heelp

θελω παιδι, δεν θελει εκεινος λογω κρισης

    Recommended Posts

    Καλημέρα.Δεν θέλω να ακυρώσω το eviol,γιατί σε άλλους έχει κάνει δουλειά και ίσως και εμείς δεν το παίρνουμε όσο χρόνο θα έπρεπε.Θα δείξει.

    Από χθες το βράδυ έχω αρχίσει και συνέρχομαι.Σήμερα ξύπνησα πιο αισιόδοξη.Θα κάνουμε ένα βήμα τη φορά και βλέπουμε.

    Δεν με φορτώνεις καθόλου.Το ότι αντιμετωπίζουμε εμείς σαν ζευγάρι ένα πρόβλημα δεν σημαίνει ότι η ζωή σταματάει και πως όλος ο κόσμος πρέπει να γυρίζει γύρω από εμάς.Πάντως μην αγχώνεσαι τόσο πολύ.Δεν σε πήραν και τα χρόνια.Εγώ είμαι 35 και κάνω ωορηξία κανονικότατα.Σίγουρα πολλά γυρίζουν μέσα στο κεφάλι σου και όλα αρνητικά,όμως ξέρεις και εσύ πως δεν πρέπει να σκέφτεσαι έτσι.Μην ξεχνάς ότι έχεις ήδη συλλάβει μια φορά,οπότε δεν υπάρχει λόγος να σκέφτεσαι έτσι.Και αφού οι γιατροί σου λένε ότι αυτή η περίοδος είναι η φυσιολογική έτσι θα είναι.Και εγώ πάντως 1-2 μέρες έχω πολύ αίμα,μετά αρχίζει να κόβεται σιγά σιγά.Βλέπεις και εσύ η ίδια από τη φίλη σου πως όλα γίνονται.Σιγά σιγά ο άντρας σου θα καταλάβει ότι πρέπει να μπείτε στη διαδικασία και άμα κάτσει και η δουλειά ακόμα καλύτερα.Και όπως ακριβώς το είπες,εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε.Υπάρχουν άνθρωποι που τα πράγματα τους ήρθαν κάπως βολικά κι όμως γκρινιάζουν όλη την ώρα,έχω μια τέτοια φίλη και δεν αντέχω να την ακούω ώρες ώρες.Και πιστεύω ότι μονίμως γκρινιάζει ακριβώς γιατί όλα της είχαν έρθει βολικά και δεν έχει μάθει να παλεύει,οπότε στο παραμικρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει γίνεται χαμός.

    συγγνωμη που θα σου το πω..αλλα δνε αντεχω τετοιους φιλους,αυτους που τα εχουν ολα ετοιμα κ γκρινιαζουν κιολας!!

    κ ναι οντως νομιζω οτι δικαιουμαστε λιγη γκρινια παραπανω..εφοσον εμεις κανουμε τοοοσο κοπο.

    εγω απο τοτε που θυμαμαι την ζωη μου ολο προβληματα αντιμετωπιζα.απο παιδι εως κ τωρα..αλλα οκ..και παλι καλα λεω.σιγουρα υπαρχουν πολλα χειροτερα.

    ακουγεσαι πολυ καλος κ ηρεμος ανθρωπος.τυχερο το μωρακι σου θα ειναι.!!!

    ακουγεσαι αρκετα ισορροπημενη κ ξερεις ακριβως τι θελεις.

    Εισαι ορθολογιστρια κ φαινεται οτι εχεις ωριμασει απο πολυ μικρη.

    Μπραβο σου κ ειμαι σιγουρη οτι θα τα καταφερεις.

    Χαιρομαι που σημερα εχεις μια νοτα αισιοδοξιας. Ετσι! μη σκυβεις το κεφαλι.χαμογελα σε αυτο που συμβαινει κ σεβασου το!! στην τελικη ηρθε κ αυτο στην ζωη σου το προβληματακι για να το παλεψεις.εσυ η ιδια ειπες πως ο.τι ηθελες παντα το ΑΠΟΚΤΟΥΣΕΣ με τοσο κοπο.Ε!! σε αυτο θα κολωσεις?????ειναι δυνατον??θα κανετε αυτο που θα σας πει ο γιατρος, κατα γραμμα!! κ εννοειται πως θα τα καταφερετε!! σου ειπα!! θα προσευχομαι για σενα καθε μερα!! κ ειμαι σιγουρη οτι θα γινει.

    ετσι κοριτσακι μου?μη χανεις το κουραγιο σου!!! σε καταλαβαινω απολυτα κ ξερω πως νιωθεις ακριβως.νιωθω σα να σε ξερω καιρο..σα να μιλαω με την αδερφη μου ενα πραμα..χεχε..αυτο θα πει χημεια!!:-P

    κ για να μην αφησω τιποτα να μου πεσει κατω...γκου χου γκου χου...πωε ξερουμε οτι κανουμε ωορηξια καθε μηνα?επειδη πριζομαι κ φουσκωνω/?

    απο την πολυ προγεστερονη φουσκωνεις λενε.πριν ερθει η περιοδος..εχω διαβασει φυσικα για ολα αυτα κ εχει τυχει οταν παω στον γιατρο να βλεπει πολα αυγουλακια.κ μου λεει "οι ωοθηκες σου θελουν να γινεις μανα.εχουν οργιασει!" απλα δνε θελω να στερεψουν μεχρι τοτε που θα προσπαθουμε.

    εχεις κ τον κοσμο να σου λεει "αντε βιασου!! 34 χρονων εφτασες!! ποτε περιμενεις!!μετα η γυναικα δεν μπορει!!" κ σου γεμιζουν το κεφαλι με σκουπιδαριο κ αντε να ξεμπλεξεις..μα πως καταντησα ετσι??καποτε ειχα αγγιξει το ζεν κ τωρα αγχωνομαι με το παραμικρο...πτου!!:shock:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Η σκέψη μου είναι πάντα ότι η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας.Μπορεί κάποια πράγματα να μην μου ήρθαν όπως θα ήθελα,όμως πάντα προσπαθώ για το καλύτερο και προσπαθώ να βάζω στόχους και ό,τι καταφέρω καλό θα είναι.Και αυτό το λέω για όλα τα επίπεδα της ζωής,προσωπικό,επαγγελματικό,οικογενειακό κλπ.Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αντιμετωπίσει και αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα και φοβερή σκληρότητα από τη ζωή σε πολλά επίπεδα και γι'αυτό θυμώνω με τους ανθρώπους που τους ήρθαν βολικά αλλά παρ'ολα αυτά βρίσκουν πάντα τρόπο να παραπονιούνται.Νιώθω πως δεν βλέπουν τι γίνεται γύρω τους και ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους.Φυσικά αναγνωρίζω ότι όποιο πρόβλημα αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος είτε μικρό είτε μεγάλο είναι το δικό του μοναδικό πρόβλημα και αυτό τον απασχολεί,όμως το να είμαστε καμιά φορά και λίγο ευγνώμονες για όσα μας πρόσφερε η τύχη μας δεν βλάπτει.Η κοπέλα που σου λέω είχε μια απρόσμενη εγκυμοσύνη με μια μόνο επαφή και από τότε η γκρίνια δεν λέει να τελειώσει για το πόσο άλλαξε η ζωή της προς το χειρότερο,πόσο κουράζεται κλπ. και μιλάμε ότι έχει βοήθεια και από γυναίκα στο σπίτι και από την μαμά της και οικονομική δυσκολία δεν αντιμετωπίζει.Και αυτή την γκρίνια την εκφράζει συνέχεια ακόμα και μπροστά σε φίλες της που προσπαθούν να κάνουν παιδί και δεν μπορούν(όπως π.χ.εγώ) ή ακόμα και σε μια φίλη της που είχε αποβάλει.Καταλαβαίνεις ότι η άλλη η κοπέλα έγινε έξαλη και της είπε "μιλάς και εσύ που όλα σου έχουν έρθει τόσο βολικά και τόσο εύκολα".Άστα βράστα.

    Ο γιατρός μου είχε πει ότι έχω και εγώ πολλά αυγουλάκια και πολλές φορές καταλαβαίνω την ωορηξία μου από πονάκια που έχω χαμηλά στη μέση του κύκλου.Πολλές φορές υπάρχουν και υγρά.Αφού έχεις αυγουλάκια μην ανησυχείς και σταμάτα να ακούς τι σου λένε οι γύρω σου.Η απόφαση για ένα παιδί είναι σοβαρή και την παίρνει μόνο το ζευγάρι.Δεν σου λέω να ξεκινήσεις τις προσπάθειές σου στα 40,αλλά για όνομα του Θεού 34 είσαι όχι 50.Άσε που πιστεύω ότι και ο σύντροφός σου έχει πάρει το μήνυμα και δεν θα αργήσει να πάρει την απόφαση.Κλείσε τα αφτιά σου και επικεντρώσου στον άντρα σου.Εκείνος πρέπει να νιώσει καλύτερα και περισσότερο ασφαλής για να προχωρήσετε.Και πιστεύω θα γίνει σιγά σιγά αφού και εκείνος θέλει να γίνει πατέρας.

    Όσο μεγαλώνουμε και αυξάνονται οι ευθύνες μας είναι λογικό να αγχωνόμαστε περισσότερο.Θα ήταν δείγμα ανωριμότητας αν αντιμετωπίζαμε τα πράγματα σήμερα όπως κάναμε πριν από 10 χρόνια.Απλά δεν χρειάζεται να αγχωνόμαστε υπερβολικά.Υπάρχει και το λεγόμενο δημιουργικό άγχος που μας οδηγεί στο να προοδεύουμε και να προχωράμε τη ζωή μας μπροστά και αυτό πρέπει να κρατήσουμε και να έχουμε υπομονή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κακως γκρινιαζει αυτη η κοπελα...μακαρι να ειμασταν εμεις στην θεση της. Αν ειχα κ γυναικα στο σπιτι???οουουου! ποιος με επιανε..καμια φορα ποσο θα θελα να μπορουσα να ειχα μια γυναικα να ερχεται σπιτι σχεδον καθε μερα.να μου πλενει,να μου απλωνει τα ρουχα, να μου μαγειρευει..αλλα δεν γινονται αυτα.οκ..εμεις την παλευουμε μονες μας.λεφτα δνε εχουμε για τετοια πραγματα. πιστευω κ οτι οταν θα κανω παιδι δεν θα ειναι ευκολο να το αφηνω ή να μου το προσεχει η μητερα μου γιατι ειναι κ μακρυα απο μενα κ ειναι κ μεγαλη.κουρασμενη πολυ..απλα θεωρω οτι οταν θα εχω ενα προβλημα σιγουρα θα εχω μια βοηθεια αλλα για λιγες ωρες..δεν ξερω.μακαρι απλα να ημουν στην θεση της. Πιστευω οτι δεν θα γκρινιαζα καθολου.θα ξυπναγα καθε πρωι γεματη ελπιδα μεσα μου. Ο αντρας μου τωρα προχτες παρουσιασε πρισμενους λεμφαδενες κ μια κουμουτσα στο κεφαλι.πηγε χτες στον χειρουργο κ του πε οτι πρεπει να βγει αυτη η κουμουτσα κ ειναι κυστη.οχι κατι ανησυχητικο.αλλα εγω ανησυχησα οπως παντα..κ τωρα εχουμε τρεχαματα. θα παμε σε καποια εφημερια να τον δουν για να το βγαλουν αυτο στο δημοσιο, δνε εχουμε λεφτα για την επεμβαση.

    εγω εχτες πηργα στον οδοντιατρο του ΙΚΑ.σε οσους το ειπα με κοιτανε σαν εξωγηινη...μα γιατι?που να βρω εγω τωρα 50euro να παω οδοντιατρο.μια χαρα μου εκανε το σφραγισμα μου.τεσπα..οπου φτωχος κ η μοιρα του.αλλα πρεπει να συνελθω λιγο γιατι εχω γινει πολυ μαρθα βουτση κ δε λεει.

    Οι αγωνες κερδιζονται με μαχες..οποτε..κ μεις αυτο θα κανουμε.θα παλεψουμε.κ θα τα καταφερουμε.αυτο λεω μονο.

    οσο για το αγχος...γνωριζω για το δημιουργικο αγχος, αλλα παντα το δικο μου ηταν καταστροφικο.ξεκινησε απο κρισεις πανικου κ παραλιγο να με φτασει στο τρελλαδικο.

    το παλεψα πολυ..παλεψα πολλα χρονια να βρω τις ισορροπιες μου κ τα καταφερα.καποτε δνε το πιστευα οτι θα τα καταφερω να ειμαι ενας λειτουργικος ανθρωπος οπως ολοι οι αλλοι.τελικα τα καταφερα αλλα δουλεψα πολυ γι αυτο. κ ημουν κ σε μια τρυφερη ηλικια.17 χρονων.καταθλιψεις.στρες, πανικος,αγοραφοβιες. τα παντα ειχα.ομως αντιληφθηκα απο τοτε οτι κατι επρεπε να κανω για ολο αυτο..οι γονεις τα ειχαν παιξει.ευτυχως κατορθωσα να ξεκινησω ψυχοθεραπεια κ σωθηκα.χρειαστηκε να παρω δανειο για να μπορεσω να ξεπληρωσω τα 12 χρονια ψυχοθεραπειας το οποιο ακομα το πληρωνω.ομως χαλαλι!! αξιζε!! γι αυτο πιστευω οτι καποιοι ανθρωποι πραγματικα τα εχουν ολα ομως!! δνε τους ζηλευω.σε μενα δεν εχουν να πουν κατι.μου ειναι αδιαφοροι. δεν εκτιμω αυτους που δεν εχουν παλεψει εστω για κατι..κ μαλιστα γκρινιαζουν κιολας.στα 17 μου μοιραζα φυλλαδια.κ οταν ειπα οτι η οικογενεια μου ειναι ευπορη δεν εννουσα τους γονεις,αλλα τα αδερφια μου ..εχουν ομως παλεψει για να φτασουν ψηλα. οι γονεις δεν ειχαν λεφτα για ανετες ζωες γενικα.κ τα αδερφια μου αγωνιστες ειναι.φοιτητες ηταν κ δουλευαν παραλληλα για να τελειωσουν.να ναι καλα! καταλαβες ? κ εχιες καποιους οι οποιοι τα εχουν στα χερια ολα κ τελικα ειναι μιζεροι..τεσπα..εγω τα παιδακια λυπαμαι που γεννιουνται σε τετοιες κατατασεις...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ κορίτσι μου κατάλαβα.Έχεις περάσει και εσύ πολλά.Σκέψου όμως πως όλα αυτά πια ανήκουν στο παρελθόν.Τώρα πια είσαι με έναν άνθρωπο,που απ'ότι έχω καταλάβει από τα λεγόμενά σου σε βοηθάει πολύ και είναι δίπλα σου.Σε αγαπάει και τον αγαπάς.

    Πότε θα πάτε για την επέμβαση του άντρα σου?Έχετε κάποιο γιατρό σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο?Μην ανησυχείς πάντως γιατί υπάρχουν καλοί γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία,άσχετα αν τα νοσοκομεία -κάποια από αυτά-έχουν τα χάλια τους.Και εγώ που είχα ένα θεματάκι και νοσηλεύτικα το 2011 στο Λαικό,μπορεί το νοσοκομείο να ήταν κάπως,οι γιατροί όμως και μάλιστα όλη η ομάδα έπεσε επάνω μου.Όχι μόνο δεν είχα παράπονο,αλλά ήμουν και απόλυτα ικανοποιημένη από το ιατρικό προσωπικό,που έκανε τα πάντα για να γίνει μια πολύ δύσκολη διάγνωση και να με βοηθήσει.Οπότε μην αγχώνεσαι,όλα θα πάνε καλά.

    Με τον άντρα μου δεν συζητήσαμε το θέμα χθες καθόλου,γιατί ήθελα να αποφορτίσω λίγο την κατάσταση.Πρέπει να συνεχίσουμε την ζωή μας κανονικά και φυσικά να αντιμετωπίσουμε και το θέμα αυτό.Αλλά να το συζητάμε κάθε μέρα τη στιγμή μάλιστα που τώρα είμαστε σε κατάσταση αναμονής μέχρι το δεύτερο σπερμοδιάγραμμα,δεν νομίζω ότι μας προσφέρει κάτι.Ο άντρας μου δυστυχώς κρατάει πολλά πράγματα μέσα του,όπως κάνουν πολλοί άντρες απ'ότι έχω καταλάβει.Θα δούμε.Όλα θα γίνουν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    εμπιστευομαι το δημοσιο κ το χρησιμοποιω πολυ κιολας.! αλλωστε ποτε δεν ειχα την οικονομικη δυνατοτητα για ιδιωτικους γιατρους.μονο γυναικολογο εχω ιδιωτικο. για ολα τα αλλα παω ΙΚΑ κ νοσοκομεια σε εφημεριες.μακρυα απο εμας.κοιτα δεν ειναι κατι που πρεπει να ανησυχουμε ειπε ο χειρουργος του ικα.ομως σιγουρα ειναι κατι που πρεπει να αντιμετωπιστει αμεσα.γιατι αν σπασει ειπε η κυστη θα μολυνθει το κεφαλακι του.

    Προσωπικα ανησυχησα πιο πολυ για τους πρησμενους λεμφαδενες. Πηγα κ του πηρα τωρα κατι πολυβιταμινες με βασιλικο πολτο για την αμυνα του οργανισμου.περασε ιωση με 39 πυρερο πριν 2 εβδομαδες κ απο τοτε ολο εξαντληση νιωθει κ θελει να κοιμαται.πρεπει να παρει βιταμινες.κ αυτοι οι αντρες ειναι χαιβανια.αν δεν τους σπρωξεις δεν κοιταζονται.σαν μωρα κανουν.

    οσο για τον δικο σου αντρουλη.καλα κανεις κ δεν του ειπες τιποτα.μονο επειδη μπαινω λιγο στην θεση του, αν ειχα προβλημα εγω κ ημουν εγω η αιτια για να μην μπορυμε να κανουμε παιδι(φυσικα χωρις να το θελω)οπως στην δικη του περιπτωση, θα ειχα αναγκη μια αγκαλια κ να μου διαβεβαιωσει ο αλλος οτι οκ..εχω αυτο το θεματακι αλλα εξακολουθει να με αγαπαει..μια αγκαλια κ ενα φιλακι αγαπης νομιζω ειναι ο.τι καλυτερο στην δικη του περιπτωση.ενα αγγιγμα λεει πολλα, δινει κουραγιο κ σε βοηθαει να μην νιωθεις μονος.

    Οι αντρες με αυτα τα θεματα ειναι καπως...υπαρχει ισως ταμπου.οχι φυσικα οτι υπαρχει λογος προς θεου.με καταλαβαινεις. απλα ισως ενδομυχα νιωσει κ φοβηθει μην απορριφθει. ασεινηδειτα..καταλαβαινεις.εσυ φυσικα δεν τον απορριπτεις αλλα just in case μη νιωσει καπως, θα σου προτεινα να του δειξεις εμπρακτα την αποδοχη σου κ την αγαπη σου προς αυτον.δεν χρειαζεται να συζητησετε κατι.απλα αυτον τον καιρο ελατε ακομα πιο κοντα απο οσο ειστε.ειναι σημαντικο κ θα βοηθησει την ψυχολογια κ των δυο σας.ειχα στην ομαδα μου ενα ατομο ο οποιος ειχε προβημα με το σπερμα του απο μικρος, ηταν παντρεμενος κ προσπαθουσαν να κανουν παιδακι. μοιραζοταν τα συναισθηματα του μαζι μας κ τον προσπαθουσαμε να τον βοηθησουμε.πολλες φορες ενιωθε οτι φοβοταν μην τον απορριψει η συντροφος του επειδη δεν μπορουσε να τα καταφερει. χωρις φυσικα η γυναικα του να του δειχνει κατι τετοιο..ισα ισα τον αγαπουσε παρα πολυ(γιατι φυσικα δεν υπαρχει κ λογος να συμβαινει το αντιθετο) λεμε τωρα, τον βοηθουσε παρα πολυ να νιωθει απο την γυναικα του οτι τον δεχεται κ τον αγαπα.γι αυτο το αναφερω.μη με παρεξηγεις.ετσι?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εμπιστευομαι το δημοσιο κ το χρησιμοποιω πολυ κιολας.! αλλωστε ποτε δεν ειχα την οικονομικη δυνατοτητα για ιδιωτικους γιατρους.μονο γυναικολογο εχω ιδιωτικο. για ολα τα αλλα παω ΙΚΑ κ νοσοκομεια σε εφημεριες.μακρυα απο εμας.κοιτα δεν ειναι κατι που πρεπει να ανησυχουμε ειπε ο χειρουργος του ικα.ομως σιγουρα ειναι κατι που πρεπει να αντιμετωπιστει αμεσα.γιατι αν σπασει ειπε η κυστη θα μολυνθει το κεφαλακι του.

    Προσωπικα ανησυχησα πιο πολυ για τους πρησμενους λεμφαδενες. Πηγα κ του πηρα τωρα κατι πολυβιταμινες με βασιλικο πολτο για την αμυνα του οργανισμου.περασε ιωση με 39 πυρερο πριν 2 εβδομαδες κ απο τοτε ολο εξαντληση νιωθει κ θελει να κοιμαται.πρεπει να παρει βιταμινες.κ αυτοι οι αντρες ειναι χαιβανια.αν δεν τους σπρωξεις δεν κοιταζονται.σαν μωρα κανουν.

    οσο για τον δικο σου αντρουλη.καλα κανεις κ δεν του ειπες τιποτα.μονο επειδη μπαινω λιγο στην θεση του, αν ειχα προβλημα εγω κ ημουν εγω η αιτια για να μην μπορυμε να κανουμε παιδι(φυσικα χωρις να το θελω)οπως στην δικη του περιπτωση, θα ειχα αναγκη μια αγκαλια κ να μου διαβεβαιωσει ο αλλος οτι οκ..εχω αυτο το θεματακι αλλα εξακολουθει να με αγαπαει..μια αγκαλια κ ενα φιλακι αγαπης νομιζω ειναι ο.τι καλυτερο στην δικη του περιπτωση.ενα αγγιγμα λεει πολλα, δινει κουραγιο κ σε βοηθαει να μην νιωθεις μονος.

    Οι αντρες με αυτα τα θεματα ειναι καπως...υπαρχει ισως ταμπου.οχι φυσικα οτι υπαρχει λογος προς θεου.με καταλαβαινεις. απλα ισως ενδομυχα νιωσει κ φοβηθει μην απορριφθει. ασεινηδειτα..καταλαβαινεις.εσυ φυσικα δεν τον απορριπτεις αλλα just in case μη νιωσει καπως, θα σου προτεινα να του δειξεις εμπρακτα την αποδοχη σου κ την αγαπη σου προς αυτον.δεν χρειαζεται να συζητησετε κατι.απλα αυτον τον καιρο ελατε ακομα πιο κοντα απο οσο ειστε.ειναι σημαντικο κ θα βοηθησει την ψυχολογια κ των δυο σας.ειχα στην ομαδα μου ενα ατομο ο οποιος ειχε προβημα με το σπερμα του απο μικρος, ηταν παντρεμενος κ προσπαθουσαν να κανουν παιδακι. μοιραζοταν τα συναισθηματα του μαζι μας κ τον προσπαθουσαμε να τον βοηθησουμε.πολλες φορες ενιωθε οτι φοβοταν μην τον απορριψει η συντροφος του επειδη δεν μπορουσε να τα καταφερει. χωρις φυσικα η γυναικα του να του δειχνει κατι τετοιο..ισα ισα τον αγαπουσε παρα πολυ(γιατι φυσικα δεν υπαρχει κ λογος να συμβαινει το αντιθετο) λεμε τωρα, τον βοηθουσε παρα πολυ να νιωθει απο την γυναικα του οτι τον δεχεται κ τον αγαπα.γι αυτο το αναφερω.μη με παρεξηγεις.ετσι?

     

    Καλέ τι να σε παρεξηγήσω,δεν υπάρχει λόγος.Γενικά έτσι είναι η ψυχολογία του άντρα.Σήμερα γύρισα σπίτι νωρίτερα από τη δουλειά και τον βρήκα πάλι χάλια.Δεν νομίζω ότι φοβάται τόσο την απόρριψη όσο ότι πελάγωσε στο τι θα κάνουμε τώρα.Εγώ και γενικά εμείς οι γυναίκες τα ψάχνουμε και μέσες άκρες ξέρουμε τι μας γίνεται.Ο άντρας μου γενικά φοβάται την εξωσωματική για μένα βέβαια γιατί δεν θέλει να επιβαρυνθεί ο οργανισμός μου με φάρμακα και όσο βλέπει και καταλαβαίνει ότι είμαστε πολύ κοντά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο φρικάρει.Σήμερα που τον είδα έτσι του μίλησα.Τον πήρα αγκαλιά του είπα ότι είναι φυσιολογικό να στεναχωρήθηκε,αλλά δεν είναι και προς θάνατον.Όλα λύνονται και όλα γίνονται.Θα τα καταφέρουμε σιγά σιγά,αλλά και να μην τα καταφέρουμε(που λέει ο λόγος),του είπα ότι δεν θα σκάσουμε.Εγώ τον αγαπάω και δεν τον αλλάζω με τίποτα στον κόσμο.Δεν με νοιάζει τίποτα άλλο από το να είναι καλά.Του είπα επίσης ότι με τον σύγχρονο τρόπο ζωής-σύμφωνα με μελέτες-αυτά τα φαινόμενα πλέον είναι πολύ συχνά και μπορούν να συμβούν στον καθένα.Δεν πειράζει έτυχε σε εμάς και δεν είμαστε ούτε οι πρώτοι αλλά ούτε και οι τελευταίοι.

    Πάντως πλάκα πλάκα οι άντρες έχουν ένα θέμα με τους γιατρούς.Και όταν αρρωσταίνουν είναι χειρότεροι από μωρά.Τουλάχιστον ο δικός μου έτσι είναι.Ένα κρυολόγημα και πάρτον κάτω.Τι να πούμε θέλουν εμάς να τους σπρώχνουμε να πάνε σε κανέναν γιατρό.

    Ελπίζω σύντομα να ξεμπερδέψετε με την ιστορία αυτή και να γίνει ο αντρούλης σου σύντομα καλά.Αλήθεια για πότε λέτε να κάνετε την επέμβαση?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλέ τι να σε παρεξηγήσω,δεν υπάρχει λόγος.Γενικά έτσι είναι η ψυχολογία του άντρα.Σήμερα γύρισα σπίτι νωρίτερα από τη δουλειά και τον βρήκα πάλι χάλια.Δεν νομίζω ότι φοβάται τόσο την απόρριψη όσο ότι πελάγωσε στο τι θα κάνουμε τώρα.Εγώ και γενικά εμείς οι γυναίκες τα ψάχνουμε και μέσες άκρες ξέρουμε τι μας γίνεται.Ο άντρας μου γενικά φοβάται την εξωσωματική για μένα βέβαια γιατί δεν θέλει να επιβαρυνθεί ο οργανισμός μου με φάρμακα και όσο βλέπει και καταλαβαίνει ότι είμαστε πολύ κοντά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο φρικάρει.Σήμερα που τον είδα έτσι του μίλησα.Τον πήρα αγκαλιά του είπα ότι είναι φυσιολογικό να στεναχωρήθηκε,αλλά δεν είναι και προς θάνατον.Όλα λύνονται και όλα γίνονται.Θα τα καταφέρουμε σιγά σιγά,αλλά και να μην τα καταφέρουμε(που λέει ο λόγος),του είπα ότι δεν θα σκάσουμε.Εγώ τον αγαπάω και δεν τον αλλάζω με τίποτα στον κόσμο.Δεν με νοιάζει τίποτα άλλο από το να είναι καλά.Του είπα επίσης ότι με τον σύγχρονο τρόπο ζωής-σύμφωνα με μελέτες-αυτά τα φαινόμενα πλέον είναι πολύ συχνά και μπορούν να συμβούν στον καθένα.Δεν πειράζει έτυχε σε εμάς και δεν είμαστε ούτε οι πρώτοι αλλά ούτε και οι τελευταίοι.

    Πάντως πλάκα πλάκα οι άντρες έχουν ένα θέμα με τους γιατρούς.Και όταν αρρωσταίνουν είναι χειρότεροι από μωρά.Τουλάχιστον ο δικός μου έτσι είναι.Ένα κρυολόγημα και πάρτον κάτω.Τι να πούμε θέλουν εμάς να τους σπρώχνουμε να πάνε σε κανέναν γιατρό.

    Ελπίζω σύντομα να ξεμπερδέψετε με την ιστορία αυτή και να γίνει ο αντρούλης σου σύντομα καλά.Αλήθεια για πότε λέτε να κάνετε την επέμβαση?

    του μιλησες πολυ ομορφα.μπραβο..οταν διαβαζα το μνμ σου χαμογελουσα.

    σιγουρα ξερει οτι τον αγαπας κ οτι δνε τον αλλαζεις για ολο το χρυσαφι του κοσμου. θα ελεγα μη το θεωρειτε κ μονιμο προβλημα, μπορει με ενα φαρμακο που θα παρει αυτος κ οχι εσυ να φτιαξει τ σπερμα.οταν βγουν τα αποτελεσματα σε 10 μερες να μου πεις τι εγινε κ πως σας ειπε ο γιατρος να κινηθειτε.

    τουλαχιστον εχετε κ οι δυο τον ιδιο στοχο.αυτο ειναι που θα σας φερει πιο κοντα σε αυτο.δηλαδη θελω να πω, οτι εισαστε 2 δυναμεις που ελκετε το ιδιο ακριβως.αυτο ειναι ισχυροτερο απο μια δυναμη.

    εγω ολο πεφτω κ χειροτερα..προσπαθω να παρω μαθημα απο γυρω μου να αποκτησω λιγη αισιοδοξια.σκεφτομουν χτες οτι αν μεινω ποτε εγκυος στα 35 ας πουμε θα πρεπει να κανω αμνιοπαρακεντηση λογω ηλικιας. κ ποσο ατυχη ειμαι ..εχτες μετραγαμε τα λεφτα παλι κ δεν μας εφταναν.εκει απογοητευομαι κ σκυβω το κεφαλι.σταματανε τα ονειρα.προσευχομαι συνεχεια να τον παρουν απο κεινη την καλη δουλεια.μετα κανω σκεψεις πως αν τον ηθελαν δεν θα του ελεγαν να εισαι ετοιμος σε 1 μηνα να ειδοποιησεις την παλια σου δουλεια κ να ερθεις να δουλεψεις?κ στο διαστημα αυτο θα δουν κι αλλους που μπορει να τους αρεσουν πιο πολυ.απο την αλλη ο αντρας μου εχει τεραστια προυπηρεσια σε αυτον τον τομεα. αλλα δεν ξερεις ποτε..δεν ξερω.ετσι ξεκινανε οι σκεψεις κ μετα στενοχωριεμαι..με πιανει θλιψη κ σκεφτομαι πως το επαθα εγω αυτο.

    κ ποτε θα μου το πει να γινουμε γονεις?κ αν πιασει δουλεια κ παλι δεν θα θελει?πως θα το χειριστω?ολο αρνητικες σκεψεις κανω.δεν νιωθω ανετα με το να τα αφησω να κυλησουν..νιωθω πως θελω να διεκδικισω. το αλλο που παθαινω ειναι οταν βλεπω γυναικες allegres ξερεις,καπως αλανιαρες 45 χρονων να βγαινουν να πινουν να γλεντανε (εχω καποιες τετοιες γνωστες), ειναι ο μαγαλυτερος μου φοβος.κ λεω θεε μου δεν θελω να ειμαι ετσι,θελω να εχω οικογενεια κ πως θα το αντεξω αν δεν τα καταφερω??νομιζω πως θα εκανα τα παντα..ακομα κ μονη μου να ημουν θα το εκανα μονη μου.δεν εχω λεφτα αλλα ισως δανειζομουν ή μαζευα σιγα σιγα..δεν θελω να μεινω χωρις παιδι!! ποτε!! ξεφυγα λιγο παλι.συγγνωμη.με επιασε το παραλληρημα.η αληθεια ειναι πως ειμαι φορτισμενη κ δεν εχω αρκετη ψυχραιμια μη με παρεξηγεις.χεχε..

    οσο για τον αντρα μου.εχτες ποναγε πολυ στο σημειο της κυστης κ δεν μπορουσε να πολυκουνιεται.οι λεμφαδενες πρηστικαν πιο πολυ κ του ειπα οτι θελω να τους ακουμπησω λιγο κ φρικαρε, δεν ακουμπιουνται, τον ποανανε παρα πολυ.την κυριακη το πρωι κανονισαμε να παμε ευαγγελισμο στην εφημερια που θα ειναι κ η μαμα του εκει κ θα δουλευει.θελω οπωσδηποτε να γινει εξεταση αιματος για τους λεμφαδενες κ να μας πουν τελος παντως τι πρεπει να γινει.οποτε ακομα δεν ξερω τιποτα.ο γιατρος που πηγε προχτες δεν τον ψηλαφησε παρα του ειπε να δωσει 100 euro να το βγαλει αυτο στο ιατρειο του.ουτε εξετασεις αιματος του εγραψε.δεν ξερω..μηπως δεν πολυασχοληθηκε.εγω θελω να πηγαινω μαζι του σε τετοια γιατι ρωταω πιο πολλα.αυτος ειναι λιγο χαιβανι οπως προειπαμε..χεχε..ολοι ειναι καπως χαιβανια.κανει σα μωρακι.καθαρισε μου μηλο,ποναω, κρατα μου το κεφαλι..κ κατι τετοια.εχω γινει μαμα ενος μεγαλου μωρου.οχι οτι με χαλαει.εχει κ την πλακα του.εχτες τον πηρε ο υπνος με ενα σωρο ρουχα.φοραγε 2 φανελες κ ιδρωνει, τον ξεντυσα απο πανω, κ εβγαλα τα 2 μαξιλαρια που ειχε κατω απο το κεφαλι του για να κοιμηθει σωστα.μιλαμε για σουπερ προπονηση εχω κανει για να γινω μανα!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βρε κορίτσι μου τι σκέψεις είναι αυτές?Και να χρειαστεί να κάνεις αμνιοπαρακέντηση,τι να γίνει θα την κάνεις.Το ζήτημα είναι να νιώσει ο αντρούλης σου λίγο καλύτερα και να αποφασίσει ότι πρέπει να προχωρήσετε.Αφού και ο ίδιος θέλει να γίνει πατέρας,γιατί λες ότι αμά πάρει τη δουλειά μπορεί πάλι να μην το παίρνει απόφαση?Δεν ξέρω αν θα την πάρει ή όχι την δουλειά,αλλά όπως και να έχει πρέπει να φτιάξει λίγο και η ψυχολογία σας.Οικονομικά η κατάσταση είναι πολύ άσχημη σχεδόν για όλους,όμως η ζωή μας δεν μπορεί να σταματήσει.Δεν γίνεται να μην γίνουμε γονείς επειδή υπάρχει κρίση.Δεν γίνεται να σταματήσει η ζωή μας επειδή υπάρχει κρίση.Πρέπει να οργανώσουμε τη ζωή μας διαφορετικά,αλλά όχι να σταματήσουμε να ζούμε και να ονειρευόμαστε.Μην σε παίρνει από κάτω.Πρέπει να συνεχίσεις να ελπίζεις και να πιστεύεις σε σένα και στον άντρα σου.Φυσικά και θα γίνεις μανούλα,αλλά χρειάζεται να κάνεις λίγη υπομονή.Ξέρω πως όταν θες κάτι πολύ δεν μπορείς να περιμένεις,όμως τώρα δεν έχεις άλλη επιλογή.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα γίνεις μανούλα.Δεν θέλω ηττοπάθειες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    heelp μου,

    σου έχω στείλει ένα πρ. μήνυμα. Οταν το δεις και μπορέσεις μου απαντάς σε παρακαλώ.

    σου απαντησα με π.μ.φιλια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Βρε κορίτσι μου τι σκέψεις είναι αυτές?Και να χρειαστεί να κάνεις αμνιοπαρακέντηση,τι να γίνει θα την κάνεις.Το ζήτημα είναι να νιώσει ο αντρούλης σου λίγο καλύτερα και να αποφασίσει ότι πρέπει να προχωρήσετε.Αφού και ο ίδιος θέλει να γίνει πατέρας,γιατί λες ότι αμά πάρει τη δουλειά μπορεί πάλι να μην το παίρνει απόφαση?Δεν ξέρω αν θα την πάρει ή όχι την δουλειά,αλλά όπως και να έχει πρέπει να φτιάξει λίγο και η ψυχολογία σας.Οικονομικά η κατάσταση είναι πολύ άσχημη σχεδόν για όλους,όμως η ζωή μας δεν μπορεί να σταματήσει.Δεν γίνεται να μην γίνουμε γονείς επειδή υπάρχει κρίση.Δεν γίνεται να σταματήσει η ζωή μας επειδή υπάρχει κρίση.Πρέπει να οργανώσουμε τη ζωή μας διαφορετικά,αλλά όχι να σταματήσουμε να ζούμε και να ονειρευόμαστε.Μην σε παίρνει από κάτω.Πρέπει να συνεχίσεις να ελπίζεις και να πιστεύεις σε σένα και στον άντρα σου.Φυσικά και θα γίνεις μανούλα,αλλά χρειάζεται να κάνεις λίγη υπομονή.Ξέρω πως όταν θες κάτι πολύ δεν μπορείς να περιμένεις,όμως τώρα δεν έχεις άλλη επιλογή.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα γίνεις μανούλα.Δεν θέλω ηττοπάθειες.

    ε απλα δεν θελω να μου πει παλι..κατσε να δουμε τι θα γινει με την νεα δουλεια! θα τα παρω κρανα!! δεν μπορω να κανω

    κατι αλλο παντως.απλα να περιμενω ..κ ναι εχιες δικιο δνε πρεπει να με πιανουν ηττοπαθειες.απλα φρικαρα οταν απεβαλλα κ αμεσως επαθα νοσο graves!! κ λεω ελεος !μετα χανει κ την δουλεια του ο αλλος..ε δε θες κ πολυ να απαλπιστεις.ενιγουει...

    εχω ακουσει οτι στην αμνιοπαρακεντηση υπαρχουν πιθανοτητες αποβολης...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ε απλα δεν θελω να μου πει παλι..κατσε να δουμε τι θα γινει με την νεα δουλεια! θα τα παρω κρανα!! δεν μπορω να κανω

    κατι αλλο παντως.απλα να περιμενω ..κ ναι εχιες δικιο δνε πρεπει να με πιανουν ηττοπαθειες.απλα φρικαρα οταν απεβαλλα κ αμεσως επαθα νοσο graves!! κ λεω ελεος !μετα χανει κ την δουλεια του ο αλλος..ε δε θες κ πολυ να απαλπιστεις.ενιγουει...

    εχω ακουσει οτι στην αμνιοπαρακεντηση υπαρχουν πιθανοτητες αποβολης...

     

    Μάλιστα,τώρα κατάλαβα γιατί έχεις φρικάρει.Πιθανότατα ο οποισδήποτε θα είχε φρικάρει στη θέση σου.Αλήθεια γιατί απέβαλες?Ήταν ένα τυχαίο-άτυχο βασικά- περιστατικό ή έκανες εξετάσεις και φάνηκε να υπάρχει κάτι.Συγγνώμη που σε ρωτάω και σου θυμίζω κάτι τόσο δύσκολο,αλλά βλέπω ότι στο μυαλό σου συνδιάζεις την αμνιοπαρακέντιση με μια ενδεχόμενη αποβολή και αυτό μάλλον σε φρικάρει περισσότερο.Και είναι κατανοητό και λογικό να συμβαίνει,αλλά κορίτσι μου είπαμε θα κάνουμε ένα βήμα τη φορά.Ας έρθει με το καλό η ώρα που θα αποφασίσετε για παιδάκι και αν χρειαστεί αμνιο θα μιλήσεις με τον γιατρό σου και βλέπεις πως θα πάει.Μην αγχώνεσαι προκαταβολικά.Εμένα μια φίλη μου έπρεπε να κάνει αμνιο και ήταν πολύ μικρότερη από 35 και μια χαρά όλα πήγαν και χαίρεται το αγοράκι της και τώρα είναι έγκυος στην κορούλα της.Και μια άλλη γνωστή μου χρειάστηκε να κάνει και όλα πήγαν μια χαρά.

    Αυτή η νόσος που λες τι είναι?

    Απ'ότι κατάλαβα τα τελευταία χρόνια δεν σας πήγε και πολύ η τύχη.Που ξέρεις ίσως αυτή να είναι η τυχερή χρονιά για εσάς.

    Μην απελπίζεσαι όλα θα γίνουν!:-P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σχετικά πάντως με την αμνιοπαρακέντηση για να μην αγχώνεσαι ότι οπωσδήποτε πρέπει να την κάνεις να πω ότι τα αποτελέσματα που παίρνεις από κάποιες προγραμματισμένες εξετάσεις στην εγκυμοσύνη θα σε κατευθύνουν αν χρειάζεται να την κάνεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μάλιστα,τώρα κατάλαβα γιατί έχεις φρικάρει.Πιθανότατα ο οποισδήποτε θα είχε φρικάρει στη θέση σου.Αλήθεια γιατί απέβαλες?Ήταν ένα τυχαίο-άτυχο βασικά- περιστατικό ή έκανες εξετάσεις και φάνηκε να υπάρχει κάτι.Συγγνώμη που σε ρωτάω και σου θυμίζω κάτι τόσο δύσκολο,αλλά βλέπω ότι στο μυαλό σου συνδιάζεις την αμνιοπαρακέντιση με μια ενδεχόμενη αποβολή και αυτό μάλλον σε φρικάρει περισσότερο.Και είναι κατανοητό και λογικό να συμβαίνει,αλλά κορίτσι μου είπαμε θα κάνουμε ένα βήμα τη φορά.Ας έρθει με το καλό η ώρα που θα αποφασίσετε για παιδάκι και αν χρειαστεί αμνιο θα μιλήσεις με τον γιατρό σου και βλέπεις πως θα πάει.Μην αγχώνεσαι προκαταβολικά.Εμένα μια φίλη μου έπρεπε να κάνει αμνιο και ήταν πολύ μικρότερη από 35 και μια χαρά όλα πήγαν και χαίρεται το αγοράκι της και τώρα είναι έγκυος στην κορούλα της.Και μια άλλη γνωστή μου χρειάστηκε να κάνει και όλα πήγαν μια χαρά.

    Αυτή η νόσος που λες τι είναι?

    Απ'ότι κατάλαβα τα τελευταία χρόνια δεν σας πήγε και πολύ η τύχη.Που ξέρεις ίσως αυτή να είναι η τυχερή χρονιά για εσάς.

    Μην απελπίζεσαι όλα θα γίνουν!:-P

    η νοσος graves ειναι αυτοανοσο νοσημα του θυρεοειδη.τα αντισωματα μου επιτεθηκαν σοτν θυρεοειδη μου κ τον αναγκασαν να λειτουργει περισσοτερο απο οσο πρεπει.ειναι η αιτια του υπερθυρεοειδισμου.εσκασε αμεσως μετα την αποβολη.ηταν παλλινδρομη.

    κ γενικως δεν ειμαι στα καλα μου ναι τον τελευταιο χρονο.σημερα δνε ειμαι αγωμενη με το θεμα του παιδιου.σημερα λεω καλα να μαστε κ ο.τι γινει..Ο.ΤΙ ΝΑ ΝΑΙ ΟΜΩΣ!! η τρελλα δεν παει στα βουνα.εχει μαζευτει ολη πανω μου..θα δειξουν ολα.κακως αγχωνομαι τοσο ναι κ προκαταβολικως.ειναι αστειο. δεν πρεπει.ολα θα γινουν οπως πρεπει να γινουν.σταθηκα σε μια κουβεντα σου που ειχες πει οτι καποιος λογος θα υπαρχει που δεν εχω γινει ακομα μανουλα.οποτε πρεπει να σεβαστω ολο αυτο που συμβαινει.

    σημερα ακουσα μια συναδελφο να ειναι εγκυος κ ειναι 41 χρονων!! με φυσιολογικη συλληψη!! φοβερο ε???? ειδες αμα θελει ρε παιδι μου!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    η νοσος graves ειναι αυτοανοσο νοσημα του θυρεοειδη.τα αντισωματα μου επιτεθηκαν σοτν θυρεοειδη μου κ τον αναγκασαν να λειτουργει περισσοτερο απο οσο πρεπει.ειναι η αιτια του υπερθυρεοειδισμου.εσκασε αμεσως μετα την αποβολη.ηταν παλλινδρομη.

    κ γενικως δεν ειμαι στα καλα μου ναι τον τελευταιο χρονο.σημερα δνε ειμαι αγωμενη με το θεμα του παιδιου.σημερα λεω καλα να μαστε κ ο.τι γινει..Ο.ΤΙ ΝΑ ΝΑΙ ΟΜΩΣ!! η τρελλα δεν παει στα βουνα.εχει μαζευτει ολη πανω μου..θα δειξουν ολα.κακως αγχωνομαι τοσο ναι κ προκαταβολικως.ειναι αστειο. δεν πρεπει.ολα θα γινουν οπως πρεπει να γινουν.σταθηκα σε μια κουβεντα σου που ειχες πει οτι καποιος λογος θα υπαρχει που δεν εχω γινει ακομα μανουλα.οποτε πρεπει να σεβαστω ολο αυτο που συμβαινει.

    σημερα ακουσα μια συναδελφο να ειναι εγκυος κ ειναι 41 χρονων!! με φυσιολογικη συλληψη!! φοβερο ε???? ειδες αμα θελει ρε παιδι μου!!!!

     

    Μάλιστα,κατάλαβα.Τι να πω,όλα για εμάς τους ανθρώπους είναι.Το θέμα είναι να τα βρίσκουμε με τη βοήθεια των γιατρών και να τα καταπολεμάμε.

    Πάντως τρελή δεν είσαι,είσαι απλά άνθρωπος.Όλοι έχουμε τα πάνω μας και τα κάτω μας.Άλλες μέρες νιώθουμε πως όλα είναι βουνό και δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τίποτα και άλλες ότι είμαστε δυνατοί και θα ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες.Το ζήτημα είναι να προσπαθήσουμε οι μέρες που είμαστε κάπως αισιόδοξοι να είναι περισσότερες από τις άλλες που νιώθουμε πιο ευάλωτοι.

    Είδες βρε που όλα γίνονται?Σου λέω είσαι νέα ακόμα,μην αγχώνεσαι τόσο πολύ.Όλα θα γίνουν.

    Αλήθεια ο άντρας σου είναι καλά με τους λεμφαδένες και την κύστη?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μάλιστα,κατάλαβα.Τι να πω,όλα για εμάς τους ανθρώπους είναι.Το θέμα είναι να τα βρίσκουμε με τη βοήθεια των γιατρών και να τα καταπολεμάμε.

    Πάντως τρελή δεν είσαι,είσαι απλά άνθρωπος.Όλοι έχουμε τα πάνω μας και τα κάτω μας.Άλλες μέρες νιώθουμε πως όλα είναι βουνό και δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τίποτα και άλλες ότι είμαστε δυνατοί και θα ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες.Το ζήτημα είναι να προσπαθήσουμε οι μέρες που είμαστε κάπως αισιόδοξοι να είναι περισσότερες από τις άλλες που νιώθουμε πιο ευάλωτοι.

    Είδες βρε που όλα γίνονται?Σου λέω είσαι νέα ακόμα,μην αγχώνεσαι τόσο πολύ.Όλα θα γίνουν.

    Αλήθεια ο άντρας σου είναι καλά με τους λεμφαδένες και την κύστη?

    ευτυχως πηγαμε στον ευαγγελισμο το σαββατο κλεισμενο ραντεβου απο την μανα του, τον ειδε ο χειρουργος κ ειναι απλη σμηγματογονος κυστη, θα παρει αντιβιωση για 4 μερες κ μετα θα παμε να τον αφαιρεσουν.οι λεμφαδενες ειναι πρησμενοι απο την φλεγμονη κ μονο. κ ευτυχως δεν ειναι κατι σοβαρο.!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλά τα νέα λοιπόν.Εγώ αν εξαιρέσεις το πρώτο σοκ είμαι καλά.Στον άντρα μου παίρνει λίγο χρόνο να συνέλθει,αλλά το παλεύει.Την Παρασκευή θα πάει για την επανάληψη της εξέτασης,αλλά μεταξύ μας δεν περιμένω καμία θεαματική διαφορά.Εντωμεταξύ είναι και σε φάση που κόβει το τσιγάρο και είναι φρικαρισμένος.Τι να κάνουμε,που θα πάει θα συνέλθει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλά τα νέα λοιπόν.Εγώ αν εξαιρέσεις το πρώτο σοκ είμαι καλά.Στον άντρα μου παίρνει λίγο χρόνο να συνέλθει,αλλά το παλεύει.Την Παρασκευή θα πάει για την επανάληψη της εξέτασης,αλλά μεταξύ μας δεν περιμένω καμία θεαματική διαφορά.Εντωμεταξύ είναι και σε φάση που κόβει το τσιγάρο και είναι φρικαρισμένος.Τι να κάνουμε,που θα πάει θα συνέλθει.

    γεια σου κοριτσακι μου.τι εγινε.τι νεα?πηγε την παρασκευη ο αντρουλης σου?ειχαμε καλα νεα?για πες!! ανυπομονω!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    γεια σου κοριτσακι μου.τι εγινε.τι νεα?πηγε την παρασκευη ο αντρουλης σου?ειχαμε καλα νεα?για πες!! ανυπομονω!!

     

    Πήγε κορίτσι μου.Ο αριθμός παρέμεινε ο ίδιος,δηλαδή 3.000.000,η κινητικότητα ανέβηκε στο 35%.Και πάλι όμως τα αποτελέσματα αυτά δεν είναι καλά.Αυτή τη φορά το περιμέναμε και δεν μας ήρθε κατακούτελα.Θα κάνουμε ένα ραντεβού με τον γυναικολόγο,θα πάμε και σε ουρολόγο και βλέπουμε.Σύμφωνα πάντως με αυτούς τους αριθμούς και αν δεν υπάρξει ή δεν μπορεί να υπάρξει βελτίωση,τότε θα πάμε για εξωσωματική και μάλιστα με μικρογονιμοποίηση.

    Εσείς τι κάνατε με την κύστη?Από τη δουλειά είχατε κανένα νέο?

    Σε ευχαριστώ πολύ που με σκέφτεσαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πήγε κορίτσι μου.Ο αριθμός παρέμεινε ο ίδιος,δηλαδή 3.000.000,η κινητικότητα ανέβηκε στο 35%.Και πάλι όμως τα αποτελέσματα αυτά δεν είναι καλά.Αυτή τη φορά το περιμέναμε και δεν μας ήρθε κατακούτελα.Θα κάνουμε ένα ραντεβού με τον γυναικολόγο,θα πάμε και σε ουρολόγο και βλέπουμε.Σύμφωνα πάντως με αυτούς τους αριθμούς και αν δεν υπάρξει ή δεν μπορεί να υπάρξει βελτίωση,τότε θα πάμε για εξωσωματική και μάλιστα με μικρογονιμοποίηση.

    Εσείς τι κάνατε με την κύστη?Από τη δουλειά είχατε κανένα νέο?

    Σε ευχαριστώ πολύ που με σκέφτεσαι.

    μμμ...οκ...οτι ανεβηκε η κινητικοτητα δεν ειναι θετικο?μηπως δλδ ειναι η αρχη της βελτιωσης?θα δειτε βεβαια τι θα πει ο ουρολογος.με φαρμακα ρε παιδι μου δεν θα φτιαξει λιγο?να μου πεις οταν θα χετε νεα.

    επισης δεν ξερω τι ειναι η μκρογονιμοποιηση...θα ψαξω στο νετ. ο.τι κ να γινει να σκεφτεσαι οτι εισαι πολυ τυχερη που ο αντρας σου αγωνιζεται για να γινετε γονεις εστω κ αν υπαρχει αυτο το προβληματακι.εμενα ο δικος μου δεν εχει τετοιο θεμα κ ομως δεν σκεφτεται ακομα να κανουμε παιδι κ το θεωρω τραγικο!!

    σχετικα με την κυστη, ειναι καλυτερα πολυ.μικρηνε πολυ.παιρνει ακομα αντιβιωση κ ξεπριστηκαν κ οι λεμφαδενες.

    εγω περασα μια πολυ ασχημη φαση την προηγουμενη εβδομαδα με καταθλιψεις κ τετοια..δεν ξερω μου εσκασαν πολλα ψυχολογικα.τι κανω ποια ειμαι, γιατι ειμαι, αν με αγαπαει, αν με θελει, τι θα κανω?κ αγχωθηκα με αποτελεσμα οταν ξυπναγα να εχω τρεμουλα κ δυσπνοια..

    ερχομουν στην δουλεια κ εκλαιγα..πλανταξα στο κλαμα 5 μερες.εχασα 3 κιλα απο την αφαγια κ απευθυνθηκα σε εναν ομοιοπαθητικο για την καταθλιψη κ τις ασχημες σκεψεις οπου κ ξεκινησα θεραπεια την πεμπτη το πρωι με φυτικα φαρμακα κ τωρα νιωθω αρκετα καλυτερα.αλλα ακομα εχω απαισιοδοξια μεσα μου κ φοβο μηπως δεν πανε καλα ολα..δεν ξερω οταν ημουν μικρη τα αφηνα ολα κ κυλαγαν.τωρα πια νιωθω πως στενευουν τα περιθωρια κ βιαζομαι..να εκπληρωθουν οι επιθυμιες μου.

    πηγα στον γυναικολογο εχτες για τυπικο ελεγχο.στον υπερηχο βρηκε 2 ωαρια να ωριμαζουν.κ οχι ενα.ειναι η δευτερη φορα συνεχομενη που συμβαινει αυτο.μου ειπε οτι αν μεινω εγκυος ειναι πολυ πιθανο να κανω διδυμα.δεν εχω κληρονομηκοτητα ...δεν ξερω γιατι συμβαινει αυτο.δεν με φοβιζει..απλα δεν θελω να του το πω.θα παθει κοκομπλοκο.εδω το σκεφτεται για το 1! φαντασου να του πω οτι εχω τετοια προδιαθεση.την πατησα.

    οποτε δεν το λεω γιατι αλλωστε μπορει να μην συμβαινει κ καθε μηνα αυτο.

    ολα πανε καλα με την υγεια μου κ ακομα αναρωτιεμαι ποτε αυτος ο ανθρωπος θα μου εκφρασει την επιθυμια να γινουμε γονεις.

    λες να με κοροιδευει???λες να με αφηνει να χαραμιζομαι ετσι?μηπως θα πρεπε να γινω πιο αυστηρη κ να κανω λαθος που περιμενω?μηπως κανω κακη επιλογη ..ολα αυτα με βασανιζουν..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    μμμ...οκ...οτι ανεβηκε η κινητικοτητα δεν ειναι θετικο?μηπως δλδ ειναι η αρχη της βελτιωσης?θα δειτε βεβαια τι θα πει ο ουρολογος.με φαρμακα ρε παιδι μου δεν θα φτιαξει λιγο?να μου πεις οταν θα χετε νεα.

    επισης δεν ξερω τι ειναι η μκρογονιμοποιηση...θα ψαξω στο νετ. ο.τι κ να γινει να σκεφτεσαι οτι εισαι πολυ τυχερη που ο αντρας σου αγωνιζεται για να γινετε γονεις εστω κ αν υπαρχει αυτο το προβληματακι.εμενα ο δικος μου δεν εχει τετοιο θεμα κ ομως δεν σκεφτεται ακομα να κανουμε παιδι κ το θεωρω τραγικο!!

    σχετικα με την κυστη, ειναι καλυτερα πολυ.μικρηνε πολυ.παιρνει ακομα αντιβιωση κ ξεπριστηκαν κ οι λεμφαδενες.

    εγω περασα μια πολυ ασχημη φαση την προηγουμενη εβδομαδα με καταθλιψεις κ τετοια..δεν ξερω μου εσκασαν πολλα ψυχολογικα.τι κανω ποια ειμαι, γιατι ειμαι, αν με αγαπαει, αν με θελει, τι θα κανω?κ αγχωθηκα με αποτελεσμα οταν ξυπναγα να εχω τρεμουλα κ δυσπνοια..

    ερχομουν στην δουλεια κ εκλαιγα..πλανταξα στο κλαμα 5 μερες.εχασα 3 κιλα απο την αφαγια κ απευθυνθηκα σε εναν ομοιοπαθητικο για την καταθλιψη κ τις ασχημες σκεψεις οπου κ ξεκινησα θεραπεια την πεμπτη το πρωι με φυτικα φαρμακα κ τωρα νιωθω αρκετα καλυτερα.αλλα ακομα εχω απαισιοδοξια μεσα μου κ φοβο μηπως δεν πανε καλα ολα..δεν ξερω οταν ημουν μικρη τα αφηνα ολα κ κυλαγαν.τωρα πια νιωθω πως στενευουν τα περιθωρια κ βιαζομαι..να εκπληρωθουν οι επιθυμιες μου.

    πηγα στον γυναικολογο εχτες για τυπικο ελεγχο.στον υπερηχο βρηκε 2 ωαρια να ωριμαζουν.κ οχι ενα.ειναι η δευτερη φορα συνεχομενη που συμβαινει αυτο.μου ειπε οτι αν μεινω εγκυος ειναι πολυ πιθανο να κανω διδυμα.δεν εχω κληρονομηκοτητα ...δεν ξερω γιατι συμβαινει αυτο.δεν με φοβιζει..απλα δεν θελω να του το πω.θα παθει κοκομπλοκο.εδω το σκεφτεται για το 1! φαντασου να του πω οτι εχω τετοια προδιαθεση.την πατησα.

    οποτε δεν το λεω γιατι αλλωστε μπορει να μην συμβαινει κ καθε μηνα αυτο.

    ολα πανε καλα με την υγεια μου κ ακομα αναρωτιεμαι ποτε αυτος ο ανθρωπος θα μου εκφρασει την επιθυμια να γινουμε γονεις.

    λες να με κοροιδευει???λες να με αφηνει να χαραμιζομαι ετσι?μηπως θα πρεπε να γινω πιο αυστηρη κ να κανω λαθος που περιμενω?μηπως κανω κακη επιλογη ..ολα αυτα με βασανιζουν..

     

    Δεν ξέρω ακόμα ποιό ακριβώς θα είναι το επόμενο βήμα μας.Την άλλη Τετάρτη θα πάμε στον γυναικολόγο και βλέπουμε τι θα μας πει.Στο μεταξύ μαζεύω πληροφορίες για καλούς ουρολόγους-ανδρολόγους,ώστε μετά να επισκεφτούμε έναν από αυτούς και θα δούμε πως θα προχωρήσουμε.Δεν ξέρω αν είναι καλό σημάδι ότι βελτιώθηκε η κινητικότητα,γιατί ο αριθμός παραμένει πολύ χαμηλός και δεν θέλω να τρέφω ψεύτικες ελπίδες.Θέλω να ξέρω ακριβώς που βρίσκομαι και που πατάω για να μην απογοητευτώ μετά.Και αν είναι να έρθουν καλά νέα ευπρόσδεκτα και αυτά.Προς το παρόν όμως δεν θέλω να ονειροβατώ.Για να στο δώσω απλά να το καταλάβεις,όπως περίπου το έχω καταλάβει και εγώ στην εξωσωματική παίρνουν τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια και τα αφήνουν στο εργαστήριο μόνα τους να βρούν το δρόμο τους και να γονιμοποιηθούν,ενώ στη μικρογονιμοποίηση γονιμοποιούν οι ίδιοι οι γιατροί το ωάριο με το σπερματοζωάριο.Αυτό συνήθως το κάνουν στις περιπτώσεις που ο αριθμός των σπερματοζωαρίων είναι μικρότερος από 5.000.000.Κάπως έτσι έχει η κατάσταση.Θα δούμε.

    Γιατί κορίτσι μου σε πιάνει τέτοιος πανικός?Ελπίζω πραγματικά να νιώθεις καλύτερα,αλλά γιατί το κάνεις αυτό στον εαυτό σου?Μην κάνεις άσχημες σκέψεις,ξέρω ότι στα λόγια είναι εύκολο,αλλά πρέπει να προσπαθήσεις γιατί αυτό δεν είναι λύση.Μίλησες με τον άντρα σου για την κατάστασή σου αυτή?Τι σου είπε?Δεν μπορεί κάτι θα είπατε.Κάνε αυτή τη συζήτηση που λέγαμε.Όχι σαν πίεση,αλλά σαν συζήτηση.Δεν γίνεται να τραβάς τέτοιο ψυχολογικό φορτίο μόνη σου.Από όσα έχεις περιγράψει ο άνθρωπος αυτός σε αγαπάει και σε θέλει,γι'αυτό και επιμένω τόσο πολύ στο να του μιλήσεις και να βάλετε κάποια όρια.Εξάλλου αν αρχίσετε να προσπθείτε για παιδάκι δεν σημαίνει ότι αύριο κιόλας θα έρθει.Ίσως πάρει λίγο χρόνο(πράγμα που απεύχομαι βέβαια),αλλά ποτέ δεν ξέρεις πως τα ορίζει η φύση καμιά φορά.Το οικονομικό το καταλαβαίνω απόλυτα,όμως πρέπει να δείτε αν θέλετε τα ίδια πράγματα στη ζωή,αν έχετε τους ίδιους στόχους.Όταν λέει να ξεκινήσετε αργότερα τις προσπάθειες πόσο αργότερα εννοεί?Το έχει οριοθετήσει στο μυαλό του?Πιθανολογώ πως όχι.Εκεινός προφανώς εννοεί όταν τα οικονομικά καλυτερέψουν,όμως αυτό μπορεί να συμβεί άμεσα,μπορεί και όχι.Πώς λοιπόν σκοπεύει να συνεχίσει αν-παίρνοντας πάντα το χειρότερο σενάριο-τα οικονομικά δεν βελτιωθούν άμεσα?Το να λέει απλά αργότερα δεν σημαίνει κάτι.Πόσο είναι αυτό το αργότερα?Σου έχει απαντήσει σε όλα αυτά?

    Από την άλλη δεν μπορείς να πιέσεις κάποιον να κάνει οικογένεια αν δεν το θέλει ή αν δεν ξέρει πότε θα το θέλει.Επομένως αυτό πρέπει να το ξεκαθαρίσετε μια και καλή.Να πάρεις και εσύ τις απαντήσεις σου και να μην είσαι σ'αυτή την κατάσταση.Επείδη το θέμα "δημιουργία οικογένειας" είναι αρκετά σοβαρό και σημαντικό πρέπει κατά τη γνώμη μου το ζευγάρι να λέει ξεκάθαρα τη γνώμη του και όσο γίνεται να έχει κοινή γραμμή.Αυτό πιστεύω πρέπει να προσπαθήσεις να κάνεις.Μια κουβέντα με ειλικρίνια,ανοιχτά χαρτιά,ξεκάθαρες απαντήσεις και πάνω απ'όλα ήρεμη,ώστε και εσύ να πάρεις τις απαντήσεις σου και εκείνος να καταλάβει ότι έχει να κάνει με μια γυναίκα,που έχει κάποιες επιθυμίες και γι'αυτό θα πρέπει η γυναίκα αυτή να ξέρει και ποιά είναι τα σχέδια και οι στόχοι του συντρόφου της.

    Μην αγχώνεσαι οι συζητήσεις που γίνονται με αγάπη και ειλικρίνια μόνο σε καλό μπορεί να οδηγήσουν.Πάντως όπως και να έχει το πράγμα πρέπει να ηρεμήσεις γιατί κάνεις κακό στον εαυτό σου.Το στρες δεν βγαίνει σε καλό και όπως και να έχει δεν σου έχει τελειώσει ο χρόνος.Είσαι νέα ακόμα και μπορείς να δώσεις λίγο χρόνο ακόμα στον σύντροφό σου,αρκεί να ξέρεις συγκεκριμένα τις προθέσεις του.

    Σε φιλώ γλυκά και σε ευχαριστώ πολύ που σ'αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές που περνάς με σκέφτεσαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    roubies,

     

    σχετικά με το πρόβλημα στο σπέρμα δεν ξέρω αν έχετε δεί στο σπερμοδιάγραμμα πόσα πυοσφαίρια έχει. Αυτό παίζει ρόλο γιατί αν είναι πολλά είναι σημάδι φλεγμονής και μικροβίου.

    Εμείς είχαμε μειωμένο αριθμό και χαμηλή κινητικότητα και δε βελτιωνόταν καθόλου παρά τις αντιβιώσεις που είχε πάρει ο άντρας μου που όπως αποδείχτηκε τελικά ήταν άστοχες με το θέμα που είχε. Επίσης έπαιρνε για πολύ μεγάλο διάστημα βιταμίνη Ε και άλλες βιταμίνες αλλά δεν είχε καμία ουσιαστική βελτίωση. Μετά από πολύ ψάξιμο και προσπάθεια, βελτίωση αρχίσαμε να βλέπουμε μόνο όταν 2 γιατροί ανοσλόγος & ουρολόγος εντόπισαν κάπως καλύτερα το πρόβλημα. Ο ένας μας είπε ότι αν δεν πάρουμε κατάλληλες αντιβίωσεις να ελλατωθούν τα πυοσφαίρια δεν κάνουμε τίποτα και ο άλλος του έδωσε αντιοξειδωτικά στοχευμένα με το θέμα.

    Εγώ αρχικά δεν πίστευα ότι θα καλυτερεύσει αφού μετά από 2 χρόνια διάφορων θεραπειών δεν έφτιαχνε με τίποτα, + ότι άρχισε και το κάπνισμα οπότε καταλαβαίνεις, όλο και χειροτερα.

    Κι όμως βελτιώθηκε τελικά πάρα πολύ.

    Τα πυοσφαίρια μειώθηκαν σημαντικά και τα μικρόβια εξαλείφθηκαν.

    Οπότε και ο αριθμος από 2-5 εκ. που είχε αρχικά έφτασε ως και 22 εκ.

    Ελπίζω να βοήθησα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    roubies,

     

    σχετικά με το πρόβλημα στο σπέρμα δεν ξέρω αν έχετε δεί στο σπερμοδιάγραμμα πόσα πυοσφαίρια έχει. Αυτό παίζει ρόλο γιατί αν είναι πολλά είναι σημάδι φλεγμονής και μικροβίου.

    Εμείς είχαμε μειωμένο αριθμό και χαμηλή κινητικότητα και δε βελτιωνόταν καθόλου παρά τις αντιβιώσεις που είχε πάρει ο άντρας μου που όπως αποδείχτηκε τελικά ήταν άστοχες με το θέμα που είχε. Επίσης έπαιρνε για πολύ μεγάλο διάστημα βιταμίνη Ε και άλλες βιταμίνες αλλά δεν είχε καμία ουσιαστική βελτίωση. Μετά από πολύ ψάξιμο και προσπάθεια, βελτίωση αρχίσαμε να βλέπουμε μόνο όταν 2 γιατροί ανοσλόγος & ουρολόγος εντόπισαν κάπως καλύτερα το πρόβλημα. Ο ένας μας είπε ότι αν δεν πάρουμε κατάλληλες αντιβίωσεις να ελλατωθούν τα πυοσφαίρια δεν κάνουμε τίποτα και ο άλλος του έδωσε αντιοξειδωτικά στοχευμένα με το θέμα.

    Εγώ αρχικά δεν πίστευα ότι θα καλυτερεύσει αφού μετά από 2 χρόνια διάφορων θεραπειών δεν έφτιαχνε με τίποτα, + ότι άρχισε και το κάπνισμα οπότε καταλαβαίνεις, όλο και χειροτερα.

    Κι όμως βελτιώθηκε τελικά πάρα πολύ.

    Τα πυοσφαίρια μειώθηκαν σημαντικά και τα μικρόβια εξαλείφθηκαν.

    Οπότε και ο αριθμος από 2-5 εκ. που είχε αρχικά έφτασε ως και 22 εκ.

    Ελπίζω να βοήθησα.

     

    Κοπέλα μου καλημέρα.Σε ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σου και για το ότι κατέθεσες την εμπειρία σου.Όταν μας είπαν αρχικά από το εργαστήριο τα αποτελέσματα ρώτησα την κοπέλα,αν κατά τη γνώμη της υπάρχει λόγος να επισκεφτούμε ουρολόγο.Εκείνη δεν ήθελε να μου αποκλείσει κάτι τέτοιο,μου είπε όμως ότι δεν υπάρχουν μικρόβια.Πάντως οπωσδήποτε πριν πάρουμε την οποιαδήποτε απόφαση θα πάμε σε ουρολόγο και από εκεί και πέρα βλέπουμε.Να σου κάνω μια ερώτηση?Από τότε που πήρατε την σωστή θεραπεία πόσο καιρό έκανε το σπέρμα να βελτιωθεί?Σε ευχαριστώ πολύ για το θάρρος που μου δίνεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα