Recommended Posts

    γειά σας

    δείτε και άλλες δημοσιεύσεις εδώ

    https://parents.org.gr/forum/search/?q=ladose

     


    Βοηθήστε στη διατήρηση της λειτουργικότητας του forum κάνοντας χρήση της αναζήτησης και της αναφοράς. Οδηγίες για το πως γίνεται η αναζήτηση δείτε εδώ  Αν παρατηρήσετε κάποια δημοσίευση που θεωρείτε περίεργη επιθετική ή ενάντια στους κανόνες κάντε αναφορά δημοσίευσης  Οδηγίες για το πως γίνεται η αναφορά δείτε εδώ Ευχαριστούμε

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλησπερα κοριτσια,

    ηθελα να σας ρωτησω αν καποια απο σας πηρε το αντικαταθλιπτικο ζολοφτ στην εγκυμοσυνη και της παρουσιασε παρενεργειες. Το ξεκινησα σημερα γιατι ειμαι χαλια ψυχολογικα, αλλα ξαφνικα με επιασε πολλη ζαλαδα και ατονια, νομιζω και ταχυπαλμια. Ειχατε παρομοια εμπειρια και ποτε σας περασε?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα, κορίτσι μου.

    Θα σου μιλήσω ειλικρινά. Έβλεπα και τις αναρτήσεις σου για την άμνιο, και την ανάρτησή σου ότι περνάς δύσκολα ψυχολογικά στην εγκυμοσύνη. 

    Το Ζολόφτ ποιος σου το έδωσε; Πήγες σε ψυχίατρο; 

    Σου συνιστώ ανεπιφύλακτα να πας σε ψυχολόγο. Είναι λογικές σε ένα βαθμό οι διακυμάνσεις της ψυχολογίας στην εγκυμοσύνη, αλλά αν βλέπεις ότι είναι κάτι περισσότερο από τις ορμόνες που χορεύουν, και η καθημερινότητα και η ψυχολογία σου επηρεάζονται σημαντικά, πρέπει να απευθυνθείς σε κάποιον που θα μπορέσει να σε βοηθήσει σε βάθος χρόνου. 

    Τα αντικαταθλιπτικά είναι σαν τσιρότο: καλύπτουν προσωρινά το πρόβλημα αλλά δεν δίνουν λύση. Σε πολλές περιπτώσεις βοηθούν πολύ, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται σαν δεκανίκι, όσο το θέμα δουλεύεται σε βάθος με τον ψυχολόγο.

     

    Για το Ζολόφτ δεν ξέρω να σε διαφωτίσω, αλλά ξέρω γενικά ότι τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά προκαλούν τέτοια συμπτώματα για ένα μικρό χρονικό διάστημα, μέχρι να προσαρμοστεί ο εγκέφαλος. 

     

    Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο!

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    15 minutes ago, Ilaeira said:

    Καλησπέρα, κορίτσι μου.

    Θα σου μιλήσω ειλικρινά. Έβλεπα και τις αναρτήσεις σου για την άμνιο, και την ανάρτησή σου ότι περνάς δύσκολα ψυχολογικά στην εγκυμοσύνη. 

    Το Ζολόφτ ποιος σου το έδωσε; Πήγες σε ψυχίατρο; 

    Σου συνιστώ ανεπιφύλακτα να πας σε ψυχολόγο. Είναι λογικές σε ένα βαθμό οι διακυμάνσεις της ψυχολογίας στην εγκυμοσύνη, αλλά αν βλέπεις ότι είναι κάτι περισσότερο από τις ορμόνες που χορεύουν, και η καθημερινότητα και η ψυχολογία σου επηρεάζονται σημαντικά, πρέπει να απευθυνθείς σε κάποιον που θα μπορέσει να σε βοηθήσει σε βάθος χρόνου. 

    Τα αντικαταθλιπτικά είναι σαν τσιρότο: καλύπτουν προσωρινά το πρόβλημα αλλά δεν δίνουν λύση. Σε πολλές περιπτώσεις βοηθούν πολύ, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται σαν δεκανίκι, όσο το θέμα δουλεύεται σε βάθος με τον ψυχολόγο.

     

    Για το Ζολόφτ δεν ξέρω να σε διαφωτίσω, αλλά ξέρω γενικά ότι τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά προκαλούν τέτοια συμπτώματα για ένα μικρό χρονικό διάστημα, μέχρι να προσαρμοστεί ο εγκέφαλος. 

     

    Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο!

    Αχ σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου! Ναι πηγα σε ψυχιατρο γιατι ρωτησα την γυναικολογο μου που να παω και μου ειπε ψυχιατρο για να δει αμεσα αν εχω καταθλιψη και να κινηθουμε αναλογως.  Μου προτεινε να παρω αγωγη γιατι με ειδε οτι ειμαι σε κακο χαλι ψυχολογικα για να με βοηθησει να ηρεμησω και να περασει αυτη η περιοδος μεχρι να γεννησω. Βεβαια δεν σκεφτηκα αν ηταν καλυτερα να επαιρνα απλα ηρεμηστικα αντι για αντικαταθλιπτικο, μονο για να ηρεμησουν τα νευρα μου. Αν δω οτι τα συμπτωματα συνεχισουν πολυ τις επομενες μερες θα ξαναμιλησω μαζι της για να μου πει αν ειναι να τα σταματησω και να παρω κατι πιο ελαφρυ ή αλλιως τιποτα. Γενικα αυτη η εγκυμοσυνη με εχει τσακισει και το εχω παρει πολυ βαρια... Ο αντρας μου προσπαθει να με ηρεμησει και να δω τα πραγματα πιο θετικα αλλα δεν τα καταφερνει. Αφου του ειπα παλι σημερα , κλαιγοντας οταν με επιασε η ζαλαδα, "μετα τη γεννα και μεχρι να συνελθω θα μου φερνετε το μωρο μονο για να το ταιζω και θα με αφηνετε ησυχη".

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Βανουλα έχει δίκιο @Ilaeira. Καταρχήν θα σας πρότεινα αν έχετε την δυνατότητα να πάρετε και 2η γνώμη από ψυχίατρο. Και κυρίως να απευθυνθείτε σε ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή. Που κάνει δηλαδή συνεδρίες ψυχοθεραπείας. Επίσης να αναζητήσετε ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή που να ειδικεύεται στην περιγεννητική ψυχική υγεία. Κάντε μια έρευνα στο διαδίκτυο να βρείτε τα τηλ. των ειδικών της περιοχής σας-που σας εξυπηρετούν από άποψη πρόσβασης. Μπορείτε να πάρετε τηλ. έναν έναν και να εξηγήσετε την κατάσταση σας κι ότι αναζητάτε ειδικό να σας υποστηρίξει ψυχοθεραπευτικά. Να κάνετε κάποιες βασικές ερωτήσεις. Και κατόπιν αφότου μιλήσετε με μερικούς, κρίνετε αναλόγως και της απόκρισης τους και κλείνετε ραντεβού από κοντά.

     

    Αισιοδοξία. Με σωστή προσέγγιση όλα είναι διαχειρίσιμα. Με το καλό εύχομαι!

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    1 hour ago, samsympan said:

    @Βανουλα έχει δίκιο @Ilaeira. Καταρχήν θα σας πρότεινα αν έχετε την δυνατότητα να πάρετε και 2η γνώμη από ψυχίατρο. Και κυρίως να απευθυνθείτε σε ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή. Που κάνει δηλαδή συνεδρίες ψυχοθεραπείας. Επίσης να αναζητήσετε ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή που να ειδικεύεται στην περιγεννητική ψυχική υγεία. Κάντε μια έρευνα στο διαδίκτυο να βρείτε τα τηλ. των ειδικών της περιοχής σας-που σας εξυπηρετούν από άποψη πρόσβασης. Μπορείτε να πάρετε τηλ. έναν έναν και να εξηγήσετε την κατάσταση σας κι ότι αναζητάτε ειδικό να σας υποστηρίξει ψυχοθεραπευτικά. Να κάνετε κάποιες βασικές ερωτήσεις. Και κατόπιν αφότου μιλήσετε με μερικούς, κρίνετε αναλόγως και της απόκρισης τους και κλείνετε ραντεβού από κοντά.

     

    Αισιοδοξία. Με σωστή προσέγγιση όλα είναι διαχειρίσιμα. Με το καλό εύχομαι!

    Σε ευχαριστω πολυ για τις συμβουλες! Θα ξαναμιλησω αυριο με τη ψυχιατρο να μου εξηγησει ποσο καιρο κρατανε αυτα τα συμπτωματα. Αν ειναι να ειμαι ετσι καθε μερα μεχρι να πιασουν οχι ευχαριστω δεν θα παρω. Εχω κι αλλο ενα παιδι που με χρειαζεται, δεν μπορω να ζαλιζομαι ολη μερα. Ακομα η ζαλαδα σημερα δεν μου εχει φυγει και πηρα μονο μισο χαπι. Η συγκεκριμενη κανει και συνεδριες και συνεργαζεται και με την γυναικολογο μου σε τετοιες περιπτωσεις με αλλες ασθενεις και δινουν αυτο το φαρμακο οταν χρειαζεται. σε μενα ειπε οτι επειδη ειμαι ηδη στον 6ο και κανουν κανα μηνα να πιασουν, αν ειναι να τα ξεκινησω, τοτε πρεπει τωρα αλλιως δεν θα προλαβουν να δρασουν. Τεταρτη εχω ραντεβου και με την γυναικολογο μου οποτε θα μιλησω και μαζι της.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η γυναικολόγος δεν έχει καμία δουλειά να δίνει συμβουλές ψυχικής υγείας. Με όλο το θάρρος, δεν νομίζω ότι χειρίστηκε το θέμα σωστά. Ακόμα και κατάθλιψη να έχεις, η κατάθλιψη δεν γιατρεύεται μόνο με χάπια. Όσο για το σύστημα "παραπέμπω τις εγκύους στην ψυχίατρο που συνεργάζομαι και τους δίνει Ζολόφτ", ας μην το σχολιάσω. Αφενός η ψυχική υγεία είναι υπόθεση καθαρά ατομική και χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση, δεν είναι σπασμένο πόδι να βάλεις σε όλους τον ίδιο γύψο. Αφετέρου πολλοί ψυχίατροι κάνουν συνεδρίες, αλλά ψυχιατρικές. Δεν είναι απαραίτητα ψυχοθεραπευτές. Ο ψυχίατρος προφανώς και θα δώσει χάπια - αυτή είναι η δουλειά του. Αλλά δεν πρέπει να είναι το πρώτο βήμα, γιατί τα χάπια από μόνα τους δεν λύνουν το πρόβλημα. 

    Πήγαινε σε ψυχολόγο, μίλα μαζί του και δείτε πώς θα το αντιμετωπίσετε. Μπορεί να σε συμβουλεύσει κι εκείνος να πάρεις χάπια μέχρι να αρχίσει να αποδίδει καρπούς η ψυχοθεραπεία, μπορεί και όχι. Σε κάθε περίπτωση, η φαρμακευτική αγωγή είναι μια απόφαση που παίρνει ο θεραπευόμενος σε συνεργασία με τον ψυχολόγο, και στη συνέχεια απευθύνονται σε ψυχίατρο για τα περαιτέρω.

    Όλα θα πάνε καλά! Και να θυμάσαι, όταν ο θεραπευόμενος θέλει να νιώσει καλύτερα και να βγει από αυτό που ζει, έχει κάνει ήδη τον μισό δρόμο.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    50 minutes ago, Ilaeira said:

    Η γυναικολόγος δεν έχει καμία δουλειά να δίνει συμβουλές ψυχικής υγείας. Με όλο το θάρρος, δεν νομίζω ότι χειρίστηκε το θέμα σωστά. Ακόμα και κατάθλιψη να έχεις, η κατάθλιψη δεν γιατρεύεται μόνο με χάπια. Όσο για το σύστημα "παραπέμπω τις εγκύους στην ψυχίατρο που συνεργάζομαι και τους δίνει Ζολόφτ", ας μην το σχολιάσω. Αφενός η ψυχική υγεία είναι υπόθεση καθαρά ατομική και χρειάζεται εξατομικευμένη προσέγγιση, δεν είναι σπασμένο πόδι να βάλεις σε όλους τον ίδιο γύψο. Αφετέρου πολλοί ψυχίατροι κάνουν συνεδρίες, αλλά ψυχιατρικές. Δεν είναι απαραίτητα ψυχοθεραπευτές. Ο ψυχίατρος προφανώς και θα δώσει χάπια - αυτή είναι η δουλειά του. Αλλά δεν πρέπει να είναι το πρώτο βήμα, γιατί τα χάπια από μόνα τους δεν λύνουν το πρόβλημα. 

    Πήγαινε σε ψυχολόγο, μίλα μαζί του και δείτε πώς θα το αντιμετωπίσετε. Μπορεί να σε συμβουλεύσει κι εκείνος να πάρεις χάπια μέχρι να αρχίσει να αποδίδει καρπούς η ψυχοθεραπεία, μπορεί και όχι. Σε κάθε περίπτωση, η φαρμακευτική αγωγή είναι μια απόφαση που παίρνει ο θεραπευόμενος σε συνεργασία με τον ψυχολόγο, και στη συνέχεια απευθύνονται σε ψυχίατρο για τα περαιτέρω.

    Όλα θα πάνε καλά! Και να θυμάσαι, όταν ο θεραπευόμενος θέλει να νιώσει καλύτερα και να βγει από αυτό που ζει, έχει κάνει ήδη τον μισό δρόμο.

    Συμφωνω σε ολα οσα λες αλλα δεν μου την συστησε η γυναικολογος την συγκεκριμενη ψυχιατρο. Εγω απο μονη μου αποφασισα να παω για να δω που βρισκομαι και ποσο χαλια ειμαι με ολα αυτα που σκεφτομαι. Απλως ετυχε να εχουν κοινους ασθενεις και το μαθαμε οταν με ρωτησε ποια ειναι η γυναικολογος μου. Η γυναικολογος με παροτρυνε απο την αρχη να παω σε ψυχολογο αν θελω να μιλησω αλλα απεφευγε να μου προτεινει ονομα.  Την ειχα πρηξει σε καθε επισκεψη να της λεω ποσο χαλια ειμαι κι οταν τελικα την ρωτησα που να παω καλυτερα, ψυχολογο ή ψυχιατρο μου ειπε ψυχιατρο χωρις να μου πει ονομα. Παντως ουτε κι εγω ειμαι τοσο υπερ στο να πεσω στα χαπια αρκει να βρω κατι να με κρατησει. Ξεκινησα χθες ενα σεμιναριο στο ΕΑΠ για μαθησιακες δυσκολιες κι αμεσως αρχισα να αισθανομαι καλυτερα.  Ενιωσα οτι κανω κατι διαφορετικο μεσα στο σπιτι για μενα. Θυμηθηκα τη δουλεια μου και τις σπουδες μου. Ισως αυτο να με βοηθησει περισσοτερο απο τα χαπια. Γενικα ειμαι και ανθρωπος του εξω κι οχι της κλεισουρας, αρα τωρα που ανοιγει κι ο καιρος μπορω να ειμαι συνεχεια εξω με την μικρη να περναμε καλα και να ξεχνιεμαι. Παντως το οτι μιλαω τοσο καιρο εδω μεσα για ολους τους φοβους μου με την εγκυμοσυνη με εχει βοηθησει παρα πολυ να την παλεψω τοσο καιρο και να μην τρελαθω και εμαθα και πραγματα που δεν ηξερα καθολου. Σας ευχαριστω πολυ ολες σε οσα θεματα κι αν εχω μιλησει εδω μεσα. Με βοηθατε παρα πολυ. Μακαρι οταν το ξεπερασω να μπορεσω να βοηθησω κι εγω αλλες κοπελες που θα το χρειαζονται. Προς το παρον πρεπει να βγαλω τον εαυτο μου απο αυτον τον βαλτο...

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βανουλα καλή σου μέρα! Αρχικά να σου πω να χαίρεσαι το παιδάκι σου και με το καλό να ερθει και το μπεμπέ. Μπορώ να καταλάβω απόλυτα αυτά που γράφεις γιατί έχω περάσει ακριβώς τα ίδια. Κι εγώ στο πρώτο μου παιδί στον έβδομο μήνα πήρα αντικαταθλιπτικα γιατί ήμουν χάλια. Το παιδί μου είναι μια χαρά και είναι τώρα 7 ετών. Ο ειδικός για τα φάρμακα είναι ο ψυχίατρος και μόνο.... Ούτε ο γυναικολόγος ούτε ο ψυχολόγος. Έχω μεγάλο ιστορικό με κατάθλιψη και κάνω πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία και ταυτόχρονα λαμβάνω το ζολοφτ. Δυστυχώς το δικό μου πρόβλημα δεν είναι εύκολο να το χειριστώ χωρίς φάρμακα και μετά από 2 αποτυχημένες προσπάθειες να το σταματήσω για να κάνω δεύτερο παιδί, αποφασίσαμε με την ψυχίατρο και την γυναικολόγο μου να κάνω δεύτερο παιδί με το ζολοφτ. Είμαι στην αρχη της εγκυμοσυνης μου τώρα. Δεν είναι εύκολη απόφαση, κι εγώ έχω πολύ άγχος γιατί δεν θέλω να επηρεαστεί το έμβρυο από το φαρμακο αλλά οι γιατροί μου είναι βέβαιοι ότι όλα θα πάνε καλά. Την ψυχίατρο μου την εμπιστεύομαι γιατί έχει εμπειρία και από τη Σουηδία, όπου εκεί τα αντικαταθλιπτικα τα έχουν για καραμέλες και επίσης καταγράφονται όλα τα φάρμακα που λαμβάνει μια έγκυος οπότε τα αποτελέσματα από τις επιπτώσεις στα έμβρυα είναι πολύ ενθαρρυντικά. Είναι λογικό στην αρχή της θεραπείας να νιώθεις λίγο ζαλάδα αλλά θα υποχωρήσει. Αν σε ενοχλεί πολύ όμως να μιλήσεις με τη ψυχίατρο σου. Εύχομαι να πάνε όλα καλά!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια! Η εγκυμοσυνη ειναι βομβα ορμονων..και η καθεμια αντιδρα διαφορετικα! Εγω επαιρνα ζολοφτ και πριν την εγκυμοσυνη μου.Εκανα το λαθος να το κοψω ,οταν εμαθα πως ειμαι εγκυος και υποτροπιασα πολυ ασχημα.Πλεον ειμαι 24 εβδομαδων και παιρνω ζολοφτ των 100 mg και ειμαι καλυτερα.Το ζολοφτ ειναι φαρμακο εκλογης στην καταθλιψη κυησης και επιτρεπεται και στον θηλασμο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 4/9/2022 at 11:11 AM, MarwChai said:

    Γεια! Η εγκυμοσυνη ειναι βομβα ορμονων..και η καθεμια αντιδρα διαφορετικα! Εγω επαιρνα ζολοφτ και πριν την εγκυμοσυνη μου.Εκανα το λαθος να το κοψω ,οταν εμαθα πως ειμαι εγκυος και υποτροπιασα πολυ ασχημα.Πλεον ειμαι 24 εβδομαδων και παιρνω ζολοφτ των 100 mg και ειμαι καλυτερα.Το ζολοφτ ειναι φαρμακο εκλογης στην καταθλιψη κυησης και επιτρεπεται και στον θηλασμο.

     

    On 4/9/2022 at 8:52 AM, Hope 2 said:

    Βανουλα καλή σου μέρα! Αρχικά να σου πω να χαίρεσαι το παιδάκι σου και με το καλό να ερθει και το μπεμπέ. Μπορώ να καταλάβω απόλυτα αυτά που γράφεις γιατί έχω περάσει ακριβώς τα ίδια. Κι εγώ στο πρώτο μου παιδί στον έβδομο μήνα πήρα αντικαταθλιπτικα γιατί ήμουν χάλια. Το παιδί μου είναι μια χαρά και είναι τώρα 7 ετών. Ο ειδικός για τα φάρμακα είναι ο ψυχίατρος και μόνο.... Ούτε ο γυναικολόγος ούτε ο ψυχολόγος. Έχω μεγάλο ιστορικό με κατάθλιψη και κάνω πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία και ταυτόχρονα λαμβάνω το ζολοφτ. Δυστυχώς το δικό μου πρόβλημα δεν είναι εύκολο να το χειριστώ χωρίς φάρμακα και μετά από 2 αποτυχημένες προσπάθειες να το σταματήσω για να κάνω δεύτερο παιδί, αποφασίσαμε με την ψυχίατρο και την γυναικολόγο μου να κάνω δεύτερο παιδί με το ζολοφτ. Είμαι στην αρχη της εγκυμοσυνης μου τώρα. Δεν είναι εύκολη απόφαση, κι εγώ έχω πολύ άγχος γιατί δεν θέλω να επηρεαστεί το έμβρυο από το φαρμακο αλλά οι γιατροί μου είναι βέβαιοι ότι όλα θα πάνε καλά. Την ψυχίατρο μου την εμπιστεύομαι γιατί έχει εμπειρία και από τη Σουηδία, όπου εκεί τα αντικαταθλιπτικα τα έχουν για καραμέλες και επίσης καταγράφονται όλα τα φάρμακα που λαμβάνει μια έγκυος οπότε τα αποτελέσματα από τις επιπτώσεις στα έμβρυα είναι πολύ ενθαρρυντικά. Είναι λογικό στην αρχή της θεραπείας να νιώθεις λίγο ζαλάδα αλλά θα υποχωρήσει. Αν σε ενοχλεί πολύ όμως να μιλήσεις με τη ψυχίατρο σου. Εύχομαι να πάνε όλα καλά!! 

    Αχ βρε κοριτσια τι να σας πω, δεν ξερω τι να κανω πια. Μιλησα με την ψυχιατρο και μου ειπε να τα παρω τα χαπια γιατι θα βοηθησουν αλλα μολις παρω μια μερα δεν αισθανομαι καλα. Χθες που πηρα ειχα παλι ζαλαδα, οχι πολλη εντονη, αλλα το βραδυ δεν μπορουσα να κοιμηθω με τιποτα. Σηκωθηκα με το ζορι στις 11.30 και μεχρι να συνελθω ημουν χαλια και δεν πηρα σημερα χαπι. Πως θα οδηγουσα να παω για τις δουλειες μου αν με ξαναπιανε ζαλαδα? Πηγα κατα τις 2 για την αντιπηκτικη ενεση και μετα πηγα για ψωνια μια που ηταν τελεια μερα σημερα με ηλιο και ζεστη, για να μου φτιαξει η διαθεση.  Μου πηρα ενα μπουφανακι που ειδα τις προαλες και μου αρεσε γιατι μετα την εγκυμοσυνη αποκλειεται να ξανβρισκα το ιδιο. Δεν ξερω αληθεια. Προτιμω να ειμαι εξω να κανω ασχετα πραγματα για να ξεχνιεμαι παρα να παιρνω φαρμακα και να μην μπορω να κουνηθω και να ειμαι σαν ζομπι. Σκεφτομαι να το παλεψω μονη μου, αυριο εχω ραντεβου και με την γυναικολογο και θα της μιλησω κι εκεινης. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα