Recommended Posts

    γειά σου δεν έχω παρόμοια ιστορία ακριβώς αλλά έζησα την επιλόχεια κατάθλιψη και σου εύχομαι καλή δύναμη. Είναι εξαιρετικά δύσκολα όλα αυτά, χρειάζεται να βοηθάμε η μία την άλλη και να μιλάμε στους φίλους μας.  Και ας μην καταλαβαίνουν πρέπει να μπορούμε να τους μιλάμε, δεν πρέπει να μένουν κρυφά αυτά.  Νομίζω το χειρότερο είναι να τα κρατάς μέσα σου, γίνεται διπλά πιο δύσκολο. Αν ψάξεις με τις λέξεις "αντικαταθλιπτικό" στην αναζήτηση, έχει διάφορα θέματα αν θες να διαβάσεις. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Γεια σας κορίτσια μου . Χαίρομαι πολύ που πλέον είμαι μέλος της ομάδας σας , χθες έμαθα πως είμαι έγκυος μετά από 7  θετικά τεστ ( έπρεπε να επιβεβαιωθω η δόλια μέλλουσα μάμα) . Όταν είδα το τεστ  νόμιζα ότι κάνουν πουλάκια τα μάτια μου ( μετά από έξι μήνες προσπαθειών και άπειρα αρνητικά τεστ!!!!), κάνω το δεύτερο και λέω δεν γίνεται μου κάνουν πλάκα !!!! Εεεεε... στο τρίτο το επιβεβαίωσα . Από συμπτώματα δεν έχω κάτι ιδιετερο εκτός από συχνοουρία και ευαίσθητο στήθοs, φυσικά είναι πολύ νωρίς ακόμα είμαι σχεδόν 4 εβδομάδων και Τρίτη έχω ραντεβού με τον γιατρό ! Όμως κορίτσια μου έχω υπερβολικό άγχος καθώς ακούω πολλά  για αποτυγχημενες εγκυμοσύνες , εξωμητριες , μοριακά , χημικές κ.τ.λ.... Η χαρά μου έφυγε και με έχει κυριεύσει το Άγχος και ο Φόβος ! Και εκτός από αυτό παίρνω και αντικαταθλιπτικά σιπραλεξ των 10mg ο ψυχίατρος μου λέει ότι δεν επιρεαζουν το έμβρυο αλλά δεν ξέρω έχω ακούσει πολλά και πανικοβαλλομαι. Και εκτός του άλλο νιώθω και τρομερές τύψεις που δεν μπορώ να χαρώ , τι να κάνω ;;; Συγνώμη για το τόσο μεγάλο κείμενο 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα είμαι 35 ετών και έχω ένα αγοράκι 6 ετών. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη στον 7ο μήνα χρειάστηκε να πάρω αντικαταθλιπτικα γιατί δεν την πάλευα καθόλου. Από τοτε τα παίρνω. Προσπάθησα πριν 1,5 χρόνο να τα κόψω, με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού, γιατί θέλαμε να κάνουμε κι άλλο παιδί αλλά δεν τα καταφερα. Τώρα είμαι πάλι στη φάση που τα έχω κόψει εδώ και 1,5 μήνα αλλά δεν είμαι καθόλου καλά, κουράστηκα με αυτήν την κατάσταση. Θέλω τόσο πολύ να κάνω άλλο ένα παιδάκι αλλά φοβάμαι πολύ με τα φάρμακα. Ο ψυχίατρος και η γυναικολόγος μου έχουν πει ότι μπορώ να τα πάρω. Είμαι σε χάλια κατάσταση. Το φάρμακο που έπαιρνα είναι το ζολοφτ. Έχει κάποια από εσάς παρόμοια εμπειρία και πως εξελίχθηκε η εγκυμοσύνη, τα μωράκια σας είναι καλά? Βοήθεια!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, Hope 2 είπε:

    Καλησπέρα είμαι 35 ετών και έχω ένα αγοράκι 6 ετών. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη στον 7ο μήνα χρειάστηκε να πάρω αντικαταθλιπτικα γιατί δεν την πάλευα καθόλου. Από τοτε τα παίρνω. Προσπάθησα πριν 1,5 χρόνο να τα κόψω, με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού, γιατί θέλαμε να κάνουμε κι άλλο παιδί αλλά δεν τα καταφερα. Τώρα είμαι πάλι στη φάση που τα έχω κόψει εδώ και 1,5 μήνα αλλά δεν είμαι καθόλου καλά, κουράστηκα με αυτήν την κατάσταση. Θέλω τόσο πολύ να κάνω άλλο ένα παιδάκι αλλά φοβάμαι πολύ με τα φάρμακα. Ο ψυχίατρος και η γυναικολόγος μου έχουν πει ότι μπορώ να τα πάρω. Είμαι σε χάλια κατάσταση. Το φάρμακο που έπαιρνα είναι το ζολοφτ. Έχει κάποια από εσάς παρόμοια εμπειρία και πως εξελίχθηκε η εγκυμοσύνη, τα μωράκια σας είναι καλά? Βοήθεια!! 

    Mα αν σου λένε οι γιατροί σου να τα πάρεις, γιατί να στεναχωριέσαι; Έχεις ένα παιδάκι που σε χρειάζεται. Δε θα σου έλεγε ποτέ κανείς ειδικός να προχωρήσεις αν υπήρχε κίνδυνος, μην αγχώνεσαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    13 ώρες πρίν, Hope 2 είπε:

    Καλησπέρα είμαι 35 ετών και έχω ένα αγοράκι 6 ετών. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη στον 7ο μήνα χρειάστηκε να πάρω αντικαταθλιπτικα γιατί δεν την πάλευα καθόλου. Από τοτε τα παίρνω. Προσπάθησα πριν 1,5 χρόνο να τα κόψω, με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού, γιατί θέλαμε να κάνουμε κι άλλο παιδί αλλά δεν τα καταφερα. Τώρα είμαι πάλι στη φάση που τα έχω κόψει εδώ και 1,5 μήνα αλλά δεν είμαι καθόλου καλά, κουράστηκα με αυτήν την κατάσταση. Θέλω τόσο πολύ να κάνω άλλο ένα παιδάκι αλλά φοβάμαι πολύ με τα φάρμακα. Ο ψυχίατρος και η γυναικολόγος μου έχουν πει ότι μπορώ να τα πάρω. Είμαι σε χάλια κατάσταση. Το φάρμακο που έπαιρνα είναι το ζολοφτ. Έχει κάποια από εσάς παρόμοια εμπειρία και πως εξελίχθηκε η εγκυμοσύνη, τα μωράκια σας είναι καλά? Βοήθεια!! 

    Επιτρέψτε μου μια επισήμανση.

    Το θέμα εδώ δεν είναι εάν η τάδε αγωγή είναι συμβατή ή όχι με εγκυμοσύνη.

    Το θέμα είναι κατά πόσο εμπιστευόμαστε ή όχι τους ιατρούς που μας κουράρουν. Εάν έχουμε μια πολυετή στενή σχέση με έναν επιστήμονα και παρολαυτά έχουμε λόγους να αμφιβάλουμε για την ασφάλεια των οδηγιών του, τότε υπάρχει πρόβλημα στην σχέση αυτή.

    Η σχέση με έναν ψυχίατρο δεν είναι μόνο ραντεβού για συνταγογράφηση αγωγής. Είναι σχέση ζωής. Αφορά σε ψυχοθεραπεία, σε ψυχική ενδυνάμωση του ατόμου, σε ειλικρινή συζήτηση, σε ψυχική άσκηση, και συμπληρωματικά (εφόσον χρειάζετε) σε αγωγή. Ομοίως η σχέση με τον γυναικολόγο. Αφορά σε ολιστική αντιμετώπιση του ατόμου και όχι μόνο σε παραπομπή για εξέταση ή σε λήψη φαρμάκων.

    Οπότε πρώτα από όλα πρέπει να αποκατασταθεί η σχέση με τον-τους ιατρούς. α) Συζητάμε ανοιχτά. Θέτουμε όλα τα ερωτήματα μας. Μοιραζόμαστε τις ανησυχίες μας. Ζητάμε να νας λύσουν όλες τις απορίες. Και εάν η συζήτηση αυτή δεν μας καλύπτει τότε β) Παίρνουμε και 2η ή/και 3η ιατρική γνώμη κοκ και κατόπιν κρίνουμε και πράττουμε.

     

    Σε ένα θέμα τόσο εξειδικευμένο (όπως το δικό σας) ποτέ δεν βασιζόμαστε σε πληροφορίες από το διαδίκτυο ή σε εμπειρίες άλλων.

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Τα ladose είναι ασφαλή σύμφωνα με τη γιατρό μου,έχουν γίνει ερευνες και δεν έχουν επίπτωση στο έμβρυο. Δυστυχώς δεν μπορείς να θηλασεις όμως.

    Όσο για τη διακοπή, προσωπική συμβουλή η οποια βασίζεται όμως σε μαρτυρίες ασθενων και συμβουλές γιατρών, κόψε τα σιγά σιγά και όταν λέω σιγά εννοώ μέσα σε ένα οχταμηνο από την αρχή μείωσης της δόσης και να κόβεις το χαπι με όργανο ακριβείας. Αλλιώς θα υποτροπιάσεις το πιο πιθανό στο τρίμηνο.

    Για περισσότερες πληροφορίες και οδηγίες φυσικά στο γιατρό σου, αλλά η γνώμη μου είναι να πάρεις και δεύτερη και τρίτη γνώμη γιατρού.

    Επεξεργάστηκαν by jellyfishch
    • Μου αρέσει 1

    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, samsympan είπε:

    Επιτρέψτε μου μια επισήμανση.

    Το θέμα εδώ δεν είναι εάν η τάδε αγωγή είναι συμβατή ή όχι με εγκυμοσύνη.

    Το θέμα είναι κατά πόσο εμπιστευόμαστε ή όχι τους ιατρούς που μας κουράρουν. Εάν έχουμε μια πολυετή στενή σχέση με έναν επιστήμονα και παρολαυτά έχουμε λόγους να αμφιβάλουμε για την ασφάλεια των οδηγιών του, τότε υπάρχει πρόβλημα στην σχέση αυτή.

    Η σχέση με έναν ψυχίατρο δεν είναι μόνο ραντεβού για συνταγογράφηση αγωγής. Είναι σχέση ζωής. Αφορά σε ψυχοθεραπεία, σε ψυχική ενδυνάμωση του ατόμου, σε ειλικρινή συζήτηση, σε ψυχική άσκηση, και συμπληρωματικά (εφόσον χρειάζετε) σε αγωγή. Ομοίως η σχέση με τον γυναικολόγο. Αφορά σε ολιστική αντιμετώπιση του ατόμου και όχι μόνο σε παραπομπή για εξέταση ή σε λήψη φαρμάκων.

    Οπότε πρώτα από όλα πρέπει να αποκατασταθεί η σχέση με τον-τους ιατρούς. α) Συζητάμε ανοιχτά. Θέτουμε όλα τα ερωτήματα μας. Μοιραζόμαστε τις ανησυχίες μας. Ζητάμε να νας λύσουν όλες τις απορίες. Και εάν η συζήτηση αυτή δεν μας καλύπτει τότε β) Παίρνουμε και 2η ή/και 3η ιατρική γνώμη κοκ και κατόπιν κρίνουμε και πράττουμε.

     

    Σε ένα θέμα τόσο εξειδικευμένο (όπως το δικό σας) ποτέ δεν βασιζόμαστε σε πληροφορίες από το διαδίκτυο ή σε εμπειρίες άλλων.

    Έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτό που λες. Κάποια στιγμή νιώθω τόσο κουρασμένη και μπερδεμένη που δεν έχω την δύναμη να τρέχω από τον έναν γιατρό στον άλλο. Το σωστό είναι όντως να πάρω και μια 2η ή και 3ή γνώμη. Απλά ξέρω ότι κάνεις δε μπορεί να μου εγγυηθεί ότι όλα θα πάνε καλά. Απλά ζυγίζουν τις καταστάσεις και κρίνουν τι θα ήταν το καλύτερο. Διαβάζω αρκετό καιρό διάφορες εμπειρίες από μαμάδες και παίρνω κουράγιο,γιαυτο αποφάσισα να γράψω και την δική μου εμπειρία μήπως βρω μανούλα που είχε περάσει ή περνάει τα ίδια. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιο σου! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 48 λεπτά , ΑΡΓΚ είπε:

    Mα αν σου λένε οι γιατροί σου να τα πάρεις, γιατί να στεναχωριέσαι; Έχεις ένα παιδάκι που σε χρειάζεται. Δε θα σου έλεγε ποτέ κανείς ειδικός να προχωρήσεις αν υπήρχε κίνδυνος, μην αγχώνεσαι.

    Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου. Γενικά είμαι άνθρωπος που αγχώνεται πολύ, πόσο μάλλον αυτή τη στιγμή που έχει υποτροπιασει η κατάθλιψη μου. Κανείς δε μπορεί να μου εγγυηθεί ότι όλα θα πάνε καλά απλά λένε ότι δεν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος. Εγώ στη σκέψη και του μικρού κινδύνου αγχώνομαι υπερβολικά. Έχω όπως λες ένα παιδάκι και έναν άντρα που με χρειάζονται. Ο άντρας μου έχει κουραστεί επίσης με αυτή την κατάσταση. Πιστεύω πως φοβάται κι αυτός που με βλέπει έτσι. Είναι δύσκολες αυτές οι καταστάσεις, που πραγματικά μόνο όποιος τις έχει ζήσει, μπορεί να καταλάβει. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, jellyfishch είπε:

    Τα ladose είναι ασφαλή σύμφωνα με τη γιατρό μου,έχουν γίνει ερευνες και δεν έχουν επίπτωση στο έμβρυο. Δυστυχώς δεν μπορείς να θηλασεις όμως.

    Όσο για τη διακοπή, προσωπική συμβουλή κόψε τα σιγά σιγά και όταν λέω σιγά εννοώ μέσα σε ένα οχταμηνο από την αρχή μείωσης της δόσης και να κόβεις το χαπι με όργανο ακριβείας. Αλλιώς θα υποτροπιάσεις το πιο πιθανό στο τρίμηνο.

    Για περισσότερες πληροφορίες και οδηγίες φυσικά στο γιατρό σου, αλλά η γνώμη μου είναι να πάρεις και δεύτερη και τρίτη γνώμη γιατρού.

    Καλησπερα και ευχαριστώ για το σχόλιο. Σύμφωνα με το γιατρό μου και τα ζολοφτ μπορείς να τα πάρεις στην εγκυμοσυνη αλλά δεν είναι τελείως αθώα . Για τα ladose δεν ξέρω, ίσως τον ρωτήσω. Το ζολοφτ μου έκανε πολύ καλό από την αρχη που το πηρα. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη στον 7ο μήνα μου είχε δώσει άλλος ψυχίατρος το dumyrox αλλά δεν μου έκανε πολύ σαν φάρμακο και όταν πια το μωρό μου ήταν 2 μηνων και πήγα σε άλλο γιατρό αποφασίσαμε να πάρω το ζολοφτ που το είχα πάρει και πιο παλιά και μου έκανε πολύ καλό. Στην πρώτη προσπάθεια διακοπής έκανα μικρές μειώσεις και πήρε όλη η διαδικασία ένα χρόνο και πριν προλάβω να το διακόψω τελείως, υποτροπιασα. Αυτή τη φορά η διακοπή έγινε σε διάστημα 7 μηνών. Όμως μετά από 1,5 μήνα που τα έχω κόψει είμαι πάλι χάλια.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Hope 2 είπε:

    Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου. Γενικά είμαι άνθρωπος που αγχώνεται πολύ, πόσο μάλλον αυτή τη στιγμή που έχει υποτροπιασει η κατάθλιψη μου. Κανείς δε μπορεί να μου εγγυηθεί ότι όλα θα πάνε καλά απλά λένε ότι δεν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος. Εγώ στη σκέψη και του μικρού κινδύνου αγχώνομαι υπερβολικά. Έχω όπως λες ένα παιδάκι και έναν άντρα που με χρειάζονται. Ο άντρας μου έχει κουραστεί επίσης με αυτή την κατάσταση. Πιστεύω πως φοβάται κι αυτός που με βλέπει έτσι. Είναι δύσκολες αυτές οι καταστάσεις, που πραγματικά μόνο όποιος τις έχει ζήσει, μπορεί να καταλάβει. 

     

    Eπειδή έχω βρεθεί στη θέση του παιδιού σου, και ξέρω πώς νιώθει το παιδί, ξεκίνησε πάλι τα φάρμακά σου, αν αυτό σου λέει  ο γιατρός σου.

    Μη διαπραγματεύεσαι την υγεία σου και την ηρεμία του παιδιού σου. Ακολούθησε τις συμβουλές του γιατρού σου, και όταν ηρεμήσεις, αποφασίζεις για το πώς και αν θα προχωρήσεις σε νέα εγκυμοσύνη.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    2 ώρες πρίν, Hope 2 είπε:

    Καλησπερα και ευχαριστώ για το σχόλιο. Σύμφωνα με το γιατρό μου και τα ζολοφτ μπορείς να τα πάρεις στην εγκυμοσυνη αλλά δεν είναι τελείως αθώα . Για τα ladose δεν ξέρω, ίσως τον ρωτήσω. Το ζολοφτ μου έκανε πολύ καλό από την αρχη που το πηρα. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη στον 7ο μήνα μου είχε δώσει άλλος ψυχίατρος το dumyrox αλλά δεν μου έκανε πολύ σαν φάρμακο και όταν πια το μωρό μου ήταν 2 μηνων και πήγα σε άλλο γιατρό αποφασίσαμε να πάρω το ζολοφτ που το είχα πάρει και πιο παλιά και μου έκανε πολύ καλό. Στην πρώτη προσπάθεια διακοπής έκανα μικρές μειώσεις και πήρε όλη η διαδικασία ένα χρόνο και πριν προλάβω να το διακόψω τελείως, υποτροπιασα. Αυτή τη φορά η διακοπή έγινε σε διάστημα 7 μηνών. Όμως μετά από 1,5 μήνα που τα έχω κόψει είμαι πάλι χάλια.

    Κατάλαβα. Εύχομαι ο, τι καλύτερο! Κάνεις ψυχοθεραπεία? 


    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, jellyfishch είπε:

    Κατάλαβα. Εύχομαι ο, τι καλύτερο! Κάνεις ψυχοθεραπεία? 

    Ναι κάνω ψυχοθεραπεία αρκετά χρόνια. Δεν ξέρω αν τελικά είναι μόνο οι δύσκολες καταστάσεις τις ζωής μας  που μας σπρώχνουν στην κατάθλιψη ή είναι και βιολογικοί-γενετικό παράγοντες. Κάνω χρόνια ψυχοθεραπεία, έχω κάνει αρκετή πρόοδο στον τρόπο που σκέφτομαι αλλά μάλλον δεν είναι αρκετό. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    16 ώρες πρίν, jellyfishch είπε:

    Τα ladose είναι ασφαλή σύμφωνα με τη γιατρό μου,έχουν γίνει ερευνες και δεν έχουν επίπτωση στο έμβρυο. Δυστυχώς δεν μπορείς να θηλασεις όμως.

    Όσο για τη διακοπή, προσωπική συμβουλή η οποια βασίζεται όμως σε μαρτυρίες ασθενων και συμβουλές γιατρών, κόψε τα σιγά σιγά και όταν λέω σιγά εννοώ μέσα σε ένα οχταμηνο από την αρχή μείωσης της δόσης και να κόβεις το χαπι με όργανο ακριβείας. Αλλιώς θα υποτροπιάσεις το πιο πιθανό στο τρίμηνο.

    Για περισσότερες πληροφορίες και οδηγίες φυσικά στο γιατρό σου, αλλά η γνώμη μου είναι να πάρεις και δεύτερη και τρίτη γνώμη γιατρού.

    Έχεις πάρει αυτα  τα φάρμακα στην εγκυμοσυνη σου? Όλα πήγαν καλά? 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    12 ώρες πρίν, Hope 2 είπε:

     

    Νομίζω παίζουν και τα δύο ρόλο αλλά πιο πολύ οφείλεται στο περιβάλλον μας. Θεωρώ ότι είναι καταπιεσμένα συναίσθηματα οι νευρώσεις που ψάχνουν τρόπο διαφυγής και εκφράζονται αυτοκαταστροφικα...:neutral:. έχε πίστη, εύχομαι όλα να πάνε καλα

    Επεξεργάστηκαν by jellyfishch

    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα και πάλι, πήγα στον γιατρό και μου είπε να αρχίσω πάλι τα ζολοφτ και αν θέλω να μείνω έγκυος θα παίρνω και τα φάρμακα. Έχω ιδψ διαταραχή και με έχει πιάσει εμμονή με το φάρμακο. Είμαι σε απόγνωση, δεν θέλω να το πάρω, φοβάμαι. Από την άλλη ξέρω ότι είναι η εμμονή μου που με κάνει και αισθάνομαι έτσι αλλά φοβάμαι τόσο μα τόσο πολύ. Προσπαθώ 3 χρόνια να το κόψω για να κάνω παιδάκι, έχω κάνει δύο απόπειρες διακοπής και πάλι εκεί καταλήγω. Βοήθεια.... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Υπάρχει κάποια κοπέλα που έπαιρνε αυτό το φάρμακο και το παιδί της αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα? 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    16 ώρες πρίν, Hope 2 είπε:

    Καλησπέρα και πάλι, πήγα στον γιατρό και μου είπε να αρχίσω πάλι τα ζολοφτ και αν θέλω να μείνω έγκυος θα παίρνω και τα φάρμακα. Έχω ιδψ διαταραχή και με έχει πιάσει εμμονή με το φάρμακο. Είμαι σε απόγνωση, δεν θέλω να το πάρω, φοβάμαι. Από την άλλη ξέρω ότι είναι η εμμονή μου που με κάνει και αισθάνομαι έτσι αλλά φοβάμαι τόσο μα τόσο πολύ. Προσπαθώ 3 χρόνια να το κόψω για να κάνω παιδάκι, έχω κάνει δύο απόπειρες διακοπής και πάλι εκεί καταλήγω. Βοήθεια.... 

     

    Καλημέρα Hope 2. Ελπίζω να είσαι καλά. Γράφεις πιο πάνω ότι κάνεις πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία όπως επίσης ότι οι εμμονές σου επιμένουν. Νομίζω ότι η ψυχολόγος με τον ψυχίατρο σου χρειάζεται να έχουν μία επικοινωνία για να αντιμετωπίσουν από κοινού το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις και όχι ο καθένας ξεχωριστά. Γιατί ακούγεται ότι κάτι από τα δύο ίσως να μη "δουλεύει" όπως θα έπρεπε. Καμιά φορά η συνεργασία δύο ειδικών που έχουν αναλάβει τον ίδιο άνθρωπο είναι το κλειδί στην υπόθεση. 'Αλλες φορές όπως είπαν και οι κοπέλες πιο πάνω χρειάζεται ένας άλλος ειδικός που μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικός στο πρόβλημα μας από τον προηγούμενο. Παρ' όλο που η αλλαγή Ψ είναι δύσκολη. 

    Κατά τη γνώμη μου είναι λογικό να θέλεις να κόψεις κάποια στιγμή το φάρμακο όπως είναι και λογικό (και δικαίωμα σου) να θέλεις να κάνεις δεύτερο παιδί. Επειδή όμως η εγκυμοσύνη είναι από μόνη της μία πολύ απαιτητική περίοδος από ψυχολογικής και σωματικής άποψης, και παράλληλα έχεις να φροντίσεις ένα μικρό παιδί, νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να διασφαλίσεις ότι θα είσαι όσο το δυνατόν καλύτερα ψυχολογικά προτού μπεις σε αυτή για το καλό και των τεσσάρων (βάζω και το μωρό που έρθει μέσα όπως βλέπεις :)). Σου εύχομαι καλή επιτυχία και όλα να πάνε καλά για 'σενα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γειά σας @Hope 2

    θα θέλαμε να σας παρακαλέσουμε να αντλήσετε πληροφορίες από γιατρούς ή σελίδες στο διαδίκτυο με επίσημες πληροφορίες για την συγκεκριμένη ουσία.

    Η ανάγνωση συζητήσεων απλών μελών, σχετικά με πιθανές παρενέργειες που μπορεί να έχει ένα φάρμακο, σε ένα έμβρυο, δεν θα μπορέσει να σας δώσει πραγματικές πληροφορίες οι οποίες να είναι επαρκείς για να πάρετε τέτοιες αποφάσεις. 

     

    Στην περίπτωση που δεν σας καλύπτουν οι οδηγίες του ειδικού που επισκεφθήκατε, θα πρέπει να πάρετε μια δεύτερη γνώμη από άλλο ειδικό ή να ζητήσετε εκ νέου επικοινωνία για νααπαντηθούν όλα τα ερωτήματά σας. Ιδανικά, διατυπώστε τα από πριν σε ένα χαρτί/note έτσι ώστε να μην ξεχάσετε κάτι.   

     

    Άρθρο με επιστημονικές πηγές για την ουσία αυτή (που δεν αντικαθιστά την επίσκεψη για δεύτερη γνώμη από ειδικό) :

     

    https://mothertobaby.org/fact-sheets/sertraline-zoloft-pregnancy/

     

    https://www.hopkinsmedicine.org/health/wellness-and-prevention/antidepressants-and-pregnancy-tips-from-an-expert

     

     edit admin:  

    https://www.cdc.gov/pregnancy/meds/treatingfortwo/features/ssrisandbirthdefects.html

     

    " "In this CDC study published in The BMJ, researchers re-assessed several previously reported links between SSRI use and birth defects using more recent data. These results reflect not only the new data, but also incorporate results from previously published independent studies. Researchers found some birth defects occur about two or three times more frequently among babies born to women who took certain SSRI medications, like fluoxetine and paroxetine, early in pregnancy. However, links between birth defects and other SSRIs, like sertraline, were not observed in this CDC study."  

     

     

    Υπάρχει και εδώ μια σχετική συζήτηση για την κατάθλιψη

     


    Βοηθήστε στη διατήρηση της λειτουργικότητας του forum κάνοντας χρήση της αναζήτησης και της αναφοράς. Οδηγίες για το πως γίνεται η αναζήτηση δείτε εδώ  Αν παρατηρήσετε κάποια δημοσίευση που θεωρείτε περίεργη επιθετική ή ενάντια στους κανόνες κάντε αναφορά δημοσίευσης  Οδηγίες για το πως γίνεται η αναφορά δείτε εδώ Ευχαριστούμε

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα ! Ονομάζομαι Αννα είμαι 26 χρόνων έχω ένα παιδάκι 4 χρόνων και μετά την γέννηση του μετά από 5 μήνες έπαθα έντονες ημικρανίες με ναυτία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πήγαινα σε νοσοκομεία και δεν μου βρίσκανε τι έχω , τελικά όλοι κατέληξαν ότι έχω άγχος και το προκαλώ εγώ .. πήγα σε ένα νευρολόγο μετά από αμέτρητες εξετάσεις και μου προτείνει να πάρω stelminal 10 όντως με βοήθησαν και μου έφυγαν οι ημικρανίες .. το πρόβλημα μου είναι ότι θέλω να κάνω και δεύτερο παιδάκι και δεν καταφέρνω να τα κόψω .. μόλις σταματάω ξανά έχω ημικρανίες .. μπορεί κάποιος να με βοηθήσει έπαιρνε αυτό το χάπι ;;;;;;;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Christinaki81,
        Κοριτσια καλησπερα! Θα ηθελα να μαθω αν καποια εζησε καταθλιψη στην εγκυμοσυνη, αν πηρε καποιο αντικαταθλιπτικό και σε τι ποσότητα και αν επηρεαστηκε το μωρακι της. Ειχα αγχωδη καταθλιπτικη διαταρραχη απο το 2006 και τωρα στον 5ο μηνα νιωθω παλι αφορητα. Ανησυχω μηπως πρεπει να ξεκινησω παλι αγωγη. Θα ηθελα τις εμπειριες σας εστω και με π.μ.
        Ευχαριστω!!!
      • Από kine,
        Τί είναι ψυχική ασθένεια;
               Ποιός είναι ο ψυχικά ασθενής;
               Πως γίνεται η διάγνωση της ψυχικής ασθένειας;
               Ποια είναι η θεραπεία αυτής;
         
         
        Αντί για τα παραπάνω ερωτήματα, ο περισσότερος κόσμος που αισθάνεται περίεργα , οδηγείται στον ψυχίατρο, έχοντας την βεβαιότητα ότι ο ψυχίατρος έχει αυτές τις απαντήσεις και κατά συνέπεια, μπορεί να αναγνωρίσει τον ψυχικά ασθενή, να διαγνώσει την ψυχική πάθηση και στη συνέχεια να συνταγογραφήσει την θεραπευτική αγωγή. Κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν ισχύει και οι παραπάνω βεβαιότητες δεν είναι μονάχα προϊόν παραπληροφόρησης, αλλά οδηγούν σε πολύ σοβαρότερα προβλήματα το άτομο που τα υφίσταται.
         
        Το πιο σημαντικό κομμάτι κατά τη γνώμη μου, είναι να συνειδητοποιήσουν οι πελάτες/ασθενείς των ψυχιάτρων ότι ο ψυχίατρος δεν έχει εργαλείο διάγνωσης της ψυχικής νόσου. Το εργαλείο του ψυχιάτρου είναι ένας κατάλογος, μια λίστα ταξινόμησης, περιγραφική απεικόνιση συμπεριφορών. Το εργαλείο αυτό είναι το DSM το οποίο παρερμηνεύεται και εκλαμβάνεται, ως διαγνωστικό τέστ. Ο ασθενής περιγράφει τις ενοχλήσεις του στον ψυχίατρο κι αυτός εντάσσει αυτά τα δεδομένα στις αντίστοιχες κατηγορίες του συγκεκριμένου καταλόγου ασθενειών. Σκοπός του εγχειριδίου είναι να έχουν όλοι οι ψυχίατροι την ίδια ανταπόκριση στους ασθενείς τους, να λαμβάνουν την ίδια διάγνωση και την ίδια αγωγή, προκειμένου να ενισχυθεί η αξιοπιστία του κλάδου ως προς τις γνωματεύσεις. Το δυστύχημα είναι, πως η σύνταξη, η δημιουργία, η ανακάλυψη, η αρχειοθέτηση των ασθενειών του καταλόγου αυτού (και η προτεινόμενη αγωγή), δεν είναι προϊόν επιστημονικής ιατρικής έρευνας. Δεν υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση της ύπαρξης των ασθενειών αυτών, από την κατάθλιψη, μέχρι την σχιζοφρένεια. Και ακόμη περισσότερο, δεν υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση για την σχέση φαρμάκου και θεραπείας. Τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται ως ψυχοφάρμακα, είναι ψυχοτρόπες ουσίες (όπως κάθε άλλη ναρκωτική, παραισθησιογόνα, κατασταλτική ή διεγερτική ουσία, νόμιμη ή παράνομη), που παράγονται από την φαρμακοβιομηχανία και έπειτα προτείνονται στην ψυχιατρική κοινότητα και εισάγονται στον κατάλογο DSM , χωρίς να έχει μεσολαβήσει επιστημονική έρευνα, συσχετισμού των ουσιών αυτών με τη θεραπεία της νόσου για την οποία χορηγείται.
         
        Τα παραπάνω δεν προσπαθούν να μειώσουν τη σημασία και τη σοβαρότητα της ψυχικής ασθένειας, αλλά την αντιμετώπιση της: την απλουστευμένη και επιπόλαιη άποψη πως η ψυχική νόσος είναι κατανοητή από την ιατρική επιστήμη και κάθε ψυχοφάρμακο είναι ικανό να γιατρέψει την ασθένεια, όπως η αντιβίωση γιατρεύει από τον ιό.
         
        Τα παρακάτω βίντεο είναι πολύ σύντομα και εξαιρετικά σαφή, για να αιτιολογηθεί η αμφισβήτηση τόσο των ψυχιατρικών διαγνώσεων, όσο και της "θεραπευτικής" αγωγής.
         
         
         
         
         
      • Από Γεωργίαj,
        Γεια σας κορίτσι θέλω μια συμβουλή, έχω μια μικρή 12 μηνών ( γίνετε σε λίγες μέρες) θηλάζει και από χθες νοσηλευομαι για πρόβλημα υγείας, της δίνουμε γάλα το νοβαλακ βιο 2 και δεν πίνει καθόλου... Η πεθερά μου την έδωσε και φρέσκο γάλα και αυτό το ήπιε αλλά με το κουτάλι, το άλλο με τίποτα... Δεν ξέρω τι να κάνω , εγώ παίρνω φάρμακα βαριά και δεν κανει να βγάλω γαλα για να το δώσω....
         
      • Από pink angel,
        καλησπέρα σε όλους σας!!! είμαι 36 , άγαμη και χωρίς παιδιά . εδώ και πολλά χρόνια έχω ένα ινομύωμα μέσα στην μήτρα που πλέον έχει μεγαλώσει και έχει φτάσει στα 8 εκατοστά. Δυστυχώς δεν διαθέτω αυτή την στιγμή γύρω στα 4 χιλιάδες ευρώ που μου ζήτησαν τα περισσότερα ιδιωτικά κέντρα στην αθήνα για την λαπαρασκοπική αφαίρεση του ινομυώματος .έτσι θα πάω να χειρουργήσω το ινωμύωμα με ανοιχτή επέμβαση σε ενα δημόσιο νοσοκομείο στην αθήνα μόλις έρθει η σειρά μου στην λίστα ( σε περίπου 2 μήνες ενώ για λαπαρασκοπικά μου είπαν οτι πρεπει να περιμένω πάνω απο 7 μήνες και εαν μπορεί να γίνει λαπαρασκοπικά για την δική μου περίπτωση λόγω μεγέθους). Πρέπει επίσης να αναφέρω ότι πριν κάποια χρόνια αφαίρεσα μία κύστη(καλοήθη) .Θα ήθελα να ρωτήσω τα εξής ..πονάει πολύ μία τέτοια επέμβαση ..και πόσο περίπου πρέπει να μείνεις στο νοσοκομείο μετά από μία τέτοια επέμβαση ...να απέχεις από τις δραστηριοτητές σου ...μετά από πόσο διάστημα μπορείς να προσπαθήσεις για παιδί και μετά από την επέμβαση τι φάρμακα μπορεί να σου χορηγηθούν ώστε να μειώσεις τον πόνο ? Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για τον χρόνο σας !!! είμαι λίγο στεναχωρημένη  αλλα και προβληματισμένη 
      • Από ΣαλονικιάΤσ.,
        Καλησπέρα,
        βρίσκομαι στην 25 εβδομάδα κύησης και θα ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας σχετικά την έκθεση σε τοξικά και γενικά διάφορα χημικά. Γενικά σεν εκτίθεμαι καθημερινά σε βλαβερές ουσίες, μόνο κάποιες φορές έτυχε να χρησιμοποιήσω χλωρίνη. Το πρόβλημά μου είναι πως κάποια στιγμή χρησιμοποίησα μια κόλλα στιγμής η οποία έβγαλε αναθυμιασεις (πρώτη φορά τόσο πολύ!!!) και σήμερα ψέκασα μια τριανταφυλλιά με ένα φάρμακο για το ωίδιο χωρίς χρήση γαντιών και τώρα ανησυχώ μήπως δεν προσέχω όσο θα έπρεπε!!! Ξέρω οτι ακούγομαι αστεία και ίσως υπερβολική αλλά μου μπήκε αυτή η σκέψη στο μυαλό και έχω αγχωθεί!!!  Αν γνωρίζει κάποια κάτι ας μου πει...
         
        Ευχαριστώ
      • Από liliana,
        Καλησπερα. Πριν 4 μηνες γεννησα το δευτερο παιδακι μου κ εχω ηδη ενα 2χρονων. Δυστυχως δεν ειμαι καλα, εχω εκρηξεις θυμου πολυ εντονεε πλεον, νιωθω χαλια ολη μερα, παραμιλλαω οτι δεν αντεχω αλλο, βαρεθηκα κ αλλα τετοια. Τα μαλλια μου πεφτουν υπερβολικα κ δεν μπορω να πεΙθαρχισω για να χασω κιλα. Το προβλημα ειναι αυτος ο θυμος που νιωθω, πολυ δυνατος. Συνεχεια ειμαι θυμωμενη. Δεν εχω ορεξη να παιξω με το παιδι μου κ οταν το κανω σταματαω γρηγορα. Αυτες τις μερες το μωρο ηταν στο νοσοκειο λογω Γοπ. Ειμαι αυπνη, υπερβολικα αγχωμενη κ κουρασμενη!!!!! Δεν εχω υποστηριξη κ κατανοηση απο πουθενα. Θελω να επισκεφτω καποιον ειδικο.... Που να παω? Ιλιον, περιστερι, πετρουπολη. Καπου να μιλησω....
      • Από sogni d'oro,
        Γνωρίζετε εάν βοηθάει η ψυχοθεραπεία έναν ευέξαπτο άνθρωπο στην διαχείριση του θυμού, στην μείωση του άγχους?
        Η εμπειρία μου μέχρι τώρα είναι από φίλη μου, που κάνει ψυχανάλυση πάνω από χρόνο και δεν βλέπω αλλαγή ... έχει ερμηνεύσει συμπεριφορές και χαρακτηριστικά της, συνειδητοποιεί τα λάθη της αλλά συνεχίζει και κατηγορεί .... τους άλλους. πχ. δεν έκανε παιδιά γιατί πρόσεχε κάποια βράδια τα παιδιά του αδελφού της, δεν έχει αυτοκίνητο και φταίει η μαμά της, δεν ακολουθεί σωστά την δίαιτα και φταίει ο τάδε κτλ ... ως προς την σχέση μας, ότι και να της πω (κανένα παράπονο...) θα βρει να με κατηγορήσει. Βελτίωση δεν βλέπω...αντίθετα αρχίζει και διεκδικεί πράγματα και βγάζει πιο κακό εαυτό.
        Έχετε προσωπικές εμπειρίες απο ψυχανάλυση και ψυχοθεραπεία?
      • Από thlimeni,
        Καθομαι τοση ωρα μπροστα απο τον υπολογιστη και κοιταζω την οθονη...δεν ξερω τι να πρωτογραψω...Ντρεπομαι για αυτα που νιωθω...Γεννησα περιπου πριν απο ενα μηνα αλλα δεν νιωθω καθολου χαρουμενη...Τις πρωτες μερες στο μαιευτηριο ολα ηταν μια χαρα...Ημουν ευτυχισμενη που γεννησα και ειχα το μωρακι μου...Οταν γυρισαμε σπιτι και μετα απο μερικες μερες ολα αλλαξαν...Δεν καταφερα να θηλασω και αυτο μου στοιχισε τρομερα...Και απο εκει ξεκινησαν ολα...Κλαιω καθε μερα...Νιωθω να πνιγομαι...Νιωθω οτι εγω ειμαι ανικανη για μανα...Νιωθω οτι θελω πισω την παλια μου ζωη...Ο αντρας μου με στηριζει απολυτα αλλα εγω νιωθω οτι σε λιγο καιρο θα κουραστει απο τα κλαματα μου και θα με αφισει και εμενα και το μωρο...Πως να το πω αυτο... δεν νιωθω δεσιμο με το παιδι...δεν ειναι οτι δεν το θελω αλλα δεν νιωθω οτι το λατρευω και ολας...Δεν θελω να περασω ετσι την υπολοιπη ζωη μου με ενα μωρο να κλαιει συνεχως και εγω να ειμαι κομματια απο την κουραση...Ειμαι συνεχως κλεισμενη σε ενα σπιτι και με το μωρο δεν μπορω να παω πουθενα μιας κ οταν δεν κοιμαται ολο κλαιει...Δεν την θελω τετοια ζωη....Εχει νιωσει και καμμια αλλη κοπελα ετσι???Σιγουρα περναω επιλοχειο αλλα πως θα μου φυγει αυτο το πραμα???Νιωθω συνεχως χαλια...
         
        Ντρεπομαι για αυτα που ειπα αλλα ηθελα να τα μοιραστω με καποιον που ισως εχει νιωσει τα ιδια με μενα και τουλαχιστον αυτος με καταλαβει...