Ψυχολογια στα ταρταρα !!!!

[Ιοκάστη_]

Σημερα ειναι σιγουρα η χειροτερη μερα της εγκυμοσυνης μου !!!!

Η ψυχολογια μου ειναι τοσο χαλια που απ το πρωι με το παραμικρο ξεσπαω σε κλαμματα. Νιωθω χοντρη και ασχημη και πως ο αντρας μου δεν με θελει πια ( οχι πως δεν με αγαπαει - τρεχει ο καημενος και μου κανει ολα τα χατιρια και προσπαθει να μου φτιαξει την διαθεση ), αλλα πως ετσι οπως εχω φουσκωσει δεν νιωθει ελξη πλεον για μενα.

Φοβαμαι για το αυριο με ολες αυτες τις περικοπες ( με το ζορι τα βγαζουμε περα τωρα με τραπεζες και λογαριασμους, με το μωρο τι θα γινει ??? ). Εχουμε αγχωθει και οι δυο υπερβολικα γιατι ο μισθος του αντρα μου ειναι πλεον ο μισος, κι εγω κανω ιδιεταιρα και φετος θα ειναι ακομα πιο δυσκολο να βρω μαθητες που θα δεχτουν να χασουν εναν μηνα απ την χρονια τους!!! Αναγκαστηκαμε μεχρι και να αλλαξουμε γιατρο, γιατι η γυναικολογος μου συνεργαζεται μονο με κλινικη και δεν εχουμε 2 χιλιαρικα για πεταμα.

Και πανω σ'ολα αυτα η πεθερα μου μπηκε στο νοσοκομει για ομφαλοκηλη και της βρηκανε εναν ογκο στην ωοθηκη και πρεπει να κανει αφαιρεση ( η βιοψια δεν βγηκε ακομα).

Ειναι η πρωτη φορα που ακομα και το μωρακι μου που κλωτσαει δεν καταφερνει να με ανεβασει λιγακι. Και νιωθω τυψεις και για αυτο το πλασματακι που δεν μου φταιει σε τιποτα και εγω το επιβαρυνω με ολη την μιζερια μου !!!

Ξεκινησε με τοση χαρα αυτη η εγκυμοσυνη, πραγματικα το θελαμε πολυ και οι δυο, αλλα καθε μερα οι καταστασεις χειροτερευουν. Ολοι μου λενε "μην σκεφτεσαι τιποτα, προσπαθησε να απολαυσεις την εγκυμοσυνη σου" κι εγω φρικαρω ακομα περισσοτερο, τι νομιζουν οτι ειμαι, ρομποτ να κλεισω τον διακοπτη ??????

 

Κοριτσια (και αγορια) ζηταω την βοηθεια σας, πως να το αντιμετωπισω ολο αυτο?? Ελπιζω πως μια νεα οπτικη γωνια καποιου που δεν ειναι μεσα στο προβλημα να με κανει να το δω απο αλλη πλευρα....

[puzzle]

Ιοκάστη μου, καταλαβαίνω απόλυτα τις ανησυχίες και τα άγχη που έχεις και αυτό δείχνει και έναν άνθρωπο ευαίσθητο απέναντι στα κοινωνικά προβλήματα και υπεύθυνο απέναντι στη νέα ζωή που θα φέρει στον κόσμο.

Όμως, αν και δεν μεγαλώνω παιδί αλλά συναναστρέφομαι καθημερινά τον ανηψιό μου από τη μέρα που γενήθηκε έως σήμερα που είναι 4ων, θέλω να σου πω ότι ένα παιδί για να έχει όμορφα παιδικά χρόνια και για να είναι χαρούμενο κι ευτυχισμένο, μόνο λούσα δεν θέλει... Η αγάπη το θρέφει, η αγάπη το μεγαλώνει, η αγάπη σας θα το κάνει να χαμογελάει και να νιώθει ασφάλεια.

Αν κανονίζαμε τη ζωή μας σύμφωνα με τις κοινωνικές συνθήκες, δεν θα κάναμε τίποτα απολύτως... Σαφώς και δεν λέω να τις αγνοούμε, όπως επίσης δεν γίνεται να μη μας επηρρεάζουν, αλλά ας μην αφήνουμε να μας πάνε πίσω και να καθορίζουν τόσο πολύ την καθημερινότητά μας.

 

Είναι κρίμα να έχεις το μωράκι σου στην κοιλίτσα σου και να μην απολαμβάνεις το θαύμα που συντελείται μέσα σου!

Άφησε τον άντρα σου να σε στηρίξει και όλα θα πάνε καλά...

[Ιοκάστη_]

Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια puzzle !! Εκλαψα παλι διαβαζοντάς τα αλλα αυτην την φορα ηταν απο συγκινηση .

Μακαρι να ημουν πιο ψυχραιμη σαν εσενα, σιγουρα θα το προσπαθησω ομως

[ANGEL FACE]

Ιοκάστη_ διαβασα αυτα που γραφεις και εν μερη σε καποια που γραφεις ειναι σαν να βλεπω τις σκεψεις μου ανα διαστηματα..! τωρα μπαινω 38η βδομαδα και περιμενω την ζουζουνιτσα μου πως και πως αλλα ανα διαστηματα ειχα και εγω τετοιες σκεψεις και τα εβλεπα ολα μαυρα τριγυρω μου και οτι δεν με γεμιζε τιποτα..ξεσπαγα και εγω σε κλαμμα,δεν ηθελα να βλεπω καποιες μερες κανενα,ουτε να ακουω τους αλλους που μου ελεγαν το κοντο και το μακρυ τους σε καθημερινη βαση ο καθενας,ουτε ακυρα πραγματα απο συγγενικα προσωπα να ανεχομαι..ειχα φτασει σε σημειο να μην θελω να σηκωνω το τηλ.,ενιωθα οτι μπουχτηζα απο αυτα..απλα το μονο που ηθελα ηταν να φευγω για να ηρεμησει το κεφαλι μου και να πηγαινω να περπαταω..αυτο ηταν το μοναδικο πραγμα που με βοηθησε απο καθε τι ανασφαλη και κακη σκεψη σε συνδιασμο με μουσικη.!Λοιπον,για να μην σε κουραζω θα σου πω να κανεις κατι το οποιο θα διωξεις καθε τι κακη ενεργεια και σκεψη οχι για να χαρεις την εγκυμοσυνη σου οπως σου λενε και μου λεγανε και εμενα αλλα για να νιωθεις πρωτα εσυ καλα,ηρεμα,γαληνια μεσα σου ωστε να σε νιωθει και το μωρακι σου το ιδιο καλα..κανε κατι το οποιο θα σε βοηθαει να βρισκεσαι σε ηρεμια και διωχνε καθε τι αρνητικο λοιπον!! το επομενο δακρυ σου ευχομαι να κυλισει απο χαρα μοναχα!!