Recommended Posts


    Διαφημίσεις


    Just now, kotsifikos είπε:

    Δεν κατάφερα να διαβάσω όλα τα ποστ αλλά φαντάζομαι γιοβανα να κατάλαβες γιατί δεν γράφουν πολλοί γονείς για τα παιδιά τους που χτυπάνε , γιατί ξαφνικά γίνεται το επιθετικό παιδί που θα πάει ειδικό σχολείο η όταν μεγαλώσει θα γίνει επιθετικός ενήλικας. 

    Πουθενά κ σε κανένα ποστ δεν διάβασα να είπε κάποια πως είναι οκ να χτυπάει το παιδί, οι περισσότερες είπαμε πως όταν συμβαίνει αυτό το δουλεύουμε κ φυσικά υπάρχουν συνέπειες. Αυτό το αναφέρω γιατί επάνω διάβασα πως στην βία πρέπει να αντιδρουμε, προφανώς κ έτσι πρέπει δεν είπε καμία το αντίθετο όμως μη ξεχναμε πως μιλάμε για νήπιο τριών ετων. Προσωπικά αδύνατω να χαρακτηρίσω ένα τρίχρονο "επιθετικό " ειλικρινά με ξεπερνάει!!είναι ένα νήπιο που πρέπει οι φροντιστές του να του μάθουν πώς θα διαχειρίζεται τον θυμο τα νεύρα η τον ενθουσιασμό του. Θέλει δουλειά κ υπομονή όμως περναει αν το δουλέψεις σωστά. Θέλει υπομονή κ επιμονή. 

    Ειμαι μια μητέρα που το παιδί της παρουσίασε τέτοια συμπεριφορά, το δούλεψα πολύ κ κουραστικα πολύ όμως πέρασε. Φυσικά κ απορούσα πως μπορεί να αντιδρά έτσι όταν στο περιβάλλον του δεν βλέπει τέτοιες συμπεριφορές..κατηγορισα πολλές φορές τον εαυτό μου για αυτή την στάση του γιατί θεωρούσα πως κάτι έκανα λαθος. Διάβασα ενημερώθηκα από ειδικούς κ ελυσα έτσι το πρόβλημα μου. 

    Εγω ειπα παντως οτι ειναι οκ να χτυπάει το παιδι.οπως τα λες 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kotsifikos είπε:

    Δεν κατάφερα να διαβάσω όλα τα ποστ αλλά φαντάζομαι γιοβανα να κατάλαβες γιατί δεν γράφουν πολλοί γονείς για τα παιδιά τους που χτυπάνε , γιατί ξαφνικά γίνεται το επιθετικό παιδί που θα πάει ειδικό σχολείο η όταν μεγαλώσει θα γίνει επιθετικός ενήλικας. 

    Πουθενά κ σε κανένα ποστ δεν διάβασα να είπε κάποια πως είναι οκ να χτυπάει το παιδί, οι περισσότερες είπαμε πως όταν συμβαίνει αυτό το δουλεύουμε κ φυσικά υπάρχουν συνέπειες. Αυτό το αναφέρω γιατί επάνω διάβασα πως στην βία πρέπει να αντιδρουμε, προφανώς κ έτσι πρέπει δεν είπε καμία το αντίθετο όμως μη ξεχναμε πως μιλάμε για νήπιο τριών ετων. Προσωπικά αδύνατω να χαρακτηρίσω ένα τρίχρονο "επιθετικό " ειλικρινά με ξεπερνάει!!είναι ένα νήπιο που πρέπει οι φροντιστές του να του μάθουν πώς θα διαχειρίζεται τον θυμο τα νεύρα η τον ενθουσιασμό του. Θέλει δουλειά κ υπομονή όμως περναει αν το δουλέψεις σωστά. Θέλει υπομονή κ επιμονή. 

    Ειμαι μια μητέρα που το παιδί της παρουσίασε τέτοια συμπεριφορά, το δούλεψα πολύ κ κουραστικα πολύ όμως πέρασε. Φυσικά κ απορούσα πως μπορεί να αντιδρά έτσι όταν στο περιβάλλον του δεν βλέπει τέτοιες συμπεριφορές..κατηγορισα πολλές φορές τον εαυτό μου για αυτή την στάση του γιατί θεωρούσα πως κάτι έκανα λαθος. Διάβασα ενημερώθηκα από ειδικούς κ ελυσα έτσι το πρόβλημα μου. 

    κ εγω ειπα οτι ειναι φυσιολογικο κ ειναι παραλογο να ρωτησεις οδηγιες απο  ειδικο για κατι τετοιο  θελει μονο να του εξηγεις οπως κ πολλα αλλα πραγματα μεσα στην μερα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kotsifikos είπε:

    Δεν κατάφερα να διαβάσω όλα τα ποστ αλλά φαντάζομαι γιοβανα να κατάλαβες γιατί δεν γράφουν πολλοί γονείς για τα παιδιά τους που χτυπάνε , γιατί ξαφνικά γίνεται το επιθετικό παιδί που θα πάει ειδικό σχολείο η όταν μεγαλώσει θα γίνει επιθετικός ενήλικας. 

    Πουθενά κ σε κανένα ποστ δεν διάβασα να είπε κάποια πως είναι οκ να χτυπάει το παιδί, οι περισσότερες είπαμε πως όταν συμβαίνει αυτό το δουλεύουμε κ φυσικά υπάρχουν συνέπειες. Αυτό το αναφέρω γιατί επάνω διάβασα πως στην βία πρέπει να αντιδρουμε, προφανώς κ έτσι πρέπει δεν είπε καμία το αντίθετο όμως μη ξεχναμε πως μιλάμε για νήπιο τριών ετων. Προσωπικά αδύνατω να χαρακτηρίσω ένα τρίχρονο "επιθετικό " ειλικρινά με ξεπερνάει!!είναι ένα νήπιο που πρέπει οι φροντιστές του να του μάθουν πώς θα διαχειρίζεται τον θυμο τα νεύρα η τον ενθουσιασμό του. Θέλει δουλειά κ υπομονή όμως περναει αν το δουλέψεις σωστά. Θέλει υπομονή κ επιμονή. 

    Ειμαι μια μητέρα που το παιδί της παρουσίασε τέτοια συμπεριφορά, το δούλεψα πολύ κ κουραστικα πολύ όμως πέρασε. Φυσικά κ απορούσα πως μπορεί να αντιδρά έτσι όταν στο περιβάλλον του δεν βλέπει τέτοιες συμπεριφορές..κατηγορισα πολλές φορές τον εαυτό μου για αυτή την στάση του γιατί θεωρούσα πως κάτι έκανα λαθος. Διάβασα ενημερώθηκα από ειδικούς κ ελυσα έτσι το πρόβλημα μου. 

    Αυτό θα πει επιτυχία όμως, κ θα πρέπει να είσαι πολύ χαρούμενη πλέον που το παιδί σταμάτησε αυτή την αντίδραση, τέτοια ποστ πρέπει να γράφονται κ να διαβάζονται για να βλέπουμε όλοι μας πως με υπομονή κ ενσυναισθηση απέναντι στο παιδί αλλάζει κάτι που κάποτε φάνταζε όνειρο στα μάτια μας.....!!!!!! 

    Κ εμένα τα παιδιά μου όταν τσακώνονται στο σπίτι ώρες κ φορές απορώ με τον εαυτό μου κ λέω τι γίνεται τώρα εδώ πως μεγαλώνω έτσι τα παιδιά μου, κ όταν ηρεμώ λέω φάση είναι θα το ξεπεράσουμε κ αυτό... 

    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, xaroumenh mama είπε:

    Αυτό θα πει επιτυχία όμως, κ θα πρέπει να είσαι πολύ χαρούμενη πλέον που το παιδί σταμάτησε αυτή την αντίδραση, τέτοια ποστ πρέπει να γράφονται κ να διαβάζονται για να βλέπουμε όλοι μας πως με υπομονή κ ενσυναισθηση απέναντι στο παιδί αλλάζει κάτι που κάποτε φάνταζε όνειρο στα μάτια μας.....!!!!!! 

    Κ εμένα τα παιδιά μου όταν τσακώνονται στο σπίτι ώρες κ φορές απορώ με τον εαυτό μου κ λέω τι γίνεται τώρα εδώ πως μεγαλώνω έτσι τα παιδιά μου, κ όταν ηρεμώ λέω φάση είναι θα το ξεπεράσουμε κ αυτό... 

    Ναι.φυσικα κ σταματαει.οταν αυτό συνεχίζεται μετα τα πέντε ομως θελει συμβουλή μας ειχαν πει στα Gordon

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    7 ώρες πρίν, kotsifikos είπε:

    Δεν κατάφερα να διαβάσω όλα τα ποστ αλλά φαντάζομαι γιοβανα να κατάλαβες γιατί δεν γράφουν πολλοί γονείς για τα παιδιά τους που χτυπάνε , γιατί ξαφνικά γίνεται το επιθετικό παιδί που θα πάει ειδικό σχολείο η όταν μεγαλώσει θα γίνει επιθετικός ενήλικας. 

    Πουθενά κ σε κανένα ποστ δεν διάβασα να είπε κάποια πως είναι οκ να χτυπάει το παιδί, οι περισσότερες είπαμε πως όταν συμβαίνει αυτό το δουλεύουμε κ φυσικά υπάρχουν συνέπειες. Αυτό το αναφέρω γιατί επάνω διάβασα πως στην βία πρέπει να αντιδρουμε, προφανώς κ έτσι πρέπει δεν είπε καμία το αντίθετο όμως μη ξεχναμε πως μιλάμε για νήπιο τριών ετων. Προσωπικά αδύνατω να χαρακτηρίσω ένα τρίχρονο "επιθετικό " ειλικρινά με ξεπερνάει!!είναι ένα νήπιο που πρέπει οι φροντιστές του να του μάθουν πώς θα διαχειρίζεται τον θυμο τα νεύρα η τον ενθουσιασμό του. Θέλει δουλειά κ υπομονή όμως περναει αν το δουλέψεις σωστά. Θέλει υπομονή κ επιμονή. 

    Ειμαι μια μητέρα που το παιδί της παρουσίασε τέτοια συμπεριφορά, το δούλεψα πολύ κ κουραστικα πολύ όμως πέρασε. Φυσικά κ απορούσα πως μπορεί να αντιδρά έτσι όταν στο περιβάλλον του δεν βλέπει τέτοιες συμπεριφορές..κατηγορισα πολλές φορές τον εαυτό μου για αυτή την στάση του γιατί θεωρούσα πως κάτι έκανα λαθος. Διάβασα ενημερώθηκα από ειδικούς κ ελυσα έτσι το πρόβλημα μου. 

    Δεν χαρακτηρίζεται το τρίχρονο επιθετικό, πουθενά δεν αναφέρθηκε αυτό. Η συμπεριφορά του παρουσιάζει επιθετικότητα. Αυτό γράφτηκε.

    Μπράβο σου που ενημερώθηκες και αντμετωπισες αυτή τη συμπεριφορά. 

    Είναι σοφό το να μη φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και να την κοιταμε κατάματα.

    Το εύκολο είναι να βρούμε μια δικαιολογία. 

    Όταν οι δασκάλες του γιου μου (ήταν 4 τότε) μου είπαν ότι είναι πίσω στην κινητικότητα και πρέπει να αυτό να δουλευτει , έπαθα σοκ. Πολλά άτομα από το περιβάλλον μου μου είχαν πει τότε άστο το παιδί, τι λένε αυτές, ο κάθε άνθρωπος εχει τους ρυθμούς του κτλ. 

    Όμως, ευτυχώς δεν τους ακουσα, ξεκινήσαμε εργοθεραπειες που συνεχίζουμε μέχρι σήμερα και έχουμε δει θεαματική διάφορα στο θέμα μας. 

    • Μου αρέσει 1

    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 hours ago, μαγιοπουλας said:

    Εγω ειπα παντως οτι ειναι οκ να χτυπάει το παιδι.οπως τα λες 

    Είπες είναι οκ να χτυπάει και πρότεινες λύσεις (που προσωπικά μου άρεσε πολύ ο τρόπος προσέγγισης που πρότεινες) όχι άφησε το παιδί να χτυπάει τους υπόλοιπους δεν πειράζει, εγώ υπό αυτή την έννοια είπα πως δεν είπε καμία είναι ''οκ να χτυπάει''.

    Just now, jellyfishch said:

    Δεν χαρακτηρίζεται το τρίχρονο επιθετικό, πουθενά δεν αναφέρθηκε αυτό. Η συμπεριφορά του παρουσιάζει επιθετικότητα. Αυτό γράφτηκε.

    Μπράβο σου που ενημερώθηκες και αντμετωπισες αυτή τη συμπεριφορά. 

    Είναι σοφό το να μη φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και να την κοιταμε κατάματα.

    Το εύκολο είναι να βρούμε μια δικαιολογία. 

    Όταν οι δασκάλες του γιου μου (ήταν 4 τότε) μου είπαν ότι είναι πίσω στην κινητικότητα και πρέπει να αυτό να δουλευτει , έπαθα σοκ. Πολλά άτομα από το περιβάλλον μου μου είχαν πει τότε άστο το παιδί, τι λένε αυτές, ο κάθε άνθρωπος εχει τους ρυθμούς του κτλ. 

    Όμως, ευτυχώς δεν τους ακουσα, ξεκινήσαμε εργοθεραπειες που συνεχίζουμε μέχρι σήμερα και έχουμε δει θεαματική διάφορα στο θέμα μας. 

    Εκείνη την περίοδο πραγματικά ήμουν τρελαμένη, είχα μεγάλη ανάγκη να ακούσω πως είναι ''οκ αυτό που συμβαίνει αλλά με πολλή δουλειά θα περάσει'' καταλαβαίνω την Γιοβάννα και την κάθε Γιοβάννα που μπορεί να περνάει αυτό. Λίγο σε τρελαίνει, γιατί αναρωτιέσαι τι γίνεται στραβά, τι μπορεί να κάνεις λάθος και το παιδί αντιδρά έτσι, κυρίως όταν μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον χωρίς εντάσεις, χωρίς φωνές, με σεβασμό και κατανόηση στις ανάγκες του άλλου. Το τελευταίο που θες να σου πουν είναι για ειδικά σχολεία κτλ , ή για παιδιά που περιθωριοποιούνται. Ο λόγος που εκείνη την περίοδο δεν έγραψα κάτι στο φορουμ ήταν αυτός ο ακριβώς, ήξερα πως θα ακούσω και για ακραίες περιπτώσεις που μόνο καλό δεν θα μου έκαναν στην φάση εκείνη.

    Δεν ήταν απάντηση για σένα προσωπικά , ήταν απλά δυο κουβέντες γιατί αν όσα  (όχι όλα) διάβασα χθες τα διάβαζα τότε θα μου δημιουργούσαν περισσότερη πίεση και άγχος.

     

     

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, kotsifikos είπε:

     

    Εκείνη την περίοδο πραγματικά ήμουν τρελαμένη, είχα μεγάλη ανάγκη να ακούσω πως είναι ''οκ αυτό που συμβαίνει αλλά με πολλή δουλειά θα περάσει'' καταλαβαίνω την Γιοβάννα και την κάθε Γιοβάννα που μπορεί να περνάει αυτό. Λίγο σε τρελαίνει, γιατί αναρωτιέσαι τι γίνεται στραβά, τι μπορεί να κάνεις λάθος και το παιδί αντιδρά έτσι, κυρίως όταν μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον χωρίς εντάσεις, χωρίς φωνές, με σεβασμό και κατανόηση στις ανάγκες του άλλου. Το τελευταίο που θες να σου πουν είναι για ειδικά σχολεία κτλ , ή για παιδιά που περιθωριοποιούνται. Ο λόγος που εκείνη την περίοδο δεν έγραψα κάτι στο φορουμ ήταν αυτός ο ακριβώς, ήξερα πως θα ακούσω και για ακραίες περιπτώσεις που μόνο καλό δεν θα μου έκαναν στην φάση εκείνη.

    Δεν ήταν απάντηση για σένα προσωπικά , ήταν απλά δυο κουβέντες γιατί αν όσα  (όχι όλα) διάβασα χθες τα διάβαζα τότε θα μου δημιουργούσαν περισσότερη πίεση και άγχος.

     

     

    Είναι μια δύσκολη στιγμή , σίγουρα, αλλά θέλει διαχείριση.δεν επικεντρωνομαστε στο παρελθόν, δε γεμίζουμε με τύψεις, επικεντρωνομαστε στο ζήτημα και στην αντιμετώπιση του. 

    Να μην αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν και να ξεφύγουν, μετά θα είναι ακόμη πιο δύσκολο να διορθωθούν.

    Επεξεργάστηκαν by jellyfishch

    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 minutes ago, jellyfishch said:

    Δεν χαρακτηρίζεται το τρίχρονο επιθετικό, πουθενά δεν αναφέρθηκε αυτό. Η συμπεριφορά του παρουσιάζει επιθετικότητα. Αυτό γράφτηκε.

    Μπράβο σου που ενημερώθηκες και αντμετωπισες αυτή τη συμπεριφορά. 

    Είναι σοφό το να μη φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και να την κοιταμε κατάματα.

    Το εύκολο είναι να βρούμε μια δικαιολογία. 

    Όταν οι δασκάλες του γιου μου (ήταν 4 τότε) μου είπαν ότι είναι πίσω στην κινητικότητα και πρέπει να αυτό να δουλευτει , έπαθα σοκ. Πολλά άτομα από το περιβάλλον μου μου είχαν πει τότε άστο το παιδί, τι λένε αυτές, ο κάθε άνθρωπος εχει τους ρυθμούς του κτλ. 

    Όμως, ευτυχώς δεν τους ακουσα, ξεκινήσαμε εργοθεραπειες που συνεχίζουμε μέχρι σήμερα και έχουμε δει θεαματική διάφορα στο θέμα μας. 

    Μπράβο που τα καταφέρατε αλλά είναι εντελώς διαφορετικό το ένα με το άλλο. Στη δική σας περίπτωση υπήρχε διεγνωσμένο πρόβλημα, στη δική μας κάποια περιστατικά που συμβαίνουν πολύ συχνά σε παιδάκια της ηλικίας του και τα οποία φυσικά χρειάζονται σωστό χειρισμό. Η προσέγγιση σου δεν είχε καμία σχέση με της @kotsifikos ή με της @μαγιοπουλας,ή και με των υπόλοιπων κοριτσιών που απάντησαν. Ήσουν απόλυτη και κατά τη γνώμη μου υπερβολική , με φράσεις όπως " όπως δεν ανέχομαι τη βία από κανέναν". Σεβαστή η άποψη σου αλλά διαφωνώ κάθετα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ήταν ένα πρόβλημα που το αντιμετωπίσαμε. Εάν δεν είχαμε παει στον ειδικό δε θα είχε γίνει ποτέ διάγνωση του προβλήματος.

    Επειδή με εθιξες χαρακτηριζοντας με υπερβολική και απόλυτη για την τεκμηριωμένη άποψη μου, θα σου  πω ότι από τη μεριά μου λυπάμαι που μπήκα στον κόπο να σου απαντήσω.

    Δεν ανέχομαι τη βίαιη συμπεριφορά και θα συνεχίσω να μην ανέχομαι και να επεμβαίνω, σε όποια ηλικία και αν εκδηλώνεται. Δεν ανέχομαι το παιδί μου και το κάθε παιδί ( μαθητης μου ή οποίοδηποτε άλλο) να πληγώνεται απο κανεναν, είτε μικρό είτε μεγάλο. Η κάθε ηλικία έχει τη δική της προσέγγιση αλλά θέλει αντιμετωπίση σε όποια ηλικία και αν παρουσιαστεί.

    Επεξεργάστηκαν by jellyfishch

    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Just now, jellyfishch said:

    Ήταν ένα πρόβλημα που το αντιμετωπίσαμε. Εάν δεν είχαμε παει στον ειδικό δε θα είχε γίνει ποτέ διάγνωση του προβλήματος.

    Επειδή με εθιξες χαρακτηριζοντας με υπερβολική και απόλυτη για την τεκμηριωμένη άποψη μου, θα σου  πω ότι από τη μεριά μου λυπάμαι που μπήκα στον κόπο να σου απαντήσω.

    Δεν ανέχομαι τη βίαιη συμπεριφορά και θα συνεχίσω να μην ανέχομαι και να επεμβαίνω, σε όποια ηλικία και αν εκδηλώνεται. Δεν ανέχομαι το παιδί μου και το κάθε παιδί ( μαθητης μου ή οποίοδηποτε άλλο) να πληγώνεται απο κανεναν, είτε μικρό είτε μεγάλο. Η κάθε ηλικία έχει τη δική της προσέγγιση αλλά θέλει αντιμετωπίση σε όποια ηλικία και αν παρουσιαστεί.

    Δεν είχα πρόθεση να σε θίξω , αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν έγραψες ούτε για να με βοηθήσεις ούτε για συμπαράσταση. Έγραψες για να πεις την "τεκμηριωμέμη"(?) άποψη σου. Να σε ενημερώσω λοιπόν ότι έχω ήδη μιλήσει με παιδοψυχολόγο και καμία σχέση δεν έχει η τεκμηριωμένη τοποθέτηση σου με όσα μου είπε και ήταν άκρως καθησυχαστικός. Άκουσες και την Μαγιόπουλος που έχει κάνει και ειδικά σεμινάρια. Δεν θεωρώ σε καμία περίπτωση ότι είχες κακή πρόθεση, και σου ξαναλέω ότι σέβομαι κάθε άποψη, όμως θεωρώ ότι κάνεις εδώ προβολή τη δική σου φοβία, με αποτέλεσμα ενώ έχεις καλή πρόθεση, να μην βοηθάς ουσιαστικά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ποια φοβία? Ο, τι παρουσιάστηκε στο παιδί μου το αντιμετώπισα, δε φοβήθηκα ούτε λεπτό.  

    Δεν πρόκειται να κάτσω να αναλύσω το βιογραφικό μου για να σου αποδειξω εάν και κατά πόσο η άποψη μου είναι τεκμηριωμενη. Αλλά και να μην είχα αυτό το βιογραφικό, νομιζα ότι στα φόρουμ μπαίνουμε και γράφουμε την άποψη μας, και διαβάζουμε άλλες απόψεις, μάλλον έκανα λάθος? Όσοι λένε μια άποψη που δε μας αρέσει τους θίγουμε σε προσωπικό επίπεδο??Όσο για το "πρόβλημα" όπως το χαρακτηρισες του γιου μου, να σε πληροφορήσω ότι παρουσιάζεται στο 20 τοις εκατό περίπου του μαθητικού πληθυσμού... Ποσοστό ελαφρώς μικρότερο από το ποσοστό εκδήλωσης επιθετικής συμπεριφοράς!!! Μήπως όμως επειδή ο γιος μου είναι γιος μου και όχι γιος σου ειναι "πρόβλημα", ενώ η επιθετική συμπεριφορά είναι κάτι "φυσιολογικό"? Υπάρχει ενδεχόμενη "διάγνωση" , τόσο για το δικό σου ζήτημα όσο και για το δικό μου. 

    Μπορείς να κρατήσεις τις απαντήσεις που σε εξυπηρετούν, όσο για τις προθέσεις μου και το γιατί έγραψα σε αυτό το θεμα, λυπάμαι αλλά αυτά είναι δικά σου συμπεράσματα. 

    Επιμένω ότι η επιθετική συμπεριφορά θέλει άμεση και συστηματική  αντιμετωπίση. Αυτό έγραψα σε όλα τα μηνύματα μου , και φυσικά δεν παρουσιάζεται σε όλα τα παιδιά, όπως υποστήριξαν κάποιοι.

    Με ποιο ακριβώς σημείο διαφωνείς κάθετα?

     

    Επεξεργάστηκαν by jellyfishch

    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 10/18/2020 at 1:58 AM, μαγιοπουλας said:

     Δεν θες να δημιουργήσεις ένα υπακούο παιδι αλλα να το διδάξεις να ξεχωριζει το σωστό κ να λειτουργεί αρμονικά με τον περίγυρο του.  

    Διάβασα πολλές φορές το ποστ σου και πραγματικά θεωρώ πως είναι από τα πιο χρήσιμα σε αυτές τις σελίδες. Κρατάω αυτην την πρόταση γιατί κατά την γνώμη μου αυτό είναι το ζητούμενο, να κάνουμε ένα παιδί  όχι να υπακούει από φόβο αλλά να μπορεί να κρίνει το ίδιο  ποιο είναι το σωστό.

     

    • Μου αρέσει 3
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Yovanna είπε:

    Δεν είχα πρόθεση να σε θίξω , αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν έγραψες ούτε για να με βοηθήσεις ούτε για συμπαράσταση. Έγραψες για να πεις την "τεκμηριωμέμη"(?) άποψη σου. Να σε ενημερώσω λοιπόν ότι έχω ήδη μιλήσει με παιδοψυχολόγο και καμία σχέση δεν έχει η τεκμηριωμένη τοποθέτηση σου με όσα μου είπε και ήταν άκρως καθησυχαστικός. Άκουσες και την Μαγιόπουλος που έχει κάνει και ειδικά σεμινάρια. Δεν θεωρώ σε καμία περίπτωση ότι είχες κακή πρόθεση, και σου ξαναλέω ότι σέβομαι κάθε άποψη, όμως θεωρώ ότι κάνεις εδώ προβολή τη δική σου φοβία, με αποτέλεσμα ενώ έχεις καλή πρόθεση, να μην βοηθάς ουσιαστικά.

    Συμφωνώ.καπου εχει μπλεχτεί το πράγμα.

    Πρέπει να προκειται για άλλη περίπτωση κ ισως αλλη ηλικια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από abc education,
        Μην το παίρνετε κατάκαρδα.
         
        Τα περισσότερα παιδιά, κάποια εποχή ανάμεσα στα πρώτα και στα τρίτα τους
        γενέθλια, δαγκώνουν (ή κλωτσάνε ή δέρνουν).
         
        Δράστε αμέσως
        1)Πείτε ΜΗ, ΟΧΙ, με αποφασιστικότητα. Πάρτε το μακριά για λίγα λεπτά. Πείτε του «Δεν δαγκώνουμε γιατί ο άλλος πονά».
         
        2)Αναρωτηθείτε τι κίνητρο μπορεί να έχει το παιδί. Σ΄ αυτή την ηλικία το δάγκωμα είναι ένας συνηθισμένος τρόπος έκφρασης έντονων συναισθημάτων.
        Μπορεί να καταπιέζεται γιατί δεν μπορεί να χειριστεί μια νέα κατάσταση πχ να διεκδικήσει το παιχνίδι του. Δεν είναι σε θέση να πει «Λυπούμαι που σε ενοχλώ αλλά αυτό το αρκουδάκι είναι δικό μου και θα ήθελα να παίζω μόνο εγώ με αυτό» και το λέει με μια δαγκωνιά που οπωσδήποτε, περνάει το μήνυμα πιο άμεσα! Μπορεί να χρησιμοποιεί τις δαγκωνιές ως εξερευνητική τεχνική: «Για να δούμε, τι γεύση έχει ο ώμος του Κωστάκη! Μοιάζει με τον ώμο της μαμάς;» Μπορεί να είναι μια εκδήλωση αγάπης ή ενθουσιασμού! Μπορείνα δαγκώνει επειδή δαγκώνει κι η ξαδέλφη της και τη μιμείται και σε αυτό. Μπορεί να είναι απλώς έκφραση βαρεμάρας ή κούρασης.
         
        Αποφύγετε
        1)Να κάνετε το σφάλμα να την δαγκάσετε «για να καταλάβει ότι πονάει». Εκείνο που θα καταλάβει είναι ότι αν είσαι μεγάλος και δυνατός μπορείς να δαγκώνεις!
         
        2)Να κάνετε διάλεξη επί του θέματος. Άχρηστη είναι!
         
        3)Να απελπίζεστε όταν συνεχίσει να δαγκώνει για κάποιο διάστημα. Η μνήμη του παιδιού για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει, σ΄ αυτή την ηλικία, υποχωρεί ακόμη πολύ εύκολα μπροστά στην παρόρμηση και στην επιθυμία. Οι κοινωνικοί και ηθικοί κανόνες μαθαίνονται σιγά-σιγά με την επανάληψη.
         
        4)Να χαρακτηρίσετε το παιδί ως ιδιαιτέρως επιθετικό. Μια φυσιολογική εκδήλωση είναι στην ανάπτυξη του παιδιού. Σύντομα θα τη σταματήσει, αρκεί, με ηρεμία και αποφασιστικότητα, να περάσετε το μήνυμα ότι δεν εγκρίνετε αυτή τη συμπεριφορά.
         
        Το βρήκα από τον οδηγό γονέα της Εταιρίας Κατά της Κακοποίησης του Παιδιού
      • Από administrator,
        Δάγκωμα / Δαγκώνει
         
        το δάγκωμα είναι μια πολύ συχνή συμπεριφορά σε παιδιά προσχολικής ηλικίας ειδικά όταν βρίσκονται σε ηλικία που είτε δεν εχουν καταφέρει ακόμα να εκφράζουν το θυμό τους (πχ κάτω των 2μισυ ετών) είτε δεν μπορούν (δεν μιλούν ακόμα) είτε δεν έχουν καθοδηγηθεί στο πώς και πότε να το κάνουν με τρόπο που να έχει καλό αποτέλεσμα (δηλαδή την έκφραση των συναισθημάτων τους με τρόπο που να υπάρχει ανταπόκριση απο τους ενήλικες και εκτόνωση της κατάστασης που προκαλεί θυμό στο παιδί)
         
        Πως να φερθείτε εκείνη τη στιγμή - για το παιδί-θύμα /γονείς/παιδαγωγούς
        http://parents.org.gr/psych/a39
         
        αρκετά αναλυτική συζήτηση που αφορά το δάγκωμα, την κοινωνικοποίηση και τρόπους παρέμβασης απο παιδαγωγούς
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=20262
         
        17 μηνών
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=28072
         
        18 μηνών δαγκώνει το αδερφάκι του
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=76936
         
        επιθετικότητα 2,5 ετών
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=36324
         
        Ενδιαφέρουσα συζητηση για αντιμετώπιση δαγκώματος απο παιδί 3 ετών
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=89600
         
        Time out και πότε εφαρμόζεται
        http://parents.org.gr/psych/a47
      • Από Stellinula,
        Καλησπέρα μανούλες,
         
        όπως λεει και ο τίτλος ο γιοκας μου εδω και 2 εβδομαδες εχει αρχισει να δαγκώνει.....
         
        Πως ανακαλυφθηκε....Φιλοξενω εδω και 2 εβδομαδες κατι ξαδερφια μου που εχουν 3 παιδάκια....9.5 ετών, 3 ετών και 1 ετους αντιστοιχα....
         
        Ο γιος μου ειναι 20 μηνων. Στο σπίτι μας εδω Αγγλια πρώτη φορά μπαινουν παιδάκια και γενικα δεν εχει πολυερθει σε επαφη με πολλα παιδάκια αφου ακομα δεν εχουμε ξεκινησει καποιο σταθμο ή καποιο προγραμμα με παιδάκια...
         
        Ενιωσε λοιπόν απειλημενος που ξαφνικα έπρεπε να μοιράζετε τα παντα με τα ξαδερφια του...Εκει που τους εκανε αγκαλιτσες λοιπόν να σου και οι δάγκες....
         
        Άσχημες δαγκωματιες....
        Το μαλωνω συνεχεια αλλα δεν λεει να καταλάβει...Εδω και 2 μερες δεν εχει δαγκωσει αλλα με την μεθοδο της συνεχους απομακρυνσης και φυσικα δεν τολμάω να πάρω τα μάτια μου απο πανω του. Δεν μπορω να προχωρησω ετσι....
         
        Αφηστε που ενιωσα άσχημα γιατι δεν το εχει ξανακάνει ποτε του φυσικα και δεν θελω να ειμαι η μανα "που το παιδι της δαγκωνει"
         
        Εχω ακουσει για διαφορες μεθοδους, τυπου να του χωνεις μια ξυλιά στο στομα την ωρα που το κανει ή να το δαγκωνεις και εσυ τοσο δυνατα που να του αφηνεις σημαδι και τετοια,
         
        το δοκιμασα και αυτο με το δαγκωμα και ρε παιδιά με επιασε η καρδια μου, δεν θελω να το ξανακανω!!!
         
        Σας ρωταω λοιπόν αν σας εχει συμβει κατι παρομοιο, πως το αντιμετωπισατε , τι κανατε?
      • Από Ekabn,
        Κοντεύει να γίνει 14 μηνών. Εδώ και μια βδομάδα από τον παιδικό μας ενημέρωσαν ότι δαγκώνει τα άλλα παιδάκια.
         
        Μας είπαν επίσης ότι αυτή είναι συμπεριφορά που εμφανίζεται σε μεγαλύτερα παιδάκια, όταν αισθάνονται ότι είναι πιο ισχυρά από τα άλλα και κατ'αυτόν τον τρόπο επιβάλλονται, οπότε είναι η ώρα να τους αλλάξεις τμήμα. Αλλά ο δικός μας είναι μικρός για να εμφανίζει τέτοια συμπεριφορά.
         
        Επίσης, χτες ήρθε μια ξαδέρφη του σπίτι, 2 χρονών. Ε, κι αυτή τη δάγκωνε. Βέβαια, τη δάγκωνε επειδή πήγαινε να του αρπάξει το παιχνίδι, αλλά το ΄δάγκωμα το είχε έτοιμο. Εγώ τότε πετιόμουνα και του φώναζα όχι και τον έπαιρνα από κοντά της και του μιλούσα σοβαρά ότι δεν πρέπει να το κάνει αυτό (κλάμααααααααα), οπότε αυτός δάγκωνε τον εαυτό του, το πίσω μέρος της παλάμης του.
         
        Δεν ξέρω τί να πω... Είναι όντως περίοδος που βγάζει δόντια, έχει πολλά σάλια και κλαίει δαγκώνει διάφορα. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι τα δύο δε συνδέονται... τί να κάνω ρε παιδιά; Γυρίζουν τα άλλα παιδάκια δαγκωμένα απ'τον παιδικό στο σπίτι τους... πόσο τους ντρέπομαι αυτούς τους γονείς... εγώ θα ήμουν εξοργισμένη, θα απειλούσα θεούς και δαίμονες, δεν ξέρω τί θα έκανα... ου΄τε τώρα ξέρω τί να κάνω...
         
        Πείτε καμιά ιδέα/εμπειρία