Recommended Posts

    γειά σας

    δείτε και άλλες δημοσιεύσεις εδώ

    https://parents.org.gr/forum/search/?q=ladose

     


    Βοηθήστε στη διατήρηση της λειτουργικότητας του forum κάνοντας χρήση της αναζήτησης και της αναφοράς. Οδηγίες για το πως γίνεται η αναζήτηση δείτε εδώ  Αν παρατηρήσετε κάποια δημοσίευση που θεωρείτε περίεργη επιθετική ή ενάντια στους κανόνες κάντε αναφορά δημοσίευσης  Οδηγίες για το πως γίνεται η αναφορά δείτε εδώ Ευχαριστούμε

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Christinaki81,
        Κοριτσια καλησπερα! Θα ηθελα να μαθω αν καποια εζησε καταθλιψη στην εγκυμοσυνη, αν πηρε καποιο αντικαταθλιπτικό και σε τι ποσότητα και αν επηρεαστηκε το μωρακι της. Ειχα αγχωδη καταθλιπτικη διαταρραχη απο το 2006 και τωρα στον 5ο μηνα νιωθω παλι αφορητα. Ανησυχω μηπως πρεπει να ξεκινησω παλι αγωγη. Θα ηθελα τις εμπειριες σας εστω και με π.μ.
        Ευχαριστω!!!
      • Από kine,
        Τί είναι ψυχική ασθένεια;
               Ποιός είναι ο ψυχικά ασθενής;
               Πως γίνεται η διάγνωση της ψυχικής ασθένειας;
               Ποια είναι η θεραπεία αυτής;
         
         
        Αντί για τα παραπάνω ερωτήματα, ο περισσότερος κόσμος που αισθάνεται περίεργα , οδηγείται στον ψυχίατρο, έχοντας την βεβαιότητα ότι ο ψυχίατρος έχει αυτές τις απαντήσεις και κατά συνέπεια, μπορεί να αναγνωρίσει τον ψυχικά ασθενή, να διαγνώσει την ψυχική πάθηση και στη συνέχεια να συνταγογραφήσει την θεραπευτική αγωγή. Κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν ισχύει και οι παραπάνω βεβαιότητες δεν είναι μονάχα προϊόν παραπληροφόρησης, αλλά οδηγούν σε πολύ σοβαρότερα προβλήματα το άτομο που τα υφίσταται.
         
        Το πιο σημαντικό κομμάτι κατά τη γνώμη μου, είναι να συνειδητοποιήσουν οι πελάτες/ασθενείς των ψυχιάτρων ότι ο ψυχίατρος δεν έχει εργαλείο διάγνωσης της ψυχικής νόσου. Το εργαλείο του ψυχιάτρου είναι ένας κατάλογος, μια λίστα ταξινόμησης, περιγραφική απεικόνιση συμπεριφορών. Το εργαλείο αυτό είναι το DSM το οποίο παρερμηνεύεται και εκλαμβάνεται, ως διαγνωστικό τέστ. Ο ασθενής περιγράφει τις ενοχλήσεις του στον ψυχίατρο κι αυτός εντάσσει αυτά τα δεδομένα στις αντίστοιχες κατηγορίες του συγκεκριμένου καταλόγου ασθενειών. Σκοπός του εγχειριδίου είναι να έχουν όλοι οι ψυχίατροι την ίδια ανταπόκριση στους ασθενείς τους, να λαμβάνουν την ίδια διάγνωση και την ίδια αγωγή, προκειμένου να ενισχυθεί η αξιοπιστία του κλάδου ως προς τις γνωματεύσεις. Το δυστύχημα είναι, πως η σύνταξη, η δημιουργία, η ανακάλυψη, η αρχειοθέτηση των ασθενειών του καταλόγου αυτού (και η προτεινόμενη αγωγή), δεν είναι προϊόν επιστημονικής ιατρικής έρευνας. Δεν υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση της ύπαρξης των ασθενειών αυτών, από την κατάθλιψη, μέχρι την σχιζοφρένεια. Και ακόμη περισσότερο, δεν υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση για την σχέση φαρμάκου και θεραπείας. Τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται ως ψυχοφάρμακα, είναι ψυχοτρόπες ουσίες (όπως κάθε άλλη ναρκωτική, παραισθησιογόνα, κατασταλτική ή διεγερτική ουσία, νόμιμη ή παράνομη), που παράγονται από την φαρμακοβιομηχανία και έπειτα προτείνονται στην ψυχιατρική κοινότητα και εισάγονται στον κατάλογο DSM , χωρίς να έχει μεσολαβήσει επιστημονική έρευνα, συσχετισμού των ουσιών αυτών με τη θεραπεία της νόσου για την οποία χορηγείται.
         
        Τα παραπάνω δεν προσπαθούν να μειώσουν τη σημασία και τη σοβαρότητα της ψυχικής ασθένειας, αλλά την αντιμετώπιση της: την απλουστευμένη και επιπόλαιη άποψη πως η ψυχική νόσος είναι κατανοητή από την ιατρική επιστήμη και κάθε ψυχοφάρμακο είναι ικανό να γιατρέψει την ασθένεια, όπως η αντιβίωση γιατρεύει από τον ιό.
         
        Τα παρακάτω βίντεο είναι πολύ σύντομα και εξαιρετικά σαφή, για να αιτιολογηθεί η αμφισβήτηση τόσο των ψυχιατρικών διαγνώσεων, όσο και της "θεραπευτικής" αγωγής.
         
         
         
         
         
      • Από Γεωργίαj,
        Γεια σας κορίτσι θέλω μια συμβουλή, έχω μια μικρή 12 μηνών ( γίνετε σε λίγες μέρες) θηλάζει και από χθες νοσηλευομαι για πρόβλημα υγείας, της δίνουμε γάλα το νοβαλακ βιο 2 και δεν πίνει καθόλου... Η πεθερά μου την έδωσε και φρέσκο γάλα και αυτό το ήπιε αλλά με το κουτάλι, το άλλο με τίποτα... Δεν ξέρω τι να κάνω , εγώ παίρνω φάρμακα βαριά και δεν κανει να βγάλω γαλα για να το δώσω....
         
      • Από pink angel,
        καλησπέρα σε όλους σας!!! είμαι 36 , άγαμη και χωρίς παιδιά . εδώ και πολλά χρόνια έχω ένα ινομύωμα μέσα στην μήτρα που πλέον έχει μεγαλώσει και έχει φτάσει στα 8 εκατοστά. Δυστυχώς δεν διαθέτω αυτή την στιγμή γύρω στα 4 χιλιάδες ευρώ που μου ζήτησαν τα περισσότερα ιδιωτικά κέντρα στην αθήνα για την λαπαρασκοπική αφαίρεση του ινομυώματος .έτσι θα πάω να χειρουργήσω το ινωμύωμα με ανοιχτή επέμβαση σε ενα δημόσιο νοσοκομείο στην αθήνα μόλις έρθει η σειρά μου στην λίστα ( σε περίπου 2 μήνες ενώ για λαπαρασκοπικά μου είπαν οτι πρεπει να περιμένω πάνω απο 7 μήνες και εαν μπορεί να γίνει λαπαρασκοπικά για την δική μου περίπτωση λόγω μεγέθους). Πρέπει επίσης να αναφέρω ότι πριν κάποια χρόνια αφαίρεσα μία κύστη(καλοήθη) .Θα ήθελα να ρωτήσω τα εξής ..πονάει πολύ μία τέτοια επέμβαση ..και πόσο περίπου πρέπει να μείνεις στο νοσοκομείο μετά από μία τέτοια επέμβαση ...να απέχεις από τις δραστηριοτητές σου ...μετά από πόσο διάστημα μπορείς να προσπαθήσεις για παιδί και μετά από την επέμβαση τι φάρμακα μπορεί να σου χορηγηθούν ώστε να μειώσεις τον πόνο ? Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για τον χρόνο σας !!! είμαι λίγο στεναχωρημένη  αλλα και προβληματισμένη 
      • Από ΣαλονικιάΤσ.,
        Καλησπέρα,
        βρίσκομαι στην 25 εβδομάδα κύησης και θα ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας σχετικά την έκθεση σε τοξικά και γενικά διάφορα χημικά. Γενικά σεν εκτίθεμαι καθημερινά σε βλαβερές ουσίες, μόνο κάποιες φορές έτυχε να χρησιμοποιήσω χλωρίνη. Το πρόβλημά μου είναι πως κάποια στιγμή χρησιμοποίησα μια κόλλα στιγμής η οποία έβγαλε αναθυμιασεις (πρώτη φορά τόσο πολύ!!!) και σήμερα ψέκασα μια τριανταφυλλιά με ένα φάρμακο για το ωίδιο χωρίς χρήση γαντιών και τώρα ανησυχώ μήπως δεν προσέχω όσο θα έπρεπε!!! Ξέρω οτι ακούγομαι αστεία και ίσως υπερβολική αλλά μου μπήκε αυτή η σκέψη στο μυαλό και έχω αγχωθεί!!!  Αν γνωρίζει κάποια κάτι ας μου πει...
         
        Ευχαριστώ
      • Από liliana,
        Καλησπερα. Πριν 4 μηνες γεννησα το δευτερο παιδακι μου κ εχω ηδη ενα 2χρονων. Δυστυχως δεν ειμαι καλα, εχω εκρηξεις θυμου πολυ εντονεε πλεον, νιωθω χαλια ολη μερα, παραμιλλαω οτι δεν αντεχω αλλο, βαρεθηκα κ αλλα τετοια. Τα μαλλια μου πεφτουν υπερβολικα κ δεν μπορω να πεΙθαρχισω για να χασω κιλα. Το προβλημα ειναι αυτος ο θυμος που νιωθω, πολυ δυνατος. Συνεχεια ειμαι θυμωμενη. Δεν εχω ορεξη να παιξω με το παιδι μου κ οταν το κανω σταματαω γρηγορα. Αυτες τις μερες το μωρο ηταν στο νοσοκειο λογω Γοπ. Ειμαι αυπνη, υπερβολικα αγχωμενη κ κουρασμενη!!!!! Δεν εχω υποστηριξη κ κατανοηση απο πουθενα. Θελω να επισκεφτω καποιον ειδικο.... Που να παω? Ιλιον, περιστερι, πετρουπολη. Καπου να μιλησω....
      • Από sogni d'oro,
        Γνωρίζετε εάν βοηθάει η ψυχοθεραπεία έναν ευέξαπτο άνθρωπο στην διαχείριση του θυμού, στην μείωση του άγχους?
        Η εμπειρία μου μέχρι τώρα είναι από φίλη μου, που κάνει ψυχανάλυση πάνω από χρόνο και δεν βλέπω αλλαγή ... έχει ερμηνεύσει συμπεριφορές και χαρακτηριστικά της, συνειδητοποιεί τα λάθη της αλλά συνεχίζει και κατηγορεί .... τους άλλους. πχ. δεν έκανε παιδιά γιατί πρόσεχε κάποια βράδια τα παιδιά του αδελφού της, δεν έχει αυτοκίνητο και φταίει η μαμά της, δεν ακολουθεί σωστά την δίαιτα και φταίει ο τάδε κτλ ... ως προς την σχέση μας, ότι και να της πω (κανένα παράπονο...) θα βρει να με κατηγορήσει. Βελτίωση δεν βλέπω...αντίθετα αρχίζει και διεκδικεί πράγματα και βγάζει πιο κακό εαυτό.
        Έχετε προσωπικές εμπειρίες απο ψυχανάλυση και ψυχοθεραπεία?
      • Από thlimeni,
        Καθομαι τοση ωρα μπροστα απο τον υπολογιστη και κοιταζω την οθονη...δεν ξερω τι να πρωτογραψω...Ντρεπομαι για αυτα που νιωθω...Γεννησα περιπου πριν απο ενα μηνα αλλα δεν νιωθω καθολου χαρουμενη...Τις πρωτες μερες στο μαιευτηριο ολα ηταν μια χαρα...Ημουν ευτυχισμενη που γεννησα και ειχα το μωρακι μου...Οταν γυρισαμε σπιτι και μετα απο μερικες μερες ολα αλλαξαν...Δεν καταφερα να θηλασω και αυτο μου στοιχισε τρομερα...Και απο εκει ξεκινησαν ολα...Κλαιω καθε μερα...Νιωθω να πνιγομαι...Νιωθω οτι εγω ειμαι ανικανη για μανα...Νιωθω οτι θελω πισω την παλια μου ζωη...Ο αντρας μου με στηριζει απολυτα αλλα εγω νιωθω οτι σε λιγο καιρο θα κουραστει απο τα κλαματα μου και θα με αφισει και εμενα και το μωρο...Πως να το πω αυτο... δεν νιωθω δεσιμο με το παιδι...δεν ειναι οτι δεν το θελω αλλα δεν νιωθω οτι το λατρευω και ολας...Δεν θελω να περασω ετσι την υπολοιπη ζωη μου με ενα μωρο να κλαιει συνεχως και εγω να ειμαι κομματια απο την κουραση...Ειμαι συνεχως κλεισμενη σε ενα σπιτι και με το μωρο δεν μπορω να παω πουθενα μιας κ οταν δεν κοιμαται ολο κλαιει...Δεν την θελω τετοια ζωη....Εχει νιωσει και καμμια αλλη κοπελα ετσι???Σιγουρα περναω επιλοχειο αλλα πως θα μου φυγει αυτο το πραμα???Νιωθω συνεχως χαλια...
         
        Ντρεπομαι για αυτα που ειπα αλλα ηθελα να τα μοιραστω με καποιον που ισως εχει νιωσει τα ιδια με μενα και τουλαχιστον αυτος με καταλαβει...