Recommended Posts

    Just now, mama16 είπε:

    Η αλήθεια είναι ότι ούτε κ εγώ είχα ακούσει τέτοια συμπεριφορά, είχα ακούσει ότι ζηλεύουν τα μεγαλύτερα παιδάκια αλλά όχι σε τι σημείο.. Σ εύχομαι να είναι καλύτερα! Κάθε αρχή κ δύσκολη αλλά θα τα καταφέρεις!!

    Ευχαριστώ πολύ να σε καλά :)

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 12/3/2020 at 1:57 ΜΜ, Irina095 είπε:

    Κορίτσια καλησπέρα! Περιμένουμε δεύτερο παιδάκι και η διαφορά ηλικίας θα είναι με το πρώτο παιδί αφού γεννηθεί ούτε ενάμιση χρόνο. Έχω αρχίσει και ανησυχώ από τώρα για το πως θα τα βγάζω πέρα με δυο τόσο μικρά μωράκια. Υπάρχουν μανούλες που είχαν παιδάκια με τόση μικρή διαφορά ηλικίας μεταξύ τους ; Και αν ναι ποσό δύσκολο είναι στην πράξη να τα βγάλεις πέρα. Να τονίσω ότι δεν έχω βοήθεια από κανέναν. Ο άντρας μου δουλεύει όλη μέρα όποτε όλα είναι πάνω μου. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά! :)

    Εγώ θα σου μιλήσω σαν παιδάκι το οποίο με την αδερφή του έχει 17 μήνες διάφορα...Ειναι υπέροχο να έχεις ένα αδερφάκι τόσο κοντά σε ηλικία με σένα.Βεβαια η μαμά μου απ ότι μας έχει πει ζοριστηκε αλλά αυτό μόνο τα δύο πρώτα χρόνια.Μετα όλα ήταν πιο εύκολα και μεγαλώσαμε ταυτοχρονα.Ειμαστε ακόμη αυτοκόλλητες φυσικά!Η μικρή διαφορά ηλικίας για μένα είναι απίστευτο προτέρημα για δύο αδερφάκια.Δεν ένιωσα μοναξιά σαν παιδάκι ποτέ.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γειά σου, και εμένα τα παιδάκια μου έχουν 20 μήνες διαφορά. Τωρα η μικρή μου είναι 7 μηνών. Λοιπόν, η συμβουλή μου κανε ότι μπορείς για να έχεις βοήθεια, κουνιάδες, πεθερές, καμία φίλη ότι μπορείς γενικά. Εξαρτάται και από τα παιδιά βέβαια, αλλά για εμένα ήταν πολύ δύσκολα. Στην αρχή μάλιστα μου φάνηκαν πιο εύκολα τα πράγματα από ότι τα περίμενα, κοιμόταν και η μικρή συνέχεια, οπότε ήταν οκ. Μετά όμως εκεί στον μήνα που σταμάτησε η μικρή μου να κοιμάται αν δεν με ακουμπούσε δυσκολεύτηκα πολύ. Και εμένα ο άντρας μου έλειπε πολλές ωρες οπότε ήμουν μόνη με τα παιδιά, ήταν και χειμώνας και τα βρήκα πολύ δύσκολα. Αυτό που βοήθησε εμένα είναι:

    - αρχικά η μεγαλη μου κόρη πηγαίνει παιδικό για μερικές ώρες, οπότε εκείνες τις ώρες η μικρή κοιμάται μαζί μου και ξεκουράζεται οπότε δεν γκρινιάζει μετά την υπόλοιπη ημέρα, 

    - έχουμε κάνει στην άκρη άλλες ανάγκες και έχουμε πάρει μια γυναίκα για 3 ώρες 3 φορές την εβδομάδα που είτε κραταει την μικρή για να δουλεύω λίγο (μου είναι αναγκαίο να δουλεύω για ψυχολογικούς λόγους) ή βοηθάει λίγο στο σπίτι 

    - έχω αποδεχτεί ότι το σπίτι θα ειναι χάος για αυτόν τον πρώτο χρόνο, οπότε δεν στρεσαρομαι και με αυτό

    - είχα κάνει πολύ καλή προετοιμασία πριν γεννηθεί η μικρή. Είχαμε έναν μεγάλο καταψύκτη που τον είχα γεμίσει με έτοιμα κομμένα λαχανικά, έτοιμα φαγητά, κλπ κλπ. Έτσι βγάλαμε ένα 4 μηνο περίπου. 

    -  προσπαθώ όταν έχω λιγο χρόνο να κάνω κάτι που με σε ευχαριστει. Για εμένα αυτό ήταν η δουλειά, δούλευω από το κρεβατι όταν η μικρή κοιμαται. Πολλοί μου λένε να χαλαρώσω και να μην κάνω τίποτα, όμως εμένα το ότι ασχολούμαι μ αυτό που μου αρέσει μου δίνει μεγάλη ευχαρίστηση. Αν δεν το έκανα πιστεύω ότι θα είχα πέσει σε κατάθλιψη.

     

    Αυτά μπορώ προς το παρόν να σκεφτώ. Γενικά πάντως χαμήλωσε τις προσδοκίες σου :) ποιο σιδέρωμα; τα ΣΚ που είναι και οι 2 στο σπίτι με το ζόρι προλαβαίνω να μαζέψω τα φαγητά που πέφτουν κάτω από αυτά που τρώνε. Παίρνω την μικρή αγκαλιά, ζηλεύει και η μεγάλη και έρχεται και αγκαλιάζει το πόδι μου και αντε να κουνηθείς μετά. Πάντως μετά το 6μηνο εγώ είδα μια διαφορά. Άρχισε η μικρή να παίζει λίγο στο πάτωμα μόνη της, οπότε έχω έστω και για λίγη ώρα ελεύθερα χέρια. Τώρα βέβαια που έχουν κλείσει οι παιδικοί και μένει η μεγάλη στο σπίτι είναι πάλι δύσκολα. Καλή τύχη και καλό κουράγιο σου εύχομαι :)

     

    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/3/2020 at 1:57 ΜΜ, Irina095 είπε:

    Κορίτσια καλησπέρα! Περιμένουμε δεύτερο παιδάκι και η διαφορά ηλικίας θα είναι με το πρώτο παιδί αφού γεννηθεί ούτε ενάμιση χρόνο. Έχω αρχίσει και ανησυχώ από τώρα για το πως θα τα βγάζω πέρα με δυο τόσο μικρά μωράκια. Υπάρχουν μανούλες που είχαν παιδάκια με τόση μικρή διαφορά ηλικίας μεταξύ τους ; Και αν ναι ποσό δύσκολο είναι στην πράξη να τα βγάλεις πέρα. Να τονίσω ότι δεν έχω βοήθεια από κανέναν. Ο άντρας μου δουλεύει όλη μέρα όποτε όλα είναι πάνω μου. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά! :)

    Καλησπέρα και με το καλό το παιδάκι σου! και τα δικά μου έχουν διαφορά 20 μηνών. Τώρα η μεγάλη κοντεύει τα 4 και ο μικρός πριν 2 μήνες έκλεισε τα 2. Δεν θα σου πω ψέματα, τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα. Εμένα ο άντρας μου δεν βοηθούσε ιδιαίτερα και έλειπε πολύ λόγω δουλειάς. Οι συμβουλές που έχω να σου δώσω είναι οι εξής:

    Βρες τρόπο να βγαίνεις από το σπίτι και με τα δύο παιδιά μόνη σου χωρίς να χρειάζεσαι δεύτερο άτομο. Πλησιάζει και καλοκαίρι και είναι ο μόνος τρόπος να μη σαλέψεις

    Αν έχεις βοήθεια χρησιμοποίησέ την για τις δουλειές του σπιτιού. Αν δεν έχεις πάρε απόφαση (και ξεκαθάρισέ το και στον άντρα σου) ότι για ένα εξάμηνο τουλάχιστον θα ζείτε μέσα στο χάος

    Δώσε ρόλο στο μεγάλο. Ζήτα του συνέχεια τη βοήθειά του και υπενθύμιζέ του πόσο σημαντική είναι και πώς δεν τα καταφέρνεις χωρίς αυτή (ακόμα και αν η βοήθεια είναι να σου φέρει ένα κουκλάκι του μωρού από τον καναπέ)

    Προσπάθησε να κάνεις όσο το δυνατόν περισσότερα λειτουργικά πράγματα με τα δύο παιδιά ταυτόχρονα (φυσικά αφού μεγαλώσει λίγο το μωρό). Τάιζέ τα μαζί, κάνε τα μπάνιο μαζί, κοίμισε τα μαζί. Νομίζω αυτό βοηθάει πολύ και στο να μην έχουν ζήλιες μεταξύ τους αν δεν αισθάνονται ότι το ένα κλέβει το χρόνο της μαμάς από το άλλο.

    Αν χρειάζεσαι πρακτικές λεπτομέρειες / διευκρινίσεις πες μου!

    • Ευχαριστώ! 1

    6imop2.pngRmpfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 17/3/2020 at 11:21 ΠΜ, Chrysoum είπε:

    Γειά σου, και εμένα τα παιδάκια μου έχουν 20 μήνες διαφορά. Τωρα η μικρή μου είναι 7 μηνών. Λοιπόν, η συμβουλή μου κανε ότι μπορείς για να έχεις βοήθεια, κουνιάδες, πεθερές, καμία φίλη ότι μπορείς γενικά. Εξαρτάται και από τα παιδιά βέβαια, αλλά για εμένα ήταν πολύ δύσκολα. Στην αρχή μάλιστα μου φάνηκαν πιο εύκολα τα πράγματα από ότι τα περίμενα, κοιμόταν και η μικρή συνέχεια, οπότε ήταν οκ. Μετά όμως εκεί στον μήνα που σταμάτησε η μικρή μου να κοιμάται αν δεν με ακουμπούσε δυσκολεύτηκα πολύ. Και εμένα ο άντρας μου έλειπε πολλές ωρες οπότε ήμουν μόνη με τα παιδιά, ήταν και χειμώνας και τα βρήκα πολύ δύσκολα. Αυτό που βοήθησε εμένα είναι:

    - αρχικά η μεγαλη μου κόρη πηγαίνει παιδικό για μερικές ώρες, οπότε εκείνες τις ώρες η μικρή κοιμάται μαζί μου και ξεκουράζεται οπότε δεν γκρινιάζει μετά την υπόλοιπη ημέρα, 

    - έχουμε κάνει στην άκρη άλλες ανάγκες και έχουμε πάρει μια γυναίκα για 3 ώρες 3 φορές την εβδομάδα που είτε κραταει την μικρή για να δουλεύω λίγο (μου είναι αναγκαίο να δουλεύω για ψυχολογικούς λόγους) ή βοηθάει λίγο στο σπίτι 

    - έχω αποδεχτεί ότι το σπίτι θα ειναι χάος για αυτόν τον πρώτο χρόνο, οπότε δεν στρεσαρομαι και με αυτό

    - είχα κάνει πολύ καλή προετοιμασία πριν γεννηθεί η μικρή. Είχαμε έναν μεγάλο καταψύκτη που τον είχα γεμίσει με έτοιμα κομμένα λαχανικά, έτοιμα φαγητά, κλπ κλπ. Έτσι βγάλαμε ένα 4 μηνο περίπου. 

    -  προσπαθώ όταν έχω λιγο χρόνο να κάνω κάτι που με σε ευχαριστει. Για εμένα αυτό ήταν η δουλειά, δούλευω από το κρεβατι όταν η μικρή κοιμαται. Πολλοί μου λένε να χαλαρώσω και να μην κάνω τίποτα, όμως εμένα το ότι ασχολούμαι μ αυτό που μου αρέσει μου δίνει μεγάλη ευχαρίστηση. Αν δεν το έκανα πιστεύω ότι θα είχα πέσει σε κατάθλιψη.

     

    Αυτά μπορώ προς το παρόν να σκεφτώ. Γενικά πάντως χαμήλωσε τις προσδοκίες σου :) ποιο σιδέρωμα; τα ΣΚ που είναι και οι 2 στο σπίτι με το ζόρι προλαβαίνω να μαζέψω τα φαγητά που πέφτουν κάτω από αυτά που τρώνε. Παίρνω την μικρή αγκαλιά, ζηλεύει και η μεγάλη και έρχεται και αγκαλιάζει το πόδι μου και αντε να κουνηθείς μετά. Πάντως μετά το 6μηνο εγώ είδα μια διαφορά. Άρχισε η μικρή να παίζει λίγο στο πάτωμα μόνη της, οπότε έχω έστω και για λίγη ώρα ελεύθερα χέρια. Τώρα βέβαια που έχουν κλείσει οι παιδικοί και μένει η μεγάλη στο σπίτι είναι πάλι δύσκολα. Καλή τύχη και καλό κουράγιο σου εύχομαι :)

     

    Ουαουυ ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές και τον χρόνο σου μου είναι πολύ χρήσιμες όλες. Θυμάμαι στο πρώτο μωρό που κοιμόταν μόνο πάνω μου τον πρώτο μήνα και φρικαρω κ λέω δεν μπορεί να είναι κ το άλλο έτσι. Θήλαζε και κοιμόταν πάνω μου κ μέσα στην μέρα κ την νύχτα. Έριχνε κάτι τρελές υστερίες στην κούνια. Χρησιμοποιούσα παραααα πολύ κ τον μαρσιπο πιστεύω θα μου χρησιμέψει κ τώρα πολύ. 

    19 ώρες πρίν, CMES είπε:

    Καλησπέρα και με το καλό το παιδάκι σου! και τα δικά μου έχουν διαφορά 20 μηνών. Τώρα η μεγάλη κοντεύει τα 4 και ο μικρός πριν 2 μήνες έκλεισε τα 2. Δεν θα σου πω ψέματα, τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα. Εμένα ο άντρας μου δεν βοηθούσε ιδιαίτερα και έλειπε πολύ λόγω δουλειάς. Οι συμβουλές που έχω να σου δώσω είναι οι εξής:

    Βρες τρόπο να βγαίνεις από το σπίτι και με τα δύο παιδιά μόνη σου χωρίς να χρειάζεσαι δεύτερο άτομο. Πλησιάζει και καλοκαίρι και είναι ο μόνος τρόπος να μη σαλέψεις

    Αν έχεις βοήθεια χρησιμοποίησέ την για τις δουλειές του σπιτιού. Αν δεν έχεις πάρε απόφαση (και ξεκαθάρισέ το και στον άντρα σου) ότι για ένα εξάμηνο τουλάχιστον θα ζείτε μέσα στο χάος

    Δώσε ρόλο στο μεγάλο. Ζήτα του συνέχεια τη βοήθειά του και υπενθύμιζέ του πόσο σημαντική είναι και πώς δεν τα καταφέρνεις χωρίς αυτή (ακόμα και αν η βοήθεια είναι να σου φέρει ένα κουκλάκι του μωρού από τον καναπέ)

    Προσπάθησε να κάνεις όσο το δυνατόν περισσότερα λειτουργικά πράγματα με τα δύο παιδιά ταυτόχρονα (φυσικά αφού μεγαλώσει λίγο το μωρό). Τάιζέ τα μαζί, κάνε τα μπάνιο μαζί, κοίμισε τα μαζί. Νομίζω αυτό βοηθάει πολύ και στο να μην έχουν ζήλιες μεταξύ τους αν δεν αισθάνονται ότι το ένα κλέβει το χρόνο της μαμάς από το άλλο.

    Αν χρειάζεσαι πρακτικές λεπτομέρειες / διευκρινίσεις πες μου!

    Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές κ τον χρόνο σου να σε καλά! Θα ήταν ωραία να γένναγα καλοκαίρι. Το πρώτο μου μωρό το γέννησα Ιούνιο κ ήταν τέλειο γιατί συνέχεια ήμουν έξω βόλτες. Τώρα με το δεύτερο πάμε για Οκτώβρη. Όποτε κρίμα για τις βόλτες :( πάντως καλή ιδέα για μπάνια μαζί κ φαΐ δεν το είχα σκεφτεί .... πρακτικό ακούγεται. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Just now, Irina095 είπε:

    Ουαουυ ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές και τον χρόνο σου μου είναι πολύ χρήσιμες όλες. Θυμάμαι στο πρώτο μωρό που κοιμόταν μόνο πάνω μου τον πρώτο μήνα και φρικαρω κ λέω δεν μπορεί να είναι κ το άλλο έτσι. Θήλαζε και κοιμόταν πάνω μου κ μέσα στην μέρα κ την νύχτα. Έριχνε κάτι τρελές υστερίες στην κούνια. Χρησιμοποιούσα παραααα πολύ κ τον μαρσιπο πιστεύω θα μου χρησιμέψει κ τώρα πολύ. 

    Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές κ τον χρόνο σου να σε καλά! Θα ήταν ωραία να γένναγα καλοκαίρι. Το πρώτο μου μωρό το γέννησα Ιούνιο κ ήταν τέλειο γιατί συνέχεια ήμουν έξω βόλτες. Τώρα με το δεύτερο πάμε για Οκτώβρη. Όποτε κρίμα για τις βόλτες :( πάντως καλή ιδέα για μπάνια μαζί κ φαΐ δεν το είχα σκεφτεί .... πρακτικό ακούγεται. 

    Λενε οτι το δευτερο παιδι ειναι τελειως διαφορετικο απο το πρωτο. Κι εμενα η μεγαλη ετσι ηταν μωρο, ο μικρος καμια σχεση, ολη μερα κοιμοταν. Βεβαια μετα το χρονο ανταλλαξαν!!

    • Μου αρέσει 1

    6imop2.pngRmpfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Irina095 said:

    Τώρα με το δεύτερο πάμε για Οκτώβρη. Όποτε κρίμα για τις βόλτες

    Γιατί καλέ? Εγώ γέννησα Νοέμβριο και και μετά από καμιά εικοσαριά μέρες είμασταν όλο βόλτες. Οι 4-5 πρώτοι μήνες ήταν οι πιο εύκολοι στις βόλτες γιατί κοιμόταν πάντα στο καρότσι και πηγαίναμε σε εστιατόρια, για καφέ, σε εκθέσεις ζωγραφικής, κτλ. Μετά που αυτό σταμάτησε , και έμενε ξύπνιος και γκρίνιαζε, σταμάτησαν και αυτά .. Παιδικές χαρές και εμπορικά. Που και αυτά σε αυτή τη φάση σούπερ μου ακούγονται..

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Irina095 είπε:

    Τώρα με το δεύτερο πάμε για Οκτώβρη. Όποτε κρίμα για τις βόλτες :( 

    Μια χαρα ειναι οι φθινοπωρινες βολτες! Ιδανικη εποχη και για μαρσιπο, δεν θα σκατε ουτε θα ιδρωνετε :)

    1 hour ago, Yovanna είπε:

    Γιατί καλέ? Εγώ γέννησα Νοέμβριο και και μετά από καμιά εικοσαριά μέρες είμασταν όλο βόλτες. Οι 4-5 πρώτοι μήνες ήταν οι πιο εύκολοι στις βόλτες γιατί κοιμόταν πάντα στο καρότσι και πηγαίναμε σε εστιατόρια, για καφέ, σε εκθέσεις ζωγραφικής, κτλ. Μετά που αυτό σταμάτησε , και έμενε ξύπνιος και γκρίνιαζε, σταμάτησαν και αυτά .. Παιδικές χαρές και εμπορικά. Που και αυτά σε αυτή τη φάση σούπερ μου ακούγονται..

    Kι εγω και τις δυο φορες χειμωνα γεννησα (τελη Φεβρουαριου και αρχες Μαρτιου) και στις 2 εβδομαδες ξεκινησα τις βολτες, οχι σε κλειστους χωρους βεβαια αλλα σε εξωτερικους. Ειδικα με τον δευτερο ημουν καθε μερα στη παιδικη χαρα λογω του μεγαλου. Τελειωσανε οι εποχες του σαραντισμου! Επιβαλλεται να παιρνουμε τον αερα μας :) (κι εμεις και το μωρο :wink:)

    • Μου αρέσει 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

    Γιατί καλέ? Εγώ γέννησα Νοέμβριο και και μετά από καμιά εικοσαριά μέρες είμασταν όλο βόλτες. Οι 4-5 πρώτοι μήνες ήταν οι πιο εύκολοι στις βόλτες γιατί κοιμόταν πάντα στο καρότσι και πηγαίναμε σε εστιατόρια, για καφέ, σε εκθέσεις ζωγραφικής, κτλ. Μετά που αυτό σταμάτησε , και έμενε ξύπνιος και γκρίνιαζε, σταμάτησαν και αυτά .. Παιδικές χαρές και εμπορικά. Που και αυτά σε αυτή τη φάση σούπερ μου ακούγονται..

    Κατσε να δουμε αν θα βγαινουμε απο το σπιτι τον Οκτωβρη!!! :D:???::???:

     


    6imop2.pngRmpfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 16/3/2020 at 5:58 ΜΜ, samsympan είπε:

    @Irina095 μπορείς να ρίξεις και μια ματιά στο σχετικό topic ενός άλλου μέλους @Chrysoum 

     

    Τέλεια ευχαριστώ πολύ θα το κοιτάξω 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κοριτσι με το καλο...

    Εμενα οι δικεσ μου εχουν 2 χρονια διαφορα...29 μηνων η μεγαλη 5 μηνων η μικρη..

    Κ εγω πανω κατω στην ιδια κατασταση με σενα ειμαι..ο αντρασ μου δουλευει παρα πολλεσ ωρεσ κ συο σπιτι ειναι ολα πανω μου..τα πεθερικα νου ειναι κοντα κ πολυ προθυμα να βοηθησουν..αλλα λογω ηλικιασ κ προβληματων υγειασ δεν μπορουν κ πολλα...

    Πριν γεννησω λοιπον μαγειρεψα κ εβαλα καταψυξη μερικα φαγητα που τρωεθ η κορη μου κ μερικα για μασ..μου ελυσε τα χερια αυτο για τον 1ο καιρο..οταν χρ2ιαζοταν να μαγειρευω εκανα φουρνου..που ειναι πιο ευκολα κ με ποσοστητα για 2 μερεσ να μην εχω καθε μερα μαγειρεμα..σιδερωμα μονο τα αναγκαια..τα σεντονια τα πατουσα διπλωμενα κ πολλεσ φορεσ μπορει κ καθολου( βρβαια φροντιζα να τα απλωνω σωστα..) οσο ςφορα το σπιτι ειχα φωναξει μια γυναικα λιγο πριν γεννησω κ καναμε μια καλη γενικη..( ειχα παρει 23 κιλα εφτασα τα 85 κ με δυσκολια εκανα κινησεισ κ χρειαζομουν βοηθεια..ειχα κ θεμα με συσπασεισ οποτε πηρα γυναιακα)κ μετα απο αυτο εκανα μονο τα απαραιτητα. 1 μερα σκουπισμα..την αλλη το σφουγγαρισμα..την μεθεπομενη ξεσκονισμα..τα μπαλκονια 1 φορα το 2μηνο..καπωσ ετσι..κ επιπλεον ειχα συμβιβαστει με τα πεταμενα στο πατωμα παιχνιδια τησ μεγαλησ( ακομη κ τωρα προσπαθβ να την κανω να συμμαζευει.αλλεσ φορεσ το κανει αλλεσ οχι).

    Πριν γεννησω ανησυχουσα πωσ θα παραμελουσα την μεγαλη..το αντιθετο εγινε τελικα..η μικρη μεγαλωνει στον αυτοματο.. βεβαια ειναι πολυ βολικο παιδι..αλλα στην μεγαλη με το παραμικρο κλαψουρισμα τρεχαμε κ εγω κ ο συζυγοσ σαν τρελοι..αυτην την πολυτελεια δεν την ειχαμε με την μικρη...η μεγαλη μασ αποσπα την προσοχη..μια να φαει μια να κοιμηθει..μια που κλαιει..

    Ευτυχωσ μου βγηκε καλοβολη η μικρη.ολο κοιμαται..κ να ξυπνησει δεν θα γκρινιαξει..παιζει κ μιαλει μονη τησ..αν πεινασει θα κλαψει..θηλαζει γρηγορα κ πιο αραια απο την μεγαλη( με τη μεγαλη καναμε.μαραθωνιουσ θηλασμουσ..μεζρι να τελειωσει ο ενασ επρεπε να την ξαναθηλασω..δεν παλευοταν..)

    Ευχομαι να ειναι ετσι καλοβολο κ το δικο σου..

    Στην 1η μου γεννα τα ειχα δει ολα..η αυπνια κ η κουραση ειχαν χτυπησει κοκκινο..εμαθα? Συνηθισα?? Ειναι καλοβολο κ το μωρο? Ολα απο.λιγο παιξαν ρολο

    ..

    Δεν μπορω να σου οω πωσ ειναι ολα τελεια..δεν ειναι..αλλα φανταζομουν ενα χαοσ..πωσ θα χωριΖΑ τον αντρα μου απο τα νευρα μου..αλλα δεν ειναξ κ τοσο χαλια η κατασταση..ευτυχωσ..ΑΝΤΕΧΩ..

    ανυπομονω να μεγαλωσουν κι αλλο...η μεγαλη βλεπει τη μικρη για κουκλα..αν την ακουσει να κλαιει κ εγω κανω κατι μου βαζει χερι..χαχα..καθεται διπλα τησ κ παιζει μαζι τησ..φυσικα κ εχουμε απο.καμμια φορα ζηλειεσ αλλα ειναι ελεγχομενο..παντα τησ υπενθυμιζω τα βραδια ποσο πολυ την αγαπαω( πολλεσ φορεσ τησ λεω πωσ την αγαπαω πιο πολυ κ απο τη μπεμπα)..θα μεγαλωσοθν κ δεν θα χουν αναγκη κανεναν για να παιξουν..η μεγαλη ανυπομονει να αρχισει να παιζει η μικρη μαζι τησ..

     

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    15 ώρες πρίν, tzenaki1982 είπε:

    Κοριτσι με το καλο...

    Εμενα οι δικεσ μου εχουν 2 χρονια διαφορα...29 μηνων η μεγαλη 5 μηνων η μικρη..

    Κ εγω πανω κατω στην ιδια κατασταση με σενα ειμαι..ο αντρασ μου δουλευει παρα πολλεσ ωρεσ κ συο σπιτι ειναι ολα πανω μου..τα πεθερικα νου ειναι κοντα κ πολυ προθυμα να βοηθησουν..αλλα λογω ηλικιασ κ προβληματων υγειασ δεν μπορουν κ πολλα...

    Πριν γεννησω λοιπον μαγειρεψα κ εβαλα καταψυξη μερικα φαγητα που τρωεθ η κορη μου κ μερικα για μασ..μου ελυσε τα χερια αυτο για τον 1ο καιρο..οταν χρ2ιαζοταν να μαγειρευω εκανα φουρνου..που ειναι πιο ευκολα κ με ποσοστητα για 2 μερεσ να μην εχω καθε μερα μαγειρεμα..σιδερωμα μονο τα αναγκαια..τα σεντονια τα πατουσα διπλωμενα κ πολλεσ φορεσ μπορει κ καθολου( βρβαια φροντιζα να τα απλωνω σωστα..) οσο ςφορα το σπιτι ειχα φωναξει μια γυναικα λιγο πριν γεννησω κ καναμε μια καλη γενικη..( ειχα παρει 23 κιλα εφτασα τα 85 κ με δυσκολια εκανα κινησεισ κ χρειαζομουν βοηθεια..ειχα κ θεμα με συσπασεισ οποτε πηρα γυναιακα)κ μετα απο αυτο εκανα μονο τα απαραιτητα. 1 μερα σκουπισμα..την αλλη το σφουγγαρισμα..την μεθεπομενη ξεσκονισμα..τα μπαλκονια 1 φορα το 2μηνο..καπωσ ετσι..κ επιπλεον ειχα συμβιβαστει με τα πεταμενα στο πατωμα παιχνιδια τησ μεγαλησ( ακομη κ τωρα προσπαθβ να την κανω να συμμαζευει.αλλεσ φορεσ το κανει αλλεσ οχι).

    Πριν γεννησω ανησυχουσα πωσ θα παραμελουσα την μεγαλη..το αντιθετο εγινε τελικα..η μικρη μεγαλωνει στον αυτοματο.. βεβαια ειναι πολυ βολικο παιδι..αλλα στην μεγαλη με το παραμικρο κλαψουρισμα τρεχαμε κ εγω κ ο συζυγοσ σαν τρελοι..αυτην την πολυτελεια δεν την ειχαμε με την μικρη...η μεγαλη μασ αποσπα την προσοχη..μια να φαει μια να κοιμηθει..μια που κλαιει..

    Ευτυχωσ μου βγηκε καλοβολη η μικρη.ολο κοιμαται..κ να ξυπνησει δεν θα γκρινιαξει..παιζει κ μιαλει μονη τησ..αν πεινασει θα κλαψει..θηλαζει γρηγορα κ πιο αραια απο την μεγαλη( με τη μεγαλη καναμε.μαραθωνιουσ θηλασμουσ..μεζρι να τελειωσει ο ενασ επρεπε να την ξαναθηλασω..δεν παλευοταν..)

    Ευχομαι να ειναι ετσι καλοβολο κ το δικο σου..

    Στην 1η μου γεννα τα ειχα δει ολα..η αυπνια κ η κουραση ειχαν χτυπησει κοκκινο..εμαθα? Συνηθισα?? Ειναι καλοβολο κ το μωρο? Ολα απο.λιγο παιξαν ρολο

    ..

    Δεν μπορω να σου οω πωσ ειναι ολα τελεια..δεν ειναι..αλλα φανταζομουν ενα χαοσ..πωσ θα χωριΖΑ τον αντρα μου απο τα νευρα μου..αλλα δεν ειναξ κ τοσο χαλια η κατασταση..ευτυχωσ..ΑΝΤΕΧΩ..

    ανυπομονω να μεγαλωσουν κι αλλο...η μεγαλη βλεπει τη μικρη για κουκλα..αν την ακουσει να κλαιει κ εγω κανω κατι μου βαζει χερι..χαχα..καθεται διπλα τησ κ παιζει μαζι τησ..φυσικα κ εχουμε απο.καμμια φορα ζηλειεσ αλλα ειναι ελεγχομενο..παντα τησ υπενθυμιζω τα βραδια ποσο πολυ την αγαπαω( πολλεσ φορεσ τησ λεω πωσ την αγαπαω πιο πολυ κ απο τη μπεμπα)..θα μεγαλωσοθν κ δεν θα χουν αναγκη κανεναν για να παιξουν..η μεγαλη ανυπομονει να αρχισει να παιζει η μικρη μαζι τησ..

     

    Πω πω είσαι φοβερή ευχαριστώ πολύ για την απάντηση κ τις χρήσιμες συμβουλές. Και εγώ ακριβώς την ίδια κατάσταση είχα με το πρώτο μου μωράκι είχα μαραθωνιους θηλασμούς ... μιλάμε θήλαζε όλη μέρα το πρώτο δίμηνο είχα τρελαθεί. Κοιμόταν μόνο πάνω μου και ήταν πολύ υστερικός. Μετά το δίμηνο όλα φτιάξανε σιγά σιγά ευτυχώς. Για αυτό λέω κ εγώ μακάρι να είναι κ εμένα το νέο μωράκι έτσι καλόβολο. Θα με βοηθούσε πολύ. Βέβαια και εγώ έχω ακούσει ότι το δεύτερο δεν είναι σαν το πρώτο , ίσως επειδή έχουμε ξανά περάσει την κατάσταση να μας φαίνεται λίγο πιο εύκολο. Ίσως είμαστε περισσότερο προετοιμασμένες για το τι θα αντιμετωπίσουμε δεν ξέρω. Ευχαριστώ πολύ πάντως αυτό με το καταψύκτη θα το κάνω σίγουρα. 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    20 ώρες πρίν, Irina095 είπε:

    Πω πω είσαι φοβερή ευχαριστώ πολύ για την απάντηση κ τις χρήσιμες συμβουλές. Και εγώ ακριβώς την ίδια κατάσταση είχα με το πρώτο μου μωράκι είχα μαραθωνιους θηλασμούς ... μιλάμε θήλαζε όλη μέρα το πρώτο δίμηνο είχα τρελαθεί. Κοιμόταν μόνο πάνω μου και ήταν πολύ υστερικός. Μετά το δίμηνο όλα φτιάξανε σιγά σιγά ευτυχώς. Για αυτό λέω κ εγώ μακάρι να είναι κ εμένα το νέο μωράκι έτσι καλόβολο. Θα με βοηθούσε πολύ. Βέβαια και εγώ έχω ακούσει ότι το δεύτερο δεν είναι σαν το πρώτο , ίσως επειδή έχουμε ξανά περάσει την κατάσταση να μας φαίνεται λίγο πιο εύκολο. Ίσως είμαστε περισσότερο προετοιμασμένες για το τι θα αντιμετωπίσουμε δεν ξέρω. Ευχαριστώ πολύ πάντως αυτό με το καταψύκτη θα το κάνω σίγουρα. 

    Εγω το βρισκω τελειο που οι κορεσ μου εχοθν τετοια διαφορα ηλικιασ..εσενα πιυ εχουν κ μικροτερη διαφορα θα ειναι σαν διδυμακια..η μεγαλη μου ευτυχωσ δεν ζηλευει κ την προσεχει..ανυπομονει να μεγαλωσει κ να παιζουνε κρυφτο κ κηνυγητο λεει..επισησ τησ δινω αρμοδιοτητεσ...οσο μεγαλωνει το καταλαβαινει κ καλυτερα..αν γκρινιαζει η μικρη τησ λεω πηγαινε κ κουνα την..χαχα..κ παει..προσπαθει..το βλεπει σαν παιχνιδι..την κανουμε μπανιο μαζι..την αλλαζουμε..κ τωρα η μικρη που ειναι σχεδον 5 μηνων ανταποκρινεται κ στα παιζνιδια τησ..ξεκαρδιζεται οταν την παιζει η μεγαλη..

    Γι αυτο σου λεω..τωρα μπορει να φαινεται βουνο..σε μερικουσ μηνεσ θα ομωσ θα ειναι.πολυ καλυτερα τα πραγματα...δεν θα φωναζουν μονο μαμα μαμα..θα χουν το ενα το αλλο...θα γινουν πιο ανεξαρτητα...

    Οσο για το σπιτι εγω το εχω παρει αποφαση πωσ μεδρι να πανε παιδικο δεν θα ειναι ποτε οπωσ πριν τα παιδια..

    Με το καλο σου ευχομαι..

     

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπερα σας εχω ενα κοριτσακι 2 ετων και ειναι πολυ ζωηρο σε σημειο που λεω δεν αντεχω αλλο δεν ακουει ειναι αντιδραστικο θελει ολο να γινετε το δικο της και προσφατα γεννησα το δευτερο παιδακι μου που σε δυο μερες θα γινει 2 μηνων το βαραει το τραβαει το χερακι του το δαγκωνει.Τι μπορω να κανω για να ειναι συνεργασιμη και να γινει αλλο παιδι απο αυτο που ειναι τωρα ???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Μαρια-Αθανασια είπε:

    καλησπερα σας εχω ενα κοριτσακι 2 ετων και ειναι πολυ ζωηρο σε σημειο που λεω δεν αντεχω αλλο δεν ακουει ειναι αντιδραστικο θελει ολο να γινετε το δικο της και προσφατα γεννησα το δευτερο παιδακι μου που σε δυο μερες θα γινει 2 μηνων το βαραει το τραβαει το χερακι του το δαγκωνει.Τι μπορω να κανω για να ειναι συνεργασιμη και να γινει αλλο παιδι απο αυτο που ειναι τωρα ???

    29 μηνων ειναι η μεγαλη μοθ κ 5 μηνων η μικρη..σε γενικεσ γραμμεσ ειναι πολυ καλεσ κ οιβ2..αλλα ειναι μερικεσ φορεσ που ξεφευγει η μεγαλη..τρομαζει την μικρη..κ καμμοα φορα την χτυπαει..εγω να σου οω την αληθεια οταν μετα την 3η φορα που θα επαναλαβω να μην το ξανακανει δσν ακουσει μετα εχει τιμωρια...την παω στο δωματιο τησ κ καθομαστε μαζι χωρισ παιχνδια τηλεφωνα τηλεοραση...οταν ηρεμει λιγο την παιρνω αγκαλια κ τησ εξηγω γιατι τξν μαλωσα κ πωσ την αγαπαω κ πρεπει να εξναι καλο παιδι..

    τελοσ οταν ειναι τοσο απαιτητικη κ θελει να γινει το δικο τησ με κλαμματα κ φωνεσ δεν την αφηνω..ο πατερασ τησ παντα ειναι ετοιμοσ να λυγισει κ να τησ κανει τα χατηρια αλλα εγω προτιμω να κλαψει..παρα να μασ "καβαλησει.".κλαιει φωναζει..προσπαθω με κατι αλλπ να τησ αποσπασωωτην προσοχη κ να ξεχαστει..κ συνηθωσ πετυχαινει..παντα τησ λεω ποσο πολυ την αγαπαω  κ τησ λεω πωσ την αγαπαω πιο πολγ κ απο την μπεμπα γιατι δεν θελω να ζηλευει..

    Καταλαβαονω πωσ η δικη σου ειναι πιο δυσκολη περιπτωση..

    Ελπθζω να μασ βοηθησει καμμια αλλη μαμα περισσοτερο γιατι μαλλον αυτα τα χεισ κανει ηδη..

     

    Παντα ετσι ηταν? Η τωρα με το 2ο εχσι γινει χειροτερη η καταστασ??παντωσ κ εμασ τον 1ο καιρο εκδηλωνε πιο πολυ την ζηλεια τησ..στην αρχη καταχαρηκε με την μπεμπα..κ εκει στο διαστημα 1 με 2 μηνων που ηταν το μωρο ηταν πιο εντονεσ πιο εντονεσ οι αντιδρασεισ..τωρα σπανια το κανει..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Γεια σας βρήκα αυτό το θέμα και είπα να γράψω εδώ.

    Έχω μια κόρη 13 μηνών και τώρα περιμένω και 2 παιδάκι.

    Δεν θα θηλάσω διότι δεν θέλω.

    Το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι η κόρη μου κοιμάται μαζί μου στο κρεβάτι γιατί φοβάται μην φύγω πάλι ( έλειψα αρκετό καιρό γιατί νοσηλευομου) και σκέφτομαι πως θα την ξανά πάω πάλι στο δωμάτιο της γιατί αν θα κλάψει το μωρό θα ξυπνήσει κ η μικρή η το αντίθετο.

    Επίσης αναρωτιέμαι ότι στην πρώτη έκανα καισαρική γιατί δεν γύρισε θα κάνω και στο δεύτερο;;; 

    Ακουσα πως αν κάνεις μια φορά καισαρική και πιάσεις παιδί μέσα στον χρόνο ξανά κάνεις μετά καισαρική , αληθεύει;;;

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 ώρες πρίν, Γεωργίαj είπε:

    Γεια σας βρήκα αυτό το θέμα και είπα να γράψω εδώ.

    Έχω μια κόρη 13 μηνών και τώρα περιμένω και 2 παιδάκι.

    Δεν θα θηλάσω διότι δεν θέλω.

    Το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι η κόρη μου κοιμάται μαζί μου στο κρεβάτι γιατί φοβάται μην φύγω πάλι ( έλειψα αρκετό καιρό γιατί νοσηλευομου) και σκέφτομαι πως θα την ξανά πάω πάλι στο δωμάτιο της γιατί αν θα κλάψει το μωρό θα ξυπνήσει κ η μικρή η το αντίθετο.

    Επίσης αναρωτιέμαι ότι στην πρώτη έκανα καισαρική γιατί δεν γύρισε θα κάνω και στο δεύτερο;;; 

    Ακουσα πως αν κάνεις μια φορά καισαρική και πιάσεις παιδί μέσα στον χρόνο ξανά κάνεις μετά καισαρική , αληθεύει;;;

     

    Κ εγω κοιμομουν μαζι με την μεγαλη μου κορη..λιγο πριν γεννησω τησ αγορασαμε δικο τησ μεγαλο κρεβατι κ μετακομισα εγω στο δωματιο τησ..την κοιμιζα κ μετα πηγαινα στο δικο μου...πλεον κοιμαται εκει κ δεν ζηλευει την μικρη γιατιβπαντα εγω την κοιμιζω κ μετα παω στο μωρο..

    Οσο για την καισαρικη απο οσο ξερω πρεπει να περασουν αρκετα χροβια απο το 1ο χειρουργειο για να γεννησεισ φυσιολογικα...λιγοι γιαυτροι αναλαμβανουν .

    Θα μιλησεισ με τον γιατρο για να σου λυσει ολεσ τισ αποριεσ  ..

    Σου ευχομαι με το καλο..κ να δεισ πωσ με το 2ο τα πραγματα ειναι πιο ευκολα..

    Οσο για τον θηλασμο οπωσ εσυ αισθανεσαι...να μην εχεισ τυψεισ..ολεσ οτι μπορουμε...

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 25/3/2020 at 1:36 ΠΜ, Γεωργίαj είπε:

    Το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι η κόρη μου κοιμάται μαζί μου στο κρεβάτι γιατί φοβάται μην φύγω πάλι ( έλειψα αρκετό καιρό γιατί νοσηλευομου) και σκέφτομαι πως θα την ξανά πάω πάλι στο δωμάτιο της γιατί αν θα κλάψει το μωρό θα ξυπνήσει κ η μικρή η το αντίθετο.

    Ποσων εβδομαδων εισαι; Δεν χρειαζεται να βιαστεις να την βγαλεις απο το δωματιο, 1-2 μηνες πριν γεννησεις αρκουν. Μπορεις οταν θα εισαι στον 7ο (ή και νωριτερα αν δεις οτι ξεπερασε το αγχος αποχωρισμου) να την βαζεις σε δικο της κρεβατι στο δωματιο σου και 1-2 μηνες πριν γεννησεις να ξεκινησεις την μεταβαση στο δικο της δωματιο. Σε αυτο θα βοηθησει πολυ αν κοιμασαι μαζι της στο δωματιο (πχ σε αλλο στρωμα) για 1-2 εβδομαδες για να γινει πιο ομαλη η μεταβαση. Επισης, θα βοηθουσε πολυ να ξεκινησει ο μπαμπας να την κοιμιζει ωστε εσυ να απασχολεισαι κυριως με το μωρο ή να κοιμασαι εκεινη την ωρα.

     

    On 25/3/2020 at 1:36 ΠΜ, Γεωργίαj είπε:

    Επίσης αναρωτιέμαι ότι στην πρώτη έκανα καισαρική γιατί δεν γύρισε θα κάνω και στο δεύτερο;;; 

    Ακουσα πως αν κάνεις μια φορά καισαρική και πιάσεις παιδί μέσα στον χρόνο ξανά κάνεις μετά καισαρική , αληθεύει;;;

    Φυσικα και μπορεις να συζητησεις με τον γιατρο σου για φυσιολογικο τοκετο. Πρεπει να εχουν περασει 18 μηνες απο την τελευταια καισαρικη, σε σενα θα εχουν περασει τουλαχιστον 21 οποτε μπορεις να το δεις σαν επιλογη. Το πιο σημαντικο αν θελεις να προσπαθησεις φυσιολογικα ειναι κατ'αρχην να το πιστεψεις και δευτερον να βρεις καποιον γιατρο που να εχει εμπειρια στο vbac.


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 28/3/2020 at 11:48 ΜΜ, Sentir...natureza είπε:

    Ποσων εβδομαδων εισαι; Δεν χρειαζεται να βιαστεις να την βγαλεις απο το δωματιο, 1-2 μηνες πριν γεννησεις αρκουν. Μπορεις οταν θα εισαι στον 7ο (ή και νωριτερα αν δεις οτι ξεπερασε το αγχος αποχωρισμου) να την βαζεις σε δικο της κρεβατι στο δωματιο σου και 1-2 μηνες πριν γεννησεις να ξεκινησεις την μεταβαση στο δικο της δωματιο. Σε αυτο θα βοηθησει πολυ αν κοιμασαι μαζι της στο δωματιο (πχ σε αλλο στρωμα) για 1-2 εβδομαδες για να γινει πιο ομαλη η μεταβαση. Επισης, θα βοηθουσε πολυ να ξεκινησει ο μπαμπας να την κοιμιζει ωστε εσυ να απασχολεισαι κυριως με το μωρο ή να κοιμασαι εκεινη την ωρα.

     

    Φυσικα και μπορεις να συζητησεις με τον γιατρο σου για φυσιολογικο τοκετο. Πρεπει να εχουν περασει 18 μηνες απο την τελευταια καισαρικη, σε σενα θα εχουν περασει τουλαχιστον 21 οποτε μπορεις να το δεις σαν επιλογη. Το πιο σημαντικο αν θελεις να προσπαθησεις φυσιολογικα ειναι κατ'αρχην να το πιστεψεις και δευτερον να βρεις καποιον γιατρο που να εχει εμπειρια στο vbac.

    Δυστυχώς η εγκυμοσύνη δεν πάει καλά, ειμαι στην 8 εβδομάδα και από αύριο εξαρτάται τι θα γίνει..

     Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις.

    Θα βρω θέμα για να γράψω το τι ακριβώς είδε ο γιατρός . ( Μάλλον δεν είδε) .

     

    • Λυπημένη/-ος 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Γεωργίαj είπε:

    Δυστυχώς η εγκυμοσύνη δεν πάει καλά, ειμαι στην 8 εβδομάδα και από αύριο εξαρτάται τι θα γίνει..

     Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις.

    Θα βρω θέμα για να γράψω το τι ακριβώς είδε ο γιατρός . ( Μάλλον δεν είδε) .

     

    Λυπάμαι παρά πολύ. Παρε δυνάμεις από το κοριτσάκι σου. Εύχομαι να το ξεπεράσεις όσο πιο γρήγορα. 

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Irina095 είπε:

    Λυπάμαι παρά πολύ. Παρε δυνάμεις από το κοριτσάκι σου. Εύχομαι να το ξεπεράσεις όσο πιο γρήγορα. 

    Ναι ευτυχώς που έχω τη μικρή μου και ξεχνιέμαι αλλά και ο άντρας μου το ίδιο γιατί και γι'αυτόν είναι πλήγμα... Ευχαριστώ πολύ.

    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Γεωργίαj είπε:

    Ναι ευτυχώς που έχω τη μικρή μου και ξεχνιέμαι αλλά και ο άντρας μου το ίδιο γιατί και γι'αυτόν είναι πλήγμα... Ευχαριστώ πολύ.

    Ναι σίγουρα είναι πλήγμα Για όλους. Υπομονή θα το ξεπεράσετε όλοι μαζί και θα δεις την επόμενη φορά όλα θα πάνε καλά. Μην το βάζεις κάτω. Να είσαι δυνατή. 

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα