Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

θελω παιδι, δεν θελει εκεινος λογω κρισης


Recommended Posts

Κορίτσια καλημέρα!

Διάβασα τα μηνύματα σας και ειλικρινά χαίρομαι που κάπου και εγώ μπορώ να πώ την αγωνία μου . Βλέπετε, οι γνωστοί και οι φίλοι δεν είναι πάντοτε οι καλύτεροι ακροατές!!!

Έχω βρεθεί και εγώ άνεργη και ξέρω πολύ καλά πως είναι η ψυχολογία κάποιου , προσωπικά πέρασα απο τα πρόθυρα της κατάθλιψης και δεν λέω ο άνθρωπος μου με στήριξε , αλλά κάποιες φορές ένοιωθα τελέιως μόνη και ξένη. Εκέινος είχε μια πολύ καλή δουλειά ήταν και πολύ ενθουσιασμένος με αυτή και εγώ είχα χάσει την δουλειά μου , που τόσο αγαπούσα και που στην Ελλάδα της κρίσης δεν υπήρχε περίπτωση να την ξανακάνω όσο και εαν προσπαθούσα! Εννοείτε 'οτι σαν ζευγάρι εκείνη την περίοδο ,που δεν είναι και τόσο μακρινή, περάσαμε παααρα πολλά ! ειδικά εάν υπολογίσεις και κάτι προβλήματα με οικογένειες αστα να πάνε! Κοντέψαμε να χωρήσουμε ουκ ο λίγες φορές αλλά υπήρχε αγάπη όπως αποδείχτηκε και ο Θεός που μου έλεγε μέσα μου άντεξε- μείνε!

 

Εγώ καταλαβαίνω τους άντρες σας που αγονοιούν λόγω της οικονομικής ανασφάλειας. Για έναν 'αντρα είναι πολυ σημαντικό να νοιώθει ότι μπορεί να στηρίξει την οικογένεια του . Εμείς μέναμε μαζί όταν έμεινα χωρίς δουλειά και απο την αρχή δεν έιχαμε δικά σου και δικά μου . ότι ερχόταν στο σπίτι έμπαινε στο ''κοινό ταμείο'' . Παρ'όλα αυτά εγω ένοιωθα μισή , άρρωστη και χάλια όταν τον έβλεπα να φέυγει για την δουλειά του περιποιημένος και γεμάτος και εγώ έμενα πίσω αγκαλιά με τον υπολογιστή να κολλάω βιογραφικά. Έπειτα ένας άντρας ψυχολογικά και μόνο νοιώθει την ανάγκη να αισθάνεται ικανός , να μην ξέρει ότι αύριο το παιδί του θα πάει σχολέιο και μπορεί να μην έχει να του δώσει να πάρει τυρόπιτα που λέει ο λόγος.

Θα μου πείτε παλαιότερα , πως μεγαλώνανε παιδιά χωρίς πολλά πολλά ? Εμείς όμως πώς μεγαλώσαμε? Νοιώσαμε τισ ίδιες στερήσεις με τους παπούδες μας? Οι γονέις μας πώς μας μεγάλωσαν?

 

Φυσικά τα παιδιά είναι ευτυχία και πάντα καλοδεχούμενα εάν προκύψουν αλλά ταυτόχρονα τα παιδιά δεν είναι μόνο η εξασφάλιση ένος πιάτου φαγητού είναι η εξασφάλιση ότι θα έχει δυο γονέις μονιασμένους, αγαπημένους και ήσυχους ώστε να του αφιερωθούν ολοκληρωτικά για μια ζωή.

 

Κ κρίση φέρνει γκρίνια και έιναι λογικό έχει αλλάξει τις ζωές των πάντων ! Αν μη τι άλλο κάντε λίγο ακόμα υπομονή και δώστε λίγο χρόνο στους άντρες σας ( εάν και εφ'όσον υπάρχει γάμος στη μέση )να απορροφήσουν τα νέα δεδομένα και κάποιες φορές σκεφτείτε και την δικλη τους ψυχολογία - είμαι σίγουρη ότι το κάνετε , αφού τους αγαπάτε πολύ - και υπομονή......

Βρες τα υλικά των ονείρων στον θυσαυρό της καρδιάς σου...

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Να σας πώ τώρα και το δικό μου θεματάκι ....

 

Όπως σας είπα με τον άντρα μου, μιας και εδώ και ένα χρόνο έιμαστε και επίσημα παντρεμένοι , περάσαμε πολλά , ειδικά τα εργασιακά απο την πλευρά μου και τα οικογενειακά απο την πλευρά του ήταν χάααλια. Τσακωμοί , τσακωμοί κτλ, η πεθερά μου βλέπετε δεν είναι καθόλου θετική προς εμάς κ τον γάμο μας! Αποφασίσαμε λοιπόν , ότι η μόνη λύση να ξεφύγουμε ήταν να φύγουμε στο εξωτερικό , εκέινος είχε και έχει δουλειά που του δίνετε η ευκαιρία να φέυγει για καλύτερες συνθήκες. Δοξάζω κάθε μέρα τον Θεό για το δώρο που μας έκανε και δεν χωρίσαμε στα πολύ δύσκολα και που τώρα μακριά απο την Ελλάδα μεν , χτίζουμε με καλύτερες συνθήκες την ζωή μας!

 

Εδώ που είμαστε υπάρχει πρόσφορο 'εδαφος να κάνουμε παιδάκι έκείνος όμως το αναβάλει , βλέπετε φοβάται ότι θα περιοριστούμε ( όχι οικονομικά )επίσης είμαστε αι οι δυο νέοι λέει εγώ 26 και εκέινος 27 αλλά είναι γενικά υπερβολικά ώριμος! Εγώ βλέπω μωράκια φίλων και μέσα μου με την καλή έννοια πάντα ζηλέυω!

Ο άντρας μου αγαπάει πολύ τα παιδάκια εδώ μια σκυλίτσα έχουμε και την έχει σαν παιδί πόσο μάλλον ένα ζουζουνάκι που θα τριβελίζει ανάμεσα μας!Απλά το αναβάλει , έχουμε μαλώσει κ όλας 1-2 φορές και πολύ μάλιστα την μια απο αυτές. Έφτασε σε σημείο να μου πεί πως έαν εγώ το θέλω τόσο πολύ τότε και εκέινος το θέλει !

 

Το θέμα είναι ότι οι ανησυχίες του με φρικάρουν και εμένα κάποιες φορές , το ξέρω είμαστε νέοι ακόμα αλλά απο την άλλη σιγά την τεράστια ζωή που κάνουμε σπίτι γραφείο σπίτι , κανένα ποτο -φαγητό με φίλους , βολτούλες αυτά! Ούτε τα ταξίδι ατα πολλά πάμε και σας λέω εδώ και νταντά να χρειαστεί να έχουμε είναι π'αμθηνο λιγότερο απο 100 ευρώ το μήνα!

 

Δεν ξέρω τί να κάνω......:cry::cry::cry:

Βρες τα υλικά των ονείρων στον θυσαυρό της καρδιάς σου...

Link to comment
Share on other sites

Αν και δεν θέλω να χαλάσω το θέμα της helpp, θα πω σύντομα δύο λόγια.

eirini_88 το να κάνεις ένα παιδί είναι τελείως διαφορετικό από το να κάνετε ένα παιδί με τον σύντροφο σου που αγαπάς και σε αγαπάει. Το λογικό είναι να ακούμε και την γνώμη του συντρόφου μας. Αλλιώς δεν θα ήμασταν με ανθρώπους αλλά με μαριονέτες. Εγώ όταν παντρεύτηκα, στα 27, λόγω των ευχών και της γενικής εύθυμης κατάστασης κάπου το σκεφτόμουν αλλά όταν μετά τον γάμο το συζητήσαμε με τον σύζυγό μου, το γεγονός ότι ακόμα δεν ήθελε, στα 29, ήταν και το σημείο που έληξαν οι συζητήσεις. Μα αφού δεν ήθελε, με το ζόρι? Αυτά τα πράγματα απαιτούν δύο. Έβλεπα όμως ότι με τον καιρό ωρίμαζε μέσα του και ενα χρόνο μετά ξεκινήσαμε τις προσπάθειες.

Και εσένα βρε κοπέλα μου είναι 27 χρονών, όσο ώριμος και να είναι, είναι απόλυτα λογικό ακόμα να μην θέλει. Δε χρειάζεται να κάνεις υπερατλαντικά ταξίδια για να στέκει μία δικαιολογία. Η απόκτηση ενός μωρού πέρα από το ίδιο το εκπληκτικό γεγονός, έχει πολλές ευθύνες που σε αυτή την ηλικία μπορεί να μην θέλει. Εγώ σου προτείνω, να συζητάς με τον σύντροφό σου ότι σε απασχολεί αλλά να σέβεσαι και την δική του επιθυμία. Η απόφαση για την απόκτηση ενός παιδιού θέλει δύο!

Link to comment
Share on other sites

zouzou μου , δυστυχώς τα δεδομένα αλλάξαν για εμάς! Ανακαλύψαμε εχτές ότι έχω πολυκυστικές ωοθήκες και το μωράκι που απο ότι αποδείχθηκε και οι δυο τελικά το επιθυμούσαμε απλά ο καθλενας μας έιχε τις ανησυχίες του , θα απαιτήσει λίγο περισσότερη προσπάθεια απ 'ότι σκεφτόμασταν στην αρχή! Ευτυχώς ο άνθρωπος μου με αγαπάει ακι τον αγαπάω και θα το περάσουμε παρέα όλο αυτό !

Βρες τα υλικά των ονείρων στον θυσαυρό της καρδιάς σου...

Link to comment
Share on other sites

zouzou μου , δυστυχώς τα δεδομένα αλλάξαν για εμάς! Ανακαλύψαμε εχτές ότι έχω πολυκυστικές ωοθήκες και το μωράκι που απο ότι αποδείχθηκε και οι δυο τελικά το επιθυμούσαμε απλά ο καθλενας μας έιχε τις ανησυχίες του , θα απαιτήσει λίγο περισσότερη προσπάθεια απ 'ότι σκεφτόμασταν στην αρχή! Ευτυχώς ο άνθρωπος μου με αγαπάει ακι τον αγαπάω και θα το περάσουμε παρέα όλο αυτό !

 

Αχ καλέ μην αγχωνεσαι για αυτο! Και εγω εχω, και πανω απο τον μισο γυναικείο πληθυσμό! Αφού το ανακάλυψες χτες, τότε ούτε προβλημα στην περιοδο σου έχεις να υποθεσω, άρα δεν ειναι κάτι σοβαρό! Μην το σκέφτεσαι καθόλου!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

help μου η ιστορία της φίλης μου, που σου περιγράφει και ο άντρας σου, δεν είναι φαντασία που χρησιμοποιεί ως δικαιολογία, είναι ζωές πραγματικών ανθρώπων.

Να μην πιστέψεις ποτέ ότι δεν σε θέλει και η κρίση είναι δικαιολογία, ένας άνθρωπος που κερνάει απο χαρά πριν λίγα χρόνια επειδή έμεινες έγκυος, δεν είναι τύπος που δεν θέλει να κάνει παιδι. Το πιο πιθανό είναι αυτό που σου λέει να είναι και η πραγματικότητα.

Εννοείται πως υπάρχουν άνθρωποι που χρησιμοποιούν τέτοιες δικαιολογίες. Αλλά δε νομίζω ότι ο δικός σου είναι τέτοιος. Βλέπεις ότι πασχίζει να αυξήσετε το εισόδημά σας. Και αυτό πρέπει να του αναγνωριστεί.

Για μένα, αυτό που λες, να σε αφήσει να φύγεις, δεν ισχύει. Αν θες να φύγεις, πάρε το ρίσκο μόνη σου και πράξε αναλόγως. Γιατί περιμένεις να σε διώξει? Αν σε αγαπάει, γιατί να σε αφήσει να φύγεις? Υποσυνείδητα, δεν θες να πάρεις την ευθυνη της αποχώρησης, γιατί δεν ξέρεις και πως θα είσαι στο μέλλον. Μπορεί μέχρι τα 40 να μην έχεις βρει κανέναν, αλλά αν σε έχει διώξει αυτός, δεν θα κατηγορείς τον εαυτό σου που έφυγες.

Αν πιστεύεις πως πρέπει να φύγεις, θα το κάνεις εσύ και για σένα. Ελπίζω να με καταλαβαινεις.

Βλέπω όμως ότι και μόνη σου ξέρεις ότι ο άντρας σου είναι καλός, σε αγαπάει, και θέλει να κάνει οικογένεια μαζί σου. Απλά, μερικές φορές παρασύρεσαι από τα συναισθήματα και σε πιάνει πανικός.

Ξέρεις τι μπορεί να κάνεις? Γιατί δεν πας στον γυναικολόγο σου να σου λύσει και τις απορίες σχετικά με την ηλικία? Να σε δει ο άνθρωπος και να σου πει, σε τι φάση είσαι.

 

Εγώ τον καταλαβαίνω, γιατί, αν και μέχρι πρότινος, σπάταλη, δεν μπορώ να κάνω βήμα αν δεν έχω οικονομική σταθερότητα. Προσωπικά μιλάω πάντα, και εγώ στη θέση του θα προτιμούσα να περιμένω λιγάκι ακόμα.

Νομίζω αξίζει την υπομονή σου! Αλλά και πάλι, αυτό εσυ το ξέρεις καλύτερα!

εισαι ΘΕΑ!! αυτο εχω να πω!! εισαι απιστευτη.με αγγιξαν τοσο αυτα που ειπες!! οντως με παρασερνει το συναισθημα κ με πιανει πανικος.πνιγομαι σε μια κουταλια νερο .κ οντως νιωθω οτι δεν θελω να εχω την ευθυνη της αποχωρησης..κ ναι δεν μπορω να φυγω.τον αγαπω.μου κοβονται τα ποδια.ειμαι σιγουρη πως αν φυγω θα γυρισω παλι πισω κλαιγοντας μονη μου!! ειμαι σιγουρη.κ ναι παλευει..κ χτες παλι μιλουσαμε κ μου ειπε οτι δεν μπορει αυτην την στιγμη να σηκωσει το βαρος αυτο.δεν μποει να υποσχεθει τιποτα.τον ρωτησα αν αξιζει να τον περιμενω κ μου ειπε"πας καλα?κ που ξερω αν θα αλλαξουν τα πραγματα ή οχι..αν θα βρω κατι καλυτερο ή οχι..αυτο που ξερω ειναι οτι ειμαστε τσιμα τσιμα...δεν μπορω να αναλαβω αλλη ευθυνη αυτην την στιγμη"

οκ..ειπα...δεν μπορω να κανω κατι αλλο..μεσα σε ολα αυτα επισης μου ειπε κ κατι πολυ σημαντικο , οτι πιεζεται απο τα οικονομικα..εχει πηξει κ απο εμενα που ζηταω συνεχως παιδι!τον εχω πιεσει τρομερα λεει..οκ..κ σε αυτο δικιο μπορει να εχει.οταν το καταλαβαινω εκει κανω πισω.

επισης εχτες πηγα στον γυναικολογο κ βρηκε ωαριο ετοιμο να σπασει.ενδομητριο φυσιολογικο εως παχυ.κ μου λεει οτι ειμαι καλα..οτι ειμαι μια χαρα κ να μην αγωνομαι.απλα καλο θα ειναι να κανω ενα παιδι εως τα 35.ειμαι 34.δεν ξερω ρε κοριτσια ..κ οι γιατροι καποιες φορες σε αγωνουν.

 

ΚΑΛΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. Κ τον συμμεριζομαι..κ τον αντρα μου κ εμενα..τα λεμε τα λεμε, τα κουβεντιαζουμε, πουθενα δεν φτανουμε...πρεπει ομως εκεινος να συνελθει ΓΕΝΙΚΑ , ασχετα με το θεμα παιδι.στην συζητηση που κανουμε για το παιδι, του επισημαινω παντα οτι πρεπει γενικως να συνελθει για να μην αρρωστησει..στενοχωριεμαι που τον βλεπω κ ετσι.πιστευω πως θα πρεπε να ηταν λιγο πιο αισιοδοξος..ομως δεν μπορω να το αλλαξω αυτο..αν θελει εκεινος να ειναι εστι,δηλαδη να ξυπναει το πρωι μες στα μουτρα, να αναστεναζει κ να μην εχει ορεξη για τιποτα..οσα κ να του λες του αλλου αν δεν θελει ο ιδιος δεν γινεται τιποτα.απλα ευχομαι να πανε ολα καλα..κ να ειναι καλα εκεινος πρωτα απο ολα κ να μην παθει κατι..ειλικρινα μερικες φορες νιωθω οτι μπορει να εξαντληθει κ φοβαμαι μη παθει κατι.

Link to comment
Share on other sites

Σου έχω ξαναγράψει την άποψή μου, αλλά θα σου μιλήσω ακόμα μία φορά: ηρέμησε. Ο άντρας σου είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος, που νοιάζεται πραγματικά για 'σένα και το μέλλον σας. Το ότι είστε διαφορετικοί σαν χαρακτήρες (εκείνος πιο λογικός, αλλά ίσως πολύ διστακτικός, κι εσύ στο άλλο άκρο: ανυπόμονη έως παραλογισμού) δεν τον κάνει κακό και αδιάφορο. Κάθισε και σκέψου: λες τόσα πράγματα γι' αυτόν δημοσίως, (και επιτρέπεις απαντήσεις του στυλ "χώρισέ τον" κλπ), θα σου άρεσε να κάνει το ίδιο εκείνος σε ένα άλλο φόρουμ; Αλλά εγώ δεν πιστεύω ότι το κάνει. Νομίζω μάλιστα ότι σε αγαπάει περισσότερο από ό,τι εσύ εκείνον.

 

Δεν θέλεις να κάνεις παιδί έτσι, πίστεψέ με. Γιατί αν το κάνεις (εκβιαστικά, με έναν άνθρωπο που δεν σέβεσαι, που τον βλέπεις σαν σπερματοδότη - ή ακόμη χειρότερα, με τον όποιο επόμενο που θα γνωρίσεις) θα το βρίζεις (το παιδί σου, ναι) σε όλη σου τη ζωή. Θα μπαίνεις τότε εδώ και θα μας λες "και το αχάριστο το παιδί μου, που χαράμισα τη ζωή μου γι' αυτό, που χώρισα με τη μοναδική μου αγάπη" (τότε θα την ωραιοποιείς την τωρινή σου σχέση).

 

Ηρέμησε και προσπάθησε να διαπιστώσεις αν θέλεις, καταρχήν, να είναι η μητρότητα όλη σου η ζωή. Δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο όλη μέρα; Μήπως σου έχει γίνει ψύχωση; Τα έχεις σκεφτεί όλα αυτά καθόλου;

 

Σου τα λέω όλα αυτά γιατί πιστεύω πως το πρόσωπο που μας δείχνεις εδώ (και που μπορώ να πω ότι δεν εκτιμώ ιδιαίτερα) δεν είναι το πραγματικό σου. Πιστεύω ότι κάτι έχεις πάθει και πως χρειάζεσαι δύναμη για να βγεις από το αδιέξοδο. Γι' αυτό σου λέω: ηρέμησε. Δώσει χρόνο στον εαυτό σου να καταλάβεις τι θέλεις πραγματικά από τη ζωή (εκτός από παιδί, εντάξει; ). Δεν είσαι μία άδεια μήτρα, είσαι άνθρωπος. Πρέπει να θέλεις και άλλα πράγματα, δεν μπορεί.

 

Σύνελθε γιατί η ζωή είναι μικρή (και παιδάκι θα κάνεις, μην ανησυχείς).

 

 

 

(Όπως θα κατάλαβες, συμφωνώ απόλυτα με την Ζουζού, μόνο που τα είπα λίγο πιο ωμά).

βασικα με ενοχλησε λιγο αυτο που διαβασα ..εισαι ελευθερη να λες την αποψη σου.το ιδιο οπως κ εγω..δεν γνωριζεις καποια πραγματα για μενα οποτε εχεις βγαλει αρκετα λαθος συμπερασματα..καταρχην ολες στο φορουμ εδω εχουμε μπει για να μιλησουμε για κατι συγκεκριμενο..πιστευεις λοιπον οτι θα εμπαινα εδω να γραψω για κατι το οποιο εγω κανω στην καθημερινοτητα μου??πιστευεις οτι δεν εχω αλλες δραστηριοτητες.δεν θελω να πεισω κανεναν για το αν σκεφτομαι ή κανω αλλα πραγματα στην ζωη μου κ καταρχας δεν προκειται να αποκαλυψω σε ενα φορουμ τι κανω στην καθημεριοτητα μου για ευνοητους λογους.το φορουμ εχει τον σκοπο να αλαφρυνει κ να ακουμπησυομε λιγο τις σκεψεις μας οσον αφορα τα θεματα μητροτητας ..εγω τουλαχιστον για τετοιο φορουμ το "κοβω", οποτε κ γι αυτο θα μιλησω.αν ηθελα να μιλησω για κατι αλλο θα εμπαινα σε ενα αλλο φορουμ.εχω επικεντρωθει δηλαδη στο θεμα αυτο στο καταλληλο φορουμ..επισης δεν θεωρω οτι εκθετω τον ανθρωπο μου εφοσον δεν ξερεις καν ποια ειμαι..γι αυτο διατηρω την ανωνυμια μου..επισης με στενοχωρησε αρκετα το γεγονος που ενω δεν με γνωριζεις λες πως "δεν με εκτιμας" χχωρις να ξερεις τι αντθρωπος ειμαι, τι κανω στην ζωη μου κ πως χειριζομαι τις καταστασεις...οταν ενας ανθρωπος υποφερει απο μια σκεψη κ δρα μερικες φορες σπασμωδικα ή πανικοβαλλεται ειναι πολυ κριμα να ακουει οτι δεν τον εκτιμουν επειδη πολυ απλα εχει μια επιθυμια, που στην τελικη βρισκει εναν τοιχο κ δεν ειναι μονο αυτο.

τον ανθρωπο μου γενικως τον βοηθαω κ τον στηριζω τοσο που εκεινος πιστευω ισως να μην ειχε ασχοληθει..η δικη μου καρδια το γνωριζει αυτο.εδω περιοριζομαι να παραθετω τις αγωνιες μου, τις σκεψεις μου κ τα συναισθηματα μου οσον αφορα το θεμα μητροτητα.οποτε..χωρις φυσικα να ειναι επιθετικα ολα αυτα που σου γραφω..απλα παραθετω αυτο που ενιωσα απο αυτα που μου εγραψες, θα ηθελα να εκφερεις την αποψη σου για τον χαρακτηρα μου, αν με γνωριζες πραγματικα κ για μερικα χρονακια.

πιστεψε με στο φορουμ αν εχεις προσεξει μπαινω ελαχιστα..καθε μηνα περιπου.δεν ασχολουμαι μονο με αυτο αποκλειστικα..ευχομαι απλα ο.τι καλυτερο για ολους μας κ ολες μας εδω μεσα κ να συνεχισουμε να παλευουμε γι αυτα που προσδοκαμε απο την ζωη μας.

επισης οσον αφορα τις απαντησεις του στυλ "χωρισε τον.." δνε νομιζω πως εδωσα σημασια κ τοση σε ολα αυτα.εγω ξερω τον ανθρωπο μου, μερικες φορες ισως να νομιζω οτι δνε τον ξερω..ομως δεν θα χωριζα εναν ανθρωπο μονο κ μονο επειδη καποια στο φορουμ μυο ειπε την αποψη της..να τον χωρισω..εγω θα αποφασισω τι θα κανω βλεποντας κ κανοντας απο το ποια θα ειναι η πορια της σχεσης κ απο το τι εχω παρει κ τι εχω δωσει σε αυτην κ απο το τι μου δινει ολη αυτη η σχεση.απλα επιτρεπονται ολες οι αποψεις κ γι αυτο αλλωστε ειμαστε εδω.θα επρεπε να μιλησω ασχημα στην κοπελα που μου ειπε "χωρισε τον?" ..κ ναι εδω μπαινω κ γραφω τα γεγονοτα κ τα συναισθηματα μου ως προς αυτα, κ το εχω γραψει παρακατω οτι αμφιταλλαντευομαι αρκετες φορες για το πως θα το χειριστω..πιστευω οτι εχω ολο το δικαιωμα να αμφισβητω, να αμφιταλλαντευομαι κ να πιστευω αλλες φορες.δεν θα προγραμματισω κ αυτα που νιωθω..επισης αν δεν ηταν καλο παιδι ο αντρας μου, θα τον ειχα ηδη χωρισει κ μαλιστα δεν θα ηθελα εγω πρωτη να κανω παιδι μαζι του.για να επιμενω αυτο κατι σημαινει.

οπως επισης ενα ηθελα καποιον σπερματοδοτη κ αυτο επισης θα μπορουσα να το ειχα ηδη κανει..θα μπορουσα επισης να τρυπαγα κ προφυλακτικα κ να κανω κ πολλα αλλα ακομα, οπως εχω ακουσει εδω μεσα..αλλα δεν ανεχομαι τετοια ξευτιλικια..θα ντρεπομουν για τον ιδιο μου τον εαυτο..

τωρα πως γινεται να παραθετεις τις ανησυχιες σου σχετικα με ενα θεμα κ να σου λενε πως δεν σε εκτιμουν.συγχωρα με , αλλα δεν το καταλαβαινω..

θα χαρω να ακουσω κ παλι την αποψη σου.

Link to comment
Share on other sites

Καλημέρα!

Επειδη διάβασα το μήνυμα της laura, να ρωτήσω κάτι; Και συγγνώμη αν θυμίζω κάτι άσχημο. Στην προηγούμενη κυηση, το παιδάκι το έχασες η το εριξες? γιατι με μια γρηγορη ματιά, διάβασα οτι ήταν παλλινδρομη. Μπορείς να μου το διευκρινήσεις;

 

Laura, εννοείται πως συμφωνώ οτι υπάρχουν άνθρωποι σκαρτοι, αλλα πιστεύω οτι υπάρχουν άνθρωποι και άνθρωποι. Και μονο εμείς μπορούμε να διακρίνουμε το ήθος του καθενός. Η κοπέλα ειναι 34 χρόνων, πρέπει να μπορει να ξεχωρίσει αν αυτός ο άνθρωπος που εχει δίπλα της, δεν θέλει γενικα παιδι και την εκμεταλλεύεται, η απλα περιμένει μήπως καλυτερεψουν τα οικονομικά τους.

Δηλαδή, ναι μεν συμφωνώ μαζί σου αλλα πιστεύω οτι δεν ειναι όλοι ίδιοι. Ελπίζω σήμερα να έχεις βρει το ταίρι σου και να είσαι ευτυχισμένη!

 

Help, διάβασα κάποια μηνύματα σου και ας μου επιτρεψεις να σου πω τω εξής. Νομίζω οτι η ψυχολογική πιεση, δε σου επιτρέπει πάντα να σκεφτείς σοβαρά.

Κάπου διάβασα οτι όταν ο καλός σου έπαιρνε 1500 ευρω σου έλεγε, εμείς ποτε θα κάνουμε παιδάκι; Και εσυ δεν ήθελες. Τότε που δεν ήθελες εσυ, δεν έκανες. Τωρα που αυτός εχει ανασφάλεια, νομίζω πρέπει να το καταλάβεις. Γιατι ο λόγος που σου προβάλει, ειναι σοβαρός. Δεν εχει λεφτα. Και σε να μήνα δεν θα εχει και δουλεια. Και στα πόστ σου διάβασα οτι έχετε και δάνεια.

Εντάξει, υπάρχουν πολα ζευγάρια που παίρνουν το ρίσκο. Και καλα κάνουν, δεν διαφωνώ, αλλα αυτο ειναι προσωπική επιλογή του κάθε ανθρώπου. Εσένα ο σύντροφος σου, που σε αγαπά και τον αγαπάς, που περνάτε όμορφα και έχετε μια όμορφη σχέση, επιθυμεί να κανει παιδι όταν θα μπορει να το συντηρήσει, και όχι να ελπίζει να το συντηρήσει. Εφόσον λες οτι βοήθεια δεν υπάρχει απο πουθενα.

Νομίζω, χωρις να με παρεξηγήσεις, οτι σου εχει γίνει εμμονή και αν δεν περάσει το δικό σου είσαι ικανή να τα διαλυσεις ολα.

Βλέπω οτι μια γίνεσαι επιθετική και μιλάς πολυ άσχημα για τον σύντροφο σου και την αλλη σου βγαίνει αγαπη και κατανόηση.

Δεν μπορείς να φανταστείς ποσο άσχημο ειναι. Αυτο που είπε η Δρυαδα, φαντάζεσαι να έμπαινε σε ενα φόρουμ και να έλεγε: ναι την αγαπάω, αλλα παρα τα άθλια οικονομικά μας με πιέζει, δεν με καταλαβαίνει και με αγχωνε και τέτοια.

Εσυ ξέρεις τα οικονομικά σας. Αν ειναι άσχημα τότε δεν εχει άδικο.

Δεν μπορείς να φανταστείς ποσο καταλαβαινω την επιθυμία σου για παιδι. Αλλα μην αγεσαι και φέρεται μονο απο αυτο!

Για μένα, Ασε τα κλάματα, και την γκρίνια και κανε μια κουβέντα μαζί του!

Εννοω να βάλετε ενα πλάνο παρέα. Για δοκίμασε να του πεις, οτι Όκ, σε καταλαβαίνω, θα το αναβαλλουμε παρέα, αλλα ας δούμε πως θα φτιάξουμε το περιβάλλον για να καταφέρουμε να αποκτήσουμε ενα παιδάκι.

Προσπάθησε να κανεις οικονομία δυο τρεις μήνες.

Αν αγαπιεστε όπως λες, θα το δουλεψετε μαζί! Αλλα όσο πρέπει αυτός να ακούει εσένα πρέπει και εσυ να ακούς αυτόν!

ΕΙΠΑ κ πιο κατω οτι αμφιταλλαντευομαι κ ναι μερικες φορες κατανοω τους λογους που μου λεει ετσι ο ανθρωπος κ αλλες παλι ναι,νευριαζω κ νιωθω ασχημα για εκεινον...ετσι μου βγαινει κ ετσι πραττω.ειμαι αληθινη.δεν κρυβω τιποτα απο τα συναισθηματα μου..πιστευω οτι μπορουμε να τα καταφερουμε κ γι αυτο ισως γκρινιαζω κ τον θεωρω υπερβολικο.ηδη κανει δυο δουλειες, ηδη κανουμε περισσοτερη οικονομια, οταν ομως του λεω να κανουμε ενα πλανο..δεν απαντα.εσυ τι θα εκανες?δεν θα νευριαζες πιστευεις?

εσυ επισης παντα νιωθεις υπεροχα με τον ανθρωπο σου?αλλες φορες ας πουμε δεν νιωθεις ενα βαρος , κατι, οταν εκεινος νιωθεις να εχει αδικο?

δε λεω οτι εχει αδικο 100%.θεωρω οτι εχει βυθιστει ομως σε ολο αυτο.κ αυτο ειναι που με νευριαζει πιο πολυ απο ολα!! το οτι δεν χαμογελαει κ δε λεει κ ενα "εχει ο θεος" εστω κ στην πλακα.εχει χασει το χρωμα του κ το χαμογελο του.αλοιμονο εαν εμεις οι ανθρωποι οταν δεν εχουμε χρηματα φταναμε στο σημειο αυτοκτονιας..εγω θελω να ειναι καλα.κ να ειμαστε καλα κ αγαπημενοι.τον αγαπω..αν οχι θα ειχα φυγει ηδη.συμμεριζομαι κ τον πονο του, αλλα συμμεριζομαι κ τις δικες μου αναγκες.οταν ειδικα βλεπω ανεργους να κανουν παιδια κ να τα βγαζουν περα.οκ..εκει νευριαζω.εμεις εχουμε κ οι δυο δουλεια..εγω ειμαι σε πολυ σταθερη εργασια..αν δεν ειχα δουλεια δεν θα επεμενα στην αποψη μου.νομιζω οτι ειναι υπερβολικος.κ οταν του ζηταω να παμε στο σπουπερ μαρκετ να κανουμε μια ερευνα αγορας σχετικα με το θεμα παιδι..δεν απαντα.καταλαβαινω οτι νιωθει ανασφαλεια..αλλα πρεπει να ξυπνησει! μερικες φορες πρεπει να γινομαστε σκληροι με αυτους που αγαπαμε για το δικο τους καλο.!!ειναι σαν να βυθισζεται το καραβι κ εκεινος να καθεται να αναστεναζει στην μεση στο καταρτι κ να μην δινει μια ωθηση να πηδηξει στην θαλασσα να κολυμπησει..δεν μου αρκει μονο το οτι κανει δυο δουλειες..θα πρεπε να ειχε εστω κ λιγη δοση αισιοδοξιας μεσα του,κ το τονιζω!! για το δικο του καλο! εμαθα κ εκπαιδευτηκα κατα καποιον τροπο να μην επηρρεαζομαι απο τις φουρτουνες, να αντεχω, να διεκδικω κ να ειμαι αισιοδοξη κ πιο χαλαρη..πιστευω πως επιβαλλεται αλλιως αρρωσταινεις..δεν θελω να εξαντληθει σωματικα κ ψυχικα..φοβαμαι μερικες φορες μη παθει κατι..γι αυτο προσπαθω να τον τραβηξω απο τα μαλλια να ζησει.να ζησει πραγματικα..ακομα κ με ρισκο..

Link to comment
Share on other sites

Heeelp μου δεν θέλω να σε ταράξω αλλά επειδή ανέφερες την ταινία με τη Λαμπέτη και το Δημήτρη Χορν, την αληθινή τους ιστορία την ξέρεις? Μεγάλος έρωτας, αξιόλογοι κ οι δυο, εκείνη επιθυμούσε διακαώς παιδί εκείνος όχι. Ούτε την είχε παντρευτεί. Μένει έγκυος και την βάζει να το ρίξει λέγοντας πως η καριέρα του έχει προτεραιότητα, κ δείχνοντας πως αν το κρατήσει αυτός δεί ν θα είναι εκεί.. Αυτή τον ακούει γιατί δεν θέλει να τον χάσει και κάνει έκτρωση. Πέρασαν κι άλλα χρόνια η σχέση τους αντί να προχωράει χειροτέρευε. Τελικά χώρισαν με δραματικό τρόπο εκείνη υπέφερε πολύ. Γνώρισε κάποιον άλλον αλλά μέχρι να γίνουν όλα αυτά είχαν περάσει τα χρόνια...μητέρα δεν έγινε ποτέ και ο καημός της γιαυτό το θέμα έχει μείνει στην ιστορία. .

Κατά τα άλλα συμφωνώ με πολλά πράγματα που είπαν τα προηγούμενα κορίτσια και νομίζω ότι το χρειάζεσαι να πάρεις μια απόσταση από την όλη κατάσταση γιατί αυτή τη στιγμή είσαι σε πανικό.

Διαφωνώ κάθετα με την άποψη να κάνεις υπομονή και να διαιωνίσεις αυτή την κατάσταση. Η ζωή σου έχει πρόβλημα αυτή τη στιγμή και πρέπει να το λύσεις. Είναι η ώρα να δράσεις νομίζω, να αλλάξεις κάτι στον τρόπο που σκέφτεσαι ώστε να πας τη ζωή σου σε μια άλλη κατεύθυνση, με ή χωρίς το φίλο σου. Δεν είναι λάθος που θέλεις να κάνεις παιδί και η ανησυχία σου για την ηλικία είναι λογική. Αυτή τη στιγμή δέχεσαι μια κατάσταση που δεν θέλεις, καταπιέζεσαι πάρα πολύ με αντάλλαγμα να είσαι μαζί του με μια αόριστη ελπίδα ότι ίσως στο μέλλον γίνετε οικογένεια. Νομίζω ότι αυτό που σε τρελλαίνει είναι η αβεβαιότητα και ο φόβος. Αν ήσουν πιο σίγουρη για το πως θα εξελιχθούν τα πράγματα δε θα ένιωθες καλύτερα? Πιστεύω πως αυτό που θα σε βοηθήσει είναι να δεις ξεκάθαρα και ρεαλιστικά ποιες είναι οι επιλογές σου. Στηριζόμενη σε γεγονότα και όχι σε υποθέσεις. Πχ μην υποθέτεις ότι θέλει να περάσετε όλη τη ζωή σας μαζί αν δεν σου το έχει ζητήσει από μόνος του. Μην υποθέτεις ότι και στα 40 σου θα μπορέσεις να γίνεις μητέρα. Μετά αξιολόγησε όλους αυτούς τους αστάθμητους παράγοντες. Αφού δεις ψυχραιμα ποια είναι η κατάσταση και τι αρνητικά συναισθήματα σου προκαλεί, μίλησε στο φίλο σου ανοιχτά και με άλλο ύφος. Δεν τον παρακαλάς, του εξηγείς ποια είναι τα θέλω σου και πως σε κάνει να νιώθεις αυτή η αβεβαιότητα. Η ιδανική κατάληξη είναι να συμφωνήσετε σε ένα χρονοδιάγραμμα ή στις συνθήκες που πρέπει να πληρούνται για να ξεκινήσετε προσπάθειες. Απέφυγε όσο μπορείς τις συγκρούσεις και τις φωνές. Ξεκίνα σιγά σιγά να αλλάζεις τον εαυτό σου και έτσι θα έρθουν και οι αλλαγές που επιθυμείς. Φιλιά.

 

δεν ξερω πια να θα πρεπει να λυσω κατι ή οχι..πολλες αποψεις..πολυ μπερδεμα εχω μαλλον μεσα μου.σιγουρα θελω να αποφυγω τις συγκρουσεις κ τις φωνες..κ σιγουρα θελω να ειμαστε καλα..θα προτιμουσα να κυλησει λιγο..νομιζω πως η ιδια η ζωη θα μου δειξει τον δρομο..επισης δεν θελω να χασω την πιστη μου σε αυτο που χτισαμε μαζι..εφοσον ακομα πιστευω σε αυτο..θα συνεχισω.

Link to comment
Share on other sites

heelp μου, αφού όταν του ζητάς ένα πλάνο δεν απαντά, αφού δεν είναι διατεθειμένος να παλέψει όπως εσύ, αφού έχει χάσει το χαμόγελό του και σου το είπε κιόλας πως τον πιέζεις πολύ...εγώ συμπεραίνω πως αυτή τη στιγμή παιδί δεν θέλει, για διάφορους λόγους και πιθανόν όχι μόνο για το οικονομικό. Ο άνθρωπος δείχνει να μην έχει καν κίνητρο να ασχοληθεί με το θέμα, δεν θέλει καν να μπει στη διαδικασία να το ονειρευτεί, να κλείσει τα μάτια και να σκεφτεί πως θα ήταν, έστω για το μακρινό (1-2 χρόνια) μέλλον...Αυτή η πίεση και η επιμονή έχει αρνητική επίδραση επάνω του, το βλέπεις κι εσύ...σου μιλάει ποτέ για τη ζωή σας με παιδιά? πως θα τα μεγαλώσετε, πως θα οργανώσετε την καθημερινότητά σας κλπ?

 

Δεν ξέρω τι να σου πω, καταλαβαίνω την αγωνία σου και στεναχωριέμαι πολύ κι εγώ, είστε σε άλλο μήκος κύματος από τη μία εσύ πας στο γιατρό που σου δείχνει "νατο το ωάριο έτοιμο" από την άλλη όλες οι προσπάθειές σου να τον πείσεις βρίσκουν τοίχο! Είναι τόσο ψυχοφθόρο όλο αυτό για σένα, πρέπει να σταματήσει αυτή η κατάσταση, δεν σου κάνει καλό αυτό το πράγμα.

Επίσης, εσύ λες ότι δεν αντέχεις να τον χωρίσεις, εγώ απλά θέλω να σκεφτείς ένα πράγμα: είσαι προετοιμασμένη για το ενδεχόμενο ότι μπορεί να σε αφήσει εκείνος επειδή δεν άντεξε τόση πίεση πάνω σε κάτι που δεν θέλει να κάνει? Αν (υποθετικά μιλάμε) σου έλεγε ότι αποφάσισε να φύγει, θα τον άφηνες να το κάνει? Θα μπορούσες και να το θεωρήσεις ευκαιρία για σένα να συνεχίσεις τη ζωή σου με άλλο τρόπο...ή θα κατέρρεες? Σκέψου τα αυτά λίγο και ίσως σε βοηθήσει να αποφασίσεις πως να αντιμετωπίσεις το θεμα. Για μένα δεν αποκλείεται και όλοι οι "σπόροι" που έχεις ρίξει με το πες-πες τόσο καιρό να πιάσουν τόπο με λίγη καθυστέρηση! Να τα σκεφτεί ο δικός σου δηλαδή σιγά σιγά και να πειστεί μόνος του ότι ήρθε η ώρα.

Τέλος για το άλλο θέμα που θίγεις ότι θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις "πονηριά", δεν ξέρω πως να το πω, όχι με σπασμένα προφυλακτικά κλπ αυτά είναι βλακείες, αλλά να του πεις τελωσπάντων κάποιο ψέματάκι για τον κύκλο σου...σε εκτιμώ πάρα πολύ γιαυτό που λες ότι είναι ξεφτίλα να καταλήξεις εκεί. Το ξέρω ότι πολλές κοπέλες τα κάνουν αυτά, αυτό που δεν ξέρω είναι τι κατάληξη έχουν αυτές οι βεβιασμένες ενώσεις. Ο άντρας το αποδέχεται και προσαρμόζει τη ζωή του στα νέα δεδομένα με αγάπη για σένα και το παιδί, ή....βγάζει έχθρα και επιθετικότητα ώσπου η ζωή μαζί του γίνεται αφόρητη ώσπου μένεις μόνη με ένα παιδί?

 

Να σε ρωτήσω κάτι τελευταίο, γάμο πολιτικό γιατί δεν έχετε κάνει αφού απ'ότι κατάλαβα ζείτε μαζί και έχετε κοινό ταμείο κλπ.

 

Μη σκας, Χαμογέλα! Αξίζεις πολλά! Και μη στεναχωριέσαι για τις γνώμες των άλλων, προσπάθηε να τις χρησιμοποιήσεις για να αξιολογήσεις την κατάσταση καλύτερα.

Dw9Ap2.pngUbgpp2.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Να σας πώ τώρα και το δικό μου θεματάκι ....

 

Όπως σας είπα με τον άντρα μου, μιας και εδώ και ένα χρόνο έιμαστε και επίσημα παντρεμένοι , περάσαμε πολλά , ειδικά τα εργασιακά απο την πλευρά μου και τα οικογενειακά απο την πλευρά του ήταν χάααλια. Τσακωμοί , τσακωμοί κτλ, η πεθερά μου βλέπετε δεν είναι καθόλου θετική προς εμάς κ τον γάμο μας! Αποφασίσαμε λοιπόν , ότι η μόνη λύση να ξεφύγουμε ήταν να φύγουμε στο εξωτερικό , εκέινος είχε και έχει δουλειά που του δίνετε η ευκαιρία να φέυγει για καλύτερες συνθήκες. Δοξάζω κάθε μέρα τον Θεό για το δώρο που μας έκανε και δεν χωρίσαμε στα πολύ δύσκολα και που τώρα μακριά απο την Ελλάδα μεν , χτίζουμε με καλύτερες συνθήκες την ζωή μας!

 

Εδώ που είμαστε υπάρχει πρόσφορο 'εδαφος να κάνουμε παιδάκι έκείνος όμως το αναβάλει , βλέπετε φοβάται ότι θα περιοριστούμε ( όχι οικονομικά )επίσης είμαστε αι οι δυο νέοι λέει εγώ 26 και εκέινος 27 αλλά είναι γενικά υπερβολικά ώριμος! Εγώ βλέπω μωράκια φίλων και μέσα μου με την καλή έννοια πάντα ζηλέυω!

Ο άντρας μου αγαπάει πολύ τα παιδάκια εδώ μια σκυλίτσα έχουμε και την έχει σαν παιδί πόσο μάλλον ένα ζουζουνάκι που θα τριβελίζει ανάμεσα μας!Απλά το αναβάλει , έχουμε μαλώσει κ όλας 1-2 φορές και πολύ μάλιστα την μια απο αυτές. Έφτασε σε σημείο να μου πεί πως έαν εγώ το θέλω τόσο πολύ τότε και εκέινος το θέλει !

 

ξερω πως η επιθυμια ειναι επιθυμια...πολυ καλα..κ το ξερεις.ασχετα απο την ηλικια κ μερικες φορες ασχετα και απο τις συνθηκες που επικρατουν.αν ξυπνησει η αναγκη ..ειναι βασανιστικη μερικες φορες...κανε υπομονη.πραγματικα εχετε πολυ χρονο μπροστα σας.εισαι πολυ νεα κ εχεις καιρο για παιδακι.ειμαι σιγουρη πως σιγα σιγα θα ωριμασει η ιδεα μεσα του..περαστε καλα,διασκεδαστε, βγειτε γνωριστε κοσμο.! μιας κ εκει ειναι καλυτερες οι συνθηκες διαβιωσης..αν χαλΑρωσεις κιολας εσυ, ειμΑι σιγουρη πως θα Ρθει μονο του!

 

Το θέμα είναι ότι οι ανησυχίες του με φρικάρουν και εμένα κάποιες φορές , το ξέρω είμαστε νέοι ακόμα αλλά απο την άλλη σιγά την τεράστια ζωή που κάνουμε σπίτι γραφείο σπίτι , κανένα ποτο -φαγητό με φίλους , βολτούλες αυτά! Ούτε τα ταξίδι ατα πολλά πάμε και σας λέω εδώ και νταντά να χρειαστεί να έχουμε είναι π'αμθηνο λιγότερο απο 100 ευρώ το μήνα!

 

Δεν ξέρω τί να κάνω......:cry::cry::cry:

 

ξερω πως η επιθυμια ειναι επιθυμια...πολυ καλα..κ το ξερεις.ασχετα απο την ηλικια κ μερικες φορες ασχετα και απο τις συνθηκες που επικρατουν.αν ξυπνησει η αναγκη ..ειναι βασανιστικη μερικες φορες...κανε υπομονη.πραγματικα εχετε πολυ χρονο μπροστα σας.εισαι πολυ νεα κ εχεις καιρο για παιδακι.ειμαι σιγουρη πως σιγα σιγα θα ωριμασει η ιδεα μεσα του..περαστε καλα,διασκεδαστε, βγειτε γνωριστε κοσμο.! μιας κ εκει ειναι καλυτερες οι συνθηκες διαβιωσης..αν χαλΑρωσεις κιολας εσυ, ειμΑι σιγουρη πως θα Ρθει μονο του!

αφου δεν κανεις τεραστια ζωη οπως λες κ οπως το περιγραφεις ακουγεται λιγο σαν να βαλτωνεις λιγο,γιατι δεν κανεις κατι τεραστιο??

εγω πολλες φορες στην ζωη μου εχω ασχοληθει με τεραστια πραγματα κ πραγματικα ανανεωνομαι.βρειτε μια κοινη δραστηριοτητα που θα σας εξιταρει κ θα σας ξεκολλησει λιγο απο την απλη ζωη που κανετε..εχετε τοοσο χρονο μπροστα σας!! χαρειτε τα νιατα σας βρε παιδια!!

Link to comment
Share on other sites

heelp μου, αφού όταν του ζητάς ένα πλάνο δεν απαντά, αφού δεν είναι διατεθειμένος να παλέψει όπως εσύ, αφού έχει χάσει το χαμόγελό του και σου το είπε κιόλας πως τον πιέζεις πολύ...εγώ συμπεραίνω πως αυτή τη στιγμή παιδί δεν θέλει, για διάφορους λόγους και πιθανόν όχι μόνο για το οικονομικό. Ο άνθρωπος δείχνει να μην έχει καν κίνητρο να ασχοληθεί με το θέμα, δεν θέλει καν να μπει στη διαδικασία να το ονειρευτεί, να κλείσει τα μάτια και να σκεφτεί πως θα ήταν, έστω για το μακρινό (1-2 χρόνια) μέλλον...Αυτή η πίεση και η επιμονή έχει αρνητική επίδραση επάνω του, το βλέπεις κι εσύ...σου μιλάει ποτέ για τη ζωή σας με παιδιά? πως θα τα μεγαλώσετε, πως θα οργανώσετε την καθημερινότητά σας κλπ?

 

Δεν ξέρω τι να σου πω, καταλαβαίνω την αγωνία σου και στεναχωριέμαι πολύ κι εγώ, είστε σε άλλο μήκος κύματος από τη μία εσύ πας στο γιατρό που σου δείχνει "νατο το ωάριο έτοιμο" από την άλλη όλες οι προσπάθειές σου να τον πείσεις βρίσκουν τοίχο! Είναι τόσο ψυχοφθόρο όλο αυτό για σένα, πρέπει να σταματήσει αυτή η κατάσταση, δεν σου κάνει καλό αυτό το πράγμα.

Επίσης, εσύ λες ότι δεν αντέχεις να τον χωρίσεις, εγώ απλά θέλω να σκεφτείς ένα πράγμα: είσαι προετοιμασμένη για το ενδεχόμενο ότι μπορεί να σε αφήσει εκείνος επειδή δεν άντεξε τόση πίεση πάνω σε κάτι που δεν θέλει να κάνει? Αν (υποθετικά μιλάμε) σου έλεγε ότι αποφάσισε να φύγει, θα τον άφηνες να το κάνει? Θα μπορούσες και να το θεωρήσεις ευκαιρία για σένα να συνεχίσεις τη ζωή σου με άλλο τρόπο...ή θα κατέρρεες? Σκέψου τα αυτά λίγο και ίσως σε βοηθήσει να αποφασίσεις πως να αντιμετωπίσεις το θεμα. Για μένα δεν αποκλείεται και όλοι οι "σπόροι" που έχεις ρίξει με το πες-πες τόσο καιρό να πιάσουν τόπο με λίγη καθυστέρηση! Να τα σκεφτεί ο δικός σου δηλαδή σιγά σιγά και να πειστεί μόνος του ότι ήρθε η ώρα.

Τέλος για το άλλο θέμα που θίγεις ότι θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις "πονηριά", δεν ξέρω πως να το πω, όχι με σπασμένα προφυλακτικά κλπ αυτά είναι βλακείες, αλλά να του πεις τελωσπάντων κάποιο ψέματάκι για τον κύκλο σου...σε εκτιμώ πάρα πολύ γιαυτό που λες ότι είναι ξεφτίλα να καταλήξεις εκεί. Το ξέρω ότι πολλές κοπέλες τα κάνουν αυτά, αυτό που δεν ξέρω είναι τι κατάληξη έχουν αυτές οι βεβιασμένες ενώσεις. Ο άντρας το αποδέχεται και προσαρμόζει τη ζωή του στα νέα δεδομένα με αγάπη για σένα και το παιδί, ή....βγάζει έχθρα και επιθετικότητα ώσπου η ζωή μαζί του γίνεται αφόρητη ώσπου μένεις μόνη με ένα παιδί?

 

Να σε ρωτήσω κάτι τελευταίο, γάμο πολιτικό γιατί δεν έχετε κάνει αφού απ'ότι κατάλαβα ζείτε μαζί και έχετε κοινό ταμείο κλπ.

 

Μη σκας, Χαμογέλα! Αξίζεις πολλά! Και μη στεναχωριέσαι για τις γνώμες των άλλων, προσπάθηε να τις χρησιμοποιήσεις για να αξιολογήσεις την κατάσταση καλύτερα.

 

νομιζω πως δεν θελει λογω του οικονομικου να κανει τιποτα.δεν εχει διαθεση.οταν πεφτει παει επεσε που λενε! δεν θελει κ δεν εχει ορεξη να ασχολειται με τποτα..εγω παλι καλα ξεχνιεμαι με διαφορα που κανω.εκεινος μπορει να μην βγει κ απο το σπιτι.καταθλιψαρα περναει.ζει μονο για να βρει δουλεια.δεν ζει για να ζησει.καταλαβαινεις..δεν ειμαστε παντρεμενοι.ισως επειδη κ εμενα δεν με ενδιαφερει αυτος ο θεσμος.γενικως ειμαστε αρκετα εναλλακτικοι..εμενα με ενδιαφερει πιο πολυ η απλη συμβιωση.αν καναμε ενα παιδι ισως για λογους πρακτικους να πηγαιναμε εως το δημαρχειο..οκ..δεν καιγομαι κιολας.για μενα ο αντρας μου ειναι.

στο σουπερ μαρκετ δεν θελει να παει να κανουμε εναν υπολογισμο γιατι πολυ απλα πιστευει οτι αυτα που λεω ειναι περιττα κ μπαρουφες.διοτι δεν πιστευει οτι μπορουμε να τα καταφερουμε..οποτε ποιος ο λογος να μπουμε στην διαδικασια να ψαχτουμε.βγαζει μια απογοητευση κ μια απαξιωση μερικες φορες..μια αντιδραση κ επιθετικοτητα συναμα.εχει παραιτηθει απο ονειρα κ στοχους.το εχει πει ξεκαθαρα αλλωστε" δεν ειναι καιρος για ονειρα" ποιος ο λογος λοιπον να μπει στη διαδικασια να οργανωσει κατι εφοσον πιστευει οτι δεν μπορει να το στηριξει?

κανεις δεν μπορει να υποσχεθει σε κανεναν τιποτα ..αυτο καταλαβαινω..να μου πει οτι οκ ..σε 1-2 χρονια θα προσπαθησουμε ρε παιδι μου ..ο.τι κ να γινει.δεν μπορει να το κανει.του το ζητησα αλλα δεν το κανει.

αν μου ζητουσε να χωρισουμε θα κατερρεα αλλα σιγουρα θα εβρισκα την δυναμη να προχωρησω.οκ πρωταρα δνε ειμαι .εχω περασει αρκετες φουρτουνες.βασικα τιποτα δεν μου ηρθε ευκολα στην ζωη..ειχα καπως δυσκολα παιδικα χρονια..οκ..τεσπα..εγω θελω να κανουμε μαζι ενα παιδακι με αγαπη κ χαρα κ οχι με δολιους τροπους.

ετσι δεν το θελω ουτε κ γω.λεω να κανω υπομονη οσο αντεχω..οσο αντεχω..οσο αντεχω...

Link to comment
Share on other sites

Κορίτσια δεν εξήγησα καλά τι ήθελα να πω πριν. Δεν εννοώ σε καμία περίπτωση ότι ο άνθρωπος είναι σκάρτος και ούτε για τον πρώην μου σκέφτομαι πως με εκμεταλλευόταν κλπ.

Αλλά η εμπειρία δείχνει πως αν ένας άντρας δεν νιώθει σίγουρος ότι μπορεί να είναι ευτυχισμένος με τη γυναίκα που έχει δίπλα του στο παρόν και στο μέλλον, δεν παίρνει την απόφαση να κάνει παιδί. Ένας άντρας δεν θα κάνει παιδί για να γίνει πατέρας, μια γυναίκα όμως ναι. Γιατί έχει αυτό το ένστικτο της μητρότητας. Είναι η φύση μας, δεν το ορίζουμε απόλυτα.

Επίσης η δική μου εμπειρία δείχνει ότι ένας άντρας μπορεί για καιρό να μην είναι ευτυχισμένος σε μια σχέση κι όμως να μην το λέει ξεκάθαρα. Ίσως δίνει ευκαιρίες, είναι βολεμένος, οτιδήποτε. Κάθε μέρα που περνάει όμως και εφόσων συνεχίζει να μην περνάει καλά, να απομακρύνεται και να ωριμάζει η ιδέα μέσα του. Κάποια μέρα να του τελειώνει η υπομονή του και να φύγει. Εμείς να μένουμε κόκαλο αλλά γιαυτόν δεν είναι ξαφνικό. Είδατε τι της είπε "έχω σκεφτεί να σε αφήσω να φύγεις". Άρα τον απασχολεί τι θα γίνει μ αυτό το θέμα και φαντάζομαι οτι η πίεση σχετικά με το παιδί τον ενοχλεί. Εγώ αυτό το θεωρώ καμπανάκι που πρέπει να το λάβει υπόψη της.

Απλά τη συμβούλεψα να ανοίξει τα μάτια να δει αν υπάρχουν προβλήματα στη σχέση και να τα διορθώσει. Κι όχι απαραίτητα υπομένοντας μια κατάσταση που δεν την αντέχει.

ε μα αυτα τα καμπανακια ψαχνω να βρω.δεν θελω να εθελοτυφλω.

θελω να λυνω τα προβληματα μου.δεν ειναι ενα πεισμα το θεμα παιδι.το.πιστευω πως ειναι ενα πρισμα οι σχεσεις.την γυρναω απο δω κ απο κει κ ψαχνω να βρω τις πλευρες τις.κ του το τονιζω στις συζητησεις μας ...μηπως κατι δεν παει καλα.μηπως δεν θελει αλλο..μηπως δεν νιωθει ασφαλης μαζι μου κ προβαλλει τον λογο των οικονομικων.μηπως θεωρει οτι δεν θα ημουν καλη μητερα..ολα αυτα..κ μαλιστα μου ειπε οτι θα γινομουν εξαιρετικη μητερα..εγω δεν μπορω να ξερω αν μου λεει αληθεια απολυτα κ τι νιωθει.εισως υποσεινηδητα να πιανει κατι κ να μην το εχει ουτε κ εκεινος αντιληφθει.πρεπει να δωσω χρονο για να καταλαβουμε ακριβως τι τρεχει.αλλη δνε θα εμπαινε καν στην διαδικασια να δινει χρονους.εγω το παλευω οπως βλεπετε μεχρι να δω κατι.

με διαβεβαιωνει οτι μονο το οικονομικο φταει κ τιποτα αλλο.τι να κανω κ εγω?κ εγω πολλες φορες προβληματιζομαι..

επισης απλα μερικες φορες νοσταλγω το παρελθον κ αναπολω τις ομορφες μας στιγμες.ξεκινησαμε με τις καλυτερες προδιαγραφες..ημουν τοσο μα τοσ οευτυχισμενη!! που απλα υπηρχε στην ζωη μου..εκανα τοσα ονειρα..μου εβγαλε τοσα πολλα! ειναι κριμα ρε κοριτσια να το αφησω ετσι.

επισης εμαθα οτι υπαρχει ομαδα υποστηρικτικης ψυχοθεραπειας δωρεαν σε καποια περιοχη..λεω σιγα σιγα να συμμετεχω.μπορει κ αυτο να με βοηθησει να διατηρησω τις ισορροπιες μου, θα του προτεινω μηπως κ εκεινος μπορει να συμμετεχει.εφοσον ειναι δωρεαν γιατι οχι..ευχομαι να ειναι θετικος με αυτο,πιστευω οτι θα μας βοηθησει αρκετα.

Link to comment
Share on other sites

Όσο για το αν κέρναγε μπύρες την άλλη φορά που είχες μείνει έγκυος. Λυπάμαι, δεν θέλω να γίνω σκληρή αλλά νομίζω έχεις πει σε άλλο ποστ πως είχες αποφασίσει να το ρίξεις το παιδί και αυτό έκανες, οπότε δεν βλέπω την αξία του να κερνάει κάποιος για μια εγκυμοσύνη που ξέρει πως δεν θα προχωρήσει...τώρα μπορεί να μου πεις ότι εκείνος νόμιζε πως θα το κρατούσατε τελικά οκ πάντως αυτό έγινε όταν είχατε πρωτογνωριστεί, έχουν περάσει χρόνια από τότε μην αποκλείεις ότι μπορεί να έχουν αλλάξει τα αισθήματά του. Δεν λέω ότι είναι έτσι, απλά μην υποθέτεις τίποτα, γιαυτό σου είπα κάτι, προσπάθησε να δεις και να δεχτείς την πραγματικότητα και τα γεγονότα όπως είναι, μην τα ωραιοποιείς για να μην προσγειωθείς απότομα...

Δε σου κάνω την έξυπνη απλά έχω ζήσει παρόμοια κατάσταση που έπαιρνα όρκο πως με αγαπούσε κι ακόμα κ σήμερα μετά από χρόνια επιμένει πως με αγαπάει. Στην πράξη δε δέχτηκε ποτέ να παντρευτούμε ούτε να βγάλει το προφυλακτικό ενώ ήταν δεδομένο πως το μέλλον μας θα ήταν κοινό και θα κάναμε παιδιά, όλο τέτοια σχέδια κάναμε τα οποία όπως αποδείχτηκε απλά με παραπλανούσαν και δεν με άφηναν να δω την αλήθεια. Και μια ωραία πρωία και αφού είχε έρθει σπίτι μου μ όλο μου το σόι μου είπε ξέρεις δεν είμαι ευτυχισμένος μαζί σου τα σκέφτομαι καιρό τώρα όλο μαλώνουμε κ δε γουστάρω και άντε γεια!!! Και τα είχε ήδη μπλέξει με άλλη κοπέλα κιόλας. ..φυσικά ο λόγος που μαλώναμε ήταν ότι δεν προχωρούσε η σχέση μας παρόλο που μου ορκιζόταν πως αυτό ήθελε. Ήμουν 29 τότε. Αυτός είναι 10 χρόνια μεγαλύτερός μου και σήμερα είναι ακόμα εργένης.

κερναγε γιατι νομιζε πως θα το κραταγαμε.κ επισης στην πολυ αρχη παλι ειχα μεινει εγκυος κ ηταν παλλιδρομη.δεν θελω να τα θυμαμαι γιατι θλιβομαι.

ο δικος μου οταν ειχε δουλεια, ολη την ωρα μου λεγε να κανουμε μωρο.κ εφοσον δεν θελει να γινει πατερας κανει κ καποια τεραστια λαθη.ας πουμε απο μονος του παιρνει πρωτοβουλια(χωρις ομως να του πω εγω κατι) κ τελειωνει μεσα..κ ακομα κ στην μεση του κυκλου.δεν καταλαβαινω τι κανει.κ οταν του λεω τι κανεις?γιατι το κανεις αυτο απλα χαχανιζει.

βγαλε ακρη..προφυλακτικο δνε θελει να φοραμε..μονο οταν πρεπει λογω καμιας θεραπειας για μυκητες που κ που.1 φορα τον χρονο δηλαδη..βγαλε συμπερασμα...

Link to comment
Share on other sites

με διαβεβαιωνει οτι μονο το οικονομικο φταει κ τιποτα αλλο.τι να κανω κ εγω?κ εγω πολλες φορες προβληματιζομαι..

 

 

επισης εμαθα οτι υπαρχει ομαδα υποστηρικτικης ψυχοθεραπειας δωρεαν σε καποια περιοχη..λεω σιγα σιγα να συμμετεχω.μπορει κ αυτο να με βοηθησει να διατηρησω τις ισορροπιες μου, θα του προτεινω μηπως κ εκεινος μπορει να συμμετεχει.εφοσον ειναι δωρεαν γιατι οχι..ευχομαι να ειναι θετικος με αυτο,πιστευω οτι θα μας βοηθησει αρκετα.

 

Αν θες τη γνώμη μου, ούτε σε ψυχοθεραπείες να πάτε, ούτε σε τίποτα.

 

Αν το θέμα είναι μόνο οικονομικό, τι να σου κάνει η ψυχοθεραπεία;

 

Το είχα πει και παλαιότερα. Βάζεις προτεραιότητες και στόχους στη ζωή σου και μετά βρίσκεις τρόπους να τους επιτύχεις.

Έχετε κοινούς στόχους; Θέλετε να κάνετε οικογένεια μαζί;

Αν ναι, ποιο το πρόβλημα;

Το οικονομικό;

Βρείτε τρόπους να το λύσετε. Καταγράψτε τι ανάγκες θα προκύψουν και πως μπορούν να καλυφθούν. Ψαχτείτε να δείτε τι είδους βοήθεια μπορείτε να λάβετε και από ποιον. Βρείτε τρόπους να μαζέψετε κάποια χρήματα (άλλωστε θα έχετε 9 μήνες από τη στιγμή που θα μείνεις έγκυος).

Υπάρχουν λύσεις. Αυτή τη στιγμή αν ο στόχος σας είναι να κάνετε οικογένεια, κάνετε κάτι προκειμένου να βρεθείτε ένα βήμα πιο κοντά σε αυτόν τον στόχο;

Ή απλώς περιμένετε; Περιμένετε να γίνει τι ακριβώς...

Πιστεύω ότι αυτά πρέπει να αναλογιστείτε. Ο άντρας σου δηλαδή.

 

Είναι άνεργος τώρα; Ψάχνει για δουλειά; (οποιαδήποτε δουλειά; )

 

Το θέμα παιδί είναι πολύ σημαντικό. Πρέπει να αποφασίσει αν πραγματικά είναι προτεραιότητά του το να γίνει πατέρας. Αν δεν είναι, υπάρχει πρόβλημα.

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Αν θες τη γνώμη μου, ούτε σε ψυχοθεραπείες να πάτε, ούτε σε τίποτα.

 

Αν το θέμα είναι μόνο οικονομικό, τι να σου κάνει η ψυχοθεραπεία;

 

Το είχα πει και παλαιότερα. Βάζεις προτεραιότητες και στόχους στη ζωή σου και μετά βρίσκεις τρόπους να τους επιτύχεις.

Έχετε κοινούς στόχους; Θέλετε να κάνετε οικογένεια μαζί;

Αν ναι, ποιο το πρόβλημα;

Το οικονομικό;

Βρείτε τρόπους να το λύσετε. Καταγράψτε τι ανάγκες θα προκύψουν και πως μπορούν να καλυφθούν. Ψαχτείτε να δείτε τι είδους βοήθεια μπορείτε να λάβετε και από ποιον. Βρείτε τρόπους να μαζέψετε κάποια χρήματα (άλλωστε θα έχετε 9 μήνες από τη στιγμή που θα μείνεις έγκυος).

Υπάρχουν λύσεις. Αυτή τη στιγμή αν ο στόχος σας είναι να κάνετε οικογένεια, κάνετε κάτι προκειμένου να βρεθείτε ένα βήμα πιο κοντά σε αυτόν τον στόχο;

Ή απλώς περιμένετε; Περιμένετε να γίνει τι ακριβώς...

Πιστεύω ότι αυτά πρέπει να αναλογιστείτε. Ο άντρας σου δηλαδή.

 

Είναι άνεργος τώρα; Ψάχνει για δουλειά; (οποιαδήποτε δουλειά; )

 

Το θέμα παιδί είναι πολύ σημαντικό. Πρέπει να αποφασίσει αν πραγματικά είναι προτεραιότητά του το να γίνει πατέρας. Αν δεν είναι, υπάρχει πρόβλημα.

πιο πολλες πιθανοτητες εχω να τα κανω μαζι σου ολα αυτα παρα με εκεινον.

εχει μια πρωινη δουλεια κ μια δευτερη ψιλοφλου κ οι δυο.

λιγα λεφτα κ απο τις δυο.δεν βαζει προτεραιοτητα τιποτα.προτεραιοτητα ειναι να βρει μια σοβαρη δουλεια.μονιμη τουλαχιστον.να νιωσει ασφαλης.ψαχνω κ γω για κεινον.στελνω βιογραφ.

επισης τον ρωτησα κ αν ειχε μονιμη δουλεια κ ενιωθε ασφαλης αν θα καναμε παιδι κ μου ειπε ναι.εννοειται.προς το παρον δεν θα τρεξει για τιποτα αλλο.παρα μονο για να βρει μια μονιμη δουλεια.τα χω πει κ αυτα.δεν θελει..ο θεος κ η ψυχη του..υποτιθεται οτι ψαχνει δουλεια για να θεσει βασεις για ενα καλυτερο μελλον κ για τους δυο μας..προσπαθουμε.κ γω κ αυτος.κανουμε τα παντα να του βρουμε δουλεια..ευτυχως δεν επαναπαυεται κ ειναι πολυ εργατικος..δνε εχει μεινει ποτε ανεργος.ειναι ικανος να κανει τα παντα.!

Link to comment
Share on other sites

zouzou μου , δυστυχώς τα δεδομένα αλλάξαν για εμάς! Ανακαλύψαμε εχτές ότι έχω πολυκυστικές ωοθήκες και το μωράκι που απο ότι αποδείχθηκε και οι δυο τελικά το επιθυμούσαμε απλά ο καθλενας μας έιχε τις ανησυχίες του , θα απαιτήσει λίγο περισσότερη προσπάθεια απ 'ότι σκεφτόμασταν στην αρχή! Ευτυχώς ο άνθρωπος μου με αγαπάει ακι τον αγαπάω και θα το περάσουμε παρέα όλο αυτό !

 

Οταν ημουν μικρη ειχα πολυκυστικες ωοθηκες.στα 17 μου χειρουργηθηκα απο μια μεγαλη κυστη.πηρα αντισσυληπτικα 1μιση χρονο.τα εκοψα μονη μου επειδη διαβασα ενα βιβλιο..σχετικα με πιο εναλλακτικους τροπους θεραπειας..αρχισα διατροφη χωρις λιπαρα, εχασα 10 κιλα κ ξεκινησα ελαφρυα γυμναστικη μερα παρα μερα.αποτελεσμα.τακτοποιηθηκε η περιοδος μου απολυτα.δνε ξαναεκανα ποτε στην ζωη μου κυστες.απο τοτε δεν εχω κοψει την γυμναστικη.διαβασε λιγο κ θα δεις οτι η γυμναστικη βοηθαει παρα πολυ..! μη φοβασαι παντως ειναι παρα πολυ συχνο ειδικα στις μερες μας.εγω προσωπικα εχω 10 χρονια να δω κυστες στο υπερηχογραφημα μου.ολα φυσιολογικα.κ μια αλλη κοπελα δω στην δουλεια ειχε το ιδιο προβλημα κ ξεκινησε γυμναστικη κ αυτη κ τακτοποιηθηκε.μπορει να πιασει κ σε σενα..φιλια κ να προσεχεις τον εαυτο σου!

Link to comment
Share on other sites

Help μου διάβασα με προσοχη τα νεα σου μηνύματα.

Για αρχη να ξεκαθαρίσω οτι είμαι με το μέρος σου, δηλαδή καταλαβαίνω απόλυτα την επιθυμία σου για ενα παιδάκι. Βλέπεις, για να καταφέρω να μείνω έγκυος είχα αρκετές δυσκολίες. Αν και πιο νεα, μερικές φορες σου κληρωνουν τα εμπόδια. Αλλα όταν παίρνεις την θετικη απάντηση, νομίζεις οτι είσαι ο πιο τυχερός άνθρωπος. Γι' αυτο σου λέω, καταλαβαίνω όσο δεν φανταζεσαι την επιθυμία σου.

Αν σου είπα οτι σου έγινε εμμονη, τι είπα (και συγγνώμη αν σε στεναχωρησα) επειδη εχω προσωπική εμπειρία. Ολη τη προηγούμενη χρονια, έχασα πολλές μερες απο την ζωή μας επειδη ήμουν ψυχολογικά χαλια. Αυτο που ήθελα να πω, ειναι να ζεις την κάθε μερα όμορφα με τον σύντροφο σου!

Σε αυτο που με ρωτησες, να είσαι σίγουρη πως πολλές φορες τον άντρα μου θέλω να τον σκοτωσω!! Και δεν κάνω πλάκα, παει η πιεση 30.

 

Τωρα, στο θέμα σου, οι απόψεις ειναι πολλές. Και πανω κατω όλες οι γνώμες εχουν μια αλήθεια μέσα τους! Δηλαδή, αν στην περίπτωση που κάνετε ενα παιδι με το ζόρι, ναι πιθανόν αν δεν καλυτερεψουν τα πράγματα να σας δημιουργήσει προβλήματα. Αν πάλι περασει πολυ καιρος, και, χτυπά ξύλο, μετα λόγω ηλικίας έχεις κάποια δυσκολία στη σύλληψη, τότε θα τον κατηγορεις. Γιατι θα έχεις στο μυαλο σου οτι εσυ το ήθελες και αυτός πατάγε φρένο.

Αν πάλι φύγεις, ειναι ρίσκο με 50-50 τις πιθανοτητες!

Στο οτι δε βάζει πλάνο, εδώ εχω ενστάσεις και εγω. Και επειδη είμαι λιγο εκρηκτικός χαρακτήρας, επειδη με ρωτησες τι θα έκανα, μάλλον θα έκανα καβγά.

 

Ομως, αν ο άνθρωπος εχει κατάθλιψη, τότε καλύτερα θα ήταν να ρωταγες ειδικό, γιατι υπάρχουν άνθρωποι ευαίσθητοι και θέλουν κατάλληλο χειρισμό. Αν εχει χάσει το νόημα της ζωής, τότε το προβλημα ειναι μέσα του. Και θέλει στήριξη.

Ειναι και οτι απο εκει που έπαιρνε έναν καλο μισθό και έκανε οτι ήθελε βρέθηκε να παίρνει ψυχούλα και να μην μπορει να ανταποκρίθει στις υποχρεώσεις του. Το έζησα και εγω, όταν έχασα την δουλεια μου, άστα help ήμουν για κλάματα. Τόσος κόπος, τόση σκληρή δουλεια, ολα χαμένα! Γιατι όταν παίρνεις τα λεφτα σου και ξέρεις οτι Άξιζεις είσαι στο ζενίθ! Και μετα;; Στο ναδίρ!

 

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος που αρνείται, αλλα απο τα δικά σου πόστ, για την κοινή σας ζωη, πιστεύω οτι ο άνθρωπος σου σε αγαπάει και πιέζεται πολυ οικονομικά. Δηλαδή να το πω αλλιώς, πιστεύω οτι αν είχατε δυο καλούς μισθούς τότε μάλλον θα είχατε ξεκινήσει ήδη τις προσπάθειες. Προσωπική εκτίμηση πάντα. Και αλλιώς βλέπεις εσυ τα πράγματα με έναν καλο σταθερό μισθό και αλλιώς εκείνος που ειναι πιο ξεκρεμαστος.

 

Επίσης, ναι σίγουρα θα δεις και ανέργους να κάνουν παιδι και να τα καταφέρνουν. Αλλα δυστυχώς, υπάρχει και αλλη πλευρά. Κανεις δεν μπορει να σου εγγυηθεί, ναι Όκ, κάντε εσείς παιδι και κανεις δε χάνεται. Εμείς, που μπαίνει στο σπίτι ένας καλός μισθός, επειδη πχ στη δική μου εγκυμοσυνη, βγήκαν έκτακτα έξοδα, κάτι οι εξετάσεις, κάτι που ο εοππυ για ένα μήνα δεν μου κάλυπτε τις ενέσεις και έπρεπε να τις πληρώσω και ολο κάτι βγαίνει και χαλάμε λεφτα, όχι μονο δεν έχουμε καταφέρει να κάνουμε οικονομία αλλα άφησα και την ΔΕΗ απλήρωτη. Οπότε το θέμα παιδι θέλει πολυ σκέψη.

 

Αν σου είπε οτι πιέζεται με αυτή τη συζήτηση τότε ίσως για λιγο να μην του κανεις κουβέντα. Αλλα απο την αλλη, πιέζεσαι και εσυ, γιατι και το δικό σου θέλω είναι φυσικά αποδεκτό! Οπότε πρέπει να βρεις τον σωστό δρόμο. Και ναι, το πλάνο για το παιδι πρέπει να μπει.

Το αν θα μείνεις η θα φύγεις και ποτε θα τα αποφασίσεις εσυ! Και καλα κανεις και το συζητας γιατι ανταλλαζοντας απόψεις ίσως σε βοηθήσουμε.

Link to comment
Share on other sites

Πολύ ωραία τα είπες ζουζού, μπράβο! Ταυτίστηκα!

'Οπως το λες το πρόβλημα είναι μέσα του και καταλαβαίνω κι εγώ πως ο άνθρωπος έχει κατάθλιψη. Αλλά το ίδιο και η heelp, πιέζεται και υποφέρει και δεν νιώθει πλήρωση μέσα σ'αυτή τη σχέση, στην ουσία εισπράττει απόρριψη και μάλιστα πολύ έντονη. Οπότε heelp αν έχεις βρει δωρεάν συνεδρίες ψυχανάλυσης μου φαίνεται αδιανόητο να μην πας. Πρέπει να χρησιμοποιήσεις όλα τα μέσα για να νιώσες καλύτερα. Μόνο αν είσαι εσύ καλά θα μπορέσει και να βελτιωθεί η σχέση σου...την οποία θα σου πρότεινα να την αφήσεις λίγο ήσυχη...ασχολείσου με τον εαυτό σου...δώσε στον άντρα σου λίγο (η και πολύ) χώρο και χρόνο. Κάνε άλλα πράγματα και θα δεις ότι θα έρθει μόνος του κοντά σου. Αν θέλεις πίσω την παλιά σας σχέση, δώσε την ευκαιρία στην παλια heelp να βγει προς τα έξω.

Και να σου πω και κάτι άλλο τώρα, αν διαβάσεις οποιοδήποτε αμερικάνο ειδικό σε συμβουλές για σχέσεις κλπ ξέρεις τι θα σου πει? Είσαι μ έναν άντρα που στην ουσία δεν δεσμεύεται μαζί σου και δεν δίνει υποσχέσεις για το μέλλον. Η ενδεδειγμένη τακτική είναι στάνταρ: βγες από το σπίτι και γνώρισε κι άλλο κόσμο, μίλησε, πήγαινε για ένα ποτό, φαγητό, με λίγα λόγια μην αφοσιώνεσαι 100% σε έναν άντρα που δεν είναι 100% αφοσιωμένος σε σένα...και ξεκαθάρισέ του το κιόλας ότι έτσι αισθάνεσαι, να δούμε τι θα πει και τι θα κάνει?

Dw9Ap2.pngUbgpp2.png

Link to comment
Share on other sites

κ εφοσον δεν θελει να γινει πατερας κανει κ καποια τεραστια λαθη.ας πουμε απο μονος του παιρνει πρωτοβουλια(χωρις ομως να του πω εγω κατι) κ τελειωνει μεσα..κ ακομα κ στην μεση του κυκλου.δεν καταλαβαινω τι κανει.κ οταν του λεω τι κανεις?γιατι το κανεις αυτο απλα χαχανιζει.

 

Καλά εντάξει...νο κόμεντς! Δεν συνάδει με τα υπόλοιπα αυτή η συμπεριφορά! Εκει που δηλαδή ...φίκι φίκι... ξαφνικά και απροειδοποίητα τελειώνει μέσα και γελάει κιόλας??? Και γιατί πάνω στα γέλια δεν του ρίχνεις καμιά μπούφλα?? πλάκα κάνω αλλά...παίζει με τον πόνο σου δηλαδή? κατά βάθος θέλει? τζογάρει κι ότι γίνει, θα κάτσει δε θα κάτσει?

Κι όταν του το ζητάς εσύ σε συζητήσεις κλπ κατεβάζει τα μούτρα και αρνείται...να σου πω δε θυμάμαι αν το έχεις πει παλιότερα, πόσο χρονών είναι?

Dw9Ap2.pngUbgpp2.png

Link to comment
Share on other sites

laura μερικές φορές, διαβάζοντας ένα ποστ, απαντάμε με ειλικρίνεια μεν αλλά ίσως λιγάκι σκληρά, αλλά πάντα μα πάντα υπάρχουν δύο πλευρές!

 

Ετσι λοιπόν, πρέπει πρώτα να μπούμε στη θέση της κοπέλας και να προσπαθήσουμε να σκεφτούμε την θέση της. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να θέλει παιδάκι και ειδικά στα 34, αλλά εντάξει κατανοώ και την θέση του συντρόφου της.

Είναι πραγματικά σκληρή η καθημερινότητα μας και είναι σεβαστό κάποιος να θέλει να πατάει γερά στα πόδια του. Είναι μία πολύ δύσκολη κατάσταση, με πολύ λεπτές ισορροπίες.

Το γεγονός ότι ολοκληρώνει κανονικά πραγματικά με παραξενεύει αφάνταστα. Γιατί, αν κάποιος δεν θέλει να κάνει παιδί, ούτε που το διανοείται. Αλλά από την άλλη γιατί μία φορά και όχι κάθε φορά?

Λοιπόν που περνάει από το μυαλό το εξής. Οτι κάπου μέσα του θέλει και αυτός (άραγε να επιδιώκει το ατύχημα για να μην πάρει ευθύνη?) και στις συζητήσεις, λόγω του ότι έχει άσχημη ψυχολογία και τον πιέζει και η κοπέλα, να αντιδρά σπασμωδικά. Μήπως να τον άφησες λιγάκι ελεύθερο?

 

Α!! επίσης, η συμβουλή της laoura? Αξεπέραστη! Αν σε νιώθει δεδομένη, και υποσυνείδητα πολλές φορές, τότε νιώθει ασφαλής. Άμα όμως σε νιώθει ανεξάρτητη, και ότι νιώθεις όμορφα με τον εαυτό σου και θες να περνάς καλά, η ανασφάλεια θα τον κάνει να σκεφτεί λίγο περισσότερο τα θέλω σου.

Πιάνει πάντα, μα πάντα όμως!!

Αλλά με μέτρο και αυτό, ε? Να μην φτάσουμε από την μία μεριά στην άλλη!

Link to comment
Share on other sites

Heelp, τα πράγματα είναι απλά (ή τουλάχιστον από όσα μου λες, εγώ τα βλέπω απλά).

 

Πρέπει να ρωτήσεις κάποια πράγματα τον εαυτό σου, επίτρεψέ μου να απαντήσω τις παρακάτω ερωτήσεις σύμφωνα με όσα μας έχεις πει, αν γράψω κάτι λάθος ζητώ συγγνώμη προκαταβολικά.

 

1. Το ζητούμενο είναι να κάνετε οικογένεια = προσπάθειες για παιδί.

Ερώτημα: θέλετε και οι δύο ένα παιδάκι στη ζωή σας, άσχετα από τις οικονομικές συνθήκες; ΝΑΙ

 

2. Για να γίνει το παραπάνω πρέπει να υπάρχει η οικονομική δυνατότητα. Ας πούμε για αρχή 200 ευρώ παραπάνω το μήνα για να καλύψει τις ανάγκες του νεογέννητου.

Ερώτημα: υπάρχουν αυτά τα 200 ευρώ; ΟΧΙ (εδώ υποθέτω πως δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ άλλη βοήθεια από συγγενείς, αποταμίευση κτλ, αν κάνω λάθος διόρθωσέ με)

 

3. Αν έχουμε απαντήσει ΟΧΙ σε ένα από τα παραπάνω:

Ερώτημα: Σας παίρνει να περιμένετε ώστε να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες;

Λόγω ηλικίας, εδώ θα βάλουμε ΟΧΙ (μπορεί να κάνω και λάθος εδώ αλλά έτσι θα το έβλεπα εγώ προσωπικά αν ήμουν σε αυτη την ηλικία και δεν θα ήθελα να περιμένω)

 

Με άλλα λόγια, αφού απαντήσαμε ΟΧΙ στο 2, αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα να κάνετε παιδάκι και οι σύντροφός σου έχει ένα δίκιο για όσα λέει.

'Αρα πρέπει να σκεφτούμε μία εναλλακτική.

Έχω βάλει ως παράδειγμα τις παρακάτω επιλογές για να αλλάξουμε τις συνθήκες:

 

1. Να βρεθεί καλύτερη δουλειά με καλύτερο μισθό

2. Να βρεθεί έξτρα εισόδημα από μερική απασχόληση

3. Να κάνετε σκληρή οικονομία και να αποταμιεύσετε ένα ποσό που θα σας εξασφαλίσει τουλάχιστον τα έξοδα της γέννας και των πρώτων μηνών του παιδιού, έτσι ώστε να νιώσετε κάποια ασφάλεια

4. Να ζητήσετε βοήθεια από συγγενείς για τους πρώτους μήνες μέχρι να σταθείτε στα πόδια σας (αν και αυτό δεν θα μπορέσει να συνεχιστεί για πάντα).

 

Συγγνώμη που ακούγομαι λίγο κυνική με τα παραπάνω αλλά εγώ έτσι λύνω τα προβλήματα μου (έχω πρόβλημα, το ξέρω!!!) και με έχει βοηθήσει πολύ αυτός ο τρόπος να έχω ξεκαθαρα στο μυαλό μου τι θέλω να πετύχω και κινούμαι προς αυτό.

 

Ελπίζω να βοήθησα, έστω και λίγο..

Link to comment
Share on other sites

ΚΑΛΗΜΕΡΑ μαναρακια μου σε ολες!! σας ευχαριστω για την απιστευτη υποστηριξη! πραγματικα εχω εντυπωσιαστει που ασχλειστε κ με βοηθατε τοσο πολυ! να ειστε καλα ολες!

περασαμε ενα δυσκολο σκ..επειδη ο αντρας μου κοιμοταν αρκετα.δεν ειχε διαθεση για τιποτα κ ηταν ολο νευρα.δεν ειπα κατι..ειχα κ γω κατι δουλιτσες οποτε αφωσιωθηκα σε αυτες.παρατηρω οτι η κατασταση εχει φτασει στο απροχωρητο.αν δεν βρει δουλεια αυτος ζητω που καηκαμε.επισης σκεφτομουν αυτο ,που ολοκληρωνει μεσα μου 1 φορα τον μηνα κ ειδικα σε 14η+15η μερα..κ οντως κ γω πιστευω οτι ενδομυχα θελει να του τυχει κ οχι να νιωθει οτι το κανει επιτηδες..

γιατι το κανει συχνα κ μετα χαχανιζει οπως σας εγραψα.

δυστυχως οπως εχουν τα πραγματα σοβαρη προσπαθεια δνε θα γινει προς το παρον..μπορει να τραβηξει πολυ καιρο ολο αυτο ισως κ χρονο.

η αληθεια ειναι οτι την παρασκευη το βραδυ σκευτομουν οτι πρεπει κ γω να σεβαστω αυτα που μου λεει..οτι ναι ειμαστε ξεκρεμαστοι.εκεινος ξεκρεμαστος χωρις μια ουσιαστικη κ σοβαρη δουλεια..κ οτι εγω που ζηταω τα πολλα, ισως κινδυνευω να χασω κ τα λιγα.για να μου πει οτι πιεζεται απο ολα κ απο μενα που του λεω συνεχεια για το παιδι, ισως φρικαρει περισσοτερο.

νομιζω πως πρεπει να χαλαρωσω παλι..κ να το αφησω λιγο να κυλαει.

δεν ξερω, ολα αυτα σκεψεις ειναι..δεν ξερω κατα ποσο μπορω να τα εφαρμοσω.

δεν μπορουμε να βαλουμε λεφτα στην ακρη γιατι βγαινουμε τισμα τσιμα καθε μηνα.

βοηθεια απο γονεις δεν παιζει.αφου η μητερα μου παιρνει μονο 400euro συνταξη..δεν μπορω να της ζηταω βοηθεια οικονομικη.

αυτο που κανει ο αντρας μου κ εγω ειναι να ψαχνουμε συνεχως κατι καλυτερο για εκεινον.μια σταθερη δουλεια..κ οχι μια προσωρινη κατασταση.θα συνεχισουμε ετσι κ βλεπουμε.αλλωστε οταν εμεις κανουμε σχεδια ο Θεος γελαει λενε...ποτε δεν ξερεις.

δεν εχω κατι αλλο να πω γενικως.σιγουρα ευχομαι ολα να μας πανε καλα..οπως κ να ναι αυτα, απλα να πανε καλα!

σκεφτομαι οτι η ηλικια μου ισως μην ειναι κ τοσο ασχημη.θελω να πω με αυτο, οτι μπορουμε να προσπαθησουμε κ αργοτερα κ ο.τι γινει.

εφοσον ειμαι υγιης.ολα σχετικα ειναι..συμφωνω μαζι σου zouzou..οτι ισως ηρθε η ωρα να τον αφησω λιγο ελευθερο κ ο.τι γινει.εφοσον απο μονος του κανει τετοια(ολοκληρωση μεσα μου κανονικα)...κ γω ξερω οτι οποιος δεν θελει παιδι δεν διακινδυνευει να τελειωνει μεσα στην κοπελα του για μια στιγμη ηδονης..μου φαινεται παραξενο κ αρκετα προκλητικο αυτο που κανει.

κ κατι αλλο..σχετικα με το αν με νιωθει δεδομενη..επειδη εχω πολλες δραστηριοτητες, συναναστρεφομαι κοσμο πολυ κ γενικως λειπω αρκετα συχνα απο το σπιτι.

εχω μεγαλο κυκλο κ καθε μερα εχω κατι να κανω με αυτο..εχω παρατηρησει λοιπον τωρα τελευταια οτι ελεγχει το κιν μου μερικες φορες.τον εχω πιασει στα πρασα..οπως επισης οταν χτυπαει το κιν μου τεντωνεται να δει ποιος ειναι.ενω πριν φαινοταν πιο ησυχος..τωρα τελευταια νιωθω οτι ζηλευει.

εχετε δικιο γι αυτο..δεν εδωσα ποτε την εικονα της νοικοκυρας που καθεται σπιτι κ περιμενει τον αντρα..μερικες φορες ναι οκ..αλλα δεν εχω χασει την προσωπικη μου ζωη κ τις δραστηριοτητες μου.ετσι με γνωρισε κ ετσι εχω παραμεινει.εχθες μου ειπε μαλιστα οτι "το σπιτι δεν σε βλεπει ποτε.κατσε κ λιγο μεσα..δεν θα παθεις κ τιποτα"..δεν απαντησα..

ειχε κ νευρα.τι να απαντησω?μου ακουστηκε κ λιγο κουτο να σας πω η αληθεια ειναι...μου ρθε να του πω..μηπως εννοεις εσυ δε με βλεπεις ποτε κ οχι το σπιτι??χεχε...τελος παντων..καλο ειναι γενικως να μην χανουμε την προσωπικοτητα μας κ τις συνηθειες μας για κανεναν.ποσο μαλλον για εναν αντρα.θα κανεις θυσιες αλλα με μετρο.

δεν με ενοχλουν αυτα..ισα ισα το διασκεδαζω να με διεκδικει ο αλλος.χρειαζεται κ αυτο σαν αλατοπιπερο στην σχεση πιστευω.

οσο για την ερωτηση ποσο χρονων ειναι, ειναι 36..δεν ειναι ανωριμος..καθε αλλο.πολυ ωριμο κ σταθερο ατομο με αξιες κ αρχες..απλα πιστευω οτι πραγματικα θελει ενα παιδι κ αυτος τελικα.γι αυτο κανει αυτα που κανει. κ αν τον αμφισβητησα καποιες φορες, ειναι επειδη παντα λεμε "μωρε μπας και με κοροιδευει"? στην ουσια αυτο δεν το πιστευεις ..απλα ομως ολα παιρνανε απο το μυαλο.

αυτα βασικα..περιμενω κ γω τα νεα σας.καλο ειναι να μαθαινω κ γω τα νεα σας να μην κολλαω κ γω μονο στα δικα μου.θα χαρω να μου γραψετε κ για εσας κ σε τι φαση ειστε.φιλια!

Link to comment
Share on other sites

help,νομίζω ότι το ποστ σου είναι προϊόν ώριμης σκέψης! Κάπου τα σκέφτηκες και τα υπολόγισες. Ναι, κανένας άντρας δεν διακινδυνεύει μία εγκυμοσύνη για μια στιγμή ηδονής. Μαλλον μέσα του επικρατεί το χάος. Πιθανών να θέλει παιδί, αλλά να φοβάται να πάρει το ρίσκο. Βλέπεις έχουμε μεγαλώσει και με την εικόνα του άντρα "κουβαλητή". Άσχετα αν πλέον και εμείς έχουμε καλούς μισθούς κλπ στο μυαλό των περισσότερων αντρών, τα πράγματα είναι αλλιώς. Δεν ξέρω, αλλά αν "σιωπούσες" για λίγο ίσως αυτή η μία επαφή να γινόταν δύο, τρεις και πάει λέγοντας. Αφού σου είπε ότι τον πιέζεις άστον για λίγο ελεύθερο, να πάρει δυο ανάσες. Γιατί υπό πίεση, σκεφτόμαστε αντιδραστικά!

Πόσο χαίρομαι όταν βλέπω γυναίκες να κρατάνε την ανεξαρτησία τους! ? Εχω φίλες, κρεμασμένες πάνω στην σχέση τους, προσωπική ζωή 0. Πάντα κοινή. Και πόσο διαφορετική είμαι εγώ.. Θέλω τον χρόνο μου με τον εαυτό μου. Και ευτυχώς και ο άντρας μου είναι έτσι. Ακόμα και τώρα, που είμαι έγκυος στον τέταρτο, μου φωνάζει ότι δε με βλέπει το σπίτι. Εγώ λοιπόν, είμαι παντρεμένη εδώ και δύο χρόνια, φοβερά ερωτευμένη με τον άντρα μου, και περιμένουμε το πρώτο μας παιδάκι, ύστερα από μία άθλια χρονιά γεμάτη προβλήματα και στεναχώριες. Είχα ένα θεματάκι με την μία ωοθήκη μου, είχα ένα κυστικό μόρφωμα και έκανα λαπαροσκόπηση τελικά. Ευτυχώς, όλα έγιναν για καλό.

Είμαι λιγάκι πιο μικρή, 29, και μέχρι τα 25 ο γάμος μου φαινόταν πανηγύρι. Οταν όμως δεθηκα πολύ με τον άντρα μου, άλλαξε όλη μου η σκέψη.

Αρα, τελικά το να βρίσκουμε τον "άνθρωπο" μας είναι μεγάλο πράγμα! Αν και ο δικός σου σύντροφος είναι ο άνθρωπος σου, τότε θα ακούτε ο ένας τον άλλον και σίγουρα θα βρείτε τον δρόμο σας!

Μακάρι να σας πάνε όλα καλά!

Τώρα, αν μέσα στον θυμό μας λέμε πράγματα, όλοι λέμε. Και εγώ τον κυνηγάω να τον σκοτώσω! Αρκεί μετά, να τα ξεπερνάμε!

Link to comment
Share on other sites

Εγώ στη θέση σου θα του έλεγα: αφού υποτίθεται δεν θέλεις παιδί, για ποιο λόγο δεν παίρνεις προφυλάξεις; Ίσα ίσα για να μου καταστρέφεις τα όνειρα και τα σχέδια, ενώ από την πλευρά σου ρισκάρεις;

Εμένα θα με εκνεύριζε από τη μία να με λέει πιεστική κτλ και να μου ξεκόβει κάθε συζήτηση για παιδί, και από την άλλη να πηγαίνει γυρεύοντας. Δηλαδή εσύ του ζητάς κάτι παραπάνω; Να έχετε ελεύθερα επαφές και όποτε τύχει... Ε, αυτό δεν κάνει; Γιατί στο παρουσιάζει σαν να του ζητάς κάτι εξωπραγματικό;

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...