Recommended Posts

    Πραγματικά δεν μπορώ να σταθώ όρθια, νομίζω ότι δεν με κρατάνε τα πόδια μου...... αυτός ο πόνος λες και έχω κάνει τρεις ώρες προσαγωγούς στο γυμναστήριο δεν αντέχεται! Αυτό βέβαια σε σχέση με τον πόνο στη μέση είναι απλά τραγικό.

    Όσο σκέφτομαι οτι είμαι ακόμα στην 31η εβδομάδα......πως θα αντέξω?

    Ο.Κ εννοείται πως είμαι πολύ χαρούμενη που η μπουμπού μου είναι μια χαρα και έχει περάσει τα δύο κιλάκια αλλά θα ήθελα να ξυπνήσω αύριο και να είμαι καλά, να μην πονάω κάπου, να μην ανακατεύομαι, τλσπ να νιώσω λίγο άνθρωπος επιτέλους.....

    ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Είχα ακριβώς το ίδιο στη δεύτερη εγκυμοσύνη.. Νομίζω δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο παρά μόνο υπομονή! Μετά τη γέννα θα περάσει! Πονούσα απο τον 4ο μήνα κ μερικές φορές δεν το άντεχα και έκλαιγα! Με το καλό!


    KtMtp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εγώ μια από τα ίδια Maria zena και είμαι ακόμα στην 27η εβδ.Το βράδυ κ τα ξημερώματα πονάνε πολύ οι προσαγωγοί και οι γοφοί μου με αποτέλεσμα να ξυπνάω από τις ενοχλήσεις.Και η μέση μου κατα τη διάρκεια της ημέρας..τι να κάνουμε,υπομονή,το καλύτερο φάρμακο!


    SlD4p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κατερίνα μου ξέρω οτι ακούγεται λίγο εγωιστικό και αχάριστο να παραπονιέμαι συνέχεια αλλά η αλήθεια είναι οτι έχω κουραστεί πολύ να λέω υπομονή κάθε μέρα.......

    Εχω περάσει πολλά για να μπορέσω να κρατήσω την εγκυμοσύνη μου και ευχαριστώ για αυτό τον Θεό κάθε μέρα και τον γιατρό μου φυσικά αλλά θα ήταν πολύ ωραίο να με βάλουν σε κώμα για δύο μήνες ακόμα μέχρι να γεννήσω για να το περάσω ανώδυνα το υπόλοιπο ( πλάκα κάνω φυσικά) βλέπεις έχω κι ένα 9χρονο που με χρειάζεται πολλές ώρες την ημέρα οπότε δεν μένει και χρόνος για ξεκούραση, που φαντάζομαι είναι το μόνο που θα μπορούσε να βοηθήσει την κατάστασή μας. Εύχομαι να μην σε πιάνει όλη μέρα όπως εμένα και να το περάσεις κάπως πιο μαλακά, παντως αυτό που λες, να κάνουμε υπομονή και να περιμένουμε να κρατήσουμε τα ζουζουνακια μας αγκαλιά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δοκίμασε να κοιμηθείς πλάγια με ένα μαξιλάρι ανάμεσα στα πόδια σου. Είναι λίγοάβολο μέχρι να το συνηθίσεις αλλά εμένα με βοήθησε πολύ (συμβυλήτης μαίας μου). Υπομονή και με το καλό να έρθει το νινάκι!


    S02fp3.png

     

     

    LnVyp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Αυτό εννοείται, οντως βοηθάει πολύ!

    Που να με δεις να αλλάζω πλευρό το βράδυ, γυρνάω μαζί με το μαξιλάρι γκαρίζοντας φυσικά, ο καλός μου απλά γελάει και συνεχίζει το ροχαλητό του. Τι να κάνει κι αυτός; Όλα εκείνος τα ακούει και δεν παραπονιέται καθόλου ο κακομοίρης.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Είχα ακριβώς το ίδιο στη δεύτερη εγκυμοσύνη.. Νομίζω δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο παρά μόνο υπομονή! Μετά τη γέννα θα περάσει! Πονούσα απο τον 4ο μήνα κ μερικές φορές δεν το άντεχα και έκλαιγα! Με το καλό!

     

     

    Chrifili μου,

    και εμένα είναι η δεύτερη εγκυμοσύνη μου, μιλάμε ότι στην πρώτη (πριν 10 χρόνια βέβαια) δεν καταλάβαινα τίποτα, περπάταγα κάθε μέρα 7 χλμ, έκανα όλες τις δουλειές μου με ευκολία και γενικά ήμουν πολύ δραστήρια.

    Λες να παίζει ρόλο η ηλικία ? δεν είμαι τόσο μεγάλη είμαι μόλις 32 ούτε έχω πάρει πολλά κιλά, μέχρι τώρα 6 και γενικά είμαι γυμνασμένη.

    Πάντως όσων αφορά το κλάμα σε καταλαβαίνω απόλυτα, ειδικά το βράδυ με πιάνει και εμένα. Τι άλλο να πω, άντε να γεννήσουμε και πάνω απ'όλα να'ναι καλά τα μωράκια μας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κατερίνα μου ξέρω οτι ακούγεται λίγο εγωιστικό και αχάριστο να παραπονιέμαι συνέχεια αλλά η αλήθεια είναι οτι έχω κουραστεί πολύ να λέω υπομονή κάθε μέρα.......

    Εχω περάσει πολλά για να μπορέσω να κρατήσω την εγκυμοσύνη μου και ευχαριστώ για αυτό τον Θεό κάθε μέρα και τον γιατρό μου φυσικά αλλά θα ήταν πολύ ωραίο να με βάλουν σε κώμα για δύο μήνες ακόμα μέχρι να γεννήσω για να το περάσω ανώδυνα το υπόλοιπο ( πλάκα κάνω φυσικά) βλέπεις έχω κι ένα 9χρονο που με χρειάζεται πολλές ώρες την ημέρα οπότε δεν μένει και χρόνος για ξεκούραση, που φαντάζομαι είναι το μόνο που θα μπορούσε να βοηθήσει την κατάστασή μας. Εύχομαι να μην σε πιάνει όλη μέρα όπως εμένα και να το περάσεις κάπως πιο μαλακά, παντως αυτό που λες, να κάνουμε υπομονή και να περιμένουμε να κρατήσουμε τα ζουζουνακια μας αγκαλιά.

     

    Σε καταλαβαίνω,αλλά δε γίνεται διαφορετικά!Εγώ δεν έχω άλλο παιδάκι,οπότε έχω την "πολυτέλεια" να ξεκουράζομαι και να είμαι ξαπλωμένη τις ώρες που έχω τελειώσει με τις δουλειές μου.Ναι,με πιάνει και κατά τη διάρκεια της ημέρας και πολλές φορές ο άντρας μου με βοηθάει να ντυθώ,να κάνω μπάνιο,με λούζει γιατί δε μπορώ να σκύψω λόγω της μέσης κτλ.Το μαξιλάρι βοηθάει λίγο την κατάσταση,αλλά αν θες να γυρίσεις πλευρό είναι πίκρα..


    SlD4p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    επειδή και εγώ υποφέρω απο την 22η εβδομάδα με το συγκεκριμένο πόνο (το πρωί κάνω ένα 15' να μπορέσω να περπατήσω κανονικά) βρήκα 2 πράγματα να βοηθάνε ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ το πρώτο είναι το μαξιλάρι που έχετε προαναφέρει και 2ο είναι η πιο κάτω ασκησούλα! Είναι σωτήρια...

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Chrifili μου,

    και εμένα είναι η δεύτερη εγκυμοσύνη μου, μιλάμε ότι στην πρώτη (πριν 10 χρόνια βέβαια) δεν καταλάβαινα τίποτα, περπάταγα κάθε μέρα 7 χλμ, έκανα όλες τις δουλειές μου με ευκολία και γενικά ήμουν πολύ δραστήρια.

    Λες να παίζει ρόλο η ηλικία ? δεν είμαι τόσο μεγάλη είμαι μόλις 32 ούτε έχω πάρει πολλά κιλά, μέχρι τώρα 6 και γενικά είμαι γυμνασμένη.

    Πάντως όσων αφορά το κλάμα σε καταλαβαίνω απόλυτα, ειδικά το βράδυ με πιάνει και εμένα. Τι άλλο να πω, άντε να γεννήσουμε και πάνω απ'όλα να'ναι καλά τα μωράκια μας!

     

    Σίγουρα η ηλικία δεν παίζει ρόλο γιατί εγώ είμαι 23! Ίσως το ότι είναι 2η εγκυμοσύνη..


    KtMtp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κορίτσια εγώ αυτό το πράγμα το έχω σε πολύ μικρό βαθμό. ειδικά τα ξημερώματα με έπιαναν και ελαφριές κράμπες...Δεν έχω ρωτησει το γιατρό μου αλλά μια γνωστή μου είπε πως οι κράμπες αυτές οφείλονται στην ελλειψη μαγνησίου αφού τραβάει το παιδί. Ρωτηστε το γιατρό σας μήπως είναι αυτό και δείτε τη λύτρωση με συμπλήρωμα μαγνησίου...!!!


    sJbgp3.png W9hQp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    επειδή και εγώ υποφέρω απο την 22η εβδομάδα με το συγκεκριμένο πόνο (το πρωί κάνω ένα 15' να μπορέσω να περπατήσω κανονικά) βρήκα 2 πράγματα να βοηθάνε ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ το πρώτο είναι το μαξιλάρι που έχετε προαναφέρει και 2ο είναι η πιο κάτω ασκησούλα! Είναι σωτήρια...

     

     

    Λινάκι καλημέρα, απότι είδα γεννάμε μαζί, άντε με το καλό! Που θα

    γεννήσεις?

    Θέλω να σε ρωτήσω, εσύ τις κάνεις αυτές τις ασκήσεις?

    Την δοκίμασα αυτή, τώρα με μία φορά δεν μπορώ να πω ο΄τι είδα αλλαγή αλλά θα τη συνεχίσω καθημερινά και θα σε ενημερώσω :lol: Thanks!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο πόνος αυτός στους προσαγωγούς και στο ηβικό οστό ξεκίνησε από την 20η εβδομάδα περίπου..(τώρα είμαι στην 34η) και όσο πάει και χειροτερεύει. Το πρωί δεν μπορώ να περπατήσω για τουλάχιστον μισή ώρα, ενω τα βράδια δεν μπορώ να γυρίσω πλευρό μόνη μου. Ξυπνάει ο αντρούλης μου που ακούει τα βογκητά μου και με βοηθάει να γυρίσω πλευρό. Βάζω και μαξιλάρια παντού όμως δεν βοηθάνε καθόλου.

    Προσπαθώ λοιπόν να είμαι υπομονετική και που θα πάει....όταν θα βγεί η μπουμπούκα μας θα τα ξεχάσω όοοολα!!!! καλό κουράγιο σε όλες μας...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εγώ στην ίδια κατάσταση, ειδικά όταν θέλω να σηκωθώ από το κρεβάτι ή από καρέκλα πονάω πολύ. Αν περπατάω τα πρώτα λεπτά είναι λίγο δυσκολα. Οι πόνοι ξεκίνησαν από τον έκτο μήνα και συνεχίζονται αυξανόμενοι. Υπομονή σε όλες μας...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Λινάκι καλημέρα, απότι είδα γεννάμε μαζί, άντε με το καλό! Που θα

    γεννήσεις?

    Θέλω να σε ρωτήσω, εσύ τις κάνεις αυτές τις ασκήσεις?

    Την δοκίμασα αυτή, τώρα με μία φορά δεν μπορώ να πω ο΄τι είδα αλλαγή αλλά θα τη συνεχίσω καθημερινά και θα σε ενημερώσω :lol: Thanks!

     

    Maria εγώ είμαι απο Κύπρο, δεν πρόσεξα οτι γεννάμε μαζί καλή μας ώρα!

    Ναι τις κάνω εδώ και λίγο καιρό και με βοηθάνε κάπως τώρα δεν ξέρω μπορεί να είναι και παρεμβολή του μυαλού :P Αλλά νομίζω πως βοηθάνε αν μπορείς φυσικά να τις κάνεις γιατί όσο μεγαλώνει η κοιλιά τόσο δυσκολεύει η άσκηση!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κορίτσια εγώ αυτό το πράγμα το έχω σε πολύ μικρό βαθμό. ειδικά τα ξημερώματα με έπιαναν και ελαφριές κράμπες...Δεν έχω ρωτησει το γιατρό μου αλλά μια γνωστή μου είπε πως οι κράμπες αυτές οφείλονται στην ελλειψη μαγνησίου αφού τραβάει το παιδί. Ρωτηστε το γιατρό σας μήπως είναι αυτό και δείτε τη λύτρωση με συμπλήρωμα μαγνησίου...!!!

     

     

    Ampeligi μου μακαρι να ήταν αυτό,

    αυτές τις κράμπες που λες τις είχα και εγώ πριν από περίπου δύο μήνες και μάλιστα τόσο έντονα που ξύπναγα από τον ύπνο μου. Το είχα πει τοτε στον γιατρό μου ο οποίος όντως μου αύξησε το μαγνήσιο και τώρα πια με πιάνει πολύ σπάνια αλλά ήταν στις γάμπες όχι στους προσαγωγούς. Αυτό που βιώνουμε τώρα είναι κάτι διαφορετικό είναι διαρκές δεν έρχεται και φεύγει όπως η κράμπα, είναι επειδή ανοίγει η λεκάνη απ'ότι μου είπε τουλάχιστον ο γιατρός μου και γενικά οτι προετοιμάζεται το σώμα μας για την γέννα. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια οτι οι γυναίκες που δεν βιώνουν το συγκεκριμένο πόνο δεν προετοιμάζονται σωματικά, απλά όλες οι εγκυμοσύνες είναι διαφορετικές. Όπως και να έχει, εύχομαι να μην πονάει καμία γυναίκα για να μπορούμε να απολαμβάνουμε αυτή την περίοδο της ζωής μας όσο όμορφα γίνεται.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Maria εγώ είμαι απο Κύπρο, δεν πρόσεξα οτι γεννάμε μαζί καλή μας ώρα!

    Ναι τις κάνω εδώ και λίγο καιρό και με βοηθάνε κάπως τώρα δεν ξέρω μπορεί να είναι και παρεμβολή του μυαλού :P Αλλά νομίζω πως βοηθάνε αν μπορείς φυσικά να τις κάνεις γιατί όσο μεγαλώνει η κοιλιά τόσο δυσκολεύει η άσκηση!

     

    ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΠΙΑ, ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΘΑ ΣΚΑΣΩ, ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΕΡΓΗ Η ΚΟΙΛΙΑ ΜΟΥ, ΠΑΕΙ ΟΛΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ......ΠΟΛΥ ΓΕΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΜΥΤΕΡΗ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα