Recommended Posts

    ε και??? μου αρεσει πολυ και δεν επιδιωκω να το αλλαξω....

    τα παιδια καποτε μεγαλωνουν και καποιεσ στιγμες απλα φευγουν και δεν γυριζουν πισω..ειναι απλα στιγμες ομορφες γλυκιες....που μενουν παντα χαραγμενες με μια γλυκια αναμηση στην μνημη του γονιου.....

    τωρα τα παιδακια μας θελουν να κοιμουνται στην αγκαλια μας,τωρα τα παιδια μας νιωθουν ανασφαλια και φοβια την νυχτα...πιστεψτε με μολις μεγαλωσουν θα σου κλεινουν απλα την ποτρα του δωματιου τους στα...μουρτα και θα σου λενε ...μαμα φυγε με ενοχλεις...

    στιλμες σαν και αυτες δεν θα ξαναγυρισουν...νασε σφιξουν δυο μικρα χερακια και να κουρνιαζειι ολο γαληνη το μωρακι μεστην αγκαλια σου......

    απλα να το απολαυσεις......ισως δεν εχεις την ευκαιρια να το ξαναζησεις...

    εμπειρια μιας πολυτεκνης μανας....;););)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Λοιπον κοριτσια κ μεις τα ιδια , την κοιμιζω βαζοντας την στο κρεβατι με παραμυθια κ γαλατακι, κ περιμενω μεχρι να κοιμηθει, με θελει διπλα της μεχρι να την παρει ο υπνος, κ μιλαμε λεμε διαφορα , συζηταμε, ειναι πολυ ωραια ολη αυτη η διαδικασια, κ μετα - οχι καθε βραδυ- το πρωι κατα τις 5-6 ερχετε στο κρεβατι μας. Εχω κναει διαφορες προσπαθειες να κοπει αυτο, αλλα κλαιει με σπαραγμο, μια φορα εκανα αυτο που την βαζω στο κρεβατι της κ ερχετε κ μετα παλι την βαζω πισω, κ το αποτελεσμα ηταν να κλαιει κ κοιμηθηκε στο πατωμα! Ε δεν μπορω την λυπαμαι, να την βλεπω ετσι. Κ κατι αλλο, το ειπα αυτο στην ψυχολογο κ την ιδιοκτητρια του σταθμου κ πως δεν με εφαγαν! Υποστηριξαν οτι δεν το εκανα με σωστο τροπο, κ οτι πρεπει νακοπει αμεσως αυτη η συνηθεια γιατι λεει οτι σε αυτη την ηλικια το παιδι πρεπει να ωριμασει, και να περασει σε αλλο σταδιο συναισθηματικης αναπτυξης, οτι δηλ πρεπει οι συνηθειες που εχει μαθει ως μωρο δηλ πιπιλα, μπιμπερο, υπνος μαζι με γονεις, κ αλλα τετοια, να κοπουν , κ να μην μωρουδιζει. Οκ εν μερει συμφωνω, πιπιλα κ μπιμπερο οκ, αλλα ο υπνος με γονεις ειναι πιο σοβαρο, ειναι ενα ειδους απορριψη απο τους γονεις , να λες οχι μην ερθεις στο κρεβατι, ας τα απλοποιησουμε λιγο τα πραγματα, τι θελει; Να ειναι αγκαλιτσα με το μπαμπα κ τη μαμα, υπαρχει πιο ισχυρο δεσιμο απο αυτο; Εγω ειμαι 34 κ δεν μπορω να κοιμηθω μονη μου, ειναι κακο αυτο;;; Δηλωνει κατι δηλαδη; Οτι δεν ειμαι συναισθηματικα ωριμη; Αν ειχατε να διαλεγατε αναμεσα σε μια αγκαλια το βραδυ η μονη στο κρεβατι , τι θα διαλεγατε;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πριν κάποια χρόνια (πολυυυύ πριν γίνω κι εγώ μαμά) είχα μάθει για ένα φιλικό ζευγάρι με δύο παιδιά -νηπίου και Α' δημοτικού- πως κοιμούνταν όλοι μαζί και τα παιδιά αρνούνταν να πάνε στο δωμάτιό τους. Θυμάμαι ακόμα πόσο έντονα λάθος μου φάνηκε και πόσο εύκολα το καταδίκασα. Τώρα πια μπορώ να πω πως τους καταλαβαίνω.

     

    Από τη στιγμή που έγινα μαμά ένα πράγμα έχω συνειδητοποιήσει καλύτερα από κάθε τι: Ό,τι λες εκ των προτέρων το "λούζεσαι" μετά. Προέτοιμάζοντας τον εαυτό μου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είχα αποφασίσει πολλά πράγματα για το μεγάλωμα του παιδιού. Αυτή τη στιγμή, μόλις 8 1/2 μήνες μετά έχω αναθεωρήσει το 99% εκείνων των σκέψεων και πλέον κρατάω μικρό καλάθι και πιο ανοικτό μυαλό. Βλέπω πως υπάρχουν πολλές εναλλακτικές για τα πάντα και νιώθω ελεύθερη να ακολουθήσω αυτό που ταιριάζει σε μένα και το παιδί μου και - γιατί όχι; - να αλλάξω αν χρειαστεί.

     

    Επι του θέματος: Ο γιος μας κοιμόταν στην κούνια του μέσα στο δωμάτιό μας μέχρι 6 μηνών. Πλέον τον μεταφέραμε στο δικό του δωμάτιο και δεν έχουμε αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα. Ίσως απλά να ήταν έτοιμος. Επειδή είδα πως μιλάτε για μεγαλύτερα παιδιά, δεν ξέρω ακόμα πως θα αντιδράσω αν στο μέλλον θέλει να κοιμάται μαζί μας. Προσωπικά προτιμώ να είναι ο καθένας στο κρεβάτι του, αλλά δε θέλω σε καμία περίπτωση να νιώθει το παιδί μου ανασφάλεια. Ίδωμεν...


    tt13013a.aspx

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και εμείς κοιμίζαμε το παιδί μέχρι 10 μηνών στο δωμάτιό της. και μετά άρχισε να σηκώνεται να παίζει να κάνει χαρούλες και την πήραμε στο δικο μας. μου έλειπε κ λιγο γιατί είχα αρχίσει δουλειά είχα διαβάσει και μερικά άρθρα ενθαρρυντικά και τσουπ να σου όλοι μαζί στο διπλό. αργότερα μεταφέραμε την κούνια της στο δωμάτιό μας και τώρα πια κοιμάται άλλοτε στην κούνια άλλοτε μαζί μας. όταν δε θα χωράει πια στην κούνια θα πάρουμε κρεββάτι και θα πάει στο δωμάτιό της μάλλον! μακάρι να το είχα κάνει και όσο ήταν πιο μωρό. νομίζω ότι όσο κοιμόταν στην κουνια της της στερήσαμε αγκαλίτσες.


    uXGbp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δε το πιστεύω ότι διαβασα τόσα πολλά ποουστ απο μαμάδες που θεωρούν σωστό να κοιμούνται όλοι μαζί οικογενειακώς στο ίδιο κρεβάτι.

    Δεν είναι κακό να κοιμηθείτε μία φορά όλοι μαζί αλλά είναι τραγικά λάθος αυτό να συμβαίνει καθημερινά.

    Καταρχάς, το παιδί πρέπει να κοιμάται στο δικό του δωμάτιο απο λίγων μηνών. Είναι ανθυγειινό να επιβαρύνετε το παιδί σας με τις αναπνοές σας όλο το βράδυ. Έχει το δικαίωμα για καθαρό οξυγόνο.

    Δεύτερον, οι δικές σας ματαιωμένες προσδοκίες για φροντίδα κι εγώ δε ξέρω τι άλλο δε χαρίζουν τρυφερότητα στο παιδί με το να κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι. Αλλά αντιθέτως δημιουργείτε εξάρτηση και τον αποθαρρύνετε να χτίσει τη δική του ταυτότητα. Θεωρεί φυσιολογικό να κοιμάται μαζί σας, θεωρεί ότι είστε μεταξύ σας ίσοι κι όμοιοι και κάθε περαιτέρω σχέση μεταξύ σας θα ήταν γι' αυτόν/ γι' αυτήν ένα αλλόκοτο γεγονός.

    Και να ρωτήσω και κάτι άλλο.

    Γιατί θέλετε να κάνετε τα παιδιά εξαρτημένα απο σας;

    Η σχέση με τον σύζυγο σας δε σας καλύπτει;

    Αν όχι, κρατήστε τα προβλήματα για σας και αφήστε στο παιδί σας την ελευθερία του και την ανεξαρτησία του να κοιμάται μόνο του. Η φροντίδα δεν έχει να κάνει με τον ύπνο αλλά με τον ξύπνιο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Δε το πιστεύω ότι διαβασα τόσα πολλά ποουστ απο μαμάδες που θεωρούν σωστό να κοιμούνται όλοι μαζί οικογενειακώς στο ίδιο κρεβάτι.

    δεν ειπε καμια μας οτι ειναι το σωστο....απλα δεν θεωρουμε καποιες απο εμας πως ειναι κακο να κοιμαται το μωρακι μας μαζι μας....

    Δεν είναι κακό να κοιμηθείτε μία φορά όλοι μαζί αλλά είναι τραγικά λάθος αυτό να συμβαίνει καθημερινά.

    Καταρχάς, το παιδί πρέπει να κοιμάται στο δικό του δωμάτιο απο λίγων μηνών. Είναι ανθυγειινό να επιβαρύνετε το παιδί σας με τις αναπνοές σας όλο το βράδυ. Έχει το δικαίωμα για καθαρό οξυγόνο..

    αν το παιδι ειναι μονο ενα..καλως αν ομως σε ενα παιδικο δωματιο κοιμουνται 2,ή 3 παιδακια μαζι....το ιδιο δεν ειναι????ασε που αρκετες οικογενειες πια δεν εχουν την πολυτελεια να εχουν σπιτι που να τους προσφερει πανω απο 1 δωματιο ως παιδικο.....

    Δεύτερον, οι δικές σας ματαιωμένες προσδοκίες για φροντίδα κι εγώ δε ξέρω τι άλλο δε χαρίζουν τρυφερότητα στο παιδί με το να κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι. Αλλά αντιθέτως δημιουργείτε εξάρτηση και τον αποθαρρύνετε να χτίσει τη δική του ταυτότητα. Θεωρεί φυσιολογικό να κοιμάται μαζί σας, θεωρεί ότι είστε μεταξύ σας ίσοι κι όμοιοι και κάθε περαιτέρω σχέση μεταξύ σας θα ήταν γι' αυτόν/ γι' αυτήν ένα αλλόκοτο γεγονός..

    η προσωπικη μου εμπειρια αφου πλεων τα μεγαλα μου παιδακια ειναι στο γυμανσιο και η τριτη στην 5η δημοτικου μια χαρα αυτονομα και ανεξαρτητα ειναι και μαλιστα εχουν το καθενα τους εντελως διαφορετικη προσωπικοτητα τοσο πολυ που καποιες φορες μαλιστα εκπλησομαι με την διαφορετκοτητα τους λες και εχουν μεγαλωσει σε διαφορετικες οικογενειες....8-)8-)8-):cool:

    Και να ρωτήσω και κάτι άλλο.

    Γιατί θέλετε να κάνετε τα παιδιά εξαρτημένα απο σας;

    Η σχέση με τον σύζυγο σας δε σας καλύπτει;

    Αν όχι, κρατήστε τα προβλήματα για σας και αφήστε στο παιδί σας την ελευθερία του και την ανεξαρτησία του να κοιμάται μόνο του. Η φροντίδα δεν έχει να κάνει με τον ύπνο αλλά με τον ξύπνιο.

    θα συμφωνισω μονο με το τελευταιο.....με την διαφορα πως ειναι ο συνδιασμος και των δυο....δεν μπορεις να εχεις πχ μια ηρεμη και δημιουργικη μερα με το παιδι σου και μια νυχτα τρομου και τιμωριας (γιατι το να επιβαλεις σε ενα χρονιαρικο ή σε ενα 2 χρονο να κοιμαται μονο του για αυτο το παιδι ειναι τρομακτικο και εφιαλτικο το μυαλουδακι τους δεν μπορει να κατανοησει το σωστο και το λαμβανει σαν τιμωρια)....

    και πιστεψε με θα ερθει καιρος που θα σου λενε ...μαμα φυγε απο το δωματιο μου με ενοχλεις...!!:shock::shock:

    οσο για το θεμα με την σχεση με τον συζυγο και τα προσωπικα προβληματα απλα το...προσπερναω....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δε το πιστεύω ότι διαβασα τόσα πολλά ποουστ απο μαμάδες που θεωρούν σωστό να κοιμούνται όλοι μαζί οικογενειακώς στο ίδιο κρεβάτι.

    Δεν είναι κακό να κοιμηθείτε μία φορά όλοι μαζί αλλά είναι τραγικά λάθος αυτό να συμβαίνει καθημερινά.

    Καταρχάς, το παιδί πρέπει να κοιμάται στο δικό του δωμάτιο απο λίγων μηνών. Είναι ανθυγειινό να επιβαρύνετε το παιδί σας με τις αναπνοές σας όλο το βράδυ. Έχει το δικαίωμα για καθαρό οξυγόνο.

    Δεύτερον, οι δικές σας ματαιωμένες προσδοκίες για φροντίδα κι εγώ δε ξέρω τι άλλο δε χαρίζουν τρυφερότητα στο παιδί με το να κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι. Αλλά αντιθέτως δημιουργείτε εξάρτηση και τον αποθαρρύνετε να χτίσει τη δική του ταυτότητα. Θεωρεί φυσιολογικό να κοιμάται μαζί σας, θεωρεί ότι είστε μεταξύ σας ίσοι κι όμοιοι και κάθε περαιτέρω σχέση μεταξύ σας θα ήταν γι' αυτόν/ γι' αυτήν ένα αλλόκοτο γεγονός.

    Και να ρωτήσω και κάτι άλλο.

    Γιατί θέλετε να κάνετε τα παιδιά εξαρτημένα απο σας;

    Η σχέση με τον σύζυγο σας δε σας καλύπτει;

    Αν όχι, κρατήστε τα προβλήματα για σας και αφήστε στο παιδί σας την ελευθερία του και την ανεξαρτησία του να κοιμάται μόνο του. Η φροντίδα δεν έχει να κάνει με τον ύπνο αλλά με τον ξύπνιο.

     

    Η ειδικότητά σου;;; γιατί αυτό το ύφος "αυθεντίας" κάτι μου θυμίζει:rolleyes::rolleyes::rolleyes::rolleyes:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δε το πιστεύω ότι διαβασα τόσα πολλά ποουστ απο μαμάδες που θεωρούν σωστό να κοιμούνται όλοι μαζί οικογενειακώς στο ίδιο κρεβάτι.

    Δεν είναι κακό να κοιμηθείτε μία φορά όλοι μαζί αλλά είναι τραγικά λάθος αυτό να συμβαίνει καθημερινά.

    Καταρχάς, το παιδί πρέπει να κοιμάται στο δικό του δωμάτιο απο λίγων μηνών. Είναι ανθυγειινό να επιβαρύνετε το παιδί σας με τις αναπνοές σας όλο το βράδυ. Έχει το δικαίωμα για καθαρό οξυγόνο.

    Δεύτερον, οι δικές σας ματαιωμένες προσδοκίες για φροντίδα κι εγώ δε ξέρω τι άλλο δε χαρίζουν τρυφερότητα στο παιδί με το να κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι. Αλλά αντιθέτως δημιουργείτε εξάρτηση και τον αποθαρρύνετε να χτίσει τη δική του ταυτότητα. Θεωρεί φυσιολογικό να κοιμάται μαζί σας, θεωρεί ότι είστε μεταξύ σας ίσοι κι όμοιοι και κάθε περαιτέρω σχέση μεταξύ σας θα ήταν γι' αυτόν/ γι' αυτήν ένα αλλόκοτο γεγονός.

    Και να ρωτήσω και κάτι άλλο.

    Γιατί θέλετε να κάνετε τα παιδιά εξαρτημένα απο σας;

    Η σχέση με τον σύζυγο σας δε σας καλύπτει;

    Αν όχι, κρατήστε τα προβλήματα για σας και αφήστε στο παιδί σας την ελευθερία του και την ανεξαρτησία του να κοιμάται μόνο του. Η φροντίδα δεν έχει να κάνει με τον ύπνο αλλά με τον ξύπνιο.

     

    συμφωνω!!!


    NRNSp2.pngsMstp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα,

     

    και μεις έχουμε έναν γιο (26 μηνών) ο οποίος στις 2 με 3 τα μεσάνυχτα φεύγει από το κρεββατάκι του και έρχεται στο δικό μας. Εννοείται πως είμαστε πτώμα για να τον ξαναπηγαίνουμε καθε βράδυ στο κρεββάτι του, αλλά δεν αντέχεται βρε παιδιά ο ανήσυχος ύπνος που κάνει και ο φόβος μην τον πλακώσουμε...Συνήθως ο καημένος ο σύζυγος αποχωρεί κάποια στιγμή στον καναπέ...

    Είχα αγοράσει ένα βιβλίο καποιου Ισπανού συγγραφέα(το οποίο ήταν πολύ αποτελεσματικό-αλλά πρέπει να μείνεις αρκετές μέρες άυπνη για να πετύχει η μέθοδος) , γιατί ο μικρός συμπεριφερόταν έτσι και αρκετούς μήνες νωρίτερα. Υπήρξε μια παύση αρκετών μηνών και επέστρεψε πάλι σε αυτή του τη συνήθεια. Το θέμα είναι ότι εγώ δεν ξεκουράζομαι όπως θα έπρεπε κατά τη διάρκεια της νύχτας εξαιτίας αυτής της κατάστασης...Και προς Θεού, το παιδάκι μου δεν το αγαπάω απλώς, αλλά το λατρεύω!Απλώς θεωρώ σωστό ότι ο καθένας πρέπει να έχει το χώρο του και στον ύπνο για πολλούς και διάφορους λόγους.


    dogdogsrd20100306_2_My+boy+is.png

     

     

    fc7b832273.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    είμαι έγκυος στο 2ο και ο πρώτος μου μετά απο ολιγοήμερη απουσία μας (η πρωτη φορά που τον αφήσαμε και τελευταία) λόγο νοσηλείας του άντρα μου πριν 1 χρόνο ακριβώς, 2μιση ετών τότε μόλις επιστρέψαμε απο το νοσοκομείο άρχισε να έρχεται στο κρεβάτι μας. μέχρι τότε κοιμόταν σερί. του το επιτρέψαμε εννοείται όμως τώρα που θα έρθει το μωρό δεν θέλω να συμπέσει το διάστημα που θα του κόψω τον ύπνο μαζί μας με την γέννηση του μωρού και το εκλάβει σαν απόρριψη. τον γυρνάω κάθε βράδυ στο κρεβάτι του και περιμένω πάντα καθιστή στην άκρη του κρεβατιού να τον πάρει ο ύπνος. στην αρχή το έκανα 4 κ 5 φορές σε μια νύχτα πλέον είναι 1-2 έχει τύχει και καμία εαν δεν ξυπνήσει ούτε για κατούρημα. όσο εξοντωτικό κ αν είναι πρέπει αν μπεις στην διαδικασία αυτή να τον γυρίζεις όσες φορές χρειαστεί πίσω χωρίς να ξαπλώσεις μαζί του


    M6bap3.png

     

    cik1p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δε το πιστεύω ότι διαβασα τόσα πολλά ποουστ απο μαμάδες που θεωρούν σωστό να κοιμούνται όλοι μαζί οικογενειακώς στο ίδιο κρεβάτι.

    Δεν είναι κακό να κοιμηθείτε μία φορά όλοι μαζί αλλά είναι τραγικά λάθος αυτό να συμβαίνει καθημερινά.

    Καταρχάς, το παιδί πρέπει να κοιμάται στο δικό του δωμάτιο απο λίγων μηνών. Είναι ανθυγειινό να επιβαρύνετε το παιδί σας με τις αναπνοές σας όλο το βράδυ. Έχει το δικαίωμα για καθαρό οξυγόνο.

    Δεύτερον, οι δικές σας ματαιωμένες προσδοκίες για φροντίδα κι εγώ δε ξέρω τι άλλο δε χαρίζουν τρυφερότητα στο παιδί με το να κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι. Αλλά αντιθέτως δημιουργείτε εξάρτηση και τον αποθαρρύνετε να χτίσει τη δική του ταυτότητα. Θεωρεί φυσιολογικό να κοιμάται μαζί σας, θεωρεί ότι είστε μεταξύ σας ίσοι κι όμοιοι και κάθε περαιτέρω σχέση μεταξύ σας θα ήταν γι' αυτόν/ γι' αυτήν ένα αλλόκοτο γεγονός.

    Και να ρωτήσω και κάτι άλλο.

    Γιατί θέλετε να κάνετε τα παιδιά εξαρτημένα απο σας;

    Η σχέση με τον σύζυγο σας δε σας καλύπτει;

    Αν όχι, κρατήστε τα προβλήματα για σας και αφήστε στο παιδί σας την ελευθερία του και την ανεξαρτησία του να κοιμάται μόνο του. Η φροντίδα δεν έχει να κάνει με τον ύπνο αλλά με τον ξύπνιο.

     

     

     

    Η φροντιδα εχει να κανει με τα παντα!!!!


    Kht7p2.png

     

    3iVPp3.png

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βασικα προβληματιστικα με το παραπανω ποστ!

    Εμεις μεχρι 10 μηνων δεν ειχαμε κανενα προβλημα με τον υπνο.Στο κρεβατι του ολαα τελεια ολ προγραμματισμενα!Το καλοκαιρι ομως που πηγαμε στο εξοχικο στο νησι και πηγα εγω κι ο μικρος για 2 μηνες.. ειχα την κουνια στο δωματιο μου γτ το σπιτι εκει ειναι μικρουλι.. και η κουνια κολλητα στο κρεβατι μου.Ο συζηγος ηταν Αθηνα και δουλευε!Το αποτελεσμα ητανν μεσα στη νυχτα να σηκωνεται και να θελει να ειναι μαζι με εμενα.Γενικα μεσα στους 2 μηνες μαζι τα μισα βραδια κοιμηθηκαμε μζι και τα μισα χωρια!Οτν γυρισαμε δεν ηθελε κθολου το κρεβατι του με αποτελεσμα να τον πηγαινοφερνω ολη νυχτα.Τωρα ετυχε να εχει 2 εβδομαδες αδεια ο αντρας μου και μου λεει δεν πειραζει ειναι ωραια να κοιμομαστε ολοι μαζι.

    Βασικα νιωθουμε ολοι πολυ ωραια.. δεν εχω κανενα κενο στη σχεση μου με τον αντρα μου.. ισα ισα θα ελεγα.Δεν ξερω αν εινι σωστο η οχι.. σκεφτομαι να αριχω παλι να τον βαζω στο κρεβατακι του αλλα ειμι σιγουρη οτι θα τλαιπωρηθουμε ολοι.Επισης σκεφτομαι οτι η ψυχουλ του θα πληγωθει και θα νομιζει οτι δεν το θελουμε....!

    Τεσπα,, θα προσπαθησω.. αλλα δεν νομιζω οτι του κανω και τοσο κακο με το να κοιμαται με τους ανθρωπους που αγαπαει...!


    FvxMp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    :lol::lol::lol::lol::lol:

     

    μονο να γελάσω μπορω με τα παραπανω!!!χχαχαχα!

     

    συνηθως οι γονεις τα μοναχοπαιδια τα κακομαθαινουν με διαφορους τροπους κ ειναι υπερπροστατευτικοι απεναντι τους.αν ομως εχεις 3-4 παιδια οπως εγω θα δεις οτι δεν γινεται κ δεν ειναι σωστο να τα εχεις στο νταντεμα ολη την ωρα κ να τους κανεις ολα τα χατηρια.ποτε κανενα παιδι δεν ηρθε στο κρεββατι μου κ οταν ενα μεσημερι ο ενας μου γιος ξυπνησε κ τον πηραμε στο δικο μας,εφυγε τρεχοντας φωναζοντας στην κουνια μου στην κουνια μου!!ακομα γελαω!!μπορουμε τα παιδια να τα κανουμε να νιωθουν ασφαλεια με χιλιους δυο τροπους κ οχι με το να κοιμουνται μαζι μας.την ειρωνεια σου δεν θα την σχολιασω;)


    NRNSp2.pngsMstp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καμια δεν εβαλε το παιδι της με το ζορι να κοιμηθουνε στο ιδιο κρεβατι.Ομως ειδικα οι μαμαδες που θηλαζουν ειναι αδυνατον να πηγαινουν καθε 2 ωρες να θηλαζουν σε αλλο δωματιο,ειναι πολυ πιο βολικο να το εχει στο ιδιο δωματιο η και διπλα της εαν την βολευει.

     

    Απο την αλλη ας γινει ενας διαχωρισμος για ποιες ηλικιες μιλαμε,εγω μιλαω για ηλικιες μεχρι τα 3 χρονια και για παιδια που δυσκολευονται στον υπνο και ηρεμουν στο κρεβατι με τους γονεις τους.Εκτος και εαν ειναι σωστο να αφηνουμε ενα παιδι να κλαιει για να μαθει να κοιμαται μονο του :?:?:?


    Kht7p2.png

     

    3iVPp3.png

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μονο ειρωνικα μπορω να σου απαντησω!!

    Και δεν εχω μονο ενα παιδακι,απλά απηύδησα με τις τρελές εδω μεσα,και μπαινω σπανια πια,γι αυτο και δεν εχω σωστα τικερακια!

    Για το που και πως κοιμουνται τα παιδια μου,φυσικα και δεν θα μπω στον κοπο να περιγραψω και να εξηγησω.

    Αλλά αυτα τα του τυπου "τραγικο λαθος"κτλ,μαζεψτε τα λιγο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Συνηθίζεται σ αυτές τις ηλικίες τα παιδιά να κοιμούνται στο κρεβάτι των γονέων , όμως καλό είναι αυτή η συνήθεια να αλλάξει το δυνατόν συντομότερο, διότι όσο περνά ο καιρός θα είναι δυσκολότερο.

    Τα παιδιά από νωρίς, καλό είναι να κοιμούνται στο δικό τους δωμάτιο και για λόγους υγιεινής αλλά κυρίως διότι χρειάζεται να ανεξαρτοπιηθούν και να αναπτύξουν το δικό τους συναισθηματικό κόσμο.

     

    νομιζω οτι αυτο καλυπτει την αποψη μου.μη τρελαινεσαι ομως.ο καθενας εχει διαφορετικες αποψεις κ εμπειριες κ τις γραφει εδω.σε καποιους κανουν σε καποιους αλλους οχι.δεν θα σκοτωθουμε κιολας!:D


    NRNSp2.pngsMstp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το θεμα ξεκινησε για μια συμβουλη που ζητησε μια κοπελα και παλι αλληλοκατηγορουμαστε...

    Πραγματικα δεν μπορω να κατανοησω το γιατι πρεπει και σε ανωνυμα φορουμ μερικοι να κανουν τους εξυπνους και να ειρωνευονται τους αλλους. Πώς ειστε μερικες τοσο σιγουρες για το τι ειναι σωστο και τί λαθος; Δεν μπορειτε να μπαινετε μερικοι ως ειδικοι και να μιλατε απολυτα, λεγοντας οτι κατι ειναι ορθο 100%. Ενας επιστημονας, γνωριζει οτι παντα μιλαμε με πιθανοτητες και ΟΦΕΙΛΕΙ να μιλα αναφεροντας αυτες.

    Οταν πχ σπουδαζα μας ειχαν αναφερει μια ερευνα, πολυ γνωστη σημερα και μαλιστα ακολουθησαν πολλες αλλες, οτι ενα παιδι μεχρι την ηλικια των 5 ετων στον υπνο πολλες φορες "ξεχναει" να αναπνεει και οτι συγχρονιζει την αναπνοη με αυτη της μητερας του...αν ειναι σε αλλο δωματιο, πώς θα γινει αυτο; Με την ενδοεπικοινωνια;

    Δεν θα σταθω ομως στις ερευνες γιατι η καθε μια θα παρουσιασει μια αλλη κτλ...

    θα σταθω μονο σε ενα πραγμα: το πώς αισθανεται η καθε οικογενεια, και τί της καθεται σωστο. Αν θελει καποιος, ας κοιμαται με το παιδι διπλα του. Αν δεν θελει, ας βρει τροπους να κοιμαται στο δωματιο του. Μπορει η μια να θεωρει οτι ο "συναισθηματικος κοσμος" του παιδιου της ειναι καλυτερα ανεξαρτητος, και η αλλη πώς ειναι καλυτερα να νιωθει μεγαλυτερη ασφαλεια. Ποιο απο τα δυο ειναι λαθος; Κανενα.

    Εγω λοιπον δεν θα ακουσω ουτε "αυθεντιες", ουτε και ανεχομαι του καθενος την ειρωνια, για το πως κοιμαμαι εγω και τα παιδια μου. Ελεος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    συνηθως οι γονεις τα μοναχοπαιδια τα κακομαθαινουν με διαφορους τροπους κ ειναι υπερπροστατευτικοι απεναντι τους.αν ομως εχεις 3-4 παιδια οπως εγω θα δεις οτι δεν γινεται κ δεν ειναι σωστο να τα εχεις στο νταντεμα ολη την ωρα κ να τους κανεις ολα τα χατηρια.

    και ομως και αυτος ο μυθοσ καταριπτεται...:wink::wink:

    ειναι το 4ο παιδακι μου και ενω του εχω ετοιμο κρεβατι στο παιδικο δωματιο τον εχω μαζι μου ακομα (ειναι 3 ετων τωρα) ......και δεν ειναι κακομαθημενο ενα παιδακι που νιωθει αποριψη και φοβο το βραδυ και θελει να κοιμηθει ηρεμα με την σιγουρια του γονεα στο πλαι του....

    απλα καθε οικογενεια εχει τους δικους της ρυθμους και το δικο της προγραμμα και αν μεσα απο αυτο η συμβιωση ολων των μελων ειναι ισοροπημενη τοτε για αυτη την οικογενεια αυτο ειναι το σωστο....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σωπατε ρε ωχουυυυ.......εμεις κοιμομαστε ακομα στο ιδιο δωματιο απλα οχι σε ιδιο κρεββατι. Λογω συνθηκων και επιλογων ετσι γουσταριζουμε και λογαριασμο δεν δινουμε. Με θελει την θελω και καλα πορευομαστε. Τι τον νοιαζει τον καθενα τι κανω εγω στην κρεββατοκαμμαρα μου και πως τα παω με τον συζυγο μιας και κοιμαμε με την κορη μου στο ιδιο δωματιο θα θελα να ξερα, ειλικρινα. Και καπου διαβασα το θεικο 'αμα κοιμαστε ετσι το παιδι θα σας θεωρει ισιους και ομοιους' .....δλδ τι? δεν ειμαστε ισιοι και ομιοι γιατι εγω ετσι μας βλεπω. Ισους σε ολα....απλα ειμαι εκει για να καθοδηγω καποια πραγματα αλλα σε ολα εχει ισα δικαιωματα με μενα. Δλδ η παραπανω γυναικα συμπεραινει οτι αμα κοιμασε με το παιδι θα σε ΄καβαλαει'.....χεχε......καλα μανδαμ οτι πειτε......απο εκει και περα περι ορεξεως κολοκυθοκεφτες που λεω παντα. Αμα εσυ το κανες σωστα τι σε κοφτει αν εγω το κανω λαθος? Αν ο γιος σου ερθει και παντρευτει την κορη μου τοτε να το κανουμε ντιμπειτ που εκανα/εκανες λαθος αλλα και παλι χ!σμενες θα μας εχουν τα παιδια μας και θα ακολουθησουν τον δρομο τους. Οποτε ας παμε η καθεμια στην κουζινιτσα μας να φτιαξουμε τα γεμιστουλια μας και να αφησουμε η μια την αλλη ησυχη.....οοοοοοκ?........


    Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σωπατε ρε ωχουυυυ.......εμεις κοιμομαστε ακομα στο ιδιο δωματιο απλα οχι σε ιδιο κρεββατι. Λογω συνθηκων και επιλογων ετσι γουσταριζουμε και λογαριασμο δεν δινουμε. Με θελει την θελω και καλα πορευομαστε. Τι τον νοιαζει τον καθενα τι κανω εγω στην κρεββατοκαμμαρα μου και πως τα παω με τον συζυγο μιας και κοιμαμε με την κορη μου στο ιδιο δωματιο θα θελα να ξερα, ειλικρινα. Και καπου διαβασα το θεικο 'αμα κοιμαστε ετσι το παιδι θα σας θεωρει ισιους και ομοιους' .....δλδ τι? δεν ειμαστε ισιοι και ομιοι γιατι εγω ετσι μας βλεπω. Ισους σε ολα....απλα ειμαι εκει για να καθοδηγω καποια πραγματα αλλα σε ολα εχει ισα δικαιωματα με μενα. Δλδ η παραπανω γυναικα συμπεραινει οτι αμα κοιμασε με το παιδι θα σε ΄καβαλαει'.....χεχε......καλα μανδαμ οτι πειτε......απο εκει και περα περι ορεξεως κολοκυθοκεφτες που λεω παντα. Αμα εσυ το κανες σωστα τι σε κοφτει αν εγω το κανω λαθος? Αν ο γιος σου ερθει και παντρευτει την κορη μου τοτε να το κανουμε ντιμπειτ που εκανα/εκανες λαθος αλλα και παλι χ!σμενες θα μας εχουν τα παιδια μας και θα ακολουθησουν τον δρομο τους. Οποτε ας παμε η καθεμια στην κουζινιτσα μας να φτιαξουμε τα γεμιστουλια μας και να αφησουμε η μια την αλλη ησυχη.....οοοοοοκ?........

     

     

    αχαχαχα!!!

    πολυ καλα τα πες!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σωπατε ρε ωχουυυυ.......εμεις κοιμομαστε ακομα στο ιδιο δωματιο απλα οχι σε ιδιο κρεββατι. Λογω συνθηκων και επιλογων ετσι γουσταριζουμε και λογαριασμο δεν δινουμε. Με θελει την θελω και καλα πορευομαστε. Τι τον νοιαζει τον καθενα τι κανω εγω στην κρεββατοκαμμαρα μου και πως τα παω με τον συζυγο μιας και κοιμαμε με την κορη μου στο ιδιο δωματιο θα θελα να ξερα, ειλικρινα. Και καπου διαβασα το θεικο 'αμα κοιμαστε ετσι το παιδι θα σας θεωρει ισιους και ομοιους' .....δλδ τι? δεν ειμαστε ισιοι και ομιοι γιατι εγω ετσι μας βλεπω. Ισους σε ολα....απλα ειμαι εκει για να καθοδηγω καποια πραγματα αλλα σε ολα εχει ισα δικαιωματα με μενα. Δλδ η παραπανω γυναικα συμπεραινει οτι αμα κοιμασε με το παιδι θα σε ΄καβαλαει'.....χεχε......καλα μανδαμ οτι πειτε......απο εκει και περα περι ορεξεως κολοκυθοκεφτες που λεω παντα. Αμα εσυ το κανες σωστα τι σε κοφτει αν εγω το κανω λαθος? Αν ο γιος σου ερθει και παντρευτει την κορη μου τοτε να το κανουμε ντιμπειτ που εκανα/εκανες λαθος αλλα και παλι χ!σμενες θα μας εχουν τα παιδια μας και θα ακολουθησουν τον δρομο τους. Οποτε ας παμε η καθεμια στην κουζινιτσα μας να φτιαξουμε τα γεμιστουλια μας και να αφησουμε η μια την αλλη ησυχη.....οοοοοοκ?........

     

    Γιατί δεν έχει λάικ το φόρουμ; Χαχα, άψογη!


    HXuSp2.pngaS46p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    συνηθως οι γονεις τα μοναχοπαιδια τα κακομαθαινουν με διαφορους τροπους κ ειναι υπερπροστατευτικοι απεναντι τους.αν ομως εχεις 3-4 παιδια οπως εγω θα δεις οτι δεν γινεται κ δεν ειναι σωστο να τα εχεις στο νταντεμα ολη την ωρα κ να τους κανεις ολα τα χατηρια.ποτε κανενα παιδι δεν ηρθε στο κρεββατι μου κ οταν ενα μεσημερι ο ενας μου γιος ξυπνησε κ τον πηραμε στο δικο μας,εφυγε τρεχοντας φωναζοντας στην κουνια μου στην κουνια μου!!ακομα γελαω!!μπορουμε τα παιδια να τα κανουμε να νιωθουν ασφαλεια με χιλιους δυο τροπους κ οχι με το να κοιμουνται μαζι μας.την ειρωνεια σου δεν θα την σχολιασω;)

     

    και ομως και αυτος ο μυθοσ καταριπτεται...:wink::wink:

    ειναι το 4ο παιδακι μου και ενω του εχω ετοιμο κρεβατι στο παιδικο δωματιο τον εχω μαζι μου ακομα (ειναι 3 ετων τωρα) ......και δεν ειναι κακομαθημενο ενα παιδακι που νιωθει αποριψη και φοβο το βραδυ και θελει να κοιμηθει ηρεμα με την σιγουρια του γονεα στο πλαι του....

    απλα καθε οικογενεια εχει τους δικους της ρυθμους και το δικο της προγραμμα και αν μεσα απο αυτο η συμβιωση ολων των μελων ειναι ισοροπημενη τοτε για αυτη την οικογενεια αυτο ειναι το σωστο....

     

    Στο πρώτο παιδί με είχαν φάει οι δρόμοι και τα ξυπνήματα, το δεύτερο το θήλαζα καθιστή κάθε 2 ώρες, κοιμόμουν καθιστή την ώρα που θήλαζα και ήταν πολύ επικίνδυνο να μου πέσει! Στο τρίτο δεν έβαλα μυαλό, συνέχισα να πηγαινοέρχομαι τις νύχτες! Την τέταρτη την πήρα στο κρεβάτι μας, αργότερα που πήγε σε μονό κρεβάτι, την κοίμιζα εκεί αγκαλίτσα και θηλάζοντας και όταν ξύπναγε τη νύχτα πήγαινα και συνέχιζα τον ύπνο μου στο δικό της κρεβάτι ή ερχόταν αυτή στο δικό μας. Ευτυχώς, η σεξουαλική μας ζωή δεν επηρρεάστηκε και κάναμε και πέμπτο παιδί, το οποίο κοιμίζω κι αυτό στο κρεβάτι μου. Η 4η κόρη σταμάτησε να ξυπνά τη νύχτα γύρω στα 3,5 χρόνια, οπότε δεν υπήρχε λόγος να πηγαίνω εγώ ή να έρχεται αυτή στο δικό μας κρεβάτι, ενώ από την ίδια ηλικία σταμάτησε να με χρειάζεται μαζί της για να αποκοιμηθεί. Στα δύο τελευταία μου παιδιά, έχω κουραστεί πολύ λιγότερο σε σχέση με τα πρώτα, όλα μου φαίνονται πιο εύκολα, γιατί δεν αναλώνομαι σε περιττές διαδικασίες όπως να πηγαινοφέρνω παιδιά στις κούνιες ή να προσπαθώ να μείνω ξύπνια τη νύχτα μέχρι να θηλάσουν κλπ.

    Α, και η τέταρτη κόρη μου τώρα είναι στο προνήπιο και οι δασκάλες της έχουν να λένε για το πόσο ανεξάρτητη είναι.

    Αυτός βέβαια είναι ο δικός μου τρόπος, αλλά περί ορέξεως όπως λέει και η συμφορουμίτισα παραπάνω... Δεν υπάρχει απόλυτο σωστό και λάθος, ειρήνη υμίν!


    HXuSp2.pngaS46p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν είναι μαύρο ή άσπρο κιόλας...

     

    Υπάρχει λίγο μια εντύπωση ότι κάποιος κάνει "μόνο" το ένα ή μόνο το άλλο, επειδή του ταιριάζει ως φιλοσοφία.

     

    Ωστόσο, αρκετοί του co-sleeping μοιάζουν να μη θέλουν με κανένα τρόπο να "πουν" στο παιδί ότι μπορεί να κοιμηθεί στην κούνια του, αν και αυτή έχει κάποια εμφανή πλεονεκτήματα.

     

    Εμείς σταθήκαμε αρκετά τυχεροί σε αυτό το θέμα, με ένα μωράκι που κοιμόταν πολύ εύκολα, όπου το ακούμπαγε κανείς. Το διδυμάκι του, μετά τους 8 μήνες έδειξε κάποια προτίμηση ότι ήθελε παρέα τη νύχτα. Στους υπνάκους έτσι και αλλιώς είχε μάθει να κοιμάται, εφόσον νυστάζει, παντού. Στο καρότσι, στο κρεβατάκι, στο καθισματάκι αυτοκινήτου... Τέλος πάντων, και στο παιδάκι αυτό δείξαμε απλά, με τον τρόπο που μπορεί να καταλάβει ένα βρέφος, ότι θέλαμε να κοιμάται χωρίς πολλές διαδικασίες εκ μέρους μας και έπιασε.

     

    Μέχρι τους 5 μήνες κοιμόμασταν στο ίδιο κρεβάτι. Μετά όμως δεν υπήρχε λόγος, καθώς τα παιδιά δεν ξύπναγαν τα βράδυα, ενώ κινδύνευαν να πέσουν από το διπλό κρεβάτι. Δεν μπορούσα να φυλάω καραούλι για δύο παιδιά σε κάθε ύπνο και υπνάκο, δηλαδή να μη φεύγω από το υπνοδωμάτιο σε κάθε ύπνο τους και υπνάκο, μήπως και ξυπνήσουν και φάνε καμιά τούμπα, ούτε ήθελα τη λύση της στρωματσάδας επ αόριστον. Τα οποία παιδιά εξάλλου, δεν ήταν συντονισμένα μεταξύ τους στους ημερήσιους ύπνους και κοιμόντουσαν μισάωρα εναλλάξ μεταξύ τους, σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Άρα θα περνούσα όλη τη μέρα στο υπνοδωμάτιο, αν τα άφηνα να κοιμούνται στο διπλό κρεβάτι! Υπήρχε μια ηλικία που ό,τι προστατευτικό και να έβαζε κανείς στο διπλό κρεβάτι, τα παιδιά θα περνούσαν-μουσουλούσαν από πάνω και δεν ήξεραν να κατεβούν μόνα τους με ασφάλεια. Το θέμα του πού θα κοιμόταν ο σύζυγος όταν ήδη στο κρεβάτι υπήρχαν δύο μωράκια, άλλο.

     

    Τέλος πάντων, για εμάς οι 8,5 μήνες ήταν το πιο περίεργο-δύσκολο διάστημα από πλευράς ύπνου, αλλά μετά το παιδί που είχε "παραξενέψει" σε αυτό το θέμα ξαναγύρισε στους ολονύκτιους ύπνους, οπότε όλοι κοιμόμασταν καλά το βράδυ, ο καθένας στο έπιπλο που είχε προβλεφθεί για αυτόν...

     

    Κάποιες φορές μοιραστήκαμε τα νυχτερινά ξυπνήματα με το σύζυγο. Δεν κράτησαν πολύ για εμάς όμως ούτε ήταν πολλά, αυτά τα ξυπνήματα. Είδαμε ότι αν το παιδί μπορεί να κοιμήσει τον εαυτό του την πρώτη φορά, δεν ξυπνάει κάποιον μεγάλο για να το βάλει για ύπνο, ούτε μέσα στη νύχτα.

     

    Χουζούρι όμως και παιχνίδια στο διπλό θα κάνουμε μαζί με τα παιδιά, όσο είμαστε όλοι ξύπνιοι. Ύπνο, όχι.

     

    Για το μεταβατικό στάδιο από το co-sleeping στον ύπνο στην κούνια, μας βόλεψε η κούνια να είναι κολλητά στο κρεβάτι, χωρίς το πλαϊνό κάγκελο. Όπου τα παιδιά κοιμόντουσαν στο χώρο τους, αλλά ταυτόχρονα χωρίς να χρειάζεται να σηκωθεί κανείς για το θηλασμό. Έτσι, όταν έφτασαν να κοιμούνται για όλο το βράδυ, πρώτα τοποθετήσαμε ξανά το κάγκελο και μετά από λίγες μέρες αλλάξαμε και δωμάτιο στην κούνια. Είναι του ύπνου τα μικρούλια, μου έμοιασαν σε αυτό...

     

    Για το μεγάλο παιδάκι του τόπικ, προσωπικά θα έβλεπα αν κοιμάται μόνο του στην αρχή της νύχτας... Δηλαδή στο κρεβάτι του, παραμυθάκι, φιλάκι, αντίο... Επίσης, θα του έλεγα ότι αν ξυπνήσει στην διάρκεια της νύχτας, να μη σηκωθεί, να σκεπαστεί αν κρυώνει και να κλείσει τα ματάκια και να κοιμηθεί πάλι. Αυτό όμως θα μπορεί να το κάνει στη διάρκεια της νύχτας "αναίμακτα" μόνο εφόσον έχει μάθει να το κάνει και όταν πρωτοπηγαίνει για ύπνο. Δεν αρκεί να τους πούμε τι να μην κάνουνε, χρειάζεται να τους πούμε τι να κάνουν, γιατί σε αυτή την ηλικία μπορεί να μην το έχουν φανταστεί!

     

    Όσο για το ότι τα παιδιά αισθάνονται ασφάλεια ή όχι τη νύχτα κοντά στους γονείς, δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανένας αντικειμενικός λόγος να μην αισθάνονται ασφάλεια στο κρεβατάκι τους και αν ο γονιός δείχνει σίγουρος για αυτό (και οι δύο γονείς) δεν είναι δύσκολο να το "περάσουν" και στο παιδί. Ενώ αν του "δώσουν δίκιο" για οτιδήποτε μπορεί να φοβάται, ε, του δίνουν δίκιο. Σε αυτό δεν βρίσκω μεγαλύτερη λογική σε σχέση με το παιδί να φοβάται τις αστραπές, τα πουλιά ή οτιδήποτε δεν έχει και πολύ νόημα να φοβάται.

     

    Επίσης είναι δύσκολο κάτι τέτοιο να "το πάρει πίσω" ο γονιός, ενώ το έχει αφήσει να πλανάται για καιρό, ότι υπάρχει κάτι απειλητικό για το παιδί που κοιμάται στο δικό του κρεβάτι. Όπως δύσκολο σε αυτές τις ηλικίες είναι να ξεμάθει ένα παιδί το οτιδήποτε. Οπότε προτείνω πρώτα να δημιουργήσει ο γονιός μια αίσθηση ασφάλειας, αντί να το ρίχνει στις τιμωρίες.... Ένας άυπνος γονιός όμως συχνά δεν έχει χρόνο-ενέργεια για να σκεφτεί μια στρατηγική που να είναι δίκαιη για το παιδί. Γιατί είναι άδικο για το παιδί να του παρουσιάζουμε ως απαράδεκτο κάτι που μέχρι εχθές για κάποιο λόγο δεχόμασταν.

     

    Όσον αφορά τη σχέση με το σύζυγο, εκεί ναι, όσο λιγότερο ύπνο καταφέρνει να κάνει κανείς, τόσο λιγότερο σκέφτεται αυτό τον τομέα, οπότε ό,τι βολεύει την κάθε οικογένεια!

     

    Και ένα τιπ: Αν προσπαθήσει κάποιος να αλλάξει μια συμπεριφορά (πρώτα από όλα τη δική του) γύρω από αυτά τα θέματα, καλύτερα να ξεκινήσει Παρασκευή, για να έχει περιθώριο να μην ακολουθήσει πιστά κάποιο πρόγραμμα ύπνου, όσον αφορά την ώρα ύπνου. Πχ αν το παιδί έχει μάθει να ξαπλώνει με το γονιό για να κοιμάται, μπορεί την πρώτη φορά που η διαδικασία θα έχει παραμυθάκι να πάρει περισσότερο χρόνο. Αν το παιδί καταλάβει τι να κάνει, σε αυτές τις ηλικίες μπορεί να χρειαστεί μόνο μια μέρα και από κει και πέρα του λέμε μπράβο κτλ και το καθοδηγούμε να κάνει το ίδιο όλες τις μέρες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγώ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλα τα θηλαστικά έχουν τα μικρά τους να κοιμούνται πάνω τους κυριολεκτικά κι εμείς σόνι και ντε θεωρούμε οτι πρέπει να πάει στο δικό του δωμάτιο νωρίς, πρέπει να κοιμάται στο κρεβάτι του, δεν πρέπει να κοιμάται στο κρεβάτι των γονιών του.... γιατί? τί το διαφορετικό έχουμε σε αυτό από τα υπόλοιπα θηλαστικά????

     

    κι εμένα δεν μου αρέσει να κοιμάται η κόρη μου στο κρεβάτι μου γιατί είναι μικρό και με το ζόρι χωράμε 2 άτομα αλλά αν ξυπνήσει το βράδυ και μου ρθει θα της κάνω χώρο και θα την αγκαλιάσω κιόλας!


    FPh8p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα