katia 28

Σύγχυση φύλου??πως να το χειριστώ?

    Recommended Posts

    Φυσικά, Μιμίκα. Ήδη έβγαινα εξάλλου και "χειριζόμουν" τουλάχιστον αυτό.

     

    Και εάν τέλος πάντως οι προκλήσεις του να αρχίσω να ζώ την ζωή μου σύμφωνα με την έμφυλη ταυτότητα μου ήταν μεγάλες και δεν μπορούσα από μόνη μου τότε δεν θα έπρεπε να με βοηθήσει η οικογένεια μου ?

     

    Το πρόβλημα δεν ήμουν εγώ. Σε εκείνη την ηλικία δεν αφήνεις ενα 8χρονο παιδί μόνο του να αντιμετωπίσει τέτοιες προκλήσεις. Δεν θα το άφηνες μόνο του αν είχε πάθει γαστρεντερίτιδα , σωστά?

     

    Η ασφάλεια και η δύναμη που ένοιωθα πήγαζε από μέσα μου , από την γνώση πως αυτή είμαι και δεν κάνω κάτι κακό, δεν πειράζω κάποιον. Εσφαλμένα γιατί προφανώς πείραζα τους γονείς μου , δλδ την ιδέα που είχαν για το τι θα πεί η κοινωνία για αυτούς .

     

     

     

     

     

     

    Μην μπαίνετε στο δίλημμα του ..αν βοηθήσω το παιδί μου να είναι αυτό που νοιώθει πως είναι και επειδή ξέρω πως είναι η κοινωνία που είναι κακιά , βρώμικη, μισογυνίστικη, ομοφοβική, τρανσφοβική, ρατσιστική και βίαιη τότε του κάνω κακό παρά καλό.

     

    Είναι ένα ψεύτικο δίλημμα που τις περισσότερες φορές έχει να κάνει με λάθος πληροφόρηση. Αν καποιος/α πιστεύει ότι το τρανς παιδί μπορεί να αλλάξει και άρα αν δεν το βοηθήσω ίσως να αλλάξει τότε απλά στρουθοκαμηλίζει γιατί η αλήθεια είναι οτι αν είναι δυσφορία φύλου δεν αλλάζει.

     

    Το μόνο που θα κάνει είναι να καταστρέψει την ζωή του παιδιού του/ης γιατι αισθάνεται ανήμπορη/ος, αδύναμη/ος να ορθώσει το ανάστημα του/της και να κάνει το σωστό για το παιδί. Το παιδί δεν έχει σχεδόν ποτέ πρόβλημα αν έχει την στήριξη της οικογένειας του.

     

    Σε ευχαριστώ πολύ για την άμεση και ειλικρινή απάντηση, ήταν κάτι που πάντα αναρωτιόμουν..Δυστυχώς θέλει κότσια για να το αντιμετωπίσεις αυτό σωστά ως γονέασ..Προσωπικά δεν πιστεύω οτι θα τα κατάφερνα, δεν ξέρω...Τέλοςπάντων, να είσαι πάντα καλά και συγνώμη από όλους για τα off-topic posts.


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Σε ευχαριστώ πολύ για την άμεση και ειλικρινή απάντηση, ήταν κάτι που πάντα αναρωτιόμουν..Δυστυχώς θέλει κότσια για να το αντιμετωπίσεις αυτό σωστά ως γονέασ..Προσωπικά δεν πιστεύω οτι θα τα κατάφερνα, δεν ξέρω...Τέλοςπάντων, να είσαι πάντα καλά και συγνώμη από όλους για τα off-topic posts.

     

    Προσπαθώ να βοηθήσω , παρακαλώ.

     

     

     

     

     

     

     

    Ο κάθε άνθρωπος έχει συγκεκριμένες δυνατότητες αλλά δεν πιστεύω πως μια σωστά πληροφορημένη μητέρα που δεν ειναι εγκληματίας -γιατι νομίζω όλοι/ες ξέρουμε περιπτώσεις ή έχουμε ακούσει για μητέρες και πατέρες που κακοποιούν ή/κα παρατάνε τα παιδιά τους- δεν μπορει να τα καταφέρει.

     

    Νομίζω πως μια μητέρα , ένας πατέρας υποτιμούν την δύναμη τους αν ξεκινούν από την θεώρηση πως δεν μπορούν να κάνουν τα σωστά πράγματα έτσι ώστε το παιδί τους να γίνει ένα ευτυχισμένο άτομο , παραγωγικό μέσα σε οποιαδήποτε κοινωνία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εύα καταρχήν αν δεν έγραφες ότι είσαι τρανς θα ορκιζόμουν ότι είσαι γυναίκα!!!Ο τρόπος γραφής, τα συναισθήματα που περιγράφεις, οι εκφράσεις που χρησιμοποιείς, όλα, υποδηλώνουν πως είσαι γυναίκα και αποδεικνύουν περίτρανα αυτά που λες περί του πώς γεννιέται κανείς...

     

    Υποστήριζα πάντοτε (ενώ είμαι ετεροφυλόφιλη) ότι ομοφυλόφιλος γεννιέσαι, δεν γίνεσαι, όπως και τρανς εννοείται...Πάντα πέφτω σε τοίχο, αν και κανείς δεν έχει αντεπιχείρημα για το πολύ απλό που τους λέω: ''εσύ κάποια στιγμή δεν άρχισες αυθόρμητα να γουστάρεις κοριτσάκια/αγοράκια, χωρίς να σε παροτρύνει κανένας, έτσι απλά;'', ''ναι'' μου απαντάνε, ''ε έτσι και αυτό το αγοράκι ας πούμε, αυθόρμητα του αρέσουν τα αγοράκια, έτσι έχει γεννηθεί, όπως βγαίνει φυσικά σε εμάς, έτσι βγαίνει και σε αυτό''...Δεν μπορώ να ακούσω άλλη άποψη όπως τον παρασύρανε, δεν είχε ισχυρό ανδρικό πρότυπο...Τότε οι μισοί άνδρες θα ήταν γκέι αφού τα διαζύγια έχουν φτάσει στο 50%...

     

    Αν δεν είχες γράψει την εμπειρία σου είχα σκοπό να γράψω αυτά περί προτύπου, αλλά με κάλυψες...

     

    Επίσης, θυμάμαι είχα εντυπωσιαστεί πολύ θετικά από τους γονείς στην Αμερική νομίζω που άφησαν το αγοράκι τους να γίνει κοριτσάκι από 8 χρονών (δυστυχώς δεν έχω πρόχειρο λινκ), κατακρίθηκαν αρκετά από την κοινωνία αλλά εγώ τους επικροτώ γιατί τι θα αλλάξει αν περιμένουν να πάει το παιδί 18;Τώρα πρέπει να είναι ένα ευτυχισμένο 11χρονο κοριτσάκι...

     

    Όλα αυτά που γράφεις για την οικογένεια είναι τόσο μα τόσο σωστά...Και κολλάνε παντού, όχι μόνο σε αυτό το τόσο δύσκολο και λεπτό θέμα...Μεγάλωσα κι εγώ με άπειρη λεκτική και ψυχολογική βία από τη μητέρα μου και ξέρω πώς είναι να μεγαλώνεις σε ένα περιβάλλον χωρίς αγάπη παρά μόνο με επικρίσεις για τα πάντα καθημερινά...Φυσικά δεν πλησιάζει όσα έχεις ζήσει εσύ, απλώς ήθελα να τονίσω πόσο σημαντικό είναι να σε στηρίζει η οικογένεια σου στα πάντα!!!

     

    Όσο για το αν αντέχει κανείς να τον κρίνει η κοινωνία (σε σχέση και με αυτό που ρώτησε η Μιμίκα) έχω να πω ότι η κοινωνία πάντα κρίνει για τα πάντα...Και ή θα χαράξει ο καθένας τον δικό του δρόμο ή θα γίνει δυστυχισμένος προσπαθώντας να χωρέσει σε καλούπια...Ας πούμε εγώ έχω μικροσκοπικό στήθος, και η κοινωνία εγκρίνει το πλούσιο στήθος, οπότε δέχομαι πιέσεις για προσθετική στήθους για να είμαι αρεστή...(μέχρι και η μητέρα μου έχει προσφερθεί να πληρώσει την επέμβαση)...Ε όχι, θέλω να είμαι όπως γεννήθηκα, όχι να αλλάξω την εμφάνιση μου για να ταιριάξω στα στερεότυπα τους, και σε όποιον αρέσω (και όσο λιγότεροι τόσο το καλύτερο γιατί τόσο μακριά είμαι από τη μάζα)!


    Πολύ αργά για να είναι εγκαίρως, αλλά πολύ νωρίς για να είναι αδύνατον!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    να σημειώσω κάτι και εγώ,

    εάν είναι για εμάς εύκολο να θυμόμαστε αυτές τις εποχές δεν ισχύει το ίδιο για άτομα τα οποία έχουν περάσει αυτή την πολύ μεγάλη δοκιμασία.

    Τα είδατε τα ποσοστά αυτοκτονίας. (..)

    Επίσης απο παιδαγωγικής πλευράς,

    το πώς ένα παιδί θα αντιδρούσε σε αυτά τα πράγματα εξαρτάται ΕΝΤΕΛΩΣ απο την αντιμετώπιση των γονιών του και την διαπαιδαγώγησή τους και τον βαθμό της υποστήριξής τους.

    ΔΕΝ εξαρτάται απο το ίδιο το παιδί, μόνο του. Το παιδί δεν είναι ξέχωρος πλανήτης στο ηλιακό σύστημα απο το οποίο απέχουν οι άλλοι άνθρωποι εκατομμύρια χρόνια ,για να αναρωτιόμαστε πώς θα συμπεριφερόταν. Εξαρτάται Άμεσα απο τους γονείς.

    Αν ρωτήσεις λοιπον τι θα έκανε το φεγγάρι εάν ο ήλιος έλιωνε ή πάγωνε πρεπει πρώτα να πεις για την γή, καθώς το φεγγάρι εξαρτάται απο την γή σε κάθε λεπτομέρεια.

    Έτσι η ερώτηση λοιπον εξαρτάται απο το τι εννοείς "εάν σε άφηναν"

    γιατί το να αφήνει ένας γονιός ένα παιδί να κάνει κάτι,

    δεν είναι ξεκάθαρο. Μπορεί να το αφήνει και να το αφήσει μόνο του και αβοήθητο, μπορεί να το αφήνει και να το προστατέψει και η κλίμακα σίγουρα έχει απο το 1 εώς το 2000, πιθανότητες.

     

    Άρα το σωστό ερώτημα προς την κάθε Εύα, θα ήταν κάτι πιο ξεκάθαρο

    "πως πιστεύεις ότι θα αισθανόσουν εάν οι γονείς σου σε άφηναν, και σε υποστήριζαν και σε βοηθούσαν."

    το οποίο και πάλι δεν μπορεί να απαντηθεί, .... κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί,

    όπως και εμείς λοιπον δε μπορουμε να πουμε και να απαντήσουμε σε κάποιον σε τέτοιο ερώτημα (πως θα ήταν εάν ο μπαμπάς σου ήταν ιταλός / εκατομμυριούχος.../ πχ ) έτσι και η Εύα.

    "Είναι αυτό που ευχόμουν κ ονειρευόμουν οτι θα ήθελα να γίνει και ποτέ δεν έγινε" ?

    όπως και να έχει - ο καθένας που ενδιαφέρεται να καταλάβει κάτι παραπάνω απο αυτά τα θέματα ώς γονέας, έχει την ευθύνη να ακούσει το παιδί του πολύ πολύ πολύ προσεκτικά έχοντας/ψάχνοντας όλη την ενημέρωση που υπάρχει.

     

    προσοχή στους ειδικούς όπως έγραψε η Εύα ΔΕΝ είναι όλοι κατάλληλοι για τέτοιες γνωμοδοτήσεις, οπότε μη ρωτάτε δεξιά και αριστερά όποιον να ναι....

     

    και να ξαναπω, δεν είναι το θέμα τι θα πει ο καθε ειδικός ο γείτονας η δασκάλα. το θέμα ειναι να ακουστεί το ίδιο το παιδί. τα συναισθήματά του. οποιοσδήποτε και να είναι ο λόγος ή η αιτία.

     

    Ούτε όλοι έχουν GI- απλώς υπάρχει όμως και αυτό... και δεν είναι τόσο σπάνιο - αυτό που δεν είδα απο τα στοιχεία της Εύας είναι κάποια στατιστική στον πληθυσμό

    http://www.gidreform.org/gid30285.html

    There are no recent epidemiological studies to provide data on prevalence of Gender Identity Disorder. Data from smaller countries in Europe with access to total population statistics and referrals suggest that roughly 1 per 30,000 adult males and 1 per 100,000 adult females seek sex-reassignment surgery (p. 579)

     

    The total number of males in the U. S. in the 18-60 age range is about 80,000,000. Dividing 32,000 by 80,000,000, more than one out of every 2500 males born in the U. S. has undergone SRS. This makes the 1:30,000 estimate in the DSM-IV-TR wrong by at least a factor of 12. However, I estimate that at least 5 to 10 times as many people in the U.S. suffer from intense gender dysphoria as have undergone SRS. This makes the DSM-IV-TR prevalence numbers off by almost two orders of magnitude. Such a truly egregious error presents a direct challenge to the psychiatric profession's credibility in the entire area of transsexualism.

    (srs = sexual reassignment surgery) 1 στους 2500 άντρες 18-60 ετών στην αμερική έχει κάνει εγχείριση αποκατάστασης φύλου...

     

    Θα ήταν ενδιαφέρον να μας πει η θεματοθέτρια τι θέλει απο εδώ και πέρα (αν εχει καλυφθεί)

    και εάν θα την βοηθούσε κάτι άλλο απο την Εύα -

    ίσως και απλώς για να αποκλεισει το GI.

     

    Το ερώτημα Εύα, εσύ απο πλευράς σου, τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που διαχωρίζει το ένα απο το άλλο? το αγοροκόριτσο/κοριτσάγορο απο το GI. ? Φαντάζομαι οτι είναι δύσκολο να το διευκρινίσεις, γιατί δεν είναι ότι έχεις ζήσει και κάτι διαφορετικό για να συγκρίνεις! ( :idea::) )

     

    Ίσως πες πως το φαντάζεσαι εσυ,... ή εάν ξέρεις κάποιο κείμενο που να περιγράφει σωστά κατά τη γνώμη σου την διαφορά μεταξύ των δύο, εάν έχεις μας το παραθέτεις!

    δεν είναι ότι θα αλλάξει την συμπεριφορά του γονέα αλλά το ζητούμενο είναι να κατατάξει ο γονέας το πώς πρέπει να φερθεί /τι να πει στο παιδί του....

     

    αυτό που σκέφτηκα εγώ είναι ότι

    ένα αγοροκόριτσο ή κοριτσάγορο, είναι ευτυχισμένο απλώς κάνοντας αυτά τα πράγματα και τέλος.

    δεν εχει μετά κάποιο ακόμα παραπονο που παραμένει, εάν το αφήνουν να κάνει αυτό που κάνει. (ρούχα δραστηριότητες παιχνίδια παρέες)

     

    Ενώ αυτό που εγώ φαντάζομαι, ένας άνθρωπος με GΙ

    δεν ικανοποιείται απλώς με το να φέρεται ή να κάνει ή να φοράει πράγματα που αντιστοιχούν μόνο στο άλλο φύλο.

    Δηλαδή αν τον αφήσουν να τα κάνει

    πάλι θα είναι δυστυχισμένος μέχρι να τον αφήσουν να του μιλάνε ή να τον αναγνωρίζουν ως άλλο φύλο εξ' ολοκληρου !! μέχρι να τον αφήσουν να ζήσει πλήρως ως το άλλο φύλο , με άλλο όνομα !.... Άρα ο μόνος τρόπος ο γονέας να το αποκλείσει είναι να δώσει το ελεύθερο και να δεί εάν το παιδί του ικανοποιείται απλώς με αυτα τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του άλλου φύλου!

     

    Εάν ικανοποιείται και είναι ευτυχισμένο

    (και ας κάνουν οι άλλοι τρομερό πόλεμο)

    τότε δεν έχει ΤΙΠΟΤΕ αλλο να "φοβηθεί" για το παιδί του,

     

    τελικά! ? Εγώ σε αυτό καταλήγω!

     

    (δηλ το πρόβλημα οτι οι αλλοι δεν εγκρίνουν τα κοριτσάγορα, απλώς έτσι, είναι δικό τους και πρέπει αυτοί να το ξεπεράσουν, γιατί το παιδί, είναι μια χαρά και ευτυχισμένο! Δεν έχει κανένα άλλο πρόβλημα εφόσον κάνοντας αυτό ΕΙΝΑΙ ευτυχισμένο! η απόλυτη απόδειξη :-) )

     

    Όταν το βαρεθεί και θελήσει να εξερευνήσει και να απολαύσει χαρακτηριστικά του φύλου του περισσότερο θα το κάνει εν καιρό και με το δικό του ρυθμό.

    Εγώ πάντως όσο με πίεζαν τόσο δεν το έκανα και αντιδρούσα!.

     

    Κατά τα άλλα το φύλο μου το χαίρομαι, απλώς με άλλο τρόπο, και σχέσεις είχα πολλές- και πρέπει να πώ ότι προσέλκυα και κάποιες φορές "κοριτσάγορα"! (που έψαχναν ίσως αγοροκόριτσο γιατί εκείνοι ήταν αρκετά ευαίσθητοι/καλλιτέχνες/τους άρεσε να έχουν στήριγμα αντί να είναι εκείνοι το στήριγμα κλπ) ή και μάλιστα άντρες οι οποίοι κατά βάθος ασθανόντουσαν τύψεις που ήταν ευαίσθητοι ή είχαν ανασφάλειες... κ με μένα μπορούσαν να είναι ευαίσθητοι γιατί εγώ είχα περισσότερο το θέμα του "δυνατού".

     

    Τώρα έχω φτάσει στην ζωή μου ευτυχώς σε μια 50-50% ισοροπία !:-))

     

    Ξέρετε σε μία σχέση νομίζω πάντα υπάρχει ο δυνατός και ο ευαίσθητος... ο ψύχραιμος και ο παρορμητικός... οπότε αυτά δεν είναι πάντα θέμα φύλου, μπορεί να είναι αντίθετα. Απλώς πιστευω στα παιδιά οι δραστηριότητες και τα παιχνίδια λειτουργούν πολύ ως σύμβολα αυτών των εννοιών ενώ στους ενήλικες δεν υπάρχει κάτι τόσο φανερό στο παίξιμο αυτού του ρόλου...

     

    Το χειρότερο πιστεύω που υπάρχει στην κοινωνία είναι το μπέρδεμα

    της σεξουαλικότητας με όλα αυτά! Φαντάζομαι ότι όποιος διαβάσει αυτό το τοπικ θα καταλάβει πόσο λάθος έιναι να συγχέει κανείς την σεξουαλικότητα με το θέμα του φύλου ή των προτύπων.

     

    Απο πολλές φιλίες, συγγενείς και γνωστούς σε ελλαδα και εξωτερικό αυτό που εχω καταλαβει είναι ότι η σεξουαλικότητα, που τόσο μπερδευει σήμερα τους γονείς και τους προβληματίζει,

    είναι κάτι που αργεί να σταθεροποιηθεί στην ζωή σε καποιους (πειραματίζονται για χρόνια, κ απλώς βρίσκουν τον σύντροφο ασχέτως προτίμησης)

    σε άλλους είναι απολύτως ξεκάθαρο εξαρχής (ξεκάθαρα hetero ή homosexual)

    και σε άλλους παραμένει για πάντα μεικτό (bisexual)..

     

    και πιστευω/είμαι πεπεισμένη οτι δεν έχει ΚΑΜΙΑ με ΚΑΜΙΑ σχέση με τα πρότυπα και τις συμπεριφορές σε σχέση με το να είναι κάποιος κοριτσάγορο ή αγοροκόριτσο.

     

    σύμφωνα με κάποιους και με αυτές τις θεωρείες εγώ θά πρεπε να είμαι "λεσβία" επειδή είμαι αγοροκόριτσο,

    και κάποιο κοριτσάγορο να είναι "γκέι"..

    Ε .... δεν είναι έτσι :-D

     

    Τώρα το εάν πολλοί γκέι υποδύονται τους στρέιτ, με το ρόλο του κοριτσάγορου, ("κρυφογκέι") αυτό είναι άλλο θέμα που είναι δικό τους πρόβλημα και είναι κακό του κεφαλιού τους και της κοινωνίας που τους ωθεί σε κάτι τέτοιο.

     

    Αλλά εμείς πρέπει να έιμαστε ξεκάθαροι το τι ρόλο παίζουμε, έτσι ώστε να μην έχουμε άλλες γενιές με άτομα που υποκρίνονται και ζούν χωρίς λόγο μια διαφορετική ζωή απο αυτή που τους κάνει ευτυχισμένους - οποιαδήποτε και αν είναι αυτή.

     

    Διαβάστε μαρτυρίες απο τράνς που αναγκάζονται να δουλεύουν ως εκδιδόμενες στην συγγρού για να επιζήσουν- τις οποίες επισκέπτονται κατά κόρον παντρεμένοι άντρες με οικογένεια, των οποίων οι γυναίκες δεν γνωρίζουν τίποτα για αυτό το γεγονός. Ας πράξουμε για ένα καλύτερο αύριο για όλους, λοιπόν.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διάβασα κι εγώ πολύ προσεκτικά ολα τα σχόλια. Θα ήθελα να ρωτήσω όμως εκτος από όλου του είδους τις θεωρίες που αναφέρθηκαν, επί της ουσίας η συμβουλή προς τη μαμά που άνοιξε το θέμα ποιά είναι???

     

    Να πάει σε ειδικό, όχι του δήμου, όχι σε γραμμή τηλεφωνική (γιατί δεν είναι ενημερωμένοι)...πού να πάει δηλαδή? Και με όλη σας την εμπειρία και από τα γεγονότα που αναφέρθηκαν, τι βλέπετε σε αυτό το παιδάκι?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Χριστινάκι όταν ακούω να λένε πως οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες, μπορούν να αλλάξουν απλά χαμογελώ και ρωτώ πχ αν μιλώ με άνδρα (το πιό συνηθισμένο) ... «Αν είναι θέμα επιλογής τότε βρες τον πρώτο ομοφυλόφιλο και προσπάθησε να κάνεις έρωτα μαζί του. Αν είναι θέμα επιλογής τότε μπορείς και εσυ να γίνεις ομοφυλόφιλος για μια ώρα. Προσπάθησε το και αν τα καταφέρεις τότε θα έχεις δικαίωμα να λές πως ένας ομοφυλόφιλος άνθρωπος μπορει να πατήσει τον διακόπτη και να γίνει ετεροφυλόφιλος»

     

    Το ίδιο ισχύει και για τους τρανς ανθρώπους , αν είναι θέμα επιλογής ας προσπαθήσει να κάνει αυτό που κάνει ενας τρανς άνθρωπος. Είναι παρανοϊκό , ειδικά για τρανς άτομα, να υποστηρίζει κανείς οτι μπορούν να κάνουν κάτι άλλο και δεν το κάνουν. Είναι σαν να μου λένε πως είμαι καθυστερήμενη και προτιμώ να περάσω από όλες τις προκλήσεις που χρειάζεται να αντιμετωπίσω σαν τρανς γυναίκα παρά να ζήσω μια συνηθισμένη ζωή. Τα 5-6 χρόνια όταν ήμουν παιδί που αισθάνομαι ακόμα το βάρος τους στην ψυχή μου είναι σαν να μου λένε πως ήταν επιλογή μου. Οταν άρχισα την μετάβαση και για αρκετό καιρό αισθανόμουν πω ήμουν η μύγα μέσα στο γάλα , όταν φοβάμαι να κυκλοφορήσω μετά τις 8 το βράδυ γιατι τα ποσοστά βιασμού σε τρανς γυναικες είναι διπλά απ οτι σε άλλες γυναίκες είναι σαν να μου λένε οτι επιλέγω να τα υποστώ τώρα απ΄το να είχα δύο παιδιά που τα υπεραγαπω. Φίλος μου τρανς άνδρας απλά δεν απαντάει πλέον σε τέτοιες ανοησίες και γυρνάει την πλάτη του. Εγώ μάλλον είμαι ακόμα σε σταυροφορία.

     

    Η Simone de Beauvoir στο βιβλίο της Le Deuxiθme Sexe πριν 100 χρόνια είχε γράψει... «On ne naξt pas femme : on le devient» , που σημαίνει Κανείς δεν γεννιέται γυναίκα αλλά γίνεται. Αυτό που ήθελε να πεί είναι πως οι ρόλοι των φύλων έχουν σχέση περισσότερο με την πολιτισμό και την κοινωνία της εποχής και περιοχής παρά με βιολογικά στοιχεία. Σήμερα ξέρουμε πως οι άνθρωποι γεννιούνται με θηλυκούς ή αρσενικούς εγκεφάλους και με την έμφυλη ταυτότητα τους εγγεγραμμένη στον εγκέφαλο. Και πως αυτό που είχε πει η Simone είναι πράγματι αλήθεια.

     

    Στο SKY direct στην Aγγλία παίζεται αυτή την εποχή μια σειρά που τιτλοφορείται Hit and Miss όπου η πρωταγωνίστρια είναι τρανς γυναίκα. Το ρόλο υποδύεται, δυστυχώς, μια μη τρανς γυναίκα η ηθοποιός Chloe Sevigny σε συνέντευξη της για το τι γινόταν όταν της έβαζαν ένα προσθετικό πέος για τις ανάγκες της σειράς είπε .. 'I cried every day when they put it on' . Ενας μη τρανς άνθρωπος (cis) δεν μπορεί να γίνει τρανς , ούτε το ανάποδο.

     

    Γιατί? γιατί έτσι μας ήθελε η φύση, ποια είμαι εγώ να πώ όχι .

     

     

     

     

    Σε αυτό που αναφέρει η Μαρία Σ. .. οι στατιστικές (και αν χρειαστεί θα τις βρω) λένε για 1 στα 500-2000 άτομα . Από αυτά κάποια προχωρούν σε μετάβαση και κάποια όχι. Κάποια που κάνουν επίσης μετάβαση δεν είναι απαραίτητο να έχουν κάνει και SRS για αυτό το 1 πρός 3500 που λέει η έρευνα που παρέθεσες. Στην Ελλάδα θεωρητικά υπάρχουν 5500-22000 τρανς άτομα. Από αυτά το 60% είναι άνδρες και το 40% είναι γυναίκες (δεν ξέρουμε γιατί υπάρχει αυτή η διαφορά). Από αυτά περίπου 4-5000 έχουν κάνει ή κάνουν μετάβαση , άνδρες και γυναίκες.

     

     

     

    Μαρία η ερώτηση που κάνεις για το ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός αγοροκόριτσου και ενός τρανς άνδρα δεν μπορώ να την απαντήσω άμεσα εγώ.

    Η ερώτηση απαντιέται με δύο τρόπους

     

    Ο βασικότερος είναι από το ίδιο το άτομο. Κανείς δεν μπορεί να μπεί στο μυαλό ενός αγοροκόριτσου και να δει τι συμβαίνει στα αλήθεια και αν είναι τρανς αγόρι ή όχι. Πολλές φορές το ίδιο το παιδί δεν έχει ακόμη καταλήξει το ίδιο. Για παράδειγμα εγώ το ήξερα στα 7-8 αλλά ξέρω περιπτώσεις που το ήξεραν στα 3 και άλλες που το κατάλαβαν στα 40.

     

    Ο επόμενος είναι καθαρά περιστασιακός, εξαρτάται από το πώς εκφράζει το τρανς άτομο την δυσφορία φύλου του. Ενας/μία εξειδικευμένη/ος ψυχολόγος απλά θα πάρει την λίστα αυτή και θα αρχίσει να τσεκάρει .

     

    A. A marked incongruence between oneʼs experienced/expressed gender and assigned gender, of at least 6 months duration, as manifested by at least 6* of the following indicators (including A1): [2, 3, 4]

     

    1. a strong desire to be of the other gender or an insistence that he or she is the other gender (or some alternative gender different from one's assigned gender) [5]

     

    2. in boys, a strong preference for cross-dressing or simulating female attire; in girls, a strong preference for wearing only typical masculine clothing and a strong resistance to the wearing of typical feminine clothing [6]

     

    3. a strong preference for cross-gender roles in make-believe or fantasy play [7]

     

    4. a strong preference for the toys, games, or activities typical of the other gender [8]

     

    5. a strong preference for playmates of the other gender [9]

     

    6. in boys, a strong rejection of typically masculine toys, games, and activities and a strong avoidance of rough-and-tumble play; in girls, a strong rejection of typically feminine toys, games, and activities [10]

     

    7. a strong dislike of oneʼs sexual anatomy [11]

     

    8. a strong desire for the primary and/or secondary sex characteristics that match oneʼs experienced gender [12]

     

    Για παράδειγμα αυτά που γράφεις εσύ για τον εαυτό σου είναι τουλάχιστον 2 από αυτά που έχει η λίστα , ΑΛΛΆ όπως λέει είναι Indicators δεν είναι causes . Μπορεί να έχεις και πάνω από 2 αλλά αυτό δεν σε κάνει τρανς άντρα. Αυτό που λέει είναι ότι ΑΝ ήσουν τρανς άντρας το πιθανότερο θα είχες τουλάχιστον 2 από αυτά σημεία που πρέπει να προσέχουμε.

     

    Ο μόνος αληθινός τρόπος είναι τι θα πει το ίδιο το παιδί, ο/η έφηβος/η. Το να πιστεύει κανείς οτι το τρανς άτομο , ειδικά ένα παιδί που η παρενόχληση του θα είναι πολύ μεγαλύτερη από τον κοινωνικό του περίγυρο , θέλει να είναι τρανς να με συγχωρέσετε αλλά κάθε φορά που το ακούω με αφήνει αρνητικά άναυδη.

     

     

     

     

     

    Θυμήθηκα κάτι που ίσως βοηθήσει να καταλάβετε αυτό που επανειλημμένως έγραψα πως η δυσφορία φύλου δεν εξαφανίζεται αλλά παραμένει μέχρι το άτομο να μην μπορεί να λειτουργήσει και άρα να αναγκαστεί να αποφασίσει

     

    Εχω φίλη που είναι 50+ , παντρεμένη με παιδιά που δεν σκέφτεται αυτή την στιγμή να κάνει μετάβαση γιατι απλά δεν θέλει να χάσει το ανδρικό προνόμιο της και την κοινωνική θέση που έχει.

     

    Η δυσφορία δεν φεύγει όμως ποτέ.

    Στις χειρότερες περιπτώσεις μπορεί να γίνει το παρακάτω.. Εχω μια Αμερικανίδα γνωστή μου που μιλάμε συχνά , είναι τρανς γυναίκα και σχεδόν 80 ετών. Για 75 χρόνια έζησε με τον ανδρικό ρόλο, παντρεύτηκε , έκανε παιδιά , είδε εγγόνια από τα παιδιά και όταν πέθανε η σύντροφος της την επόμενη μέρα ξεκίνησε την μετάβαση της.

     

    Η ακραία αυτή απόφαση είχε να κάνει με τους φόβους της και με το ότι δεν αισθανόταν τόσο μεγάλη την ανάγκη να κάνει κάτι για αυτό. Η ίδια δε δεν το είχε πει ποτέ και πουθενά και δεν είχε ποτέ κάνει οτιδήποτε για αυτό αν και εκείνη ήξερε ποια είναι από παιδί. Επιπλέον θεωρούσε πως αφού είχε κάνει παιδιά σε μικρή ηλικία δεν μπορούσε να τα αφήσει χωρίς δεύτερο γονιό στο σπίτι ... μετά τα χρόνια πέρασαν ήρθαν τα εγγόνια και απλά περίμενε τον θάνατο της . Δυστυχώς πέθανε πρώτα η γυναίκα της που την υπεραγαπούσε απ΄ότι ξέρω και έτσι στα 75 το μόνο που την ενδιέφερε είναι να κάνει μετάβαση και να γραφτεί άλλο όνομα στο μνήμα του τάφου της για να μην πεθάνει σαν κάτι που δεν είναι .

     

    Αυτή είναι η πραγματικότητα για το πόσο αναλλοίωτη μένει η δυσφορία φύλου στο πέρασμα του χρόνου ακόμα και σε άτομα που δεν αισθάνονται την ανάγκη να κάνουν το παραμικρό για αυτό για 75 χρόνια, πόσο μάλλον για ένα παιδί στα 7 που δεν αντέχει να κοινωνικοποιείτε πλέον με τον λάθος ρόλο και το δείχνει έμπρακτα και καθημερινά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μαρία σε ευχαριστώ και πάλι όπως και την Εύα για την απο κοινού παρέμβαση σας.

    Ευα χαίρομαι πολύ που καταφερες να βρεις τον δρόμο σου και να νιώσεις καλά παρα τις πολλές δυσκολίες.

     

    Θέλω να είμαι ειλικρινής ......οι λίγες σκέψεις που έκανα αυτόματα διαβαζοντας τα γραφόμενα........οτι μπορεί το παιδί μου να έχει κάτι τέτοιο...με φόρτισαν ...με έπνιξαν...με ισοπέδωσαν...και δεν θελησα να συνεχισω...

    Αρκουμαι στο οτι ειναι μια καλή αρχη οτι αποδεχομαι την διαφορετικότητα του σε μερικα σημεια ...προς το παρόν ...και προσπαθώ να βοηθησω...

     

    Ξέρω οτι είναι λάθος αυτό.......αλλά λέω την αλήθεια...

     

    Θεωρώ αν συμφωνείτε οτι είναι μικρός για συμπέρασματα τέτοια...βέβαια ο ειδκός θα ξέρει καλύτερα...αλλά όντως η παρένδυση η έντονη είναι ενα χαρακτηριστικό πολύ συγκεκριμένο......αλλα προς το παρόν δεν ειναι αρκετο ....και λόγω ηλικίας του δικου μου παιδιού.

     

    Θα θελα να ρωτησω εσενα Ευα, ενιωθες οτι δεν μπορουσες να επικοινωνησεις με τα αγορια και προτιμουσες τις παρεες κοριτσιων? έκανες μιμήσεις γυναικείων προσ'ωπων οικείων σε σενα... αν και φανταζομαι μνημες 5 ετων δυσκολο να εχεις... Θέλω να πω περα απο τα ρουχα της μαμας τι άλλο υποδήνωνε την διαφορετικότητα σου... Εβρικσες ελκυστικα τα αγόρια κι όχι τα κορίτσια σε ποια ηλικία? εμένα ο μικρός δεν εχει δηλώσει ποτε τιποτα τετοιο βεβαια αλλα ρωταω....εμενα ουτε κοριτσια λεει οτι του αρεσουν ουτε αγορια...εμενα λεει θα παντρευτεί και οταν εγω λεω οτι ειμαι μαμα εκεινος λεει καμία...... Τα ρούχα τα γυναικείς θα θελες να τα φορέσεις κι έξω περαν του σπιτιου ενιωθες αυτη την αναγκη...και αν σε αφηναν θα το έκανες??? Το λεω γιατι μια φορα που του πηρα ροζ μπλουζα εμενα δεν ηθελε με τιποτα να τη φορεσει στο παρτυ που θα πηγαιναμε...κι εγω την ειχα παρει γιατι μου αρεσε κι οχι για να πειραματιστω αλήθεια...Συγνωμη αν σου θετω πολλές ερωτησεις...

     

    Το θέμα είναι περιπλοκο και ειναι πολλές οι παραμετροι και τα ερωτηματα ... Χαιρομαι που το θεμα μου ηταν η αφορμη να ανοιχτει αυτη η συζητηση που ακομη δυσκολα γίνεται και να μαθουμε τοσα ενδιαφεροντα.

     

    Οσον αφορα στην απαγορεψη ενος παιχνιδιου που του δινει χαρα ....Μαρία έχεις δίκιο μέχρι τωρα δεν το έκανα...τον ευχαριστουσε τον αφηνα...αλλά μηπως ετσι παρατείνεται...αν δηλαδη μου πει φερε μου και το εσωρουχο σου μαμα ....να πω ναι......?????????? δεν γίνεται!!!!!!!!!!!! δεν πρεπει να μπαινουν ορια στο παιχνιδι βασει και ηλικίας και φύλου....τόσο ελευθερα δεν νομίζω οτι είναι σωστό...με τη λογική δεν βλαπτει κανεναν και του αρεσει...μπορει να ξεφυγει κι άλλο....ρωταω ..απλά!

     

    Εχω καλυφθει και για την μια εκδοχή και για την άλλη........να απαντησω και σε αυτό...απλά εχω πιεστει πολύ με τις διαφορετικές απαντησεις ....πρεπει να ψαχτω κι άλλο........που ομως καταλαβα οτι ειναι δυσκολο....

     

    όπως και να εχει οσο σοκαριστικό κι αν είναι οτι βγει απο αυτη την ιστορια...στο παιδι μου διπλα είμαι και θα είμαι...αυτο δεν το συζητάω καν ...αποδειξη ...οτι εθεσα ενα τετοιο θεμα τοσο λεπτό λεγοντας απολύτως την αληθεια και πιστεψτε με ΑΚΟΜΗ και το να παραδεχτεις οτι το παιδι σου κανει κοριτσιστικα πραγματα και να το θεσεις δημόσια ΘΕΛΕΙ θάρρος ..........................................και σήμερα και νομίζω για πολύ ακόμη ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να πάει σε ειδικό, όχι του δήμου, όχι σε γραμμή τηλεφωνική (γιατί δεν είναι ενημερωμένοι)...πού να πάει δηλαδή? Και με όλη σας την εμπειρία και από τα γεγονότα που αναφέρθηκαν, τι βλέπετε σε αυτό το παιδάκι?

     

    Γνωρίζω απλά πως υπάρχει παράρτημα στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο.

     

    Για ψυχοθεραπευτές/τριες εκτός δημοσίου αναγκάστηκα να ρωτήσω . Υπάρχουν απλά η δύο ερωτήσεις που χρειάζεται να γίνουν είναι αν έχουν εκπαιδευτεί (ένα σεμινάριο τουλάχιστον πχ) για να βοηθήσουν στην Δυσφορία φύλου και αν έχουν πείρα με άλλες περιπτώσεις.

    Δεν μπορώ να δώσω ονόματα, συγνώμη.

     

    Δεν μπορει να δει κανείς τι έχει ένα παιδί μέσα από ακόμα και μια τέλεια περιγραφή σε ένα φόρουμ . Απλά αν βλέπετε κάποιους από τους δείκτες που ανέφερα μην το αφήνετε να χρονίσει. Χρειάζεται φροντίδα, κατανόηση ,αγάπη και έναν υποστηρικτικό περίγυρο ειδικά αν είναι τρανς παιδί . Αν κρατήσετε κάτι από αυτά που έγραψα ας είναι αυτό.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Νομίζω πως συνεισέφερα όσο μπορούσα και από εδώ και εμπρός απλά θα επαναλαμβάνομαι .

     

    Εύχομαι πραγματικά και ελπίζω το παιδί της μανούλας που ξεκίνησε το τόπικ να ζήσει την πιό ευτυχισμένη ζωή που γνώρισε άνθρωπος με το δικό του προσωπικό τρόπο μέσα στην όπως φαίνεται ζεστή οικογένεια που έχει .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γνωρίζω απλά πως υπάρχει παράρτημα στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο.

     

    Για ψυχοθεραπευτές/τριες εκτός δημοσίου αναγκάστηκα να ρωτήσω . Υπάρχουν απλά η δύο ερωτήσεις που χρειάζεται να γίνουν είναι αν έχουν εκπαιδευτεί (ένα σεμινάριο τουλάχιστον πχ) για να βοηθήσουν στην Δυσφορία φύλου και αν έχουν πείρα με άλλες περιπτώσεις.

    Δεν μπορώ να δώσω ονόματα, συγνώμη.

     

    Δεν μπορει να δει κανείς τι έχει ένα παιδί μέσα από ακόμα και μια τέλεια περιγραφή σε ένα φόρουμ . Απλά αν βλέπετε κάποιους από τους δείκτες που ανέφερα μην το αφήνετε να χρονίσει. Χρειάζεται φροντίδα, κατανόηση ,αγάπη και έναν υποστηρικτικό περίγυρο ειδικά αν είναι τρανς παιδί . Αν κρατήσετε κάτι από αυτά που έγραψα ας είναι αυτό.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Νομίζω πως συνεισέφερα όσο μπορούσα και από εδώ και εμπρός απλά θα επαναλαμβάνομαι .

     

    Εύχομαι πραγματικά και ελπίζω το παιδί της μανούλας που ξεκίνησε το τόπικ να ζήσει την πιό ευτυχισμένη ζωή που γνώρισε άνθρωπος με το δικό του προσωπικό τρόπο μέσα στην όπως φαίνεται ζεστή οικογένεια που έχει .

     

     

    Εχεις δικιο δεν μπορείς να βγαλεις συμπέρασμα απο εδώ!!!!!!!!!!!!!!!

     

    Σε ευχαριστώ για την υπέροχη ευχή!:)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο επόμενος είναι καθαρά περιστασιακός, εξαρτάται από το πώς εκφράζει το τρανς άτομο την δυσφορία φύλου του. Ενας/μία εξειδικευμένη/ος ψυχολόγος απλά θα πάρει την λίστα αυτή και θα αρχίσει να τσεκάρει .

     

    A. A marked incongruence between oneʼs experienced/expressed gender and assigned gender, of at least 6 months duration, as manifested by at least 6* of the following indicators (including A1): [2, 3, 4]

     

    1. a strong desire to be of the other gender or an insistence that he or she is the other gender (or some alternative gender different from one's assigned gender) [5]

     

    2. in boys, a strong preference for cross-dressing or simulating female attire; in girls, a strong preference for wearing only typical masculine clothing and a strong resistance to the wearing of typical feminine clothing [6]

     

    3. a strong preference for cross-gender roles in make-believe or fantasy play [7]

     

    4. a strong preference for the toys, games, or activities typical of the other gender [8]

     

    5. a strong preference for playmates of the other gender [9]

     

    6. in boys, a strong rejection of typically masculine toys, games, and activities and a strong avoidance of rough-and-tumble play; in girls, a strong rejection of typically feminine toys, games, and activities [10]

     

    7. a strong dislike of oneʼs sexual anatomy [11]

     

    8. a strong desire for the primary and/or secondary sex characteristics that match oneʼs experienced gender [12]

     

    Για παράδειγμα αυτά που γράφεις εσύ για τον εαυτό σου είναι τουλάχιστον 2 από αυτά που έχει η λίστα , ΑΛΛΆ όπως λέει είναι Indicators δεν είναι causes . Μπορεί να έχεις και πάνω από 2 αλλά αυτό δεν σε κάνει τρανς άντρα. Αυτό που λέει είναι ότι ΑΝ ήσουν τρανς άντρας το πιθανότερο θα είχες τουλάχιστον 2 από αυτά σημεία που πρέπει να προσέχουμε.

     

    Ευχαριστούμε πολυ για όλα τα στοιχεία, ο πίνακας αυτός είναι κατατοπιστικότατος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Θα θελα να ρωτησω εσενα Ευα, ενιωθες οτι δεν μπορουσες να επικοινωνησεις με τα αγορια και προτιμουσες τις παρεες κοριτσιων? έκανες μιμήσεις γυναικείων προσ'ωπων οικείων σε σενα... αν και φανταζομαι μνημες 5 ετων δυσκολο να εχεις... Θέλω να πω περα απο τα ρουχα της μαμας τι άλλο υποδήνωνε την διαφορετικότητα σου... Εβρικσες ελκυστικα τα αγόρια κι όχι τα κορίτσια σε ποια ηλικία? εμένα ο μικρός δεν εχει δηλώσει ποτε τιποτα τετοιο βεβαια αλλα ρωταω....εμενα ουτε κοριτσια λεει οτι του αρεσουν ουτε αγορια...εμενα λεει θα παντρευτεί και οταν εγω λεω οτι ειμαι μαμα εκεινος λεει καμία...... Τα ρούχα τα γυναικείς θα θελες να τα φορέσεις κι έξω περαν του σπιτιου ενιωθες αυτη την αναγκη...και αν σε αφηναν θα το έκανες??? Το λεω γιατι μια φορα που του πηρα ροζ μπλουζα εμενα δεν ηθελε με τιποτα να τη φορεσει στο παρτυ που θα πηγαιναμε...κι εγω την ειχα παρει γιατι μου αρεσε κι οχι για να πειραματιστω αλήθεια...Συγνωμη αν σου θετω πολλές ερωτησεις....

    Ήταν να μην ξαναγράψω αλλά μιάς και με ρώτησες δεν μπορώ να μην απαντήσω

     

    Κάτια σε θαυμάζω ήδη , οτι το συζητάς είναι μια αρχή.

     

    Δεν μπορώ να σου πω εγώ όπως νομίζω κατάλαβες αν το παιδί έχει απλά ένα θέμα με τους ρόλους των φύλων ή υπάρχει διαφοροποίηση από το συνηθισμένο (όχι φυσιολογικό) με την σεξουαλική του ταυτότητα ή την έμφυλη ταυτότητα του. Θα προσπαθήσω να απαντήσω στις ερωτήσεις σου απλά σε παρακαλώ ας θυμάσαι πως όλα αυτά είναι δείγματα και όχι αιτίες και πως επίσης αποτελούν δείγματα για αρκετές καταστάσεις .

     

    Δεν έχω καμία μνήμη πριν τα 7, δυστυχώς. Είναι σαν να μην υπήρξα συναισθηματικά. Μπορώ να σου πω τι έγινε μετά τα 7. Δεν μπορούσα να προσαρμοστώ στις αγοροπαρέες αλλά δεν μπορούσα και να κάνω παρέα με κορίτσια διότι μέσα σε έξι μήνες από τότε που αρχίζει η ζωή μου άρχισε η βία και άρχισα να κρύβω κάποια πράγματα. Δεν ήμουν ποτέ θηλυπρεπής , τα γυναικεία πρότυπα που είχα δεν ήταν και ίσως αυτό να έχει σχέση , ίσως απλά να μην είμαι girly enough .

     

    Θυμάμαι πως σκεφτόμουν πως θα ήταν αν παντρευτώ και εννοείται με άνδρα. Ομως στα 12-13 όταν πλέον δεν άντεχα άλλο την βία έκανα εφηβική σχέση με ένα κορίτσι.

     

    Πίστεψε με τα ρούχα σε ενα τρανς άτομο δεν έχουν καμία απολύτως σημασία παρα μόνον για να μπορει να είναι ο/η ευατός/η του. Ενα παρενδυτικό άτομο που το κάνει για σεξουαλικούς λόγους ή ενα άτομο που έχει -συγνώμη τα Ελληνικά μερικές φορές με εγκαταλείπουν- personality disorder και του αρέσει να ντύνεται με τα ρούχα του άλλου φύλου έχει τεράστια διαφορά από ένα τρανς άτομο που στην θέα του σώματος του (δικά μας είναι τα σώματα δεν ζούμε μέσα σε ξένα σώματα) πολλές φορές παθαίνει κατάθλιψη γιατι ο εγκέφαλος του του λέει ...είσαι άνδρας , όμως κοιτάει ανάμεσα στα πόδια αλλά κάτι λείπει ή είσαι γυναίκα και κοιτάει και βλέπει μπλιαχ.

     

    Ήθελα να βγω έξω από το σπίτι ντυμένη για δύο λόγους , πρώτον γιατί δεν μπορούσα μέσα στο σπίτι να το κάνω από μια στιγμή και μετά και δεύτερο ζητάς την απόδειξη πως μπορείς να κοινωνικοποιηθείς με το πραγματικό σου φύλο. Δεν με άφηναν αλλά το έκανα για 4-5 χρόνια.

     

    Αυτό με την μπλούζα που λές.. η μητέρα μου άγνωστο γιατί ήθελε να με ντύσει με στολή πρίγκηπα σε κάποιο μασκε παρτυ και αντι για παντελόνι χρειαζόταν να φορέσω ενα λευκό χοντρό καλσόν. Δεν δέχτηκα γιατί φοβόμουν οτι θα φαίνομαι σαν κορίτσι και θα το καταλάβαιναν άνθρωποι που δεν ήθελα να το καταλάβουν.

     

    Όλα αυτά όμως Κάτια είναι δείγματα , όχι λόγοι, δεν λένε ποια είναι η αλήθεια. Κάποια στιγμή το παιδί θα ξέρει.

     

    Δεν θα σου πώ ότι εύχομαι το παιδί να μην είναι τρανς διότι με αυτό θα έλεγα οτι τα παιδιά που είναι τρανς είναι λιγότερο προτιμητέα/ελκυστικά από τα άλλα και κάτι τέτοιο θα το θεωρούσα βάναυσα απάνθρωπο.

     

    Πιστεύω οτι τα παιδιά είναι ευλογία της φύσης και μας κάνουν ευτυχισμένες και οτι αξίζουν γονείς που προσπαθούν να γίνουν οι ίδιοι καλύτεροι για το καλό των παιδιών τους .

     

    Αν είναι τρανς ζήτησε από την Μαρία Σ να επικοινωνήσω μαζί σου αν το θές για να βοηθήσω όπου και όσο μπορώ, θα το κάνω με χαρά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Από τα πιο σοβαρά και σημαντικά θέματα που έχω διαβάσει!! Το παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και σκεπτικισμό. Μια πολύ όμορφη κουβέντα, με ειδικό περιεχόμενο αλλά και τροφή για σκέψη για την σεξουαλικότητα των παιδιών μας γενικότερα.

     

    katia 28, μπράβο σου καταρχήν για την πρωτοβουλία/θάρρος να κοινοποιήσεις τις αγωνίες σου. Εμείς οι αγορομάνες, όσο ανοιχτόμυαλες κι αν είμαστε - συνήθως - κουβαλάμε ένα φόβο παραπάνω για τη σεξουαλικότητα των αγοριών μας.

     

    Ήθελα να σε ρωτήσω διάφορα που αν θες μου απαντάς.Ποιά είναι η δική σου σχέση με το αγοράκι σου? Μιλάτε, για ποιά θέματα? Περνάτε χρόνο μαζί, κάνοντας τι? Μένετε σε δικό σας σπίτι, κοιμάται μόνος του, έχει δικό του δωμάτιο? Εσύ έχεις προσωπική ζωή (κάποια σχέση), την έχει αντιληφθεί το παιδί? Ποιά είναι η άποψή σου για τους άντρες γενικότερα? Υπάρχει περίπτωση να την έχεις περάσει στο παιδί αθελά σου? Για τον πατέρα του, τι του λες? Στο κοντινό κι ευρύτερο περιβάλλον σας συναναστρέφεστε με άντρες (συγγενείς, φίλους, κ.λ.π.). Τι τύποι είναι? Μήπως είναι "μάτσο" ή μήπως προσπαθούν να (υπερ)καλύψουν το κενό του μπαμπά? ... ... ... ... ...

     

    Σκοπός μου δεν ήταν να σε βομβαρδίσω μ' ερωτήσεις. Αλλά είναι ότι σκέφτηκα/αναρωτήθηκα διαβάζοντας το θέμα σου. Ελπίζω να έχουν οδηγηθεί προς κάποια κατεύθυνση οι σκέψεις σου και να νοιώθετε καλύτερα - κι εσύ και το παιδί.

     

    Eva Peel, έχω μείνει άφωνη απ' όλα σου τα μηνύματα. Έχεις τον απόλυτο σεβασμό μου για την ειλικρίνεια, την ωριμότητα, την παιδεία και τον αγώνα σου. Θα μπορούσα να σε ρωτάω και να σχολιάζω μέχρι το βράδυ αλλά προς το παρόν :

     

    1) Είμαι συγκλονισμένη από το γεγονός ότι δεν θυμάσαι τίποτα πριν από τα 7 σου χρόνια. Τίποτα απολύτως??

    2) Κατάλαβα καλά... ότι δεν θεωρείς την διαταραχή φύλου επίκτητη αλλά κάτι που έρχεται από την γέννησή μας και δεν επηρεάζεται από εξωγενείς παράγοντες?

    3) Είπες πως δεν θα ξαναγράψεις. Αλλά πιστεύω πως η συμβολή σου είναι πολύτιμη κι όχι μόνο σ' αυτό το θέμα αλλά και σε πολλά άλλα - διαπαιδαγώγησης, σχέσεων, κ.λ.π. κ.λ.π. κ.λ.π....

    Παρ' ότι δεν αντιμετωπίζω παρόμοιο θέμα με τη Κάτια, τα λόγια σου έπεσαν βαριά πάνω μου... και ξανασκέφτομαι το πόσο πραγματικά σέβομαι... τις όποιες επιλογές του παιδιού μου, σε όλα τα θέματα... Και πως αντιμετωπίζω τις "αντιρρήσεις" του...

     

    Σε παρακαλώ, να ξαναγράψεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Συμφωνώ...

     

    Εξάλλου πολλά αγοράκια μεγαλώνουν χωρίς πατέρα λόγω θανάτου, επαγγέλματος, διαζυγίου κτλ, δεν σημαίνει ότι αναπτύσσουν τέτοια συμπεριφορά...Εδώ πολλά αγοράκια μεγαλώνουν με τον μπαμπά μέσα στο σπίτι, πάντα παρών, αλλά και πάλι προτιμούν τα τακούνια της μαμάς...Μην δημιουργείς ενοχές στο παιδάκι σου, άστο να αναπτύξει την αληθινή του φύση, αν του αρέσουν τα αγοράκια ή τα κοριτσάκια θα φανεί και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι'αυτό, ούτε να του το απαγορεύσεις ούτε να το ενθαρρύνεις, θα του βγει τελείως φυσικά. Μπορείς όμως να το μάθεις να είναι ο εαυτός του, να σέβεται τη διαφορετικότητα και να μην αποκτήσει κόμπλεξ κατωτερότητας και τελικά να γίνει ευτυχισμένος και ως ενήλικας...α και να του μάθεις πώς να προφυλάσσεται από τους κομπλεξικούς γύρω του...

     

    καταρχην να πω οτι διαφωνω καθετα με το συλλογισμο, υπαρχουν παιδια που ζουν χωρις πατερα λογω θανατου αλλα η μαμα μεσα απο τον λογο της και την θετικη της αναφορα της σε αυτον τον κραταει καπως ζωντανο πχ ποσο του μοιαζεις εισαι δυνατος και εξυπνος σαν τον μπαμπα σου κοιτα σε αυτην την φωτογραφια ποσο του μοιαζεις, η αυτο που κανεις αν ζουσε ο μπαμπας σου δεν θα το επετρεπε, τον κανεις και αυτον υπερηφανο κλπ

    αυτο δεν φτανει βεβαια και για αυτο η μαμα κραταει επαφες με οτι μπορει να αφορα τον πατερα απο την οικογενεια του, γιαγιαδες ξαδερφια ακομα κι αν δεν ειναι τοσο τελειοι,,,τελος και ουσιαστικοτερα η μαμα εχει προσωπικη ζωη φιλους, και αντρες, συντροφο αν το επιθυμει και δραστηριοτητες ωστε το παιδι να μην εχει μια μανα συνεχεια πανω απο το κεφαλι του οπου το μονο της ενδαφερον να στρεφεται γυρω στο αγορι της

     

    υπαρχουν παιδια που οι γονεις τους οντως δεν εχουν χωρισει και ειναι ζωντανοι, το να ειναι ενας πατερας παρων ομως δεν σημαινει οτι ειναι και αρκετος ως προτυπο, οποτε το παιδι ακομα κι αν ο πατερας ειναι εκει αν ειναι ανεπαρκης τον απορριπτει, τωρα τι κανει εναν πατερα ανεπαρκη ειναι μεγααλη κουβεντα

     

    αναμεσα σε ενα παιδι και σε μια μανα, ειτε ειναι αγορι ειτε ειναι κοριτσι πρεπει να διαμεσολαβει με σθενος ενας αντρας, ενας πατερας κατα προτιμηση, φιλοι, νονοι, παπουδες, δραστηριοτητες,,δεν αναφερομαι σε μητρικα προτυπα αλλα σε ανδρικα,

     

    οποτε χωρις να εχω διαβασει αναλυτικα ολα τα ποστ θα ελεγα που ειναι ο πατερας? τι κανει και τι θεση παιρνει? το παιδι τον βλεπει? αν δεν ειναι αρκετη η σχεση τους ωστε να επιθυμει να ταυτιστει το αγορι με τον πατερα του η μαμα τι κανει πως ζει? εχει σχεσεις με αλλους αντρες φιλους, το παιδι εχει νονο? ολα τα αντρικα προτυπα γυρω απο αυτην την μανα γυναικα ειναι αρνητικα? υπαρχουν? η μαμα τα αναδικνυει η τα απορριπτει και εκεινη?

     

    ειναι πραγματα που η μαμα ως γυναικα δεν θα καταλαβει ποτε γυρω απο το ανδρικο φυλο, διπλα σε ενα αγορι πρεπει να υπαρχει ενας αντρας αξιος και εμπιστοσυνης να εξηγησει να ακουσει,,η μαμα και ολες οι μαμαδες με αγορια πρεπει να κανουν χωρο ωστε το παιδι τους να μπορεσει να κανεις τις σχεσεις που πρεπει με σωστα αντρικα προτυπα, μακαρι αυτο το αξιο προτυπο να ειναι ο ιδιος ο πατερας του παιδιου,,αλλα κι αν δεν ειναι ειτε επειδη πεθανε ειτε επειδη απλα δεν του φτανει του πιτσιρικα υπαρχουν κι αλλου πορτολκαλιες που κανουν πορτοκαλια:wink:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εννοειται οτι ολα αυτα που λεω ειναι πολυ γενικα, το θεμα με ξεπερναει

    δεν θα εβαζα ομως καμια ταμπελα σε αυτο το παιδακι

    ο,τι και να ειναι πρεπει να βρει ενα χωρο να εκφρασει οσα σκεφτεται και νιωθει,,ενας σοβαρος παιδοψυχολογος ψχυχοθεραπευτης αντρας, δεν εννοω καποιον που να προσπαθησει να αναστρεψει αυτο που ειναι το παιδι αλλα καποιον που θα ακουσει και που θα αποτελεσει σημειο αναφορας για τον πιτσιρικα,,,οχι για να γινει αντρας, οπως το εννοουμε, αλλα για να γινει αυτο που ειναι κανοντας ειρηνη με τον ευτο του

     

    εννοειται οτι υποστηριζω 100% τη θεση μου στο θεμα με την προσωπικη ζωη της μανουλας που πρεπει να ανοιξει κι αλλο,,,αυτο το παιδι πρεπει να νιωσει οτι στηριζεται και απο αντρες που να το σεβονται και να το αποδεχονται

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα