Recommended Posts

    Συνήθως παίρνω στις δασκάλες ένα μικρό δωράκι τα χριστούγεννα, και ένα στο τέλος της χρονιάς. Το χριστουγεννιάτικο σε καμία περίπτωση δεν είναι "γλείψιμο", είναι γιορτές, κάνουμε δώρα γενικώς, πόσο μάλλον στους ανθρώπους που φροντίζουν και διαπαιδαγωγούν το παιδί μας όλη μέρα (ασχέτως αν μπορεί να έχουμε τις επιμέρους διαφωνίες μας ή να μας "ταιριάζουν" περισσότερο ή λιγότερο). Στο τέλος της χρονιάς, είναι όμορφο να ευχαριστήσεις τον άλλον για την προσπάθειά του με μια ωραία χειρονομία...

     

    Συνήθως παίρνω κάτι συμβολικό: ένα μικρό διακοσμητικό (γούρι, στολίδι κλπ.) τα Χριστούγεννα, και ένα δωράκι το καλοκαίρι (ένα όμορφο κουτάκι, ένα "καλοκαιρινό" βραχιολάκι πχ. από χάντρες). Συνήθως διαθέτω 7-10 ευρώ ανά δασκάλα.

     

    Για φέτος σκέφτομαι να τους πάρω ή από 1 βιβλίο, ή κάποιο καλλυντικό πχ. κρέμα σώματος after sun, αφρόλουτρο κλπ. Τί λέτε;

     

    Ο μικρός θα γράψει "Ευχαριστώ" και το όνομά του σε μια καρτούλα (5 χρονών γαρ...)

     

    (Πρέπει να αποφασίσω μέχρι....σήμερα πριν κλείσουν τα μαγαζιά :-) )

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εμένα είναι ακόμη 3,5 και δεν μπορεί να γράψει. Οι ζωγραφιές είναι... μουτζουρίτσες - άρα θα βάλω κανονικά το χεράκι μου. Τα δίνω λέτε στη γιορτούλα; ή στο τέλος της σαιζόν;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πέρυσι το καλοκαίρι πήρα στις δασκάλες μας ένα σετ του ΚΟΡΡΕ άκρως καλοκαιρινό. Ήταν αφρόλουτρο και λοσιόν νομίζω. Αν θυμάμαι καλά κόστισε 10 ευρώ το κάθε σετ και άρεσε πολύ!

     

    Εγώ πάντα στη γιορτή τα δίνω. Γίνεται πανικός αλλά απ τη στιγμή που έχω και κάρτα δεν "χάνονται" στον σωρό.


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν συνηθίζω να δίνω δώρα σε δασκάλες, αν και έχω συμμετάσχει σε "ομαδική" κίνηση όλης της τάξης (του νηπιαγωγείου). Αν δοθεί ποτέ κάποιο δώρο, αυτό θα είναι του παιδιού και όχι δικό μου. Μια κάρτα, μια ζωγραφιά, οτιδήποτε, αλλά με πρωτοβουλία του παιδιού και δικής του επιλογής. Το βρίσκω λίγο άτοπο (χωρίς παρεξήγηση από όσους το συνηθίζουν) να δώσω προσωπικό δώρο στη δασκάλα εγώ σαν μαμά.

    Πιστεύω ότι αυτή θα πρέπει να είναι κίνηση του παιδιού και μόνο και εφόσον θέλει το ίδιο ή νιώθει έτσι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μα η κίνηση γίνεται από εμένα. :cool:

    Εγώ νιώθω και θέλω να κάνω αυτή την κίνηση. Τα γράφω όλα παραπάνω. Και θα ήθελα πολύ η μικρή να βάλει την πινελιά της, μιας και είναι το βασικό μας θέμα.

    Η μικρή μπορεί να κάνει ό,τι νιώθει στο εξής κι είμαι εδώ να την υποστηρίξω εάν χρειαστεί, αλλωστε πολλές φορές ξεκινώντας απ' το σπίτι το πρωϊ για τον σταθμό έχει τσουρομαδήσει τα γαρυφαλάκια μου ονομάζοντας κάθε φορά το ΠΟΥ θα το προσφέρει (σε ποια δασκάλα).

    Δικό της θέμα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Xena δεν απαντούσα σε εσένα. Γενικά μίλησα για το θέμα του δώρου δασκάλας και για το τι κάνω εγώ. :-)

     

    Σε εσένα και εφόσον νιώθεις έτσι θα πρότεινα κάτι συμβολικό που όπως λες να έχει και την πινελιά του παιδιού. Δυστυχώς δεν έχω κάποια συγκεκριμένη ιδέα να προτείνω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν συνηθίζω να δίνω δώρα σε δασκάλες, αν και έχω συμμετάσχει σε "ομαδική" κίνηση όλης της τάξης (του νηπιαγωγείου). Αν δοθεί ποτέ κάποιο δώρο, αυτό θα είναι του παιδιού και όχι δικό μου. Μια κάρτα, μια ζωγραφιά, οτιδήποτε, αλλά με πρωτοβουλία του παιδιού και δικής του επιλογής. Το βρίσκω λίγο άτοπο (χωρίς παρεξήγηση από όσους το συνηθίζουν) να δώσω προσωπικό δώρο στη δασκάλα εγώ σαν μαμά.

    Πιστεύω ότι αυτή θα πρέπει να είναι κίνηση του παιδιού και μόνο και εφόσον θέλει το ίδιο ή νιώθει έτσι.

     

    Σεβαστή η άποψή σου, απλά να θέσω μια άλλη παράμετρο: περιμένουμε από ένα παιδάκι 4, 5, 6, χρονών να πάρει μόνο του πρωτοβουλία να προσφέρει κάτι στη δασκάλα;;; Νομίζω λίγο δύσκολο να το σκεφτεί από μόνο του, ακόμα κι αν θα του άρεσε να το κάνει...Όπως δεν θα περιμέναμε να σκεφτεί από μόνο του να πάρει ένα δώρο στη γιαγιά για τα γενέθλιά της. Με το να πάρει η μαμά την πρωτοβουλία, μαθαίνει και το παιδί ότι όταν αγαπάμε κάποιον και μας φρόντισε όλη τη χρονιά, μπορούμε να κάνουμε μια ωραία χειρονομία να τον ευχαριστήσουμε...

     

    Εγώ προσωπικά πάντα του λέω "σκέφτομαι να πάρω ένα δωράκι στη δασκάλα σου, τί λές;"...Φυσικά δεν μου έχει πει ποτέ όχι.

     

    Καταλαβαίνω βέβαια ότι κάποιον μπορεί να μην τον αντιπροσωπεύει αυτός ο τρόπος σκέψης.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Novak, πιθανόν κάποιο παιδάκι από μόνο του να θελήσει να δώσει στη δασκάλα του κάποια ζωγραφιά, καρτούλα ή οτιδήποτε. Όχι μόνο στο τέλος της χρονιάς ή τα Χριστούγεννα, αλλά οποιαδήποτε στιγμή.

    Δεν έχω αντίρρηση να του γίνει και κάποια νύξη (πχ θα ήθελες να δώσεις κάποιο δωρακι στη δασκάλα σου για τα Χριστούγεννα; ). Αλλά αν αρνηθεί το παιδί (έχει τύχει να μου πει όχι :-) ) να μην επιμείνουμε ότι "πρέπει".

    Επίσης δεν έχω αντίρρηση κάποια στιγμή που το νιώθει η μαμά να κάνει από μόνη της κάποιο δωράκι στη δασκάλα του παιδιού της να την ευχαριστήσει για κάτι. (αν και εγώ μάλλον δεν θα το έκανα. Θα έμενα σε προφορικές ευχαριστίες.. )

    Αντίρρηση έχω στο εθιμοτυπικό, ότι "πρέπει" να κάνουμε δώρο στη δασκάλα Χριστούγεννα, Πάσχα, τέλος της χρονιάς κτλ.

    Παρόλαυτά έχω συμμετάσχει σε ομαδική κίνηση που περιελάμβανε ένα λεύκωμα με ζωγραφιές των παιδιών (πολύ καλή ιδέα), αλλά και ένα προσωπικό δώρο εντελώς άσχετο και για το οποίο συνεδρίαζαν οι μαμάδες κανα μήνα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το μόνο "πρέπει" σε αυτή την σχέση "εκπαιδευτικού-γονέα-παιδιού" είναι να προσφέρεις ευγνωμοσύνη και σεβασμό (εφόσον το αξίζει εννοείται) στον άνθρωπο που περνά ώρες καθημερινά με το παιδί σου και εργάζεται για να το μορφώσει. Αν τώρα αυτό συνοδεύεται με συμβολικό δώρο, δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να τεθεί θέμα "σωστού και λάθους"


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το πρέπει για μένα περιλαμβάνει τη διδασκαλία από το γονέα προς το παιδί ότι οφείλουμε να εκτιμούμε αυτά που μας προσφέρουν οι άλλοι.

     

    Αυτό δεν είναι απαραίτητο να περιλαμβάνει πολλά ευρώ, αλλά η κίνηση είναι σημαντική.

    Δυο δώρα έχω "κρατήσει" στη μέχρι τώρα πορεία μου. Τη ζωγραφιά ενός παιδιού που είχε πολύ δύσκολη προσαρμογή και στο τέλος της χρονιάς μας ζωγράφισε αγκαλιά κι έγραψε πάνω "ευχαριστώ" (με την προφορική διευκρίνιση που με βοηθήσατε να μη φοβάμαι και να θέλω τη μαμά, αχ κλαίω και που το γράφω) και η οποία κρέμεται σε δική μου ασημένια κορνίζα στον τοίχο του γραφείου του σπιτιού μου και η κούπα που έκανε δώρο μια μαμά η οποία μου είχε κάνει άδικη καταγγελία. Την κράτησα όχι γιατί το μετάνιωσε, αλλά για να θυμάμαι ότι όσο και ν' αγαπάς και να παλεύεις για τα παιδιά, πάντα κάποιος θα έχει άλλη άποψη. Σε αυτήν πίνω κάθε μέρα τον καφέ μου στο σχολείο.

     

    Χωρίς να σημαίνει ότι δε με χαροποιεί το να εκτιμούν τη δουλειά μου και να το εκφράζουν με δώρο (π.χ. μια μαμά μου αγόρασε ρούχο εντελώς του γούστου μου, ξόδεψε πέρα από χρήματα και φαιά ουσία για να με ... μελετήσει), δεν το θεωρώ προαπαιτούμενο.

     

    Για την ιστορία, φέτος για τις δασκάλες του πιτσιρικιού μου φτιάξαμε μαζί μπρελόκ και αυτοσχέδια κάρτα δικής του έμπνευσης (στραβοκομμένη, τσαπατσούλικη), με μπόλικη αγάπη.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Το μόνο "πρέπει" σε αυτή την σχέση "εκπαιδευτικού-γονέα-παιδιού" είναι να προσφέρεις ευγνωμοσύνη και σεβασμό (εφόσον το αξίζει εννοείται) στον άνθρωπο που περνά ώρες καθημερινά με το παιδί σου και εργάζεται για να το μορφώσει. Αν τώρα αυτό συνοδεύεται με συμβολικό δώρο, δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να τεθεί θέμα "σωστού και λάθους"

     

    Δεν νομίζω ότι έθεσε κανείς θέμα σωστού/λάθους. Εγώ τουλάχιστον, έγραψα τη δική μου οπτική γωνία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για την ιστορία ξαναπήγα μετά από χρόνια φέτος στο σχολείο "της κούπας'" και την ξαναβρήκα. Πάλι εκεί είχαμε προβλήματα με γονείς (αυτή τη φορά όχι εγώ). Οπότε δικαιωματικά έγινε η στάνταρ κούπα μου πια...


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Για την ιστορία ξαναπήγα μετά από χρόνια φέτος στο σχολείο "της κούπας'" και την ξαναβρήκα. Πάλι εκεί είχαμε προβλήματα με γονείς (αυτή τη φορά όχι εγώ). Οπότε δικαιωματικά έγινε η στάνταρ κούπα μου πια...

     

    Νομιζω οτι εχει ξανασυζητηθει και σε αλλο thread αλλα την στιγμη που εχουμε πλεον ολοι αποψη για ολα αναμενωμενο ειναι να υπαρχουν τετοια προβληματα. (φτανοντας στο αλλο ακρο υπαρχει και η αποψη οτι αν δεν ανακατευεσαι δεν ενδιαφερεσαι).

     

    Εμεις απο την προηγουμενη φορα που ειχα γραψει αλλαξαμε δασκαλες και τελικα τις γνωρισα καλυτερα (την νηπιαγωγο την ειχαμε 3 χρονια -1 και 2 και του δημοτικου την ειχαμε 2 και θα την εχουμε αλλα 2). Προσπαθω να τους περνω κατι που θα επερνα και για τον εαυτο μου (μπορει να μην ειναι και πολυ σωστο γιατι ειναι 10-15 χρονια νεωτερες) μονο που περνω και στις δυο το ιδιο ειδος γιατι τα δειχνουν η μια στην αλλη.


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα