Recommended Posts

    γεια σας! έχω ήδη δύο παιδιά (7 και 1 έτους).Σύντομα περιμένω το τρίτο

    (καισαρική).Ανησυχώ λίγο πως θα τα καταφέρω με τους δύο μικρούς μαζί

    ειδικά αφού θέλω να θηλάσω το νεογέννητο αλλά και να μην αλλάξουν πολλά στη σχέση μου με το μεγαλύτερο μωρό -δε θα μπορώ και να τον σηκώνω μετά την καισαρική.Όποιος μπορεί ας με συμβουλέψει!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    σίγουρα θα χρειαστείς κάποια βοήθεια στο σπίτι για το πρώτο καιρό μέχρι να αναρρώσεις πλήρως....!

    καισαρική θα κάνεις αναγκαστικά επειδή έτσι γέννησες και με το άλλο σου μωρό?


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ναι αναγκαστικά γι αυτό το λόγο.Το πρώτο μου παιδί γεννήθηκε φυσιολόγικά αλλά στο δεύτερο προεκυψε επειγόντως καισαρική λόγω αποκόλλησης πλακούντα και αιμμοραγίας την ώρα του τοκετού.Τώρα στο τρίτο επέμεινα να μου διευκρινίσει ο γιατρός αν γίνεται να δοκιμάσω φυσιολογικά όπως γίνεται σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου αλλά δυστυχώς μου είπε πως εδώ κανείς δεν παίρνει ευθύνη για κάτι τέτοιο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    έχω και εγώ παρόμοιους προβληματισμούς με σένα vivikk. Όταν με το καλό θα γεννηθεί το δεύτερο ο μικρός θα είναι 15 μηνών, θα είναι δηλαδή ακόμα πολύ μικρός. Ήδη μια και είναι όλη τη μέρα μαζί μου δείχνει αρκετή εξάρτηση σε μένα, τον μπαμπά του δεν τον πολυθέλει. Βέβαια έχει αρκετό καιρό ως τότε και για αυτό δεν αγχώνομαι από τώρα αλλά ανησυχώ λίγο πως θα τα καταφέρω με δυο παιδιά και χωρίς καμία βοήθεια. Είμαι αισιόδοξη όμως. Περιμένω να μας πεις την εμπειρία σου και εύχομαι όλα να πάνε καλά και για εσάς.


    Δημήτρης 25/01/07

    Εβελίνα 12/04/08

    Χριστίνα 04/10/10

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ελενη ΣΥΓΑΧΑΡΗΤΗΡΙΑΑΑΑΑΑ!!!!Τωρα το ειδα,πολυ χαρηκα!!!!!Με το καλο κοριτσι μου!!

     

    Μια το bizeli,τωρα η Ελενη μας!Αυξανεται η παρεα!!Πολυ χαιρομαι!!Μη σας πω αρχισα να ζηλευω......


    bxBwp2.png EgDTp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Ρένα μου σε ευχαριστώ πολύ. Να 'σαι καλά. Να χαίρεσαι και εσύ το ζουζούνι σου και γιατι όχι και ένα δεύτερο με το καλό.


    Δημήτρης 25/01/07

    Εβελίνα 12/04/08

    Χριστίνα 04/10/10

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    vivikk με το καλό να έρθει το μωράκι σου και εύχομαι να πάνε όλα καλά και με το άλλο ζουζούνι σου!

    Ελένη!!!!! Μπράβο κορίτσι μου! Καλή εγκυμοσυνη και με το καλό να έρθει το ζουζουνάκι! Κι εγώ άρχισα να ζηλεύω.....χμμμμμ.......Έχει χάρη που ο γιατρός μου απαγόρευσε νέα εγκυμοσύνη σύντομα!


    .png

    Ήρθες και έγινες το νόημα της ζωής μου...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ελενη??? :shock::shock::shock: Τι εγινε βρε παιδια?

    Καθε φορα που μπαινω στο φορουμ και διαβαζω λίγο προσεχτικα βλέπω οτι ετοιμαζετε νεες αφιξεις... Αντε με το καλο...Ποια εχει σειρα? Demi?? Μηπως θελει αδελφακι ο μικρος?


    O5Lop2.png

    kIP3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    χαίρομαι να ακούω αισιόδοξες σκέψεις γιατί στο κάτω κάτω πρόκειται για ευχάριστες δυσκολίες και με μεγάλη ανταμοιβή την κάθε μέρα που περνάει. Πιστεύω όμως ότι και η σωστή οργάνωση και η γνώση του τι είνα περιμένεις από το παιδάκι στην κάθε ηλικία είναι σημαμαντικά πράγματα.

    Ας πούμε εμένα τώρα με απασχολεί πως να οργανώσω το θέμα του θηλασμού τον πρώτο καιρό .Τα βιβλία γράφουν πως για ένα πετυχημένο θηλασμό στην αρχή μπορει να χρειαστεί να βάζεις το μωρό στο στήθος μεχρι και 15 φορές τη μερα .15 επί 20 τουλάχιστον λεπτά τη φορά πάει όλη η μέρα!Αλλά τότε τι θα κάνω με τα άλλα μου δύο παιδιά, με τον άντρα μου ,τον εαυτό μου και το σπίτι?μήπως είναι πιο ρεαλιστικό να θηλάζω με πρόγραμμα και ότι πετύχω ή και να ξεχάσω το θηλασμό από την αρχή ?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Βιβή αν θέλεις να εδραιωθεί ο θηλασμός και να θηλάσεις το μωράκι σου θα πρέπει για ένα μικρό χρονικό διάστημα να το θηλάζεις όποτε θέλει. Αυτό δε θα κρατήσει για πάντα, σιγά σιγά εσύ και το μωρό θα βρείτε τους ρυθμούς σας(δες για περισσότερες πληροφορίες στην αντίστοιχη ενότητα). Ίσως θα ήταν βολικό να πάρεις κάποιου είδους baby carrier ώστε να έχεις και το μωράκι αγκαλίτσα, ακόμα και να το θηλάζεις, και να ασχοληθείς παράλληλα με τα άλλα παιδιά ή με το σπίτι.


    Δημήτρης 25/01/07

    Εβελίνα 12/04/08

    Χριστίνα 04/10/10

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    για αυτό το λόγο θα χρειαστείς βοήθεια, δηλ όλες τις στιγμές που δεν θηλάζει το μωράκι, έστω και αν είναι αυτές λίγα λεπτά, να τις περνάς με τα μεγαλύτερα παιδάκια σου, και όταν το θηλάζεις να μπορεί ένα άτομο να τα απασχολεί έτσι ώστε να μη νιώσουν παραμελημένα. (όχι ότι σε αντικαθιστά αυτό, αλλά απλώς για να περάσουν τα λεπτά αυτά όσο γίνεται ευχάριστα)

    ή θα πρέπει να έχεις κάποιες δραστηριότητες στο μυαλό σου να αναθέσεις στο μεγαλυτερο έτσι ώστε να νιώσει ότι εμπλέκεται σε όλη τη κατάσταση, όση ώρα θηλάζεις.

     

    αυτό είναι καλό για το πρώτο διάστημα, .. όταν μπούν σε ένα ρυθμό τα πράγματα θα βρίσκεις τρόπους να τα κάνεις όλα στη σειρά τους,....

    σίγουρα το μεγαλύτερο παιδάκι σου (το 7 ετών) θα χρειαστεί αρκετά το χρόνο σου μιάς και ίσως βλέπει τα πάντα να αλλάζουν, και σε αυτή τη στιμγή στη ζωή του είναι ακόμα πολύ ευαίσθητο και τέτοιοι φόβοι μπορεί να αλλαξουν πολύ τη συμπεριφορά του. (σίγουρα θα την αλλάξουν αλλά η ενασχόλησή σου θα μειώσει το πόσο έντονη θα είναι και πόσο θα κρατήσει αυτή η συμπεριφορά).

     

    το μωρό ενός έτους ακόμα δεν θα καταλάβει τόσο έντονα αυτή την αλλαγή ή τέλος πάντων θα την εκδηλώσει πιθανώς με πιό απλούς τρόπους πχ κλάμα, όπου μια αγκαλιά και με τα δύο μαζί είναι ακόμα εφικτή - ενώ εάν ήταν μεγαλύτερο και πολύ πιο κινητικό, θα ήταν πιό δύσκολο να τα πάρεις και τα δύο αγκαλιά.

    εάν το μωρό το μεγάλο βλέποντας το νεογέννητο θέλει να μιμηθεί και να θηλάσει και αυτό, μην του το αρνηθείς..

     

    μην αφήσεις τον θηλασμό, θα τα καταφέρεις, .....!

     

    το πρόγραμμα που λές, θα στο φτιάξει το ίδιο το μωράκι. μην μπαίνεις στον πειρασμό να θυσιάσεις το καλό του νέου σου μωρού, απλώς επειδή πιθανώς σου το λένε άλλοι.... ο θηλασμός είναι ένα απο τα πιό πολύτιμα πράγματα που μπορείς να δώσεις στο μωρό σου τόσο νωρίς στην ζωή του.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όπως σου ειπαν ηδη τα κοριτσια οταν ο θηλασμος θα εδραιωθει το μωρακι θα φτιαξει από μονο του το προγραμμα του.. Οπότε δεν νομιζω οτι θα εχεις προβλημα ίσα ισα δεν θα χρειαζεται να σπαταλας τον πολυτιμο χρονο σου σε αποστηρωσεις και να κουβαλας όλο το σπιτι οταν θα θες να πας καπου.

    Αν βεβαια δεις και τα νευρα σου να κλαταρουν και οι αντοχες σου να τελειωνουν και αποφασισεις να διακοψεις το θηλασμο μην θεωρησεις οτι εκανες και εγκλημα.. Το να μην θηλασεις δεν σε κανει λιγοτερο καλή μητερα. Ευχομαι να σου πανε ολα καλα και να τα καταφερεις...


    O5Lop2.png

    kIP3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κορίτσια καλησπέρα! Περιμένουμε δεύτερο παιδάκι και η διαφορά ηλικίας θα είναι με το πρώτο παιδί αφού γεννηθεί ούτε ενάμιση χρόνο. Έχω αρχίσει και ανησυχώ από τώρα για το πως θα τα βγάζω πέρα με δυο τόσο μικρά μωράκια. Υπάρχουν μανούλες που είχαν παιδάκια με τόση μικρή διαφορά ηλικίας μεταξύ τους ; Και αν ναι ποσό δύσκολο είναι στην πράξη να τα βγάλεις πέρα. Να τονίσω ότι δεν έχω βοήθεια από κανέναν. Ο άντρας μου δουλεύει όλη μέρα όποτε όλα είναι πάνω μου. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά! :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/3/2020 at 1:57 ΜΜ, Irina095 είπε:

    Κορίτσια καλησπέρα! Περιμένουμε δεύτερο παιδάκι και η διαφορά ηλικίας θα είναι με το πρώτο παιδί αφού γεννηθεί ούτε ενάμιση χρόνο. Έχω αρχίσει και ανησυχώ από τώρα για το πως θα τα βγάζω πέρα με δυο τόσο μικρά μωράκια. Υπάρχουν μανούλες που είχαν παιδάκια με τόση μικρή διαφορά ηλικίας μεταξύ τους ; Και αν ναι ποσό δύσκολο είναι στην πράξη να τα βγάλεις πέρα. Να τονίσω ότι δεν έχω βοήθεια από κανέναν. Ο άντρας μου δουλεύει όλη μέρα όποτε όλα είναι πάνω μου. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά! :)

    Σίγουρα θα είναι δύσκολο τον πρώτο καιρό αλλά αφού μπήκες στο χορό θα χορέψεις.. Για το πόσο δύσκολα είναι θα εξαρτηθεί πιστεύω κ από το χαρακτήρα του πρώτου, αν θα ζηλεύει κλπ.. Σ εύχομαι να περπατάει καλά μέχρι τότε για να μην τρέχεις από πίσω με ένα μωρό στην αγκαλιά. Πάντως εμένα τα παιδιά μου έχουν διαφορά λίγο λιγότερο από 2,5 χρόνια. Αλλά η πρώτη είναι πολύ ζηλιάρα ακόμα κ 10 μήνες μετά απ' τη γέννα, σε αντίθεση με γνωστούς μου που έχουν διαφορά τα παιδιά τους γύρω στους 15 μήνες.. Τα βγάζουν πιο εύκολα πέρα.. Οπότε σου εύχομαι το μεγάλο σου παιδάκι να μην ζηλεύει κ όλα καλά θα πάνε, μετά θα έχουν παρεούλα το ένα με το άλλο ειδικά αν είναι κ το ίδιο φύλο :)

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/3/2020 at 1:57 ΜΜ, Irina095 είπε:

    Κορίτσια καλησπέρα! Περιμένουμε δεύτερο παιδάκι και η διαφορά ηλικίας θα είναι με το πρώτο παιδί αφού γεννηθεί ούτε ενάμιση χρόνο. Έχω αρχίσει και ανησυχώ από τώρα για το πως θα τα βγάζω πέρα με δυο τόσο μικρά μωράκια. Υπάρχουν μανούλες που είχαν παιδάκια με τόση μικρή διαφορά ηλικίας μεταξύ τους ; Και αν ναι ποσό δύσκολο είναι στην πράξη να τα βγάλεις πέρα. Να τονίσω ότι δεν έχω βοήθεια από κανέναν. Ο άντρας μου δουλεύει όλη μέρα όποτε όλα είναι πάνω μου. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά! :)

    Αρχικα, δεν χρειαζεται να ανησυχεις γιατι ειναι κατι αναποφευκτο αυτο που θα ζησεις και το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να δεις πως θα περασει πιο "ανωδυνα". Η αληθεια ειναι οτι θα ειναι πολυ δυσκολο αν δεν εχεις καθολου βοηθεια μεσα στη μερα γι'αυτο θα πρεπει να επικεντρωθεις στα βασικα: υπνος, φαγητο, τουαλετα (και μαρσιπος αγκαλιας, πραγματικα θα ειναι ο συμμαχος σου!)

    Οσον αφορα τον υπνο, το πρωτο σου που κοιμαται; Ο αντρας σου μπορει να τον κοιμιζει τον βραδυ ή θα λειπει εκεινη την ωρα; Μπορει να ερθουν μερες που αναγκαστικα θα τα εχεις και τα δυο μαζι σου γιατι καπως θα πρεπει να ξεκουραζεσαι για να ανταπεξερχεσαι την ημερα. Ξεκινα χωρις προσδοκιες, να εισαι ανοιχτη σε ολα τα ενδεχομενα για να επιβιωσεις :)

    Οσον αφορα το φαγητο: βρες συνταγες ευκολες και γρηγορες για θρεπτικα σνακ (κριτσινια, μπαρες δημητριακων, κεικ κλπ), κανε δοκιμες για να ξερεις οτι θα πετυχει οταν ερθει ωρα να τα κανεις για να υπαρχουν ευκαιρα καθως μπορει να ερθουν μερες που δεν θα προλαβαινεις ουτε να φας (κυριως τον πρωτο καιρο). Λιγο πριν γεννησεις προμηθευσου ξηρους καρπους, αποξηραμενα και φρεσκα φρουτα για να εχεις ενα γρηγορο και υγιεινο σνακ που θα σου δινει ενεργεια.

    Και μια εμπειρια απο το πολυ κοντινο μου περβαλλον: Πολυ καλη μου φιλη γεννησε το κοριτσακι της οταν ο πρωτος της ηταν σχεδον 15 μηνων. Τον εβαλε στο δωματιο του 2 μηνες πριν γεννησει και λιγες μερες πριν αρχισε να τον κοιμιζει η μαμα της για βραδυ (ο αντρας της ειναι ναυτικος και μετακομισε η μαμα της μαζι της μεχρι να γυρισει), φευγοντας η ιδια απο το οπτικο του πεδιο για κανα μισαωρο πριν τον κοιμισει για να μην αντιδρασει. Τελικα, ολα καλα, προσαρμοστηκε ο μικρος και οι πρωτες μερες ηταν πιο ευκολες απ'οτι φανταζοταν αλλα...ηρθε το πρωτο αλμα της μικρης και αρχισε να κοιμαται με το μωρο κυριολεκτικα πανω της γιατι δεν γινοταν διαφορετικα. Μολις ηρεμησε λιγο η μικρη αρχισε να αναστατωνεται ο μικρος, γιατι κι αυτος λογω ηλικιας (σχεδoν 18 μηνων) εχει αυξημενες αναγκες. Οποτε τους πηρε και τους 2 στο κρεβατι για να μπορει να κοιμαται. Ξενερωσε λιγο γιατι απο μικρος ο πρωτος κοιμοταν καλα μονος του, ολο το βραδυ, χωρις να την ζηταει και τωρα της φανηκε σαν πισωγυρισμα να τον παρει στο κρεβατι της αλλα δεν γινεται αλλιως, θα πεσει κατω απο την κουραση (και φαντασου εχει την μαμα της μαζι). Πιστευω πως το ζητουμενο ειναι να προσαρμοζεσαι στις καταστασεις μιας και το πιο σημαντικο στη συγκεκριμενη φαση θα ειναι να εισαι υγιης, δυνατη, με αντοχες για να μπορεις να εισαι χαρουμενη, υπομονετικη και γενικοτερα καλα. Φυσικα, θα περασεις μερες που δεν θα παλευεται η κατασταση και δεν θα εισαι χαρουμενη και υπομονετικη και αυτο ειναι απολυτα αναμενομενο, φυσιολογικο και αποδεκτο.  Λογικα θα ειναι εξαντλητικο αυτο που ερχεται αλλα απ'οτι λενε μαμαδες που το εζησαν, αποζημιωνεσαι αργοτερα γιατι λογω της μικρης διαφορας κανουν παρεα και παιζουνε αρκετα μαζι. Καλη δυναμη :)

     

    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On ‎3‎/‎12‎/‎2020 at 1:57 PM, Irina095 said:

    Κορίτσια καλησπέρα! Περιμένουμε δεύτερο παιδάκι και η διαφορά ηλικίας θα είναι με το πρώτο παιδί αφού γεννηθεί ούτε ενάμιση χρόνο. Έχω αρχίσει και ανησυχώ από τώρα για το πως θα τα βγάζω πέρα με δυο τόσο μικρά μωράκια. Υπάρχουν μανούλες που είχαν παιδάκια με τόση μικρή διαφορά ηλικίας μεταξύ τους ; Και αν ναι ποσό δύσκολο είναι στην πράξη να τα βγάλεις πέρα. Να τονίσω ότι δεν έχω βοήθεια από κανέναν. Ο άντρας μου δουλεύει όλη μέρα όποτε όλα είναι πάνω μου. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά! :)

    Ο άντρας μου με τον αδερφό του έχουν διαφορά ένα χρόνο ακριβώς! δηλαδή με το που γέννησε ουσιαστικά ξαναέμεινε έγκυος. Μου έχει πεί ότι μέχρι να γίνει 3 ο μικρός, πέρασε πολύ δύσκολα. Βοήθεια είχε τον άντρα της, ο οποίος γυρνούσε μεσημέρι από την δουλειά. Σε θαυμάζω πάντως. Εγώ αν ήταν να το μεγαλώνω μόνη μου, ούτε το πρώτο δεν θα έκανα! Ύπάρχει δυνατότητα να έρχεται κάποια γυναίκα λίγες ώρες να σας μαγειρεύει και να σε βοηθάει λίγο? Γιατί καταλαβαίνεις ότι με 2 μωρά ούτε ομελέτα δεν θα φτιάχνεις. Ούτε να σιδερώνεις - καθαρίζεις θα  μπορείς. Ακόμη και αν είσαι τυχερή και κοιμούνται για λίγο ταυτόχρονα, δεν θα έχεις κουράγιο. Έχετε συζητήσει με τον σύζυγο τα πρακτικά θέματα? Η καλή προετοιμασία θα βοηθησει πιστεύω.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Sentir...natureza είπε:

    Αρχικα, δεν χρειαζεται να ανησυχεις γιατι ειναι κατι αναποφευκτο αυτο που θα ζησεις και το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να δεις πως θα περασει πιο "ανωδυνα". Η αληθεια ειναι οτι θα ειναι πολυ δυσκολο αν δεν εχεις καθολου βοηθεια μεσα στη μερα γι'αυτο θα πρεπει να επικεντρωθεις στα βασικα: υπνος, φαγητο, τουαλετα (και μαρσιπος αγκαλιας, πραγματικα θα ειναι ο συμμαχος σου!)

    Οσον αφορα τον υπνο, το πρωτο σου που κοιμαται; Ο αντρας σου μπορει να τον κοιμιζει τον βραδυ ή θα λειπει εκεινη την ωρα; Μπορει να ερθουν μερες που αναγκαστικα θα τα εχεις και τα δυο μαζι σου γιατι καπως θα πρεπει να ξεκουραζεσαι για να ανταπεξερχεσαι την ημερα. Ξεκινα χωρις προσδοκιες, να εισαι ανοιχτη σε ολα τα ενδεχομενα για να επιβιωσεις :)

    Οσον αφορα το φαγητο: βρες συνταγες ευκολες και γρηγορες για θρεπτικα σνακ (κριτσινια, μπαρες δημητριακων, κεικ κλπ), κανε δοκιμες για να ξερεις οτι θα πετυχει οταν ερθει ωρα να τα κανεις για να υπαρχουν ευκαιρα καθως μπορει να ερθουν μερες που δεν θα προλαβαινεις ουτε να φας (κυριως τον πρωτο καιρο). Λιγο πριν γεννησεις προμηθευσου ξηρους καρπους, αποξηραμενα και φρεσκα φρουτα για να εχεις ενα γρηγορο και υγιεινο σνακ που θα σου δινει ενεργεια.

    Και μια εμπειρια απο το πολυ κοντινο μου περβαλλον: Πολυ καλη μου φιλη γεννησε το κοριτσακι της οταν ο πρωτος της ηταν σχεδον 15 μηνων. Τον εβαλε στο δωματιο του 2 μηνες πριν γεννησει και λιγες μερες πριν αρχισε να τον κοιμιζει η μαμα της για βραδυ (ο αντρας της ειναι ναυτικος και μετακομισε η μαμα της μαζι της μεχρι να γυρισει), φευγοντας η ιδια απο το οπτικο του πεδιο για κανα μισαωρο πριν τον κοιμισει για να μην αντιδρασει. Τελικα, ολα καλα, προσαρμοστηκε ο μικρος και οι πρωτες μερες ηταν πιο ευκολες απ'οτι φανταζοταν αλλα...ηρθε το πρωτο αλμα της μικρης και αρχισε να κοιμαται με το μωρο κυριολεκτικα πανω της γιατι δεν γινοταν διαφορετικα. Μολις ηρεμησε λιγο η μικρη αρχισε να αναστατωνεται ο μικρος, γιατι κι αυτος λογω ηλικιας (σχεδoν 18 μηνων) εχει αυξημενες αναγκες. Οποτε τους πηρε και τους 2 στο κρεβατι για να μπορει να κοιμαται. Ξενερωσε λιγο γιατι απο μικρος ο πρωτος κοιμοταν καλα μονος του, ολο το βραδυ, χωρις να την ζηταει και τωρα της φανηκε σαν πισωγυρισμα να τον παρει στο κρεβατι της αλλα δεν γινεται αλλιως, θα πεσει κατω απο την κουραση (και φαντασου εχει την μαμα της μαζι). Πιστευω πως το ζητουμενο ειναι να προσαρμοζεσαι στις καταστασεις μιας και το πιο σημαντικο στη συγκεκριμενη φαση θα ειναι να εισαι υγιης, δυνατη, με αντοχες για να μπορεις να εισαι χαρουμενη, υπομονετικη και γενικοτερα καλα. Φυσικα, θα περασεις μερες που δεν θα παλευεται η κατασταση και δεν θα εισαι χαρουμενη και υπομονετικη και αυτο ειναι απολυτα αναμενομενο, φυσιολογικο και αποδεκτο.  Λογικα θα ειναι εξαντλητικο αυτο που ερχεται αλλα απ'οτι λενε μαμαδες που το εζησαν, αποζημιωνεσαι αργοτερα γιατι λογω της μικρης διαφορας κανουν παρεα και παιζουνε αρκετα μαζι. Καλη δυναμη :)

     

    Ευχαριστώ παρά πολύ για την απάντηση με βοηθάει πολύ! Η αλήθεια είναι ότι ο άντρας μου δεν θα μπορέσει να συμμετέχει όπως δεν συμμετέχει και στο πρώτο μωρό γιατί δουλεύει όλη μέρα και κάνει δυο δουλειές. Την νύχτα έρχεται για έναν ύπνο και μερικές φορές αυτός ο ύπνος είναι μόνο 3 ώρες. Όποτε δεν υπάρχει δυνατότητα βοήθειας από εκεί. Τις Κυριακές που κάθεται ασχολείται προφανώς με το παιδί και θα παίξει και θ τον κρατήσει να κάνω καμία δουλειά. Το θέμα είναι ότι από την μητέρα μου είμαι πολύ μακριά γιατί ζούμε έξω από την Αθήνα και εκείνη δουλεύει σε πολύ περίεργους ρυθμούς. Μένει η πεθερά που η αλήθεια είναι θα μου φτιάχνει κανα φαΐ που και που αλλά αυτό. Κάτι παραπάνω όχι. Είμαι στην κυριολεξία μόνη μου ... όποτε θα πρέπει να βρω κάποιες πρακτικές λύσεις να ανταπεξέλθω. Θυμάμαι στο πρώτο μωρό δεν προλάβαινα ούτε μπάνιο να κάνω και έτρωγα ενώ θήλαζα. Σκέφτηκα και να ετοιμάσω φαγητά που θα μπορέσω να βάλω καταψηξη και για τον μικρό και για εμάς για να μην σκέφτομαι την μαγειρική τις πρώτες μέρες τουλάχιστον. Τι λες για αυτό ; Είναι καλή ιδεα η όχι κ τόσο καλή για το πρώτο μωρό ; Επιπλέον έχουμε στεγνωτήριο όποτε δεν ασχολουμε καθόλου με μπουγάδα. Όπως βγαίνουν από το πλυντήριο τα ρούχα έτσι μπαίνουν στο στεγνωτήριο. Το σιδέρωμα είναι φυσικά ένα τεράστιο θέμα με αυτό δεν ξέρω τι θα κάνω. Ίσως ζητήσω από την κουνιάδα μου που μένει κοντά να έρχεται μερικές μέρες να κρατάει κανα 2 ωρο τον «μεγάλο». Απλά δεν ξέρω σε τι φάση θα βρίσκομαι τις πρώτες 40 μέρες γιατί με το πρώτο μωρό δεν ήθελα να έρχεται άνθρωπος μέσα στο σπίτι στην κυριολεξία. 

    πρίν από 20 λεπτά , Yovanna είπε:

    Ο άντρας μου με τον αδερφό του έχουν διαφορά ένα χρόνο ακριβώς! δηλαδή με το που γέννησε ουσιαστικά ξαναέμεινε έγκυος. Μου έχει πεί ότι μέχρι να γίνει 3 ο μικρός, πέρασε πολύ δύσκολα. Βοήθεια είχε τον άντρα της, ο οποίος γυρνούσε μεσημέρι από την δουλειά. Σε θαυμάζω πάντως. Εγώ αν ήταν να το μεγαλώνω μόνη μου, ούτε το πρώτο δεν θα έκανα! Ύπάρχει δυνατότητα να έρχεται κάποια γυναίκα λίγες ώρες να σας μαγειρεύει και να σε βοηθάει λίγο? Γιατί καταλαβαίνεις ότι με 2 μωρά ούτε ομελέτα δεν θα φτιάχνεις. Ούτε να σιδερώνεις - καθαρίζεις θα  μπορείς. Ακόμη και αν είσαι τυχερή και κοιμούνται για λίγο ταυτόχρονα, δεν θα έχεις κουράγιο. Έχετε συζητήσει με τον σύζυγο τα πρακτικά θέματα? Η καλή προετοιμασία θα βοηθησει πιστεύω.

    Ο άντρας μου θα πάρει άδεια από την δουλειά του την εβδομάδα που θα είμαι στο νοσοκομείο και την πρώτη εβδομάδα που θα έρθουμε σπίτι. Και αυτό ήταν όλο. Αυτή θα είναι η βοήθεια μου από εκεί κ πέρα δεν τον υπολογίζουμε. Ο άνθρωπος κάνει δυο δουλειές και σκοτώνεται δεν είναι εφικτό να του ζητήσω βοήθεια. Όσο αφορά την κοπέλα ... Δυστυχώς δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα για κάτι τέτοιο αλλιώς δεν θα το σκεφτόμουν καν θα φώναζα μια ευχαρίστως. Όποτε πρέπει να βρω κάποιες λύσεις τουλάχιστον για τις πρώτες 40 μέρες που θα είναι σίγουρα πολύ δύσκολες. Τουλάχιστον να μην ασχολειθω με μαγειρική. Αυτό που έλεγα ήταν να μαγειρέψω πριν έρθει το νέο μωράκι και να έχω απόθεμα στην καταψηξη. 

    On 15/3/2020 at 11:28 ΠΜ, mama16 είπε:

    Σίγουρα θα είναι δύσκολο τον πρώτο καιρό αλλά αφού μπήκες στο χορό θα χορέψεις.. Για το πόσο δύσκολα είναι θα εξαρτηθεί πιστεύω κ από το χαρακτήρα του πρώτου, αν θα ζηλεύει κλπ.. Σ εύχομαι να περπατάει καλά μέχρι τότε για να μην τρέχεις από πίσω με ένα μωρό στην αγκαλιά. Πάντως εμένα τα παιδιά μου έχουν διαφορά λίγο λιγότερο από 2,5 χρόνια. Αλλά η πρώτη είναι πολύ ζηλιάρα ακόμα κ 10 μήνες μετά απ' τη γέννα, σε αντίθεση με γνωστούς μου που έχουν διαφορά τα παιδιά τους γύρω στους 15 μήνες.. Τα βγάζουν πιο εύκολα πέρα.. Οπότε σου εύχομαι το μεγάλο σου παιδάκι να μην ζηλεύει κ όλα καλά θα πάνε, μετά θα έχουν παρεούλα το ένα με το άλλο ειδικά αν είναι κ το ίδιο φύλο :)

    Ζηλεύει και τι κάνει ; Είναι κολλημένη πάνω σου η κάτι τέτοιο ; 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Irina095 είπε:

    Σκέφτηκα και να ετοιμάσω φαγητά που θα μπορέσω να βάλω καταψηξη και για τον μικρό και για εμάς για να μην σκέφτομαι την μαγειρική τις πρώτες μέρες τουλάχιστον. Τι λες για αυτό;

    Eννοειται! Οτιδηποτε σκεφτεις που θα σου λυσει τα χερια εστω και για λιγη ωρα δεκτο!

    • Μου αρέσει 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Irina095 είπε:

    Ευχαριστώ παρά πολύ για την απάντηση με βοηθάει πολύ! Η αλήθεια είναι ότι ο άντρας μου δεν θα μπορέσει να συμμετέχει όπως δεν συμμετέχει και στο πρώτο μωρό γιατί δουλεύει όλη μέρα και κάνει δυο δουλειές. Την νύχτα έρχεται για έναν ύπνο και μερικές φορές αυτός ο ύπνος είναι μόνο 3 ώρες. Όποτε δεν υπάρχει δυνατότητα βοήθειας από εκεί. Τις Κυριακές που κάθεται ασχολείται προφανώς με το παιδί και θα παίξει και θ τον κρατήσει να κάνω καμία δουλειά. Το θέμα είναι ότι από την μητέρα μου είμαι πολύ μακριά γιατί ζούμε έξω από την Αθήνα και εκείνη δουλεύει σε πολύ περίεργους ρυθμούς. Μένει η πεθερά που η αλήθεια είναι θα μου φτιάχνει κανα φαΐ που και που αλλά αυτό. Κάτι παραπάνω όχι. Είμαι στην κυριολεξία μόνη μου ... όποτε θα πρέπει να βρω κάποιες πρακτικές λύσεις να ανταπεξέλθω. Θυμάμαι στο πρώτο μωρό δεν προλάβαινα ούτε μπάνιο να κάνω και έτρωγα ενώ θήλαζα. Σκέφτηκα και να ετοιμάσω φαγητά που θα μπορέσω να βάλω καταψηξη και για τον μικρό και για εμάς για να μην σκέφτομαι την μαγειρική τις πρώτες μέρες τουλάχιστον. Τι λες για αυτό ; Είναι καλή ιδεα η όχι κ τόσο καλή για το πρώτο μωρό ; Επιπλέον έχουμε στεγνωτήριο όποτε δεν ασχολουμε καθόλου με μπουγάδα. Όπως βγαίνουν από το πλυντήριο τα ρούχα έτσι μπαίνουν στο στεγνωτήριο. Το σιδέρωμα είναι φυσικά ένα τεράστιο θέμα με αυτό δεν ξέρω τι θα κάνω. Ίσως ζητήσω από την κουνιάδα μου που μένει κοντά να έρχεται μερικές μέρες να κρατάει κανα 2 ωρο τον «μεγάλο». Απλά δεν ξέρω σε τι φάση θα βρίσκομαι τις πρώτες 40 μέρες γιατί με το πρώτο μωρό δεν ήθελα να έρχεται άνθρωπος μέσα στο σπίτι στην κυριολεξία. 

    Ο άντρας μου θα πάρει άδεια από την δουλειά του την εβδομάδα που θα είμαι στο νοσοκομείο και την πρώτη εβδομάδα που θα έρθουμε σπίτι. Και αυτό ήταν όλο. Αυτή θα είναι η βοήθεια μου από εκεί κ πέρα δεν τον υπολογίζουμε. Ο άνθρωπος κάνει δυο δουλειές και σκοτώνεται δεν είναι εφικτό να του ζητήσω βοήθεια. Όσο αφορά την κοπέλα ... Δυστυχώς δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα για κάτι τέτοιο αλλιώς δεν θα το σκεφτόμουν καν θα φώναζα μια ευχαρίστως. Όποτε πρέπει να βρω κάποιες λύσεις τουλάχιστον για τις πρώτες 40 μέρες που θα είναι σίγουρα πολύ δύσκολες. Τουλάχιστον να μην ασχολειθω με μαγειρική. Αυτό που έλεγα ήταν να μαγειρέψω πριν έρθει το νέο μωράκι και να έχω απόθεμα στην καταψηξη. 

    Ζηλεύει και τι κάνει ; Είναι κολλημένη πάνω σου η κάτι τέτοιο ; 

    Τον πρώτο καιρό κάθε φορα που τον έπαιρνα αγκαλιά έκλαιγε κ μου έλεγε να τον αφήσω κάτω. Κ μέχρι τώρα που είναι 10 μηνών δεν χάνει την ευκαιρία να τον χτυπήσει, να τον σπρώξει, να τον ξυπνήσει κλπ.. Αλλά εμένα ζηλεύει πολύ, ίσως εσένα που θα έχουν μικρότερη διαφορά είναι καλύτερα γιατί δεν έχει αναπτύξει τόσο αυτό το αίσθημα. Από άλλους που μιλάω είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα, εμένα παίζει να είναι κ ο χαρακτήρας της έτσι!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 hour ago, mama16 είπε:

    Τον πρώτο καιρό κάθε φορα που τον έπαιρνα αγκαλιά έκλαιγε κ μου έλεγε να τον αφήσω κάτω. Κ μέχρι τώρα που είναι 10 μηνών δεν χάνει την ευκαιρία να τον χτυπήσει, να τον σπρώξει, να τον ξυπνήσει κλπ.. Αλλά εμένα ζηλεύει πολύ, ίσως εσένα που θα έχουν μικρότερη διαφορά είναι καλύτερα γιατί δεν έχει αναπτύξει τόσο αυτό το αίσθημα. Από άλλους που μιλάω είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα, εμένα παίζει να είναι κ ο χαρακτήρας της έτσι!

    Αχ πλάκα κανείς ; Δεν περίμενα ότι μπορεί να έχουν και τέτοια συμπεριφορά. Για να δούμε πως θα είναι εμένα. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Irina095 είπε:

    Αχ πλάκα κανείς ; Δεν περίμενα ότι μπορεί να έχουν και τέτοια συμπεριφορά. Για να δούμε πως θα είναι εμένα. 

    Η αλήθεια είναι ότι ούτε κ εγώ είχα ακούσει τέτοια συμπεριφορά, είχα ακούσει ότι ζηλεύουν τα μεγαλύτερα παιδάκια αλλά όχι σε τι σημείο.. Σ εύχομαι να είναι καλύτερα! Κάθε αρχή κ δύσκολη αλλά θα τα καταφέρεις!!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα