Recommended Posts

    Με τον Σπύρο είμασταν 8 χρόνια μαζι και 2 παντρεμένοι. Κάπου εκεί μας ήρθε ένα φλας να κάνουμε παιδί. Ελα όμως που το παιδί δεν έφαγε το ιδιο φλας με μας :lol::lol: Περιμέναμε 8 μήνες ώσπου στις διακοπές έγινε το απίστευτο. Εμεινα εγκυος!!!!!!! Δεν θα ξεχάσω ποτέ την στιγμή που το τεστ βγήκε (επιτέλους) θετικό! Το χαζευα κανα 5 λεπτο και έλεγα ΕΙΜΑΙ ΕΓΚΥΟΣ

    ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ????????????? :shock:

    Σήμερα ο Σταμος μου είναι 2 χρονων (αυριο έχει γεννεθλια η ζωη μου) και εγω είμαι παλι εγκυος στον 4ο μήνα . Δέν ήταν στο πρόγραμμα αλλα ήξερα 2 μέρες πριν την καθυστέρηση ότι είμαι εγκυος . Επαθα σοκ γιατι ήξερα οτι θα περνουσα δυσκολες ψυχολογικες καταστασεις (πριν 20 μερες εχασα τον πατερα μου απο καρκινο) . Παρ ολα αυτα είμαι τρισευτυχισμένη και περιμένω πως και πως να γεννηθεί το αλλο ζουζουλο...(εννοείται οτι έχω την ιδια και μεγαλύτερη αγωνία να γεννηθεί καλά....... :):)


    .png

    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εμείς το είχαμε προγραμματίσει. Ένα μήνα πριν το γάμο ξεκινήσαμε τις ελέυθερες επαφές και πέντε μήνες μετά έμεινα εγκυος! Η αλήθεια είναι οτι ξεκινήσαμε τηνπροσπάθεια αμέσως γιατί πάντα είχα το φόβο οτι θα ήταν δύσκολο για εμένα να συλλάβω λόγω καθόλου σταθερού κύκλου. Να φανταστείτε οτι τελευταία φορά που είχα περίοδο ήταν τον Ιούνιο, Ιούλιο παντρεύτηκα και αρχές Οκτώβρη έγινε μάλλον η σύλληψη. Οπότε το γεγονός οτι πριν γιορτάσουμε την πρώτη επέτειο του γάμου μας θα έχουμε στην αγκαλιά μας το γιο μας για μένα είναι ένα μικρό θαύμα!!!


    1129517.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ πάλι από τα 15 κοιτουσα βρεφικά ρουχα και ήθελα μωράκι, επαιζα πάντα με τα παιδάκια, τους αντρες τους (εκτος απο τα συναισθματα και το ταιριαγμα φυσικα) εκρινα και με βαση αν θα γινοταν καλοι οικογενειαρχες , δεν σκεφτομουν ποτε ως βαρος τις ευθυνες ενος μωρου, ελιωνα στην σκεψη να εχω το δικό μου παιδι , μέχρι και καριερα δεν θελησα να κάνω γιατι θεωρώ τον εαυτο μου "της οικογενειας"...Βέβαια και επιπολαιη δεν ήμουν οποτε τελειωσα το πανεπιστημιο στα 4 χρόνια, δουλευω αλλα τεσσερα με καλουτσικο μισθό αλλα σταθερό ωραριο κοντα στο σπιτι και αφου παντρευτηκα τον Σεπτεμβριο αποφασισα οτι ειναι η ωρα :D !Ο αντρας μου μου λεει οχι ακομα :shock::shock::shock: !Τα εχασα μιλαμε!Ηθελε αλλα λεει ειμαστε μικροι ακομα(και οι 2 26) ας περιμενουμε λιγους μηνες!Τι τωρα τι σε εξι μηνες βεβαια! Ουτε ηταν και παραγγελια να ερθει οποτε το θελουμε(τώρα μπορεί να μου έκανε και πλακα που το σκεφτομαι)Το συζητησαμε ομως,του ειπα οτι ειμαι ετοιμη κι οποτε θελησει (με ξερει βεβαια και 12 χρονια απο την καλη κι απο την αναποδη και ειμαστε μαζι 5 χρονια) να κανει αυτος το βημα!Κι ετσι το Νοεμβριο εκοψε απο μονος(Εκανα και καποια μικρη πλυση εγκεφάλου ισως :oops::oops::oops: ) τις προφυλαξεις και προεκυψε το μωρακι απο τον πρωτο μηνα!Ειμαι πιο ευτυχισμενη απο ποτε και ανυπομονουμε και δυο πλεον να κρατησουμε στα χερια μας την κορη μας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η ΒΙΚΟΥΛΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΑΡ' ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΕΝ ΕΥΝΟΟΥΣΑΝ. ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΜΕΙΝΑ ΕΓΚΥΟΣ ΕΝΩ ΕΠΑΙΡΝΑ ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΠΤΙΚΑ ΧΑΠΙΑ, ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ... ΜΟΝΟ ΕΙΧΑΜΕ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟΠΟΙΟΥΣΑΜΕ. ΕΓΩ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ ΑΚΟΜΑ. ΠΑΡ’ OΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΗΚΑΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΜΗΝ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ, ΕΓΩ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΙΧΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΜΑΝΟΥΛΑ ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΔΕΝ ΕΝΟΙΩΘΕ ΕΤΟΙΜΟΣ. ΕΙΜΑΙ ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΓΙΑΤΙ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ. ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΗΚΕ ΠΟΛΥ, ΤΕΛΕΙΩΣΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ ΟΛΑ ΚΥΛΑΝΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΟΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑΜΕ. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΗΡΘΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΚΙΟΛΑΣ ΜΗΝΑ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΙ... ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΙΣΧΥΡΑ ΓΟΝΙΔΙΑ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΕΣΤΑΤΟ.


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η δική μου ιστορία είναι κάπως ,μυστηριωδώς ,παράξενη.Οταν γνωριστήκαμε με τον άντρα μου συζήσαμε από την πρώτη στιγμή και φαινόταν το πράγμα οτι θα πήγαινε σοβαρά-παρά τις δικές μου επιφυλάξεις.Από την πρώτη κιόλας στιγμή ο Βασίλης μου είπε οτι δεν χρειάζεται να ''προσέχουμε'' ,γιατι στο παρελθον οι εξετάσεις του και τα σπερμοδιαγράμματά του έδειχναν χαμηλή κινητικότητα και ογιατρός του είχε πει πως θα αποκτήσει παιδί ΜΟΝΟ με εξωσωματική!Για κάποιο παράξενο λόγο δεν τον πήρα ποτε στα σοβαρά και επέμενα πως πρέπει να παίρνουμε προφυλάξεις γιατί ''εγώ ,σίγουρα θα μείνω έγκυος''!Αυτός ,όμως επέμενε -και το πίστευε!-πως δεν μπορεί να με αφήσει έγκυο και τελικά ήρθε ένας μήνας όπου εγώ ενέδωσα και ''χαλάρωσα'' τα λουριά.Ημουν,όμως ,ήδη σίγουρη για αυτά που ένιωθα και πως ήμουν με τον άντρα της ζωής μου,που δεν με ενδιέφερε,ό,τι και να συνέβαινε στην πορεία!Ημουν έτοιμη και ψυχολογικά πως κάποια στιγμή,όταν το αποφασίζαμε ,θα κάναμε προσπάθεια με εξωσωματική!

    Ενα μήνα μετα,Πάσχα στην Κωνσταντινουπολη,πάμε σε ένα απ'αυτά τα cafe που σου λένε και τον καφέ,καθαρά για χαβαλέ,να κάνουμε και κανένα ναργιλέ.

    Πάω πρώτη εγώ, και αφού η τουρκάλα μου λέει τα περί της δουλειάς μου(που μου τα βρήκε σωστά!),με κοιτάζει και με ρωτάει ''βλέπω ένα μωρό'',''θα έρθει όπου να'ναι,είναι μπροστά σου'' :shock: της απαντώ ''μπα! δεν νομίζω'', και τότε σκέφτομαι πως έχω 2 μέρες καθυστερηση και της το λέω αυθόρμητα και αυτή μου απαντά ''είσαι έγκυος,αλλά δεν μπορώ να σου πω ακόμα το φύλο του παιδιού γιατί είναι πολύ νωρις''! :shock::shock:

    Μουδιασμένη,επιστρέφω στο τραπέζι χωρις να πώ τίποτα στο Βασίλη και την επόμενη μέρα(Τρίτη) πετάμε για Αθήνα.Πέρασα 2 μέρες μέσα στην αγωνία και πέμπτη πρωί-πρωί,πετάγομαι από το κρεβάτι,πάω στο φαρμακείο και παίρνω τεστ.Ούπς!θετικό!Δεν το πίστευε κανείς!

    1 χρόνο μετά,έχω μια υπέροχη κόρη και έναν σύζυγο που λιώνει και για τις δύο μας ,μια ευτυχία που νομίζω πως είναι πραγματική ευλογία από το θεό! :D


    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Έχω 2 αδελφές και έχουμε ένα χρόνο διαφορά μεταξύ μας. Εγώ είμαι η μεσαία. Η μεγάλη μου αδελφη παντρεύτηκε το 2003 και αμέσως ξεκίνησαν προσπαθειες για παιδί- τους πήρε ένα χρόνο και δυο μήνες μέχρι να τα καταφέρουν-δεν είχαν πρόβλημα υγείας κανένας τους, απλά το άγχος είχε καταβάλει τις προσπάθειες. Μόλις ηρεμησαν έμεινε εγκυος επιτέλους. Γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι ανήμερα Χριστουγέννων σε δίσεκτο έτος και Σαββατογεννημένο!

    Εγώ παντρεύτηκα το 2005 και γενικά δεν ήμουν "ζεστη" με το θέμα παιδιού- Οι γονεις μου με παρότρυναν συνεχώς απλα με τον αντρα μου δεν είμασταν σε φαση ακόμα. Καποια στιγμη όταν εκλεισα τα 31 (πέρσυ το σεπτέμβριο) είπα στον άντρα μου ότι πρέπει να ξεκινήσουμε γιατί ακούμε τόσα πολλά για ζευγάρια που προσπαθούν και δυσκολεύονται....του είπα: Ποιός ξέρει εάν εμεις ζοριστούμε ή όχι και γενικά πόσο χρόνο θα μας πάρει. Ετσι τον έπεισα.

    Ξεκίνησαμε τις προσπάθειες τον περασμένο Νοέμβριο, το Δεκέμβριο μου ήρθε η περίοδος και μετά δεν μου ξαναήρθε! Πιάσαμε σχεδόν αμέσως!

    Η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενα τόσο γρήγορα. Η χαρά των γονιών μου απερίγραπτη! Βέβαια ένιωσα κάπως άβολα να το ανακοινώσω στην αδελφή μου, η οποία ζορίστηκε τόσο πολυ, ενώ εγώ καθόλου.... Ευτυχώς όλα βαίνουν καλά μέχρι στιγμής και μόλις πριν από πέντε μέρες μάθαμε το φύλο του παιδιού.....είναι αγόρι! Επιτέλους θα μπεί ένα αγόρι στην οικογένεια του πατέρα μου ( 3 κορές και μια εγγονή....τώρα περιμένει πως και πως τον εγγονό του!) :!: Αναμένουμε με ανυπομονησία τον Σεπτέμβριο......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και σε μας και στις δύο εγκυμοσύνες δεν έτυχε αλλά πέτυχε αφού το θέλαμε πολύ και είχαμε αποφασίσει από την αρχή αν πήγαιναν όλα καλά να κάνουμε δύο παιδάκια χωρίς πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας το ένα από το άλλο. Και στις δύο περιπτώσεις σταματήσαμε να προσέχουμε και μετά από καποιους μήνες άρχισα να φουσκώνω...

     

    Απλώς το δεύτερο μας βγήκε διπλό!

     

    Αυτό ήταν μια σχετική κεραμίδα γιατί ούτε εν γνώση μας κληρονομικότητα υπάρχει ούτε είχα πάρει ποτέ φάρμακα ή ορμόνες! Παρά το σοκ που πάθαμε ήταν ότι καλύτερο μας συνέβη ποτέ μαζί βέβαια και με τη γέννηση του Θανούλη μας.

     

    Το σκορ στο σπίτι μας είναι 3-2 υπέρ των γυναικών!


    Ελίνα, μαμά του Θάνου-22/8/2003, της Εύας και της Χριστίνας (ομοζυγωτικά δίδυμα)-15/6/2006!

    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ κορίτσια είχα μια πολύ καλή σχέση με τον Σταμάτη...4 μήνες..στα μέλια!!!

    Εμείνα εγκυος ...Επεσα απο τα συννεφα γιατι δεν μου είχε βγει το μητρικο ενστικτο και ουτε ηξερα αν ήθελα παιδι...

    Φυσικά τωρα αν εξαιρεσουμε τον φοβο της γεννας, ειμαι πολυ ευτυχισμενη και πολυ τυχερη πιστευω που καταφερα χωρις κόπο στην ηλικιά μου να μεινω εγκυος..

    Αναγκαστικα παντρευτηκα..αλλα ευτυχως ειμαι πολυ ερωτευμενη ακομα... :oops:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Παντρέυτηκαμε με τον Βαγγέλη το 2005 μετά από σχέση 5 ετών και αντισυλληπτικά χάπια. Μετά το γάμο σταμάτησα τα χάπια και ξεκινήσαμε προσπάθειες. Τον Ιούνιου του 06 έμεινα μετά από πολύ άγχος έγκυος αλλά το έχασα στις 8 εβδομάδες (απο την αρχή δεν είχε καλή ανάπτυξη). Ο γιατρός μου είπε να περιμένουμε 4-5 μήνες πριν ξαναπροσπαθήσουμε και έτσι αποφασίσαμε πρωτοχρονιά να πάμε στο πήλιο...

    Πάμε την πρώτη μέρα στο χιονοδρομικό και έχω ατύχημα!!! :roll:

    Ρήξη χιαστών, έσω πλάγιου και μηνίσκου...

    Χειρουργήθηκα στις 28 Ιανουαρίου και στις 3 φεβρουαρίου αδιαθέτησα για τελευταία φορά. Αν και είχα έντονους πόνους λόγω του χειρουργείου είμαι κατά των φαρμάκων και απο την πρώτη ημέρα που αδιαθέτησα έκοψα όλα παυσίπονα και τα φάρμακα. Το ένστικτο...

    Έτσι λίγο η ξεκούραση, λίγο η χαλαρότητα (δεν προσπαθούσαμε λόγω του γόνατος) λίγο η βαραμάρα όλη μέρα μόνη στο σπίτι χωρις να μπορώ να κάνω τίποτα προέκυψε το Baby...


    Τα καλυτερα ερχονται...

    2sgpp2.pngn2LTp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Με τον αγαπημένο μου είμασταν πολλά χρονια φιλοι. Όταν τελικά υπήρξε ξαφνικός έρωτας και γιναμε ζευγάρι είμασταν συνειδητοποιημένοι ότι αν ερχοταν ένα παιδί νωρίτερα δεν θα μας πείραζε. Κάποια προβλήματα υγειας είχαν επηρεάσει τον κύκλο μου και η γιατρός μου έλεγε ότι επηρέαζε και την γονιμότητα μου, γι'αυτό θα έπρεπε να ξεκινήσω σύντομα θεραπεία. Εντωμεταξύ στο παρελθόν ο αγαπημένος μου υπήρξε παντρεμένος αλλά δεν είχαν καταφέρει να κάνουν παιδιά, οπότε οταν άρχισε να περνάει ο καιρος - και παρότι κάναμε ελεύθερα - και δεν είδα τον πελαργό να χτυπάει την πόρτα μας, άρχισα να πιστεύω ότι δεν θα ήταν ευκολο να μείνω έγκυος...

    Λίγο πριν αρχίσω τη θεραπεία και ενώ περίμενα να ερθει η περίοδος μου ένιωσα την ανάγκη να μην βιαστώ να παρω τα χάπια (σε περιπτωση εγκυμοσύνη θα ήταν ικανά για τερατογενέσεις).Άρχισαν να περνάνε λοιπόν οι μέρες περιμένοντας τη περίοδο μου να έρθει για να ξεκινήσω.

    8 μέρες μετά και ενώ ακόμη έλεγα οτι θα έρθει - που θα παει- μια φίλη μου στο άσχετο - χωρίς να ξέρει κάτι για ολα αυτά - μου στέλνει μήνυμα και με ρωτάει "Είσαι εγκυος;"

    Έμεινα άφωνη...Όταν μιλήσαμε μου είπε ότι το ένιωσε σαν διαίσθηση, και όταν της είπα ότι έχω καθυστέρηση αλλά τη δικαιολογώ στην ασθένεια που έχω, και ότι έχει συμβεί ξανά και ξανά, με παρακίνησε να πάρω ένα τεστ.

    Στην αρχή ήμουν αρνητική.Την άλλη μέρα όμως και ενώ πήγαινα στη δουλειά μπήκα αυθόρμητα σε ένα φαρμακειο και πηρα ένα τεστ.

    Βέβαια ήμουν 100% σίγουρη ότι μέχρι το απόγευμα που θα πήγαινα σπίτι μου θα είχα αδιαθετήσει.Έλα όμως που δεν έγινε...και όταν πηγα σπίτι και έκανα το τεστ και είδα ότι ήταν θετικό ένιωσα σαν να έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μου. Ήταν κατι που δεν το περίμενα και δεν μπορούσα να αντιδράσω.Άρχισα να τρέμω ξαφνικά και δεν ήξερα σε ποιον να το πρωτοπω...Μετά από λίγο άρχισα να χαμογελάω και να πέρνω τηλέφωνα.Πρώτα στην αδερφή μου, μετά στην φίλη μου κτλ...

    Ο καλός μου θα το μάθαινε οταν θα ερχόταν το βράδυ σπίτι. Δίπλωσα το τεστ σε συσκευασία δώρου και όταν ήρθε του το έδωσα. Όταν το άνοιξε και συνειδητοποίησε και αυτός το αποτέλεσμα άρχισε να χοροπηδάει και να "μιλάει στο παιδι του".Ηταν τόσο όμορφη στιγμή...

    Τώρα διανύω τον 6ο μήνα μου, περιμένουμε τη νεραιδούλα μας και θα παντρευτούμε με το καλό του χρόνου μιας και τα διαδικαστικά του προηγούμενου γάμου του καλού μου δεν είχαν τελειώσει.

    Νιώθω πολύ χαρούμενη στην ιδέα να πηγαίνω στην εκκλησία και να έχω παρανυφάκι την κορούλα μας στο πλάι μου...:-)


    KWoB.jpgKWoBp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μετά απο 1 χρόνο σχέση με τον καλό μου,είπαμε να κάνουμε μια τρέλα....και....

     

     

    .png

     

    ....τους λατρεύω και τους δυό μου άντρες!!!!!!!


    eNortjKzUjI0MLI0M1OyBlwwFX4C1Q,,42.pngeNortjKzUjIysDCyMFKyBlwwFYMC0w,,92.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μετά από 6 χρόνια γάμου

    και 14 εξωσωματικές

    επιτέλους έρχονται τα κοριτσάκια μας 27/7/2008 :lol:

     

    ΑΞΙΑ!!!

    ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΣΟΥ!!!


    KWoB.jpgKWoBp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Προς όλες τις μέλλουσες μαμάδες που θέλουν να κάνουν παιδί και δεν έρχεται!!!

    Από το 2004 με τον σημερινό μου σύζυγο, προσπαθούσαμε να κάνουμε παιδί. Δεν ερχόταν με τίποτα. Κάναμε και οι δύο εξετάσεις, όλα καλά, αλλά εγκυμοσύνη καμία.

    Τον κορόιδευα και του έλεγα ότι το παιδί θέλει να παντρευτούμε για να έρθει!! Κι εκείνος με κορόιδευε, αλλά αποφασίσαμε να κάνουμε πολιτικό γάμο για να μείνουμε στο σπίτι μου μαζί!!

    Κι είχα δίκιο. Παντρευτήκαμε στο τέλος Απριλίου και ένα μήνα αργότερα το τεστ βγήκε επιτέλους θετικό!!

    Τώρα καμαρώνουμε τον 16 μηνών γιο μας!!

    Μαρίνα


    ZS95p3.png  hcT0p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΕΜΕΙΣ ΓΝΩΡΙΖΟΜΑΣΤΑΝ 9 ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΗΜΑΣΤΑΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ 5. ΩΣΠΟΥ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΧΑΜΑΜ ΣΤΟ ΑΓΚΙΣΤΡΟ. Ε...ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΠΙΑΣΤΗΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΟ ΑΓΚΙΣΤΡΙ. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ-ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΗΔΕΣ). ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ, ΚΑΙ ΠΟΙΟς ΞΕΡΕΙ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ ΕΓΙΝΕ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ... ΘΑ ΦΡΟΝΤΙΣΩ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ


    Dwnjp2.pngNw67p2.png

    O ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ 4/4/09

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    καλημερα νανα.και εσυ απο σερρες εισαι?διαβασα για το αγκιστρο που λες γι'αυτο και ρωταω.


    νεα ζωη....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    το θέλαμε πολύ και οι δύο και έτσι μετά το γάμο το βάλαμε μπρος :)


    [url=http://www.ticker.7910.org/eng][img]http://www.ticker.7910.org/an1cEQc0g411310MTIwZHw3OTc1MTA5MGRhfEJvdWdhdHNha29zIGlzIA.gif[/img][/url]
    [url=http://www.ticker.7910.org/eng][img]http://www.ticker.7910.org/an1cJUT0g410010MzAwMTI5NmR8NjgzMDg2MzQ1ZGF8UG9udGlrYWtpIGlz.gif[/img][/url]

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έπειτα από ελεύθερες σχέσεις 6 μηνών. Είμασταν παντρεμένοι, δεν το είχαμε προγραμματίσει, δε συζητούσαμε καν για μωρό. Απλά δεν πιστεύαμε πως θα προκύψει. 6 μήνες δε συνέβη τίποτε, τώρα θα συμβεί?? Ε, ναι, λοιπόν!! Τότε που δεν το περιμένεις συμβαίνει!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    θα παντρευόμασταν μετά από ένα μήνα και ήμασταν διακόπές στα κύθηρα. το τελευταίο μας βράδυ εκεί έγινε "ελεύθερα" για πρώτη φορά στα 3 χρόνια της σχέσης μας. από εκείνη τη στιγμή ήμουν ΣΙΓΟΥΡΗ ότι ήμουν έγκυος! ήταν και η 14η μέρα! περίμενα με ανυπομονησία άλλες 15 μέρες για να έχω έστω και μία μέρα καθυστέρηση! με το που ήρθε εκείνη η μέρα βγήκε το τεστ θετικό, αν και δεν το χρειαζόμουν!!! ήμουν πανευτυχής αν και τα καλύτερα ήρθαν με τον δεύτερο υπέρηχο, την παραμονή του γάμου! ο γιατρός είδε τα δίδυμα! ο πατέρας μου έχει δίδυμο αδελφό και πάντα ήμουν μέσα μου σίγουρη ότι θα κάνω κι εγώ δίδυμα! όταν επιβεβαιώθηκε... ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής μου!!! :D:D:D


    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μετά απο 5.5 χρόνια σχέσης και εγω κατά του γάμου έλεγα στον καλό μου πως δεν τον παντρεύομαι αν δεν μείνω έγκυος γιατι δεν υπάρχει κανένας λόγος (δεν έχει διαφορά το να ζεις με κάποιον απο το γάμο στην ουσία)....έτσι κι εκείνος με τύλιξε, μου έβγαλε τον τρυφερό του εαυτό και τον άφησα να ολοκληρώσει μερικές φορές μέσα μου...

    Νόμιζα ότι δεν μένω έγκυος εύκολα μιας και είχα μια ορμόνη αρκετά αυξημένη (προλακτίνη) αλλά με παγίδεψε και η γυναικολόγος απ'οτι φαίνεται :lol::lol::lol:

    Πάντως ήμουν έτοιμη για να γίνω μανούλα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μας προέκυψε κυριολεκτικά με την πρώτη, κατά τη διάρκεια ταξιδιού στο εξωτερικό. Ήταν απόλυτα συνειδητό, και κάτι μου έλεγε πως θα το πετύχουμε αμέσως!

    Ο άντρας μου τώρα μου λέει για πλάκα "Ετοιμάσου, σε δυό χρόνια θα σε πάω ταξιδάκι εξωτερικού" :lol:

    Ακόμα δεν είδαμε το πρώτο, μου ετοιμάζει και δεύτερο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    5,5 χρόνια παντρεμένη τα τελευταία 3,5 χρόνια το είχαμε βάλει μπρός... πέρασε ο 1ος χρόνος προσπαθειών και τίποτα... μου παρουσιάστηκαν αιμοραγίες και έντονοι πόνοι με αποτέλεσμα να κάνω διαγνωστική λαπαροσκόπηση και να διαγνωστεί ενδομητρίωση αρκετά προχωρημένη, έκανα την 6μηνη θεραπεία με την ελπίδα οτι μετά θα συλλάβω πέρασε άλλος 1 χρόνος με αποτελέσματα μηδέν... Πλέον το είχα ξεγράψει οτι πρόκειτε να συμβεί σε μας αυτό...πρόσφατα έκοψα και την ασφάλεια που είχα 12 χρόνια με πλήρη κάλυψη τοκετού... δεν πειράζει όμως... γιατι ένα μήνα μετα ανακάλυψα οτι ήμουν ήδη 2 μηνών έγκυος... πραγμα που δεν το πίστευα και ακόμα δεν το έχω χωνέψει... :P


    fqXEp3.png

     

    Το δικό μας θαύμα...! Νεφέλη μου σε λατρεύω είσαι η ζωή μου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας κ απο μενα!!

    Καταρχην θελω να αναφερω ποσο πολυ συγκινουμαι απ ολες αυτες τις ιστορίες κοριτσια,αλλα κ ποσο θαυμαζω ολες εσας που εχετε την επιμονη κ την υπομονη να ακολουθησετε και αλλες μεθοδους πως την εξωσωματικη!!

    Σας αξιζει ενα μεγαλο μπραβο :D

    Εμας ο πρωτος μας γιος αργησε καποιους μηνες να ερθει,ενω καναμε προσπαθειες με υπολογισμους επικινδυνων ημερων μετρηση θερμοκρασιας τεστ γονιμοτητας δυο φορες....και καθε μηνα απογοητευση!

    Μεχρι που καποιες φορες παρολο τη καθυστερηση μεχρι και 5-6 ημερων δεν ηθελα με τιποτα να κανω το τεστ ενω ειχα στο ντουλαπι μου!!

    Οσπου μια μερα μετα απο 10 μερες καθηστερησης ο ανδρας μου επεμενε να το κανω και να το δωσω σ εκεινον να το δει για να μην παρω αλλη κρυαδα οπως μου ελεγε...Κανω το τεστ το κλεινω κ του το δινω χωρις να το κοιταξω!!

    Ετσι ηταν ο πρωτος που ειδε τις δυο πολυποθητες γραμμουλες!!!Καλα μιλαμε για τρελη χαρα!

    Μετα απο 1.5 χρονο καναμε ελευθερα για πρωτη φορα μετα τη γεννηση του γιου μας υπολογιζοντας οτι ηταν ''ακινδυνη'' μερα!!Κι αυτο γιατι ο μικρος μας ηταν πολυ πολυ ζωηρος κ λεγαμε να κανουμε το δευτερο αφου ηρεμησει λιγο!Τελικα εμεινα εγκυος απο μια μονο φορα...στο δευτερο μας γιο!

    Η τριτη εγκυμοσηνη ηρθε τελειως αναπαντεχα αφου με τον ανδρα μου δεν καναμε ελευθερα αλλα οπως φαινεται ''κατι'' ξεφυγε!!!

    Ετσι τωρα περιμενω το τριτο μας παιδι κ ειμαι τρισευτυχισμενη μα και λιγο φοβισμενη μιας κ εχουν μεγαλωσει αρκετα οι δυο μου γιοι (5 κ 7 ετων).

    Τελικα ενα ειναι το συμπερασμα

    Τα παιδια τα χαριζει ο Θεος οποτε Εκεινος θεωρει οτι πρεπει να ερθουνε !!


    .png.png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας κ απο μενα!!

    Καταρχην θελω να αναφερω ποσο πολυ συγκινουμαι απ ολες αυτες τις ιστορίες κοριτσια,αλλα κ ποσο θαυμαζω ολες εσας που εχετε την επιμονη κ την υπομονη να ακολουθησετε και αλλες μεθοδους πως την εξωσωματικη!!

    Σας αξιζει ενα μεγαλο μπραβο :D

    Εμας ο πρωτος μας γιος αργησε καποιους μηνες να ερθει,ενω καναμε προσπαθειες με υπολογισμους επικινδυνων ημερων μετρηση θερμοκρασιας τεστ γονιμοτητας δυο φορες....και καθε μηνα απογοητευση!

    Μεχρι που καποιες φορες παρολο τη καθυστερηση μεχρι και 5-6 ημερων δεν ηθελα με τιποτα να κανω το τεστ ενω ειχα στο ντουλαπι μου!!

    Οσπου μια μερα μετα απο 10 μερες καθηστερησης ο ανδρας μου επεμενε να το κανω και να το δωσω σ εκεινον να το δει για να μην παρω αλλη κρυαδα οπως μου ελεγε...Κανω το τεστ το κλεινω κ του το δινω χωρις να το κοιταξω!!

    Ετσι ηταν ο πρωτος που ειδε τις δυο πολυποθητες γραμμουλες!!!Καλα μιλαμε για τρελη χαρα!

    Μετα απο 1.5 χρονο καναμε ελευθερα για πρωτη φορα μετα τη γεννηση του γιου μας υπολογιζοντας οτι ηταν ''ακινδυνη'' μερα!!Κι αυτο γιατι ο μικρος μας ηταν πολυ πολυ ζωηρος κ λεγαμε να κανουμε το δευτερο αφου ηρεμησει λιγο!Τελικα εμεινα εγκυος απο μια μονο φορα...στο δευτερο μας γιο!

    Η τριτη εγκυμοσηνη ηρθε τελειως αναπαντεχα αφου με τον ανδρα μου δεν καναμε ελευθερα αλλα οπως φαινεται ''κατι'' ξεφυγε!!!

    Ετσι τωρα περιμενω το τριτο μας παιδι κ ειμαι τρισευτυχισμενη μα και λιγο φοβισμενη μιας κ εχουν μεγαλωσει αρκετα οι δυο μου γιοι (5 κ 7 ετων).

    Τελικα ενα ειναι το συμπερασμα

    Τα παιδια τα χαριζει ο Θεος οποτε Εκεινος θεωρει οτι πρεπει να ερθουνε !!


    .png.png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμεις μετά απο 11 χρόνια σχέσης και πριν προλάβουμε να επισημοποιήσουμε και χωρίς να το επιδιώξουμε(ευχάριστο ατύχημα)!!

    Ακολούθησε αρραβώνας και πολιτικός γάμος.Τώρα περιμένουμε την κορούλα μας το πολύ σε 3 εβδομάδες ,πρώτα ο θεός ,θα μας έρθει και του χρόνου με το καλό η βάφτιση και ο θρησκευτικός γάμος!!! :D


    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν!