ στο δικό σου παιδί το έχεις κάνει

    οπότε τι απομένει;

     

    απομένει να πάρει μέτρα μέσα στα πλαίσια της τάξης της, γιατί εκείνη την ώρα την ευθύνη την έχει αποκλειστικά η ίδια.

     

    Μετά ανάλογα πως θα εξελιχθεί η κουβέντα, το επόμενο βήμα είναι ο δ/ντης όπου θα πας μόνη σου (άσε τους συλλόγους κτλ) και θα πεις αυτό που είχα πει την άλλη φορά.

    "επειδή το κακό παράγινε, αν ξαναδεχτεί επίθεση το παιδί μου για οποιοδήποτε λόγο να ξέρετε ότι δεν θα το αφήσω έτσι. Με ποιον τρόπο θα λύσετε το πρόβλημα είναι δικό σας θέμα".

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλά, είναι σοβαρή? Δεν μπορεί να διακόπτει το μάθημα για να δει τον χτυπημένο? Ποιό μάθημα? Μάθημα το λέει να παλεύουν μέσα στην τάξη? Και αν είχε χτυπήσει σοβαρά?

    ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΕΝ ΩΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ?

    Αν δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με εξάχρονα να αλλάξει επάγγελμα. Το να μην μπορεί να ελέγξει τα παιδιά εν ώρα μαθήματος, είναι αποκλειστικά δική της ευθύνη και ανεπάρκεια.

     

    Αλλάζουν οι κανόνες του παιχνιδιού. Η κυρία έχει θέμα.

    Κάνε ό,τι ακριβώς είπε η Εκάβη.


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν έχει κάθε μέρα μάθημα, τώρα θα τη βρω την Παρασκευή........αλλά αυτή τη φορά δε θα το αφήσω να περάσει στα ψιλά......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν έχει κάθε μέρα μάθημα, τώρα θα τη βρω την Παρασκευή........αλλά αυτή τη φορά δε θα το αφήσω να περάσει στα ψιλά......

     

    Ας μην έχει μάθημα με τον γιο σου. Στο σχολείο θα παρευρίσκεται. Πήγαινε (ή ο άντρας σου) και βρείτε την.

     

    Ασχέτως με το ποιο παιδί φταίει, πρέπει να επιβάλλει κάποια όρια μέσα στην τάξη ή να λάβει κάποια μέτρα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πήγα Εκάβη μου, δεν είναι εκεί. Ήρθε σαν συμπληρωματική τον Ιανουάριο και έχει λίγες ώρες αν κατάλαβα καλά μόνο με την πρώτη....Παρασκευή θα είναι σίγουρα. ΔΛΔ ΟΚ, ούτε λίγο πάγο......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πήγα Εκάβη μου, δεν είναι εκεί. Ήρθε σαν συμπληρωματική τον Ιανουάριο και έχει λίγες ώρες αν κατάλαβα καλά μόνο με την πρώτη....Παρασκευή θα είναι σίγουρα. ΔΛΔ ΟΚ, ούτε λίγο πάγο......

     

    Εμένα είχε μία γρατζουνίτσα η δικιά μου στο πόδι, την είχαν περιποιηθεί 2-3 άτομα, της είχαν καθαρίσει τη γρατζουνίτσα, της είχαν βάλει τραυμοπλάστ...:rolleyes:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μάλλον το ότι δεν πήγα να κάνω φασαρία που κόντεψαν να του βγάλουν το μάτι.......μεταφράστηκε τελείως λάθος.....και τώρα αφού βρήκαμε κάποιον να φταίει και η μαμά του δε μιλάει κιόλας, τον αφήνουμε χτυπημένο.....και ΟΚ είναι ακριβώς πάνω στο μυαλό του ρε παιδιά και είναι τόσο μεγάλο που φαίνεται ότι εκεί έχει πιο μακριά μαλλιά......έλεος δλδ......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μάλλον το ότι δεν πήγα να κάνω φασαρία που κόντεψαν να του βγάλουν το μάτι.......μεταφράστηκε τελείως λάθος.....και τώρα αφού βρήκαμε κάποιον να φταίει και η μαμά του δε μιλάει κιόλας, τον αφήνουμε χτυπημένο.....και ΟΚ είναι ακριβώς πάνω στο μυαλό του ρε παιδιά και είναι τόσο μεγάλο που φαίνεται ότι εκεί έχει πιο μακριά μαλλιά......έλεος δλδ......

     

    Νομίζω το φταίξιμο είναι αποκλειστικά της δασκάλας.

     

    το ότι περιποιήθηκαν τη δικιά μου για μία γρατζουνιά δεν έγινε επειδή κάνω φασαρίες (δεν έχει χρειαστεί:mrgreen:), αλλά προφανώς ήταν ευσυνείδητη όποια δασκάλα είδε που χτύπησε και έτρεξε να κάνει κάτι. Δεν είπε "α γρατζουνιά είναι δεν τρέχει τίποτα..."

    Η δικιά σου δεν δείχνει να έχει ευσυνειδησία... Χτύπησε στο κεφάλι ένα παιδί στην τάξη της. Δεν έπρεπε (και για δική της προστασία) να παραστήσει έστω ότι ενδιαφέρθηκε;:rolleyes:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δε λέω οτι πρέπει να είσαι φασαριατζού για να προσέξουν το παιδί σου......αλλά προφανώς αυτή, βλέποντας ότι δεν της έκανα φασαρία για το πιο σοβαρό, νόμιζε ότι θα χάφτω ότι και να γίνεται......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δε λέω οτι πρέπει να είσαι φασαριατζού για να προσέξουν το παιδί σου......αλλά προφανώς αυτή, βλέποντας ότι δεν της έκανα φασαρία για το πιο σοβαρό, νόμιζε ότι θα χάφτω ότι και να γίνεται......

     

    Ε, ναι... κάπου πρέπει να σε φοβάται αφού δεν βλέπω να ασχολείται από μόνη της.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να πας στο σχολείο και να τα πεις με την δασκάλα. Είναι απαράδεκτη και προφανώς, ακριβώς επειδή εσύ δεν την έπιασες να της πεις τίποτα, εκείνη αυτό το πήρε ως αδυναμία.

    Ακριβώς αυτό που σου είπε η ekavi_. Είναι συνοπτικό και με ουσία, λίγα λόγια, με πολύ νόημα. Αν δει ότι έχει απέναντι του άνθρωπο που ξέρει να διεκδικεί το δίκιο του, θα μαζευτεί και θα προσέξει παραπάνω τα παιδιά σας! Από φόβο βέβαια...., μην φανταστείς ότι ξαφνικά θα γίνει ευσυνείδητη...


    y9qxp2.pngGgOLp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μην το παίρνεις προσωπικά, το ίδιο θα έκανε (δηλαδή ΔΕ θα έκανε για όλα τα παιδιά). Αλίμονο αν ο εκπαιδευτικός προσαρμόζει την απόδοση και την προσοχή του στην τάξη ανάλογα με τη συμπεριφορά των εκάστοτε γονέων.


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Άννα μου, όσα αλίμονο κι αν πούμε, ξέρουμε ότι συμβαίνει.......ας μη γελιόμαστε. Αν της είχα κάνει φασαρία σαν τα μάτια της θα τον πρόσεχε....Είπα να φερθώ ευγενικά, πάρε να χεις......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα