Recommended Posts

    Θεωρείτε ότι δεν πρέπει να μιλάω, αν και λίγο πιο γνώστης από εσάς.

     

    ΟΚ!

     

    Δεκτό! Μπορείτε να το πείτε και οι δύο σας με πολύ πιο ευγενικό τρόπο!

     

    Και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν είπα ότι δεν πρέπει ένας γονιός να ψάξει οτιδήποτε θεωρεί ότι μπορεί να υπάρχει στο παιδί του!

    Μάλιστα, αν μου ζητηθεί ευγενικά, μπορώ να δώσω και τηλέφωνα επικοινωνίας με όλα τα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα στη χώρα (από την Πέμπτη και μετά, γιατί έχω άδεια μέχρι Τετάρτη)

     

    Κοπέλα μου δεν είπα τίποτα, αλοιμονο, απλα σε ρώτησα τι εννοείς οτι δεν πρέπει να το ψάξει η κοπέλα; Γιατι αυτο κατάλαβα απο αυτο που είπες

    Μάλλον ήθελες να την καθησύχασεις νομίζω και καλα έκανες απλα καλο είναι ο γονιός να εμπιστευτεί το ένστικτο του και να το ψάχνει όσο μπορεί... Θα είναι ευγνωμον το παιδι της για αυτο στο μέλλον

     

    Και αν μπορείς να την βοηθήσεις please καντο, καλο θα κανεις

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κοπέλα μου δεν είπα τίποτα, αλοιμονο, απλα σε ρώτησα τι εννοείς οτι δεν πρέπει να το ψάξει η κοπέλα; Γιατι αυτο κατάλαβα απο αυτο που είπες

    Μάλλον ήθελες να την καθησύχασεις νομίζω και καλα έκανες απλα καλο είναι ο γονιός να εμπιστευτεί το ένστικτο του και να το ψάχνει όσο μπορεί... Θα είναι ευγνωμον το παιδι της για αυτο στο μέλλον

     

    Και αν μπορείς να την βοηθήσεις please καντο, καλο θα κανεις

     

     

    Εννοείται πως ο κάθε γονιός καλά κάνει και ψάχνει το οτιδήποτε!!!!!!

     

    Καλό είναι, όμως, να γνωρίζει και κάποια πράγματα για την όποια διάγνωση, για να μην πέφτει (αν θες) και θύμα εκμετάλλευσης από "καλούς" ανθρώπους.

     

    Ευτυχώς (ή δυστυχώς για κάποιους) είμαι στο χώρο της διάγνωσης και (λόγω "τρέλλας") ασχολούμαι με τον αυτισμό. Προσπάθησα να πω κάποια πράγματα και το σχόλιο ήταν "μην ασχολείσαι, ας κάνει το μηνυμα της 100 φορες πέηστ."

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τελώσπαντων εγώ σου λέω τι είπα εγω όχι η κοπέλα..

    Και πάνω στο θέμα μίλησα για την δική μου εμπειρία που ενώ το παιδι μου δεν είναι αυτιστικο, είχε ενα άλλο πρόβλημα που φτιάχτηκε αμέσως γιατι δεν το παραμελησα.. Οπότε εννοείται οτι η συμβουλή που θα δώσω στην κοπέλα είναι να μην το αφήσει

     

    Τελώσπαντων αν θες να της δώσεις τα τηλέφωνα καντο για να την βοηθησεις

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και για να μην θεωρηθεί ότι λέω βλακείες που βγάζω από το κεφάλι μου, παραθέτω

     

    Research has shown that a diagnosis of autism at age 2 can be reliable, valid, and stable.

    More children are being diagnosed at earlier ages—a growing number (18%) of them by age 3. Still, most children are not diagnosed until after they reach age 4. Diagnosis is a bit earlier for children with autistic disorder (4 years) than for children with the more broadly-defined autism spectrum diagnoses (4 years, 5 months), and diagnosis is much later for children with Asperger Disorder (6 years, 3 months).

    από το http://www.cdc.gov/ncbddd/autism/data.html

     

    Autism can normally be diagnosed in children at around the age of two.

    από το http://www.nhs.uk/Livewell/Autism/Pages/Diagnosisinchildhood.aspx

     

    Although research suggests autism can be reliably diagnosed by age 2, the new analysis shows that fewer than half of children with autism are identified in their communities by age 5.

    από το Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry.

     

    Είναι από τις πιο έγκυρες πηγές για τη διάγνωση του αυτισμού αυτά που παραθέτω. Φυσικά το διαδίκτυο είναι γεμάτο με αναφορές σε νεαρότερες ηλικίες, αλλά αυτές είναι οι επίσημες που προέρχονται από ερευνητικά δεδομένα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    emmaki ησουν επιθετικη σε ολα τα ποστς, και γενικα αυτα που ειναι ψυχρα και επιθετικα εγω τα αγνοω για να μην εχουμε σου ειπα μου ειπες (οπως τωρα καλη ωρα).

     

    εγω θελω να το δει καποιος το παιδι γιατι το ενστικτο μου, μου λεει οτι *κατι* δεν ειναι οπως θα πρεπε.

    και ειναι εδω και μηνες που καποια πραγματα δεν τα βρισκω "οκ".

     

    και ξαναλεω, τη διαγνωση θα την βγαλει ειδικος οποια κι αν ειναι.

    απο το να τρελαινομαι, και να κλαιω, και να μην απολαμβανω το παιδι μου αλλα να το αναλυω συνεχως, προτιμω να το δει καποιος.


    cpVWp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    emmaki ησουν επιθετικη σε ολα τα ποστς, και γενικα αυτα που ειναι ψυχρα και επιθετικα εγω τα αγνοω για να μην εχουμε σου ειπα μου ειπες (οπως τωρα καλη ωρα).

     

    εγω θελω να το δει καποιος το παιδι γιατι το ενστικτο μου, μου λεει οτι *κατι* δεν ειναι οπως θα πρεπε.

    και ειναι εδω και μηνες που καποια πραγματα δεν τα βρισκω "οκ".

     

    και ξαναλεω, τη διαγνωση θα την βγαλει ειδικος οποια κι αν ειναι.

    απο το να τρελαινομαι, και να κλαιω, και να μην απολαμβανω το παιδι μου αλλα να το αναλυω συνεχως, προτιμω να το δει καποιος.

     

    Συγνώμη αν βρήκες τα posts μου επιθετικά, αλλά σε διαβεβαιώ δεν ήταν σε καμία περίπτωση πρόθεση μου να επιτεθώ σε σένα ή σε κάποιον άλλο.

     

    Πρόθεση μου ήταν (και ακόμα είναι) να επιστήσω την προσοχή σε όλους ότι ένα παιδί σε αυτπη την ηλικία είναι πολύ πολύ μικρό για μια διάγνωση αυτισμού. Και επειδή υπάρχουν πολλοί "καλοί" άνθρωποι σε όλους τους χώρους, μπορεί μια μαμά που έχει άγχος και το άγχος της μεγαλώνει διαβάζοντας ό,τι γράφει ο καθένας στο διαδίκτυο και κάνοντας tests αμφίβολης επιστημονικότητας, να πέσει θύμα κάποιου τέτοιου "καλού" ανθρώπου και να αρμεχτεί οικονομικά και ψυχολογικά.

     

    Επίσης, πρόθεση μου ήταν να δείξω ότι κάποια από τα πράγματα που μπορεί να περιλαμβάνονται στη συμπτωματολογία των ΔΑΔ, ερμηνεύονται και πολύ πιο απλά (π.χ. το παιδί βαρέθηκε, ή δεν βρίσκει νόημα σε μια δραστηριότητα).

     

    Σαφώς και να το ψάξεις. Σαφέστατα και οι ομάδες ειδικών είναι αυτές που είναι αρμόδιες για διάγνωση (μιλάω για ομάδες και όχι για έναν ψυχολόγο ή εργοθεραπευτή ή λογοθεραπευτή ή παιδοψυχίατρο ή αναπτυξιολόγο, και έχω πλήρη γνώση του τι λέω).

     

    Εν πάσει περιπτώσει, απευθύνσου σε ένα ιατροπαιδαγωγικό κέντρο δημοσίου νοσοκομέιου (didefth.gr/kesyp/wp-content/uploads/iatropaidagogika-kentra-2013.xls‎) και απόλαυσε το παιδί σου και χωρίς διάγνωση αλλά και (ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΝΝΝΝ) βγει μια "κακή" διάγνωση. Οι στιγμές που χάνονται μέσα στο άγχος και την αγωνία δεν επιστρέφονται.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    το ιδιο λεμε

     

     

    Όχι δεν λέμε το ίδιο.

    Μιλάμε για reliable diagnosis.

     

    όχι για διάγνωση γενικά

     

    Και για άλλα "προβλήματα" υπάρχουν ενδείξεις από πολύ μικρότερη ηλικία, αλλά reliable διάγνωση βγαίνει από κάποια ηλικία και μετά

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δε μπορω να το ανοιξω αυτο το αρχειο.

     

    ειναι δωρεαν?

     

    εμενα και να θελει καποιος να με στραγγιξει οικονομικα, δε μπορει. δεν εχουμε καλα καλα να φαμε, ουτε να ντυθουμε, ουτε να ζεσταθουμε.

     

    οτι βρω απο δημοσιο κι απο δωρεαν.


    cpVWp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Με πολλή αγάπη και ενδιαφέρον θέλω να σου πω τα εξής. ΑΝ υποψιάζεσαι το οτιδήποτε στη συμπεριφορά του παιδιού σου ΜΗΝ κάνεις άλλο εμβόλιο στο παιδί. Και πρόσεξε πολύ τη διατροφή του . Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις παιδιών που μετά την αλλαγή της διατροφής τους διορθώθηκαν προβλήματα στη συμπεριφορά τους. Εύχομαι να πάνε όλα καλά.


    ..μαμα τωρα ξερω..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Με πολλή αγάπη και ενδιαφέρον θέλω να σου πω τα εξής. ΑΝ υποψιάζεσαι το οτιδήποτε στη συμπεριφορά του παιδιού σου ΜΗΝ κάνεις άλλο εμβόλιο στο παιδί. Και πρόσεξε πολύ τη διατροφή του . Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις παιδιών που μετά την αλλαγή της διατροφής τους διορθώθηκαν προβλήματα στη συμπεριφορά τους. Εύχομαι να πάνε όλα καλά.

     

    καλησπερα, ειχα κι εγω ανησυχιες για τα εμβολια αλλα εκανα ερευνα, ρωτησα και πολλους αλλους γονεις και ηρεμησα.

    τα εμβολια δεν σχετιζονται τελικως, με τον αυτισμο.

     

    η διατροφη του καλυτερη δε γινεται! του μαγειρευω πολυ υγιεινα και τον προσεχω παρα πολυ (ολοι με ρωτανε σοκαρισμενοι παντα ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΑΕΙ ΠΟΤΕ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ?), το μονο θεμα ειναι οτι δεν τρωει διαφορετικα φρουτα. Εχει ψυχωση με τις μπανανες.

     

    εχω δει μεγαλη διαφορα στο παιδι απο τοτε που ηρεμησε λιγο απο τα δοντια και κοιμαται περισσοτερο (λεμε τωρα), και επικοινωνει πολυ καλυτερα, αντιδρα γρηγορα και συχνα στο ονομα του, ακουει τη μαμα, με φιλαει και αγκαλιαζει ΣΥΝΕΧΕΙΑ, με χαιδευει, παιζουμε, μου φερνει πραγματα και μου δειχνει, γενικα ειναι αλλο παιδακι.


    cpVWp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Χαιρομαι πολύ με την εξελιξη του μωρού σου :P Οσο για τα εμβόλια, δεν μπορώ να σε πείσω, το ξέρω, εύχομαι όμως να αλλάξεις γνώμη. Σχετικά με τη διατροφή του περιόρισε τα άμυλα και πρόσφερε στο παιδί κρέας, ψάρι, αυγά, λαχανικά, φρούτα. Ψωμί, πατάτες, ρύζι, μακαρόνια, ζάχαρη απέκλεισε τα αν μπορείς. Καλή συνέχεια έυχομαι από καρδιάς.


    ..μαμα τωρα ξερω..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τολμάω να μπω και εγώ στο τοπικ, γιατί θυμάμαι το καλοκαίρι είχες δώσει κάποιες πληροφορίες για την καθημερινότητά σας. Η εικόνα που είχε δοθεί είναι ότι για διάφορους πρακτικούς λόγους δεν απομακρύνεστε σχεδόν καθόλου από το σπίτι. Ως μαμά απλή και που έχει κάνει σε μια σχολή πανεπιστημιακή μαθήματα ψυχολογίας και παιδαγωγικά και που κάπως το έψαξα γιατί είχα παιδάκια υψηλού κινδύνου, έχω καταλήξει ότι δεν ανθίζουν όλα τα παιδάκια στις συνθήκες μόνα στο σπίτι με τη μαμά, ειδικά στην ηλικία που είστε τώρα. Με άλλα λόγια, τα παιδιά είναι φτιαγμένα να ζουν σε μια κοινότητα, να παρατηρούν, να βλέπουν πώς είναι να κάνουν δύο μεγάλοι διάλογο, δύο παιδάκια διάλογο, τα περισσότερα παιδάκια μαθαίνουν καλύτερα και αβίαστα έτσι. Με άλλα λόγια και παράλληλα με ό,τι τυχόν ψάξιμο κάνεις, θα πρότεινα να δίνεις περισσότερα πρακτικά ερεθίσματα στο παιδί για το πώς είναι η ανθρώπινη δραστηριότητα και απλά αυτό σημαίνει περισσότερες έξοδοι για εσάς ή επισκέψεις στο σπίτι. Γενικά να κάνετε ευχάριστα πράγματα, που θα αρέσουν και στους δύο, θα δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις σε εσένα και κίνητρο στο παιδί να "ξεκουμπωθεί" κάπως.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Χαιρομαι πολύ με την εξελιξη του μωρού σου :P Οσο για τα εμβόλια, δεν μπορώ να σε πείσω, το ξέρω, εύχομαι όμως να αλλάξεις γνώμη. Σχετικά με τη διατροφή του περιόρισε τα άμυλα και πρόσφερε στο παιδί κρέας, ψάρι, αυγά, λαχανικά, φρούτα. Ψωμί, πατάτες, ρύζι, μακαρόνια, ζάχαρη απέκλεισε τα αν μπορείς. Καλή συνέχεια έυχομαι από καρδιάς.

     

    ευχαριστω πολυ, δεν τρωει ζαχαρη καθολου (μονο σε σπανιες περιπτωσεις αν ειμαστε εξω και δε βρω γκοφρετες καλαμποκιου, θα φαει πτι-μπερ μπισκοτο), μακαρονια δεν τρωει πολυ συχνα, ψωμι του το εκοψα γιατι παχυνε και ηθελε συνεχεια ψωμι-δινω βρωμη, ρυζι δεν τρωει πλεον καθολου γιατι μαλλον εχει αλλεργια.


    cpVWp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τολμάω να μπω και εγώ στο τοπικ, γιατί θυμάμαι το καλοκαίρι είχες δώσει κάποιες πληροφορίες για την καθημερινότητά σας. Η εικόνα που είχε δοθεί είναι ότι για διάφορους πρακτικούς λόγους δεν απομακρύνεστε σχεδόν καθόλου από το σπίτι.

     

    το καλοκαιρι βγαιναμε καθε μερα εξω γιατι κι εγω πηγαινα για περπατημα κανα 2ωρο με τον μικρο, παιδικη χαρα, καμμια καφετερια, κανα παρτυ μωρουδιστικο κλπ, τωρα κοψαμε λιγο γιατι βρεχει καθε μερα και δε βρισκω καλυμμα για το καροτσι.

     

    ευκολο να προτεινεις πραγματα, ομως δεν εχω καθολου φιλες/φιλους με μωρα γιατι τα ατομα της ηλικιας μου και γενικα οι φιλοι που ειχα (λεω ειχα γιατι ζουσα Αγγλια και ξεκοψαμε) ακομα πανε στα κλαμπακια. λολ


    cpVWp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλησπέρα.

     

    Ξεκινάμε το γολγοθα μας απο σήμερα για να δουμε τι εχει το παιδι.

    Παρουσιαστηκαν καποια συμπτωματα νευρολογικης φυσης και θα τον δει γιατρος την Τεταρτη και απο κει και μετα εξετασεις.

     

    Εγω μαζευω υλικο απο βιντεο για να τα δωσω στον ειδικο γιατρο και βρισκομαι σε πανικο, αλλα προσπαθω να κρατηθω ψυχραιμη.


    cpVWp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν εχεις fb κανε αιτημα σε αυτη την ομαδα σε παρακαλω

     

    https://www.facebook.com/groups/213855202020976/?fref=ts

     

    Ασχολειται με τη διατροφη, τις αλλεργιες και πως αυτα επηρεαζουν την συμπεριφορα του παιδιου. Υπαρχουν στην ομαδα πολλες μαμαδες που αντιμετωπιζαν ή αντιμετωπιζουν ακομη παρομοια προβληματα με τα παιδια τους και βρηκαν λυση στη διατροφη. Δεν ειναι μια τυχαια ομαδα, ειναι σοβαρη και οσα λεγονται εκει μεσα ειναι υπευθυνα. Αν θελεις στειλε μου σε πμ το προφιλ σου στο fb για να πω στις διαχειριστριες της ομαδας να σε προσθεσουν αμεσα (γινεται ενα φεις κοντρολ τυπου για να αποφευγονται ατομα που το μονο που θελουν ειναι απλα να παρακολουθουν την ομαδα για ασχετους λογους και οχι γιατι ενδιαφερονται πραγματικα)

     

    Με εχει αγγιξει πολυ η περιπτωση σας και θεωρω πως θα σε βοηθησουν πολυ τα κοριτσια. Σε φιλω.


    ..μαμα τωρα ξερω..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    leticia ειμαι ηδη και συζηταω με μελη απο κει, συνηθως τις αφηνω αφωνες γιατι δεν περιμεναν να εχω τις γνωσεις που εχω.

     

    ευχαριστω ομως!


    cpVWp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Χαιρομαι πολυ που εισαι! Καλα αποτελεσματα στις εξετασεις του παιδιου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου.


    ..μαμα τωρα ξερω..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Χαιρομαι πολυ που εισαι! Καλα αποτελεσματα στις εξετασεις του παιδιου ευχομαι μεσα απο την καρδια μου.

     

     

    μολις κοιταξα και δε με εχουν κανει απρουβ ακομα, αλλα μιλαω σε προσωπικα μηνυματα με μελος και νομιζα οτι με δεχτηκαν.

     

    ευχαριστω, αν θες στειλε μου προσωπικο μηνυμα εδω


    cpVWp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα,

    Το θέμα έχει πολλές απαντήσεις και διάβασα στα πεταχτά κάποιες από αυτές, παλιές και νέες. Γενικότερα όσο πιο νωρίς ανακαλύψουμε το θέμα του αυτισμού (από τον ενάμιση χρόνο έχουμε σίγουρα αποτελέσματα), τόσο πιο εύκολα θα αντιμετωπίσετε την εξέλιξη του παιδιού.

    Πρέπει να βάλουμε στο μυαλό μας ότι ΑΝ μιλάμε για αυτισμό, τότε μιλάμε για θεραπεία συμπτωμάτων και όχι κάποιας ασθένειας. Αν ένα παιδάκι με αυτισμό δουλέψει τα συμπτώματά του από νωρίς, τότε έχει τεράστιες δυνατότητες εξέλιξης.

     

    Αν το παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον που του δίνει ερεθίσματα και καθυστερήσει πολύ να αρχίσει να έχει επαφές με άλλα παιδάκια και να παίζει μαζί τους ή να μιλήσει, τότε καλό θα ήταν να έρθετε σε επαφή με έναν ειδικό. Ωστόσο, πολλά περιβάλλοντα δε δίνουν αρκετό πλήθος ερεθισμάτων. Ακόμα και το πιο ιδανικό σπίτι, μπορεί να είναι τόσο υπερπροστατευτικό, που να "προστατεύει" το παιδί και από θετικά ερεθίσματα.

     

    Μιλάμε για ένα παιδί που "ξεκίνησε" να λέει κάποιες λέξεις και τις σταμάτησε; Πρέπει να κοιτάξουμε πιο βαθιά πριν αγχωθούμε. Υπήρξε δίγλωσσο περιβάλλον; Μήπως έγιναν μεγάλες αλλαγές στην ζωή του και το επηρέασαν; Ένα παιδί με αυτισμό έχει δυσκολία στο να επικοινωνήσει (όχι μόνο με λέξεις, αλλά και με κινήσεις). Το ότι σε κάποια φάση το παιδί χρησιμοποιούσε κάποιες λέξεις, δείχνει ότι δεν υπήρχε δυσκολία σε αυτό. Το παιδί έρχεται σε επαφή με αρκετά άτομα; Υπάρχουν groups κοινωνικοποίησης των παιδιών, ακόμα και από την ηλικία του ενός έτους. Προσπαθείστε να το φέρετε σε επαφή με άλλα παιδιά ή παρατηρήστε το στους εξωτερικούς χώρους. Παρατηρούνται άλλες δυσκολίες στην καθημερινότητά του; Το παιδί κινείται; Αντιδράει; Απλώνει το χέρι για να πιάσει αντικείμενα; Δείχνει συναισθήματα; Προσπαθεί να επικοινωνήσει ή απλά δε θέλει; Το παιδί προσπαθεί να περπατήσει ή περπατάει ήδη;

    Το σημαντικότερο ερώτημα είναι "Τι λέει ο παιδίατρος για όλα αυτά;"

     

    Γενικότερα πάντως, έχω στο μυαλό μου σαν ιδανικό, το να μπορέσει ένας γονέας να επικοινωνεί με διάφορους επαγγελματίες υγείας διαρκώς, όσον αφορά την ανάπτυξη του παιδιού του. Ένα παιδί που στη μαμά φαίνεται υγιές, αλλά λίγο ζωηρό ή τεμπέλικο (π.χ. δεν παίρνει τόσο καλούς βαθμούς στο σχολείο), μπορεί να κάνει μία υπερπροσπάθεια, η οποία να μην αναγνωρίζεται, επειδή το παιδί μπορεί να έχει ΔΕΠΥ. Αυτό μπορεί να οδηγήσει το παιδί στο να δημιουργήσει μία προσωπικότητα πιο "απογοητευμένη", μιας που κανείς δε βλέπει το πόσο προσπαθεί για να τους ικανοποιήσει.

     

    Εσείς μπορείς να βλέπετε ένα παιδί που ξεκίνησε το σχολείο και λίγους μήνες μετά έγινε επιθετικό και να θεωρείτε ότι δεν είναι κοινωνικό και δεν απολαμβάνει την παρέα των άλλων. Αυτό το παιδί όμως, μπορεί να πάσχει από δηλητηρίαση από μόλυβδο ή διαταραχές ύπνου, πράγματα τα οποία το οδηγούν στην επιθετικότητα και μετά το κάνει να νιώθει τύψεις και μοναξιά.

     

    Μία μαμά μπορεί να βλέπει ένα παιδί με συμπτώματα ΔΕΠΥ, να αγχωθεί και να μεταδώσει το άγχος της στο παιδί της, ενώ στην πραγματικότητα το παιδί μπορεί να περνάει κρίσης υπογλυκαιμίας που μπορεί τα συμπτώματά τους να φτάσουν αυτά της ΔΕΠΥ.

     

    Πού θέλω να καταλήξω; Τα παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα να εξηγήσουν ολοκληρωμένα αυτά που τους συμβαίνουν, ούτε είναι σε θέση να καταλάβουν πότε κάτι δεν είναι φυσιολογικό. Ας μην τα μπερδεύουμε και τα πικραίνουμε με τα άγχη μας. Δυστυχώς (ή ευτυχώς), είναι τόσα πολλά τα "θέματα" που οδηγούν σε μία συγκεκριμένη συμπεριφορά, που μπορεί να μπερδευτεί μέχρι και ένας επαγγελματίας. Τα ίδια συμπτώματα που μία μαμά βλέπει ως αρχές αυτισμού, μία άλλη τα βλέπει ως έλλειψη βιταμινών.

     

    Όταν υπάρχουν υποψίες για οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού μας, πρέπει να σπεύσουμε να επικοινωνήσουμε με κάποιον ειδικό. Από την άλλη, ακόμα και αν δεν υποψιάζεστε το οτιδήποτε, η πιο σίγουρη μέθοδος είναι η εξέταση από έναν επαγγελματία με πείρα σε τέτοια θέματα. Το δικό του μάτι μπορεί να δει 100 πράγματα περισσότερα από το μάτι μίας μαμάς, που κακά τα ψέματα, ό,τι και να γίνει, πάντα θα βλέπει το παιδί της τέλειο, γιατί γι αυτήν είναι όντως ό,τι πιο τέλειο θα μπορούσε να έχει στην αγκαλιά της.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ετυχε και ειχα συζητηση με την παιδιατρο μου περι αυτισμου πριν απο 10 ημερες και μου ειπε οτι δυσκολα τιθεται η διαγνωση πριν τα 3 χρονια εκτος και ειναι πολυ βαριας μορφης!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από administrator,
        Όσοι γονείς έχετε παιδιά που έχουν διαγνωστεί ότι ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, μπορείτε να γράψετε εδώ την εμπειρία σας σχετικά με την διαδικασία της διάγνωσης καθώς και για τις συνθήκες που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε.
      • Από Elena2021,
        Καλή σας μέρα! 
        Ψάχνω γονείς με παιδάκια με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας για ανταλλαγή απόψεων. 
      • Από Fey Andrew,
        Καλημέρα σας:)Έχω ένα αγοράκι τέσσαρων+ ετών με αυτισμό και το μόνο πράγμα που τρώει είναι μακαρόνια με ζωμό από κρεας και αλεσμένο κρέας με λαχανικά.Να δαγκω σει ούτε λόγος.Ακομα και μεγαλύτερα κομμάτια που έβαζα στο φαγητό τα κατάπινε.Να φάει κάτι άλλο επίσης ούτε λόγος.Αν πιεστεί μετά δεν τρώει τίποτα από  αντιδραση ακόμα  κι αν πειναει.Αλλωστε δεν εγκρίνω τακτικές "βασανιστήριων" τύπου "αν πεινάσει θα φαει".Δεν ίσχυει αυτό για όλα τα παιδιά πόσο άλλο αν το θέμα είναι αναπτυξιακό.Ο αναπτυξιολογος λέει ότι όλο αυτό έχει να κάνει με το αισθητηριακό κομμάτι και ότι κάποια στιγμή θα αρχίσει να μασάει.Νερο δεν θέλει να πιει επίσης του βάζω μέσα στο γάλα που ευτυχώς γάλα πίνει αρκετό.Ειχε κάνεις σας ανάλογο πρόβλημα;Και αν ναι πως το αντιμετωπίσατε;Ανησυχώ πολύ και δεν ξέρω πια τι άλλο να κάνω,θα ήθελα τα φώτα σας παρακαλώ.Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.
         
      • Από bebe-q,
        Έχω 2 αγοράκια,2,5 το μικρό,3,5 το μεγάλο,στα οποία μου διέγνωσαν Αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας (με αυξημένο όμως,ευτυχώς, νοητικό επίπεδο ) και πρέπει να κάνουν τις σχετικές συνεδρίες τους,που όμως, όσοι γνωρίζετε σχετικά,θα ξέρετε οτι κοστίζουν μιά περιουσία.
        Γνωρίζει κάποιος απο εσάς κάποια δημόσια υπηρεσία που να παρέχει εργοθεραπείες λογοθεραπείες ψυχοθεραπείες κτλ δωρεάν?
        Ψάχνοντας σχετικά έμαθα οτι ίσως δικαιούνται κάποια επιδόματα πρόνοιας κτλ.
        Αλλα αυτά,καθυστερούν πάαααααααρα πολύ να φτάσουν στα χέρια μας αν τελικά μας τα εγκρίνουν ωστε να κάνω ένα πρόγραμμα και να πώ οτι μπορώ να τους ξεκινήσω σε ιδιωτικό κέντρο.Καταλαβαίνετε οτι καλό θα ήταν να είμαστε συνεπείς σ'αυτό.
        Δεν διαθέτουμε ωστόσο,παρα έναν βασικό μισθό στο σπίτι.Και 0 κεφάλαιο για να πώ οτι ξεκινάω,κι όταν μου τα επιστρέψει το ταμείο μου,συνεχίζω.
        Όποιος γνωρίζει κάτι,ας βοηθήσει.Ευχαριστώ.
      • Από SOPHIA83,
        γειά σας . ο μικρός μου γιος είναι 23 μηνών. πριν ένα μήνα μια αναπτυξιολόγος μου είπε να του κάνω εργοθεραπεία και λογοθεραπεία γιατί αν και είναι μικρός έχει σημάδια του αυτισμού. έχει περιορισμένη βλεματική επαφή, δεν εκτελεί πολλές εντολες και ανταποκρίνεται μόνο στα ενδιαφεροντά του (γάλα,μπάνιο,βόλτα κτλ...) .δεν έχει μιλήσει ακόμα (μόνο μπαμπαλίσματα ) και όταν θέλει κάτι μας τραβάει από το χέρι και μας οδηγεί σε αυτό. έχει και μερικά καλά σημάδια ..δεν κάνει επαναλαμβανόμενες κινήσεις,δεν έχει εμμονές, μας αντιγράφει και μερικές φορές παίζει με τον αδερφό του .
        ελπίζω να είναι μια προσωρινή αδιαφορία και οχι αυτισμός...
        έχετε ακούσει παρόμοιες περιπτώσεις αδιαφορίας?
        ξέρετε πόσο βοηθάει η εργοθεραπεία τον αυτισμό?
      • Από Athanase,
        Καλημέρα αγαπητοί!
         
        Χαίρομαι πολύ που σας βρήκα
         
        Ελπίζω να είστε όλοι καλά και να αντέχετε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
         
        Γράφω τα παρακάτω γιατί ήθελα πρωτίστως να βάλω σε μία σειρά τις σκέψεις μου, αλλά και να μοιραστώ προβληματισμούς και -ίσως;- να ακούσω σκέψεις από άλλους γονείς.
         
        Έχουμε ένα αγοράκι, τώρα θα γίνει 16 μηνών. Το λατρεύουμε όσο δεν γίνεται - σκεφτείτε ότι ενώ ποτέ δεν είχα κάποια ιδιαίτερη έλξη προς τα μωρά και έλεγα πως αν κάνω παιδί θα ήθελα κόρη, είμαι από την πρώτη στιγμή ερωτευμένος με το γιο μου... Εδώ δε κι ένα χρόνο η πιο πολύτιμη στιγμή της ημέρας, κάθε μέρα, είναι όταν μπαίνω στη μπανιέρα μαζί του για να το κάνω μπανάκι.
         
        Ο γιος μου, λοιπόν, είναι ένα απίστευτα γλυκό παιδάκι. Χαμογελαστό από τη στιγμή που θα ξυπνήσει μέχρι που θα τον βάλουμε για ύπνο, πονηρούλης (το πώς κάνει τον αδιάφορο πριν κάνει 'επίθεση' στη μαμά του είναι να σκας στα γέλια),τρυφερός (με τη μαμά του, και περισσότερο όταν είναι κουρασμένος - με εμένα περισσότερο έρχεται για να τον πετάξω στον αέρα), περίεργος για όλα, δείχνει συναισθήματα (χαρά αλλά και λύπη με κάποιες μουσικές) αλλά...
         
        16 μηνών λοιπόν και:
        -δεν μιλάει. Βγάζει κάποια ηχάκια, πού και πού θα κάνει ένα "μπαουμπά" και "μαμ" ή τέτοια, κάνει "πρρρρρ" και όταν τρέχει τριγύρω στο σπίτι βγάζει φωνούλες χαράς, αλλά μέχρι εκεί. Α, και αρκετές φορές όταν δυσαρεστείται από κάτι κάνει τεταμένα "μμμμμμ!".
        -δεν περπατάει. Άργησε να μπουσουλήσει γιατί -συνειδητοποιήσαμε- γλίστραγε στα πατώματα, αλλά μόλις βάλαμε μοκέτες μπουσούλησε με τη μία. Σηκώνεται και περπατάει πλαγίως πιασμένος από έπιπλα ή, εσχάτως, τον τοίχο, κάνει βηματάκια -όχι φοβερά πρόθυμα- όταν τον κρατάμε και από τα δύο χεράκια, καβαλάει έπιπλα και παιχνίδια, ανεβαίνει σε καναπέδες τραπέζια και άλλα αλλά μέχρι εκεί και πάλι.
        -δεν δείχνει. Αν δείξεις θα γυρίσει να κοιτάξει τις περισσότερες φορές.
        -δεν χαιρετάει (όχι ότι έχουμε δοκιμάσει να το κάνουμε εμείς προς αυτόν πολλές φορές πάντως)
        -δεν μοιράζεται. Παίζει πολύ χαρούμενος με πολλά παιχνίδια αλλά δεν μας έχει δώσει ποτέ κάτι.
        -με άλλα παιδάκια δεν έχει πολλές επαφές και γιατί δεν ξέρουμε ανθρώπους με μωρά στην ηλικία του και γιατί τώρα ελέω κορωναϊού λεχει σταματήσει και η παιδική χαρά. Την τελευταία φορά που πήγε η νταντά του μας είπε πως αγκαλιάστηκε με ένα άλλο μωράκι πάντως, και δείχνει τρελλό ενδιαφέρον για φωτογραφίες μωρών.
        -δύσκολα θα γυρίσει στο όνομά του, και κυρίως στα "χχχ, έλα εδώ" ή "χχχ, κοίτα!". Γυρίζει σε ξαφνικούς θορύβους (π.χ. όταν πέσει κάτι ή αν είμαστε στο μπαλκόνι και περάσει μοτοσυκλέτα θα σκύψει να την κοιτάξει).
        -Αν τον φωνάξω, άλλες φορές θα έρθει όσο πιο γρήγορα μπορεί προκειμένου να παίξουμε, αλλά αν τύχει και παίζει με κάποιο από τα παιχνίδια του συνήθως θα με αγνοήσει.
        -Μας χαμογελάει, μας κοιτάει στα μάτια, μας γελάει.

        Κάτι άλλο που έχω προσέξει, αλλά δυστυχώς δεν έχω μέτρο σύγκρισης, είναι ότι δεν κάθεται και πολύ στην αγκαλιά. Γενικώς είναι πολύ δραστήριος και ζουζούνι οπότε συνήθως αν πας να τον κρατήσεις θέλει να κατέβει για να παίξει. Αυτό όμως δεν συμβαίνει πάντα - υπάρχουν στάνταρ στιγμές που κάθεται και για αρκετή ώρα - τις προάλλες που πήγαμε βόλτα στο πάρκο π.χ. τον είχαμε αγκαλιά για μπόλικη ώρα, στην μπανιέρα που τον κάνω μπάνιο ή λίγο πριν που τον κρατάει η μαμά του για να κάνω εγώ το δικό μου μπάνιο, και κάποιες φορές έρχεται και χώνεται στην αγκαλιά (κυρίως της μαμάς) όταν καθόμαστε στο πάτωμα. Του αρέσει και να κοιμάται μαζί μας και συνήθως θα κολλήσει πάνω μου.
         
        Επίσης έχει καλή -νομίζω, και πάλι δεν έχω μέτρο σύγκρισης- βλεμματική επαφή - όταν παίζουμε, όταν τον κρατάμε, όταν του κάνουμε αστειάκια αλλά ακόμα και όταν παίζει μόνος του και γυρίσει να μας κοιτάξει. Μέχρι πριν λίγο καιρό στη μπανιέρα ξάπλωνε και γύριζε να με κοιτάξει - τώρα είναι πιο παιχνιδιάρης και δεν κάθεται ξαπλωμένος για πολύ (θέλει να πιάνει την κεφαλή του ντους για να πιει νερό!), αλλά και πάλι δεν φάινεται να έχει πρόβλημα να με κοιτάξει στα μάτια.
         
        Θα προσθέσω κι άλλα αν μου έρθουν, αλλά νομίζω πως έχουμε αρκετά σαφή σημάδια πως είναι στο φάσμα. Ίσως βέβαια απλά να είναι λίγο πίσω και μέσα στα όρια, αλλά τα red flags υπάρχουν. Δυστυχώς, ενώ είχαμε ραντεβού με αναπτυξιολόγο, έσκασε η καραντίνα κι έκλεισε το ιατρείο...
         
        Ακόμα βέβαια και να βγει ότι το παιδάκι μας είναι στο φάσμα, καταλαβαίνω ότι δεν είναι το τέλος του κόσμου - κάθε άλλο. Έχω ένα καλό φίλο ο οποίος είναι στο φάσμα και, εκτός του ότι δεν θα το καταλάβαινα αν δεν μου το είχε πει, ο άνθρωπος είναι ιδιοφυία (στην κυριολεξία), πολύ επιτυχημένος και με μία ευτυχισμένη οικογέναια, οπότε...
         
        Να πω πως το παιδάκι γενήθηκε με καισαρική λίγες μέρες πριν τους 9 μηνες, χαμηλό σχετικά βάρος. Γενικά έως τώρα παλεύουμε με το βάρος του (είναι απελπιστικά χαμηλά, και μάλιστα όταν κάποια στιγμή άρχισε να ανεβαίνει η γιατρός του μας έδωσε ελεεινές διατροφικές συμβουλές που τον ξανάριξαν... και ήταν και αναπτυξιολόγος!), ενώ ταυτόχρονα είναι και πολύ ψηλός.
         
        Σε αναμονή του ραντεβού όταν αυτό γίνει με τον ειδικό, ήθελα να ρωτήσω: τί θα μπορούσα να κάνω στην ηλικία του; Τί παιχνίδια και δραστηριότητες θα συνιστούσατε;
         
        Αυτά τα ολίγα και ευχαριστώ που με ακούσατε, ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ με το κατεβατό!