Recommended Posts

    και στις 2 εγκυμοσύνες το ήξερα πριν το test.ΤΟ ΗΞΕΡΑ...είναι απίστευτο το ένστικτο...

    στη 1η μετά από 2χρόνια γάμου και περίπου 1 χρόνο προσπάθειας, όπου εγω δεν είχα αγχωθεί καθόλου σε αντιθεση με τον άντρα μου που ήταν στα πρόθυρα νευρικής κρίσης) ήρθε το φασόλι (γνωστό αργότερα και ως Αριάδνη :D:D )!!!

    Η 2η είναι πρόσφατη, καλοκαιρινή και ξαφνική!!!ήρθε από κει που δεν την περιμέναμε και καθόλου προγραμματισμένα!!!

    Τώρα πλεον θα έχω 2 ταλιμπάν!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εμείς γενικά είμασταν πολύ τυχεροί. Διαβάζω μερικές από τις ιστορίες σας και τρελαίνομαι. Και τις 3 φορές έμεινα έγκυος τυχαία και απρογραμμάτιστα. Θέλαμε από την αρχή του γάμου μας παιδί κι έτσι στους 4 μήνες έμεινα έγκυος στο πρώτο. Κι από τότε μάλλον δεν έχω σταματήσει. Τα δύο πρώτα έχουν 18 μήνες διαφορά και το 2ο με το 3ο θα έχουν 16. Το 3ο εννοείται οτι το θέλαμε κανα δυο χρόνια αργότερα αλλά ήρθε νωρίτερα.


    v67qp3.pngoKmPp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς παντρευτήκαμε πριν από 5 χρόνια και θέλαμε από την αρχή οικογένεια. Εγώ ίσως περισσότερο. Απόφασίσαμε να το αφήσουμε στην τύχη του με την έννοια ότι σταματήσαμε ότι προφυλάξεις πέρναμε. Πέρασε τα πρώτα 2 χρόνια όπου άρχισα να ανησυχώ και το ένστικτό μου να μου χτυπάει κουδουνάκι προβλήματος....Αρχίσαμε τις εξετάσεις και τελικά διαπιστώνουμε βαρβάτο πρόβλημα στα βατραχάκια του συζύγου και στην πορεία καθόλου καλή ανταπόκριση στα φάρμακα από εμένα. Ξεκινήσαμε εξωσωματικές. Η περιγραφή της Ζώζα με καλύπτει πλήρως όσο αφορά τα συναισθήματα και το ψυχοφθόρο του πράγματος. Το αποτέλεσμα όμως πάντα σε αποζημιώνει και τα ξεχνάς. Με την 3η προσπάθεια καταφέραμε το πολυπόθητο που αυτή τη στιγμή κοιμάται γαλήνιο στην κούνια του. Την κορούλα μας που είναι 15 μηνών και μας έχει τρελάνει! :lol:

    Ξέροντας λοιπόν το πρόβλημα αποφασίζουμε να ξαναξεκινήσουμε τις προσπάθειες σύντομα γιατί δεν ξέραμε και πόσο καιρό θα μας έπαιρνε μέχρι να καταφέρουμε πάλι εγκυμοσύνη. Έτσι λοιπόν 9 μήνες μετά τη γέννα κάνουμε πάλι εξωσωματική και ω του θαύματος πετυχαίνει με την πρώτη και αυτή τη στιγμή διανύω την 27η εβδομάδα περιμένοντας και έναν άντρα να φέρει ισορροπια στο σπίτι :wink:

    Δεν έχω παράπονο, παρόλο που η ανακάλυψη μιας ξαφνικής-απρόσμενης εγκυμοσύνης αποτελεί φαντασίωσή μου. Η ζωή, ο Θεός, όλοι μαζί στάθηκαν γενναιόδωροι μαζί μας και αυτό έχει σημασία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΣΕ ΜΑΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΗΡΘΑΝ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ.

    ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ,ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙ.Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ,ΠΙΟ ΣΙΓΟΥΡΟΣ,ΕΓΩ ΛΙΓΟ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΗ,ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΑ ΚΑΛΑ.[ΟΠΩΣ ΕΓΡΑΨΕ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ,ΕΚΕΙΝΟΣ ΗΤΑΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ].ΤΟ ΗΘΕΛΑ,ΟΜΩΣ ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ,ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΧΑΜΕ,ΟΠΟΤΕ ΣΕ 4 ΜΗΝΕΣ ΒΓΗΚΕ ΘΕΤΙΚΟ ΤΟ ΤΕΣΤ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 9 ΜΗΝΕΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΣ.

    ΜΕΤΑ,ΗΘΕΛΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΖΑ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ,ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΑ 2 ΜΕ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΠΟΤΕ ΕΡΘΕΙ,ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ,ΑΛΛΑ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ,ΚΑΙ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Η ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΛΑ ΜΑΣ,ΟΤΑΝ Ο ΚΩΝ-ΝΟΣ ΗΤΑΝ 2 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΙ.

    ΠΑΝΤΩΣ ΘΑΥΜΑΖΩ,ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΤΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ,ΠΟΥ ΑΝ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΝΤΑΙ,ΔΕΝ ΤΟ ΒΑΖΟΥΝ ΚΑΤΩ,ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΞΟΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΤΥΧΙΕΣ ΤΟΥΣ.

    ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ,ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ Τ'ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥΣ ΑΓΚΑΛΙΑ!!!!

    ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΑΡΓΑ 'Η ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ!!!! :P:P:P


    .png

     

    [.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Mε τον άντρα μου είμαστε μαζί 10.5 χρόνια και παντρεμένοι τα 3 τελευταία. 4 μήνες μετά το γάμο αποφάσισα να σταματήσω τα αντισυλληπτικά, όχι για να κάνω παιδί, αλλά για να ξεκουράσω τον οργανισμό μου από όλη αυτή την καταπόνιση των χαπιών επί 8 συνεχόμενα έτη. Συνεχίσαμε όμως να προσέχουμε, για να προλάβουμε να χαρούμε τον γάμο μας λίγο καιρό ακόμα.

    Tην ημέρα της σύλληψης του γιού μου την θυμάμαι έντονα. Eκείνη τη μέρα είπα στον άντρα μου ότι θέλω να κάνουμε παιδί. Mας αξίωσε ο Θεός να συλλάβουμε το παιδάκι μας με την 1η προσπάθεια. Tώρα έχουμε ένα αστεράκι 8.5 μηνών. Ένα πραγματικά καλό παιδάκι, όλο γέλια και χαρές.

    H 2η εγκυμοσύνη προέκυψε εντελώς τυχαία και μάλιστα ενώ φυλαγόμουν πολύ. Πώς έγινε αυτό?? Eιλικρινά δεν ξέρω... Mετά από ένα 10ήμερο σοκ, τώρα πιστεύω ότι αυτό το μωρό είναι Θεόσταλτο, ένα πραγματικό δώρο.

    Λαχταρώ τη στιγμή που θα αρχίσω να το αισθάνομαι να κινείται μέσα μου...


    Με τα παιδιά μου, ξαναγεννιέμαι...

    bUwEp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Ο αντρας μου ηθελε παιδακι σχεδον απο την αρχη της σχεσης μας. Εγω παλι σπουδαζα ακομα οποτε στο μυαλο μου ειχα αλλες προτεραιοτητες. Περσι 28/10 παντρευομασταν, αλλα ηθελε αν ηταν δυνατον να ημουν ηδη εγκυος. εγω παλι ηθελα αλλα φοβομουν μηπως εχω τιποτα ζαλαδες κτλ και το καθυστερουσα. Μετα ελεγα αντε μετα το καλοκαιρι αλλα δεν περναμε προφυλαξεις κυριως μετα το Πασχα και ετσι τον Ιουνιο ανακαλυψαμε οτι ημουν εγκυος. Δεν το πιστευαμε αρχικα, τωρα το εχουμε συνηδητοποιησει αρκετα. Ο αντρας μου ακομα δεν γεννηθηκε η μπουμπουκα μας και εχει χαζεψει τελειως!


    dev055pp___.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εμένα βικούλα !! χάζεψε τελείως ! Παντρευτήκαμε 4 Νοέμβρη εμείς.. Εσείς έχετε αύριο επέτειο, μα καλά 28η Οκτωβρίου παντρευτήκατε

    :):) Μην τυχόν και αφήσετε άνθρωπο να πάει τριήμερο ε;; Πέρυσι εννοώ γιατί φέτος...

    Να ζήσετε λοιπόν, πολλά χρόνια ευτυχισμένοι με την οικογένειά σας...


    g4BDp3.pngyCdLp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Α! Καλά, η δική μου εγκυμοσύνη κι αν είναι ΤΟ ΘΑΥΜΑ!!! Προσπαθούσαμε 2 χρόνια, πήγαμε σε ένα γιατρό που μας είχε απελπίσει εντελώς! Έβρισκε τα σπερματοζωάρια του άντρα μου άμορφα... Ενώ κανένα απολύτως προβλημα δεν έβρισκε σε εμένα (χιλίαδες επίπονες εξετάσεις) μας έστελνε για εξωσωματική. Αποφασίσαμε κι εμείς να περάσει το καλοκαίρι ξένοιαστα (διακοπές, μπάνια, χορός, ξενύχτια) στη πανέμορφη Πάρο (νησί του συζύγου) και επιστρέφοντας θα ξεκινούσαμε τις προσπάθειες της εξωσωματικής, αλλά και... τις προσπάθειες για υιοθεσία, μιας και η εξωσωματική δεν ήταν και το καλύτερό για κανένα μας! Τελικά τον Αύγουστο, και ενω περνούσαμε ζάχαρη στη ηλιούλουστη Πάρο, διαπίστωσα ότι η περίοδος μου καθυστερούσε... Φοβήθηκα για κρύωμα (αφού ο γιατρός μας μας είχε διαβεβεβαίσει ότι με τα κλασσικά μέσα δεν θα κάναμε ΠΟΤΕπαιδί!). Με πολλές πιέσεις και χωρίς να το πολυπιστεύω, στη 12η μέρα καθυστέρησης έκανε τεστ εγκυμοσύνης και ω! τι θάυμα! Ήταν ΘΕΤΙΚΟ!!! Κανένας μας δεν το πίστευε.. Νομίζαμε ότι έγινε κάποιο λάθος, κάτι πήγε στραβά με το τέστ, αλλά τελίκα η εξέταση αίματος έπεισε και τους δυό μας! Μάθαμε ότι θα γινόμαστε δύο εντελώς χαζογονείς!!!


    [link=http://www.tickerclub.com/][image noborder]http://www.tickerclub.com/cache/5b943d7188.png[/image][/link]

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Aχ, τί ιδανικό τέλος για μία τέτοια περιπέτεια!

    Mπράβο liaki, με το καλό το μωράκι σας!


    Με τα παιδιά μου, ξαναγεννιέμαι...

    bUwEp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμεις το θελαμε πολυ αυτο το νινι που θα ερθει κατα την ανοιξη,ηταν προγραμματισμενο δηλαδη και ηρθε αμεσως :)

    Ευτυχως δηλαδη,γιατι ειχα απογοητευτει απο την προηγουμενη ανεπιτυχη και ανεκπληρωτη εγκυμοσυνη μου(ηταν εξωμητριο :( )

    Ειμαι σιγουρη παντως,οτι ειναι αυτο που δεν μπορεσε να ερθει την προηγουμενη φορα και ηρθε τωρα :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Eμένα μου έκανε πρόταση γάμου ο άντρας μου στις 28/2/2006,δέχτηκα αλλά είπαμε να μη κάνουμε αμέσως τον γάμο.Σκεφτόμασταν να περιμένουμε λίγο ακόμα.Όμως στις αρχές Ιουνίου και αφού είχα καθυστέρηση πολλές μέρες είπαμε να κάνουμε ένα τεστ.Η πλάκα είναι ότι το τεστ έγινε βράδυ σε υπαίθριο χώρο!Χαχαχα!Όσο το θυμάμαι γελάω!Είχε σκυλάκια κοντά και φοβόμουν μη με δαγκώσει κανένα!Ο Κώστας περίμενε μέσα στο αμάξι!Ε,λοιπόν βγήκε θετικό και ήμουν ήδη 6 εβδομάδων!

    Τελικά κάναμε πολιτικό γάμο όταν ήμουν 5μισι μηνών γιατί πρώτον ο άντρας μου είναι στρατιωτικός και παίρνει μόρια και δεύτερον δεν ήθελα να πάω στην εκκλησία με την κοιλιά τούμπανο!Όλοι μας έλεγαν να κάνουμε τον γάμο μαζί με τη βάφτιση της μικρής,αλλά δεν ήθελα να υποστώ όλη αυτή την ταλαιπωρία και σκεφτόμαστε να τον κάνουμε όταν θα γίνει η μικρή 2-3 χρονών για να γίνει παρανυφάκι η Νασιουλίτσα! :D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια εγώ δεν κατάλαβα ακόμα πως βρέθηκα με 3 παιδιά.

     

    Όλα ξεκίνησαν τυχαία.......τη συνέχεια την καταλαβαίνετε.......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ σαν ιχθύς που είμαι και ονειροπόλα πάντα ονειρευόμουν τη στιγμή που θα έλεγα στον άντρα μου πως είμαι έγκυος.

    Περνάει ο πρώτος χρόνος ..... ας κάνουμε ένα σπερμοδιάγραμμα και ωωωωω τα ζουζούνια βαριούνται να κινηθούν!! λίγα , πολλά άτυπα κλπ κλπ.

    Εγώ καλά , δόξα το Θεό αν και έκανα πολλές εξετάσεις, άγχος και ξεκινάω σπερματεγχύσεις. 1η και 2η τζίφος. Πάμε για την τρίτη, καταλαβαίνω απόλυτα τις κοπέλες που έκαναν εξωσωματική. Ενεσούλες κάθε μέρα, διαδικασία.

    Την τρίτη φορά ήμουν σίγουρη πως δεν είχε πετύχει και ήδη σκεφτόμουν

    τί θα κάναμε γιατί εκτός του ότι αυτή τη φορά ήταν πολύ λιγότερο το σπέρμα από τις 2 προηγούμενες, όταν περίμενα με το καλό να κάνω τεστ αρχίζουν τα καφέ υγρά .............

    Έλα όμως που περνάει μια εβδομάδα με καφέ υγρά και λέω ας κάνω ένα τεστ που είχε μείνει στο συρτάρι και ουπς ΘΕΤΙΚΟ!! :shock::shock:

    Παίρνω τηλέφωνο τον άντρα μου κλαίγοντας και αυτός είναι στη μέση του δρόμου με ένα φίλο μέσα στο αμάξι όπου έχει μποτιλιάρισμα γιατί έχει κολλήσει μια σκουπιδιάρα , παρατάει το αμάξι και έρχεται σπριντ μέχρι το σπίτι....

    Εγώ του κούναγα το τεστ πέρα δώθε και έλεγα δες το είναι θετικό??? και να μου λέει σταμάτα να το κουνάς !!!!!

    Ύστερα έκανα β-χοριακή και όλα καλά.

    Βλέπουμε από εδώ και πέρα :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς παντρευτήκαμε με τον άντρα μου πέρυσι 9 Σεπτεμβρίου και λόγω εκλογών δεν μπορούσα να πάρω άδεια οπότε πήγαμε ταξίδι με μικρή καθυστέρηση. Φύγαμε 26 Οκτωβρίου με προορισμό τις Μαλδίβες.Όλο το διάστημα που μείναμε εκεί είχαμε ελεύθερες επαφές αλλά όχι για να κάνουμε και παιδί. Γυρίσαμε πίσω 6 Νοεμβρίου όμως κάτι μέσα μου μου έλεγε ότι είμαι έγκυος. Στις 11 περίμενα να αδιαθετήσω όμως είδα μια σταγονίτσα αίμα και τίποτα άλλο.Μετά από 20 μέρες καθυστέρηση και χωρίς τεστ πήγα στη γιατρό μου όπου και διαπίστωσε την εγκυμοσύνη μου που ήμουν ήδη 7 εβδομάδων.Ακόμα θυμάμαι τον χτύπο της καρδιάς του κούκλου μου...

    Όπως διάβασα σε πολλές απο εμάς η εγκυμοσύνη ήταν εύκολη υπόθεση είδα όμως και αρκετές που ταλαιπωρηθήκατε.Ένα πολύ μεγάλο μπράβο από εμένα για το σθένος σας και την τελική επίτευξη του στόχου σας.


    Σ 08/07/2007

    Α 07/08/2011

    Θ 06/06/2013

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγω επειδη ειχα χασει το πρωτο μου παιδακι με ειχε πιασει λυσσα να μεινω εγγυος. Επι 6 μηνες εκανα καθε μηνα τεστ εγγυμοσυνης ωσπου τελικα (ευχαριστω θεουλη μου) βγηκε θετικο και εκανα την νεραιδα.

    Τον γιο μου τον πετυχα εντελως τυχαια γιατι θηλαζα και δεν ειχα περιοδο και για καποιες εξετασεις που πηγα στον γυναικολογο μου ειπε οτι ημουν εγγυος.


    Τα παιδια μου ,ειναι η ζωη μου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είμαστε 13 μήνες παντρεμένοι και είχαμε σχέση 6 χρόνια. Θέλαμε από την αρχή που παντρευτήκαμε να κάνουμε παιδάκι. Τον Μάρτη λοιπόν που μας πέρασε ο πελαργός περασε και εφυγε. Είχα παλίνδρομή που αμα δεν υποψιαζόμουν ότι μπορεί να είμουν έγκυος μπορεί και να μην το καταλάβαινα. Τον Ιούλιο πάλι μας επισκέφτηκε ο πελαργός αλλά και πάλι δεν ήθελε να μας το αφήσει. Πίκρα στεναχώρια. Όμως με την βοήθεια άλλου γιατρού, γιατι αυτός που πήγαινα δεν ξέρω τι σκεφτόταν όταν του μιλούσα ή με εξέταζε, βρήκαμε τι φταίει. ΘΡομβοφιλία. Τώρα είμαι 6 εβδομάδων έγκυος. Από την πρώτη μέρα της καθυστέρησης εκάνα αιματολογική και ξεκίνησα αγωγή με ενέσεις. Πίκρα αλλά χαλάλι. Όσο σκεφτόμαστε τι θα αντικρίσουμε δεν μας νοιάζει. Γιατι και στο παιχνίδι αυτό συμμετέχει και ο άντρας μου αφού αυτός μου κάνει τις ενέσεις (κάτι που και αυτός και οι περισσότεροι μισούν). Δεν σας κρύβω ότι έχω πολύ αγχος και φοβάμαι με το παραμικρό. Όμως ελπίζουμε ότι αφου αγαπάμε τόσο πολύ τα παιδάκια και κάνουμε ότι μας πει ο γιατρός γιατί να μην νιώσουμε και εμείς αυτή την χαρά? Γιατί δεν είμαι μόνο η μάμα αλλά και ο μπαμπάς που νιώθει αγωνία και έχει άγχος. Ας ελπίσουμε να πάνε όλα καλά. Καλό κουράγιο σε όλες τις μελλοντικές και ήδη μαμάδες.


    line_flow_blue_beg_40_time_1215576000_text_d4ef20e1e3e3e5ebeffde4e920ece1f220e5dfede1e920dee4e7.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κωσταντίνα ελπίζω όλα να πάνε καλά με την εγκυμοσύνη σου και να αποκτήσετε ένα γερό μωράκι. Καλή συνέχεια!


    Δημήτρης 25/01/07

    Εβελίνα 12/04/08

    Χριστίνα 04/10/10

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Είμαστε 13 μήνες παντρεμένοι και είχαμε σχέση 6 χρόνια. Θέλαμε από την αρχή που παντρευτήκαμε να κάνουμε παιδάκι. Τον Μάρτη λοιπόν που μας πέρασε ο πελαργός περασε και εφυγε. Είχα παλίνδρομή που αμα δεν υποψιαζόμουν ότι μπορεί να είμουν έγκυος μπορεί και να μην το καταλάβαινα. Τον Ιούλιο πάλι μας επισκέφτηκε ο πελαργός αλλά και πάλι δεν ήθελε να μας το αφήσει. Πίκρα στεναχώρια. Όμως με την βοήθεια άλλου γιατρού, γιατι αυτός που πήγαινα δεν ξέρω τι σκεφτόταν όταν του μιλούσα ή με εξέταζε, βρήκαμε τι φταίει. ΘΡομβοφιλία. Τώρα είμαι 6 εβδομάδων έγκυος. Από την πρώτη μέρα της καθυστέρησης εκάνα αιματολογική και ξεκίνησα αγωγή με ενέσεις. Πίκρα αλλά χαλάλι. Όσο σκεφτόμαστε τι θα αντικρίσουμε δεν μας νοιάζει. Γιατι και στο παιχνίδι αυτό συμμετέχει και ο άντρας μου αφού αυτός μου κάνει τις ενέσεις (κάτι που και αυτός και οι περισσότεροι μισούν). Δεν σας κρύβω ότι έχω πολύ αγχος και φοβάμαι με το παραμικρό. Όμως ελπίζουμε ότι αφου αγαπάμε τόσο πολύ τα παιδάκια και κάνουμε ότι μας πει ο γιατρός γιατί να μην νιώσουμε και εμείς αυτή την χαρά? Γιατί δεν είμαι μόνο η μάμα αλλά και ο μπαμπάς που νιώθει αγωνία και έχει άγχος. Ας ελπίσουμε να πάνε όλα καλά. Καλό κουράγιο σε όλες τις μελλοντικές και ήδη μαμάδες.

     

     

     

    Ολα θα πανε καλα konstantina78,να εισαι αισιοδοξη και να δεις οτι αυτη την φορα ο πελαργος θα σας φερει το πιο ομορφο δωρακι του κοσμου!!!

    :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σας ευχαριστώ για τις ευχές. Το ευχομαι και εγω και προσπαθώ να είμαι ήρεμη και χαλαρή. Ας ελπίσουμε και για μένα και για όλες τις εγκυμονούσες τα πραγματα να εξελιχθούν με τον καλύτερο τρόπο.


    line_flow_blue_beg_40_time_1215576000_text_d4ef20e1e3e3e5ebeffde4e920ece1f220e5dfede1e920dee4e7.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    konstantina78 , ΟΛΑ θα πάνε καλά !!!Δύναμη και Πίστη, έχεις και την συμπαράσταση του άντρα σου-ΠΟΛΥ συμαντικό!

    Να προσέχεις το εαυτό σου και το μωράκι που μεγαλώνει μέσα σου! :):):)

    Πολλα Φιλια

     

     

    υ.γ: Έχεις και το ιδιο όνομα με την αδερφούλα μου , που και αυτή μετα απο μια παλίνδρομη , τωρα ξεκινάνε πάλι τις προσπάθειες :):wink:


    Eίναι προτιμότερο σε ένα παιδί να περισσεύει η αγάπη παρά να του λείπει....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κωνσταντίνα μου, θέλω να μοιραστώ μαζί σου μια περίπτωση μιας φίλης μου.

     

    Εμεινε εγκυος κανονικά και στον έβδομο μήνα!!! έχασε το έμβρυο λόγω θρομβοφιλίας... δυστυχώς για εκείνη ούτε παλινδρόμησε αρχικά , ούτε κανένας γιατρός δεν το ανακάλυψε νωρίτερα...

     

    Ετσι πέρασε μια σχεδόν ολόκληρη εγκυμοσύνη με όλη την ταλαιπωρία που αυτό συνεπαγεται, και έκανε και κανονικά τοκετό αφού ήταν ήδη 7 μηνών το παιδί.. και όλα αυτά για να βγεί δυστυχώς νεκρό το παιδάκι...

     

    Αφού το ανακάλυψε έμεινε εγκυος, κάνει τη θεραπεία με τις ενέσεις (και μάλιστα έμενε πάτρα και αναγκαζόταν να έρχεται Αθήνα πολύ συχνά λόγω του νέου γιατρού μάλλον) , γέννησε ένα υγιεστατο κοριτσακι και είναι όλοι ευτυχισμένοι.

     

    Αυτό έτσι για να πάρεις κουράγιο! Όλα θα πάνε κάλά!!!!


    eNeap2.pngNziDp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα οι εγκυμοσύνες μου ήταν τελείως στην τύχη και ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν τις θέλαμε (ή για να πω την αλήθεια δεν τις ήθελε ο άντρας μου.....) Δεν υπάρχει χειρότερη κατάσταση που μπορεί να υπάρξει για μια γυναίκα.....

    Βασικά με τον άντρα μου είχαμε μόλις αρραβωνιαστεί με σκοπό μετά από 2-3 χρόνια να παντρευτούμε γιατί μόλις είχε ξεκινήσει την επαγγελματική του σταδιοδρομία (αχ! τι κλάμα έχω ρίξει δεν μπορείτε να φανταστείτε....)

    ο κύκλος μου τελείως άστατος...είχα πολυκυστικές ωοθήκες και μου είχαν πει οι γιατροί ότι θα είχα πρόβλημα για να κάνω παιδί (!!) οπότε γενικά κάναμε τελείως ελεύθερα.... ώσπου κάποια στιγμή έγινε "το μοιραίο"

    όταν έκανα το τεστ στο σπίτι δεν το πίστευα και πήγα στο καπάκι και στο μικροβιολογικό, όπου και μου το επιβεβαίωσε όπου και πάλι δεν το πίστευα

    έλεγα Αποκλείεται .......όταν το είπα στον άντρα μου σας πληροφορώ ήταν ανένδοτος Δεν το ήθελε ...... το φαντάζεστε!!δεν θα είχα τώρα τον γιο μου αν δεν έκανα μεγάλο αγώνα προσπαθώντας να τον πείσω να το κρατήσουμε και αν δεν με αγαπούσε τόσο πολύ ο άντρας μου ώστε να βάλει πάνω από τον "εγωισμό" του την ευτυχία μας.

    όταν το αποφασίσαμε και είπαμε ότι πρέπει να παντρευτούμε γρήγορα, το ανακοινώσαμε στα πεθερικά μου όπου ο πεθερός μου στην κυριολεξία χοροπήδαγε από την χαρά του και η πεθερά μου κόντεψε να μας μείνει.

    Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα ήταν δυνατόν ένα τέτοιο νέο να προκαλέσει τόσο μεγάλη χαρά....

    όταν έκανα τον γιο μου, μετά από κάποιους μήνες λέγαμε για δεύτερο παιδάκι -γιατί θέλαμε οπωσδήποτε- αλλά ήμασταν κάθετοι ότι θα προσπαθούσαμε μετά από 2-3χρόνια.... πόσα λίγα ξέραμε για τον παράγοντα τύχη......

    όταν ήταν 7 μηνών ο γιος μας, η θεά τύχη λοιπόν έβαλε το "χεράκι" της και να σου πάλι έγκυος (πάλι δεν το πίστευα εγώ!!!!)

    ο άντρας μου ανένδοτος πάλι

    "να περιμένουμε, να ορθοποδήσουμε οικονομικά, να να να να ....από δικαιολογίες άλλο τίποτα...."

    εκεί να δείτε να προσπαθώ να τον πείσω να το κρατήσουμε, εκεί να δείτε κλάμα...αν στο πρώτο δεν μπορούσε να διανοηθώ να κάνω έκτρωση, στο δεύτερο σκεφτόμουν ότι θα μπορούσα καλύτερα να αυτοκτονήσω παρά να κάνω στο μωρό μου τέτοιο πράγμα....

    ευτυχώς όπως βλέπεται έχω δύο παιδιά οπότε καταλαβαίνετε ότι πάλι επικράτησε η κοινή λογική που έλεγε να το κρατήσουμε

    τώρα καμιά φορά του λέω "φαντάζεσαι να μην τα είχαμε?"

    και μου λέει "ούτε στον χειρότερο εφιάλτη μου...."

    αν ξέρανε (όταν μεγαλώσουν αρκετά θα τους τα πω) τί αγώνα έκανα για να τα φέρω στη ζωή.......Αχ! τα αγγελούδια μου! Τί θα ήμουν χωρίς αυτά τώρα? Τί θα ήμασταν όλοι εμείς χωρίς τα παιδιά μας??..........

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    motherof2 οπως διαβασα,ηταν δυσκολα τα πραγματα για εσας αλλα αισιως ειχατε το πιο ομορφο αποτελεσμα χαρη στην επιμονη και υπομονη σου!

    Απο εδω και περα θα ζειτε με τα αγγελουδια και καρπο της αγαπης σας και ολα τα υπολοιπα ειναι θολες αναμνησεις απο το παρελθον....

    Να χαιρεστε την οικογενεια σας!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα