Recommended Posts

    Σαν ερώτημα είναι απλό αλλά ποιός αλήθεια μπορούσε να μπει σ'αυτή τη θέση και να μου πει τη γνώμη του;

     

    Έχουμε ήδη ένα παιδάκι από εξωσωματική (γενετικά και των 2 μας) αλλά μετα την τελευταια προσπαθεια για 2ο προεκυψε πως δεν υπαρχει καμια περιπτωση να ξαναγινει γονιμοποίηση με το σπέρμα του συζύγου και τώρα απλά έχω κάποια ωάρια στην καταψυξη..

     

    Η μόνη πιθανότητα για αδερφάκι ο δότης. Πώς παίρνει κανείς αυτή την απόφαση;;

    Η περίπτωσή μας δεν ανήκει ούτε στις μόνες γυναίκες χωρίς σύντροφο που θ'ελουν να κάνουν παιδί, ούτε στα ζευγάρια που δεν έχουν ούτε ένα.

     

    Η αλήθεια είναι ότι κ εγώ έχω την ανάγκη να κάνω άλλο ένα παιδάκι αλλά και για το μικρό μου θέλω να υπάρχει ένα αδερφάκι να μη μεγαλώσει μόνο του.

    Πώς το βλέπετε; Πείτε μου μια γνώμη σας παρακαλώ; Να τα παρατήσω όλα;;


    M1fyp3.png

     

    g5E6p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αν ο σύζυγος σου δεν έχει προβλημα τότε πάρε σπέρμα δοτη. Τα παιδιά είναι χαρά.

     

    Αλλά πως είστε σίγουροι ότι το σπέρμα είναι εντελώς ακατάλληλο? Λήψη σπέρματος με βιοψια ορχεος η επιδυδιμηδος χετε δοκιμάσει?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Η μόνη πιθανότητα για αδερφάκι ο δότης. Πώς παίρνει κανείς αυτή την απόφαση;;

    Πώς το βλέπετε; Πείτε μου μια γνώμη σας παρακαλώ; Να τα παρατήσω όλα;;

     

     

    Δεν θα το έκανα στη θέση σου. Με τίποτα όμως. Δεν θα διακινδύνευα την οικογενειακή μου ευτυχία, έχοντας ένα παιδί του οποίου είστε και οι δύο φυσικοί γονείς, με το να αποκτήσω ένα ακόμη που θα έχει άλλο πατέρα. Πώς νομίζεις ότι θα το αντιμετωπίζει ο σύζυγός σου? Με την ίδια αγάπη όπως αυτό που ξέρει ότι είναι δικό του? Μπορεί να μην είναι προϊόν απιστίας φυσικά, αλλά είναι ένα παιδί "άλλου". Αν δεν μπορούσατε καθόλου να κάνετε, Ο.Κ. να το δοκιμάζατε με σπέρμα δότη, τώρα όμως???? Με τίποτα, διακινδυνεύεις πολλά.

    Επίσης άλλαξε κέντρο. Δεν ξέρω σε ποιο είσαι, αλλά πολλοί έχουν πει ότι δεν γίνεται κάτι και μετά μια χαρά γίνονται όλα. Πήγαινε στα 2 μεγάλα κέντρα, τα πολύ γνωστά στην Αθήνα, και τότε μόνο να πεις τέλος ή όχι. Αλλιώς θα χτυπάς το κεφάλι σου. Και δεν ξέρεις και τι κληρονομικότητα θα έχει.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αν ο σύζυγος σου δεν έχει προβλημα τότε πάρε σπέρμα δοτη. Τα παιδιά είναι χαρά.

     

    Αλλά πως είστε σίγουροι ότι το σπέρμα είναι εντελώς ακατάλληλο? Λήψη σπέρματος με βιοψια ορχεος η επιδυδιμηδος χετε δοκιμάσει?

     

    Συμφωνώ απόλυτα με τη Sanna και στα δύο σκέλη της απάντησής της. Θα έλεγα ότι καλό είναι να το ψάξετε παραπάνω μήπως μπορεί να γίνει κάτι με τη βιοψία. Μιλήστε με ουρολόγο καλύτερα, όχι μόνο με τους γυναικολόγους των κέντρων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Σε περίπτωση που όντως προκύψει ότι δεν μπορείτε να κάνετε παιδί με το σπέρμα του συζύγου, είπαμε, αν είστε και οι δύο σύμφωνοι, προχωράτε και μακάρι (ολόψυχα! ) να σας προκύψει το δεύτερο παιδάκι σας!

    Γονέας είναι πάνω από όλα αυτός που αγαπάει, μεγαλώνει, ανατρέφει το παιδί. Το βιολογικό υλικό είναι δευτερεύουσας σημασίας. Κατά την ταπεινή μου γνώμη!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Koritsi mou diki mou apopsi an exete eksantlisi oles tis pithanoties kai den mporite na to kanete ta paidia einai eytixia kai evlogia kai den tha to kaneis mono giati thelete deutero paidaki tha to kaneis kai gia na exei ena aderfaki kai mia parea to paidaki pou idi exete

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Είναι πολύ λεπτό θέμα,ειδικά για τον εγωισμό ενός άντρα.αν μου συνέβαινε κάτι τέτοιο,θα προτιμούσα να υοθετήσω,για να είμαστε ίσοι απέναντι στο παιδί. Πρέπει να είναι πολύ ανοιχτόμυαλο το ζευγάρι για να προχωρήσει σε δωρητή.


    TBlYp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις τόοσο άμεσες απαντήσεις:P

     

    Sanna καλή μου με βιοψία κάναμε και το πρώτο γνωρίζω πολύ καλά την όλη διαδικασία και μάλιστα είχε πετύχει με την πρώτη. Πριν 6 μήνες ξαναέκανε βιοψία ξαναπέτυχε (αλλά τα σπερματοζωάρια ήταν πολύ λιγότερα και πολύ χειρότερα από πριν 3 χρόνια) αλλά δυστυχώς το έχασα στην 8η βδομάδα.

    Τις προ'αλλες κάναμε την 3η κ τελευταία προσπάθεια μας και δε βρ'εθηκε ούτε ένα σπερματοζωάριο. Ο ουρολόγος είπε πώς ήταν λογικό μετά από τόση ταλαιπωρία με 3 βιοψίες και δεν πρέπει να ξαναγίνει γιατί θα είναι υπερβολικό γιαυτόν. Ασε τις πιθανότητες για λοιμώξεις δεν έίναι ό,τι πιο απλό να κάνεις συνέχεια....

     

    Ziapan πώς γίνεται να πιστεύεις ότι η υιοθεσία είναι καλύτερη λύση όταν έχεις τη δυνατότητα να αποκτήσεις ένα παιδί βιολογικά δικό σου (για τη γυναίκα) και ένα βιολογικό αδερφάκι;;; Επίσης με την υιοθεσία περνάς όλο τον κοινωνικό τραυματισμό καθώς όλοι ξέρουν τι έχει συμβεί αφού δε θα'χεις μείνει ΄΄εγκυος και το παιδί θα νιώθει πολύ πληγωμένο και ξεκομμένο που θα συγκρίνεται με το άλλο. Στην περίπτωση του δότη δε θα το μάθει ποτέ!!

     

    Βέβεια δεν είναι ότι δε σκέφτομαι τι ψυχικα γονίδια θα κουβαλάει το παιδί του δότη και τόσα αλλα που βομβαρδίζουν το μυαλό μου συνεχώς αλλά δε θέλω να ξεχάσω την ιδέα να ξαναγίνω μανούλα...

     

    Ελπίζω να μη θεωρηθώ αχάριστη και γεμάτη πλεονεξία αλλά δε νομίζω το να θέλει κανείς να φέρει παιδιά στον κοσμο μπορεί να θεωρηθεί πλεονεξία...

     

    Θα τρελαθώ από τις σκέψεις...


    M1fyp3.png

     

    g5E6p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η άποψη του συζύγου σου ποιά είναι? Γιατί ουσιαστικά αυτός είναι που βρίσκεται σε δίλημμα και μπορεί να περνούν διάφορες σκέψεις απο το μυαλό του...


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συμφωνώ με τη ΜΙΝΝΙ, το βασικό είναι η άποψη του συζύγου σου. Είναι απόλυτα βέβαιος για τον εαυτό του, ότι δεν θα ξεχωρίζει τα παιδιά;

     

    Δύσκολη απόφαση...προσωπικά, δεν θα το έκανα. Δεν μου αρέσει καθόλου η σκέψη να φέρω στον κόσμο από επιλογή το παιδί ενός αγνώστου. Για πολλούς λόγους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις τόοσο άμεσες απαντήσεις:P

     

     

    Ziapan πώς γίνεται να πιστεύεις ότι η υιοθεσία είναι καλύτερη λύση όταν έχεις τη δυνατότητα να αποκτήσεις ένα παιδί βιολογικά δικό σου (για τη γυναίκα) και ένα βιολογικό αδερφάκι;;; Επίσης με την υιοθεσία περνάς όλο τον κοινωνικό τραυματισμό καθώς όλοι ξέρουν τι έχει συμβεί αφού δε θα'χεις μείνει ΄΄εγκυος και το παιδί θα νιώθει πολύ πληγωμένο και ξεκομμένο που θα συγκρίνεται με το άλλο. Στην περίπτωση του δότη δε θα το μάθει ποτέ!!

     

     

    το παιδι θα ειναι βιολογικα δικό σου και μόνο δικό σου.το παιδι μπορει να μη μαθει ποτέ οτι προηλθε απο δωρητη σπέρματος,ο αντρα σου ομως θα το ξέρει και ποτέ δεν ξέρεις πως θα αντιδράσει σε μια δύσκολη στιγμή.γι'αυτο ανέφερα οτι πρεπει να ειναι ανοιχτόμυαλος για να δεχτει κατι τετοιο.αν εισαι σιγουρη για τον ανθρωπο σου,τοτε σιγουρα ο δοτης ειναι η καλυτερη λύση.

    με την υιοθεσία από την άλλη,ο κοινωνικος τραυματισμος δεν ειναι κανόνας.αν οι γονεις το χειριστουν σωστα το παιδακι δεν μπορει να το ακουμπησει τιποτα.αν η οικογενεια ειναι δεμενη τιποτα δε μπορει να παει στραβα.επισης θα ειστε ισοι απέναντι στο παιδι και δεν προκειται να υπαρξει το συναισθημα "ποιανού είναι περισσότερο παιδι".δεν ξερω αν με καταλαβαίνεις.


    TBlYp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κορίτσια καλημέρα και καλή χρονια!!

    Θα ήθελα να μοιραστώ κι εγω τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς που έχω. Είμαι 37 χρόνων και έχω την τύχη να έχω ένα αγοράκι 3 ετών. Περσυ τέτοιον καιρό έμεινα πάλι έγκυος όπου δυστυχώς κατέληξε σε πάλινδρομη κυηση. 2 μήνες μετα την αποξυση, ΜΠΑΜ! Περίοδος γιοκ! Μπήκα λέει σε πρόωρη εμμηνοπαυση... Με πείραξε πολυ το ενδεχόμενο ο γυιος μου να μεγαλώσει μόνος του χωρίς παρέα, όπως και εμείς οι δυο γονείς του σαν μοναχοπαιδια.. Ετσι, ο Γιατρος με ενημέρωσε για τη λύση με τα δανεικά ωαρια... Εγω; Σούπερ θετική... Ο άντρας μου συν την πεθερα μου προσπαθούν να μου αλλάξουν τη γνώμη... Ο θεοσ σου εδωσε το παιδακθ σου και μην πασ κοντρα στη φυση κλπ

    Μέχρι που είπε να πάρουμε σκύλο μιας και μου φύγει...

    Οι καιροί δύσκολοι, τα οικονομικά πιο χάλια δεν γίνεται, αλλα ένα δεύτερο παιδάκι θα ειναι το καλύτερο δώρο για τον μικρουλη μου... Να μπω στη διαδικασία; Ξέρει κανεις πόσο μπορεί να κοστίσει κάτι τέτοιο;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Esperanza εβαλα κι εδω την ανάρτηση στην οποία μου απάντησες για να καταλάβουν και οι υπόλοιπες συνομιλήτριες.

    Το θέμα σίγουρα δεν είναι απλό και θέλει πολλή σκέψη.

    Για μένα βασική προυπόθεση για να προχωρήσουμε σε κάτι τέτοιο, ειναι το ζευγάρι να είναι απόλυτα συνειδητοποιημένο και να το θέλουν απο κοινού πάρα πολύ!

    Σίγουρα οι ενδοιασμοι είναι πολλοι και πολύπλοκοι- τουλάχιστον οι δικοί μου αφορούν μόνο το ποιόν της δότριας και τυχών κληρονομικές ασθένειες.

    Απο κει και πέρα ξέρω πως μόλις αρχίζει και φουσκώνει η κοιλίτσα, μόλις το κρατήσω στην αγκαλιά μου, δικό μου παιδί θα είναι. Απο μένα θα έχει τραφεί και θα έχει μεγαλώσει μέσα μου. Για μένα esperanza ναι, είμαι σίγουρη, όμως δεν είμαι για τον άντρα μου. Θα το αγαπήσει όπως το άλλο μας παιδί? κι ας είναι δικό του, θα το ξεχωρίζει?

    Επίσης υπαρχουν αρκετές περιπτώσεις σαν τις δικιες μας που προχώρησαν σε λύση με δανεικα ωάρια ή σπέρμα.

    Δεν ξέρω, κι εγω κοντεύω να τρελαθώ......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πιστεύω πως αν το ζευγάρι δεν έχει πρόβλημα, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Και μου φαίνεται πολύ υπερβολικό να αντιδράσει ο άντρας σε κάποια μελλοντική στιγμή επειδή το μωρό δεν είναι βιολογικά δικό του. Άλλωστε τι διαφορετική αίσθηση έχει ο άντρας όταν το μωρό είναι από δικό του σπέρμα; Την κύηση τη ζει μέσω της γυναίκας και το μωρό το γνωρίζει μετά τη γέννησή του. Ε το ίδιο γίνεται και όταν χρησιμοποιείται σπέρμα δότη. Περισσότερο πρόβλημα θεωρώ την παρένθετη μητρότητα ή την υιοθεσία, και αφού υπάρχουν ζευγάρια που αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις αυτές θετικά, θεωρώ ότι το μωρό με σπέρμα δότη είναι πολύ πιο εύκολη περίπτωση. Άλλωστε γονιός είναι αυτός που μεγαλώνει το παιδί, όχι αυτός που πρόσφερε το βιολογικό του υλικό.

     

    Προσωπικά αν προχωρούσα σε αυτή την απόφαση θα το έλεγα και στα δύο παιδιά ότι το ένα ήταν με σπέρμα δότη, για αποφυγή μελλοντικών προβλημάτων με πιθανές κληρονομικές ασθένειες κλπ. Ο κοινωνικός περίγυρος ας μην ξέρει, αλλά τα παιδιά πιστεύω ότι επιβάλλεται να το γνωρίζουν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    παιδί της κοιλιάς ή παιδί της καρδιάς;

     

    εγω ειμαι υπερ να κανεις δευτερο παιδάκι με δότη. γαι να γινει κατι τετοιο πρεπει να υπογραψει και ο αντρας σου, εφ' οσον εισαι παντρεμένη...


     

    age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δε χρειαστηκε να μπω σ αυτη τη διαδικασια γιατι ειχαμε δικο μας υλικο και οι 2 και καναμε εξωσωματικη και πετυχε. ομως...ειμαι χιλια τα εκατο και το ειχα συζητησει με τον αντρα μου, οτι αν χρειαζοταν θα καναμε και με δοτη σπερματος και ωαριων σε περιπτωση που δε μπορουσαμε εμεις! το παν ειναι να εχει το παιδακι σου ενα αδερφακι ...τωρα εφοσον το γεννησεις εσυ τι νοημα εχει το γενετικο υλικο;;;; σαμπως εμεις ξερουμε τι γονιδια κουβαλαμε;;;;;;;;;;;

    καλως η κακως η επστημη προχωρα και εμεις οφειλουμε να προσαρμοστουμε εφοσον την επιλεγουμε και ας μην ακουω περι ηθικης!!!!!!!!

    να το κανεις κοπελα μου γιατι σε βλεπω σε λιγα χρονια να το μετανιωνεις για την ΜΗ αποφαση σου να προχωρησεις με δοτη σπερματος!!!!!!!!!!!!!

     

    σκεψου το και διαφορετικα.αν τελικα το κανεις θα σου μεινει ακομα ενα παιδι στην αγκαλια..........αν δεν το κανεις ;;;;; το σκεφτηκες αυτο;

    πιστευω οτι ο συντροφος σου θα σε βοηθησει για να παρετε την τελικη αποφαση!!!!!!!!!:rolleyes:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Σας ευχαριστώ πολύ όλες για το ενδιαφέρον. Κάθε άποψη είναι σεβαστή..

     

    Ο άντρας μου δεν είναι αρνητικός. Κατα βαθος ξερω οτι δε θα δημιουργηθει ποτε προβλημα όμως το "ποτε" ειναι απλα μεγαλη κουβεντα και φοβαμαι το αγνωστο. Όμως από την άλλη, το μέλλον για όλους μας δεν είναι άγνωστο;;;;

    Ποιός λέει ότι αν κάνεις 3-4 δικά σου και του άντρα σου γενετικά παιδιά δε θα συμβεί κάτι αρνητικό μελλοντικά; Ο δότης πείραξε;

     

    Δεν ξέρω...θεωρητικά όλα λύνονται αλλά από τα λόγια μέχρι να παρεις την αποφαση η αποσταση είναι τεράστια. Θα μιλήσω και με τον κανονικό γυναικολόγο μου αλλά κανείς δε θα σου πει τι να κάνεις..Το δύσκολο είναι οτι την αποφαση και τις οποιες συνέπειες τις πρέπει να την πάρουμε εμείς...

     

    Απλά θέλω πολύ να αποκτήσει το παιδάκι μου ένα αδερφάκι και μάλιστα θα είναι και βιολογικό αδερφάκι. Για τα παιδιά δεν αλλάζει τίποτα για τους μεγάλους υπάρχει το πρόβλημα...

     

    Και μήπως ξέρω αν τα ωάρια μου θα αποψυχθούν σωστά;;

     

    Τι να πω...βλέπουμε...

     

     

    Υ.Γ.

    παιδί της κοιλιάς ή παιδί της καρδιάς;

     

    Ismeni μου όμως αυτό δεν θα είναι και από τα δύο;


    M1fyp3.png

     

    g5E6p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ιδιαίτερο θέμα κι ενδιαφέρον. προφανώς και "δύσκολο". Αναρωτιέμαι αν το θέμα "δότης" το πρότεινε ο ίδιος ο σύζυγος. Αν όχι τότε.... θετική ανταπόκριση ίσως εμπεριέχει συναισθήματα "ενοχής" και φόβου ότι θα αφήσει το παιδί του δίχως αδελφάκι. Δεν έχω γίνει μάνα, παρόλο που προσεύχομαι καθημερινά γι αυτό. Όμως και μέσα από τη διαδικασία αυτή έχω λατρέψει τον άντρα μου... Περισσότερο.... Νομίζω πως όσο κι αν αγαπούσα το παιδί μου, δε θα ρίσκαρα ψυχολογική "καταπίεση" του άνδρα μου ακόμα και μελλοντική


    ORo1p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγω παλι η θα εκανα παιδια με τον αντρα μου και μονον γιατι μονον αυτον αγαπω, δεν θελω να διαιωνισω το γενετικο υλικο κανενος αλλου που δεν ξερω δεν αγαπω και δεν εκτιμω, ουτε να κανω παιδι για να κανω παιδι θελω το δικο του παιδι και μονον

    αρα αν ειχε προβλημα και δεν τα καταφερναμε θα δεχομουν την στειροτητα του και αρα το ανεφικτο ενος παιδιου δικου του, αρα και δικου μου

    αν λοιπον δεν τα καταφερναμε με τιποτα με δικο του γενετικου υλικο θα προχωρουσαμε μονον σε υιοθεσια, δεν θα ηταν βιολογικο παιδι κανενος απο τους δυο και ναι θα ηταν παιδι της καρδιας μας

     

    τωρα αν ειχα ηδη ενα παιδι δικο του και απλα δεν μπορουσαμε για δευτερο εκει ειναι που δεν θα το συζητουσα καν και θα επενδυα ψυχικα μαζι του μονον στην υιοθεσια

     

    αυτο ολο ισχυει και αντιστροφα σε προβλημα δικο μου γονιμοτητας, δεν θα ηθελα να υπαινιχθει ουτε δανεικα ωαρια ουτε παρενθετη μητροτητα γιατι θα ηταν για μενα σαν να μην ηθελε παιδι δικο μου αλλα παιδι για το παιδι,,,κι εφοσον θα ηταν ετσι για να μην υιοθετουσαμε ενα παιδακι?

     

    συγνωμη που ειμαι απολυτη ειναι μονον η γνωμη μου και αφορα μονον το συναισθημα μου

    εσεις θα κανετε ο,τι αντεχετε και επιθυμειτε, με το καλο λοιπον!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εγω παλι η θα εκανα παιδια με τον αντρα μου και μονον γιατι μονον αυτον αγαπω, δεν θελω να διαιωνισω το γενετικο υλικο κανενος αλλου

    Το γενετικό υλικό δεν είναι προσωπικά δικό σου, ούτε και μπορείς να ξέρεις τι γενετικό υλικό κουβαλάς εσύ και ο άντρας σου και οι 1002 πρόγονοί σας. Άσε που το δικό σου γενετικό υλικό μπορεί να είναι και σκάρτο, οπότε ίσως να ήταν καλύτερο να διαιωνίσεις κάποιου άλλου που έχει καλύτερα γονίδια...

     

    Αυτά καθαρά από την άποψη του γενετικού υλικού. Οι αγάπες και τα φούμαρα είναι άλλο θέμα, προσωπικό του καθενός. Αν εσύ όταν αγκαλιάζεις το παιδί σου δεν αγκαλιάζεις το παιδί σου αλλά το γενετικό σου υλικό (που ενώθηκε με το υλικό του άντρα σου με φυσική σύλληψη και γεννήθηκε με φυσιολογικό τοκετό) πάω πάσο. Πάντως πιστεύω πως τη μητρότητα τη νιώθουν το ίδιο όλες οι γυναίκες που απέκτησαν παιδί με οποιοδήποτε τρόπο και καμία μα καμία δεν βλέπει το παιδί της ως γενετικό υλικό. Βέβαια, δεν λέω, θα υπάρχουν και εξαιρέσεις :rolleyes:

     

    @ ismeni: παιδί της καρδιάς πάνω απ' όλα, άσε που το συγκεκριμένο όπως λέει η Esperanza θα είναι και από τα δύο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    νομιζω ημουν σαφης για να χωρανε υπονοουμενα, εξυπναδες και κακεντρεχειες, εστω και με το γαντι sofiade η οπως αλλιως

     

    δεν ειναι θεμα που να σηκωνει λογικοφανη επιχειρηματολγια ωστε να πειστει καποιος να κανει η να μην κανει κατι ποσο μαλλον

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    νομιζω ημουν σαφης για να χωρανε υπονοουμενα, εξυπναδες και κακεντρεχειες, εστω και με το γαντι sofiade η οπως αλλιως

     

    δεν ειναι θεμα που να σηκωνει λογικοφανη επιχειρηματολγια ωστε να πειστει καποιος να κανει η να μην κανει κατι ποσο μαλλον

    εχω την αισθηση οτι μιλας εκ του ασφαλους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εχω την αισθηση οτι μιλας εκ του ασφαλους.

     

    εκ του ασφαλους?

    πως σου ηρθε αυτο τωρα?

     

    καταρχην απευθυνθηκα στην κοπελα που ανοιξε το θεμα. που εχει ηδη ενα παιδακι και ρωταει πως βλεπουμε την περιπτωση να εκανε δευτερο απο δοτη, ναι? αυτο δεν ειναι το θεμα ναι η οχι ρε παιδια?

     

    εχω ενα παιδακι μετα απο ταλαιπωρια και εξωσωματικη και με προβλημα του συζυγου βαρβατο επισης επιθυμω πολυ ενα δευτερο που δεν ξερω αν θα αποκτησω και ποτε,,ποσο εκ του ασφαλους μιλαω δηλαδη για να καταλαβω?

     

    ταυτιζομαι με την κοπελα ακριβως και λεω πως το βιωνω εγω ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ το ενδεχομενο να αποκτουσα δυτερο παιδι ΕΝΩ εχω ηδη ενα απο δοτη

     

    δεν προσπαθω να πεισω κανενα,,δεν ειμαι κρετινος να θελω να επιβαλλω μια θεση μου καθαρα συναισθηματικη και οχι λογικη η αντικειμενικη σε ενα θεμα τοσο ντελικατο και ιδιατερο

     

    επισης δεν εκρινα κανεναν που το βλεπει αλλιως και το τολμαει κιολας, ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥ, δικα του τα γεννια δικα του και τα χτενια που λενε στο χωριο μου αρα δεν επιτρεπω και σε κανεναν να με κρινει, μπορει να μας πει πως το βλεπει εκεινος αλλα οχι να με κρινει

     

    εξαλλου δεν ανοιξα εγω αυτο το θεμα, εγω απαντησα σε ενα θεμα οπου η θεματοθετρια ρωταει ποιος θα μπορουσε να μπει στη θεση μου και να μου πει τη γνωμη του?

     

    αυτη η ερωτηση με εκανε να πω τη γνωμη μου οπως εκαναν κι αλλοι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δυσκολο το ερώτημα της θεματοθέτριας.Θα απαντήσω βάσει της δικής μου ιδιοσυγκρασίας και της δικής μου συζυγικής σχέσης:Εάν είχα ήδη 1 παιδάκι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δεν θα έμπαινα σε διαδικασία σπέρματος δότη γιατί νομίζω πως θα διαραρασσόταν η οικογενειακή μας ισορροπία.Επίσης, εφόσον εγώ θα είχα ήδη 1 παιδί , δεν θα ένιωθα την ανάγκη να αποκτήσω 2ο με οποιοδήποτε τρόπο εκτός από τον φυσικό.Τώρα , εάν δεν είχα καθόλου παιδιά, σίγουρα θα δοκίμαζα και αυτόν τον τρόπο εάν δεν υπήρχε άλλη λύση και δεν θα με ένοιαζε τίποτα άλλο γιατί θα προείχε η ανάγκη μου να γίνω μαμά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν θα έμπαινα σε διαδικασία σπέρματος δότη γιατί νομίζω πως θα διαραρασσόταν η οικογενειακή μας ισορροπία.Επίσης, εφόσον εγώ θα είχα ήδη 1 παιδί , δεν θα ένιωθα την ανάγκη να αποκτήσω 2ο με οποιοδήποτε τρόπο εκτός από τον φυσικό.Τώρα , εάν δεν είχα καθόλου παιδιά, σίγουρα θα δοκίμαζα και αυτόν τον τρόπο εάν δεν υπήρχε άλλη λύση και δεν θα με ένοιαζε τίποτα άλλο γιατί θα προείχε η ανάγκη μου να γίνω μαμά.

     

    Σέβομαι όλες τις αποψεις γιαυτο και δεν υπαρχει λόγος να δημιουργουνται προστριβες μεταξυ μας κορίτσια..

     

    Προσπαθω να καταλαβω γιατι με το δοτη θα διαταρασσονταν η οικογενειακη ισορροπια και με την υιοθεσια οχι..:? Δεν το λεω με ειρωνια, πραγματικα δεν ξερω γιατι οι περισσοτεροι το νιωθουμε αυτο... Αν ειμαστε διατεθειμενοι να αγαπησουμε (και οι 2 γονεις) ενα υιοθετημενο παιδι (το οποιο δεν κουβαλαει κανενος το γενετικο υλικο) γιατι να μην αγαπησουμε ενα που θα το κουβαλαει κατα το ημιση και επιπλεον θα το εχουμε γεννησει, θηλασει κ.τ.λ..... χωρις κοινωνικη "ρετσινια", χωρις αναγκη να το εκμυστηρευτεις καποτε, χωρις γενικα πολλες επιπλοκες...

     

    Γιατι αληθεια η υιοθεσια φαινεται πιο απλη υποθεση;;; Μήπως μόνο γιατι δεν πληγωνει τον ανδρικο εγωισμο καθως ανδρικο γενετικο υλικο δανειζόμαστε;;;

     

    Και γιατι αν μια γυναικα εχει γεννησει ηδη μια φορα να μην εχει την αναγκη να ξαναγεννησει; Αν παραμεριστει αυτη η αναγκη, μηπως αυτο δεν ενδεχεται να διαταραξει την "οικογενειακη ισορροπια" μελλοντικά όταν πια θα ειναι και πιο δυσκολο να κυοφορησει;;

     

    Όλα ρητορικα ερωτηματα κοριτσια, χωρίς να θελω να δημιουργησω εντασεις...


    M1fyp3.png

     

    g5E6p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα