Recommended Posts

    Η μικρή μου πάει παιδικό αλλά το πρωί για να την στείλω έχουμε μεγάλη αναταραχή (τόσο που δεν μπορώ άλλο), εκεί όταν πάει είναι καλά. Παίζει, συμμετέχει. Δεν ξέρω εάν είναι σωστό να γίνεται τόση φαβούρα τελικά αφού μπορώ να την κρατήσω σπίτι, βέβαια αυτό επιβαρύνει το δικό μου πρόγραμμα και κυρίως το ότι θέλει να είναι όλη την ώρα μαζί μου. Φοβάμαι μήπως μισήσει το σχολείο και δεν θελήσει μετά να πάει. Τις δουλειές μου τις προλαβαίνω να τις κάνω όταν θα κοιμηθεί ή αργά το βράδυ, απλά κουράζομαι υπερβολικά γιατί πρέπει να την απασχολώ ενεργά όλη την ώρα. Στο σπίτι έχουμε παππού και γιαγιά αλλά δεν την παίζουν βέβαια συνέχεια. Ο μπαμπάς ζει στο εξωτερικό, είμαστε μονογονεική από την γέννηση μας.

     

    Η παιδίατρος μου είχε πει ότι για την κοινωνικοποίηση μετά τα 4 ή 5 πρέπει να πηγαίνουν τα παιδιά παιδικό εκτός έαν είναι θέμα δουλειάς ή εάν η μαμά νοιώθει ότι θέλει βοήθεια και από κάπου αλλού.

     

    Τι λέτε να την κρατήσω σπίτι και να προσπαθήσω πάλι του χρόνου για προνήπιο ή αργότερα για νηπιαγωγείο; Θα είναι καλύτερα τα πράγματα;; Για παιχνίδι βγαίνουμε έξω παιδική χαρά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Η μικρή μου πάει παιδικό αλλά το πρωί για να την στείλω έχουμε μεγάλη αναταραχή (τόσο που δεν μπορώ άλλο), εκεί όταν πάει είναι καλά. Παίζει, συμμετέχει. Δεν ξέρω εάν είναι σωστό να γίνεται τόση φαβούρα τελικά αφού μπορώ να την κρατήσω σπίτι, βέβαια αυτό επιβαρύνει το δικό μου πρόγραμμα και κυρίως το ότι θέλει να είναι όλη την ώρα μαζί μου. Φοβάμαι μήπως μισήσει το σχολείο και δεν θελήσει μετά να πάει. Τις δουλειές μου τις προλαβαίνω να τις κάνω όταν θα κοιμηθεί ή αργά το βράδυ, απλά κουράζομαι υπερβολικά γιατί πρέπει να την απασχολώ ενεργά όλη την ώρα. Στο σπίτι έχουμε παππού και γιαγιά αλλά δεν την παίζουν βέβαια συνέχεια. Ο μπαμπάς ζει στο εξωτερικό, είμαστε μονογονεική από την γέννηση μας.

     

    Η παιδίατρος μου είχε πει ότι για την κοινωνικοποίηση μετά τα 4 ή 5 πρέπει να πηγαίνουν τα παιδιά παιδικό εκτός έαν είναι θέμα δουλειάς ή εάν η μαμά νοιώθει ότι θέλει βοήθεια και από κάπου αλλού.

     

    Τι λέτε να την κρατήσω σπίτι και να προσπαθήσω πάλι του χρόνου για προνήπιο ή αργότερα για νηπιαγωγείο; Θα είναι καλύτερα τα πράγματα;; Για παιχνίδι βγαίνουμε έξω παιδική χαρά.

    αφου εκει δεν δημιουργει προβλημα κ προφανως της αρεσει δεν θα τη σταματουσα.γιατι ετσι θα μαθει οτι αφου με λιγη φασαρια κλαμα κ φωνες περναει το δικο μου,ετσι θα κανω με τα παντα!ασε που κ στο σπιτι τι θα κανει?ποσο να παιξουν δημιουργικα οι παππουδες μαζι της?ο δικος μου που ειναι 3 κ πριν παει παιδικο δεν τον καταλαβαινες τωρα κανει ολοκληρες προτασεις,λεει τραγουδια κ μαθαινει να συνυπαρχει με αλλα παιδια γιατι παρολο που εχει αλλα 3 αδερφια συμπεριφερεται σαν κακομαθημενο μοναχοπαιδι(μη παρεξηγηθω αλλα θεωρω οτι τα μοναχοπαιδια κακομαθαινουν αναγκαστικα)

    δεν βρισκω σοβαρο λογο για να τη σταματησεις.


    NRNSp2.pngsMstp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν τη σταματήσεις το έχασες το παιχνίδι!

     

    Κλάμα και νάζια = πετυχαίνω αυτό που θέλω!

     

    Αυτό είναι το μήνυμα που θα περάσει στο παιδί.

     

    Επίσης, ο παιδικός ειδικά για τα μαναχοπαίδια είναι μια ευκαιρία κοινωνικοποίησης. Καλοί οι παππούδες, καλή και η μαμά, αλλά δεν είναι συνομήλικοι. Δεν μπορούν να προσφέρουν αυτά που θα προσφέρουν τα παιδιά, αλλά και ένας ειδικός πάνω στην εκπαίδευση παιδιών...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Mήπως νά έκανες μια διερεύνηση τι μπορεί να συμβαίνει στον παιδικό και δεν θέλει να πάει? Τι σου λέει? Μην το αφήνεις έτσι απλά πάντως. Εκτός απο θέμα ορίων (να μην περνάει πάντα το δικό της) έχει να κάνει και με τη δική σου οργάνωση χρόνου αλλά και με την γενικότερη εξέλιξη που πρέπει να έχει το παιδί. Επίσης μην ρωτάς παιδιάτρους για θέματα άσχετα με την ιατρική τους! Μόνο φιλικά μπορούν να σε συμβουλέψουν κατά τη γνώμη τους....

    Εμένα μέχρι πριν ένα μήνα έκλαιγε το πρωί και ξαφνικά δεν με χαιρετάει κάν πριν τον αφήσω! Ηταν απλά θέμα οριοθέτησης και όχι πρόβλημα στο σχολείο όπως αποδείχτηκε..


    ssttaa

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Καλησπέρα! Αφού το παιδάκι στον σταθμό δεν έχει πρόβλημα, και παίζει, και συνεργάζεται, καλό θα ήταν να μην τη σταματήσεις. Από κάποια ηλικία και μετά τα παιδιά έχουν ανάγκη από ερεθίσματα που στο σπίτι δύσκολα θα τους τα δώσεις. Μαθαίνουν σε όρια και κανόνες, απολαμβάνουν τη συντροφιά των συνομηλίκων τους, και άλλα πολλα που σίγουρα τα γνωρίζεις. Πιστεύω πως η μικρούλα σου πολύ απλά δοκιμάζει τα όρια της μανούλας...


    5dfip3.png

    mAlLp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ευχαριστώ πολύ. Ελπίζω να τα καταφέρω. Η μικρή μου μιλάει πάρα πολύ καλά, οπότε δεν έχω θέμα να την στείλω για να μάθει αλλά ναι είναι καλό να είναι με άλλα παιδάκια. Δεν νομίζω ότι ο παιδικός έχει κάποιο πρόβλημα, ξέρω τα πάντα τι γίνεται. Ποιος κάνει τι και πότε, μια χαρά είναι. Ναι όντως κλαίει και κάνει αυτό που θέλει, ο παππούς και η γιαγιά είναι που την χαλάνε αλλά θέλω να της περάσω το μήνυμα. Εχθες της εξήγησα ότι εάν δεν ξεκινάει τον παιδικό ευχάριστα τότε θα την σταματήσω θα είναι κάτι σαν επιλογή δική της. Για να έχει παιδάκια θα πρέπει να δέχεται να ξηκώνεται ευχάριστα και να είναι συνεργάσιμη. Δεν έχει νόημα για μένα να την πηγαίνω στις 9 και να έχουν γίνει τα νεύρα μου κρόσια ούτε βέβαια να την πηγαίνω με το καλό και να πηγαίνουμε στις 10 και 11 το πρωί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Kαλημέρα, ταπεινή μου άποψη είναι να μην την κόψεις....αυτό θα είναι μια επιβεβαιωση για εκείνη ότι έκλαψε....γκρίνιαξε και το πέτυχε. Ειδικα και από την στιγμή που εκεί περνάει καλά...... Άλλωστε το λογικό ειναι όλα τα παιδακια να θελουν την μανούλα τους και όχι το σχολείο...αλλά δυστυχως δεν γίνονται όλα οπως τα θέλουμε.....

     

    Για μια περιοδο όταν πηγαινα την μικρή μου στο παιδικο σταθμο έκλαιγε και ουρλιαζε να μην την αφησω....αλλά επρεπε να το κάνω και την αφηνα...και εφευγα ρακος....επαιρνα λοιπον μετα από 5 λεπτα τηλέφωνο και την άκουγα απο μεσα να γελάει και να τραγουδαει....ρωτησα την παιδοψυχολόγο του σχολείου γιατι γινεται αυτο και μου απάντησε ότι....απο την στιγμη που δεν τα βασανιζουν στο παιδικο και περνανε καλα....ξέρετε για κλαιει και μετα σταματάει ???? γιατι αφου φυγατε δεν εχει κανενα λόγο να κλαιει....δεν πετυχε το σκοπο της να φυγει απο το σχολειο...και το βασικό όργανο που θα μπορουσε να το κάνει είστε εσεις....αφου φυγατε.......δεν υπάρχει κανενας άλλος λόγος να κλαίει......

     

    Ασε που μετά όταν θα την ξαναπάς είμαι σίγουρη οτι θα κάνει τα ίδια και χειρότερα.....περιμένωντας ότι μπορεί και πάλι να κερδίσει την μανούλα και να μην την πάει σχολείο.

    Θεωρω πως αφου το ξεκίνησες πρέπει να το υποστηρίξεις και το συνεχίσεις...

    Και εγω εχω τεραστιο πρόβλημα με την πρωινή ετοιμασία....αλλά όλο πάει και καλύτερα.

    Καλη συνέχεια.


    U80ep3?r=1271337460

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βλέποντας το θέμα σου μου δόθηκε η ευκαιρία να γράψω και εγώ την άποψη μου γενικότερα για το εάν ένα παιδι πρέπει να το στέλνουμε σε παιδικό , και θα συμφωνησω με τον παιδιατρο σου, ότι η κοινωνικοποιηση των παιδιων είναι κατι που θα πρεπει να μας απασχολει σε λιγο μεγαλυτερες ηλικιες.

    Ο παιδικός προσφέρει πολλά καλά , αλλά θεωρώ ότι είναι προτιμότερο να μένουν σπίτι σε αυτές τις ηλικίες, εάν υπάρχει η δυνατότητα βεβαια, για τους παρακάτω λόγους.

    Α. Τα παιδάκια σε τόσο μικρές ηλικίες έχουν ανάγκη περισσότερο από οικογενειακή θαλπωρή και ασφάλεια, που μόνο η μητέρα μπορεί να την παρέχει στο δικό τους χώρο.

     

    Β. Βάζουμε τα παιδιά σε μια καθημερινή ρουτίνα με προγραμμα , περιορισμους, πολλους κανονες προωρα και τα κουράζουμε. Η μικρή σου αυτό έχει πάθει , πιστεύω. Έχει κουραστεί, και ίσως θέλει και περισσότερο ύπνο το βράδυ. Σε αυτές τις ηλικίες θέλουν ξενοιασιά, ανεμελιά, ελευθερία, ασφαλεια.

     

    Γ. Εντάσσοντας τα στις μικρές κοινωνίες των παιδικών , ακολούθουν κανόνες και υιοθετούν όμοιες συμπεριφορές , χάνουν πολύ γρήγορα τον αυθορμητισμό τους και τυποποιείται η συμπεριφορά τους. Ίσως τα εμποδίζουμε να αναπτύξουν και να διαμορφώσουν το χαρακτήρα τους πιο ελεύθερα , θέτοντας νωρις πολλους κανονες , πολλά ΄΄μη΄΄ και ΄΄πρέπει ΄΄.

     

    Δ. Για το επιχειρημα ΄΄οτι κοινωνικοποιουνται΄΄ Aν κοιταξουμε γυρω μας όλοι έχουμε πολλα παραδείγματα από το περιβάλλον μας με άτομα κοινωνικότατα , που δεν πήγαν ποτέ παιδικό και ίσως ούτε νηπιαγωγείο , (οι εργαζομενες μητερες ηταν λιγοτερες πιο παλαια) , και εάν τους ρωτήσεις μια χαρά εντάχθηκαν στο σχολείο.

     

    Ε. Και το βασικότερο

    Εκθέτουμε τα παιδιά σε λοιμώξεις και ασθενειες που δεν είναι έτοιμος ο οργανισμόςτους να τις αντιμετωπίσει. Αυτό μου το επιβεβαιώνει κάθε φορά ο παιδίατρος , που μου επαναλαμβάνει πάντα ότι δεν είναι τυχαία η ηλικία των 6 ετών για σχολείο και είναι αρνητικός με τους παιδικούς.

    Παραθέτω απόσπασμα του βιβλιαρίου υγείας (σελ 14) για να δείτε και την άποψη της παιδιατρικής.

     

    ΄΄ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

    Στο οξύ πρόβλημα της φροντίδας και φύλαξης των βρεφών και των νηπίων κατά τηντελευταία 20ετία, λύση φαίνεται ότι αποτελεί η λειτουργία των βρεφονηπιακών σταθμών(Β.Ν.Σ.), καθώς το 35% των Ελληνίδων είναι εργαζόμενες. Η λύση όμως αυτή έχει σημαντικό τίμημα που αντανακλά κυρίως στην υγεία του παιδιού.

    Το βρέφος και το μικρό νήπιο βγαίνει πρόωρα από τον κλειστό χώρο της οικογένειας,γίνεται μέλος μιας ευρύτερης κοινωνικής ομάδος και εκτίθεται σε μια πληθώρα λοιμογόνων παραγόντων, τους οποίος κατά ένα βαθμό δεν είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει.''

     

    Για να μην παρεξηγηθώ δεν λέω ότι το να πηγαίνεις στο παιδικό δεν έχει και καλά, αλλά να μην δίνουμε έμφαση σε πράγματα που τα παιδιά έχουν λιγότερη ανάγκη σε αυτές τις ηλικίες , στερώντας τους κάτι πιο πολυτιμο.Υγεια , ασφάλεια , ξεγνοιασιά, μητέρα, ακόμα και παππούδες. Οι καλές σχέσεις με τους παππούδες αναπτύσσονται και καλλιεργούνται σε αυτές τις ηλικίες και εάν υπάρχει η δυνατότητα να βοηθάνε (και δεν μας δημιουργούν πρόβλημα, που συμβαίνει δυστυχώς και αυτό ), είναι ωραίο τα παιδιά να εισπράττουν την αγάπη τους και ενδιαφέρον τους (ας τα καλομαθαίνουν και λίγο) . Ετσι τους διδάσκουμε και την εννοια και τη λειτουργια της οικογένειας.

     

     

    Τώρα σχετικα με τη δική σου ακριβώς περίπτωση, επειδή προσφατα σταμάτησα και το δικό μου για λίγο απο το παιδικο, λόγο των ιώσεων , βλέπω ότι τελικά είχε πολύ ανάγκη από ξεκούραση , χαλαροτητα και ελευθερία.Και το απολαμβανει πολυ, παρολο που του αρεσει και παρα πολυ και στο παιδικο και ειναι και κοινωνικοτατος. Πιστεύω ότι το ίδιο συμβαίνει στη κόρη σου. Δεν βρισκω το λογο πιεσης. Υποτιθεται οτι την εστειλες για να βοηθηθεις και οχι να βασανιζεσαι . Μακαρι να ειχα και εγω τη δυνατοτητα αυτη, να μην τον εστελνα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συμφωνω και εγω με την FEHKO. Αν ειχα την δυνατοτητα θα τα αφηνα στο σπιτι μεχρι να πανε νηπιο. Σπιτι μπορουν και να μαθουν πραγματακια και να παιξουν και να βρεθουν με αλλα παιδακια τα απογευματα.

    Πιστευω οτι οι σταθμοι φτιαχτηκαν πιο πολυ για το καλο της μαμας και οχι για το καλο του παιδιου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Το έσω πει και αλλού και θα το ξαναπώ και τώρασ.

     

    Τα παιδιά που πάνε κατευθείαν νηπιαγωγείο στα 5 τους (υποχρεωτική ηλικία έναρξης) έχουν πολύ μεγάλη διαφορά και ζορίζονται πολύ περισσότερο από τα παιδιιά που έχουν πάει παιδικό έστω και για μία χρονιά.

     

    Στο νηπιαγωγείο, κάποια πράγματα θαωρούνται ήδη γνωστά. Πράγματα που τα μαθαίνουν στον παιδικό. Και όταν έχεις 25 παιδιά μέσα στην τάξη, από τα οποία τα 20 έχουν πάει παιδικό και έρχονται δουλεμένα ως ένα βαθμό...αντιλαμβάνεστε και τη θ΄'εση που βρίσκεται η νηπιαγωγός, αλλά (κυρίως) τη μειονεκτική θέση που βρίσκονατι τα πιτσιρίκια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια καλησπερα και εγω σκευτομαι να τον σταματήσω απο τον σταθμο αλλα οχι γιατι δεν θελει να παει θελει και παραθελει μαλιστα το πρωι αν του πεις ξυπνα να παμε σχολειο πεταγεται παιρνει και κατι απο παιχνιδακι μεχρι οτι μπορεις να φαντεστεις για να το δειξει στη δασκαλα. Ειμαι πολυ ευχαριστημενη απο τον παιδικο και απο αυτα που μαθαινει αλλα εχουν γινει τα νευρα μου κροσια απο τις ιωσεις μια βδομαδα παει και μια καθεται σπιτι.

    Η γιατρος μου ειπε οτι ετσι θα ειναι μεχρι τα χριστουγεννα αλλα αυτο συνεχιζεται και εχτες που ξαναπηγαμε μου ειπε οτι φετος ειναι πολυ ελαφρης χειμωνας και εχει πολλες ιωσεις. Εγω δουλευω και αν τον αφησω στους παππουδες ολη μερα βέπει τηλεοραση και βαριεται δεν ξερουν να τον παιξουν μονο τον φροντιζουν (μαμ, κακα και νανι δηλαδη) . Τι να κανω? Ειμαι πολυ μπερδεμενη. Απο τη μια θελω να πηγαινει απο την αλλη ταλαιπορια και αυτο με τις αρρωστιες.:|

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    FEHKO πολυ ωραιο ποστ. Αν και η δικη μου ειναι μεγαλη 4 και κατι και ξεκινησε κανονικα παιδικο επειδη εχουμε σοβαροτατο θεμα με αμυγδαλες/κρεατακια πηρα γραμμη απο ωριλαδες και παιδιατρους να κοπει μαχαιρι ο παιδικος μεχρι την ανοιξη να ξεπρηστει η μικρη γιατι αλλιως μπαινουμε χειρουργειο. Οποτε ναι επιβαρυνει πολυ τον οργανισμο τους. Ανοιξη σκεφτομαι αν ξεπρηστει να την στειλω αλλους 3 μηνες.

     

    Εμμακι αν και συμφωνω πολυ σε πολλα που λες εδω θα διαφωνησω. Η μικρη πηγε πρωτη φορα παιδικο στα 4 και ενταχθηκε απο την πρωτη μερα εκανε φιλες και την τριτη μερα μου απαρυθμουσε τις φιλες της. Δεν ειχε ξαναπει ΠΟΤΕ πριν παιδικο και ειναι μοναχοπαιδι (τον περισσοτερο χρονο) γιατι μερος αυτο τον μοιραζεται με την μεγαλυτερη ετεραδερφη της (τωρα αν αυτο επαιξε ρολο θα σε γελασω).

     

    Περαν αυτου εγω δεν πηγα ΠΟΤΕ προνηπιο και παιδικο, μπηκα αμεσως νηπιο. Εκλαψα πρωτη μερα την δευτερη παρηγορουσα τα παιδια που εκλαιγαν ακομα και τους ελεγα σωπατε καλε, θα γινουμε φιλες θα περασουμε τελεια. Τπτ δεν ειναι γραμμενο σε πετρα στο πως θα αντιδρασει ενα παιδι στο κοινωνικο του περιβαλλον. Πιστευω παιζουν πολλα ρολο. Χαρακτηρας/οικογενεια/φιλοι/περιβαλλον......

     

    Μπεμπα για μενα αν μπορεις σταματα την για φετος.....εχει χρονο το παιδι να μπει σε προγραμμα. Αστην λιγο λασκα. Εμενα του χρονου μπαινει νηπιο πλεον υποχρεωτικα. Φετος εδειξε φοβερη προσαρμογη, εχοντας αυτο στον νου μου παιρνω θαρρος οτι και του χρονου θα ειναι αντιστοιχα καλα. (Αρκει και η δασκαλες στο νηπιο να ειναι σωστες φυσικα γιατι στον παιδικο της ειναι κορυφη).

     

    ΥΓ: Να συμπληρωσω επισης οτι ουδεποτε θα ημουν υπερ της αποψης αστο να κανει εμετο και γκαγκανιασει απο το κλαμμα ενω το αφηνεις στον παιδικο σε τοσο μικρες ηλικιες. Το θεωρω πολυ βιαιο για το παιδι ασχετως του τι λεει ο καθε ψυχολογος. Εμενα το ενστικτο μου λεει οτι αν το παιδι λυνεται στο κλαμμα υπαρχει επειγον θεμα (δεν λεμε να μυξοκλαιω-γκρινιαζει. Εκει οκ). Σε μεγαλυτερες ηλικιες απο την δικη μας και μετα το παιδι 'μιλιεται πολυ καλυτερα, κατανοει πολυ περισσοτερο και μπορει να αγκαλιασει εννοιες οπως 'υποχρεωτικο', 'σχολειο', 'καθε μερα', 'πρεπει''.......δεν ξερω αν γινομαι κατοητη. Αν η μανα εχει επιλογη να κρατησει το παιδι σπιτι και ΑΝ το παιδι δειχνει οτι δεν θελει να παει (γιατι η δικη μου ζηταει να παει αλλα δεν μπορω να την στειλω)......τοτε καλο ειναι η μανα να ακουσει το ενστικτο της).


    Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το έσω πει και αλλού και θα το ξαναπώ και τώρασ.

     

    Τα παιδιά που πάνε κατευθείαν νηπιαγωγείο στα 5 τους (υποχρεωτική ηλικία έναρξης) έχουν πολύ μεγάλη διαφορά και ζορίζονται πολύ περισσότερο από τα παιδιιά που έχουν πάει παιδικό έστω και για μία χρονιά.

     

    Στο νηπιαγωγείο, κάποια πράγματα θαωρούνται ήδη γνωστά. Πράγματα που τα μαθαίνουν στον παιδικό. Και όταν έχεις 25 παιδιά μέσα στην τάξη, από τα οποία τα 20 έχουν πάει παιδικό και έρχονται δουλεμένα ως ένα βαθμό...αντιλαμβάνεστε και τη θ΄'εση που βρίσκεται η νηπιαγωγός, αλλά (κυρίως) τη μειονεκτική θέση που βρίσκονατι τα πιτσιρίκια.

     

    οχι δεν συμφωνω!

    Καταρχην δεν μπορουμε να βαλουμε οοοοολα τα παιδακια σε ενα σακι και να βγαλουμε συμπερασματα. Αλλα παιδακια στο σπιτι ασχολουνται και πανε προετοιμασμενα, αλλα δεν ασχολουνται και πανε χωρις να ξερουν τιποτα. Αλλοι παιδικοι κανουν μερικες ασκησουλες πριν το νηπιο και αλλοι δεν κανουν τιποτα.

     

    Τι ειναι αυτο το τρομερο δηλαδη που κανουν στον παιδικο και δεν μπορει να το κανει το παιδι στο σπιτι?? ειλικρινα θα ηθελα να ξερω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο παιδικός σταθμός δεν είναι υποχρεωτικός. Ένα το κρατούμενο.

    Αλλά με το παρακάτω διαφωνώ στα περισσότερα σημεία.

    ...

    Α. Τα παιδάκια σε τόσο μικρές ηλικίες έχουν ανάγκη περισσότερο από οικογενειακή θαλπωρή και ασφάλεια, που μόνο η μητέρα μπορεί να την παρέχει στο δικό τους χώρο.

    Ένα παιδί 3-4 ετών μπορεί να έρθει σε επαφή με ένα τέτοιο περιβάλλον για κάποιες ώρες. Ας μην ξεχνάμε πως το υποχρεωτικό ωράριο των παιδικών είναι 9-12:30,δηλαδή μιλάμε για 3:30 ώρες. Προσωπικά θα το έβλεπα σα δραστηριότητα όπως π.χ. η παιδική χαρά.

    Επίσης το να μην είναι κάποιος συνεχώς από πάνω του "μη θα χτηπήσεις","θα κρυώσεις", "φάε"... μάλλον καλό κάνει στα παιδιά. Καμιά φορά νομίζουμε πως μόνο εμείς φροντίζουμε και αγαπάμε τα παιδιά μας. Εντάξει, έχουμε το μεγαλύτερο μέρος της πίτας, αλλά όχι και το μονοπώλειο.

    Β. Βάζουμε τα παιδιά σε μια καθημερινή ρουτίνα με προγραμμα , περιορισμους, πολλους κανονες προωρα και τα κουράζουμε.Η μικρή σου αυτό έχει πάθει , πιστεύω. Έχει κουραστεί, και ίσως θέλει και περισσότερο ύπνο το βράδυ. Σε αυτές τις ηλικίες θέλουν ξενοιασιά, ανεμελιά, ελευθερία, ασφαλεια.

    Οι κανόνες βοηθούν στην οριοθέτηση. Όσο πιο καλά και σταθερά μπουν όρια σε ένα παιδί τόσο καλύτερα αντιλαμβάνεται τον κόσμο του. Η ρουτίνα και το πρόγραμμα, βοηθούν ένα παιδί στο να έχει την αίσθηση του ελέγχου του περιβάλλοντός του. Άρα δευτερογενώς του δίνουν τη δυνατότητα να αξιοποιήσει άλλες δεξιότητες πιο δημιουργικές.

    Σε καμία περίπτωση δεν είναι θέμα περιορισμού έτσι όπως το αντιλαμβάνονται οι ενήλικες. Ας μην ξεχνάμε πως δεν κάνουν κάποια εργασία εκεί αλλά οι δραστηριότητες με τις οποίες ασχολούνται, είναι εντός των ενδιαφερόντων τους. Παιχνίδι, ζωγραφική, φαγητό, παραμύθια, κουβεντούλες και... παιδιά!

     

    Γ. Εντάσσοντας τα στις μικρές κοινωνίες των παιδικών , ακολούθουν κανόνες και υιοθετούν όμοιες συμπεριφορές , χάνουν πολύ γρήγορα τον αυθορμητισμό τους και τυποποιείται η συμπεριφορά τους. Ίσως τα εμποδίζουμε να αναπτύξουν και να διαμορφώσουν το χαρακτήρα τους πιο ελεύθερα , θέτοντας νωρις πολλους κανονες , πολλά ΄΄μη΄΄ και ΄΄πρέπει ΄΄.

    Ποιος το λέει πως χάνουν τον αυθορμητισμό τους; Σε καμία περίπτωση!

    Ίσα ίσα, παίζοντας με άλλα παιδιά, αναπτύσσουν τις δεξιότητές τους, μαθαίνουν, διασκεδάζουν. Περνάνε καλά τα παιδάκια!

    Και όπως ανέφερα παραπάνω... το να μη μας έχουν συνεχώς από πάνω τους.. τους δίνει μια διαφορετική αίσθηση λειτουργίας και αναπτύσσονται δεξιότητες που κάποιες φορές δεν τις βάζει ο νους μας πως μπορούν να τις επιτύχουν!

     

    Δ. Για το επιχειρημα ΄΄οτι κοινωνικοποιουνται΄΄ Aν κοιταξουμε γυρω μας όλοι έχουμε πολλα παραδείγματα από το περιβάλλον μας με άτομα κοινωνικότατα , που δεν πήγαν ποτέ παιδικό και ίσως ούτε νηπιαγωγείο , (οι εργαζομενες μητερες ηταν λιγοτερες πιο παλαια) , και εάν τους ρωτήσεις μια χαρά εντάχθηκαν στο σχολείο.

    Η κοινωνικοποίηση είναι κέρδος για το παιδί. Και σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί ένα παιδί να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Μα όσο μικρότερο, τόσο καλύτερο.

    Ας μην ξεχνάμε πως τον όρο κοινωνικοποίηση τον χρησιμοποιούμε έχοντας ως αφετηρία τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Στην πράξη έχουμε περιορίσει τα παιδιά μας σε ένα σπίτι και βλέπουμε αρνητική την όποια παραπανίσια επαφή με το κοινωνικό σύνολο. Ενώ η φύση μας είναι κατά βάση κοινωνική. Η ισορροπία σε έναν άνθρωπο αλλά και στα παιδιά έρχεται από την αλληλεπίδρασή τους με τους γύρω τους. Με αυτή την έννοια, ο παιδικός μόνο καλό μπορεί να κάνει σε ένα παιδί.

     

     

    Ε. Και το βασικότερο

    Εκθέτουμε τα παιδιά σε λοιμώξεις και ασθενειες που δεν είναι έτοιμος ο οργανισμόςτους να τις αντιμετωπίσει. Αυτό μου το επιβεβαιώνει κάθε φορά ο παιδίατρος , που μου επαναλαμβάνει πάντα ότι δεν είναι τυχαία η ηλικία των 6 ετών για σχολείο και είναι αρνητικός με τους παιδικούς.

    Αυτό είναι μια άποψη, ενός παιδιάτρου. Δε βασίζεται πουθενά. Είναι απλά η γνώμη ενός ανθρώπου. Τίποτα παραπάνω. Υπάρχουν άλλοι παιδίατροι που είναι πολύ σύμφωνοι με το θέμα "παιδικός".

     

    Γιατί δεν είναι έτοιμος ο οργανισμός τους να αντιμετωπίσει τις λοιμώξεις; Ίσα ίσα που ισχυροποιείται το ανοσοποιητικό τους.

     

    π.χ. Επειδή εμείς ήμαστε πολύ του έξω, πριν πάνε τα παιδιά παιδικό, τη βγάζαμε για τις αντίστοιχες ώρες στην παιδική χαρά. Η επαφή των παιδιών με τον κόσμο τα έκανε να προσβάλλονται από ιώσεις. Μήπως δεν έπρεπε να πηγαίνουν ούτε στην παιδική χαρά γιατί θα επιβαρυνθεί το ανοσοποιητικό τους;; Νομίζω πως γίνεται αντιληπτό το παράδοξο του θέματος. Τις ίδιες ιώσεις που κυκλοφορούν στις παιδικές χαρές, στα σπίτια των συγγενών και των φίλων μας κτλ ... τις ίδιες έχουν και στους παιδικούς σταθμούς.

    Και για να συνεχίσω το παράδειγμά μου, όταν πήγαν τα παιδιά στον παιδικό... δεν αρρώστησαν περισσότερο από το συνηθισμένο τους.

     

    Εμείς περάσαμε αυτή την επαφή με τις ιώσεις στην παιδική χαρά. Δε βρίσκω μεγάλη διαφορά με το να περάσει ένα παιδί το αντίστοιχο σε έναν παιδικό σταθμό.

     

    Τέλος, για το απόσπασμα που παραθέτεις... δεν το βρήκα στα βιβλιάρια υγείας των παιδιών. Στη σελίδα 14 έχει άλλες πληροφορίες και πίνακες ανάπτυξης.

    Επίσης μιλάει για βρεφονηπιακούς σταθμούς. Δηλαδή για παιδιά 6 μηνών και άνω. Εκεί θα συμφωνήσω στα περί υγείας. Αλλά το τρίχρονο+ δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο ευαίσθητο ή ανώριμο το ανοσοποιητικό του, όσο ένα βρεφάκι 6 μηνών.

     

    @emmaki. Μπορεί να βλέπει μια νηπιαγωγός διαφορές στα παιδάκια που ήταν πριν στον παιδικό σταθμό σε σχέση με αυτά που δεν ήταν, αυτό όμως κατά τη γνώμη μου δεν είναι καθοριστικός παράγοντας για να πάει ένα παιδί στον παιδικό σταθμό.

     

     

    Όσο για τη θεματοθέτρια... εφόσον το παιδί περνά καλά στον παιδικό... γιατί να του στερήσεις μια δραστηριότητα που του αρέσει;


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Έχοντας δουλέψει για χρόνια με παιδιά ηλικίας 2,5-3 μπορώ να πω ότι αν υπάρχει εναλλακτική καλό είναι το παιδί να μην πηγαίνει παιδικό. Και στο προνήπιο και στο νήπιο μιά χαρά θα τα μάθει όλα. Υπάρχουν παιδιά που προσαρμόζονται εύκολα και όντως ωφελούνται τα περισσότερα όμως ζορίζονται ειδικά στην αρχή γιατί μπαίνουν σε μία κατάσταση την οποία δεν είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν. Σαφώς αν οι γονείς δουλεύουν και δεν υπάρχουν γιαγιάδες που να μπορούν να βοηθήσουν ο παιδικός είναι καλύτερη λύση από μία νταντά που θα είναι μόνη με το παιδί στο σπίτι χωρίς τη δυνατότητα ελέγχου.

    Όσο για το επιχείρημα να πηγαίνουν τα παιδιά παιδικό για να διευκολύνουν τη δουλειά της νηπιαγωγού στο μέλλον νομίζω ότι αυτές οι επιλογές πρέπει να γίνονται με γνώμονα το καλό των παιδιών και όχι των συναδέλφων...


    S02fp3.png

     

     

    LnVyp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αν υπαρχει δυνατοτητα να την κρατησεις στο σπιτι βεβαιως και να το κανεις..

    το παιδι μια χαρα θα κοινωνικοποιηθει και του χρονου και του παραχρονου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αφού τη ξεκίνησες καλό θα είναι να μη τη σταματήσεις!

     

    Αν τη σταματήσεις το έχασες το παιχνίδι!

     

    Κλάμα και νάζια = πετυχαίνω αυτό που θέλω!

     

    Αυτό είναι το μήνυμα που θα περάσει στο παιδί.

     

    Επίσης, ο παιδικός ειδικά για τα μαναχοπαίδια είναι μια ευκαιρία κοινωνικοποίησης. Καλοί οι παππούδες, καλή και η μαμά, αλλά δεν είναι συνομήλικοι. Δεν μπορούν να προσφέρουν αυτά που θα προσφέρουν τα παιδιά, αλλά και ένας ειδικός πάνω στην εκπαίδευση παιδιών...

     

    Συμφωνώ!

    Εφόσον ξεκίνησες δεν πρέπει να τη σταματήσεις για πολλούς λόγους.

    Προσωπικά θεωρώ απαραίτητο να πηγαίνουν από μικρά παιδικό σταθμό για πολλούς και διαφόρους λόγους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Apo IZAKI

    Και στο προνήπιο και στο νήπιο μιά χαρά θα τα μάθει όλα. Υπάρχουν παιδιά που προσαρμόζονται εύκολα και όντως ωφελούνται τα περισσότερα όμως ζορίζονται ειδικά στην αρχή γιατί μπαίνουν σε μία κατάσταση την οποία δεν είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν

    Όσο για το επιχείρημα να πηγαίνουν τα παιδιά παιδικό για να διευκολύνουν τη δουλειά της νηπιαγωγού στο μέλλον νομίζω ότι αυτές οι επιλογές πρέπει να γίνονται με γνώμονα το καλό των παιδιών και όχι των συναδέλφων

     

    Συμφωνω και εγω.

     

    Η δουλεια των εκπαιδευτικων ειναι να ενταξουν ολα τα παιδακια στην ταξη. Αλοιμονο αν ο εκπαιδευτικος ζοριζεται με τις γνωσεις των 5 χρονων παιδιων.

     

    Aπο Ellemphriem

    Η μικρη πηγε πρωτη φορα παιδικο στα 4 και ενταχθηκε απο την πρωτη μερα εκανε φιλες και την τριτη μερα μου απαρυθμουσε τις φιλες της. Δεν ειχε ξαναπει ΠΟΤΕ πριν παιδικο και ειναι μοναχοπαιδι (τον περισσοτερο χρονο) γιατι μερος αυτο τον μοιραζεται με την μεγαλυτερη ετεραδερφη της (τωρα αν αυτο επαιξε ρολο θα σε γελασω).

    Και σε αυτο συμφωνω Ο μικρος μου ξεκινησε 3 και κατι, φετος πριν 3 μηνες, μπηκε σε ομαδα μεγαλυτερων παιδιων 4 περιπου που για αυτα τα παιδακια ηταν η δευτερη και τριτη χρονια τους, και προσαρμοστηκε και εδεσε με την παρεα πολυ γρηγορα . απο οτι μου ειπε και η νηπιαγωγος και απο οτι βλεπω. . Σε τιποτα δεν ειναι πισω, αντιθετα θα ελεγα .

     

    Δεν ακυρωνουμε τους παιδικους αλλα ζυγιζουμε τα θετικα και αρνητικα.Σιγουρα και ο μικρος μου εχει παρει αυτο το τριμηνο πολλα καλα και θα συνεχισω μετα απο κανενα διμηνο, αφου περασουν οι ιωσεις, γιατι η μητερα μου με δυσκολια τον κραταει. Δυστυχως πρεπει , παρολο τις οδηγιες γιατρων

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    @emmaki. Μπορεί να βλέπει μια νηπιαγωγός διαφορές στα παιδάκια που ήταν πριν στον παιδικό σταθμό σε σχέση με αυτά που δεν ήταν, αυτό όμως κατά τη γνώμη μου δεν είναι καθοριστικός παράγοντας για να πάει ένα παιδί στον παιδικό σταθμό.

     

     

     

    Εννοείται ότι ΔΕΝ είναι καθοριστικός παράγοντας.

     

    Είναι μια παρατήρηση που έχει γίνει τόσο από μένα όσο και από συναδέλφους στους χώρους των νηπιαγωγείων (και αφορά αν όχι όλα, το μεγαλύτερο μέρος των παιδιών που έχω δει και εγώ αλλά και οι συνάδελφοι αυτά τα χρόνια). Και να τονίσω ότι δεν αφορά η παρατήρηση ΜΟΝΟ την προσαρμογή. Αφορά το παιδί ως σύνολο (προσαρμογή, συμπεριφορά, κανόνες, γνωστικό/μαθησιακό επίπεδο).

     

    Και φυσικά και ΔΕΝ σημαίνει ότι ένα παιδί που δεν πήγε παιδικό δεν θα τα καταφέρει. Απλά όσα πήγαν έχουν διαφορά από αυτά που δεν πήγαν.

     

    Και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για διευκόλυνση των νηπιαγωγών. Πρόκειται για διευκόλυνση των ίδιων των παιδιών. Παράδειγμα, πώς θα αισθανθεί ένα παιδί που δεν έχει πάει ποτέ παιδικό, που δεν έχει μείνει ποτέ χωρίς τη μαμά/γιαγιά κλπ, όταν θα χρειάζεται να μείνει για 4μιση ώρες την ημέρα σε έναν άγνωστο χώρο; Αν έχει πάει παιδικό πριν, ακόμα και για 1 χρόνο, και έχει μείνει εκεί για 2 ή 3 ώρες τη μέρα τουλάχιστον, είναι τελείως διαφορετική η ψυχολογία του.

     

     

    Νομίζω ότι τώρα γίνομαι σαφής.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Aπο Alkyon

    :

    Αρχικό μήνυμα απο FEHKO

    ...

    Α. Τα παιδάκια σε τόσο μικρές ηλικίες έχουν ανάγκη περισσότερο από οικογενειακή θαλπωρή και ασφάλεια, που μόνο η μητέρα μπορεί να την παρέχει στο δικό τους χώρο.

     

    Ένα παιδί 3-4 ετών μπορεί να έρθει σε επαφή με ένα τέτοιο περιβάλλον για κάποιες ώρες. Ας μην ξεχνάμε πως το υποχρεωτικό ωράριο των παιδικών είναι 9-12:30,δηλαδή μιλάμε για 3:30 ώρες. Προσωπικά θα το έβλεπα σα δραστηριότητα όπως π.χ. η παιδική χαρά.

     

    Οι ωρες που αφηνουμε τα παιδια στο παιδικο, γιατι ειμαστε εργαζομενες μητερες, δεν ειναι 3 η 4 ωρες. Δυστυχως ειναι 6-8 ωρες. Ουτε εχουμε την πολυτελεια να πληρωνουμε 300 ευρω για 3 ωρες. Mακαρι , θα ηταν το ιδανικο αυτο.

     

    Οι κανόνες βοηθούν στην οριοθέτηση. Όσο πιο καλά και σταθερά μπουν όρια σε ένα παιδί τόσο καλύτερα αντιλαμβάνεται τον κόσμο του. Η ρουτίνα και το πρόγραμμα, βοηθούν ένα παιδί στο να έχει την αίσθηση του ελέγχου του περιβάλλοντός του. Άρα δευτερογενώς του δίνουν τη δυνατότητα να αξιοποιήσει άλλες δεξιότητες πιο δημιουργικές.

    Φυσικά τα παιδιά χρειάζονται προγραμμα , όρια , κανόνες. Που βάζουν κυρίως οι γονείς.

    Έγραψα για πολλούς κανόνες , με μη και πρέπει και καθημερινή ρουτίνα πολλών ωρών , που αυτό κουράζει ένα παιδάκι.

     

    Νομίζω ότι συζητάμε τα αυτονόητα.

    το επίσημο ωράριο του νηπιαγωγείου για παιδια 5 ετων ήταν από 9 έως 12. (δεν ξέρω εάν σήμερα έχουν αυξηθεί οι ώρες). Η ιδια εγραψες για 3.5 ωρες

     

     

    Ποιος το λέει πως χάνουν τον αυθορμητισμό τους; Σε καμία περίπτωση!

    Ίσα ίσα, παίζοντας με άλλα παιδιά, αναπτύσσουν τις δεξιότητές τους, μαθαίνουν, διασκεδάζουν. Περνάνε καλά τα παιδάκια!

    Παρατηρώντας γύρω μου τα παιδάκια, ξεκινωντας τον παιδικό κάποια (oxι ολα, εξαρταται και απο το χαρακτηρα) σοβαρεύουν απότομα γιατι επεξεργάζονται τη σκέψη τους και τους τρόπους τους πιο πολύ. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό , αλλά ο αυθορμητισμός των παιδιών στις νηπιακές ηλικίες είναι πολύ ωραίος, και έμενα μου αρέσει το κάθε παιδι να αναπτύσσει τις δικες του ιδιαιτερότητες με βάση τις επιρροές του περιβάλλοντος του . Δεν μου αρεσει η τυποποιηση στις συμπεριφορες σε αυτές τις ηλικιες. Αυτό παρατηρώ εγώ γύρω μου και συμβαίνει σε παιδάκια πιο ευαισθητα η τουλαχιστον πιο δεκτικά.

     

     

     

    Η κοινωνικοποίηση είναι κέρδος για το παιδί. Και σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί ένα παιδί να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Μα όσο μικρότερο, τόσο καλύτερο.

    Με αυτή την έννοια, ο παιδικός μόνο καλό μπορεί να κάνει σε ένα παιδί.

     

     

    Στην κοινωνικοποιηση του παιδιου συμβαλλει κυριως η οικογενεια και τη διδασκουμε με τη ιδια τη ζωη μας στο παιδι.

    Γονείς που κριτικάρουν το παιδι και τους αλλους γυρω τους συνεχεια, γονεις που δεν το ενθαρρυνουν , γονείς που δεν ειναι κοινωνικοι και ειναι επιφυλακτικοι ή καχυποπτοι με τους αλλους, γονείς αγέλαστοι και σκυθρωποι δύσκολα βοηθάνε το παιδι στη κοινωνικοποίηση. Το παραδειγμα μας ειναι το παν στη διαπαιδαγωγηση του παιδιου .

     

    ΕπισηςΥπαρχουν παιδια που χειροτερευει η συμπεριφορα τους με τον παιδικο. Εξαρταται πολυ απο το παιδικο.

     

    Αυτό είναι μια άποψη, ενός παιδιάτρου. Δε βασίζεται πουθενά. Είναι απλά η γνώμη ενός ανθρώπου. Τίποτα παραπάνω. Υπάρχουν άλλοι παιδίατροι που είναι πολύ σύμφωνοι με το θέμα "παιδικός".

     

     

    Αυτη ειναι μια αποψη ενος ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ 12 ΧΡΟΝΙΑ,(6 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ+ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ) αρμοδιος για την υγεια των παιδιων και μου μεταφερει την αποψη της παιδιατρικης και δεν ειναι η αποψη ενος οποιουδηποτε τυχαιου. H αποψη της παιδιατρικης φαινεται και απο το βιβλιαριο υγειας.

    Ας ειμαστε πιο προσεκτικοι σε αυτα που γραφουμε. (Eκτος και εαν εισαι παιδιατρος , και εχεις να μας γραψεις αποψεις πιο εγκυρες , τοτε ευπροσδεκτες)

    Επισης Η αποψη των παιδοπνευμονολων ειναι οτι το αναπνευστικο τουλαχιστον ωριμαζει στα 5 με 6 χρονια. Μπορεις να δεις και αποψεις αλλων παιδιατρων σε αυτο το forum, που μας μεταφερουν αλλες κοπελες.

     

     

    Τέλος, για το απόσπασμα που παραθέτεις... δεν το βρήκα στα βιβλιάρια υγείας των παιδιών. Στη σελίδα 14 έχει άλλες πληροφορίες και πίνακες ανάπτυξης.

    Επίσης μιλάει για βρεφονηπιακούς σταθμούς. Δηλαδή για παιδιά 6 μηνών και άνω. Εκεί θα συμφωνήσω στα περί υγείας. Αλλά το τρίχρονο+ δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο ευαίσθητο ή ανώριμο το ανοσοποιητικό του, όσο ένα βρεφάκι 6 μηνών

     

     

    Μαλλον εχεις το παλαιο βιβλιαρο υγειας. Εφοσον ομως τοσο πολυ κολλας στον αριθμο της σελιδας και το σχολιαζεις κοιταξε και εδω για επιβεβαιωση .

    http://www.yyka.gov.gr/articles/citizen/anakoinwseis-ndash-egkyklioi/173-bibliario-ygeias-paidioy

     

    Το δευτερο συνθετικο της λεξης βρεφονηπιακούς που αναφερεται; To 3+ δεν ειναι νηπιο; Toτε γιατι λεμε νηπιαγωγειο; Το νηπιο ειναι απο 1 εως 5. Και αυτο πρεπει να αναλυσουμε ;

     

    Συμφωνω και εγω οτι ο παιδικος εχει πολλα καλα , εξαλλου το ανεφερα στο αρχικο post και το βλεπω στο παιδακι μου, αλλα πρεπει να βλεπουμε και την αλλη οψη , και να μην αγχωνομαστε με την κοινωνικοποιηση και τις ''γνωσεις'' των παιδιων μας , να μην πιεζομαστε και να μην τα πιεζουμε γιατι θεωρω η υγεια, η ασφαλεια, η ζεστασια του σπιτιου και της μητερας , ειναι αναντικαταστατα.

    Στο χερι των γονιων ειναι το παιδι να γινει κοινωνικο και να εχει επαφη με αλλα παιδακια. Της θεματοθετριας το παιδακι της ζηταει να ειναι ολη την ημερα διπλα της. Το ιδιο και ο δικος μου και των περισσοτερων μαναδων . Φυσιολογικοτατο και πολυ ωραιο . Μετα θα πανε σχολειο και θα μας διωχνουν απο διπλα τους.

    Για οσες κοπελες ενδιαφερονται το βιβλιαρο υγειας γραφει για τα κριτηρια επιλογης των παιδικων, στην ιδια σελιδα. Εμενα τουλαχιστον με βοηθησε πολυ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ προσωπικά δεν θα τα πάω παιδικό πριν το προνήπιο. Θεωρώ βάρβαρο στην ηλικία των 2,3,4 να τα ξυπνάω αξημερωτα κ μάλιστα οταν ξέρω οτι μεχρι τα 18 τους χρόνια αυτό θα γίνεται υποχρεωτικά. Συμφωνω οτι χρειάζονται ανεμελιά σε αυτήν την ηλικία.

    Επίσης , κ στο σπίτι μπορουν να κάνουν δημιουργικά πράγματα, κ όρια να μάθουν κ τρόπους κ πολλά πολλά άλλα κ μάλιστα με ήπιο τρόπο κ υπομονή.

    Επίσης τα παιδια μπορουν να κάνουν κ άλλες δραστηριότητες που θα τα κοινωνικοποιήσει, εκτός σχολείου: αθλητισμός, τέχνες ( ζωγραφική, κατασκευές) . Πριν μερες έβλεπα στην Μενεγάκη για ένα σχολείο 2 με 3 ώρες την εβδομάδα, που τα παιδια μεσα από το παιχνίδι μαθαίνουν ξένες γλώσσες. Υπάρχουν άπειρα πράγματα να κάνει ένα παιδι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για διευκόλυνση των νηπιαγωγών. Πρόκειται για διευκόλυνση των ίδιων των παιδιών. Παράδειγμα, πώς θα αισθανθεί ένα παιδί που δεν έχει πάει ποτέ παιδικό, που δεν έχει μείνει ποτέ χωρίς τη μαμά/γιαγιά κλπ, όταν θα χρειάζεται να μείνει για 4μιση ώρες την ημέρα σε έναν άγνωστο χώρο; Αν έχει πάει παιδικό πριν, ακόμα και για 1 χρόνο, και έχει μείνει εκεί για 2 ή 3 ώρες τη μέρα τουλάχιστον, είναι τελείως διαφορετική η ψυχολογία του.

     

    .

     

    Προκειται για διευκολυνση των γονιων και ειναι σεβαστο γιατι οταν δουλευει καποιος και δεν εχει αλλη εναλλακτικη, αυτη ειναι η καλυτερη λυση.

    ειναι πολυ διαφορετικο για ενα 3 χρονο παιδακι να αποχωριστει τη μαμα η τη γιαγια για καποιες ωρες απο ό,τι ειναι για ενα 4χρονο η για ενα 5χρονο. Ενα 3χρονο που δεν το αντεχει με τιποτα ας πουμε, οταν θα γινει 4 ισως να μην εχει προβλημα ;). Θεωρω λοιπον οτι δεν οριστηκε τυχαια η ηλικια γυρω στα 5 για να πανε νηπιαγωγειο τα μικρα μας.

     

     

    Οι ωρες που αφηνουμε τα παιδια στο παιδικο, γιατι ειμαστε εργαζομενες μητερες, δεν ειναι 3 η 4 ωρες........

     

    .........Συμφωνω και εγω οτι ο παιδικος εχει πολλα καλα και το βλεπω στο παιδακι μου, αλλα πρεπει να βλεπουμε και την αλλη οψη , και να μην αγχωνομαστε με την κοινωνικοποιηση και τις ''γνωσεις'' των παιδιων μας , γιατι θεωρω η υγεια, η ασφαλεια, η ζεστασια του σπιτιου και της μητερας , ειναι αναντικαταστατα. Στο χερι των γονιων ειναι το παιδι να γινει κοινωνικο και να εχει επαφη με αλλα παιδακια. Της θεματοθετριας το παιδακι της ζηταει να ειναι ολη την ημερα διπλα της. Το ιδιο και ο δικος μου και των περισσοτερο μαναδων . Φυσιολογικοτατο και πολυ ωραιο . Μετα θα πανε σχολειο και θα μας διωχνουν απο διπλα τους.

    Παντως εαν κοιταξετε το βιβλιαρο υγειας γραφει για τα κριτηρια επιλογης των παιδικων και μας βοηθαει πολυ.

    Συμφωνω με ολο το μηνυμα και την τοποθετηση σου.

     

    Αλκυων, το να επιλεγει μια μαμα να πηγαινει σε κλειστους χωρους με αλλα παιδακια απο μικρη ηλικια, ειναι δικαιωμα της. Εγω ας πουμε μεχρι τα 3 απεφευγα ολους τους κλειστους χωρους. Στις ανοιχτες παιδικες χαρες, γλιτωσαμε κατα πολυ τη μεταδοση μικροβιων και ιων.;)

     

    Και παλι ομως εχει να κανει και με το υπολοιπο σχημα της οικογενειας. Ο μεγαλος αργησε πολυ να αρρωστησει γιατι δεν ειχα μεγαλυτερο παιδακι που παει σχολειο. Ο μικρος ομως κολλουσε πολυ συχνα απο τον μεγαλο. Για το λογο αυτο καθυστερησα οσο μπορουσα την παρουσια του μεγαλου στο σχολειο, για να μεγαλωσει λιγουλακι και ο μικρος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κορίτσια καλησπερα και εγω σκευτομαι να τον σταματήσω απο τον σταθμο αλλα οχι γιατι δεν θελει να παει θελει και παραθελει μαλιστα το πρωι αν του πεις ξυπνα να παμε σχολειο πεταγεται παιρνει και κατι απο παιχνιδακι μεχρι οτι μπορεις να φαντεστεις για να το δειξει στη δασκαλα. Ειμαι πολυ ευχαριστημενη απο τον παιδικο και απο αυτα που μαθαινει αλλα εχουν γινει τα νευρα μου κροσια απο τις ιωσεις μια βδομαδα παει και μια καθεται σπιτι.

    Η γιατρος μου ειπε οτι ετσι θα ειναι μεχρι τα χριστουγεννα αλλα αυτο συνεχιζεται και εχτες που ξαναπηγαμε μου ειπε οτι φετος ειναι πολυ ελαφρης χειμωνας και εχει πολλες ιωσεις. Εγω δουλευω και αν τον αφησω στους παππουδες ολη μερα βέπει τηλεοραση και βαριεται δεν ξερουν να τον παιξουν μονο τον φροντιζουν (μαμ, κακα και νανι δηλαδη) . Τι να κανω? Ειμαι πολυ μπερδεμενη. Απο τη μια θελω να πηγαινει απο την αλλη ταλαιπορια και αυτο με τις αρρωστιες.:|

     

    πω πω πως σε καταλαβαίνω εγώ πέρισυ την έστειλα με το ζόρι 3-4 μήνες λόγω ιώσεων και τώρα κάτι μου κόλλησε και την έχω στο σπίτι και ούτε που τολμάω να την στείλω.....έπεσε κάτω από τα 12 κιλά και τρέμω! Αν μπορείς να πάρεις μια κυρία ή μια κοπέλα στον παίζει κανένα τρίωρο στην παιδική χαρά ;; αυτό βοηθάει.

     

    και εμένα μου παίρνει παιχνιδάκια στον παιδικό αλλά το πρωί αν την αφήσω είναι ικανή να πάει όταν θα κλείνει ο παιδικός.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα