tanoyla

Μπαμπάς και κόρη μια σχέση δυνατή, ή τελικά μύθος?

    Recommended Posts


    Διαφημίσεις


    Μπορείς να επιβάλλεις ή να μάθεις στους άλλους πώς να φέρονται? τί να έκανα? έχω τσακωθεί άπειρες φορές. Η γιαγιά κάπως συμμορφώθηκε αλλά όταν κάτι είναι αγγαρεία, καί φαίνεται και δεν ξέρω αν έχει και νόημα. Τί όρια να βάλω ? Επιβάλλεται η αγάπη?


    xldpp3.png

    oKjKp3.png

    Να σας καμαρώσω, όπως επιθυμείτε...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα παιδάκια σου γιατί έχουν τόση διαφορά?Ηταν συνειδητή απόφαση να κάνετε το κοριτσάκι σου??Για το όνομα είχατε τσακωθεί??Γενικά υπήρχαν δείγματα οτι ο άντρας σου θα έχει μια τέτοια συμπεριφορά?


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μπορείς να επιβάλλεις ή να μάθεις στους άλλους πώς να φέρονται? τί να έκανα? έχω τσακωθεί άπειρες φορές. Η γιαγιά κάπως συμμορφώθηκε αλλά όταν κάτι είναι αγγαρεία, καί φαίνεται και δεν ξέρω αν έχει και νόημα. Τί όρια να βάλω ? Επιβάλλεται η αγάπη?

     

    Ταννουλα μου γλυκια δεν σου λεω τι θα κανεις αλλα σου λεω τι θα εκανα εγω. Αν ο αντρας μου το εκανε αυτο θα τον εστελνα στο διαολογ και ακομα παρα περα!!!!!!!!!!! Δεν εχω αναγκη απο τετοιον ανθρωπο διπλα μου, ουτε τα παιδια μου εχουν αναγακη απο τετοιους ειδους πατερα. Τι σημαινει εδωσες μαχες? Δεν με διαφερει για την πεθερα σου και τον κουνιαδο , αυτους πολυ ευκολα θα τους εβγαζα απο την ζωη μας αλλα εδω μιλαμε για τον αντρα σου , τον πατερα των παιδιων σου!!!!!!!! Τι ειδους ανθρωπος ειναι αυτος που κανεις συνεχεια τα στραβα ματια??????????? Να θυμασαι παντα κατι αμαρτιες γονεων παιδευουσι τεκνα , φροντισε γι 'αυτο να μην συμβει στα παιδια σου


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ταννουλα μου γλυκια δεν σου λεω τι θα κανεις αλλα σου λεω τι θα εκανα εγω. Αν ο αντρας μου το εκανε αυτο θα τον εστελνα στο διαολογ και ακομα παρα περα!!!!!!!!!!! Δεν εχω αναγκη απο τετοιον ανθρωπο διπλα μου, ουτε τα παιδια μου εχουν αναγακη απο τετοιους ειδους πατερα. Τι σημαινει εδωσες μαχες? Δεν με διαφερει για την πεθερα σου και τον κουνιαδο , αυτους πολυ ευκολα θα τους εβγαζα απο την ζωη μας αλλα εδω μιλαμε για τον αντρα σου , τον πατερα των παιδιων σου!!!!!!!! Τι ειδους ανθρωπος ειναι αυτος που κανεις συνεχεια τα στραβα ματια??????????? Να θυμασαι παντα κατι αμαρτιες γονεων παιδευουσι τεκνα , φροντισε γι 'αυτο να μην συμβει στα παιδια σου

    συμφωνω!!! και εγω εχω στεναχωρηθει μονο που τα διαβασα...σιγα μην τα επετρεπα να συμβουν. με οποιοδηποτε τιμημα, ανελαβε τις υποχρεωσεις σου και σταματησε ολο αυτο.

    Βεβαια απο την αρχη ηξερες , απο ο,τι καταλαβαινω, οτι ειναι τετοιοι οι χαρακτηρες...οπως και να χει ομως, τωρα μιλαμε για παιδια. Πατα ποδι....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Τα παιδάκια σου γιατί έχουν τόση διαφορά?Ηταν συνειδητή απόφαση να κάνετε το κοριτσάκι σου??Για το όνομα είχατε τσακωθεί??Γενικά υπήρχαν δείγματα οτι ο άντρας σου θα έχει μια τέτοια συμπεριφορά?

     

     

    Δεν μου ήταν εύκολο να μείνω έγκυος ούτε στο πρώτο και πάντα ήθελα ένα δεύτερο παιδί . Η δεύτερη εγκυμοσύνη ήταν απόλυτα προγραμματισμένη , άργησε γιατί δεν είχαν αποδώσει οι προηγούμενες προσπάθειες. Όσο για το αν είχα δείγματα, πάντα είχαμε προβλήματα λόγω των δικών του, το διαχειριζόμουν όσο μπορούσα. Υποψιάστηκα σ'έναν βαθμό αυτό που ερχόταν όταν μάθαμε ότι ήταν κορίτσι στον υπέρηχο , όπου ο μπαμπάς έπεσε στα πατώματα γιατί ήταν σίγουρος ότι θα ήταν κι αυτό αγόρι, και η πεθερά με βλέμμα συμπόνοιας, μου είχε πει το εξής φοβερό: τί να κάνετε , τώρα δεν γυρίζει πίσω΄ καλές κι οι θυγατέρες. Όπως αντιλαμβάνεστε την συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν μπορούσα να κάνω και τίποτε. Απλά δεν περίμενα ότι σοβαρολογούσαν...


    xldpp3.png

    oKjKp3.png

    Να σας καμαρώσω, όπως επιθυμείτε...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν μου ήταν εύκολο να μείνω έγκυος ούτε στο πρώτο και πάντα ήθελα ένα δεύτερο παιδί . Η δεύτερη εγκυμοσύνη ήταν απόλυτα προγραμματισμένη , άργησε γιατί δεν είχαν αποδώσει οι προηγούμενες προσπάθειες. Όσο για το αν είχα δείγματα, πάντα είχαμε προβλήματα λόγω των δικών του, το διαχειριζόμουν όσο μπορούσα. Υποψιάστηκα σ'έναν βαθμό αυτό που ερχόταν όταν μάθαμε ότι ήταν κορίτσι στον υπέρηχο , όπου ο μπαμπάς έπεσε στα πατώματα γιατί ήταν σίγουρος ότι θα ήταν κι αυτό αγόρι, και η πεθερά με βλέμμα συμπόνοιας, μου είχε πει το εξής φοβερό: τί να κάνετε , τώρα δεν γυρίζει πίσω΄ καλές κι οι θυγατέρες. Όπως αντιλαμβάνεστε την συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν μπορούσα να κάνω και τίποτε. Απλά δεν περίμενα ότι σοβαρολογούσαν...

     

    Πιστεύω να μην με παρεξήγησες που σε ρώτησα, το έκανα για να ψιλοκαταλάβω λιγο καλύτερα τις συνθήκες!Εξάλλου κι εγώ με τον αδερφό μου εχω 13 χρόνια διαφορά και είμαστε από τους ίδιους γονείς!!

    Ξέρω οτι όταν είσαι έξω από τον χορό μιλάς πιο απόλυτα για το τ θα έκανες και τι δεν θα έκανες..Οπότε δεν θα σου πω μεγάλα λόγια και βροντερες δηλώσεις. Απλά προσπάθησε να μιλήσεις ουσιαστικά με τον άνθρωπό σου, ενω ταυτ'οχρονα θα απομακρύνεις τους συγγενείς του


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχω πολυ στεναχωρηθει με αυτα που διάβασα! Δεν μπορω πιστέψω ότι υπάρχουν ακόμα τέτοια μυαλά! Το καλο που υπαρχεις εσυ και δεν εθελοτυφλεις και υπάρχει πάντα χρόνος να βρεις την λύση. Δεν είναι εύκολο να φύγεις απο έναν γάμο και ειδικά αν αισθάνεσαι κάτι γαι τον σύντροφο σου. Θα σου πρότεινα να προσπαθήσεις να φτιάξεις την σχέση πατέρα-κόρης αφου πρώτα συμβουλευτεις ένα ειδικό. Αν δεν καταφέρεις για άλλη μια φορα τίποτα τότε δεν ξέρω γιατί να συνεχίσεις να είσαι με το άτομο αυτο. Αν τώρα εσυ έχεις νεκρωσει αισθηματικα με τον σύντροφο σου, γιατί να μην φύγεις απο αυτη την σχέση απο τώρα! Δεν μπορείς να είσαι μέσα σε έναν γάμο και να μην σου αρέσει τίποτα απο εκει (εννοώ μυαλά, συμπεριφορά προς το παιδι κλπ). Αν είσαι για τα παιδια, το βλέπεις και εσυ δεν έχεις κέρδος απο αυτο! Και τα δυο είναι στεναχωρημενα. Νομίζω ξέρεις καλύτερα ΕΣΥ τι πρέπει να κανείς! Πιστεύω το ήξερες και πριν ανοίξεις αυτο το θέμα. Απλά ίσως θέλεις λίγο σπρώξιμο για να το αποφασίσεις! Οσο και να αγαπάμε ένα άτομο πρέπει να μας ικανοποιούν και αλλα πράγματα πέρα απο την αγάπη μας. Σου εύχομαι όλα να πανε καλα και να υπάρχει μι ισορροπία και γαλήνη στην οικογένεια σου!


    Μαριαλένα 11/12/09

    Εμμελεια 16/01/12

    Στεφανος 8/5/15

     

    23/3/2012 ήρθε και ο ανηψιός!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ειναι κριμα να υπαρχουν τετοια φαινομενα τον 21ο αιωνα.

    Στην οικογενεια της γυναικας μου ειχαν τετοια θεματα (στην προηγουμενη γενια,οχι τωρα),ομως σε πληροφορω οτι ο παππους της οικογενειας καταφερε να τα ξεπερασει σε πολυ μεγαλο βαθμό.

    Αν λοιπον ενας χωριάταρος παππους καταφερε να αφησει πισω του μια νοοτροπια πολλων ετων,δεν ειναι καθολου απιθανο να τα καταφερει και ο ανδρας σου.

     

    Η "εύκολη" λυση ειναι να τον παρατησεις,κατι που θα πυροδοτησει νεες εντασεις και αντιδρασεις και ισως οδηγησει σε μια χειροτερη κατάσταση,θα το αφηνα ως -πολυ- τελευταια επιλογη.Αλλωστε κατι μου λεει οτι τα παιδια μεγαλωνοντας θα καταλαβουν καποια πραγματα :wink: και θα εκτιμησουν την υπομονη σου και την συμπεριφορα σου.

     

    Η δυσκολη λυση ειναι να βρεις πως θα καταφερεις να εξηγησεις στον αντρα σου οτι ειμαστε στον 21ο αιωνα,δεν καιμε μαγισσες,οι γυναικες δεν δινουν προίκα κ.ο.κ.Προφανως το εχεις ηδη προσπαθησει,αλλα οχι αποτελεσματικα.Παιρνοντας ως δεδομενο οτι κατα τα αλλα ο ανδρας σου δεν... παρουσιαζει αλλα σοβαρα θέματα,πιστευω πρεπει να βρεις το κουραγιο να ξαναπροσπαθησεις και να ελπιζεις οτι καποια μερα μπορει αν οχι να καταλαβει πληρως τι του λες,τουλαχιστον να προσπαθει να τηρει τα προσχηματα σε μεγαλο βαθμό.

     

    Προφανως η τελικη επιλογη θα ειναι δικη σου και μονο δικη σου,εσυ αλλωστε εχεις ολη την εικονα,εμεις βλεπουμε μονο ενα..screenshot.Κατα την γνωμη μου οι ψυχολογοι δεν εχουν να σας προσφερουν κατι.

    Επεξεργάστηκαν by Anthony2012
    .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ειναι κριμα να υπαρχουν τετοια φαινομενα τον 21ο αιωνα.

    Στην οικογενεια της γυναικας μου ειχαν τετοια θεματα (στην προηγουμενη γενια,οχι τωρα),ομως σε πληροφορω οτι ο παππους της οικογενειας καταφερε να τα ξεπερασει σε πολυ μεγαλο βαθμό.

    Αν λοιπον ενας χωριάταρος παππους καταφερε να αφησει πισω του μια νοοτροπια πολλων ετων,δεν ειναι καθολου απιθανο να τα καταφερει και ο ανδρας σου.

     

    Η "εύκολη" λυση ειναι να τον παρατησεις,κατι που θα πυροδοτησει νεες εντασεις και αντιδρασεις και ισως οδηγησει σε μια χειροτερη κατάσταση,θα το αφηνα ως -πολυ- τελευταια επιλογη.Αλλωστε κατι μου λεει οτι τα παιδια μεγαλωνοντας θα καταλαβουν καποια πραγματα :wink: και θα εκτιμησουν την υπομονη σου και την συμπεριφορα σου.

     

    Η δυσκολη λυση ειναι να βρεις πως θα καταφερεις να εξηγησεις στον αντρα σου οτι ειμαστε στον 21ο αιωνα,δεν καιμε μαγισσες,οι γυναικες δεν δινουν προίκα κ.ο.κ.Προφανως το εχεις ηδη προσπαθησει,αλλα οχι αποτελεσματικα.Παιρνοντας ως δεδομενο οτι κατα τα αλλα ο ανδρας σου δεν... παρουσιαζει αλλα σοβαρα θέματα,πιστευω πρεπει να βρεις το κουραγιο να ξαναπροσπαθησεις και να ελπιζεις οτι καποια μερα μπορει αν οχι να καταλαβει πληρως τι του λες,τουλαχιστον να προσπαθει να τηρει τα προσχηματα σε μεγαλο βαθμό.

     

    Προφανως η τελικη επιλογη θα ειναι δικη σου και μονο δικη σου,εσυ αλλωστε εχεις ολη την εικονα,εμεις βλεπουμε μονο ενα..screenshot.Κατα την γνωμη μου οι ψυχολογοι δεν εχουν να σας προσφερουν κατι.

     

    Παιδιά οι ψυχολογοι δεν ειναι καραμελα να την πιπιλιζουμε σε ολους. Η περιπτωση του συζυγου της τανουλας δεν χρηζει ψυχολογικης εκτιμησης αλλα κακης ποιοτητας χαρακτηρα πατερα ΠΡΟΣ το παιδι του. Συνεχιζω και υποστηριζω οτι εσυ τανουλα μου εισαι υπευθυνη και οχι αυτος


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ξέρω οτι όταν είσαι έξω από τον χορό μιλάς πιο απόλυτα για το τ θα έκανες και τι δεν θα έκανες..Οπότε δεν θα σου πω μεγάλα λόγια και βροντερες δηλώσεις.

     

    Πολύ σωστή!

     

    Τανούλα, φαίνεσαι πολύ συνειδητοποιημένος άνθρωπος και εύχομαι να μπορέσεις να το αντιμετωπίσεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    Η "εύκολη" λυση ειναι να τον παρατησεις,κατι που θα πυροδοτησει νεες εντασεις και αντιδρασεις και ισως οδηγησει σε μια χειροτερη κατάσταση,θα το αφηνα ως -πολυ- τελευταια επιλογη.Αλλωστε κατι μου λεει οτι τα παιδια μεγαλωνοντας θα καταλαβουν καποια πραγματα :wink: και θα εκτιμησουν την υπομονη σου και την συμπεριφορα σου.

     

     

    καμιά λύση δεν είναι εύκολη σ' αυτά τα πράγματα, και ο χωρισμός είναι δύσκολος και το να υπομένεις μια κατάσταση είναι βλαβερό. Γιατί και τα παιδιά θα μάθουν ότι υπομένουμε το οτιδήποτε και απλά γκρινιάζουμε. Το σημαντικό είναι να μάθουν τα παιδιά το πόση αξία έχουν, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό τους για να αλλάζουν στη ζωή τους τα κακώς κείμενα και όχι να τα υπομένουν. Κι αυτό αν διαφορετικό παράδειγμα παίρνουν από τη μάνα τους (στη συγκεκριμένη περίπτωση) δε θα το καταφέρουν.

     

    και ένας ψυχολόγος δε θα δώσει με το μαγικό ραβδάκι του κάποια μαγική λύση, αλλά θα βοηθήσει τη μάνα να τα βρει περισσότερο με τον εαυτό της, να βρει τη δύναμη να δώσει τη μάχη που το ένστικτό του γονιού την ωθεί να δώσει για το καλό των παιδιών πάνω από όλα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πως μπορείς να αλλάξεις τα πιστεύω κάποιου??Οσο λάθος κι αν είναι ο μπαμπάς, οσο κι αν δυσλειτουργει, αν δεν το καταλάβει ο ίδιος, κι αν δεν καταβάλει φιλοτιμες προσπάθειες αυτός και μόνο αυτός, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει..


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να ξαναθέσω το ερώτημα; Ο σύζυγός σου πώς αντιδρά στην προφανή προτίμηση των δικών του εις βάρος της κόρης σας; (το ότι ταΐζουν το γιό σας μόνο, τα δώρα μόνο σε εκείνον). Τα επιτρέπει; Αντιδρά καθόλου; Προσπαθεί να τους συνετίσει;

    Γιατί αν δεν το κάνει και παραμένει θεατής (για να μην πω ότι συμμετέχει κιόλας απ' ότι κατάλαβα) σε αυτή την κατάφωρα άδικη μεταχείριση δεν ξέρω τι άλλο δείγμα κάκιστης συμπεριφοράς πρέπει να δείξει πριν η θεματοθέτρια τα πάρει εντελώς στο κρανίο...δεν χρειάζεται να πέφτει ξύλο ή βρισίδι πάντα για δημιουργούνται ψυχολογικά θέματα (ελαφρά ή βαρέα).


    8OgYp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Να ξαναθέσω το ερώτημα; Ο σύζυγός σου πώς αντιδρά στην προφανή προτίμηση των δικών του εις βάρος της κόρης σας; (το ότι ταΐζουν το γιό σας μόνο, τα δώρα μόνο σε εκείνον). Τα επιτρέπει; Αντιδρά καθόλου; Προσπαθεί να τους συνετίσει;

    Γιατί αν δεν το κάνει και παραμένει θεατής (για να μην πω ότι συμμετέχει κιόλας απ' ότι κατάλαβα) σε αυτή την κατάφωρα άδικη μεταχείριση δεν ξέρω τι άλλο δείγμα κάκιστης συμπεριφοράς πρέπει να δείξει πριν η θεματοθέτρια τα πάρει εντελώς στο κρανίο...δεν χρειάζεται να πέφτει ξύλο ή βρισίδι πάντα για δημιουργούνται ψυχολογικά θέματα (ελαφρά ή βαρέα).

     

    Πόσο δικιο έχεις!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Τανουλα μου δεν τα βαζουμε με σενα προσωπικα τα βαζουμε με την συμπεριφορα σου και τον τροπο που χειριζεσαι τα πραγματα. Το γραφω αυτο γιατι ειμαι σιγουρη οτι μεσα σε ολα εισαι και στενοχωρημενη για αυτα που σου γραφουμε κιολας για εσενα.


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πιο πολύ στενοχωριέμαι για την αγκύλωση που έχω πάθει, και για το πόσο μπερδεμένη αισθάνομαι. Μπερδεμένη ως προς το ποιον δρόμο να ακολουθήσω , όχι για το τι συμβαίνει και το πόσο λάθος είναι. Δεν ξέρω αν το να φύγω είναι η λύση. Σαφώς και είμαι κουρασμένη, και υπάρχουν και άλλα θέματα μεταξύ μας, - πάντα υπήρχαν -αλλά είνα ικαι το ρεαλιστικό του πράγματος. Σε μια τέτοια οικονομική συγκυρία, χωρίς δουλειά, χωρίς περιουσία , χωρίς σπίτι και χωρίς πλάτες από πίσω ( κανείς από τους δικούς μου δεν μπορεί να με στηρίξει οικονομικά), δεν είμαι έτοιμη να φύγω. Αλλά και δουλειά να είχα, με τις απαιτήσεις της εποχής , με έναν μισθό και ενοίκιο πώς θα τα έβγαζα πέρα. Μου φαντάζει βουνό. Κι επειτα σκέφτομαι και να έφευγα, θα άλλαζαν πατέρα, ή ξαφνικά θα άλλαζε και εκείνος συμπεριφορά? Ίσα ίσα που πιστεύω ότι θα την χρέωνε και γι αυτό ότι διέλυσε δηλ. την οικογένειά της.

    Σε πρώτη φάση έχω ζητήσει να φύγω με την συγκατάθεσή του, για λίγο να μείνω μόνη μου να σκεφτώ και να σκεφτεί και εκείνος μήπως και καταλάβει ότι το πράγμα είναι σοβαρό. Δεν το έχει δεχτεί και δεν δέχεται ότι έχει αδυναμία στο πρώτο παιδί. Θεωρεί ότι είναι δίκαιος και απλά δεν μπορεί να επιβάλλει στους δικούς του να μην δείχνουν αδυναμία στο ένα.

    Δεν με αγγίζουν πλέον οι "αδυναμίες" του . Μεγάλο παιδί είναι πια, πρέπει να θελήσει να απογαλακτιστεί ο ίδιος. Δεν μπορώ να τα βάζω πια με την μάνα του γιατί ο ίδιος την τρέμει. Νομίζω ότι αυτό ήταν και το λάθος μου μέχρι σήμερα.


    xldpp3.png

    oKjKp3.png

    Να σας καμαρώσω, όπως επιθυμείτε...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν ήμουνα στη θέση σου θα ξεκαθάριζα, με ότι τρόπο και αν χρειαστεί, σε πεθερά και κουνιάδο ότι αν δεν συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο και στα 2 παιδιά πολύ απλά δεν τα ξαναβλέπουν.

    Το ίδιο θα έκανα και με τον σύζυγο. Θα τον προειδοποιούσα και μετά στη μαμά σου αν δεις ότι δεν λέει να βάλει μυαλό.

    Είναι μόλις 24 μηνών (αν θυμάμαι καλά) καταλαβαίνει τα πάντα και αυτό για μένα ειναι ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ.Δεν ξέρω πως αντέχεις ακόμη μια τέτοια συμπεριφορά απέναντί της.

    Βάλε όρια σήμερα και όποιος γουστάρει.

     

    Δεν έχω διαβάσει όλα τα μηνύματα των υπολοίπων.Συγνώμη αν επαναλαμβάνω πράγματα αλλά είμαι δουλεία και δεν μπορούσα να μην απαντήσω στο θέμα σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πιο πολύ στενοχωριέμαι για την αγκύλωση που έχω πάθει, και για το πόσο μπερδεμένη αισθάνομαι. Μπερδεμένη ως προς το ποιον δρόμο να ακολουθήσω , όχι για το τι συμβαίνει και το πόσο λάθος είναι. Δεν ξέρω αν το να φύγω είναι η λύση. Σαφώς και είμαι κουρασμένη, και υπάρχουν και άλλα θέματα μεταξύ μας, - πάντα υπήρχαν -αλλά είνα ικαι το ρεαλιστικό του πράγματος. Σε μια τέτοια οικονομική συγκυρία, χωρίς δουλειά, χωρίς περιουσία , χωρίς σπίτι και χωρίς πλάτες από πίσω ( κανείς από τους δικούς μου δεν μπορεί να με στηρίξει οικονομικά), δεν είμαι έτοιμη να φύγω. Αλλά και δουλειά να είχα, με τις απαιτήσεις της εποχής , με έναν μισθό και ενοίκιο πώς θα τα έβγαζα πέρα. Μου φαντάζει βουνό. Κι επειτα σκέφτομαι και να έφευγα, θα άλλαζαν πατέρα, ή ξαφνικά θα άλλαζε και εκείνος συμπεριφορά? Ίσα ίσα που πιστεύω ότι θα την χρέωνε και γι αυτό ότι διέλυσε δηλ. την οικογένειά της.

    Σε πρώτη φάση έχω ζητήσει να φύγω με την συγκατάθεσή του, για λίγο να μείνω μόνη μου να σκεφτώ και να σκεφτεί και εκείνος μήπως και καταλάβει ότι το πράγμα είναι σοβαρό. Δεν το έχει δεχτεί και δεν δέχεται ότι έχει αδυναμία στο πρώτο παιδί. Θεωρεί ότι είναι δίκαιος και απλά δεν μπορεί να επιβάλλει στους δικούς του να μην δείχνουν αδυναμία στο ένα.

    Δεν με αγγίζουν πλέον οι "αδυναμίες" του . Μεγάλο παιδί είναι πια, πρέπει να θελήσει να απογαλακτιστεί ο ίδιος. Δεν μπορώ να τα βάζω πια με την μάνα του γιατί ο ίδιος την τρέμει. Νομίζω ότι αυτό ήταν και το λάθος μου μέχρι σήμερα.

     

    Γλυκια μου τανουλα σου μιλαω με αγαπη και οχι με επιθεση. Καταρχην ασε την πεθερα σου και τον κουνιαδο σου. Μην ασχολεισαι με αυτους και ας εχουν αδυναμια στον γιο σου. Αυτοι σε δευτερο σταδιο θα τους διολοστηλεις μια καλη. Ασχολησου με τον αντρα σου. Οχι με την σχεση του αντρα σου με την μανα του. Ασχολησου με την σχεση τη δικια σας και κυριως με το κορη του. Απειλησε τον, κανε κατι , φυγε απο το σπιτι και πηγαινε για λιγο στους δικους σου χωρις να δωσεις εκταση στο θεμα απλα για να καταλαβει το λαθος του. Ειναι παρα παρα παρα πολυ σοβαρο αυτο που συμβαινει. Ισως γλυκια μου τανουλα τωρα δεν το εχεις καταλαβει στην πορεια της ζωης της κορης σου ομως θα το καταλαβεις. Απεφυγε τα χειροτερα! Δηλαδη αν αυτος ο ανθρωπος εκανε μονο κορες και οχι γιο τι ειδους πατερας θα ηταν? Βαζω στοιχημα οτι ειναι και απο τους αντρες που πιστευουν οτι το φυλο εξαρταται απο την γυναικα και οχι απο τον αντρα....:evil: Ειναι ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ντανουλα μου και μεγαλη αδικια στο παιδακι σου


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι αν φύγει από το σπίτι της και ο άντρας της δεν την δεχτεί πίσω, τί θα ταίζει το μωρό, βρούβες;

     

    Η κοπέλα έγραψε

    Αν είχα οικονομική άνεση θα έφευγα...

    Nothing you would take... Everything you gave...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κι αν φύγει από το σπίτι της και ο άντρας της δεν την δεχτεί πίσω, τί θα ταίζει το μωρό, βρούβες;

     

    Η κοπέλα έγραψε

     

    To καταλαβαινω και το σεβομαι! Αλλα πιστευω οτι αν παει στους γονεις δεν θα την διωξουν κιολας!!!!!!! Αλλωστε η κοπελα τωρα αρχιζει και παραδεχεται και βλεπει πραγματα που πριν δεν ηθελε να δει (οπως οτι και μεταξυ τους ειχαν προβληματα). Δεν ξερω τις αλλο να πω, δεν θελω να ακουσει τη αποψη μου απλα να αναλογιστει και την δικη της ευθυνη και να βαλει μια τελεια πια σε αυτους τους αρρωστημενους ανθρωπους ο,τι μπορει να σημαινει αυτο για τον καθενα η για την καθε μια που διαβαζει αυτο το θεμα ....


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα πάλι από την όλη ιστορία μου κάνει εντύπωση η στάση της γιαγιάς. Δέχτηκε τον παραλογισμό να βγάλει τα παιδιά της από τα ονόματα των κουνιάδων; Ούτε καν των πεθερών; Και τώρα το παρουσιάζει ως τη σωστότερη στάση... Ούτε καν ο πεθερός σου δεν φαίνεται να διατυμπανίζει τόσο πολύ να έχουν και τα δύο παιδιά ονόματα από το σόι του άντρα!

     

    Άλλο και τούτο!

     

    Σαν το στρατό ένα πράγμα, επειδή έφαγε εκείνη την εποχή εκείνη τη μούφα, να τη φάνε και τα παιδιά της! Εκείνης της άρεσε; Της άρεσε θα λέει τώρα, τι να πει...

     

    Τέλος πάντων, ακούστηκαν διάφορες απόψεις και κρατάω ότι το παιδί το μεγάλο δείχνει με τη στάση του μια ωριμότητα. Οπότε δεν πήγε χαμένη η ανατροφή που του έδωσες...

     

    Οι ψυχολόγοι θα σκίσουν τα πτυχία τους, γιατί δεν έχει μελετηθεί επαρκώς το παράλογο του ελληνικού ορισμού ονόματος και του μανιάτικου...

     

    Δεν ξέρω και τι να σου πω... Εικάζω ότι μπορεί, μπορεί το κορίτσι μεγαλώνοντας να κερδίσει σε κάποιο βαθμό τον πατέρα με το χαρακτήρα του.

     

    Ο δικός μου άντρας έχει μια αδυναμία στο γιο, την οποία δεν τολμάει να παραδεχτεί γιατί θα τον σκίσω :rolleyes::lol:. Πιο πολύ δεν το παραδέχεται πιστεύω γιατί όλη αυτή η ιστορία βγάζει μια χωριατιά, ούτε καν μικροαστικότητα. Και θέλει να πιστεύει ότι είναι πιο refined ως άνθρωπος. Ναι, και εκείνος κράτησε αυτή την ιστορία με τα ονόματα και τις σάχλες και είχαμε συμφωνήσει να διαλέξω το όνομα του κοριτσιού, που δεν το διεκδίκησε το άλλο σόι. Όμως παρατήρησα ότι όσο μεγάλωνε το κοριτσάκι, μετά τα 3, και έδειξε εκείνη πιο πολύ συναίσθημα προς τον πατέρα της, ισορρόπησαν αρκετά τα πράγματα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να προσθέσω ότι στη δική σας περίπτωση παιζει και ρόλο η μεγάλη διαφορά ηλικίας. Πιστεύω το μεγάλο παιδί θα είχε δεθεί πιο πολύ με το μπαμπά. Το δεύτερο, και το "σωστό" φύλο να είχε, δεν θα ήταν τόσο δεμένο, τουλάχιστον σε αυτή την ηλικία.

     

    Και σε άλλες οικογένειες που το πρώτο παιδί είναι κορίτσι και έρχεται αργότερα το "σωστό" φύλο, δεν δένονται τόσο πολύ και ας έχουν και ονόματα και απόλα. Γιατί το πρώτο παιδί είναι αλλιώς, ειδικά αν είναι ένα θετικό παιδί σε όλα του, όπως ακούγεται το συγκεκριμένο παιδί.

     

    Οπότε χαλάρωσε λίγο και μην τα αποδίδεις όλα μόνο στο φύλο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    A και αφού είναι τόσο "παραδοσιακή" οικογένεια με τα ονόματα, δεν έχουν ακούσει την παράδοση της προίκας για το κορίτσι; Τι παραλογισμός...

     

    :mad:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν το έχει δεχτεί και δεν δέχεται ότι έχει αδυναμία στο πρώτο παιδί. Θεωρεί ότι είναι δίκαιος και απλά δεν μπορεί να επιβάλλει στους δικούς του να μην δείχνουν αδυναμία στο ένα.

    Δεν με αγγίζουν πλέον οι "αδυναμίες" του . Μεγάλο παιδί είναι πια, πρέπει να θελήσει να απογαλακτιστεί ο ίδιος. Δεν μπορώ να τα βάζω πια με την μάνα του γιατί ο ίδιος την τρέμει. Νομίζω ότι αυτό ήταν και το λάθος μου μέχρι σήμερα.

     

    tanoyla ούτε θα το δεχθεί, ίσως επειδή ο ίδιος δεν το βλέπει ή ίσως επειδή έτσι τον βολεύει να λέει, επίσης πως θα επιβάλλει στους δικούς του να μην δείχνουν την αδυναμία στον γιο σας εφόσον αυτός το κάνει πριν απο όλους, πως θα υποστηρίξει κάτι (να τους πεις να μην δείχνουν την αδυνμία τους) που ο ίδιος δεν πιστεύει?

    Πρέπει να κάνεις κάτι γρήγορα, αλήθεια δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που θα σε βοηθούσε, διαφορετικά θα αντιμετωπίσεις τον άντρα σου και διαφορετικά την οικογένεια του, κυρίως όμως πρέπει να λύσεις το θέμα με τον άντρα σου, εκείνος είναι ο πατέρας της μικρής, εκείνος προέχει...δεν ξέρω....αν είχα παιδί και κάποιος μου το απέρριπτε τόοοοοσο επιδεικτικά θα είχε να μαζί μου και μόνο μαζί μου!!


    Vyf0p2.png

    Εσύ 'σαι μόνο που μπορείς να μπαίνεις στη σιωπή μου ν' ακούς την κάθε σκέψη μου πριν να στην πει η φωνή μου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τανούλα, από ότι κατάλαβα είσαι τουλάχιστον 13 χρόνια με αυτόν τον άνθρωπο. Τι έκανες; Αν είχες αποφασίσει να συμβιβαστείς με τις αντιλήψεις του κατά τη γνώμη μου ας βάφτιζες και το κορίτσι με όνομα της οικογένειας του. Τώρα αφού έχεις λουστεί τόσα χρόνια τις αντιλήψεις του εκπλήσεσαι για τον τρόπο που φέρεται στην κόρη.

    Τελσπάντων πιστεύω ότι το παιδί θα κερδίσει τον πατέρα του σιγά σιγά όπως κάθε παιδάκι εκτός αν ο άνρθωπος έχει και άλλου είδους προβλήματα.

    Τους ψυχολόγους δεν τους θεωρώ πανάκεια και σαφώς η παρέμβαση τους δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα, απλώς ίσως να απαλύνει στη μικρή αν αυτή η συμπεριφορά συνεχιστεί κάποιες από τις επιδράσεις της.

    Την πεθερά και τον κουνιάδο ξέχνα τους. Δεν πρόκειται να αλάξουν και να μην σε νοιάζει. Δώσε σημασία στον γιό σου κινδυνεέυει να τον εντάξεις στο στρατόπαιδο των "εχθρών"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα