Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

Κλαίει που τελειώνει το σχολείο!!!!


Recommended Posts

Η αληθεια ειναι οτι περασε μια υπεροχη χρονια.Λατρεψε κυριολεκτικα την δασκαλα της και εκανε πολλους φιλους.Εδω και σχεδον 2 εβδομαδες με τρελη προσοχη προετοιμαζε την καρτα που θα εδινε στην δασκαλα της μαζι με βραχιολακια φτιαγμενα απο την ιδια.Για την κάρτα εφαγε πολυ ωρα, ποια αυτοκολλητα θα βαλει, τι ζωγραφια θα κανει τι κολλαζ και φυσικα τι θα γραψει.Με εβαλε και της εγραψα τι ηθελε και μετα εκεινη το αντεγραψε με τρελη προσοχη. Σημερα το πρωι την εδωσε, και χθες πηραμε και το ντιβιντι με την γιορτη του σχολειου και φωτο γραφιες απο την χρονια. Απο χθες κλαιει με μαυρο δακρυ..ιδιως σημερα πριν απο λιγο βλεποντας το ντιβιντι δεν μπορουσα να την συνειφερω. Δεν θελει να τελειωσει το σχολειο γιατι θα χασει την δασκαλα της, και οτι την λατρευει και οτι ποτε δεν θα ξαναεχει τετοια δασκαλα και οτι θα φυγει απο αυτο το σχολειο που το αγαπαει τοσο πολυ.Αυριο το απογευμα θα παμε να παρουμε το απολυτηριο και τις εργσιες της και ειμαι σιγουρη οτι θα εχουμε πολυ κλαμα...Τι να λεω;;;για πειτε ιδεες..να το πω στην δασκαλα;;;αλλα και εκεινη η καημενη τι να κανει;;της ειπα οτι η δασκαλα θα ειναι εκει και του χρονου και οποτε θλει θα πηγαινω να την βλεπει...βρε που μπλεξαμε....

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Πολύ συγκινητικό....Ως δασκάλα πιστεύω ότι πρέπει να το πεις οπωσδήποτε στην δασκάλα της μόνο κ μόνο για την ψυχική ικανοποίηση που θα νιώσει ξέροντας πως έκανε ένα παιδάκι της να αγαπήσει τόσο πολύ το σχολείο...

Και ίσως την βοηθήσει κ η ίδια με τον τρόπο της.

 

 

 

Μράβο πάντως ! πολύ τυχερό παιδάκι!:D

"Great is the human who has not lost his childlike heart"-Mencius

Link to comment
Share on other sites

αχ, να αγιασει το στομα σου, βρε νανσυ, γιατι ελαχιστες φορες ακουγονται καλα λογια για τους δασκαλους εδω...:rolleyes:

 

ειναι πολυ γλυκια στενοχωρια αυτη και να χαιρεσαι που το παιδακι σου, ενιωσε τοσο ομορφα για τη δασκαλα του! και μενα με παιρναν τα ζουμια οταν αποχωριζομουν τους μαθητες μου για το δημοτικο! και φυσικα να το πειτε στη δασκαλα-και θα συγκινηθει(ειναι απιστευτη ανταμοιβη,πιστεψε με!!!) και θα μπορεσει ισως εκεινη να την καθυσηχασει με τα λογια της!;)

 

αυτο το κλαμα βεβαια, μπορει να κρυβει και μια ανασφάλεια για το δημοτικο και το τί δασκαλο-α θα εχει εκει...(αφου ξερει και αγαπαει και εμπιστευεται αυτη που ηδη ειχε!) καλα θα κανεις να προετοιμαζεις το παιδι οτι και στο δημοτικο, θα εχει μια το ιδιο καλη δασκαλα(ή δασκαλο), που θα την αγαπαει και θα ειναι γλυκεια και καλη με ολα τα παιδακια!:lol:

AtQqp2.png
Link to comment
Share on other sites

:D:D:D

εσεις το βλεπετε για καλο ...αλλα εγω εχω στεναχωρηθει...μα δεν μπορουσε και αυτη η δασκαλα να μην ειναι τοσο τελεια :D:D:D:D (αχαριστη μανα που δεν την βρισκεις πουθενα)!!!

Και σημερα το πρωι ειχαμ παλι κλαματα, οταν γυρισε επεσε για υπνο γιατι περιμενει το απογευμα...χθες της μιλησα πολυ, αλλα εκλαιγε...η πλακα ειναι οτι και εγω την δασκαλα μου που ειχα για τρια χρονια απο την πρωτη δημοτικου την ειχα και καλεσμενη στο γαμο μου:D:D..την καταλαβαινω αλλα στενοχωριεμαι που την βλεπω να κλαιει...

τους πηγαν σημερα ξανα στο κτιριο του δημοτικου να πουνε ενα τραγουδακι στα πρωτακια και γνωρισε μια δασκαλα σε ενα τμημα και μου ειπε στο τηλεφωνο οτι "καλη ηταν και η δασκαλα της πρωτης..αλλα οχι τοσο ομορφη και καλη οσο η κα χρυσα:D"...

Το απογευμα λεω να το πω στην δασκαλα της, αλλα κρυφα απο την μικρη, σιγουρα ειναι επιβραβευση για το εργο της...Λεω επισης να την ρωτησω σε ποια εκλησια παντρευεται τον επομενο μηνα γιατι τους το ειπε και εχει φαγωθει η μιρκη να την δει νυφη...ελπιζω να μην φρικαρει η γυναικα:D:D:D

Link to comment
Share on other sites

Η αληθεια ειναι οτι περασε μια υπεροχη χρονια.Λατρεψε κυριολεκτικα την δασκαλα της και εκανε πολλους φιλους.Εδω και σχεδον 2 εβδομαδες με τρελη προσοχη προετοιμαζε την καρτα που θα εδινε στην δασκαλα της μαζι με βραχιολακια φτιαγμενα απο την ιδια.Για την κάρτα εφαγε πολυ ωρα, ποια αυτοκολλητα θα βαλει, τι ζωγραφια θα κανει τι κολλαζ και φυσικα τι θα γραψει.Με εβαλε και της εγραψα τι ηθελε και μετα εκεινη το αντεγραψε με τρελη προσοχη. Σημερα το πρωι την εδωσε, και χθες πηραμε και το ντιβιντι με την γιορτη του σχολειου και φωτο γραφιες απο την χρονια. Απο χθες κλαιει με μαυρο δακρυ..ιδιως σημερα πριν απο λιγο βλεποντας το ντιβιντι δεν μπορουσα να την συνειφερω. Δεν θελει να τελειωσει το σχολειο γιατι θα χασει την δασκαλα της, και οτι την λατρευει και οτι ποτε δεν θα ξαναεχει τετοια δασκαλα και οτι θα φυγει απο αυτο το σχολειο που το αγαπαει τοσο πολυ.Αυριο το απογευμα θα παμε να παρουμε το απολυτηριο και τις εργσιες της και ειμαι σιγουρη οτι θα εχουμε πολυ κλαμα...Τι να λεω;;;για πειτε ιδεες..να το πω στην δασκαλα;;;αλλα και εκεινη η καημενη τι να κανει;;της ειπα οτι η δασκαλα θα ειναι εκει και του χρονου και οποτε θλει θα πηγαινω να την βλεπει...βρε που μπλεξαμε....

 

Μπορείς να της πεις ότι θα κρατήσεις το τηλέφωνο της δασκάλας για να έχετε μια επικοινωνία. Και να πεις στη δασκάλα να διαβεβαιώσει το παιδί ότι δεν χάθηκε ο κόσμος και μπορούν να έχουν μια επικοινωνία και εκτός σχολικής τάξης.

Επίσης να της δώσεις να καταλάβει ότι με όσους θέλουμε να κρατάμε επαφή μπορούμε να το κάνουμε έτσι κι αλλιώς (ανεξαρτήτως σχολείου, εργασίας κτλ) και ότι στο μέλλον θα γνωρίσει πολύ κόσμο και θα μπορεί να επιλέξει εκείνη με ποιους θα διατηρήσει επαφή.

 

Διαπίστωσα κάτι πρόσφατα και θέλω να το σχολιάσω με αφορμή το ποστ σου. Να διευκρινήσω όμως ότι δεν αναφέρομαι σε εσένα σε καμία περίπτωση.

Με έχουν πρήξει στην κυριολεξία κάποιοι γονείς συμμαθητών της κόρης μου (προνήπιο), μην τυχόν και χωριστούν τα παιδιά μας του χρόνου που θα πηγαίνουν νήπιο, μην τυχόν και χωριστούν του παραχρόνου και πάνε σε διαφορετικά δημοτικά, μην τυχόν και δεν έχουν την ίδια δασκάλα κτλ... Συζητήσεις ατελείωτες, μπροστά στα παιδιά, τα οποία αγχώνουν από τώρα μην τυχόν και αργότερα "χάσουν" τον αγαπημένο τους φίλο ή την αγαπημένη τους δασκάλα... Έχω νευριάσει απίστευτα, γιατί εκτός από το ότι αγχώνουν το δικό τους παιδί, προσπαθούν να αγχώσουν και το δικό μου.

Εγώ δεν θέλω να δένεται τόσο πολύ με μία κατάσταση και να φοβάται τις αλλαγές. Εγώ αντιδρώ σαν να μην τρέχει τίποτα, ακόμα και σχολείο να χρειαστεί να αλλάξει. Με όσους θέλει να διατηρήσει επαφή, θα φροντίσω να διατηρήσει.

 εχω δυο μπουμπουκακια

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Lucy...σε καταλαβαινω και σε νιωθω...και εγω τα ιδια περναω σχεδον απο το πασχα και μετα...εμεις παμε σε ιδιωτικο που μετα το νηπιαγωγειο εχουμε τρια δημοτικα 12θεσια..δεν μπορειτε να πιστεψε την φρικη που τρωνε οι γονεις μην και καλα χωριστουν τα παιδια...εγω παλι συμφωνω χιλια τα εκατο μαζι σου, σιγουρα οποιον θελουμε τον κανουμε παρεα εξω απο το σχολειο..και αυτο σε εμας ισχυει ακομα περισοτερο γιατι εκτος απο 2 συμμαθητες κανεις αλλος δεν ειναι απο την γειτονια και αναγκαστικα δινουμε ραντεβου για να βρεθουμε. Αλλα με την δασκαλα δεν ξερω κατα ποσο μπορω να της το υποσχθεθω αυτο. Ενταξει, δεν την ξερω τοσο καλα την γυναικα ουτε σε καμια περιπτωση δεν θελω να γινω τοσο φορτωτικη και να της ζητησω τηλεφωνο κτλ. Ακομα και για το γαμο της δισταζω να της το πω να παμε να την δουμε στην εκκλησια μην και την προσβαλλω.

Link to comment
Share on other sites

αχ εγω θυμαμαι ακομη πως εκλαιγα με μαυρο δακρυ οταν τελειωσαμε το δημοτικο και εβαζα συνεχεια το γνωστο τραγουδι ,,μα εγω θα εδινα τα παντα να γινομουνα παλι παιδι και δωστου κλαμα,,,,ε μετα πηγα γυμνασιο το ξεχασα,,,,,8-):cool:

 

βασικα νομιζω ισως φοβαται το αγνωστο που ερχετε,,,αλλα παιδακια αλλη δασκαλα ξερεις,,,εδω εμεις οταν αφηνουμε μια δουλεια πχ και παμε σε αλλη στηνα ρχη εχουμε ενα κομπο καπως ειμαστε,,,,απλα στασου διπλα της χωρις ομως πιεση αστην να εκφραζει τα συναισθηματα της ,εξηγησε της αυτα που ειπαν και οι προλαλησασες,,,θα το ξεχασει σε λιγο καιρο πιστευω με τις διακοπες,,,,αποσπασε της και εσυ τη προσοχη προς τις διακοπες και μη ξαναμιλησετε για το σχολειο για καποιο μεγαλο διαστημα

 

εγω εχω το αλλο προβλημα οτι θελει να μη ξαναπαει στο παιδικο τωραπου ειδε το νηπιαγωγειο και εχουμε εκει μαχη,,,οποτε συμπερασμα δε τα παιανεις πουθενα αυτα τα μικρα

 

 

ΠΡΟΣ ΛΟΥΣΙ σε καταλαβαινω απολυτα,,,Με επαιρνε συνεχεια μια μαμα τηλεφωνο να δει που θα τη παω τη δικια μου νηπιο για να ειναι μαζι με τη δικια της μιας και ειναι δυο χρονια μαζι τα κοριτσια και της λεω μα εκει που ανηκουμε εσεις που???οχι οχι ελα να της γραψουμε ντε και καλα μαζι να ειναι μαζι και μετα (που αλφαβητικα και μονο δε μπορουν να ειναι μαζι ) να αλλαξεις τη διευθυνση σου να τα πηγαινουμε μαζι,,,,με εφαγε,,,,η απαντηση της κορης μου???μα μαμα δεν ειμαστε και τοσο καλες φιλες ολο τσακωνομαστε στο σχολειο,,,,αντε βγαλε εσυ συμπερασμα

μαιμουδακι 08/05/07

αγριοκατσικο 01/12/09

Link to comment
Share on other sites

Πες στην κόρη σου αυτό με το τηλ για να την καθησυχάσεις. Δεν νομίζω ότι θα χρειαστεί να φορτωθείς στη δασκάλα.:D Ίσως εκφράζει και μια αγωνία το παιδί για το άγνωστο (=δημοτικό). Νιώθει έτσι τώρα. Σε λίγο καιρό θα αρχίσει να αποδέχεται το γεγονός.

 

Εγώ πάντως αν ήμουν δασκάλα και υπήρχε τέτοια περίπτωση, θα έλεγα από μόνη μου στο παιδί ότι μπορεί να με παίρνει τηλ όποτε θέλει για να το κάνω να νιώσει καλύτερα.

 

Και εμείς πηγαίναμε πιο παλιά σε ιδιωτικό και όταν άλλαξε σχολείο φοβόμουν για το πως θα το πάρει. Είχε και μία κολλητή φίλη. Τελικά δεν την ένοιξε καθόλου που άλλαξε σχολείο και με την κολλητή βρισκόμασταν τον πρώτο καιρό σε καμιά γιορτή και μετά "ξέχασε" σταδιακά η μία την άλλη.

Τώρα έχει νέες κολλητές.

 εχω δυο μπουμπουκακια

Link to comment
Share on other sites

ΠΡΟΣ ΛΟΥΣΙ σε καταλαβαινω απολυτα,,,Με επαιρνε συνεχεια μια μαμα τηλεφωνο να δει που θα τη παω τη δικια μου νηπιο για να ειναι μαζι με τη δικια της μιας και ειναι δυο χρονια μαζι τα κοριτσια και της λεω μα εκει που ανηκουμε εσεις που???οχι οχι ελα να της γραψουμε ντε και καλα μαζι να ειναι μαζι και μετα (που αλφαβητικα και μονο δε μπορουν να ειναι μαζι ) να αλλαξεις τη διευθυνση σου να τα πηγαινουμε μαζι,,,,με εφαγε,,,,η απαντηση της κορης μου???μα μαμα δεν ειμαστε και τοσο καλες φιλες ολο τσακωνομαστε στο σχολειο,,,,αντε βγαλε εσυ συμπερασμα

 

Ναι ρε συ. Μερικοί γονείς είναι απίστευτοι. Εμένα με έχουν φάει να μιλήσουμε στη διευθύντρια να μην χωριστούν του χρόνου τα παιδιά μας που κάνουν παρέα (υπάρχουν 2 τμήματα). Δεν υπάρχει καμία περίπτωση. 1ον) σιγά μην ανταποκρίνεται η διευθύντρια σε κάθε γονιό που δεν θέλει το παιδί να χωριστεί από την παρέα του

2ον) δεν θέλω η κόρη μου να εξαρτάται συναισθηματικά από παρέες και να φοβάται τις αλλαγές. Δεν διαλέγουμε σχολείο βάσει παρέας, δεν διαλέγουμε δουλειά βάσει συναδέλφων κτλ

 εχω δυο μπουμπουκακια

Link to comment
Share on other sites

Εγώ νομίζω ότι, όπως οι γονείς πρέπει να προετοιμάζουν τα παιδιά τους να πετάξουν μακριά, έτσι και δάσκαλοι και ειδικά οι νηπιαγωγοί, πρέπει να ετοιμάζουν τα παιδιά για τον πρώτο τους αποχαιρετισμό......

Και με χαρά μου διαπιστώνω ότι η δασκάλα μας έχει κάνει τις κατάλληλες προετοιμασίες! Τα έχει 'φτιάξει' τόσο πολύ για το δημοτικό που σχεδόν ξεχνάνε τον αγώνα που θα κάνουν να ξαναφτιάξουν έναν ασφαλή μικρόκοσμο. Επίσης τους έχει πει να μάθουν να τηλεφωνάνε. Έχουν ανταλλάξει μεταξύ τους τηλέφωνα, εννοείται και το δικό της, και ο γιος μου μου λέει συνέχεια ότι όλοι είμαστε 'ένα τηλέφωνο μακριά' ('εννοώ λίγο, μαμά').

Όλο το χρόνο ενίσχυε τις εξωσχολικές τους παρέες πολύ, έχουν δώσει ραντεβού ήδη για τα τέλη Σεπτεμβρίου στο σχολείο να της πουν τις εντυπώσεις τους από το δημοτικό και γενικά δεν βλέπω ..... ακρότητες (ακρότητες από τα παιδιά δεν βλέπω, γιατί οι γονείς είμαστε απελπισμένοι. Είχαμε δέσει τόσο πολύ σαν ομάδα, όλοι, που πραγματικά θα μου λείψουν. Τώρα άντε πάλι από την αρχή!:wink:;-))

 

Επίσης βοηθάει στο χώρο εργασίας του παιδιού (πάνω πχ. από το γραφείο του) να βάλουμε φωτογραφίες από την σχολική χρονιά που πέρασε, μία φωτογραφία της τάξης με τη δασκλάλα ... Το βοηθάει να νοιώθει ότι υπάρχει συνέχεια στα πράγματα....

Είμαι βέβαιη ότι στα τέλη Σεπτέμβη το αργότερο, όλα αυτά θα έχουν ξεπεραστεί!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Εγώ νομίζω ότι, όπως οι γονείς πρέπει να προετοιμάζουν τα παιδιά τους να πετάξουν μακριά, έτσι και δάσκαλοι και ειδικά οι νηπιαγωγοί, πρέπει να ετοιμάζουν τα παιδιά για τον πρώτο τους αποχαιρετισμό......

Και με χαρά μου διαπιστώνω ότι η δασκάλα μας έχει κάνει τις κατάλληλες προετοιμασίες! Τα έχει 'φτιάξει' τόσο πολύ για το δημοτικό που σχεδόν ξεχνάνε τον αγώνα που θα κάνουν να ξαναφτιάξουν έναν ασφαλή μικρόκοσμο. Επίσης τους έχει πει να μάθουν να τηλεφωνάνε. Έχουν ανταλλάξει μεταξύ τους τηλέφωνα, εννοείται και το δικό της, και ο γιος μου μου λέει συνέχεια ότι όλοι είμαστε 'ένα τηλέφωνο μακριά' ('εννοώ λίγο, μαμά').

Όλο το χρόνο ενίσχυε τις εξωσχολικές τους παρέες πολύ, έχουν δώσει ραντεβού ήδη για τα τέλη Σεπτεμβρίου στο σχολείο να της πουν τις εντυπώσεις τους από το δημοτικό και γενικά δεν βλέπω ..... ακρότητες (ακρότητες από τα παιδιά δεν βλέπω, γιατί οι γονείς είμαστε απελπισμένοι. Είχαμε δέσει τόσο πολύ σαν ομάδα, όλοι, που πραγματικά θα μου λείψουν. Τώρα άντε πάλι από την αρχή!:wink:;-))

 

 

οκ τετοια δαιαβαζω και σκεφτομαι αν στο δικο μας νηπιο του χρονου ετσι θα ειναι γιατι στο παιδικο δεν ισχυει κατι τετοιο :oops::oops::oops:

μαιμουδακι 08/05/07

αγριοκατσικο 01/12/09

Link to comment
Share on other sites

Έχω νευριάσει απίστευτα, γιατί εκτός από το ότι αγχώνουν το δικό τους παιδί, προσπαθούν να αγχώσουν και το δικό μου.

Εγώ δεν θέλω να δένεται τόσο πολύ με μία κατάσταση και να φοβάται τις αλλαγές. Εγώ αντιδρώ σαν να μην τρέχει τίποτα, ακόμα και σχολείο να χρειαστεί να αλλάξει. Με όσους θέλει να διατηρήσει επαφή, θα φροντίσω να διατηρήσει.

 

Γενικά συμφωνώ, διαφωνώ μόνο σε αυτό: το παιδί έχει ανάγκη να δένεται και, νομίζω ότι πρέπει τους το 'επιτρέπουμε' (ψυχολογικά, εννοώ). Είναι σαν να λέμε δεν θα ερωτευθώ, μήπως και πονέσω;). Μπορούμε όμως να διευκρινίσουμε ότι πολλές φορές μπορεί να μην είμαστε κοντά στους ανθρώπους που αγαπάμε αλλά τους αγαπάμε. Ή ότι και οι μεγάλοι, δεν είναι όλη την ημέρα με τους φίλους τους, αλλά τους αγαπάνε. Ή ότι η καθημερινή μας παρέα, δεν είναι απαραίτητα οι καλύτεροί μας φίλοι. Ή ότι πρέπει να συνυπάρχουμε και να κάνουμε παρέες, ΛΙΓΟΙ όμως είναι αυτοί που πρέπει να τους χαρίσουμε την φιλία μας κλπ κλπ κλπ

Link to comment
Share on other sites

Γενικά συμφωνώ, διαφωνώ μόνο σε αυτό: το παιδί έχει ανάγκη να δένεται και, νομίζω ότι πρέπει τους το 'επιτρέπουμε' (ψυχολογικά, εννοώ). Είναι σαν να λέμε δεν θα ερωτευθώ, μήπως και πονέσω;). Μπορούμε όμως να διευκρινίσουμε ότι πολλές φορές μπορεί να μην είμαστε κοντά στους ανθρώπους που αγαπάμε αλλά τους αγαπάμε. Ή ότι και οι μεγάλοι, δεν είναι όλη την ημέρα με τους φίλους τους, αλλά τους αγαπάνε. Ή ότι η καθημερινή μας παρέα, δεν είναι απαραίτητα οι καλύτεροί μας φίλοι. Ή ότι πρέπει να συνυπάρχουμε και να κάνουμε παρέες, ΛΙΓΟΙ όμως είναι αυτοί που πρέπει να τους χαρίσουμε την φιλία μας κλπ κλπ κλπ

 

Ναι δεν το διατύπωσα καλά. Δεν είναι ότι δεν θέλω να δένεται γενικώς. Δεν θέλω να δένεται σε βαθμό που δεν θα της επιτρέπει να προχωρήσει παραπέρα, που θα την κρατάει στάσιμη... Να μπορεί να διαχειριστεί δηλαδή τα συναισθήματά της και να μην θεωρεί ότι ήρθε το τέλος του κόσμου εάν χρειαστεί να συμβεί κάποια αλλαγή στη ζωή της. Να μπορεί να προσαρμόζεται.

 εχω δυο μπουμπουκακια

Link to comment
Share on other sites

Ναι δεν το διατύπωσα καλά. Δεν είναι ότι δεν θέλω να δένεται γενικώς. Δεν θέλω να δένεται σε βαθμό που δεν θα της επιτρέπει να προχωρήσει παραπέρα, που θα την κρατάει στάσιμη... Να μπορεί να διαχειριστεί δηλαδή τα συναισθήματά της και να μην θεωρεί ότι ήρθε το τέλος του κόσμου εάν χρειαστεί να συμβεί κάποια αλλαγή στη ζωή της. Να μπορεί να προσαρμόζεται.

 

Απλά, όταν είναι ευαίσθητο το παιδάκι και κλάψει λίγο και εκδηλώσει τη λύπη του και βιώσει έντονα συναισθήματα (όπως το κοριτσάκι της nancy), νομίζω ότι δεν είναι κακό. Γενικά δεν είναι κακό να 'ζεις' τα συναισθήματά σου, και νομίζω ότι αυτά τα παιδιά, που ζούν έντονα, αισθάνονται έντονα, πονάνε, χαίρονται κλπ κλπ έντονα, αυτά γίνονται και τα πιο προσαρμοστικά γιατί εκτονώνουν τα άγχη τους.

Ο δικός μου, που μου το 'παίζει' κουλ, θέλει συζήτηση το καλοκαίρι, γιατί δεν μπορεί, κάποιο φόβο πρέπει να τον έχει, απλά ακόμα δεν είναι τόσο συγκεκριμένος ώστε να μιλήσει γι αυτό:?:???:.

Link to comment
Share on other sites

Απλά, όταν είναι ευαίσθητο το παιδάκι και κλάψει λίγο και εκδηλώσει τη λύπη του και βιώσει έντονα συναισθήματα (όπως το κοριτσάκι της nancy), νομίζω ότι δεν είναι κακό. Γενικά δεν είναι κακό να 'ζεις' τα συναισθήματά σου, και νομίζω ότι αυτά τα παιδιά, που ζούν έντονα, αισθάνονται έντονα, πονάνε, χαίρονται κλπ κλπ έντονα, αυτά γίνονται και τα πιο προσαρμοστικά γιατί εκτονώνουν τα άγχη τους.

Ο δικός μου, που μου το 'παίζει' κουλ, θέλει συζήτηση το καλοκαίρι, γιατί δεν μπορεί, κάποιο φόβο πρέπει να τον έχει, απλά ακόμα δεν είναι τόσο συγκεκριμένος ώστε να μιλήσει γι αυτό:?:???:.

 

Καθόλου κακό δεν είναι.Το αντίθετο!

Αλλά πρέπει να προσέξει ο γονιός πως θα φερθεί. Εγώ πιστεύω ότι καλό θα ήταν να δείξουμε ότι κατανοούμε τα συναισθηματά του, αλλά ταυτόχρονα να του υποδείξουμε λύσεις και να του προσφέρουμε παρηγοριά και όχι να φερόμαστε και εμείς σαν να ήρθε το τέλος του κόσμου και να το αναστατώνουμε περισσότερο.

 εχω δυο μπουμπουκακια

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...