Παιδικος σταθμος - επιτρεπεται να φοιτεί παιδι με ειδικες αναγκες

[kardoulini]

Καλημέρα, στον παιδικό σταθμο που πηγαινει η κορη μου, γραφτηκε ενα παιδι με ειδικες αναγκες (δεν γνωριζω ακόμα τις ιδιαιτεροτητες του) θα τις μαθω σήμερα...η ερωτηση μου είναι εαν υπάρχει κάποιος νόμος ο οποιός επιτρεπει ή απαγορευει την συνυπαρξη παιδιων με ειδικες αναγκες.

 

Ενω παντα ήμουν υπερ αυτου....και σαφως υποστηριζω ότι ίσως ενα τετοιο παιδι ότι εχει το δικαίωμα να πηγαινει σε κανονικο σχολειο και ισως να του κανει και καλό...έχω μπει στον προβληματισμό μήπως αυτο το παιδι παει πισω τα υπόλοιπα....το λεω αυτο διοτι τα παιδια αυτων των ηλικιων (3-6) μιμουνται...όπως επίσης στεναχωριουνται...

 

Παρακαλώ για τις απόψεις σας....και μολις εχω νεότερα θα σας ενημερωσω ακριβως για το προφιλ αυτου του παιδιου.

 

Από αυτα όμως που εχω ακουσει προκειται για παιδι το οποιο ήτα στο ΠΙΚΠΑ και έχει αρκετα προβληματα.

[maria_t]

Στο νηπιαγωγείο μας υπάρχουν παιδάκια με ειδικές ανάγκες.

 

Θεωρώ ότι τα δικά μου παιδιά έχουν πάρει πολλά από αυτή την εμπειρία και όχι το αντίθετο. Το να βιώνουν τη διαφορετικότητα από αυτή τη μικρή και αθώα ηλικία το βρήσκω μόνο ως πλεονέκτημα που μπορεί να διευρύνει την αντίληψη του παιδιού και σε καμία περίπτωση ως τροχοπέδι στην εκπαίδευσή του...

 

Επίσης με θεωρώ τυχερή που μπορούμε να κάνουμε παρέα και με την οικογένεια ενός από τα παιδιά αυτά, γιατί πραγματικά οφελούμαι κι εγώ προσωπικά από τή δύναμη που παίρνω από το παράδειγμα που δίνουν οι γονείς αυτοί...

[mmaria]

αυτο που ξερω ειναι οτι υπαρχει ενα προγραμμα μεσω του οποιου παιδια με ειδικες αναγκες (δεν ξερω σε τι βαθμο), εγγραφονται, 1 δηλ σε "κανονικο" νηπιαγωγειο για την καλυτερη ενταξη του.

απο νηπιαγωγο που ειχε τετοια περιπτωση, αλλά ειχε και τη καλη διαθεση, ξερω οτι τα υπολοιπα δεν το αντιμετωπιζαν ασχημα, ουτε το εβγαζαν εξω απο την ομαδα. εμαθαν να ζουν μαζι, να το βαζουν στο παιχνιδι τους, να το βοηθουν σε δραστηριοτητες της ταξης κτλ.

παντως ολοι ευκολα λεμε "ειμαι υπερ", αλλα οχι οταν ειναι κοντα στο δικο μας παιδι.

 

αλλωστε τι πισω να παει η ταξη του παιδικου σταθμου? τα μισα ειναι μωρα που δεν ξερουν να σηκωσουν τα βρακια τους! τωρα θα μαθουν καποια βασικα πραγματα.

δεν κανουν μαθηματικα για εισαγωγικες.

η στενοχωρια ειναι μεσα στη ζωη και πρεπει τα παιδια μας να μαθουν οτι υπαρχουν και ιδιαιτεροτητες που πρεπει να τις αντιμετωπιζουμε.

οσο για τη μιμηση... η δασκαλα πρεπει να παιξει σωστα το ρολο της ωστε να μιμηθει (οσο γινεται) το "ιδιαιτερο" παιδι τα αλλα, κι οχι το αντιστροφο.

[Palladin]

Δεν είμαι σίγουρη τι ισχύει συγκεκριμένα για τους παιδικούς σταθμούς, αλλά στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό φυσικά και επιτρέπεται η συνύπαρξη ανάπηρων παιδιών με υγιή! Ο σκοπός μας ως κοινωνία πρέπει να είναι να ενταχθούν τα άτομα με αναπηρία στο σύνολο (και το σύνολο να μάθει να τους αντιμετωπίζει ισότιμα και με σεβασμό) και όχι να περιθωριοποιούνται και να απομονώνονται. Προϋπόθεση βέβαια είναι να υπάρχει και δασκάλα ειδικής αγωγής στην τάξη, εκτός από την κανονική

[Catrin]

Σε τι να πάει "πίσω" τα παιδιά αυτής της ηλικίας καλή μου? Δεν το καταλαβαίνω....

Ο γιος μου στο νηπιαγωγείο είχε συμμαθητή με αναπηρία, ο οποίος δεν επικοινωνούσε εύκολα . δεν μιλούσε καθαρα και ήταν και σε ειδικό καροτσάκι. Η δασκάλα σύστησε στα παιδιά το συμμαθητή τους, τους εξήγησε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στο λόγο και στην κίνηση. Αυτό ήταν! Τα παιδιά αμέσως αποδέχτηκαν την αναπηρία του και τον συμπεριελάμβαναν όπου μπορούσαν στις ομάδες τους, πέρα απο τα λόγια της δασκάλας που ήταν καθαρά ενημερωτικά η αναπηρία αντιμετωπίστηκε απο τα παιδιά (ΟΛΑ) σαν παιδική αρρωστεια που μπορεί να μην την θέλουμε αλλά την παθαίνουμε. Η δασκάλα έπαιξε καταλυτικό ρόλο γιατί η συμπεριφορά της ήταν εκπληκτική και τα παιδια σιγά σιγά τον καταλάβαιναν και του μιλούσαν κανονικά. Όταν σε μια γιορτή ρώτησαν ένα παιδάκι "Ποιό είναι το ανάπηρο παιδάκι?" η απάντηση ήταν " Ανάπηροοο??? δεν έχουμε ανάπηρο παιδάκι.....Αααααα ο συμμαθητής μας ο τάδε είναι, πολύ καλό παιδί! Φίλος μου...."

[Μαριλίνα]

Ενω παντα ήμουν υπερ αυτου....και σαφως υποστηριζω ότι ίσως ενα τετοιο παιδι ότι εχει το δικαίωμα να πηγαινει σε κανονικο σχολειο και ισως να του κανει και καλό...έχω μπει στον προβληματισμό μήπως αυτο το παιδι παει πισω τα υπόλοιπα....το λεω αυτο διοτι τα παιδια αυτων των ηλικιων (3-6) μιμουνται...όπως επίσης στεναχωριουνται...

 

 

Θα συμφωνήσω με τις υπόλοιπες. Ο παιδικός σταθμός βοηθάει τα παιδιά στην κοινονικοποίηση, στο να μάθουν να μοιράζονται και, φυσικά, τους προσφέρει και γνώσεις.

Ανάλογα με την ηλικία, πιο πολύ θα ανησυχούσα μήπως η δασκάλα δεν ασχολείται αρκετά με τα υπόλοιπα παιδιά από θέμα ασφάλειας, παρά για το μήπως τους "αφήσει πίσω".

Τα μικρά παιδιά είναι σαν σφουγγάρια. Η δασκάλα του γιου μου (4,5 τότε) μου είπε ότι τα παιδιά της τάξης του δεν είχανε κάνει αρκετή εξάσκηση στη χρήση του ψαλιδιού και να του κάνουμε λίγη. Σε κάνα δεκαπενθήμερο (μη φανταστείς τρελή χρήση, όποτε ήθελε και για όσο ήθελε) έκοβε σχεδόν τέλεια...

 

Σε τι να πάει "πίσω" τα παιδιά αυτής της ηλικίας καλή μου? Δεν το καταλαβαίνω....

Ο γιος μου στο νηπιαγωγείο είχε συμμαθητή με αναπηρία, ο οποίος δεν επικοινωνούσε εύκολα . δεν μιλούσε καθαρα και ήταν και σε ειδικό καροτσάκι. Η δασκάλα σύστησε στα παιδιά το συμμαθητή τους, τους εξήγησε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στο λόγο και στην κίνηση. Αυτό ήταν! Τα παιδιά αμέσως αποδέχτηκαν την αναπηρία του και τον συμπεριελάμβαναν όπου μπορούσαν στις ομάδες τους, πέρα απο τα λόγια της δασκάλας που ήταν καθαρά ενημερωτικά η αναπηρία αντιμετωπίστηκε απο τα παιδιά (ΟΛΑ) σαν παιδική αρρωστεια που μπορεί να μην την θέλουμε αλλά την παθαίνουμε. Η δασκάλα έπαιξε καταλυτικό ρόλο γιατί η συμπεριφορά της ήταν εκπληκτική και τα παιδια σιγά σιγά τον καταλάβαιναν και του μιλούσαν κανονικά. Όταν σε μια γιορτή ρώτησαν ένα παιδάκι "Ποιό είναι το ανάπηρο παιδάκι?" η απάντηση ήταν " Ανάπηροοο??? δεν έχουμε ανάπηρο παιδάκι.....Αααααα ο συμμαθητής μας ο τάδε είναι, πολύ καλό παιδί! Φίλος μου...."

 

Φανταστική παιδαγωγός. Προφανώς έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εναρμόνηση του συγκεκριμένου παιδιού στην ομάδα.

[bibis]

Καλησπέρα σας,

ούσα μαμά παιδιού με αναπηρία....να σας παραθέσω και την άλλη πλευρά....καταννοώ απόλυτα τις ανησυχίες σας... είναι λογικές....αυτό που θέλω να μεταφέρω είναι ότι η αναπηρία γενικά είναι παρεξηγημένη έννοια...

αν σας έλεγα ότι το παιδί μου έχει εγκεφαλική παράλυση... ενδεχομένως να σας σόκαρε στην αρχή και να έβαζε το νου σας καταστάσεις...πολύ δύσκολες...η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική.... δεν θέλω να αναλωθώ σε ιατρικές έννοιες ούτε να παραθέσω τον ιατρικό φάκελο του παιδιού μου...αν μπορούσατε να δείτε το γιοκαρίνα μου θα βλέπατε ένα πανέμορφο πλάσμα άρτιο πνευματικά θα τολμούσα να πω πάνω άπο το μέσο όρο της ηλικίας του... χαρούμενο, χαμογελαστό παιδί...με κινητικό έλλειμα στα πόδια...περπατάει δηλαδή με βοήθεια...όσοι δεν τον γνωρίζουν στην αρχή δεν καταλαβαίνουν τίποτα... όταν όμως χρειαστεί να περπατήσει...εκεί φαίνεται....

μπορείτε να κατανοήσετε το άγχος αυτού του παιδιού να αφομοιωθεί από το κοινωνικό του σύνολο??? δηλαδή την τάξη του?? σήμερα στον αγιασμό ήταν ολίγον αγχωμένος...διότι κατανοεί το έλλειμά του και προσπαθεί να έχει την μεγαλύτερη αποδοχή από τα άλλα παιδάκια...με λίγα λόγια η αναπηρία του να μην του στερήσει φίλους...παιχνίδι, γνώση...

πέρασα ατελείωτες ώρες με την δασκάλα του, παρέα με την φυσικοθεραπεύτρια και την εργοθεραπεύτριά του για να της εκθέσουμε τις δυσκολίες του, τον ψυχικό του κόσμο, και γενικότερα τη ζωή του μέχρι τώρα... και όλα αυτά για να μπορέσει να δώσει στα άλλα παιδάκια αλλά και στον ίδιο το γιόκα μου την ευκαιρεία να γίνουν όλοι μια ομάδα...

σας ευχαριστώ για τις θετικές σκέψεις που θα κάνετε για όλα αυτά τα παιδάκια που κουβαλάνε μια διαφορετικότητα με την οποία εμείς σαν γονείς... εσείς σαν συνάνθρωποι και πάνω απ'όλα τα ίδια τα παιδιά πρέπει να μάθουν να ζουν...

[liaba]

αν το βλεπεις εσυ ετσι,θα το βλεπει και το παιδακι σου ετσι.η αναπηρία η αρρώστια,η μεγαλη μυτη,τα μεγαλα αυτια ειναι μεσα στην ζωη. η διαφορετικοτητα ειναι αυτη που κανει τον ανθρωπο να ειναι ανθρωπος.

 

μονο να παρει πιστευω εχει το παιδι σου και τα αλλα παιδια,να μην φοβουντε την διαφορετικοτητα και να μαθουν πως υπαρχουν διαφορες καταστασεις στην ζωη.

με αυτην την ηλικια πιστεω δεν μπορουν να καταλαβουν το 'νορμαλ' απο το 'μη νορμαλ'.

ετσι αν η δασκαλα τους φορουσε μια μασκα ή ειχε 15 τατουαζ δεν νομιζω οτι θα τους ηταν παραξενο αλλα οτι.... ετσι ειναι,ετσι ειναι οι δασκαλες.

 

μην φοβασε.