Recommended Posts

    Καλησπέρα και από μένα! Ο γιος μου είναι τώρα 20 μηνών και μόλις πριν μία εβδομάδα άρχισε να κοιμάται στην κούνια του που είναι στο δωμάτιό μας. Όταν ήταν μωράκι τον κοίμιζα πάνω μου,κυριολεκτικά, δεν θήλασα κιόλας κι ένιωθα την ανάγκη να τον έχω κοντά μου όσο το δυνατόν περισσότερο... οπότε μέχρι τώρα κοιμόταν στο κρεβάτι μας ανάμεσά μας. Το αποτέλεσμα; Ποτέ δεν είχαμε κλάματα, ξενύχτια και όλα τα άλλα που ακούω από άλλες μαμάδες, παρά μόνο περιστασιακά, όταν έβγαζε δόντια η είχε κανένα πονάκι. Κοιμόταν,ξυπνούσε να φάει και ξανά αγκαλιά και νάνι. Τώρα που κρίναμε ότι μεγάλωσε βάλαμε την κούνια στο δωμάτιό μας, του εξήγησα ότι τώρα αυτό είναι το κρεβάτι του και το βράδυ τον έβαλα μέσα και του κράτησα λίγο το χεράκι... στα δέκα λεπτά είχε κοιμηθεί...από τότε κοιμάται στην κούνια του, λέω να περιμένω κανένα μήνα να το συνηθίσει και μετά να τον πάω στο δωμάτιό του. Όλες οι φίλες και συνάδελφοι (είμαι ψυχολόγος) μου έλεγαν ότι κακώς τον έχω στο κρεβάτι μου και ότι δεν πρόκειται να φύγει ποτέ και τέτοια... εγώ έχω να πω ότι το παιδί μου είναι ήρεμο, χαρούμενο, νιώθει ασφαλές και αυτό φαίνεται. Βέβαια το κάθε παιδί και η κάθε μαμά είναι διαφορετική και το πιο σημαντικό είναι να συμπεριφερόμαστε με συνέπεια προς αυτό που νιώθουμε και να μην υιοθετούμε συμπεριφορές άλλων που δεν μας ταιριάζουν. Αυτό που είναι για μένα σωστό δεν είναι για όλους. Βέβαια έχω ακούσει και παιδί 16 χρονών να κοιμάται με τη μαμά του, κι εκεί λες κάτι δεν πάει καλά, αλλά νομίζω ότι τέτοιες ακρότητες αγγίζουν το παθολογικό και δεν έχουν σχέση με αυτά που γράφονται εδώ...


    KYWPp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Οι κόρες μου είναι 5 χρονών.

    Μέχρι τα 3 τους περίπου, κοιμόντουσαν στα κρεβάτια τους και έρχονταν μερικά βράδυα στο δικό μας.

    Εκει γύρω στα 3, περάσαμε ένα 6μηνο με αρρώστιες συνεχόμενες, και άρχισα να τις κοιμίζω μαζί μου για να τις παρακολουθώ.

    Από τότε και μέχρι σήμερα, κοιμόμαστε μαζί.

    Δεν πολυαγχώνομαι, μια χαρά θα το κόψουν από μόνες τους σε λίγο καιρό.

    Το μόνο που έχω να πω είναι ότι στεναχωριέμαι που δεν το έκανα από τότε που ήταν μωράκια.

    Σε ότι αφορά την ανεξαρτησία, όποια νομίζει ότι ανεξάρτητο γίνετε ένα παιδί που δεν κοιμάται με τους γονείς του, είναι μακριά νυχτωμένος...


    Είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι θα πάει στον παράδεισο μιας θρησκείας και δεν θα διακινδυνεύσει να καταλήξει στην κόλαση μιας άλλης.

     

     

     

    TbSdp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπερα κοριτσια , και εγω εδω με το γνωστο προβλημα υπνου!!!

    ο γιος μου ειναι 2,5 χρονων και δυστυχως θελει να κοιμομαστε μονο μαζι(φυσικα δεν φταιει το παιδακι αλλα η μαμα!!!!)τον εμαθα ετσι απο μικρο και τωρα δεν κοιμαται με τιποτα μονος του.εχω προσπαθησει μερικες φορες να τον αφησω στην κουνια του αλλα σπαραζει στο κλαμα και λεει συνεχως ''θελω τη μαμα μου''!!!!

    Το κορυφαιο βεβαια ειναι οτι ουτε στην κουνια του κοιμαται ιδιαιτερα αλλα κοιμαται στον καναπε!!!Δεν ξερω τι να κανω , εχω και ενα αλλο κοριτσακι 4,5 ετων και ποτε δεν ειχα προβλημα!!!! Κοριτσια βοηθεια !!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εμείς τώρα είμαστε 3 ετών! Αυτό που κατάλαβα είναι ότι σίγουρα δεν πρέπει να πισωγυρίζεις. Εμείς πήραμε την απόφαση ο μικρός μας να μάθει να κοιμάται στο κρεβατάκι του, οπότε αυτό τηρούμε.

    Εκεί που ξυπνάγαμε σύνεχεια τώρα ξυπνάμε 1 ή δύο φορές το πολύ και ζητάμε τη μαμά μας μέχρι να ξανακοιμηθούμε. Η όλη διαδικασία απεξάρτησης του παιδιού από το κρεβάτι της μαμάς και του μπαμπά φτάνει τους 6 μήνες...Είναι πολύς ο καιρός και ακόμα αναρωτιέμαι για το τι είναι σωστό, ...αυτό που ξέρω όμως με σιγουριά είναι ότι όλα τα παιδάκια χρειάζονται αγάπη και ασφάλεια κάτι που μόνο ο γονιός τους μπορεί να προσφέρει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εμείς τώρα είμαστε 3 ετών! Αυτό που κατάλαβα είναι ότι σίγουρα δεν πρέπει να πισωγυρίζεις. Εμείς πήραμε την απόφαση ο μικρός μας να μάθει να κοιμάται στο κρεβατάκι του, οπότε αυτό τηρούμε.

    Εκεί που ξυπνάγαμε σύνεχεια τώρα ξυπνάμε 1 ή δύο φορές το πολύ και ζητάμε τη μαμά μας μέχρι να ξανακοιμηθούμε. Η όλη διαδικασία απεξάρτησης του παιδιού από το κρεβάτι της μαμάς και του μπαμπά φτάνει τους 6 μήνες...Είναι πολύς ο καιρός και ακόμα αναρωτιέμαι για το τι είναι σωστό, ...αυτό που ξέρω όμως με σιγουριά είναι ότι όλα τα παιδάκια χρειάζονται αγάπη και ασφάλεια κάτι που μόνο ο γονιός τους μπορεί να προσφέρει.[/QUOT

     

    σε ολους τυχαινει αυτο...διαβασε στην ενοτητα διατροφη νεογνων-μωρα στο ποστ θελει γαλα μεσα στην νυχτα...τι εχω γραψει εγω γιατι εμενα η δικια μου ηθελε οπωσδηποτε κουνημα στο καροτσι απο εμενα πριν κοιμηθει

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    kalispera manoules......tha symfoniso me ta legomena giati k emena i mikri mou einai 3eton kai koimatai mazi mou....(vevaia den exoume mpampa) alla eimai sigouri pws tha kopsei moni tis.....exallou den me enoxlei katholou ouyte xupna ta vradya....exei na kanei kathara me tin kathimerinotita ton paidion i anexartisia toys kai oxi me ton upno...min eimaste toso apolutoi...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ δεν ξέρω σε ποια κατηγορία ακριβώς ανήκω... Από 6 μηνών κοιμούνται τα παιδιά μου στα δωμάτιό τους, αλλά υπάρχουν διαστήματα που μπορεί να έρθουν τα ξημερώματα στο κρεββάτι μας και λόγω κούρασης κτλ να τα αφήσουμε να κοιμηθούν μαζί μας ως το πρωί. Άλλες φορές πάλι, μπορεί να τα αφήσουμε για λίγο και μετά να τα ξαναγυρίσουμε στα κρεββάτια τους. Ή άλλες φορές ξαπλώνουμε όλοι μαζί και χαζεύουμε τηλεόραση ή λέμε παραμυθάκια και όταν τα πάρει ο ύπνος, κάνουμε τη διανομή... Και υπήρχαν και πολύ μεγάλα διαστήματα όπου ξάπλωναν κατευθείαν στα κρεββάτια τους και δεν σηκωνόντουσαν καθόλου μέσα στη νύχτα...

     

    Αυτό που εγώ καταλαβαίνω είναι πως δεν μπορεί να είναι κανένας απόλυτος σε αυτό το θέμα και δεν υπάρχει και λόγος... Δηλαδή αυτό που έβλεπα κάποτε στην εκπομπή με την νταντά, όπου τα στέλνανε με το ζόρι στο κρεββάτι μου φαίνεται αδιανόητο...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να πω την αλήθεια, κι εγώ πόρισμα ακόμα δεν έχω βγάλει.

    Έχω γράψει σε άλλο θέμα τις περιπέτειές μας, μη γίνω βαρετή, συνοπτικά τα έχουμε κάνει όλα: ύπνος εύκολα μόνη της, να την αφήσω να κλαίει, στο κρεβάτι μας και επαναφορά, στο κρεβάτι μας μέχρι το πρωί, εγώ στο δικό της ...

    Από ενάμιση μέχρι και τώρα που κοντεύει πέντε, ξαπλώνω μαζί της για να αποκοιμηθεί. Και πραγματικά δεν ξέρω τι είναι καλύτερο. Αν και μου έχει βγει το λάδι, κάθε φορά που βλέπω να την νικάει η νύστα και να κλείνουν τα ματάκια της ήρεμη και σίγουρη (παλιότερα μέσα στην αγκαλιά μου, τώρα θέλει να μου κρατάει το χέρι), σκέφτομαι ότι δεν μπορεί αυτό να μην της κάνει καλό. Τώρα το αν θα ήταν πιο θαρρετή και ανεξάρτητη αν την είχα αναγκάσει να μάθει να κοιμάται μόνη της τρια χρόνια πριν, πραγματικά δεν ξέρω.

    Επειδή όμως βλέπω ότι η ψυχολογική ανάπτυξή της πάει μια χαρά, και αν και ήταν ανασφαλές και κλειστο παιδί τώρα είναι κοινωνική και χαρούμενη, σκέφτομαι ότι από το αποτέλεσμα μάλλον δικαιώνομαι. Σιγά σιγά πλέον μάλλον θα επιδιώξω να το αλλάξω, πιστεύω ότι θα το δείξει η ζωή πότε είναι η σωστή στιγμή.


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο μεγάλος μου γιος ειναι 5 όταν τον έβγαλα απο την κούνια και τον έβαλα σε κρεββάτι άρχισε να σηκώσετε και να έρχεστε στο δικό μας για κάποιο διάστημα τον πήγαινα ξανα στο κρεββάτι του μέχρι που κουράστηκα να το κανω απο τότε κοιμόμαστε μαζί τώρα εχω αλλο ενα αγοράκι 3 μηνων εγω κοιτάμε με το μωρό στο παιδικό στο κρεββάτι του Βαγγέλη και ο μπαμπάς με το Βαγγέλη δε με πειράζει καθόλου γιατι ξερω οτι κάποια στιγμή θα το κόψει μόνος του

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η κόρη μου η μεγάλη από εφτά μηνών κοιμάται στο κρεβάτι μας. Τώρα κοντευει τα τρία.. Φυσικά το "λάθος" είναι δικό μας, αλλά είναι μια "κακή συνήθεια", που ευχαριστιόμαστε όλοι, οι γονείς και το παιδί.. Κάποια στιγμή θα πάει στι δωμάτιο της, αλλά δεν την πιέζω γιαυτό. Τώρα που έχουμε και δευτερο μωράκι, μας βολεύει και λίγο γιατί κοιμάμαι εγώ με το μωρό στο παιδικό και η μεγάλη με τον μπαμπά της στο δικό μας... Όταν μεγαλώσει λίγο και το μωρό, θα της πω το επιχείρημα οτι ήρθε η ωρα να το προσέχει και να κοιμούνται μαζί.. Άμα πιάσει, έπιασε, αλλιώς.....οτι θέλει ας γίνει!! 😄


    78xyp2.png

     

    Z1jep2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ο μεγάλος μου γιος ειναι 5 όταν τον έβγαλα απο την κούνια και τον έβαλα σε κρεββάτι άρχισε να σηκώσετε και να έρχεστε στο δικό μας για κάποιο διάστημα τον πήγαινα ξανα στο κρεββάτι του μέχρι που κουράστηκα να το κανω απο τότε κοιμόμαστε μαζί τώρα εχω αλλο ενα αγοράκι 3 μηνων εγω κοιτάμε με το μωρό στο παιδικό στο κρεββάτι του Βαγγέλη και ο μπαμπάς με το Βαγγέλη δε με πειράζει καθόλου γιατι ξερω οτι κάποια στιγμή θα το κόψει μόνος του

     

    Χαχα, το ίδιο έγραφα και γω..!!


    78xyp2.png

     

    Z1jep2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα