Recommended Posts

    Σέβομαι όλες τις αποψεις γιαυτο και δεν υπαρχει λόγος να δημιουργουνται προστριβες μεταξυ μας κορίτσια..

     

    Προσπαθω να καταλαβω γιατι με το δοτη θα διαταρασσονταν η οικογενειακη ισορροπια και με την υιοθεσια οχι..:? Δεν το λεω με ειρωνια, πραγματικα δεν ξερω γιατι οι περισσοτεροι το νιωθουμε αυτο... Αν ειμαστε διατεθειμενοι να αγαπησουμε (και οι 2 γονεις) ενα υιοθετημενο παιδι (το οποιο δεν κουβαλαει κανενος το γενετικο υλικο) γιατι να μην αγαπησουμε ενα που θα το κουβαλαει κατα το ημιση και επιπλεον θα το εχουμε γεννησει, θηλασει κ.τ.λ..... χωρις κοινωνικη "ρετσινια", χωρις αναγκη να το εκμυστηρευτεις καποτε, χωρις γενικα πολλες επιπλοκες...

     

    Γιατι αληθεια η υιοθεσια φαινεται πιο απλη υποθεση;;; Μήπως μόνο γιατι δεν πληγωνει τον ανδρικο εγωισμο καθως ανδρικο γενετικο υλικο δανειζόμαστε;;;

     

    Και γιατι αν μια γυναικα εχει γεννησει ηδη μια φορα να μην εχει την αναγκη να ξαναγεννησει; Αν παραμεριστει αυτη η αναγκη, μηπως αυτο δεν ενδεχεται να διαταραξει την "οικογενειακη ισορροπια" μελλοντικά όταν πια θα ειναι και πιο δυσκολο να κυοφορησει;;

     

    Όλα ρητορικα ερωτηματα κοριτσια, χωρίς να θελω να δημιουργησω εντασεις...

     

    παλι θα σου απαντησω υποκειμενικα

    οταν στην αρχη μου ειπαν οτι κυρια μου μονο με δοτη θα κανετε παιδι ειπα στον αντρα μου, δεν με νοιαζει εγω θελω το δικο σου παιδι ας μην κανουμε καθολου ας υιοθετησουμε η ας μην κανουμε καθολου

     

    ο αντρας μου αν και μορφωμενος και πολυταξιδεμενος και ευαισθητος και ανοιχτομυαλος ενοιωσα οτι τον χαλαρωσε αυτο που του ειπα, καπου τον πληγωνε η ιδεα αυτη, κι αυτο ηταν υποσυνειδητο δεν μου το ελεγε με λογια

     

    μετα επισκεφτηκαμε κι αλλον γιατρο και τα καταφεραμε με μικρογονιμοποιηση

     

    δεν ξερεις πως αγγιζουν τον αλλον αυτα τα ζητηματα, ειναι βαθεια κι ενω μπορει να λεμε αλλα καποιο αγκαθακι μπορει να μενει στην καρδια μας,,,σιγουρα δεν αφορα ολους

     

    στην υιοθεσια που ειναι πολυ σοβαρη υποθεση επισης ξεκινα απο ενα επι ισοις οροις και για τους δυο, το λεω μπακαλικα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταφέρει ένα ζευγάρι να υιοθετήσει ένα παιδί στην Ελλάδα, με απολύτως νόμιμες διαδικασίες. Ειδικά αν έχουν ήδη ένα βιολογικό παιδί! Ας μην το ξεχνάμε και αυτό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    τα παιδια ειναι ευτυχια. Ειναι το νοημα της ζωης....ειναι ελπιδα.

    Το παιδι μου ειναι αυτο που κρατησα στα χερια μου και που με ονειρα και αγαπη ξαγρυπνησα πανω απο το κεφαλακι του....προσωπικα δεν θεωρησα ποτε το παιδι δικο μου....ελεγα παντα ειναι του θεου.

    εχω ανηψακι απο δοτη....ετυχε να το ξερω εξαρχης. Στην αρχη πιστευα οτι ο πατερας του θα ερθει στιγμη που θα το σκεφτει 'αρνητικα'. Εκανα λαθος ευτυχως! Το λατρευει, του το δειχνει και το περιεργο?? του μοιαζει κι ολας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    τα παιδια ειναι ευτυχια. Ειναι το νοημα της ζωης....ειναι ελπιδα.

    Το παιδι μου ειναι αυτο που κρατησα στα χερια μου και που με ονειρα και αγαπη ξαγρυπνησα πανω απο το κεφαλακι του....προσωπικα δεν θεωρησα ποτε το παιδι δικο μου....ελεγα παντα ειναι του θεου.

    εχω ανηψακι απο δοτη....ετυχε να το ξερω εξαρχης. Στην αρχη πιστευα οτι ο πατερας του θα ερθει στιγμη που θα το σκεφτει 'αρνητικα'. Εκανα λαθος ευτυχως! Το λατρευει, του το δειχνει και το περιεργο?? του μοιαζει κι ολας!

     

    υπεροχο αυτο που λες, ισως τετοια μηνυματα με αναλογες εμπειριες να ηταν χρησιμοτερα απ οτι θεωριες

    ειναι παντως ζητηματα που απαιτουν τουλαχιστον ωριμοτητα και ειλικρινεια απο το ζευγαρι

     

    εδω ξερεις περιπτωσεις πιο απλες που κανουν εξωσωματικη και ντρεπονται και δεν το λενε και δεν το λενε ουτε στα παιδια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    τα παιδια ειναι ευτυχια. Ειναι το νοημα της ζωης....ειναι ελπιδα.

    Το παιδι μου ειναι αυτο που κρατησα στα χερια μου και που με ονειρα και αγαπη ξαγρυπνησα πανω απο το κεφαλακι του....προσωπικα δεν θεωρησα ποτε το παιδι δικο μου....ελεγα παντα ειναι του θεου.

    εχω ανηψακι απο δοτη....ετυχε να το ξερω εξαρχης. Στην αρχη πιστευα οτι ο πατερας του θα ερθει στιγμη που θα το σκεφτει 'αρνητικα'. Εκανα λαθος ευτυχως! Το λατρευει, του το δειχνει και το περιεργο?? του μοιαζει κι ολας!

     

    Όμως το ανηψάκι σου δεν έχει κι άλλο αδελφάκι, από τον σύζυγο...ενώ της κοπέλας, θα έχει. Αυτό παίζει μεγάλο ρόλο, νομίζω. Στη θέση της θεματοθέτριας, δηλαδή, θα με ανησυχούσε πάρα πολύ η πιθανή διάκριση των παιδιών από το σύζυγο και τα πεθερικά. Γιατί και η ίδια παραπάνω, είπε πως ο σύζυγος "δεν είναι αρνητικός". Το δεν είμαι αρνητικός, όμως, δεν σημαίνει αυτόματα είμαι θετικός, ειδικά όταν από τη θεωρία περάσουμε στην πράξη. Θεωρώ πως πρέπει να είναι 100% κατοχυρωμένη από την πλευρά του συζύγου τουλάχιστον, για να προχωρήσει.

     

    Να το πάρω από την ανάποδη: αν εγώ δεν μπορούσα να κάνω 2ο παιδί και μου ζητούσε ο σύζυγος να κάνω με δανεικά ωάρια, δεν θα το έκανα επ' ουδενί. Καταλαβαίνω απόλυτα την ανάγκη κάθε γυναίκας να γίνει και να ξαναγίνει μητέρα, την έχω βιώσει (κι εκπληρώσει, ευτυχώς) έντονα και η ίδια, αλλά για μένα, υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις...δεν θα το έκανα άνευ όρων.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Όμως το ανηψάκι σου δεν έχει κι άλλο αδελφάκι, από τον σύζυγο...ενώ της κοπέλας, θα έχει. Αυτό παίζει μεγάλο ρόλο, νομίζω. Στη θέση της θεματοθέτριας, δηλαδή, θα με ανησυχούσε πάρα πολύ η πιθανή διάκριση των παιδιών από το σύζυγο και τα πεθερικά. Γιατί και η ίδια παραπάνω, είπε πως ο σύζυγος "δεν είναι αρνητικός". Το δεν είμαι αρνητικός, όμως, δεν σημαίνει αυτόματα είμαι θετικός, ειδικά όταν από τη θεωρία περάσουμε στην πράξη. Θεωρώ πως πρέπει να είναι 100% κατοχυρωμένη από την πλευρά του συζύγου τουλάχιστον, για να προχωρήσει.

     

    Να το πάρω από την ανάποδη: αν εγώ δεν μπορούσα να κάνω 2ο παιδί και μου ζητούσε ο σύζυγος να κάνω με δανεικά ωάρια, δεν θα το έκανα επ' ουδενί. Καταλαβαίνω απόλυτα την ανάγκη κάθε γυναίκας να γίνει και να ξαναγίνει μητέρα, την έχω βιώσει (κι εκπληρώσει, ευτυχώς) έντονα και η ίδια, αλλά για μένα, υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις...δεν θα το έκανα άνευ όρων.

     

    σε αυτα που λες ταυτιζομαι πληρως

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    υπεροχο αυτο που λες, ισως τετοια μηνυματα με αναλογες εμπειριες να ηταν χρησιμοτερα απ οτι θεωριες

    ειναι παντως ζητηματα που απαιτουν τουλαχιστον ωριμοτητα και ειλικρινεια απο το ζευγαρι

     

    εδω ξερεις περιπτωσεις πιο απλες που κανουν εξωσωματικη και ντρεπονται και δεν το λενε και δεν το λενε ουτε στα παιδια

    ουτε και αυτοι το λενε...ετυχε να το μαθω. Ξερεις τι γινεται? οταν πρωτοακους κατι τετοιο σκεφτεσαι τα αρνητικα πιστευω. Στην πραξη ομως απλα νιωθεις. Ειναι απο τις λιγες περιποτωσεις πιστευβ που η πραξη ειναι ευκολοτερη απο τη θεωρια.

     

    Όμως το ανηψάκι σου δεν έχει κι άλλο αδελφάκι, από τον σύζυγο...ενώ της κοπέλας, θα έχει. Αυτό παίζει μεγάλο ρόλο, νομίζω. Στη θέση της θεματοθέτριας, δηλαδή, θα με ανησυχούσε πάρα πολύ η πιθανή διάκριση των παιδιών από το σύζυγο και τα πεθερικά. Γιατί και η ίδια παραπάνω, είπε πως ο σύζυγος "δεν είναι αρνητικός". Το δεν είμαι αρνητικός, όμως, δεν σημαίνει αυτόματα είμαι θετικός, ειδικά όταν από τη θεωρία περάσουμε στην πράξη. Θεωρώ πως πρέπει να είναι 100% κατοχυρωμένη από την πλευρά του συζύγου τουλάχιστον, για να προχωρήσει.

     

    Να το πάρω από την ανάποδη: αν εγώ δεν μπορούσα να κάνω 2ο παιδί και μου ζητούσε ο σύζυγος να κάνω με δανεικά ωάρια, δεν θα το έκανα επ' ουδενί. Καταλαβαίνω απόλυτα την ανάγκη κάθε γυναίκας να γίνει και να ξαναγίνει μητέρα, την έχω βιώσει (κι εκπληρώσει, ευτυχώς) έντονα και η ίδια, αλλά για μένα, υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις...δεν θα το έκανα άνευ όρων.

    οχι δεν εχει αλλο παιδι, εχει ομως ξαδερφια. Η γιαγια ας πουμε ΦΥΣΙΚΑ και δεν ξεχωριζει. Τα παιδια πιστευω αγαπιωνται με τις χαρες τους. Κανεις δεν σκεφτηκε (απο οσους ξερουν) αν ειναι γενετικο υλικο του ξαδερφου η οχι...Δεν μας νοιαζει.

    Εγω δεν ξερω τι θα εκανα. Αναλογα το πως ακριβως θα ενιωθα τοτε.

    Ξερω ομως και το βλεπω οτι αξιζε τελικα σε αυτην την περιπτωση να μπουν τα ταμπου στην ακρη ;)

    Ειμαι πολυ θετικη και στην υιοθεσια αλλα δεν ειναι η πολιτεια....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσάκια μου γλυκά και ευέξαπτα καλησπέρα και από εμένα. Η γνώμη μου στο όλο θέμα είναι ότι δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, ο καθένας κάνει τις επιλογές του και παίζουν πολλά πράγματα ρόλο.Αν η Esperanza το σκέφτεται σημαίνει ότι διακρίνει ότι ο σύζυγος της θα δεχτεί το 2ο παιδάκι, αν αυτό έρθει, και θα το αγαπάει όπως αν ήταν δικό του βιολογικά παιδί.Από την άλλη καταλαβαίνω απόλυτα και την jackrussel που λέει ότι δεν θα έκανε ποτέ παιδί ούτε με δανεικα ωάρια ούτε με σπερμα δότη.Και μου φαίνεται πολύ γλυκός ο τρόπος που το βλέπει δεν το θεωρώ αγάπες και φούμαρα. Ο κάθε ένας από εμάς έχει το δικό του τρόπο σκέψης και ξέρει καλύτερα τον άνθρωπο που έχει δίπλα του. Εγώ ας πούμε ήξερα από την αρχή της σχέσης μου με τον σύζυγο μου ότι είχε πρόβλημα με το σπέρμα και ότι θα δυσκολευτούμε να κάνουμε παιδάκι και ότι ίσως και μην τα καταφερούμε, δεν κόλοσα ούτε στιγμή, εγώ αγαπώ αυτόν τον άνθρωπο και μόνο και δεν θέλω "επιβήτορα" για να διαιώνήσω το είδος αλλά τον άνθρωπο μου.

     

    Αρα καταλήγω και συγνώμη αν σας κούρασα, ότι κάθε περίπτωση είναι μοναδική και όλες οι γνώμες σεβαστές.

     

    καλή τύχη σε όλες σας!


    a%3Ea%3E

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εγώ αγαπώ αυτόν τον άνθρωπο και μόνο και δεν θέλω "επιβήτορα" για να διαιώνήσω το είδος αλλά τον άνθρωπο μου.

    καλή τύχη σε όλες σας!

     

    Δηλαδή, χωρίς παρεξήγηση , η δική σου "ηθική" λέει να μην αποκτησεις καθολου παιδι αν δεν ειναι απο τον αντρα σου ή κατάλαβα λάθος; Σεβαστό και θεμιτό αν το νιώθεις απλά δεν κατάλαβα..

     

    Θα υιοθετουσες όμως αν δεν έχετε αποκτήσει ήδη;


    M1fyp3.png

     

    g5E6p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δηλαδή, χωρίς παρεξήγηση , η δική σου "ηθική" λέει να μην αποκτησεις καθολου παιδι αν δεν ειναι απο τον αντρα σου ή κατάλαβα λάθος; Σεβαστό και θεμιτό αν το νιώθεις απλά δεν κατάλαβα..

     

    Θα υιοθετουσες όμως αν δεν έχετε αποκτήσει ήδη;

    Οχι κουκλίτσα μου, δεν κατάλαβες.Αυτό που θέλω να πω είναι ότι κάθε ζευγάρι το αντιμετωπίζει διαφορετικά και ότι θεωρώ παλικαρίσιο αυτό που σκέφτεστε να κάνετε και το θαυμάζω.Εγώ τώρα είμαι στη φάση που προσπαθούμε να κάνουμε παιδάκι με δικό μας γεννετικό υλικό, αν δεν τα καταφέρουμε θα δω τι θα κάνω (μπορεί να είναι σπέρμα δότη, δανεικό ωάριο, υιοθεσία), αφού πρώτα διερευνήσω σε βάθος τι θέλει και ο σύζυγος(για όλους τους άλλους απλα ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ).Δεν θεωρώ όμως και λάθος το πως το αντιλαμβάνεται η jackrussel.


    a%3Ea%3E

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δηλαδή, χωρίς παρεξήγηση , η δική σου "ηθική" λέει να μην αποκτησεις καθολου παιδι αν δεν ειναι απο τον αντρα σου ή κατάλαβα λάθος; Σεβαστό και θεμιτό αν το νιώθεις απλά δεν κατάλαβα..

     

    Θα υιοθετουσες όμως αν δεν έχετε αποκτήσει ήδη;

    Και θαυμάζω ακόμα σε σένα το γεγονός ότι το σκέφτεσαι ενώ έχεις ήδη ένα παιδάκι.Από εμένα έχεις ένα μεγάλο μπράβο, ότι και αν αποφασίσεις.


    a%3Ea%3E

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Οχι κουκλίτσα μου, δεν κατάλαβες.Αυτό που θέλω να πω είναι ότι κάθε ζευγάρι το αντιμετωπίζει διαφορετικά και ότι θεωρώ παλικαρίσιο αυτό που σκέφτεστε να κάνετε και το θαυμάζω.Εγώ τώρα είμαι στη φάση που προσπαθούμε να κάνουμε παιδάκι με δικό μας γεννετικό υλικό, αν δεν τα καταφέρουμε θα δω τι θα κάνω (μπορεί να είναι σπέρμα δότη, δανεικό ωάριο, υιοθεσία), αφού πρώτα διερευνήσω σε βάθος τι θέλει και ο σύζυγος(για όλους τους άλλους απλα ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ).Δεν θεωρώ όμως και λάθος το πως το αντιλαμβάνεται η jackrussel.

     

    anastasia κι εγω απο την πρωτη στιγμη ηξερα οτι ο συζυγος ειχε προβλημα δεν με επηρεασε, ηθελα να κανω μαζι του παιδια, δεν ηθελα να κανω γενικα παιδια, μετα απο δεκα χρονια σχεσης το επιθυμασαμε και το προσπαθησαμε ενω ξεραμε τις δυσκολιες, θα το προσπαθησουμε του λεω αν δεν μας βγει θα δουμε εξαλλου περναμε καλα μαζι και χωρις παιδια,,,μετα ηρθε το αστερι μου κι ευγνωμωνω την εξωσωματικη για αυτο

     

    νομιζω οτι η επιθυμια μας για παιδι τροφοδοτειται απο αυτον που μας την εμπνεει ,,,

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    anastasia κι εγω απο την πρωτη στιγμη ηξερα οτι ο συζυγος ειχε προβλημα δεν με επηρεασε, ηθελα να κανω μαζι του παιδια, δεν ηθελα να κανω γενικα παιδια, μετα απο δεκα χρονια σχεσης το επιθυμασαμε και το προσπαθησαμε ενω ξεραμε τις δυσκολιες, θα το προσπαθησουμε του λεω αν δεν μας βγει θα δουμε εξαλλου περναμε καλα μαζι και χωρις παιδια,,,μετα ηρθε το αστερι μου κι ευγνωμωνω την εξωσωματικη για αυτο

     

    νομιζω οτι η επιθυμια μας για παιδι τροφοδοτειται απο αυτον που μας την εμπνεει ,,,

    Να σου ζήσει το αστέρι σου και σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να καταφέρετε να του χαρίσετε ένα αδελφάκι.Και καταλαβαίνω ακριβώς τον τρόπο σκέψης σου, όλα αυτά είχαν περάσει και από το δικό μου μυαλό, τώρα όμως που έχει περάσει ο καιρός δεν είμαι και τόσο απόλυτη, το συζητάω και για μια άλλη λύση.Έκανες πολύ καλά και έκφρασες την άποψη σου, νομίζω ότι και η Esperanza αυτό θέλει από εμάς να της εκθέσουμε το πως αισθανόμαστε σε μια τέτοια προοπτική ώστε να βρει και αυτή μέσα της το πως θα προχωρήσει, η τελική απόφαση σίγουρα είναι δική της.


    a%3Ea%3E

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Να σου ζήσει το αστέρι σου και σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να καταφέρετε να του χαρίσετε ένα αδελφάκι.Και καταλαβαίνω ακριβώς τον τρόπο σκέψης σου, όλα αυτά είχαν περάσει και από το δικό μου μυαλό, τώρα όμως που έχει περάσει ο καιρός δεν είμαι και τόσο απόλυτη, το συζητάω και για μια άλλη λύση.Έκανες πολύ καλά και έκφρασες την άποψη σου, νομίζω ότι και η Esperanza αυτό θέλει από εμάς να της εκθέσουμε το πως αισθανόμαστε σε μια τέτοια προοπτική ώστε να βρει και αυτή μέσα της το πως θα προχωρήσει, η τελική απόφαση σίγουρα είναι δική της.

     

    καλα κανεις και δεν εισαι απολυτη ισως κι εγω αν δεν τα καταφερναμε τελικα να αλλαζα γνωμη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Με το θεμα του δοτη, ειμαι αντιθετη, αλλωστε πολλα συμβαινουν

    πχ στο μελλον το ιδιο το παιδι να κανει τεστ dna, να μαθει , να καταρευσει ο κοσμος του ή να συνευρεθει με παιδι του ιδιου δοτη κλπ.

    Επισης, κατα ποσο ειμαστε σιγουροι οτι ο δοτης εχει ελεγχθει πληρως για νοσηματα(σωματικα και ψυχολογικα); Επομενως, με τοσα ερωτηματα που προκυπτουν , εγω προσωπικα δε θα μπλεκομουν σε τετοια ιστορια....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Με το θεμα του δοτη, ειμαι αντιθετη, αλλωστε πολλα συμβαινουν

    πχ στο μελλον το ιδιο το παιδι να κανει τεστ dna, να μαθει , να καταρευσει ο κοσμος του ή να συνευρεθει με παιδι του ιδιου δοτη κλπ.

    Επισης, κατα ποσο ειμαστε σιγουροι οτι ο δοτης εχει ελεγχθει πληρως για νοσηματα(σωματικα και ψυχολογικα); Επομενως, με τοσα ερωτηματα που προκυπτουν , εγω προσωπικα δε θα μπλεκομουν σε τετοια ιστορια....

    εγω ειμαι 30 χρονων και ποτε δεν μπηκα στην διαδικασια να κοιταξω το DNA μου.ουτε και η καθε κοπελα που γραφει πιστευω οτι εχει μπει σε αυτη την διαδικασια.παραδειγμα προσφατο Μαρια -Λουιζα Βουρου καθ ολα συγκροτημενη,ξεροντας αυτα που ξερει για τον πατερα της.δεν νομιζω οτι παιζουν ρολο αυτα.επισης ξερουμε εμεις οι πατεραδες μας τι κανανε στο παρελθον και ποσα παιδια εχουν αραδιασει?αμα κατσουμε και το ψαξοουμε στην τελικη ολοι αδερφια ειμαστε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Με το θεμα του δοτη, ειμαι αντιθετη, αλλωστε πολλα συμβαινουν

    πχ στο μελλον το ιδιο το παιδι να κανει τεστ dna, να μαθει , να καταρευσει ο κοσμος του ή να συνευρεθει με παιδι του ιδιου δοτη κλπ.

    Επισης, κατα ποσο ειμαστε σιγουροι οτι ο δοτης εχει ελεγχθει πληρως για νοσηματα(σωματικα και ψυχολογικα); Επομενως, με τοσα ερωτηματα που προκυπτουν , εγω προσωπικα δε θα μπλεκομουν σε τετοια ιστορια....

     

    καλα οποιος εξ αρχης εχει στοχο να λεει ψεματα στο παιδι του ως προς την αληθεια της συλληψης του, το χει χαμενο το παιχινιδι και για μενα ειναι απανθρωπος, συγνωμη παλι για τον χαρακτηρισμο αυτον αλλα το ψεμα με ξεπερναει,,,,το ψεμα βλαπτει σοβαρα την υγεια

     

    οποιος τολμαει κατι τετοιο στην πραξη δεν πρεπει να εχει ουτε ενοχες ουτε φοβιες ουτε αναστολες, πρεπει να τολμαει να λεει και την αληθεια στο παιδι του αλλιως ας κατσει καλυτερα στ αβγα του, για τον περιγυρο δεν με ενδιαφερει ουτε τι λεει ουτε τι κανει αλλα τα παιδια εχουν δικαιωμα στην αληθεια που τα αφορα εξαλλου

     

    γι αυτο λεω ειναι θεμα ωριμοτητας-ειλικρινειας τελικα κι εμπιστοσυνης κι απο τους δυο γονεις, ειναι θεμα σοβαρο και πρεπει να αντιμετωπιζεται σοβαρα και απο τους 2 αλλα και με την συμβολη ψυχοθεραπευτη

     

    εγω επειδη μαλλον ειμαι ανωριμη και δεν θα αντεχα τις συνεπειες και το μπερδεμα δεν θα περνουσα στην πραξη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εγω ειμαι 30 χρονων και ποτε δεν μπηκα στην διαδικασια να κοιταξω το DNA μου.ουτε και η καθε κοπελα που γραφει πιστευω οτι εχει μπει σε αυτη την διαδικασια.παραδειγμα προσφατο Μαρια -Λουιζα Βουρου καθ ολα συγκροτημενη,ξεροντας αυτα που ξερει για τον πατερα της.δεν νομιζω οτι παιζουν ρολο αυτα.επισης ξερουμε εμεις οι πατεραδες μας τι κανανε στο παρελθον και ποσα παιδια εχουν αραδιασει?αμα κατσουμε και το ψαξοουμε στην τελικη ολοι αδερφια ειμαστε.

     

    δεν ειμαστε ολοι αδερφια γιατι δεν εχουμε ουτε την ιδια μανα ουτε τον ιδιον πατερα, οσοι τους εχουν ιδιους ειναι αδερφια

     

     

    μην τσουβαλιαζουμε τωρα ολες τις εννοιες για να ενταξουμε ντε κι οπωσδηποτε ενα θεμα υπογονιμοτητας σοβαρο καθως και την εξελιξη της επιστημης που μας ξεπερναει

     

    προκυπτουν παντα σοβαρα θεματα βιοηθικης που καλο ειναι να μην τα αντιμετωπιζουμε απλοικα γιατι οι συνεπειες αυτων πανω στο κεφαλι μας επανω θα πεσουν

     

    οσο για το τι εκαναν οι πατεραδες μας, καλα θα εκαναν να ξερουν τι κανουν και που σπερνουν παιδια και να αναλαμβανουν τις ευθυνες τους γιατι εγω δεν εχω καμια διαθεση να ερωτευτω, θεωρητικα, τον αδερφο μου εκ πατρος που αγνοω την υπαρξη του

     

    αυτα τα απλοικα το γενετικο υλικο δεν ειναι δικο μας και ειμαστε ολοι αδερφια

    ειναιι ιδιαιτερως επικυνδινες προσεγγισεις και καθολου αθωες

     

    και γι αυτο αποχωρω απο την συζητηση

     

    οποιος ειναι μαγκας να φερεται και σαν μαγκας και στις πραξεις και στα λογια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Με το θεμα του δοτη, ειμαι αντιθετη, αλλωστε πολλα συμβαινουν

    πχ στο μελλον το ιδιο το παιδι να κανει τεστ dna, να μαθει , να καταρευσει ο κοσμος του ή να συνευρεθει με παιδι του ιδιου δοτη κλπ.

    Επισης, κατα ποσο ειμαστε σιγουροι οτι ο δοτης εχει ελεγχθει πληρως για νοσηματα(σωματικα και ψυχολογικα); Επομενως, με τοσα ερωτηματα που προκυπτουν , εγω προσωπικα δε θα μπλεκομουν σε τετοια ιστορια....

    Αυτό που χρειάζονται τα παιδιά για να μεγαλώσουν σωστά είναι αγάπη, δεν νομίζω ότι εχει καταρέυσει ο κόσμος των παιδιών που έμαθαν ας πούμε ότι είναι υιοθετημένα. Οσο για τα νοσήματα, αυτό θα μπορούσε να συμβεί και στο δικό σου βιολογικά παιδί( εννοείται ότι το απέυχομαι),αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα το αγαπούσες λιγότερο.


    a%3Ea%3E

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    .

    πώς γίνεται να πιστεύεις ότι η υιοθεσία είναι καλύτερη λύση όταν έχεις τη δυνατότητα να αποκτήσεις ένα παιδί βιολογικά δικό σου (για τη γυναίκα) και ένα βιολογικό αδερφάκι;;; Επίσης με την υιοθεσία περνάς όλο τον κοινωνικό τραυματισμό καθώς όλοι ξέρουν τι έχει συμβεί αφού δε θα'χεις μείνει ΄΄εγκυος και το παιδί θα νιώθει πολύ πληγωμένο και ξεκομμένο που θα συγκρίνεται με το άλλο. Στην περίπτωση του δότη δε θα το μάθει ποτέ!!

    Επειδή βλέπω ότι είναι πολύ σημαντικό για εσένα το "βιολογικό" κομμάτι, θα ήθελα να σου τονίσω το γεγονός οτι το μόνο σίγουρο είναι οτι το παιδί αυτό θα είναι βιολογικό παιδί ΣΟΥ, για το πρώτο σου παιδί θα είναι και δεν θα είναι βιολογικό αδερφάκι του και για τον άντρα σου θα είναι το παιδί της γυναίκας του και το αδερφάκι του μοναδικού του παιδιού. Οσο άγιος και να είναι ο άνθρωπος, πάντα το δικό του παιδί θα είναι δικό του, το άλλο θα είναι ξένο. Φαντάζομαι ότι εάν ο αντρας σου έβρισκε μία γυναίκα μόνο και μόνο για να γεννήσει το παιδί του και σου το έφερνε βρέφος στο σπίτι, σίγουρα θα το αγαπούσες πολύ, αλλά ποτέ δεν θα γίνονταν παιδί σου, από τη τιγμή που θα είχες το άλλο, που θα κουβαλουσε το βιολογικό σου υλικό.

     

    Τέλος πάντων, αν θέλεις πάρα πολύ ένα ακόμα βιολογικό σου παιδί, και αυτό είναι σημαντικότερο από το πώς νιώθει ο άντρας σου φυσικά και να το κάνεις. Αν πάλι ο ανθρωπος αυτός είναι το άλλο σου μισό και δεν θα ηθελες με τίποτα να τον πληγώσεις τότε δυστυχώς θα πρέπει να θυσιάσεις αυτη σου την επιθυμία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    .....και σου το έφερνε βρέφος στο σπίτι, σίγουρα θα το αγαπούσες πολύ, αλλά ποτέ δεν θα γίνονταν παιδί σου, από τη τιγμή που θα είχες το άλλο, που θα κουβαλουσε το βιολογικό σου υλικό.

    διαφωνω με αυτο το κομματι ισως επειδη ειμαι απο αυτες που δεν με νοιαζουν και τοσο τα βιολογικα υλικα....δεν με νοιαζει να ειναι δικο μου, με νοιαζει να ειναι ΓΕΡΑ τα παιδια...

    Αν μου φερουν ομως ενα μωρακι να το μεγαλωσω , σαφως και θα νιωσω τα ιδια συναισθηματα με αυτα που νιωθω για τα παιδια που γεννησα.

    Αγαπω τα παιδια κια τα δικα μου τα αγαπω περισσοτερο απο τα αλλα οχι επειδη ειναι βιολογικο μου υλικο αλλα επειδη τα μεγαλωνω...τα αισθανομαι....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αυτό που χρειάζονται τα παιδιά για να μεγαλώσουν σωστά είναι αγάπη, δεν νομίζω ότι εχει καταρέυσει ο κόσμος των παιδιών που έμαθαν ας πούμε ότι είναι υιοθετημένα. Οσο για τα νοσήματα, αυτό θα μπορούσε να συμβεί και στο δικό σου βιολογικά παιδί( εννοείται ότι το απέυχομαι),αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα το αγαπούσες λιγότερο.

     

     

    μα τι σχεση εχει αυτο; εγω μιλω για τους υπαρκτους κινδυνους που παραμονευουν απο μια τετοια επιλογη.........Ενημερωτικα βρηκα και το παρακατω, ριξτε μια ματια...

    http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_ell_1_10/11/2012_501244

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα σας διηγηθώ λοιπόν τη δική μου ιστορία για να δείτε πως όλα τα πράγματα είναι σχετικά και ότι δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι σε τίποτα.

     

    Πριν παντρευτώ με τον σύζυγο, έπαθε ένα ατύχημα με αποτέλεσμα να καταστραφεί εντελώς ο ένας όρχις και στον άλλο υπάρχει σοβαρό πρόβλημα κιρσοκίλης.Ηταν σαφής από την αρχή μαζί μου ότι η απόκτηση παιδιών μαζί του μπορεί να είναι γολγοθας.Τότε συζυτήσαμε όλα τα ενδεχώμενα ακόμα και το ενδεχώνενο σπέρματος από δότη, στο οποίο ήμουν απόλυτα αρνητική.

    Καναμε την 1η προσπάθεια εξωσωματικής και από την διέγερση προέκυψαν μόνο 5 ωάρια όχι πολύ καλής ποιότητας, κάναμε λοιπόν εξετάσης και μας προέκυψε ότι και εγώ δεν ειμαι η σούπερ γόνιμη, μαλιστα θα έλεγα ότι έχω χαμηλή γονιμότητα και ότι το σπέρμα δεν είναι το σοβαρό πρόβλημα μας.Ο γιατρός μου είπε για το ενδεχώμενο δανεικών ωαρίων σε περίπτωση που η διέγερση δεν πάει και τόσο καλά, βέβαια αυτό θα το δούμε στην πορεία εφόσον έκανα μια προσπάθεια ακόμη και έκανα 7 ωάρια και τώρα είμαι στη φάση που θα ξαναπροσπαθήσω, πάλι με δικά μου.

     

    Γιατί τα γράφω όλα αυτά?

    Τότε ο σύζυγος με είχε παρακαλέσει να πάρουμε σπέρμα από δότη και εγώ ήμουν ανένδωτη, του έλεγα "ή παιδί δικό σου ή καθόλου".

    Τώρα όμως που το "πρόβλημα" έχει μετατοπιστεί σε εμένα καταλαβαίνω απόλυτα τον τρόπο σκέψης του.Όταν αγαπάς με όλη σου την καρδιά τον άνθρωπο σου θέλεις να του χαρίσεις τον κόσμο όλο, δεν με ενοχλεί καθόλου αν το παιδί δεν θα είναι βιολογικά δικό μου.

    Θα μου πείτε τώρα ότι η Esperanza έχει ήδη ένα παιδί, ο άνθρωπος όμως που θέλουν να του χαρίσουν αυτό το δώρο είναι το παιδάκι τους, το αγαπούν τόσο πολύ που θέλουν να του χαρίσουν ένα αδελφάκι.

     

    Αυτά, ελπίζω να βοήθησα.


    a%3Ea%3E

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    μα τι σχεση εχει αυτο; εγω μιλω για τους υπαρκτους κινδυνους που παραμονευουν απο μια τετοια επιλογη.........Ενημερωτικα βρηκα και το παρακατω, ριξτε μια ματια...

    http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_ell_1_10/11/2012_501244

    Διάβασα το άρθρο και το βρήκα ενδιαφέρων, τους ίδιους λοιπόν και περισσότερους κινδύνους ενέχει και ή υιοθεσία.Πόσες είναι οι πιθανότητες να βρεθουν δυό αδέλφια και να προχωρήσουν σε συνευρεση, αν σκάτσεις και το σκεφτείς είναι σαν να κερδίζεις το τζοκερ.Βέβαια είναι η άποψη σου και την σέβομαι απόλυτα.


    a%3Ea%3E

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν είχα έστω και απειροελάχιστη υποψία ότι θα διαταρασσόταν η ισορροπία της οικογένειας από αρνητικές σκέψεις του άντρα μου ή ότι άλλο αρνητικό που θα μπορούσε να επηρεάσει συναισθήματα, σκέψεις ή πράξεις, δεν θα το έκανα.

    Επίσης δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι το μεγαλύτερο δώρο για ένα παιδί το να του δώσεις αδερφάκι.

    Θα ήμουν πολύ ευτυχισμένη με το γεγονός ότι έχω ένα υγιές παιδί και μεγαλώνει σε μια ήρεμη οικογένεια, δεν θα ζητούσα κι άλλο με οποιοδήποτε κόστος.

    Φιλικά και εντελώς υποκειμενικά!


    Από τότε που κουράστηκα να ψάχνω, έμαθα να βρίσκω. Και από τότε που ο άνεμος μού εναντιώθηκε, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους. Φ. Νίτσε

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα