riniw 1980

Πολύ Έντονος Επηρρεασμός

    Recommended Posts

    Δεν ήθελα να αναπαράγω την ιστορία,προς Θεού...

    Η ..απορία μου;διαπίστωση; πείτε το όπως θέλετε ήταν γιατί να επηρρεαστώ τόσο και ήθελα να δω αν ήμουν μόνη...ευτυχώς δεν τρελλάθηκα-δηλαδή δεν ήμουν η μόνη που επηρρεάστηκε απο τέτοιες ιστορίες!

    Δεν διάβασα τη συνέχεια της ιστορίας Maiden 1 κι αυτό που είπε ο δικαστής τώρα απο σένα το είδα...πραγματικά κι εγω αυτό λέω..η χειρότερη τιμωρία τους θα είναι να ζήσουν ως τα βαθιά γεράματα και οι πράξεις τους να τους στοιχειώνουν...

    Αν και για να σου πω την αλήθεια,ντρέπομαι που το λέω...πρώτη φορά μου γεννήθηκε απο καρδιάς η επιθυμία να σκοτώσω...καταλαβαίνεις για τί βαθμό επηρρεασμού μιλάμε;

    Γι'αυτό όπως πρότειναν οι συμφορουμίτισσες ethy,boy'smam,Ellemphriem και Maiden1 σταματώ να ασχολούμαι με τέτοιες υποθέσεις και ειδήσεις...αφού ΔΕΝ μπορώ να κάνω κάτι όπως είπε και η προβατάκι θα δωσω απεριόριστη αγάπη στο δικό μου και αν υποπέσει στην αντίληψή μου οποιουδήποτε είδους κακοποίηση 1056 και Χαμόγελο του Παιδιού

     

    να τους στοιχειωνουν οι πραξεις? ποιος σου λεει οτι θα τους στοιχειωνουν?

     

    η βαθεια στην φυλακη να μην ξαναδουν το φως του ηλιου η βαθεια σε ενα ψυχιατρειο με ψηλα καγκελα

     

    παιδια αλλο η επιλοχειος καταθλιψη

    κι αλλο η καταθλιψαρα με ψυχωτικα συμπτωματα πακετο που προυπηρχαν προφανως ανεκαθεν και ξαναβγηκαν στην επιφανεια υστερα απο το ορμονικο σοκ μιας εγκυμοσυνης, η γυναικα αυτη προφανως ηταν τρελλη απο πριν, μην τα ριχνουμε τωρα στην μετα γεννας εποχη

     

    ουτε οσες γεννουν κινδυνευουν να καρυδωσουν το παιδι τους

    ο,τι εισαι απο πριν μπορει να μεγενθυνθει αλλα οχι οτι ξαφνικα τρελλαθηκε η αλλη και επνιξε 5 παιδια,,,

     

    ρινιω οταν γεννησα σκεφτομουν συνεχεια τετοια περιστατικα και εκλαιγα, ελεγα μα πως μπορουν καποιοι να βλαπτουν ενα βρεφος? η ιδεα και μονο με αρρωσταινε, με τον καιρο ηρεμησα,,,δηλαδη δεν σκεφτομουν απο μονη μου ολα τα αυτα τα ασχημα ως σκεψεις, απαγορευσα δε στον εαυτο μου να βλεπει η να ακουει ειδησεις που αφορουν τετοια περιστατικα

     

    ευθυνη εχουμε ολοι γιατι ολα αυτα τα τραγικα συμβαινουν κατω απο τη μυτη μας

     

    μας φτυνουν και λεμε βρεχει

    το βρεφος στην λερο,,,ολη η μικροκοινωνια εκει οικογενειας χωριου και γιατρωνν εχουν ευθυνη

    η αλλη που επνιξε 5 παιδια κι ο αντρας της δεν καταλαβε τιποτα φταει και αυτος

    οταν η γειτονισσα μας βαραει τα παιδια της κι εμεις δεν κανουμε κατι φταιμε κι εμεις

     

    μην βλεπεις τετοια πραγματα αν δεν μπορεις να κανεις κατι για να το σταματησεις, αυτη ειναι η γνωμη μου γι αυτα τα βιντεο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


     

    ευθυνη εχουμε ολοι γιατι ολα αυτα τα τραγικα συμβαινουν κατω απο τη μυτη μας

     

    μας φτυνουν και λεμε βρεχει

    το βρεφος στην λερο,,,ολη η μικροκοινωνια εκει οικογενειας χωριου και γιατρωνν εχουν ευθυνη

    η αλλη που επνιξε 5 παιδια κι ο αντρας της δεν καταλαβε τιποτα φταει και αυτος

    οταν η γειτονισσα μας βαραει τα παιδια της κι εμεις δεν κανουμε κατι φταιμε κι εμεις

     

     

    Συμφωνώ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τι μπορούμε να κάνουμε όμως? Ας πούμε ότι από το διπλανό διαμέρισμα ακούγονται φωνές και φανταζόμαστε ότι χτυπάνε τα παιδιά τους, τους φωνάζουν κτλ. Όχι σε σημείο να τα μαυρίζουν και να κινδυνεύει η ζωή τους, αλλά να φωνάζουν και να ρίχνουν σφαλιάρες (ή σβουριχτές) πότε πότε. Παίρνουμε τηλέφωνο στην Πρόνοια ή το Χαμόγελο του Παιδιού? Και τι θα γίνει? θα τους πάρουν μήπως τα παιδιά για να τα πάνε πού? σε ίδρυμα? ή μήπως θα τους κάνουν συστάσεις και αυτοί θα συμμορφωθούν?

     

    Αυτές τις μέρες έχω άρρωστη την κόρη μου. Δεν μπορεί να αναπνεύσει, έχει πυρετούς και χίλια δυο. Μετά από 4 μέρες ο πυρετός συνεχιζόταν γιατί η κόρη μου αρνούνταν να πιει την αντιβίωση κι όταν την έπινε με χίλια παρακάλια μετά από λίγο έκανε εμετό από τα νεύρα της και την έβγαζε. Η παιδίατρος μου είπε πως αν δεν πάρει την αγωγή θα πάει νοσοκομείο για ενδοφλέβιες κτλ. Ε λοιπόν άστραψα και βρόντηξα. ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΑ, αλλά έγινε το έλα να δεις, φώναξα, χτύπησα το χέρι στο τραπέζι, ούτε κι εγώ ξέρω τι έλεγα αλλά η μικρή ήπιε την αντιβίωση και μάλιστα την ήπιε και τις υπόλοιπες φορές που έπρεπε γιατί κατάλαβε ότι πια δεν την παίρνει να κάνει κόλπα. Αν μου έστελνε ένας γείτονας την αστυνομία γιατί φαντάστηκε πως το κακοποιώ, θα ήταν είχε δίκιο? Τέλος πάντων δεν είμαι περήφανη για τον εαυτό μου αλλά η ουσία είναι ότι το παιδί μου έγινε καλύτερα και γλιτώσαμε τα χειρότερα. Αλλά έτσι και ερχόταν η Πρόνοια, πώς θα τους έπειθα ότι εγώ φωνάζω για το καλό της?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τι μπορούμε να κάνουμε όμως? Ας πούμε ότι από το διπλανό διαμέρισμα ακούγονται φωνές και φανταζόμαστε ότι χτυπάνε τα παιδιά τους, τους φωνάζουν κτλ. Όχι σε σημείο να τα μαυρίζουν και να κινδυνεύει η ζωή τους, αλλά να φωνάζουν και να ρίχνουν σφαλιάρες (ή σβουριχτές) πότε πότε. Παίρνουμε τηλέφωνο στην Πρόνοια ή το Χαμόγελο του Παιδιού? Και τι θα γίνει? θα τους πάρουν μήπως τα παιδιά για να τα πάνε πού? σε ίδρυμα? ή μήπως θα τους κάνουν συστάσεις και αυτοί θα συμμορφωθούν?

     

    Αυτές τις μέρες έχω άρρωστη την κόρη μου. Δεν μπορεί να αναπνεύσει, έχει πυρετούς και χίλια δυο. Μετά από 4 μέρες ο πυρετός συνεχιζόταν γιατί η κόρη μου αρνούνταν να πιει την αντιβίωση κι όταν την έπινε με χίλια παρακάλια μετά από λίγο έκανε εμετό από τα νεύρα της και την έβγαζε. Η παιδίατρος μου είπε πως αν δεν πάρει την αγωγή θα πάει νοσοκομείο για ενδοφλέβιες κτλ. Ε λοιπόν άστραψα και βρόντηξα. ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΑ, αλλά έγινε το έλα να δεις, φώναξα, χτύπησα το χέρι στο τραπέζι, ούτε κι εγώ ξέρω τι έλεγα αλλά η μικρή ήπιε την αντιβίωση και μάλιστα την ήπιε και τις υπόλοιπες φορές που έπρεπε γιατί κατάλαβε ότι πια δεν την παίρνει να κάνει κόλπα. Αν μου έστελνε ένας γείτονας την αστυνομία γιατί φαντάστηκε πως το κακοποιώ, θα ήταν είχε δίκιο? Τέλος πάντων δεν είμαι περήφανη για τον εαυτό μου αλλά η ουσία είναι ότι το παιδί μου έγινε καλύτερα και γλιτώσαμε τα χειρότερα. Αλλά έτσι και ερχόταν η Πρόνοια, πώς θα τους έπειθα ότι εγώ φωνάζω για το καλό της?

     

     

    κακοποίηση συνίσταται όταν υπάρχουν εμφανή σημάδια όχι μια φορά που σε άκουσε ο γείτονας να φωνάζεις...

    αλοίμονο αν δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν οι ειδικοί την χρόνια κακοποίηση απο τη μια φορά που βγήκες λίγο εκτός ορίων-νομίζω όλες οι μαμάδες πάνω κάτω το έχουν πάθει.

    Μην συγχέεις λοιπόν αυτό,με το να βλέπεις ένα παιδί μελανιασμένο και χτυπημένο συνεχόμενα...νομίζω μπορείς να ξεχωρίσεις και στον γείτονα αν κακοποιεί το παιδί του ή οχι..


    io6Qp3.png

    g3BCp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    να τους στοιχειωνουν οι πραξεις? ποιος σου λεει οτι θα τους στοιχειωνουν?

     

    η βαθεια στην φυλακη να μην ξαναδουν το φως του ηλιου η βαθεια σε ενα ψυχιατρειο με ψηλα καγκελα

     

    παιδια αλλο η επιλοχειος καταθλιψη

    κι αλλο η καταθλιψαρα με ψυχωτικα συμπτωματα πακετο που προυπηρχαν προφανως ανεκαθεν και ξαναβγηκαν στην επιφανεια υστερα απο το ορμονικο σοκ μιας εγκυμοσυνης, η γυναικα αυτη προφανως ηταν τρελλη απο πριν, μην τα ριχνουμε τωρα στην μετα γεννας εποχη

     

    ουτε οσες γεννουν κινδυνευουν να καρυδωσουν το παιδι τους

    ο,τι εισαι απο πριν μπορει να μεγενθυνθει αλλα οχι οτι ξαφνικα τρελλαθηκε η αλλη και επνιξε 5 παιδια,,,

     

    ρινιω οταν γεννησα σκεφτομουν συνεχεια τετοια περιστατικα και εκλαιγα, ελεγα μα πως μπορουν καποιοι να βλαπτουν ενα βρεφος? η ιδεα και μονο με αρρωσταινε, με τον καιρο ηρεμησα,,,δηλαδη δεν σκεφτομουν απο μονη μου ολα τα αυτα τα ασχημα ως σκεψεις, απαγορευσα δε στον εαυτο μου να βλεπει η να ακουει ειδησεις που αφορουν τετοια περιστατικα

     

    ευθυνη εχουμε ολοι γιατι ολα αυτα τα τραγικα συμβαινουν κατω απο τη μυτη μας

     

    μας φτυνουν και λεμε βρεχει

    το βρεφος στην λερο,,,ολη η μικροκοινωνια εκει οικογενειας χωριου και γιατρωνν εχουν ευθυνη

    η αλλη που επνιξε 5 παιδια κι ο αντρας της δεν καταλαβε τιποτα φταει και αυτος

    οταν η γειτονισσα μας βαραει τα παιδια της κι εμεις δεν κανουμε κατι φταιμε κι εμεις

     

    μην βλεπεις τετοια πραγματα αν δεν μπορεις να κανεις κατι για να το σταματησεις, αυτη ειναι η γνωμη μου γι αυτα τα βιντεο

     

    αυτό κατάλαβα κι εγω...για τα αγγελούδια που χάθηκαν δεν μπορώ να κάνω τίποτα πλεον...για να μη χαθούν όμως άλλα μπορώ και ΥΠΟΧΡΕΟΥΜΑΙ να κάνω ο,τι μπορώ


    io6Qp3.png

    g3BCp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Τι μπορούμε να κάνουμε όμως? Ας πούμε ότι από το διπλανό διαμέρισμα ακούγονται φωνές και φανταζόμαστε ότι χτυπάνε τα παιδιά τους, τους φωνάζουν κτλ. Όχι σε σημείο να τα μαυρίζουν και να κινδυνεύει η ζωή τους, αλλά να φωνάζουν και να ρίχνουν σφαλιάρες (ή σβουριχτές) πότε πότε. Παίρνουμε τηλέφωνο στην Πρόνοια ή το Χαμόγελο του Παιδιού? Και τι θα γίνει? θα τους πάρουν μήπως τα παιδιά για να τα πάνε πού? σε ίδρυμα? ή μήπως θα τους κάνουν συστάσεις και αυτοί θα συμμορφωθούν?

     

    Αυτές τις μέρες έχω άρρωστη την κόρη μου. Δεν μπορεί να αναπνεύσει, έχει πυρετούς και χίλια δυο. Μετά από 4 μέρες ο πυρετός συνεχιζόταν γιατί η κόρη μου αρνούνταν να πιει την αντιβίωση κι όταν την έπινε με χίλια παρακάλια μετά από λίγο έκανε εμετό από τα νεύρα της και την έβγαζε. Η παιδίατρος μου είπε πως αν δεν πάρει την αγωγή θα πάει νοσοκομείο για ενδοφλέβιες κτλ. Ε λοιπόν άστραψα και βρόντηξα. ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΑ, αλλά έγινε το έλα να δεις, φώναξα, χτύπησα το χέρι στο τραπέζι, ούτε κι εγώ ξέρω τι έλεγα αλλά η μικρή ήπιε την αντιβίωση και μάλιστα την ήπιε και τις υπόλοιπες φορές που έπρεπε γιατί κατάλαβε ότι πια δεν την παίρνει να κάνει κόλπα. Αν μου έστελνε ένας γείτονας την αστυνομία γιατί φαντάστηκε πως το κακοποιώ, θα ήταν είχε δίκιο? Τέλος πάντων δεν είμαι περήφανη για τον εαυτό μου αλλά η ουσία είναι ότι το παιδί μου έγινε καλύτερα και γλιτώσαμε τα χειρότερα. Αλλά έτσι και ερχόταν η Πρόνοια, πώς θα τους έπειθα ότι εγώ φωνάζω για το καλό της?

     

    Ψιτ το'χω κανει και εγω.....;)....δεν εισαι μονη σου.


    Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγω ειχα παθει σοκ πραγματικα οταν το πουλακι της μικρης μου εκλεισε και επρεπε να το καθαριζω καλυτερα. Οποτε το τεντωνα και αναγκαστηκα εβλεπα την τρυπουλα της η οποια βρε κοριτσια ηταν μικροτερη απο το νυχι του μικρου μου δαχτυλου και οχι το νυχι στο δερμα αυτο που προεξεχει. εκει επαθα φρικη σκεφτηκα πως μπορεις να βιασεις ετσι με τι; με οδοντογλυφιδα; ποσο κακος μπορει να εισαι, γιατι ενταξει πες οτι δεχομαι ενας βιαστης εχει "αναγκη" να βαλει καπου με βια το μοριο του, μια "μικρη" περιοχη χρειαζετε καποιο αντικειμενο για να γινει, πως μπορεις να το κανεις αυτο; εδω τα μωρα κλαινε και τρεχουμε να τα παρηγορησουμε σε τετοιες συνθηκες προφανως θα σπαραζει πως αντεχουν τον ηχο;

    μου ειχε γινει εμμονη οσες φιλες μου ερχοντουσαν σπιτι τους το εδειχνα και ελεγα κοιταξτε υπαρχει κοσμος που τη βρισκει να κανει τετοια εγκληματα και δως του κλαμα ασταματητο. μια κοπελα με συνεφερε ειχα παρανοησει τελειως πολλες φορες σκεφτομουν και για τον αντρα μου ασχημα πραγματα. τωρα σκεφτομαι μονο πως θα εχω το παιδι μου καλα και πως να το προφυλλαξω αλλιως δεν μπορω να το διαχειρηστω ολο κλαιω και ψυχοπλακωνομαι.

    και για να κλεισω το μεγαλο αυτο ποστ θεωρω οτι μονο οταν εχεις παιδι να το βλεπεις να αλληλεπιδρας μαζι του καταλαβαινεις τα εγκληματα των παιδεραστων, ατεκνος κατανοεις το εγκλημα αλλα δεν μπαινεις στο πετσι του θυματος γι αυτο και τις μητερες τις επηρεαζουν τοσο πολυ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Έτσι ακριβώς...αυτή η ιστορία μ' έχει στοιχειώσει.

    Γενικά, σε ότι αφορά παιδιά έχω γίνει πλέον υπερβολικά ευαίσθητη.

     

    Κι εγω το ιδιο με τη Λερο. Δεν μπορω να το βγαλω το αγγελουδι απο το μυαλο μου...


     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εγω ειχα παθει σοκ πραγματικα οταν το πουλακι της μικρης μου εκλεισε και επρεπε να το καθαριζω καλυτερα. Οποτε το τεντωνα και αναγκαστηκα εβλεπα την τρυπουλα της η οποια βρε κοριτσια ηταν μικροτερη απο το νυχι του μικρου μου δαχτυλου και οχι το νυχι στο δερμα αυτο που προεξεχει. εκει επαθα φρικη σκεφτηκα πως μπορεις να βιασεις ετσι με τι; με οδοντογλυφιδα; ποσο κακος μπορει να εισαι, γιατι ενταξει πες οτι δεχομαι ενας βιαστης εχει "αναγκη" να βαλει καπου με βια το μοριο του, μια "μικρη" περιοχη χρειαζετε καποιο αντικειμενο για να γινει, πως μπορεις να το κανεις αυτο; εδω τα μωρα κλαινε και τρεχουμε να τα παρηγορησουμε σε τετοιες συνθηκες προφανως θα σπαραζει πως αντεχουν τον ηχο;

    μου ειχε γινει εμμονη οσες φιλες μου ερχοντουσαν σπιτι τους το εδειχνα και ελεγα κοιταξτε υπαρχει κοσμος που τη βρισκει να κανει τετοια εγκληματα και δως του κλαμα ασταματητο. μια κοπελα με συνεφερε ειχα παρανοησει τελειως πολλες φορες σκεφτομουν και για τον αντρα μου ασχημα πραγματα. τωρα σκεφτομαι μονο πως θα εχω το παιδι μου καλα και πως να το προφυλλαξω αλλιως δεν μπορω να το διαχειρηστω ολο κλαιω και ψυχοπλακωνομαι.

    και για να κλεισω το μεγαλο αυτο ποστ θεωρω οτι μονο οταν εχεις παιδι να το βλεπεις να αλληλεπιδρας μαζι του καταλαβαινεις τα εγκληματα των παιδεραστων, ατεκνος κατανοεις το εγκλημα αλλα δεν μπαινεις στο πετσι του θυματος γι αυτο και τις μητερες τις επηρεαζουν τοσο πολυ

     

    μάλλον έχεις δίκιο...και πριν φρικάριζα αλλά δεν με άγγιζε...πέρναγε,που λένε,και δεν ακούμπαγε...τώρα ακουμπάει και καίει..τσουρουφλίζει..


    io6Qp3.png

    g3BCp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τι μπορούμε να κάνουμε όμως? Ας πούμε ότι από το διπλανό διαμέρισμα ακούγονται φωνές και φανταζόμαστε ότι χτυπάνε τα παιδιά τους, τους φωνάζουν κτλ. Όχι σε σημείο να τα μαυρίζουν και να κινδυνεύει η ζωή τους, αλλά να φωνάζουν και να ρίχνουν σφαλιάρες (ή σβουριχτές) πότε πότε. Παίρνουμε τηλέφωνο στην Πρόνοια ή το Χαμόγελο του Παιδιού? Και τι θα γίνει? θα τους πάρουν μήπως τα παιδιά για να τα πάνε πού? σε ίδρυμα? ή μήπως θα τους κάνουν συστάσεις και αυτοί θα συμμορφωθούν?

     

    Αυτές τις μέρες έχω άρρωστη την κόρη μου. Δεν μπορεί να αναπνεύσει, έχει πυρετούς και χίλια δυο. Μετά από 4 μέρες ο πυρετός συνεχιζόταν γιατί η κόρη μου αρνούνταν να πιει την αντιβίωση κι όταν την έπινε με χίλια παρακάλια μετά από λίγο έκανε εμετό από τα νεύρα της και την έβγαζε. Η παιδίατρος μου είπε πως αν δεν πάρει την αγωγή θα πάει νοσοκομείο για ενδοφλέβιες κτλ. Ε λοιπόν άστραψα και βρόντηξα. ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΑ, αλλά έγινε το έλα να δεις, φώναξα, χτύπησα το χέρι στο τραπέζι, ούτε κι εγώ ξέρω τι έλεγα αλλά η μικρή ήπιε την αντιβίωση και μάλιστα την ήπιε και τις υπόλοιπες φορές που έπρεπε γιατί κατάλαβε ότι πια δεν την παίρνει να κάνει κόλπα. Αν μου έστελνε ένας γείτονας την αστυνομία γιατί φαντάστηκε πως το κακοποιώ, θα ήταν είχε δίκιο? Τέλος πάντων δεν είμαι περήφανη για τον εαυτό μου αλλά η ουσία είναι ότι το παιδί μου έγινε καλύτερα και γλιτώσαμε τα χειρότερα. Αλλά έτσι και ερχόταν η Πρόνοια, πώς θα τους έπειθα ότι εγώ φωνάζω για το καλό της?

     

    καμια σοβαρη προνοια δεν ερχεται να σου παρει το παιδι, ερχεται στα σοβαρα κρατη να ακουσει στηριξει βοηθησει την οικογενεια να βρει την λυση της

    και πιστεψε με το εμπειρο ματι καταλαβαινει παρα πολλα,,,

     

    εχω παρει το χαμογελο του παιδιου και το προσεγγισαν το θεμα πολυ καλα πολλοι γονεις που ειναι στα ορια τους χρειαζονται κατι καποιον σαν πυξιδα για να δουν που βρισκονται και τι βοηθεια να ζητησουν, σαφως και δεν ειμαστε ολοι καθαρματα,,,η προνοια ειναι σε θεση να το ξεχωρισει και να το εκτιμησει οταν χρειαζεται

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Η Πρόνοια θα έρθει και θα εξετάσει και άλλα πράγματα και δεν θα βασιστεί μόνο σε μία καταγγελία για φωνές.

     

    Θεωρώ ότι όταν κάποιος χάνει τον έλεγχο στα παιδιά του τότε έχει χάσει τον έλεγχο και σε άλλα πράγματα (πχ. σπίτι, καθαριότητα κτλ) και δεν εννοώ σκόνη σε κάποια σημεία και ακατάστατο σαλόνι αλλά γενικά η εικόνα των παιδιών, της οικογένειας και του σπιτιού μαρτυρά ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά. Σε πολλές περιπτώσεις ακούω να λένε για κακοποιημένα παιδιά ότι ζούσαν σε άθλιες συνθήκες κτλ κτλ.

     

    Επίσης μία ένδειξη κακοποίησης είναι η αμέλεια των επισκέψεων στον παιδίατρο. Σε τέτοιες περιπτώσεις ποιός θα πάει το παιδί του στον παιδίατρο όταν ξέρει ότι θα το γδύσει και θα εξετάσει τα πάντα και το πιπί του; Δεν ξέρω για τον δικό σας γιατρό αλλά η δικιά μας όταν την πηγαίνω (μικρή και μεγάλη) μαζί με ΩΡΛ και καρδιά ρίχνει και μια ματιά σε πιπί και πωπό.

     

    Αυτό με το φάρμακο το έχω κάνει κι εγώ. Δεν της φώναξα, δεν την χτύπησα, την έβαλα κάτω και την καβάλησα κρατώντας τα μάγουλά της ώστε να μείνει ανοιχτό το στόμα. Αν μ'έβλεπε κανείς μπορεί και να μ'έκραζε αλλά έτσι έπρεπε να γίνει, είχε ωτίτιδα κι εγώ έπρεπε να το προλάβω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα