m4ri4

"μαμα, μερικά παιδάκια με σπρώχνουν και με χτυπάνε"

    Recommended Posts

    Καλησπέρα κορίτσια, έχω ένα κοριτσάκι 4.5 ετών και φέτος πάμε προνήπια (πρώτη φορά που πάμε σχολείο κ ερχομαστε σε επαφή με πολλά παιδάκια). Την προηγούμενη εβδομάδα η γιαγιά της την ρώτησε γιατί τα ρουχάκια σου είναι τόσο λερωμένα τι κάνατε στο σχολείο κ η σοφία της απάντησε ότι την πετούσαν χώματα, την έσπρωχναν κ την χτυπούσαν. Σε μένα δεν ανέφερε τίποτα. Σήμερα το πρωί που την πήγαινα σχολείο, μου είπε Ασε μαμά μερικά παιδάκια με χτυπάνε, με σπρώχνουν.

    Ποια πρέπει να είναι η στάση των γονιών απέναντι σε αυτό το φαινόμενο, τι πρέπει να συμβουλεύουμε τα παιδιά μας να κάνουν σε τέτοιες περιπτώσεις. Ποια στάση πρέπει να κρατάει η νηπιαγωγός όταν ένα παιδάκι της λέει ότι με χτυπησε ο τάδε?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εσύ θεωρείς ότι σπρώχνουν και χτυπάνε ΕΙΔΙΚΑ το κοριτσάκι σου, ή απλά ακόμα δεν έχουν συντονιστεί τα νηπιάκια μέσα στο χώρο του παιχνιδιού και κουτουλάνε το ένα στο άλλο?

    Δηλαδή στην εξωσχολικές της παρέες, πώς συμπεριφέρεται? Παραπονιέται γενικά για τέτοια θέματα, ή εντάσσεται εύκολα στις παρέες?

    Σε ρωτώ, γιατί το θέμα που θέτεις έχει πολλές πλευρές και ειδικά στην αρχή της σχολικής ζωής ενός παιδιού ακόμα περισσότερες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    πρωτα απ'ολα να πω οτι τα παιδια εχουν αποθρασυνθει πλεον εντελως και δεν μου κανει τιποτα εντυπωση.

    οι ιδιοι οι γονεις με το καθημερινο μας παραδειγμα τους μαθαινουμε να μην σεβονται τον αλλο, να κανουν τα παντα προκειμενου να ικανοποιηθουν, να ακολουθουν κανονες μονο οποτε τους βολευει.

    και πριν εκραγειτε, παρατηρηστε πως οδηγουμε, πως κινουμαστε στο δρομο, πως εξυπηρετουμε ως δημοσιοι υπαλληλοι το κοινο, πως φωναζουμε και βριζουμε ως κοινο τους δημ υπαλ, πως προσπαθουμε να εξαπατησουμε την εφορια, πως ενοχλουμαστε με τους παντες γυρω μας στο λεωφορειο ή το μετρο.

    δεν ειμαστε αυστηροι με τα παιδια, οπως ηταν οι γονεις μας και ισως καλως δεν ειμαστε. ομως δεν τους διδασκουμε παραλληλα οτι η χαλαροτητα των αντιδρασεων μας σε πολλες παραλογες συμπεριφορες τους δεν συνεπαγεται οτι ειναι master of the universe και κανουν στον οποιοδηποτε οτι γουσταρουν.

     

    επι του θεματος, πιστευω οτι πρεπει να ενημερωσεις τη δασκαλα και να απαιτησεις σωστη επιβλεψη των παιδιων.

    να οπλισεις την κορη σου με τολμη και δυναμη χαρακτηρα ωστε να μην γινει μονιμο και ευκολο θυμα.

    επισης θα ελεγα μην της κανεις πολλες παρατηρησεις (γενικα οταν ειστε σπιτι ή στις κουνιες ή σε φιλους) για τις αντιδρασεις της απεναντι σε αλλα παιδια (εφοσον βεβαια δεν τα χτυπαει ή δεν τα βαζει σε κινδυνο).

    μην της επιβαλλεις να ειναι σε ολα "σωστη" οπως ενας μεγαλος(???).

    ξερω εκ πειρας οτι ειναι δυσκολο θεμα. δες οτι υπαρχουν και αλλα παλιοτερα παρεμφερη θεματα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπέρα κορίτσια, έχω ένα κοριτσάκι 4.5 ετών και φέτος πάμε προνήπια (πρώτη φορά που πάμε σχολείο κ ερχομαστε σε επαφή με πολλά παιδάκια). Την προηγούμενη εβδομάδα η γιαγιά της την ρώτησε γιατί τα ρουχάκια σου είναι τόσο λερωμένα τι κάνατε στο σχολείο κ η σοφία της απάντησε ότι την πετούσαν χώματα, την έσπρωχναν κ την χτυπούσαν. Σε μένα δεν ανέφερε τίποτα. Σήμερα το πρωί που την πήγαινα σχολείο, μου είπε Ασε μαμά μερικά παιδάκια με χτυπάνε, με σπρώχνουν.

    Ποια πρέπει να είναι η στάση των γονιών απέναντι σε αυτό το φαινόμενο, τι πρέπει να συμβουλεύουμε τα παιδιά μας να κάνουν σε τέτοιες περιπτώσεις. Ποια στάση πρέπει να κρατάει η νηπιαγωγός όταν ένα παιδάκι της λέει ότι με χτυπησε ο τάδε?

     

    πρώτον πες το παιδάκι σου αν σε χτυπάνε χτύπα και εσύ .. ήμουν και εγώ απο τα παιδάκια που το κακοποιούσαν συμμαθητές και έχω πολλά παιδικά τραύματα

    δευτερον ρωτα το παιδί σου ποια παιδάκια είναι και ποιάσε τους γονεις αν οι γονείς δεν κάνουν τίποτα ποιάσε τα παιδάκια και φοβερισέ τα

    τρίτον ανέφερε το περιστατικο στην νηπιαγωγό για να έχει τον νου της έτσι ώστε αν γίνει κάτι ανάλογο να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες ,

    εγώ αυτά θα έκανα., ελπίζω να σε βοήθησα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    επισης θα ελεγα μην της κανεις πολλες παρατηρησεις (γενικα οταν ειστε σπιτι ή στις κουνιες ή σε φιλους) για τις αντιδρασεις της απεναντι σε αλλα παιδια (εφοσον βεβαια δεν τα χτυπαει ή δεν τα βαζει σε κινδυνο).

    μην της επιβαλλεις να ειναι σε ολα "σωστη" οπως ενας μεγαλος(???).

    ξερω εκ πειρας οτι ειναι δυσκολο θεμα. δες οτι υπαρχουν και αλλα παλιοτερα παρεμφερη θεματα.

     

    συμφωνώ...

     

    ποιάσε τα παιδάκια και φοβερισέ τα

     

    sorry το εννοείς ?:|


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    πρώτον πες το παιδάκι σου αν σε χτυπάνε χτύπα και εσύ .. ήμουν και εγώ απο τα παιδάκια που το κακοποιούσαν συμμαθητές και έχω πολλά παιδικά τραύματα

    δευτερον ρωτα το παιδί σου ποια παιδάκια είναι και ποιάσε τους γονεις αν οι γονείς δεν κάνουν τίποτα ποιάσε τα παιδάκια και φοβερισέ τα

    τρίτον ανέφερε το περιστατικο στην νηπιαγωγό για να έχει τον νου της έτσι ώστε αν γίνει κάτι ανάλογο να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες ,

    εγώ αυτά θα έκανα., ελπίζω να σε βοήθησα

     

    δεν το εννοεις βεβαια!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    συμφωνώ...

     

     

     

    sorry το εννοείς ?:|

     

    κανονικότατα.. και δεν έννοω να τα δείρεις ή κατι τέτοιο .. τα ποιάνεις τα ρωτάς ήρεμα γιατί το κάνουν και αν δεις ότι σε κοροιδεύουν (μου έχει τύχει αυτό πλάκωσαν στο ξύλό κάτι παιδάκια το ανηψάκι μου και όταν τα ρώτησα γιατί το κάνατε μου λένε και εσύ τώρα τι θες?? και ήταν 5 χρονών) τους λες ότι θα τα πεις όλα στους γονείς τους αν το ξανακάνουν...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    (μου έχει τύχει αυτό πλάκωσαν στο ξύλό κάτι παιδάκια το ανηψάκι μου και όταν τα ρώτησα γιατί το κάνατε μου λένε και εσύ τώρα τι θες?? και ήταν 5 χρονών) τους λες ότι θα τα πεις όλα στους γονείς τους αν το ξανακάνουν...

     

    λοιπον δεν συμφωνω γιατι μπορει μετα να στοχοποιηθει το παιδακι που αρχικα πηγαν να πειραξουν. δηλ να γινει συνειδητα ο στοχος τους καθε φορα που θα ειναι μονο του. και δυστυχως στο σχολειο ειναι μονα τους!

    επισης το να το πεις στους γονεις τους, στα περισσοτερα δεν λεει κατι οταν οι γονεις ειναι οι ιδιοι αναισθητοι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    κανονικότατα.. και δεν έννοω να τα δείρεις ή κατι τέτοιο .. τα ποιάνεις τα ρωτάς ήρεμα γιατί το κάνουν και αν δεις ότι σε κοροιδεύουν (μου έχει τύχει αυτό πλάκωσαν στο ξύλό κάτι παιδάκια το ανηψάκι μου και όταν τα ρώτησα γιατί το κάνατε μου λένε και εσύ τώρα τι θες?? και ήταν 5 χρονών) τους λες ότι θα τα πεις όλα στους γονείς τους αν το ξανακάνουν...

     

    Εγώ πάντως αν το έκανε αυτόάλλη μάνα στο παιδί μου θα αντιδρούσα άσχημα (δεν ξέρω πώς, αλλά θα ΄ξηταν άσχημο)..... Κανένας ξένος δεν έχει δικαίωμα να πειθαρχεί και να διαπαιδαγωγεί το παιδί άλλου.

     

    Για ό,τι συμβαίνει στο σχολείο υπεύθυνη είναι η δασκάλα. Μίλα μαζί της. Δες τι συμβαίνει. Μίλα και στο παιδί σου και προσπάθησε να καταλάβεις πότε συμβαίνει αυτό. Μήπως σπρώχνει και εκείνη; Μήπως είναι κατά λάθος (στο νηπιαγωγείο πολλπές φορές κατά νλάθος πέφτει το ένα πάνω στο άλλο)..... Και βασικά μίλα και με τη δασκάλα και με το παιδί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    επι του θεματος, πιστευω οτι πρεπει να ενημερωσεις τη δασκαλα και να απαιτησεις σωστη επιβλεψη των παιδιων.

    να οπλισεις την κορη σου με τολμη και δυναμη χαρακτηρα ωστε να μην γινει μονιμο και ευκολο θυμα.

    επισης θα ελεγα μην της κανεις πολλες παρατηρησεις (γενικα οταν ειστε σπιτι ή στις κουνιες ή σε φιλους) για τις αντιδρασεις της απεναντι σε αλλα παιδια (εφοσον βεβαια δεν τα χτυπαει ή δεν τα βαζει σε κινδυνο).

    μην της επιβαλλεις να ειναι σε ολα "σωστη" οπως ενας μεγαλος(???).

    ξερω εκ πειρας οτι ειναι δυσκολο θεμα. δες οτι υπαρχουν και αλλα παλιοτερα παρεμφερη θεματα.

    auto...

     

    alla meta na eisai etoimi oti tha akouseis kai auto

    πρωτα απ'ολα να πω οτι τα παιδια εχουν αποθρασυνθει πλεον εντελως και δεν μου κανει τιποτα εντυπωση.

    οι ιδιοι οι γονεις με το καθημερινο μας παραδειγμα τους μαθαινουμε να μην σεβονται τον αλλο, να κανουν τα παντα προκειμενου να ικανοποιηθουν, να ακολουθουν κανονες μονο οποτε τους βολευει.

    και πριν εκραγειτε, παρατηρηστε πως οδηγουμε, πως κινουμαστε στο δρομο, πως εξυπηρετουμε ως δημοσιοι υπαλληλοι το κοινο, πως φωναζουμε και βριζουμε ως κοινο τους δημ υπαλ, πως προσπαθουμε να εξαπατησουμε την εφορια, πως ενοχλουμαστε με τους παντες γυρω μας στο λεωφορειο ή το μετρο.

    δεν ειμαστε αυστηροι με τα παιδια, οπως ηταν οι γονεις μας και ισως καλως δεν ειμαστε. ομως δεν τους διδασκουμε παραλληλα οτι η χαλαροτητα των αντιδρασεων μας σε πολλες παραλογες συμπεριφορες τους δεν συνεπαγεται οτι ειναι master of the universe και κανουν στον οποιοδηποτε οτι γουσταρουν.

     


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρωτα απ'ολα να πω οτι τα παιδια εχουν αποθρασυνθει πλεον εντελως και δεν μου κανει τιποτα εντυπωση.

    οι ιδιοι οι γονεις με το καθημερινο μας παραδειγμα τους μαθαινουμε να μην σεβονται τον αλλο, να κανουν τα παντα προκειμενου να ικανοποιηθουν, να ακολουθουν κανονες μονο οποτε τους βολευει.

    και πριν εκραγειτε, παρατηρηστε πως οδηγουμε, πως κινουμαστε στο δρομο, πως εξυπηρετουμε ως δημοσιοι υπαλληλοι το κοινο, πως φωναζουμε και βριζουμε ως κοινο τους δημ υπαλ, πως προσπαθουμε να εξαπατησουμε την εφορια, πως ενοχλουμαστε με τους παντες γυρω μας στο λεωφορειο ή το μετρο.

    δεν ειμαστε αυστηροι με τα παιδια, οπως ηταν οι γονεις μας και ισως καλως δεν ειμαστε. ομως δεν τους διδασκουμε παραλληλα οτι η χαλαροτητα των αντιδρασεων μας σε πολλες παραλογες συμπεριφορες τους δεν συνεπαγεται οτι ειναι master of the universe και κανουν στον οποιοδηποτε οτι γουσταρουν.

     

    επι του θεματος, πιστευω οτι πρεπει να ενημερωσεις τη δασκαλα και να απαιτησεις σωστη επιβλεψη των παιδιων.

    να οπλισεις την κορη σου με τολμη και δυναμη χαρακτηρα ωστε να μην γινει μονιμο και ευκολο θυμα.

    επισης θα ελεγα μην της κανεις πολλες παρατηρησεις (γενικα οταν ειστε σπιτι ή στις κουνιες ή σε φιλους) για τις αντιδρασεις της απεναντι σε αλλα παιδια (εφοσον βεβαια δεν τα χτυπαει ή δεν τα βαζει σε κινδυνο).

    μην της επιβαλλεις να ειναι σε ολα "σωστη" οπως ενας μεγαλος(???).

    ξερω εκ πειρας οτι ειναι δυσκολο θεμα. δες οτι υπαρχουν και αλλα παλιοτερα παρεμφερη θεματα.

    Με κάλυψε απόλυτα η παραπάω απάντηση. Από την αρχή ως το τέλος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    συγνώμη ρε κορίτσια αλλά αν το παιδάκι σας συνέχιζαν να το δέρνουν και η δασκάλα και οι γονείς δεν έκαναν τίποτα τότε και δεν ήταν εξαιτίας κάποιου παιχνιδιού ή έπεσε καταλάθως και χτυπήσε τι θα κάνατε θα το άφηνατε να το βλεπετε να είναι συνέχεια χτυπημένο.. δεν είναι το θέμα να διαπαιδαγωγήσεις τα παιδιά των άλλων διότι τα παιδία των άλλων πολύ απλά δεν σε νοιάζουν το θέμα είναι να προστατεύσεις το παιδί σου με όποιο τρόπο μπορείς... εσείς θα αντιδρούσατε άσχημα γιατί πολύ απλά ξέρετε πως ίσως τα παιδάκια σας δεν είναι τραμπούκοι. υπάρχουν όμως και παιδάκια που είναι. το να μιλήσεις στο ξένο παιδί είναι για μένα προσωπικά η έσχατη λύση όταν όλες οι υπόλοιπες λύσεις που προσπάθησες δεν απέδωσαν. και το λέω αυτό διότι θα ξαναπώ ότι και μενα με έδερναν στο σχολείο και η μάνα μου απλά δεν έκανε τίποτα με αποτέλεσμα τα χρόνια μέχρι την τετάρτη δημοτικού που πέρασα να είναι τα χειρότερα της ζωής μου.

    α και μην φοβάστε ότι θα γίνουν στόχος συνήθως τα παιδια με άσχημη συμπεριφορά είναι αυτά που τα δέρνουν οι γονείς στο σπίτι οπότε αν πεις ότι θα τα πω όλα στον μπαμπά και την μαμά σου ο φόβος που δημιουργείτε αυτόματα μέσα τους τα αποτρέπει να ξαναπλησιάσουν το δικό σου παιδί και να κάνουν τραμπουκισμούς πάνω του.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν μπορω να πιστεψω το πως εχουν ξεφυγει τα πιτσιρικια!Κι στην δικη μας γενια συνεβαιναν αυτα αλλα τωρα εχει παραγινει!

    νομιζω το πρωτο που θα εκανα ειναι να συζητησω με τη δασκαλα και μετα με τη διευθυντρια!

    Μετα θα σκεφτομουν τι θα συμβουλεψω το παιδι μου!δεν ξερω τι ειναι σωστο να του πεις...ειναι δικοπο μαχαιρι!Απ τη μια να του πεις να φωναξει και να φυγει απ την αλλη να ανταποδωσει?Δεν ξερω μαλλον βλεποντας και κανοντας...

    Εγω αυτο που ακουσα απο 5χρονο να λεει στο παιδι μου και επαθα ΣΟΚ ηταν:

    Nα πεθανεις σε ενα μηνα!!!!

    Το διανοηστε???Και ξερω την οικογενεια του...ειναι πολυ σωστοι ανθρωποι και η μαμα του της επεσαν τα μουτρα της καημενης δεν ηξερε που να κρυφτει...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    συγνώμη ρε κορίτσια αλλά αν το παιδάκι σας συνέχιζαν να το δέρνουν και η δασκάλα και οι γονείς δεν έκαναν τίποτα τότε και δεν ήταν εξαιτίας κάποιου παιχνιδιού ή έπεσε καταλάθως και χτυπήσε τι θα κάνατε θα το άφηνατε να το βλεπετε να είναι συνέχεια χτυπημένο.. δεν είναι το θέμα να διαπαιδαγωγήσεις τα παιδιά των άλλων διότι τα παιδία των άλλων πολύ απλά δεν σε νοιάζουν το θέμα είναι να προστατεύσεις το παιδί σου με όποιο τρόπο μπορείς... εσείς θα αντιδρούσατε άσχημα γιατί πολύ απλά ξέρετε πως ίσως τα παιδάκια σας δεν είναι τραμπούκοι. υπάρχουν όμως και παιδάκια που είναι. το να μιλήσεις στο ξένο παιδί είναι για μένα προσωπικά η έσχατη λύση όταν όλες οι υπόλοιπες λύσεις που προσπάθησες δεν απέδωσαν. και το λέω αυτό διότι θα ξαναπώ ότι και μενα με έδερναν στο σχολείο και η μάνα μου απλά δεν έκανε τίποτα με αποτέλεσμα τα χρόνια μέχρι την τετάρτη δημοτικού που πέρασα να είναι τα χειρότερα της ζωής μου.

    α και μην φοβάστε ότι θα γίνουν στόχος συνήθως τα παιδια με άσχημη συμπεριφορά είναι αυτά που τα δέρνουν οι γονείς στο σπίτι οπότε αν πεις ότι θα τα πω όλα στον μπαμπά και την μαμά σου ο φόβος που δημιουργείτε αυτόματα μέσα τους τα αποτρέπει να ξαναπλησιάσουν το δικό σου παιδί και να κάνουν τραμπουκισμούς πάνω του.

     

    Πωλίνα,

    όπως είπα και πριν υπέυθυνος για ό,τι συμβαίνει στο σχολέιο είναι ο δάσκαλος. Αν ο δάσκαλος δεν κάνει τίποτα, υπάρχουν και ανώτεροι από το δάσκαλο τόσο στο χώρο του σχολείου (διευθυντής) όσο και εκτός (σύμβουλος γενικής αγωγής, σύμβουλος ειδικής αγωγής, ΚΕΔΔΥ) που μπορούν να μιλήσουν στους γονείς των βίαιων παιδιών και στα ίδια τα παιδιά.

     

    Επίσης, αν ένα παιδί χτυπάει στο σχολείο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το δέρνουν στο σπίτι. Πολλοί είναι οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτή τη συμπεριφορά

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Πωλίνα,

    όπως είπα και πριν υπέυθυνος για ό,τι συμβαίνει στο σχολέιο είναι ο δάσκαλος. Αν ο δάσκαλος δεν κάνει τίποτα, υπάρχουν και ανώτεροι από το δάσκαλο τόσο στο χώρο του σχολείου (διευθυντής) όσο και εκτός (σύμβουλος γενικής αγωγής, σύμβουλος ειδικής αγωγής, ΚΕΔΔΥ) που μπορούν να μιλήσουν στους γονείς των βίαιων παιδιών και στα ίδια τα παιδιά.

     

    Επίσης, αν ένα παιδί χτυπάει στο σχολείο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το δέρνουν στο σπίτι. Πολλοί είναι οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτή τη συμπεριφορά

     

    αχ κορίτσια δεν ξέρω.. πραγματικά έχω μπερδευτεί. εγώ είμαι πρωτομάνα το μωρό μου είναι 1,5 μηνων και ακόμα αργεί για το σχολείο .. αλλά επειδή έχω προσωπική άσχημη εμπειρία και η μάνα μου δεν μου έδινε καμιά σημασία για αυτό αντιδράω όπως αντιδράω σε τέτοιες περιπτώσεις γιατί ξυπναει άσχημες μνήμες.. και επειδή έχει τύχει και το άλλο με τον ανηψιό μου όταν πήγαινε νήπιο το παιδάκι της δασκάλας έσπρωξε τον δικό μας και φυσικά ο δικός μας αντέδρασε το είδε η δασκάλα και τον χαστούκισε!!! πάω εγώ να πάρω το παιδί απο το νήπιο (η αδερφή μου δούλευε 6το πρωί -9το βράδυ οπότε το παιδί μεγάλωσε κυριολεκτικά με μάς) και βλεπω τις δαχτυλιές του λέω τι έγινε μου λέει τίποτα με το ζόρι μου είπε και φυσικα πήγα και χαστούκισα την δασκάλα και μίλησα και στην διευθήντρια η οποία ήταν τελείως απαθής.. δεν ξερω ρε κορίτσια ελπίζω να έχει φτοιάξει η κατάσταση πλέον γιατί απο τις εμπειρίες που έχω εγώ βράστα. και πολύ φοβάμαι μην τυχόν απο αυτά που μου λέτε δεν γίνω τελικά καλο πρότυπο για το παιδί μου :confused:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    φυσικα πήγα και χαστούκισα την δασκάλα και μίλησα και στην διευθήντρια η οποία ήταν τελείως απαθής.. δεν ξερω ρε κορίτσια ελπίζω να έχει φτοιάξει η κατάσταση πλέον γιατί απο τις εμπειρίες που έχω εγώ βράστα. και πολύ φοβάμαι μην τυχόν απο αυτά που μου λέτε δεν γίνω τελικά καλο πρότυπο για το παιδί μου :confused:

    Αν και δεν συμφωνω με τη βια....να αγιασει το χερι σου!Της χρειαζονταν!

    Κι εμας στο δημοτικο ο διευθυντης μας χτυπουσε με τη βιτσα!Αλλα οι γονεις μας μοκο...Τι να πω!?

    Μια χαρα προτυπο θα εισαι μην ανησυχεις,φαινεται να εχεις διαθεση να το ψαχνεις και αυτογνωσια οποτε θα ψαχνεις να βρισκεις το καλυτερο γιατο παιδι σου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αν και δεν συμφωνω με τη βια....να αγιασει το χερι σου!Της χρειαζονταν!

    Κι εμας στο δημοτικο ο διευθυντης μας χτυπουσε με τη βιτσα!Αλλα οι γονεις μας μοκο...Τι να πω!?

    Μια χαρα προτυπο θα εισαι μην ανησυχεις' date='φαινεται να εχεις διαθεση να το ψαχνεις και αυτογνωσια οποτε θα ψαχνεις να βρισκεις το καλυτερο γιατο παιδι σου![/quote']

     

    μακάρι.. εύχομαι να γίνουν όπως τα λες

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    m4ri4 πρεπει να μαθεις τι εγινε.. Τα παιδακια σε αυτη την ηλικια δεν εχουν ακομη πληρη αισθηση του χρονου. Ειναι αλλο να την χτυπανε συστηματικα και αλλο να την εσπρωξε καποιο (καταλαθος ή εξ επιτιδες).

    Ο μεγαλος μου γιος ηταν επθετικος την πρωτη χρονια μεχρι να μαθει να επικοινωνει. Δεν χτυπαγε ομως χωρις λογο... Τσακωνοταν για να παρει το παιχνιδι που ηθελε ή για να παιξει με το παιδακι που ηθελε. Δεν χτυπαγε πχ οποιο παιδακι περναγε απο μπροστα του..

     

    Σκηνικο φετινο τωρα. Τρεχει σαν παλαβος στην αυλη και πευτει πανω σε ενα κοριτσακι. Ο δικος μου επεσε και χτυπησε και φανταζομαι και το κοριτσακι. Μπηκε τιμωρια ο γιος μου γιατι ετρεχε. Οχι γιατι χτυπησε το αλλο παιδακι γιατι αυτο ετυχε.

     

    Αν ειναι κατι που γινεται συνεχεια και απο τα ιδια παιδακια τοτε πρεπει να μιλησεις στην δασκαλα...


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα κορίτσια,

    συμφωνώ με όλες, και εγώ όλα αυτά είχα κ έχω στο μυαλό μου. Καταρχήν τα παιδάκια εκδηλώνουν επιθετικότητα σε αυτή την ηλικία στην προσπάθειά τους να κοινωνικοποιηθούν. Μεγάλωσα την κόρη μου μέχρι τώρα να λύνει τις διαφορές της με συζήτηση και αποδοκιμάζω πάντα συμπεριφορές βίας. Αυτό όμως δεν γίνετε σε όλες τις οικογένειες. Υπάρχουν γονείς που, να το πω ωμά, χτυπάνε τα παιδιά με αποτέλεσμα το παιδί να μαθαίνει ότι αυτός είναι τρόπος που λύνουμε τις διαφορές μας. Η Σοφία όταν βρίσκετε με τις φίλες της το μόνο επιθετικό που κάνει είναι να τραβάει το παιχνίδι από το άλλο παιδάκι και να λέει είναι δικό μου, πάρε το άλλο εσύ, δεν στο δίνω αυτό κλπ. Και δεν μου έχει κάνει παράπονα ποτέ ότι την χτύπησαν άλλα παιδιά. Για αυτό και τώρα ήταν η πρώτη φορά και δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς να την συμβουλεύσω να κάνει, πέρα από το να το λέει στην δασκάλα. Και πάλι όταν μου το είπε, δεν το είπε καθόλου σαν παράπονο και δεν έδειχνε να την στεναχωρεί αυτό το θέμα.

    Είναι αρχή ακόμη και το καταλαβαίνω, απλά η δασκάλα καλό είναι για να προσαρμοστούν τα παιδάκια κ να εξαλείψει τέτοιες συμπεριφορές για να μην γίνουν μόνιμες, πρέπει να οργανώνει δραστηριότητες για τα συναισθήματα. Να γνωρίσουν τα παιδιά τα συναισθήματα τους και τι να κάνουν σε κάθε περίπτωση... Υπάρχουν και πολλά ωραία παραμυθάκια για τα συναισθήματα. (είμαι νηπιαγωγός)

    Για το δικό μου το παιδάκι με ενδιαφέρει να μην γίνει μόνιμο θύμα και δεν πρόκειται να αφήσω να συμβεί κάτι τέτοιο.

    Πιστεύω είναι νωρίς ακόμη να μιλήσω στην δασκάλα.. Ευχαριστώ όλα τα κορίτσια που είπατε τις γνώμες σας, έχω διαβάσει κ άλλα παρόμοια θέματα.

    φιλάκια σε όλες!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο γιος μου τις προάλλες μου είπε ότι ένα παιδάκι στο διάλλειμα τον έπιασε από το λαιμό, τον κλώτσησε στα πόδια και τον ρωτούσε "είσαι μωρό ρε;". Στην αρχή δεν τον πίστεψα γιατί λέει και πολλά ψέματα τώρα τελευταία, αλλά μου έλεγε και λεπτομέρειες και μετά διαπίστωσα ότι είχε δυο γρατζουνιές-νυχιές στο λαιμό!!! Πάει στο προνήπιο, πρώτη φορά σχολείο και έχει και μια "φοβία" με τα παιδάκια γενικότερα. Το επισημάναμε στις νηπιαγωγούς και είπαν ότι μίλησαν με το άλλο παιδάκι. Μετά από δυο μέρες ξανάγινε μια φάση (ούτε αυτήν την αντιλήφθηκαν οι δασκάλες), την οποία είδε ο σύζυγος(εκπαιδευτικός κι αυτός) διότι το σχολείο του είναι δίπλα στο νηπ/γείο. Όταν σχόλασε ο μικρός το επεσήμανα ευγενικά στην κυρία του, αλλά μετά πήγε και ο άντρας μου και τους έκραξε ότι δεν δίνουν την απαραίτητη προσοχή. Η άποψη της νηπ/γού είναι να λυθεί το θέμα εντός του σχολείου αλλά ο άντρας μου διαφωνεί κάθετα και θα ψάξει τους γονείς του άλλου παιδιού το οποίο είναι μάλλον αλβανικής καταγωγής. Εγώ είμαι αντίθετη στο να παρέμβουμε στη δουλειά των νηπ/γων όπως δεν μας αρέσει να παρεμβαίνουν άλλοι στη δική μας δουλειά, αλλά δυο φορές το ίδιο λάθος....και όταν μάλιστα το βλέπεις με τα μάτια σου...


    vChmp3.png IkwYp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ο γιος μου τις προάλλες μου είπε ότι ένα παιδάκι στο διάλλειμα τον έπιασε από το λαιμό, τον κλώτσησε στα πόδια και τον ρωτούσε "είσαι μωρό ρε;". Στην αρχή δεν τον πίστεψα γιατί λέει και πολλά ψέματα τώρα τελευταία, αλλά μου έλεγε και λεπτομέρειες και μετά διαπίστωσα ότι είχε δυο γρατζουνιές-νυχιές στο λαιμό!!! Πάει στο προνήπιο, πρώτη φορά σχολείο και έχει και μια "φοβία" με τα παιδάκια γενικότερα. Το επισημάναμε στις νηπιαγωγούς και είπαν ότι μίλησαν με το άλλο παιδάκι. Μετά από δυο μέρες ξανάγινε μια φάση (ούτε αυτήν την αντιλήφθηκαν οι δασκάλες), την οποία είδε ο σύζυγος(εκπαιδευτικός κι αυτός) διότι το σχολείο του είναι δίπλα στο νηπ/γείο. Όταν σχόλασε ο μικρός το επεσήμανα ευγενικά στην κυρία του, αλλά μετά πήγε και ο άντρας μου και τους έκραξε ότι δεν δίνουν την απαραίτητη προσοχή. Η άποψη της νηπ/γού είναι να λυθεί το θέμα εντός του σχολείου αλλά ο άντρας μου διαφωνεί κάθετα και θα ψάξει τους γονείς του άλλου παιδιού το οποίο είναι μάλλον αλβανικής καταγωγής. Εγώ είμαι αντίθετη στο να παρέμβουμε στη δουλειά των νηπ/γων όπως δεν μας αρέσει να παρεμβαίνουν άλλοι στη δική μας δουλειά, αλλά δυο φορές το ίδιο λάθος....και όταν μάλιστα το βλέπεις με τα μάτια σου...

     

    καλυτερα να μην ανακατευτει ο αντρας σου αλλα οι νηπιαγωγοι να μιλησουν στους γονεις.ειναι κ λογικο να μην βλεπουν τα παντα.πολυ συχνα τα ζωηρα παιδια κανουν κατι οταν δεν ειναι μπροστα κανεις

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγω για να μην επαναλαμβανω οσα εχουν πει τα κοριτσια, λεω πως σε γενικες γραμμες συμφωνω με ολες. θελω ομως να σχολιασω μια δηλωση που με ενοχλησε και παρολο που την πρωτη φορα που το διαβασα δεν θελησα να σχολιασω γιατι οκ ο καθενας εχει την αποψη του, αυτη τη φορα αποφασισα να το σχολιασω απλα και μονο για να δειξω την αλλη πλευρα.

    διαβασα λοιπον αυτο:

     

    Εγώ πάντως αν το έκανε αυτόάλλη μάνα στο παιδί μου θα αντιδρούσα άσχημα (δεν ξέρω πώς, αλλά θα ΄ξηταν άσχημο)..... Κανένας ξένος δεν έχει δικαίωμα να πειθαρχεί και να διαπαιδαγωγεί το παιδί άλλου.

     

    και αναρωτιεμαι τωρα εγω...μηπως αυτη η συμπεριφορα των γονιων να αντιδρουν σε καθε παρεμβαση τριτου ως προς το παιδι τους, καλλιεργει στα παιδια το θρασσος για το οποιο πολλοι παραπονιουνται?

    οταν τα παιδια βλεπουν πως οι ιδιοι οι γονεις δεν δεχονται κουβεντα για τη συμπεριφορα του παιδιου τους απο αλλους, πως μπορει τα ιδια, οταν επιχειρησει ενας τριτος να τους μιλησει, να το ακουσουν και να δεχτουν ηρεμα την παρεμβαση του?

    εγω για παραδειγμα μεγαλωσα μεν με τον τροπο που θεωρουσαν σωστο οι γονεις μου αλλα μεσα σ αυτα που μου εμαθαν ηταν και το να σεβομαι τους αλλους. οποιος ιαν ηταν αυτος. ειτε γονιος αλλου παιδιου ειτε δασκαλος ειτε γειτονας.

    αν μου εκανε καποιος παρατηρηση τη δεχομουν σαν να μου την εκαναν οι γονεις μου.και σεβομουν ολους τους μεγαλους.

    αυτη η συμπεριφορα πλεον αρχιζει να εκλιπει απο τα σημερινα παιδια.

    τους κανει παρατηρηση καποιος (και δεν μιλαω για μαλωμα αλλα για παρατηρηση)και εχουμε αυτο το αποτελεσμα που αναφερει η polina26 (τα ποιάνεις τα ρωτάς ήρεμα γιατί το κάνουν και αν δεις ότι σε κοροιδεύουν (μου έχει τύχει αυτό πλάκωσαν στο ξύλό κάτι παιδάκια το ανηψάκι μου και όταν τα ρώτησα γιατί το κάνατε μου λένε και εσύ τώρα τι θες?? και ήταν 5 χρονών)

     

    το ιδιο σκηνικο επαναλαμβανεται και με τις δασκαλες και αργοτερα σαν ενηλικες γινονται θρασυς και αγενεις. πιστευω πρεπει σαν γονεις να μαθαινουμε στα παιδια να σεβονται και πρωτα πρωτα δινοντας παραδειγμα οι ιδιοι...γιατι αυτα τα παιδια που δεν εχουν μαθει να σεβονται τιποτα και κανεναν, αυτα ειναι που στα σχολεια κανουν φασαριες και χτυπανε παιδακια κατ επαναληψιν.

     

    η αποψη που εξεφρασε το emmaki και η σταση που υποστηριξε πιστευω θα ηταν σωστη μονο αν ηταν οι μοναδικοι κατοικοι στη γη και δεν συναναστρεφονταν κανεναν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγω που εχω παιδακια και απο τις 2 πλευρες τι να κανω? Να αφησω να μαλωσουν ξενοι το δικο μου και να μαλωσω εγω το ξενο???

    Νομιζω οτι οταν κατι συμβαινει στο σχολειο το σχολειο πρεπει να κανει την πρωτη κινηση αλλιως ασχετα με το αν μαλλιοτραβουνται τα παιδια θα μαλλιοτραβηχτουν οι μαμαδες..

    Ειναι αλλο οταν ειμαστε στην παιδικη χαρα και καποιος πειραξει το παιδακι μας και αλλο στο σχολειο που δεν ειμαστε και μπροστα για να δουμε τι ακριβως εγινε.

    (και να αναφερω οτι σας ζηλευω που βγαζεται ακρη απο αυτα που σας λενε γιατι εμενα για το ιδιο συμβαν ο καθενας απο τους δυο μου δινει διαφορετικη εικονα)


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    1 προχτες μου λεει η κορη μου οτι ενα παιδακι στο σχολειο την χτυπησε και αυτην και την φιλη της:mad::-x:evil: Ανεβαζω πιεση εγω , πηγαινω στην δασκαλα της και μου λεει οτι το ξερει.Εγω καγκελο:shock: Διοτι η κορη μου ειπε εχτες και προχτες και ξερει τις εννοιες των ημερων , οποτε την ξαναρωτα η δασκαλα το ιδιο παιδακι κοριτσι μου σας χτυπησε ξανα??? και λεει η δικια μου ναι. Στο παιδακι εχει γινει παρατηρησει και απο την δικια μας δασκαλα αλλα και απο τις αλλες και χτυπαει γενικα οποιον βρει. Και λεω εγω τωρα. Τι πρεπει να κανω ??? Μπορω να ζητησω της απομακρυνση του συγκεκριμενου παιδιου απο το σχολειο??? Εγω στο παιδι μου τι να πω??? Δωσε και εσυ ξυλο??? και ακομα δεν αρχισε το σχολειο

    2 μετα απο ολα αυτα το συζηταμε με την αλλη δασκαλα και διαπιστωνω οτι και μεσα στην ταξη μας γινεται ενας χαμος. Δασκαλες που προσπαθουν να επιβληθουν με τις φωνες, παιδακια που τσιμπανε, παιδακια που χτυπανε, δασκαλες που πιεζουν τα παιδια να φανε ολο το φαγητο κλπ. Ενα μπαχαλο μου φαινετε σε σχεση με περισυ που ειχαμε δυο πολυ ηρεμες κυριες. Εγω τι να κανω?? τι ναπω οταν μου λεει οτι οι κυριες φωναζουν ,και τους πιεζουν να φανε το φαι, να κοιμηθουν κλπ???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μα .... στον παιδικό και στο νήπιο δεν είναι που θα μάθει το παιδί να ελέγχει το θυμό του, να εκφράζεται με μη βίαιους τρόπους και από την άλλη να μην ανέχεται τη βία, να διεκδικεί το δίκιο του κλπ κλπ?

    Δεν το ξέρετε ότι τα 4χρονα 'τσακώνονται' και 'δέρνονται'? Γιατί να 'μαλώσω' ένα ξένο παιδάκι, αφού ξέρω ότι το δικό μου, σε ένα άλλο περιστατικό μπορεί, ίσως και από ενθουσιασμό, να σπρώξει. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να παίζουν μαζί, δεν είναι αυτός ο στόχος. Αντί να μαλώσω το ξένο, μπορώ να τα πάρω και τα δύο και να τα βάλω να παίξουν μαζί. Αν συστηματικά μερικά παιδάκι σπρώχνουν και χτυπάνε το παιδί μου, θα μιλήσω με τη δασκάλα. Ισως να πρέπει να κάνει δουλειά και το παιδί μου στην αυτοπεποίθησή του.

    Μιλάτε για 4χρονα σαν να είναι έφηβοι!

     

    Δεν μιλάω εκ του ασφαλούς. Κι εμένα μου ερχόταν δύο τρεις μέρες με τα μούτρα κατεβασμένα από το Φίλιππο. Τον ψάρεψα και κατάλαβα ότι ήταν πάνω στο παιχνίδι. Μίλησα με την δασκάλα να τους προσέχει και τελείωσε. Είναι δυνατόν να τα 'πάρω' με το Φίλιππο, δηλαδή το 4χρονο, που πάνω στο παιχνίδι χτύπησε το γιο μου? ΤΩΡΑ μαθαίνουν να παίζουν.

    Δείξτε λίγη ανοχή, ποιος ξέρει κάποια στιγμή μπορεί να χρειαστεί να δείξουν ανοχή και στα δικά σας παιδιά (πχ. δεν με παίζουν γιατί χάνω στο τρέξιμο, δεν με θέλουν στην ομάδα τους γιατί δεν είμαι καλός στα μαθηματικά).

    Τα παιδιά που είναι στην ίδια τάξη αγαπιούνται. Αν είμαστε εχθρικοί προς τους φίλους τους, δεν κάνουμε καλό στα δικά μας παιδιά, δεν τους επιτρέπουμε να λειτουργήσουν ως ομάδα. Αυτά τα ολίγα από μία μαμά που είχε την εμπειρία και των δύο πλευρών!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα