Recommended Posts

    το μωρό μου είναι 11 ημερών..έχουμε ψιλοθεματάκι με το φαγητό αλλά κατα τα άλλα βγήκε τελειόμηνο κ υγιέστατο.

    αυτό που με προβληματίζει είνει οτι κλαίει συνέχεια κ δεν ηρεμεί πάνω μου (όχι πάντα δηλαδή) ενώ στον μπαμπά ή στις γιαγιάδες ηρεμεί!:(

    πάντα πίστευα οτι στη μαμά ηρεμούν τα νεογέννητα!

    είμαι βέβαια λίγο αγχωμένη κ ίσως το εισπράττει..καμιά ιδέα?


    y5yep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    καλησπερα...δεν φταις φυσικα σε τιποτα..ετσι ειναι τα μωρα,την μια ηρεμουν εδω την αλλη εκει..η κορουλα μου ως 3 μηνων ηθελε 3 ατομα(εμενα,τον ανδρα μου κ την μαμα μου) απο πανω της..μια την κρατουσαμε ετσι μια αλλιως κ εκεινη τσιριζε(ειχαμε φοβερουυυυς κολικους) τωρα ομως ονο στην αγκαλια μου κοιμαται! επισης πιστευω οτι της μεταδιδεις το αγχος που εχεις..καταλαβαινω πως ειναι ο πρωτος καιρος αλλα πρεπει να ηρεμησεις κ να της δειξεις ποιος ειναι το αφεντικο!!;):D:D


    Xc60p3.png ghL0p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    το μωρό μου είναι 11 ημερών..έχουμε ψιλοθεματάκι με το φαγητό αλλά κατα τα άλλα βγήκε τελειόμηνο κ υγιέστατο.

    αυτό που με προβληματίζει είνει οτι κλαίει συνέχεια κ δεν ηρεμεί πάνω μου (όχι πάντα δηλαδή) ενώ στον μπαμπά ή στις γιαγιάδες ηρεμεί!:(

    πάντα πίστευα οτι στη μαμά ηρεμούν τα νεογέννητα!

    είμαι βέβαια λίγο αγχωμένη κ ίσως το εισπράττει..καμιά ιδέα?

     

    Κοριτσάκι καλησπέρα,

    Το μόνο που φταίει ( αφου το μικρούλι σου ηρεμεί σε άλλους) είναι το άγχος σου και η νευρικότητα σου. Χαλάρωσε και απολαυσέ το! μια ερώτηση - οι γιαγιάδες είναι όλη μέρα στο σπίτι σου και σε τρελαίνουν όλοι με τις πολύτιμες συμβουλές τους? αν ναί πέτα τους έξω ....θα τους φωνάζεις μόνο όταν τους χρειάζεσαι ΕΣΥ!!!! Αποψή μου το πρώτο διάστημα με το μωρό θέλεις το χρόνο και το χώρο σου...ας μην μπερδεύονται και άλλοι για την ανατροφή του παιδιού μόνο οι γονείς θα είναι παρόντες, οι υπόλοιποι είναι για τις δουλιές του σπιτιού και μόνο...Μην κοιτάς να αποδείξεις σε κανέναν τίποτε...σορρυ προτρέχω μάλλον γιατί θυμήθηκα τα δικά μου....η πεθερά μου χτυπαγε 18ωρα στο σπίτι μου μέχρι που την έδιωξε ο παιδίατρος χα χα χα

    υπομονή ηρεμια και αγάπη, πάρτο αγκαλίτσα και τραγουδησέ του, χαιδεψέ το στην πλατούλα και αστο να κουρνιάσει πάνω σου, και κούρνιασε και συ πάνω του....θα χαλαρώσετε και οι δύο το έχετε ανάγκη......

    αγοράκι ή κοριτσάκι είναι ?

    να σου ζήσει γλυκιά μου!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κ εγω σην αρχη τ ιδιο αγχος ειχα

    πολλες φορες ηθελε τον μπαμπα του για ν ηρεμησει κ πιστευα οτι τ παιδι μου δεν θ δεθει μαζι μου αλλα τελικα εφταιγε οτι ειχα πολυ αγχος,ακομα κ οταν τον αλλαζα το πρωσο ποτ μου ηταν σφιγμενο κ εκανα γρηγορες κινησεις

    μετα τις 10-15 μερες περιπου αρχισαν ν καλυτερευουν τ πραγματα

    τωρα που ειμαστε 3 μηνων μ κοιταει στα ματια κ αν εινια κ καποιος αλλος κ του μιλαει κοιταει εμενα συνεχεια,πρεπει ν φυγω απο τ οπτικο του πεδιο για να σταματησει ν μ κοιταει κ ν χαμογελαει

     

    αρα υπομονη,σιγα σιγα θ σου φυγει κ εσενα τ αγχος κ θ δεις διαφορα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ...η πεθερά μου χτυπαγε 18ωρα στο σπίτι μου μέχρι που την έδιωξε ο παιδίατρος χα χα χα

     

     

    α καλα ...μηπως ειχε μετακομισει σπιτι σας κ δεν τ ξερατε??

     

    εμενα που μενει απο κατω κ μερικες φορες κανω κ 4 μερες ν την δω κ εγω κ τ μωρο

    πάρτο αγκαλίτσα και τραγουδησέ του, χαιδεψέ το στην πλατούλα και αστο να κουρνιάσει πάνω σου, και κούρνιασε και συ πάνω του..

     

    αυτες ειναι υπεροχες στιγμες

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Τα παιδιά καταλαβαίνουν τα πάντα. Γι'αυτό και τα λέω παιδιά και όχι νεογέννητα, βρέφη κτλ.

    Ενα και το αυτό!

    Μάλιστα έχουν τρομερά ανεπτυγμένη αντίληψη, αν σκεφτείς ότι ο μόνος τρόπος να επιβιώσουν είναι αυτός, να αντιλαμβάνονται και να ανταποκρίνονται, όταν πεινάνε, όταν πονάνε, όταν κάποιος τα μεταχειρίζεται άσχημα, όταν νυστάζουν, όταν όταν!!!

    Ετσι το εκλαμβάνω εγώ.

     

    - ξέρεις την ιστορία μας, ένας από τους λόγους που έκοψα το γάλα ήταν ακριβώς αυτό, είχα απίστευτο εκνευρισμό, αβεβαιότητα, θολωμένο μυαλό, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πως θα θηλάσει, πως θα βγάλω γάλα, 1000 πως μόνο σε σχέση με το φαγητό του, και μέχρι να τα σκεφτώ ερχόταν η επόμενη μηχανική αλλαγή πάνας, το επόμενο μηχανικό πλύσιμο του μωρού, όλα μηχανικά επειδή έπρεπε να γίνουν σύντομα για να "κάνω" φαγητό για το παιδί.

    Οταν όμως σκέφτηκα πόσα άλλα είμαι για το μωρό εκτός από το φαγητό του κατάλαβα ότι πρέπει να ηρεμήσω, έκοψα αυτό που μου προκαλούσε θέμα και τέλειωσε το παραμύθι.

    Την επόμενη μέρα άρχισε το δικό μας παραμύθι, έβλεπα το παιδί μου ευτυχισμένο στα χέρια μου!

    Ο άντρας μου μου είπε πως ήταν η πρώτη φορά που χαμογελούσα!:shock:

    Ευτυχώς το παιδάκι χαμογελάει διαρκώς, μαζί του χαμογελάω πλέον ό,τι κι αν έχω. Και μόνο που με βλέπει ηρεμεί! Στην αγγαλιά μου το πήρε ο ύπνος σήμερα, κι ας γύρισε από βόλτα, κι ας πεινούσε, κι ας είχε κάνει τσίσα!

    Χτίσε τη σχέση σας, δεν είναι δεδομένη επειδή το γέννησες! Δίνεις και παίρνεις, και τα μωρά δίνουν τόσο απλόχερα!


    ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλε Dimmi μην επηρεάζεις την κοπέλα και κάνει τόση προσπαθεια!!! :wink:

    Και που να δεις όταν θα παει 6 μηνών και θα αρχίσουν οι στερεές και θα είσαι ΟΛΗ μέρα στην κουζίνα. Φτιάξε, πλυνε, ταισε, πλυνε την μούρη του μωρου, καθάρισε το καρεκλακι και μέχρι να τελειωσεις ήρθε η ώρα για το επόμενο γεύμα! Εκει να δεις μηχανικοτητα!!! Κάπου εκεί θα θυμηθείς και το σκηνικό με το θηλαστρο!

     

    Να είσαι ήρεμη! Είναι και οι ορμόνες στην μέση οπότε κάποια τυχαία γεγονότα μπορεί να τα λαμβάνεις λίγο πιο βαριά... Είμαι σίγουρη ότι ηρεμει στα χέρια σου απλα ίσως είσαι συναισθηματικά φορτισμένη και κάθε γκρίνια ή κλάμα το μεταφράζεις αλλιώς.


    1Xckp3.png

     

    "ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει τη δική του άποψη, αρκεί να συμφωνεί με τη δική μου.."

    Franz Kafka

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ξέρει την ιστορία μου από το δίπλα φόρουμ Νίνα μου, τα λέμε κι εκεί, ή μάλλον κυρίως εκεί! Μάλλον την επηρέασα πολύ να θηλάσει και τώρα που τρέχει θα με βρίζει :confused:

    Καλε Dimmi μην επηρεάζεις την κοπέλα και κάνει τόση προσπαθεια!!! :wink:

    Και που να δεις όταν θα παει 6 μηνών και θα αρχίσουν οι στερεές και θα είσαι ΟΛΗ μέρα στην κουζίνα. Φτιάξε, πλυνε, ταισε, πλυνε την μούρη του μωρου, καθάρισε το καρεκλακι και μέχρι να τελειωσεις ήρθε η ώρα για το επόμενο γεύμα! Εκει να δεις μηχανικοτητα!!! Κάπου εκεί θα θυμηθείς και το σκηνικό με το θηλαστρο!

     

    Να είσαι ήρεμη! Είναι και οι ορμόνες στην μέση οπότε κάποια τυχαία γεγονότα μπορεί να τα λαμβάνεις λίγο πιο βαριά... Είμαι σίγουρη ότι ηρεμει στα χέρια σου απλα ίσως είσαι συναισθηματικά φορτισμένη και κάθε γκρίνια ή κλάμα το μεταφράζεις αλλιώς.

    έχει πολύ δίκαιο στο τελευταίο η Νανά, τα μεταφράζεις ενδεχομένως αλλιώς, αλλά και πάλι ένα είναι το αποτέλεσμα, αγχώνεσαι!

    Χαλάρωσε λουλαμπάκι, χαμογέλα στο παιδάκι σου, χαίδεψε το, θήλασε το!

     

    Οταν θα φτάσουμε στις στερεές λέω να μαζευτούμε όλες οι βιδωμένες μαμάδες και να τα έχουμε μαζί, να πετάνε σάλτσες το ένα στο άλλο. Μια θα μαγειρεύει, μια θα καθαρίζει κτλ κτλ χαχαχαχα(εμένα θα είναι και φαγανό ή άφαγο, τρέλα σκέτη και τα δύο!)


    ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοπέλες γειαααααα κι ευχαριστώ για τις απαντήσεις!

    Εχετε δίκιο όλες.. Εχω ένα άγχος κ μια κούραση παραπάνω αφού το προσπαθώ πολύ με το θηλασμό κ γενικά με το όλο "να γίνω καλή μαμά"..

    Το θήλαστρο με έχει κουράσει,θέλω να το πετάξω απο το μπαλκόνι!

    Αυτές τις μέρες με το κοριτσάκι μου πάμε καλύτερα,τώρα άρχισα να τη μαθαίνω,και πάνω μου της αρέσει να κάθεται.Οι γιαγιάδες δεν έρχονται συχνά κ όταν έρχονται τις κοιτάζει εξεταστικά,ίσως γιαυτό να ναι έτσι ήσυχη..

    Επίσης το βράδυ θέλει χέρια κ επειδή νυστάζω κλαίει ασταμάτητα μέχρι να γίνει το δικό της,κοινώς με ψαρώνει!

    Κι επειδή η dimmi τα ξέρει απο δίπλα,θα πω κι εδώ την αμαρτία μου,σπάστηκα μια φορά που την ηρέμησε η πεθερά :oops: ενώ την άλλαζα κ της μιλούσα να ηρεμήσει..μαχαίρι στην καρδιά ήταν!!πωπω είμαι καρακατινάρααααα :D:D:D


    y5yep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    είναι πολύ φυσιολογικά αυτά που νιώθεις..εμένα μέχρι μεγάλο χρονικό διάστημα ήθελε μ΄νο τον μπαμπά της, γιατί ήταν ήρεμος ενώ εγώ όχι..θα στρώσετε..δώσε χρόνο και κυρίως κατανόηση στον εαυτό σου..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    χαχαχαχ λουλαμπάκι μου θα το πετάξεις το θήλαστρο, βασικά μη το πετάξεις έιναι και ακριβά!

    Τα μπουκαλάκια όμως μπορείς να τα βάλεις κάτω και να τα πατάς :P

    Ολα καλά θα πάνε, βασικά πηγαίνουν ήδη πολύ καλά! Μόλις περάσουν 1-2 βδομάδες ακόμη θα νιώσεις κι συ καλύτερα, θα δείς. Τώρα είναι όλα...στο κόκκινο!

    Με την πεθερά μόνο δε σου εγγυώμαι ότι θα νιώσεις καλύτερα :PPP Αλλά αυτά δίπλα χαχαχ


    ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Gummy Bear,
        Καλησπέρα κορίτσια, 
         
        Εχει καμιά από εσάς δυσκολία στο να θηλάσει? Και τι εννοώ : γέννησα πριν 6 μέρες και ακόμη δεν έχω καταφέρει να θηλασω "κανονικά". Ο μικρός δεν θέλει και πολύ να τον ταΐζω από το στήθος, γίνεται είτε πολύ νευρικός και κλαίει ασταμάτητα είτε πιπιλαει λίγο και μετά αποκοιμάται στο στήθος μου. Προς το παρόν χρησιμοποιώ θήλαστρο και αγοραστο γάλα, γιατι ακόμα δεν έχω αρκετό δικό  μου. Πραγματικά με στεναχωρεί πάρα πολύ που δεν θέλει να καθεται στο στήθος μου.
        Δεν ξέρω αν έχετε παρόμοιες εμπειρίες.. Εμένα με κουράζει το θήλαστρο και θα ήθελα πολύ να καταφέρω να τον θηλασω..... 
      • Από Kate84,
        Γεια σας. Έχω ένα νεογέννητο αγοράκι  45 ημερών και αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα. Όσες ώρες είναι ξύπνιος  (περίπου 10 την ημέρα και κυρίως απόγευμα και βράδυ) κλαίει κ συχνά τσιρίζει. Έχουμε αποκλείσει την πείνα, τη νύστα, το κρύο ή τη ζέστη, τον πόνο,  την αδιαθεσία. Κάποιες φορές Ίσως έχει κολικούς, αλλά ακόμα και όταν δεν πονάει γκρινιάζει ασταμάτητα ο,τι και να κάνουμε . Δεν μπορεί να ηρεμήσει ούτε αυτός ούτε εμείς.  Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω. Έχει αντιμετωπίσει κάποιος άλλος το ίδιο πρόβλημα? Τι κάνατε? Οποιαδήποτε συμβουλή ευπρόσδεκτη. 
      • Από [email protected],
        Σκέφτομαι αν όλα πάνε καλά μετά τον τοκετό και το μωράκι μου είναι εντάξει να τολμήσω να ταξιδέψω αμέσως μετά την έξοδο απο το μαιευτήριο απο Θεσσαλονίκη για Πάτρα. Έχει κανεις εμπειρία από τόσο μεγάλο ταξίδι και τόσο νωρίς;;; Μιλάμε για μια διάρκεια περίπου 6 ωρών ...
        Έχω εμπειρία απο πολυωρα ταξιδια με μωρό γενικά, με το Κατερινακι ανεβοκατεβαινουμε απο τεσσάρων μηνών, αλλα με το τελειως νεογέννητο σκέφτομαι οτι μήπως ειναι διαφορετικά ...
        Ο λόγος που θελω να κανω τοσο νωρίς αυτό το ταξίδι είναι γιατι επιτέλους θέλω να μπορέσουμε να γυρίσουμε στο σπιτι μας αμέσως με το μωρό και να τακτοποιηθούμε εκεί. Για όσους δεν ξέρουν την ιστορία μου να θυμίσω οτι λόγω δύσκολης εγκυμοσύνη μου, μου απαγορεύτηκε οποιαδήποτε μετακινηση ( και κίνηση γενικώς ) απο τη γιατρό μου και έτσι μετά απο διακοπες έχω "ξεμείνει" στους δικούς μου για μεγάλο χρονικό διάστημα ...
        Δεν θέλω λοιπόν μετά απο το μαιευτήριο να γυρίσω στους δικούς μου και να ξαναστριμωχτούμε τόσα άτομα + νεογέννητο στο σπιτι ... θα ειναι και γιορτες και οσο να πεις όλο και κόσμος θα θέλει να μπαινοβγαινει ... καταλαβαίνεται οτι θελω να το αποφύγω ολο αυτό... για αυτο σκέφτομαι να το τολμήσω ...
        Ποια η γνώμη σας;;;
      • Από Prince,
        Γεια σας,
        τον ΑΥΓΟΥΣΤΟ πρόκειται να φέρω στον κόσμο τον πρωτότοκο μου. αναρωτιέμαι αν μπορώ τον Σεπτέμβρη να τον πάρω και να πάμε λίγες μέρες διακοπές.
      • Από Υρω30,
        Κορίτσια καλησπέρα! θα ήθελα τα φώτα όσων έχουν γνώσεις πάνω στο θέμα του θηλασμού σε μερικά ζητήματα: έχω ένα αγοράκι 29 ημερών. Ξεκίνησα με την πρόθεση να θηλάσω αποκλειστικά αλλά στην αρχή είχαμε αρκετές αναποδιές - λίγο το βάρος που έχασε στην κλινική, λίγο ο ίκτερος που εμφάνισε μετά, έδωσα στο μικρό μου συμπλήρωμα μετά απο οδηγίες της παιδιάτρου. Το συμπλήρωμα το κόψαμε τη 12η μέρα και έκτοτε θηλάζω αποκλειστικά κάθε 2ωρο την ημέρα και 3ωρο τη νύχτα (το 3ωρο τη νύχτα έχει τύχει να γίνει κ 4ωρο κάμποσες φορές γιατί η αύπνία έχει βαρέσει κόκκινο και επιπλέον πολλές φορές με παίρνει ο ύπνος στο κρεβάτι καθιστή με το μωρό στο στήθος.) Ακριβώς επειδή τις νύχτες παρατηρώ ότι συχνά με παίρνει ο ύπνος εκεί που θηλάζω, έχω αρχίσει να αγχώνομαι και να φοβάμαι μην πάθει τίποτα το μωρό - να μου γλιστρήσει, να μην πίνει, χίλια-δυο.
        Αναρωτιόμουν, λοιπόν, εφόσον έχουμε ανακτήσει το βάρος γέννησης εδώ και 10 μέρες και έχουμε αρκετές πάνες με τσισάκια ανά μέρα, μπορώ να αραιώσω λίγο τους θηλασμούς; Να θηλάζω ανα 3ωρο την ημέρα κ 4ωρο τη νύχτα ή πρέπει να περιμένω να σαραντίσω; και πότε μπορώ να πω πως εδραιώθηκε πια ο θηλασμός; πώς θα το καταλάβω; ο μικρός μου ακόμα μπορεί να ναι και μια ωρα στο στήθος - όχι πως θηλάζει όλη την ώρα, πίνει 2-3 γουλιές, σταματά για μερικά δευτερόλεπτα, ξαναξεκινά μετά από λίγο, κάπως έτσι. Να συμπληρώσω πως η παιδίατρος είναι καλή, χρυσή και άγια, αλλά δε φαίνεται να έχει και πολλές γνώσεις επί του θηλασμού, οπότε δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή για συμβουλές. Το μωρό πήρε τα πάνω του με τους θηλασμούς αφού αφιέρωσα όλο το χρόνο που μπορούσα στο ίντερνετ για να ενημερωθώ όσο γινόταν - αλλά σε αυτά που ρωτάω δεν έχω καταφέρει να βρω μια ικανοποιητική απάντηση που να μη γκρεμίσει ό,τι έχουμε χτίσει ως τώρα... 
      • Από Βίκυ τσιμουρτου,
        Καλησπέρα παιδιά έχω ένα αγοράκι 5 μηνών και πραγματικά μας έχει βγάλει το λάδι με τον άντρα μου..καταλαβαίνω ότι είναι στη φάση που βγάζει δόντια και τα δοκιμάζω όλα πολύ αγκαλιά βόλτες στήθος υπομονή και όταν όλα αυτά έχουν γίνει υπάρχουν μέρες που γκρινιάζει από το πρωί μέχρι το βράδυ με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να κοιμηθεί…ποτε σταματά αυτή η φάση ρε παιδιά; Θα ναι για πολύ καιρό έτσι μέσα στη γκρίνια ;;;; Δηλαδή ήμαρτον δεν υπάρχει η γκρίνια που βγάζει αυτό το παιδί 
      • Από mama tou kostantinoulh,
        Τις τελευταίες 3-4 μέρες έχω πρόβλημα με τον 5,5 μηνών Κωνσταντίνο. Σα να έχει ανακαλύψει τη δύναμη της φωνής του αλλά και το πεισμα του και όταν θέλει κάτι αρχίζει να κλαιει υστερικά μονο και μόνο για να τον πάρουμε αγκαλια ή να κάνουμε αυτό που θέλει. Μέχρι τώρα τέτοιο άγριο κλάμα είχαμε μόνο όταν πείναγε οπότε οκ το καταλάβαινα. Αλλά τωρα τα πράγματα έχουν αγριέψει.Μπορεί να κλαίει προσπαθώντας να με χειριστεί με τον τρόπο αυτο? Νομίζω ότι αφού τον αφήσω να κλαιει αρκετή ώρα και μετά τον πάρω αγκαλια έχει ένα ευχαριστημένο ύφος σα να λέει "περασε το δικό μου". Δεν είναι μικρός για τέτοιες αντιδράσεις? Και πως μπορώ να το χειριστώ? Σας έχει τύχει? Εδώ να πω ότι βγάζει δόντια και γενικά ειναι ανήσυχος αλλά δε νομίζω ότι είναι από τα δόντια αυτό το κλάμα. Δεν είναι γκρίνια είναι απαίτηση!!!!
         
      • Από vasilist,
        Καλημερα σας και καλως σας βρηκα.
         
        Εχω μια κορουλα 19 μηνων και το προβλημα που αντιμετωπιζω ειναι το εξης: συχνα πυκνα οταν ξυπναει ειτε για πρωι ειτε για μεσημερι κλαιει και παραπονιεται εντονα αλλα δεν μπορω να πω οτι ειναι κατι τοσο ανησυχητικο.
        Το θεμα αρχιζει και γινεται περιπλοκο οταν μπουμε στο δωματιο της και προσπαθησουμε να την ηρεμησουμε.Τοτε αρχιζει μια απεριγραπτη γκρινια - κλαμα ειλικρινα δεν αναγνωριζω το παιδι μου.Οτι και να της πουμε οτι και να της δωσουμε το παιδι σπαρταραει στην κυριολεξια και δεν δεχεται ουτε την αγκαλια της μανας του.Μετα απο καποιο διαστημα 30 λεπτων περιπου επανερχεται σε φυσιολογικη κατασταση και ολα ειναι καλα.
        Ο κοινωνικος μας περιγυρος,ο παιδιατρος αλλα και στον παιδικο μας εχουν λενε οτι το παιδι ειναι πιο μπροστα νοητικα για την ηλικια του.
        Ειναι πολυ κοινωνικη,κανει αστεια,γελαει,παιζει,χορευει με καποια παιδικα τραγουδακια καιεχει την ικανοτητα αν της δειξεις τις εικονες σε ενα παραμυθι να αναγνωριζει τι ειναι τι.
        Ηδη εχει πανω απο 15 λεξεις στο λεξιλογιο της,καποιες φορες μας ειδοποιει για κακα κτλ.
         
        Ισως να μην εκανα ποτε αυτο το ποστ αλλα καπου διαβασα οτι αυτη η συμπεριφορα με το κλαμα ισως να ειναι σημαδι αυτισμου και ανησυχω...
         
        Οποια βοηθεια - γνωμη δεκτη...