heelp

θελω παιδι, δεν θελει εκεινος λογω κρισης

    Recommended Posts

    γεια σε ολους κ ολες!!

    θα ηθελα την γνωμη σας σε ενα θεματακι που με απασχολει εδω κ καιρο.

    εχω ξαναγραψει κατι γι αυτο στο παρελθον αλλα δυστυχως ακομα τα πραγματα ειναι στασιμα..

    ειμαι 34 χρονων κ 1 ημερας.ειμαι με εναν ανθρωπο,συζουμε δηλαδη, περιπου 2 χρονια.απο περσι του εχω εκφρασει την επιθυμια μου να κανουμε ενα παιδακι.

    το θελω παρα πολυ ομως εκεινος μου λεει πως δεν ειναι εποχη για παιδια.εχει τρομερο αγχος που εχασε την δουλεια του περσι κ τωρα ειναι σε μια αλλη δουλεια με μισθο 650 euro. απο την μια καταλαβαινω την αγωνια του καθως τα χρηματα ισα ισα μας φτανουν, ομως απο την αλλη εγω μεγαλωνω...κ φοβαμαι μηπως αν το αποφασισει αργοτερα δεν τα καταφερω λογο ηλικιας. Απο την αλλη ο γιατρος μου μου λεει οτι πρεπει να βιαστω επειδη η γυναικα εως τα 35 ειναι πιο γονιμη.δνε εχω καποιο προβλημα γυναικολογικο.εχω σταθερη περιοδο,καταλαβαινω τις ωορηξιες μου κ οταν κανουμε ερωτα παρακαλω να του ξεφυγει λιγο κ να μεινω εγκυος..με το ζορι ομως δεν γινεται..το εχουμε συζητησει μπροστα σε αδερφια,γονεις,φιλους, ολοι του λενε να σκεφτει την πιθανοτητα ενος παιδιου πιο θετικα κ να μην φαβαται..οταν του τα λεμε λεει "δεν ειναι εποχη για παιδια,εδω δεν εχουμε να φαμε" ..μεχρι που κ τα αδερφια μου του ειπαν "καντε ρε παιδια ενα παιδι κ δεν θα σας αφησουμε ετσι, θα βοηθαμε κ εμεις..οχι οτι εγω θελω να βασιζομαι στους αλλους,,αλλα εχω την δουλεια μου,εχω ιδιωτικη ασφαλεια,παιρνω εναν μισθο των 800 euro.εγω πιστευω πως μπορουμε να τα καταφερουμε.κ στην τελικη κ στη κατοχη οι ανθρωποι δεν εκαναν παιδια?νομιζω πως οταν εχεις ενα παιδακι, προσπαθεις περισσοτερο ..ομως δεν πειθεται με τιποτα.κ με εχει πιασει φοβερο αγχος.μεχρι που του ειπα οτι πρεπει να με σκεφτει κ μενα κ οτι δεν εχει δικαιωμα να με καταστρεψει..να καταστρεψει την γονιμοτητα μου..τιποτα ανενδοτος..μονο την δουλεια σκεφτεται κ τα χρηματα.εχει παθει καταθλιψη,εχει συνεχεια πονοκεφαλους,σταματησε να χαμογελαει...οκ..προσπαθω να τον πεισω να γινει πιο θετικος για την ζωη κ πως πρεπει να συνεχισουμε να κανουμε ονειρα κ να μην καταστραφουμε..εχω φιλους κ φιλες που παρολλο που χρωστανε απο δω κ απο κει προσπαθησαν κ εκαναν παιδακι κ τωρα ειναι χαρουμενοι! γιατι να ειμαι τοσο ατυχη??σκεφτηκα να τον αφησω..να το ξεπερασω κ ισως να φτιαξω την ζωη μου με καποιον αλλον ανθρωπο.ομως τον αγαπω πολυ κ δεν θα θελα το παιδι καποιου αλλου, που στην τελικη εγω δεν μπορω να κανω παιδι με καποιον για τον οποιο δεν θρεφω αισθηματα.. προτιμω να κανω εξωσωματικη μονη μου παρα να εχω εναν συντροφο χωρις να νιωθω κατι γι αυτον..βοηθηστε με..θα ηθελα να ακουσω εαν καποια εχει το ιδιο προβλημα με εμενα.σας ευχαριστω πολυ για την προσοχη σας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Δεν τον αδικώ που ανησυχεί . Για έναν άντρα η δουλειά είναι πολύ σημαντική και κατ'επέκταση τα χρήματα που θα φέρει στο σπίτι , πόσο μάλλον όταν υπάρχει κι ένα παιδί.

    Από την άλλη καταλαβαίνω απόλυτα κι εσένα .

    Δεν σου συνιστώ να εγκαταλείψεις τις προσπάθειες γιατί πλέον είναι δύσκολο να βρεις τον σωστό άνθρωπο , και εσύ τον αγαπάς τον συγκεκριμένο , δεν είναι τόσο απλό.

    Θα σου πώ να του δώσεις μια διορία σιωπηλά εσύ μέσα σου, να του αφήσεις δηλαδή τα χρονικά περιθώρια μήπως και φτιάξουν τα οικονομικά του και ύστερα να του ξανακάνεις την κουβέντα.

    Εισαι 34 ετών. Εγώ έκανα το πρώτο μου παιδί στα 37 μου και το δεύτερο καπάκι στα 38 . Όπως είχα γράψει σε μια κοπέλα στο φόρουμ το σημαντικό είναι που έχεις βρει τον άντρα που θέλεις να κάνεις τα παιδιά σου , γιατί εγώ στα 34 ακόμη τον έψαχνα !!!

    Αντε και σου εύχομαι σε λίγο καιρό να σε βλέπουμε σε άλλη κατηγορία του φόρουμ και να ζητάς συμβουλές για το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης σου !!!


    Nozmp3.pngyF2Vp3.png]

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν τον αδικώ που ανησυχεί . Για έναν άντρα η δουλειά είναι πολύ σημαντική και κατ'επέκταση τα χρήματα που θα φέρει στο σπίτι , πόσο μάλλον όταν υπάρχει κι ένα παιδί.

    Από την άλλη καταλαβαίνω απόλυτα κι εσένα .

    Δεν σου συνιστώ να εγκαταλείψεις τις προσπάθειες γιατί πλέον είναι δύσκολο να βρεις τον σωστό άνθρωπο , και εσύ τον αγαπάς τον συγκεκριμένο , δεν είναι τόσο απλό.

    Θα σου πώ να του δώσεις μια διορία σιωπηλά εσύ μέσα σου, να του αφήσεις δηλαδή τα χρονικά περιθώρια μήπως και φτιάξουν τα οικονομικά του και ύστερα να του ξανακάνεις την κουβέντα.

    Εισαι 34 ετών. Εγώ έκανα το πρώτο μου παιδί στα 37 μου και το δεύτερο καπάκι στα 38 . Όπως είχα γράψει σε μια κοπέλα στο φόρουμ το σημαντικό είναι που έχεις βρει τον άντρα που θέλεις να κάνεις τα παιδιά σου , γιατί εγώ στα 34 ακόμη τον έψαχνα !!!

    Αντε και σου εύχομαι σε λίγο καιρό να σε βλέπουμε σε άλλη κατηγορία του φόρουμ και να ζητάς συμβουλές για το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης σου !!!

    ναι..εχεις δικιο..εχω δωσει διορια στο νεαυτο μου κ σε εκεινον ενα 6μηνο με κανα χρονο ακομα..κ θα ξανακανω αλλη μια κουβεντα..αν δω οτι τιποτα δεν γινεται.θα προχωρησω σε εξωσωματικη κ ειμαι σιγουρη οτι θα τα καταφερω.κ οταν λεω εξωσωματικη εννοω με δοτη σπερματος.δεν θελω με τιποτα στην ζωη μου να μεινω χωρις παιδακι.τα βλεπω κ τα λαχταρω.! κ εννοειται πως θα του το ανακοινωσω.ειναι δυσκολο να βρεις εναν συντροφο,ειναι δυσκολο οταν χωριζεις να μαζεψεις τα κομματια σου κ αντε παλι να ξαναερςτευθεις, να νιωσεις πως ταιριαζεις..να προσπαθησεις να γνωρισεις καποιον..κ ειδικα σε μια τετοια ηλικια που νιωθεις κατασταλαγμενος.ολα του καλα,νοικοκυρης σωστος, συνεπης σε ολα..αυτο το κακο να μην ειχε.!! κ οι δυο κολλητες μου ειναι εγκυες αυτην την στιγμη κ δεν εχουν δουλεια ουτε αυτες ουτε οι αντρες τους, ομως οι αντρες τους φορντισαν να τους πουν οτι πρεπει να κανουν παιδακι εφοσον το θελουν, διοτι πρεπει να σκεφτουν την ηλικια τους,ειναι τοσο ανωριμοι δηλαδη οσοι κανουν παιδι αυτην την εποχη?απλα θεωρω οτι ειναι πιο δυνατοι κ πιο αισιοδοξοι.οτι σκεφτονται οτι σιγουρα θα βρεθει καποια λυση..οτι θα κοψουν τον κ...ο τους κ θα τα καταφερουν.θα εκανα 300 δουλειες για να ταισω το μωρακι μου.σοξα το θεω εχω μια τεραστια οικογενεια με αδερφια αρκετα ευπορα κ μια μανα βραχο!! κ αυτος εχει τους γονεις του.θυμωνω,εξοργιζομαι κ καμια ωρα θα του χωσω κανα χαστουκι απο τα νευρα μου!!! θεωρω οτι ειναι ευθυνοφοβος. κ κατι επισης πολυ σημαντικο,η κριση δνε θα περασει τουλαχιστον στα επομενα 15 χρονια.οι μισθοι μας θα ειναι μειωμενοι σιγουρα τα επομενα 15 χρονια..κ ισως δνε υπαρχουν κ δουλειες..εγω δηλαδη θα φτασω στα 60 μου να λεω στους γνωστους μου "δεν εγινα ποτε μανα λογω κρισης?" το θεωρω γελοιο!!!! πραγματικα ομως!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οι πιο πολλοί άντρες έτσι σκέφτονται κι έτσι λένε...

    Καταλαβαίνω στο απόλυτο την αγωνία σου και τον πόθο σου για ένα παιδάκι. Έχω περίπου βρεθεί στη θέση σου.

     

    Εδώ όμως έχεις έναν άντρα με σωματοποιημένο άγχος και κατάθλιψη [πονοκέφαλοι/δεν χαμογελάει/εμμονή με τα χρήματα/αγωνία για τη δουλειά].

     

    Στη θέση σου θα προσπαθούσα να τον κάνω να δει κάποιον ειδικό (ψυχολόγο/ψυχίατρο, κάποιον τέλος πάντων να τον βοηθήσει). Βάλε στο κόλπο και τους δικούς του. Ίσως χρειαστεί κουβέντα με ψυχολόγο (ψυχανάλυση), ίσως κάποια αγωγή (ενδεχομένως ελαφριά, που θα τον βοηθήσει να ορθοποδήσει ψυχολογικά). Δώσε κάποιους μήνες περιθώριο να συνέλθει. Είναι φανερό ότι ο άνθρωπος δεν είναι καλά...

     

    Τώρα αν δεν θέλεις να το δεις, το πράγμα αλλάζει... αν δεν έχεις την υπομονή να τον βοηθήσεις να συνέλθει και να το ξαναδείτε το θέμα, τότε άφησέ τον και πήγαινε κάνε ένα παιδάκι με όποιον τρόπο σου προκύψει. Το να τον αγχώνεις περισσότερο (παρότι έχεις χίλια δίκια σαν γυναίκα) κάνει τα πράγματα χειρότερα...


    it's never too late to start all over again

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Α καλά σώθηκες τώρα. Εδώ οι άντρες δεν πάνε να τους πάρουν αίμα , θα πάει σε ψυχολόγο ? Όταν πας να τους πετάξεις το μπαλάκι, σου το γυρνάνε πίσω .

    Και για τον ψυχολόγο θα της φέρει σαν δικαιολογία το οικονομικό ...

     

    Εγώ σου εύχομαι από ψυχης να μπορέσεις να τον μεταπείσεις ή ακόμη καλύτερα να συμβεί κανένα ωραίο "ατύχημα" ....


    Nozmp3.pngyF2Vp3.png]

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Α καλά σώθηκες τώρα. Εδώ οι άντρες δεν πάνε να τους πάρουν αίμα , θα πάει σε ψυχολόγο ? Όταν πας να τους πετάξεις το μπαλάκι, σου το γυρνάνε πίσω .

    Και για τον ψυχολόγο θα της φέρει σαν δικαιολογία το οικονομικό ...

     

    Εγώ σου εύχομαι από ψυχης να μπορέσεις να τον μεταπείσεις ή ακόμη καλύτερα να συμβεί κανένα ωραίο "ατύχημα" ....

    Aυτό δεν είναι δικαιολογία. Αν είναι όντως έτσι όπως τα περιγράφει η θεματοθέτρια, τότε αυτός ο άνθρωπος υποφέρει ψυχολογικά και με την παρότρυνση της οικογένειας, καθώς και της ίδιας, θα πάει.

     

    Δηλαδή αν ήταν άρρωστος σωματικά δεν θα πήγαινε στο γιατρό "επειδή οι άντρες δεν πάνε να τους πάρουν αίμα"?

     

    Δεν είμαι σίγουρη ότι το "ατύχημα" εδώ είναι η καλύτερη κατάληξη. Εγώ πάντως δεν το εύχομαι (ορμώμενη από αυτά που διάβασα). Εύχομαι όμως ολόψυχα ψυχραιμία και μια καλύτερη ψυχολογική κατάσταση στον σύντροφο της κοπέλας, και μια ήπια, αβίαστη και ομαλή μετάβαση της οικογένειας από "ανδρόγυνο" σε τριμελή!


    it's never too late to start all over again

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εννοείται ότι δεν είναι δικαιολογία. Αλλά έτσι όπως τον περιγράφει ως ευθυνόφοβο , πολύ αμφιβάλλω ότι θα τον πείσει να πάει.

    Από το στόμα σου και στου Θεού το αυτί !

    Όσο για το ατύχημα πολλοί έως πάρα πολλοί είναι αυτοί οι άντρες που φοβούνται τον ερχομό ενός παιδιού αλλά μετά όχι μόνο προσαρμόζονται , αλλά αναρωτιούνται τι έκαναν τόσα χρόνια ...


    Nozmp3.pngyF2Vp3.png]

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω τι επιστήμονας είπε: "βιάσου αν θες παιδιά, γιατί του χρόνου κλείνεις τα 35".

    :shock: Ναι, και σε δέκα χρόνια περίπου θα έρθει η εμμηνόπαυση! Τι να κάνω τώρα; Να αγχωθώ; Να πέσω ανάσκελα όπου βρω;

     

    Πιστεύω πως δεν είναι λογικό να βιάζεσαι στη φάση που είσαστε (σε καταλαβαίνω που θέλεις παιδί ΤΩΡΑ, αλλά καλό είναι να μην αφήνουμε τα ένστικτά μας να κυριαρχούν της λογικής). Πρώτα η σχέση σας μετράει, και αυτή είναι που μου φαίνεται ότι χρειάζεται προσοχή τώρα.


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ μάλλον κάτι δεν κατάλαβα καλά.Είναι ευθυνόφοβος ή δεν θέλει παιδί λόγω κρίσης?Στο μυαλό μου αυτά είναι 2 διαφορετικά πράγματα.Δηλαδή ο ευθυνόφοβος φοβάται να αναλάβει ευθύνες ασχέτως κρίσης.

    Η αλήθεια πάντως είναι πως η κρίση έχει επηρεάσει τους άντρες πολύ περισσότερο από εμάς τις γυναίκες και αν ο άθρωπός σου παρουσιάζει θέματα κατάθλιψης καλό είναι μεν να πάει σε ψυχολόγο,αλλά για να έχει αυτό κάποιο αποτέλεσμα θα πρέπει ο ίδιος να πιστεύει ότι χρειάζεται βοήθεια.Γιατί αν παέι αναγκαστικά δεν θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

    Από την άλλη πλευρά εσύ έχεις χίλια δίκια να θες ένα παιδάκι και κρίση δεν μπορεί να αποτελεί εμπόδιο στην τεκνοποίηση.Δεν σταματά η ζωή μας επειδή υπάρχει κρίση.Αντιλαμβάνομαι την αγωνία για το αύριο,αλλά τα πράγματα δεν θα φτιάξουν από τη μια μέρα στην άλλη.

    Αν πιστεύεις ότι ο συντροφός σου έχει κατάθλιψη,τότε κάνε μια συζήτηση μαζί του και προσπάθησε να του δώσεις να καταλάβει ότι χρειάζεται βοήθεια.

    Αν πάλι πιστεύεις ότι είναι ευθυνόφοβος και η κρίση αποτελεί μια "δικαιολογία",τότε εγώ θα σου πρότεινα να δώσεις ένα περιθώριο,αλλά όχι στα κρυφά.Να του το πεις δηλαδή,ότι μπορείς να περιμένεις μέχρι τότε γιατί μετά θα πρέπει και εσύ να κοιτάξεις τι θα κάνεις και ότι δεν μπορεί εσύ να μείνεις χωρίς παιδί λόγω κρίσης.Πέταξε το μπαλάκι της απόφασης στο δικό του γήπεδο και περίμενε.Αυτό όμως κάντο χωρίς φωνές και τσακωμούς,θέτοντας τα επιχειρήματά σου,δείχνοντας κατανόηση στις ανησυχίες του,αλλά απαιτώντας κατανόηση και από την πλευρά του για τις δικές σου ανησυχίες.Φυσικά όλα αυτά,αν δεν έχει κατάθλιψη και είναι απλά ευθυνόφοβος.Το επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγηθώ!

    Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο!!!:-P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ μάλλον κάτι δεν κατάλαβα καλά.Είναι ευθυνόφοβος ή δεν θέλει παιδί λόγω κρίσης?Στο μυαλό μου αυτά είναι 2 διαφορετικά πράγματα.Δηλαδή ο ευθυνόφοβος φοβάται να αναλάβει ευθύνες ασχέτως κρίσης.

    Η αλήθεια πάντως είναι πως η κρίση έχει επηρεάσει τους άντρες πολύ περισσότερο από εμάς τις γυναίκες και αν ο άθρωπός σου παρουσιάζει θέματα κατάθλιψης καλό είναι μεν να πάει σε ψυχολόγο,αλλά για να έχει αυτό κάποιο αποτέλεσμα θα πρέπει ο ίδιος να πιστεύει ότι χρειάζεται βοήθεια.Γιατί αν παέι αναγκαστικά δεν θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

    Από την άλλη πλευρά εσύ έχεις χίλια δίκια να θες ένα παιδάκι και κρίση δεν μπορεί να αποτελεί εμπόδιο στην τεκνοποίηση.Δεν σταματά η ζωή μας επειδή υπάρχει κρίση.Αντιλαμβάνομαι την αγωνία για το αύριο,αλλά τα πράγματα δεν θα φτιάξουν από τη μια μέρα στην άλλη.

    Αν πιστεύεις ότι ο συντροφός σου έχει κατάθλιψη,τότε κάνε μια συζήτηση μαζί του και προσπάθησε να του δώσεις να καταλάβει ότι χρειάζεται βοήθεια.

    Αν πάλι πιστεύεις ότι είναι ευθυνόφοβος και η κρίση αποτελεί μια "δικαιολογία",τότε εγώ θα σου πρότεινα να δώσεις ένα περιθώριο,αλλά όχι στα κρυφά.Να του το πεις δηλαδή,ότι μπορείς να περιμένεις μέχρι τότε γιατί μετά θα πρέπει και εσύ να κοιτάξεις τι θα κάνεις και ότι δεν μπορεί εσύ να μείνεις χωρίς παιδί λόγω κρίσης.Πέταξε το μπαλάκι της απόφασης στο δικό του γήπεδο και περίμενε.Αυτό όμως κάντο χωρίς φωνές και τσακωμούς,θέτοντας τα επιχειρήματά σου,δείχνοντας κατανόηση στις ανησυχίες του,αλλά απαιτώντας κατανόηση και από την πλευρά του για τις δικές σου ανησυχίες.Φυσικά όλα αυτά,αν δεν έχει κατάθλιψη και είναι απλά ευθυνόφοβος.Το επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγηθώ!

    Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο!!!:-P

    Σας ευχαρσιτω πολυ για τις απαντησεις σας κ την βοηθεια σας. Η Αληθεια ειναι οτι γνωριζω σχετικα με το θεμα καταθλιψη,εχω κανει ψυχοθεραπεια 12 χρονια, επασχα παλαιοτερα ως εφηβη και μετεφηβικα, ημουν χρονια σε ομαδα κ γνωριζω ακριβως τα συμπτωματα κ τις επιπτωσεις. δεν εχω σταματησει απο τοτε να διαβαζω, να ασχολουμαι κ να προσπαθω να βοηθαω την ψυχη μου. Γνωριζω πως εχει αυτη την περιοδο "πεσει" δεν θα ελεγα ομως οτι εχει καταθλιψη με την εννοια της καταθλιψης,.οσοι εχουν περασει απο αυτο γνωριζουν οτι δεν ειναι κατι απλο. Εγω ειχα κλινικη καταθλιψη νοσηλευθηκα κ ευτυχως βρεθηκα στα χερια καποιου φοβερου ψυχοθεραπευτη ο οποιος με την βοηθεια του κ με την δικη μου θεληση εδωσα την μαχη κ την κερδισα..κ ειμαι σιγουρη γι αυτο κ πλεον δεν φοβαμαι τιποτα.! με τον συντροφο μου περναμε ατελειωτες ωρες συζητησης πανω στα θεματα μας κ μαλιστα πολλες φορες με ρωταει τι μπορει να εχει κ αισθανεται ετσι κ το εχουμε συζητησει.του εχω προτεινει να ασχοληθει εκτενεστερα αλλα δεν θελει ακομα..η αληθεια ειναι πως δεν εχει χασει την μπαλα..νιωθω πως εχει απλα πεσει ψυχολογικα οπως οι περισσοτεροι φιλοι κ γνωστοι.δεν κλεινω τα ματια μου ποτε κ ποτε δεν σταματαω να κοιταω τα προβληματα μας.δεν φοβαμαι την αληθεια.οκ..

    δεν μπορω να τον πεισω με το ζορι να μου κανει παιδι.ουτε να ελπιζω σε ενα ατυχημα..θελω να εχω ξεκαθαρες σχεσεις κ να εκφραζομαι οσο πιο πολυ μπορω.απλα πιστευω οτι δεν θα πρεπε τα ορια που εχω θεσει να τα αποκαλυψω την δεδομενη στιγμη..δηλ. αν του πω "αν σε 1 χρονο δεν μου κανεις ενα παιδι εγω θα φυγω κ θα κανω μονη μου εξωσωματικη" τοτε νομιζω πως θα φανει σαν να το λεω για να τον πιεσω περισσοτερο κ οχι σαν να θελω να του πω απλα για την αποφαση μου..το συζητησα μερικες φορες μαζι του κ βλεπω οτι δεν θελει να κανει παιδι ακομα διοτι νιωθει ο ιδιος πως δεν θα χουμε να φαμε εμεις,ποσο μαλλον αν κανουμε κ παιδι.απο την μια ναι σεβομαι αυτο που λεει κ ειναι λογικοτατο..ομως υπαρχει παντα κ ενα "αλλα", να σας πω την αληθεια δεν υπαρχει μαγικος τροπος να πεισεις τον αλλον,δεν γινεται εφοσον δεν θελει, απλα ή αποδεχεσαι την κατασταση κ περιμενεις, ή φευγεις κ προσπαθεις να το ξεπερασεις.ομως τον αγαπω πολυ κ δεν μπορω να ζησω χωρις αυτον.ειναι ο αντρας μου...καταλαβαινετε τι εννοω...τον λατρευω κ εχουμε μια ομορφη σχεση.εύχομαι απλα το ονειρο μου να γινει πραγματικοτητα κ δνε θα σταματησω να προσευχομαι γι αυτο. κ οσο για τιν γιατρο ναι! συμφωνω ..ειναι αθλιος που μου ειπε ετσι.με εχει αγχωσει κ φαβαμαι..επισης..δεν εννοω οτι ειναι ευθυνοφοβος με αυτον τον τροπο..γενικως ειναι πολυ συνεπης με τις υποχρεωσεις του,ψημενο παιδι δουλευει απο 12 χρονων, εχει φτιαξει το σπιτικο μονος του, ποτε δεν χρωσταει σε κανεναν κ παντα ειναι τοσο συνεπης που δεν το εχω ξαναδει αυτο. λεγοντας ευθυνοφοβος εννοω πως δεν θελει να προσπαθησει εστω κ με τα λιγα λεφτα που εχουμε κ να πει οτι θα τα καταφερουμε ρε παιδι μου,ο.τι κ να γινει..μου ειχε πει καποια στιγμη οτι αν δεν υπηρχε το οικονομικο αγχος σιγουρα τωρα θα ειχαμε παιδακι..τι κριμα!! ρε παιδια!! πως μας καταντησαν ετσι??νεοι ανθρωποι κ να μην μπορουμε να φτιαξουμε την ζωη μας!!!!!!! απο την αλλη θυμωνω μαζι του,οι γονεις μου γεννηθηκαν το 30 κ το 40, δεν ειχαν βρακι ουτε φαι να φανε κ ομως η μανα μου εκανε 4 παιδια..!! καταλαβαινετε?εμεις γιατι φοβομαστε τοσο??εχω ακουσει επισης απο διαφορους κ το θεικο οτι ειμαι ΕΓΩΙΣΤΡΙΑ που θελω να φερω ενα παιδι σε εναν τετοιο κοσμο κ οτι θα πρεπε να σκεφτω το καιμενο το παιδι να μην το φερω στον κοσμο για να μην υποφερει! jesus!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Επειδη αυτο το θεμα ειναι πολυ σοβαρο για σενα πρεπει να του το θεσεις πολυ σοβαρα...χωρις να ελπιζεις σε ατυχηματα (που μπορει να αποδειχτουν πραγματικα δυστυχηματα)

    Δεν ζητας κατι παραλογο..αλλα κατι φυσιολογικο ...στην ηλικια σε γνωρισε δηλαδη τι περιμενε κι εκεινος;Οτι εχεις την πολυτελεια να περιμενεις καμια 10ρια χρονια μπας και φτιαξει η κατασταση;


    p7z6p3.pngsQqep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα και απο εμενα,

    ειμαι καινουρια στο forum αν και σας διαβαζω εδω και πολυ καιρο!!!Θα ηθελα να σου πω οτι ειμουν στη θεση σου μεχρι πριν απο λιγο καιρο... 2 χρονια μαζι και πριν απο 7 μηνες αρραβωνιαστικαμε. Μεχρι πριν απο λιγους μηνες ηταν και δικος μου στο ιδιο μηκος κυματος με τον δικο σου φοβοταν και συνεχεια το ανεβαλλε προβαλοντας σα δικαιολογια την οικονομικη κριση....και εμεις χειροτερα απο εσας...εγω ανεργη ενα χρονο τωρα και αυτος ελευθερος επαγγελματιας!!Δηλαδη δεν ξεραμε στις 1 του μηνα ποσα λεφτα θα μπουν στο σπιτι και αν...Στη αρχη το ζητουσα συνεχεια , γκρινιαζα, αγχωνομουν...Οταν καποια στιγμη σταματησα να πιεζω και να το ζηταω συνεχεια και οταν του εδειξα οτι το μονο που εχει τελικα σημασια ειναι να ειμαστε καλα αρχισε αυτος να το συζηταει και να ειναι πιο θετικος!!!Μεχρι που τον προηγουμενο μηνα μου εκανε την εκπληξη και ειχαμε ελευθερα επαφες ολο το μηνα!!!!ετσι απο το πουθενα!!την ημερα που αδιαθετησα ηταν τετοιο το παραπονο του που δεν το πιστευα!!!Υπομονη χρειαζεται κατα τη γνωμη μου και οχι πιεση!!!Η ελευση μιας καινουριας ζωης στον κοσμο ειναι κατι μαγικο και γιαυτο πρεπει να γινει με ομορφο τροπο!!Καταλαβαινω απολυτα την αναγκη σου και το παραπονο σου και σου ευχομαι ολα να πανε καλα μεσα απο την καρδια μου!!!!Συγγνωμη για το μεγαλο κειμενο!!Φιλια!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπέρα και απο εμενα,

    ειμαι καινουρια στο forum αν και σας διαβαζω εδω και πολυ καιρο!!!Θα ηθελα να σου πω οτι ειμουν στη θεση σου μεχρι πριν απο λιγο καιρο... 2 χρονια μαζι και πριν απο 7 μηνες αρραβωνιαστικαμε. Μεχρι πριν απο λιγους μηνες ηταν και δικος μου στο ιδιο μηκος κυματος με τον δικο σου φοβοταν και συνεχεια το ανεβαλλε προβαλοντας σα δικαιολογια την οικονομικη κριση....και εμεις χειροτερα απο εσας...εγω ανεργη ενα χρονο τωρα και αυτος ελευθερος επαγγελματιας!!Δηλαδη δεν ξεραμε στις 1 του μηνα ποσα λεφτα θα μπουν στο σπιτι και αν...Στη αρχη το ζητουσα συνεχεια , γκρινιαζα, αγχωνομουν...Οταν καποια στιγμη σταματησα να πιεζω και να το ζηταω συνεχεια και οταν του εδειξα οτι το μονο που εχει τελικα σημασια ειναι να ειμαστε καλα αρχισε αυτος να το συζηταει και να ειναι πιο θετικος!!!Μεχρι που τον προηγουμενο μηνα μου εκανε την εκπληξη και ειχαμε ελευθερα επαφες ολο το μηνα!!!!ετσι απο το πουθενα!!την ημερα που αδιαθετησα ηταν τετοιο το παραπονο του που δεν το πιστευα!!!Υπομονη χρειαζεται κατα τη γνωμη μου και οχι πιεση!!!Η ελευση μιας καινουριας ζωης στον κοσμο ειναι κατι μαγικο και γιαυτο πρεπει να γινει με ομορφο τροπο!!Καταλαβαινω απολυτα την αναγκη σου και το παραπονο σου και σου ευχομαι ολα να πανε καλα μεσα απο την καρδια μου!!!!Συγγνωμη για το μεγαλο κειμενο!!Φιλια!!

    ποιο μεγαλο κειμενο καλε?το δικο μου το ειδες παρακατω?

    τεραστιο!! χαιρομαι που εισαι τωρα σε αυτην την θεση κ εφυγες απο την θεση που ειμαι εγω τωρα..μμ..νομιζω πως δνε πιανει με τον δικο μου ολο αυτο.απο περσι το ζηταω.!! τωρα εχω σιωπησει..αλλα τιποτα κ παλι..τι να πω..απλα προσευχομαι!! ευχομαι να ακουσω τα καλα νεα απο σενα συντομα! αλλα αν παλι οχι συντομα,μην αγχωθεις!!διασκεδαζε το κ θα ερθει μονο του!!!!! γιουπιιιιιιιιιιιιιιιιιι !!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Επειδη αυτο το θεμα ειναι πολυ σοβαρο για σενα πρεπει να του το θεσεις πολυ σοβαρα...χωρις να ελπιζεις σε ατυχηματα (που μπορει να αποδειχτουν πραγματικα δυστυχηματα)

    Δεν ζητας κατι παραλογο..αλλα κατι φυσιολογικο ...στην ηλικια σε γνωρισε δηλαδη τι περιμενε κι εκεινος;Οτι εχεις την πολυτελεια να περιμενεις καμια 10ρια χρονια μπας και φτιαξει η κατασταση;

     

    ΠΕΣ ΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗ!!!

    μα το εθεσα πολυ σοβαρα πριν απο καμποσο καιρο παλι..οτι ειναι εγωιστης που δε σκεφτεται εμενα κ οτι πρεπει να το παρει σοβαρα το θεμα.αυτα ειναι τρομερα ζητηματα κ οτι δνε θελω να φτασω 60 κ να λεω οτι δεν εκανα παιδι επειδη δεν το ηθελε..ποσο μπιρι μπιρι πια.τωρα εχω σιωπησει..αντε να δουμε τι θα γινει.

    εννοειται πως οταν μου ειπε να μεινουμε μαζι μου ειχε πει οτι θελει να κανει οικογενεια.κ μαλιστα στην αρχη μου ελεγε συνεχεια "θα κανουμε ενα παιδακι?" κ γω γελουσα χωρις να απαντω..επειδη τοτε δεν ηθελα ακομα..

    τωρα το βουλωσε.ουτε γι αστειο δεν το λεει πια...πφφφφ! θα σκασω!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    α κ κατι αλλο να σας πω να κλαψουμε...μια μερα..ημουν στις γονιμες, το κανουμε στον υπνο μας ελευθερα κ χωρις να μου πει κατι, τελειωνει μεσα...επαθα σοκ.λεω απο μεσα μου "αυτος ή ειναι κοιμισμενος τωρα ή λυθηκε επιτελους" ,την επομενη μερα τον ρωτησα γιατι το εκανε αυτο κ μου ειπε,,ενταξει τωρα πριν λιγες μερες δεν ειχες περιοδο ? κ εγω ήμουν στην μεση του κυκλου..κ του λεω οχι..δεν τελειωσε η περιοδος μου πριν λιγες μερες..κ ειμαι στην μεση του κυκλου, δνε απαντησε κατι..περιμενα λοιπον με χαρα..αλλα τελικα δεν επιασε..μου ηρθε η ακατανομαστη..πφφφφφφφ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    εχω ακουσει επισης απο διαφορους κ το θεικο οτι ειμαι ΕΓΩΙΣΤΡΙΑ που θελω να φερω ενα παιδι σε εναν τετοιο κοσμο κ οτι θα πρεπε να σκεφτω το καιμενο το παιδι να μην το φερω στον κοσμο για να μην υποφερει! jesus!!

    Aυτή τη μμμμμμ........... μην πω την έχω ακούσει κι εγώ, και μάλιστα από γυναίκες που τα έχουν κάνει τα παιδάκια τους!:rolleyes:


    it's never too late to start all over again

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αγαπητή φαίνεται πως άρχισε να το σκέφτεται... όταν οι άντρες προσέχουν... δεν υπάρχουν ατυχήματα. Να του πεις πως ποτέ δεν θα βρεθούν ιδανικές συνθήκες και πως όλα γίνονται. Αρκεί να μην υπάρχουν παράλογες απαιτήσεις. Εμείς είμαστε στο 2ο αφού ξετρελαθήκαμε με το πρώτο και απ' ότι βλέπω ίδια έσοδα έχουμε με εσάς και όχι πάντα, αλλά μια χαρά τα καταφέρνουμε.

    Εύχομαι τα καλύτερα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    μακαρι μακαρι!!!προς το παρων το εχω παρει και εγω χαλαρα!αντε να δουμε...το 2013 μπορει τελικα να βγει γουρλιδικο και για τις δυο μας!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω τι επιστήμονας είπε: "βιάσου αν θες παιδιά, γιατί του χρόνου κλείνεις τα 35".

    :shock: Ναι, και σε δέκα χρόνια περίπου θα έρθει η εμμηνόπαυση! Τι να κάνω τώρα; Να αγχωθώ; Να πέσω ανάσκελα όπου βρω;

     

    Πιστεύω πως δεν είναι λογικό να βιάζεσαι στη φάση που είσαστε (σε καταλαβαίνω που θέλεις παιδί ΤΩΡΑ, αλλά καλό είναι να μην αφήνουμε τα ένστικτά μας να κυριαρχούν της λογικής). Πρώτα η σχέση σας μετράει, και αυτή είναι που μου φαίνεται ότι χρειάζεται προσοχή τώρα.

    μα ειναι δυνατον να μου πει ετσι..κ μαλιστα μου εδειχνε μια ερευνα που εχει κανει για την μειωση της γονιμοτητας στα 35!!! κ κριμα γιατι τον αγαπω..εχει σταθει πολυ καλα σε ολα, κ ειναι κ καλος γιατρος~ομως δεν λενε ετσι σε μια γυναικα που ειναι 34 χρονων!!! την αγχωνεις πιο πολυ ετσι κ να θελει να πιασει ενα παιδακι, απο το αγχος μπορει κ να μην πιασει.

    αχ ρε κοριτσια..ευχομαι πραγματικα στην μερα κ ωρα που ειναι να φουσκωσει η κοιλιτσα μου κ να εχω ενα μικρουλακι πλασματακι ...τι ωραια...

    ευχομαι κ σε οσες το θελουν να γινει αμεσα!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δεν προλαβαίνω να διαβάσω τι σου έχουν γράψει οι άλλες κοπέλες εγώ μόνο ένα έχω να σου πω... για να έρθει στον κόσμο ένα παιδί θα πρέπει να το θέλουν ΚΑΙ ΟΙ 2 ... κράτα μόνο αυτό και μην χαλιέσαι.... τι σημασία έχει τι σου λέει ο ένας και ο άλλος και πως θα τον κάνεις να αλλάξει γνώμη και εάν οι φοβίες του έχουν ή όχι βάση.... πρέπει να το θέλουν και οι 2... αλλιώς άστο καλύτερα....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν προλαβαίνω να διαβάσω τι σου έχουν γράψει οι άλλες κοπέλες εγώ μόνο ένα έχω να σου πω... για να έρθει στον κόσμο ένα παιδί θα πρέπει να το θέλουν ΚΑΙ ΟΙ 2 ... κράτα μόνο αυτό και μην χαλιέσαι.... τι σημασία έχει τι σου λέει ο ένας και ο άλλος και πως θα τον κάνεις να αλλάξει γνώμη και εάν οι φοβίες του έχουν ή όχι βάση.... πρέπει να το θέλουν και οι 2... αλλιώς άστο καλύτερα....

     

    ναι συμφωνω..αλλιως θα το εκανα μονη μου.αλλα να σε ρωτησω κατι γιατι ολα ειναι σχετικα...αν αγαπας κ σε αγαπαει κ δεν θελει παιδι.τι κανεις?χαλας την μητροτητα κ το ενστικτο σου?το αγνοεις?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δωσε στο συντροφο σου λιγο χρονο και μετα να το ξανασυζητησετε....το παιδι αν ερθει με το καλο θα ειναι ευτυχισμενο επειδη το θελησαν και οι δυο μεσα στο ζευγαρι να ερθει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    heelp, αν πιστευεις ότι έχεις βρει τον πατέρα των παιδιών σου, μην το καθυστερεις και πέσεις και συ στον κυκεώνα των εξωσωματικών που για να κανεις παιδί τρώς ένα σωρό ορμόνες και πληρώνεις 3000 με 4000 την μία με άγνωστο αποτέλεσμα. Ασε τα ψυχολογικά-αυτά δεν λύνονται ποτέ- και έχε μια ωριμη κουβεντα μαζι του για να προχωρήσετε. Αν όχι και θέλει αργοτερα έχετε εκατονταδες ευρώ να ανταπεξελθετε σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή;

    Από τα 35 και πανω η γονιμότητα της γυναικας αρχιζει να φθίνει. Εύχομαι να μην πέσεις ποτέ σε αυτή την ταλαιπωρία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ναι συμφωνω..αλλιως θα το εκανα μονη μου.αλλα να σε ρωτησω κατι γιατι ολα ειναι σχετικα...αν αγαπας κ σε αγαπαει κ δεν θελει παιδι.τι κανεις?χαλας την μητροτητα κ το ενστικτο σου?το αγνοεις?

     

    σε καμια περιπτωση δεν θα εβαζα την μητροτητα στην ακρη για χαριν καμιας μεγαλης αγαπης... εαν ήθελα να ειμαι μονο με καποιον για να με αγαπα και να τον αγαπω ολα οk... εάν ομως ήθελα να κανω ενα βημα παρακατω και αυτος οχι τοτε συγνώμμη αλλα θα κοιταζα τον ευατο μου ... ξεκαθαρισε του τα θελω σου, μπορει να σε ακολουθήσει σε αυτα? και κυριως: θελει να σε ακολουθήσει σε αυτα? αν ναι θα ειστε ευτυχισμενοι, αν οχι και μεινεις εκει προσεχε μηπως σε λιγα χρονια βλεπεις παιδια αλλωνών και γυριζεις και κοιταζεις τον συντροφο σου και αυτο που θα νιωθεις ειναι οτι αυτος σου στερησε την χαρα να αποκτησεις και εσυ ενα παιδι... και τοτε πιστεψε μπορει η αγαπη σου να γινει μισος... και δεν θα φταιει αυτος

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ναι συμφωνω..αλλιως θα το εκανα μονη μου.αλλα να σε ρωτησω κατι γιατι ολα ειναι σχετικα...αν αγαπας κ σε αγαπαει κ δεν θελει παιδι.τι κανεις?χαλας την μητροτητα κ το ενστικτο σου?το αγνοεις?

     

    heelp εγώ στο είπα να το συζητήσεις μαζί του για να ξέρει και εκείνος τα όρια του και φυσικά σε καμία περίπτωση δεν εννοούσα να τον εκβιάσεις.Απλά το λέω για ξεκαθάρισμα γιατί γίνονται και παρεξηγήσεις.Τουλάχιστον στην δική μου περίπτωση με τον άντρα μου αυτό έκανα.Βέβαια αφορούσε το αν θα προχωρούσε η σχέση μας σε γάμο και άρα οικογένεια ή αν θα έμενε απλά σχέση.Του είχα ξεκαθαρίσει πως νιώθω,του είχα πει ότι το όριό μου είναι μέχρι τότε γιατί όσο κι αν τον αγαπάω δεν ήμουν διατεθιμένη να θυσιάσω την ανάγκη μου για οικογένεια.Του είχα μιλήσει ήρεμα,με τα επιχειρήματά μου και φυσικά ανοιχτά χωρίς να εκβιάζω τίποτα.Απλά τον έβαζα σε σκέψεις.Και αυτό έγινε τελικά.Μπήκε σε σκέψεις.Δηλαδή άρχισε να σκέφτεται το θέμα πολύ πιο σοβαρά απ'ότι νωρίτερα και μετά μόνος του ζήτησε να προγραμματίσουμε τη ζωή μας προς την κατεύθυνση της οικογένειας και μάλιστα το ήθελε πραγματικά,απλά πιστεύω πως δεν το είχε σκεφτεί εις βάθος μέχρι να του κάνω αυτήν την κουβέντα.Μερικές φορές οι άντρες χρειάζεται να τους παρακινήσουμε κάπως,γιατί παίρνουν λίγο δύσκολα τέτοιες αποφάσεις.Και φυσικά αυτο εννοούσα και με τον όρο ευθυνόφοβος,όχι φυσικά ότι ο άνθρωπος είναι ανώριμος.

    Είμαι σίγουρη κοπέλα μου πως θα τα καταφέρετε,απλά θέλει λίγη ώθηση και φυσικά να είσαι σίγουρη,πως αν -κούφια η ώρα-περάσει ο καιρός και δεν κάνεις παιδιά σίγουρα θα τον κατηγορήσεις και θα τον μισήσεις γι'αυτό,χωρίς όμως να φταίει γιατί στην ουσία εσύ θα είσαι αυτή που έμεινες μαζί του γνωρίζοντας ότι δεν κάνει πίσω στο θέμα αυτό.

    Ας μην σκεφτόμαστε όμως άσχημα.Πιστεύω πως με συζήτηση και ειλικρινή κατάθεση των συναισθημάτων σας και της πραγματικότητας,όλα θα γίνουν.Τα παιδιά άλλωστε πάνω απ'όλα χρειάζονται αγάπη,που νομίζω πως διαθέτετε!Σου εύχομαι το καλύτερο,όχι μόνο για να κάνεις σύντομα παιδάκι,αλλά και για να ξαναέρθει το χαμόγελο στα χείλη του συντρόφου σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα