Recommended Posts

    ειλικρινα mmdad δεν μπορω να καταλαβω γιατι μπαινεις στο κοπο να παρεις καποιο δωρο για τις δασκαλες του απιδιου σου αφου δεν τις θες.ας ζωγραφισει κατι το παιδακι σου και να το δωσει.αν και θεωρω ασχημο να μην προσπαθεις να πλησιασεις τις δασκαλες του απιδοιυ σου ασχετα απο το αν τις συμοαθεις ή οχι

     

    Τι θα επρεπε να κανω για να τις πλησιασω? Για να ξερω και για του χρονου..

    Δεν αλλαζω πεζοδρομιο οταν τις βλεπω και οταν πηγαινω εγω τα παιδια στο σχολειο συζηταω μαζι τους για τα παιδια. Τι αλλο πρεπει να κανω? Να τις καλεσω στο σπιτι για καφε? (αυτο δεν σκοπευω να το κανω).


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Σου ειπα απλώς πώς θα ένιωθα εγώ αν μια μαμά με την οποία είχαμε ψυχρές ή καθόλου σχέσεις μου έφερνε δώρο.

     

    Πραγματικά, η αλικουλα έχει δίκιο. Βάλε το μικρό να σου πει τι θέλει εκείνο για δώρο στη δασκάλα ή κόψτε της ένα λουλούδι και μια ζωγραφιά.....

     

    Τι εννοεις με το ψυχρες σχεσεις? Δεν εχω τσακωθει μαζι τους και το δωρο δεν θα τους το δωσω εγω αλλα τα παιδια...


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μα δεν τιθεται θεμα ουτε να τις υποχρεωσω ουτε να τις καλοπιασω μια και ξερω ηδη οτι δεν θα τις εχουμε του χρονου.. (παρεπιπτοντος τα σκολοτακια ειναι πολυ ακριβα εδω)

    Πάρε μια σοκολάτα Galler από το σούπερ μάρκετ, βάλε πάνω ένα μεγάλο φιόγκο και είσαι έτοιμη :) Προτείνω την Noix de Coco, είναι τέλεια! Ας φτιάξουν κι από μια ζωγραφιά αν θέλουν. Δεν ξέρω πόσο έχουν εκεί οι σοκολάτες Galler, πάντως σήμερα πήρα μία στο σούπερ μάρκετ εδώ (Αγγλία) και είχε κάτι λιγότερο από 2 λίρες, δηλ. 2.5 ευρώ περίπου.

     

    Ή πήγαινε στο Leonidas ή στο Wittamer και πάρε ένα μικρό κουτάκι με 2 ή 4 σοκολατάκια. Δεν είναι ανάγκη να πας μεγάλο κουτί, η κίνηση έχει χαρακτήρα περισσότερο συμβολικό...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε πότε κάποιος δε μας συμπαθεί. Αυτό εννοώ ψυχρές σχέσεις. Τώρα επειδή βρίσκεσαι δε διαφορετικό πλαίσιο κουλτούρας δεν ξέρω τι μπορείς να κάνεις για να τις πλησιάσεις αν θέλεις. Είναι και το εμπόδιο της γλώσσας. Αν πραγματικά κάτι τέτοιο είναι σημαντικό για σένα θα μπορούσες ίσως να το πεις ευθέως. "Μακάρι να μιλούσα καλυτερα γαλλικά να λεγαμε και δυο κουβέντες παραπάνω...."

     

    Εσύ καθορίζεις το εύρος των σχέσεων που σε αφορούν συνεπώς ότι και να σου πω εγώ περιττεύει.... Αλήθεια δεν αισθάνεσαι ότι κάτι έχουν προσφέρει στο παιδί σου; Δεν το λέω επικριτικά προσπαθώ καταλάβω πώς το βιώνεις όλο αυτό.

     

    Ας πούμε εγώ είμαι ενθουσιασμένη μαζί τους κι ας διαφωνώ σε πολύ βασικά παιδαγωγικά ζητήματα που τα κάνω εντελώς διαφορετικά στην τάξη μου. Όμως το παιδί μου το αγκάλιασαν και το βοήθησαν να προχωρήσει και το κυριότερο το έκαναν να νιώσω αποδοχή και ασφάλεια κι αυτό δε μπορώ παρά να το αναγνωρίσω.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    lucy μου επιεδη δουλλευα ως νηπιαγωγος,πιστεψε με οτι αν η δασκαλα ειναι καλη θα εχει καταλαβει ποιο γονεις την συμπαθουν και ενδιαφερονται για το απιδι τους και πιοι ειναι ανταγωνιστικοι και υποκριτες.κανε οτι αισθανεσαι εσυ σωστο. εγω αγαπουσα και φιλαγα τα δωρα απο γονεις που εμφανιζονταν οπλη τη χρονια.οι υπολοιποι που με θυμοντουσαν μονο στο τελος της χρνοιας ,δεν μου ελεγε κατι το δωρο τους.

     

    Να κάνω μόνο ένα μικρό σχόλιο. Το αν ένας γονιός ενδιαφέρεται για το παιδί του είναι άσχετο με το αν συμπαθεί τη δασκάλα ή όχι. Μπορώ κάλιστα να ενδιαφέρομαι για το παιδί μου και να μην συμπαθώ τη δασκάλα. Μπορώ ακόμη και να αναγνωρίζω την καλή της δουλειά, αλλά να μην μου "κάθεται" σαν χαρακτήρας. Η προσωπική συμπάθεια είναι κάτι υποκειμενικό και άσχετο με την καλή συνεργασία.

    Εγώ για παράδειγμα είμαι από τις μαμάδες που δεν πηγαίνουν όλη την ώρα στο σχολείο, όχι από έλλειψη ενδιαφέροντος, αλλά γιατί δεν θέλω να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι κάνω συνεχώς έλεγχο. Βλέπω ότι το παιδί προχωράει καλά, συμπεριφέρεται όμορφα και χαλαρά, οπότε δεν θέλω να της σπάσω τα νεύρα της δασκάλας. Αποτέλεσμα όμως είναι ότι δεν την γνωρίζω ιδιαίτερα. Στο βαθμό που τη γνωρίζω τη συμπαθώ, χαίρομαι όταν την βλέπω, αλλά δεν έχω κάποια ιδιαίτερη σχέση μαζί της και ούτε και της έχω κάνει ποτέ κάποιο δώρο. Βασικά, διαφωνώ επί της αρχής με την ιδέα των δώρων. Από την άλλη, πάντα ενθαρύνω την κόρη μου να κάνει μία ζωγραφιά ή μία κατασκευή για τη δασκάλα. Θέλω να πω ότι οι γονείς μπορεί να αναγνωρίζουν τη δουλειά της δασκάλας, χωρίς να έχουν μαζί της κάποια ιδιαίτερη σχέση μαζί της.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    lucy μου επιεδη δουλλευα ως νηπιαγωγος,πιστεψε με οτι αν η δασκαλα ειναι καλη θα εχει καταλαβει ποιο γονεις την συμπαθουν και ενδιαφερονται για το απιδι τους και πιοι ειναι ανταγωνιστικοι και υποκριτες.κανε οτι αισθανεσαι εσυ σωστο. εγω αγαπουσα και φιλαγα τα δωρα απο γονεις που εμφανιζονταν οπλη τη χρονια.οι υπολοιποι που με θυμοντουσαν μονο στο τελος της χρνοιας ,δεν μου ελεγε κατι το δωρο τους.

     

     

    Είμαι ενάντια στα δώρα στη δασκάλα/δάσκαλο γιατί από τότε που ήμουνα παιδί ακόμα έβλεπα την διαφορετική αντιμετώπιση της δασκάλας προς τα παιδία που έφερναν «δωράκια από το σπίτι».

    Στην δικιά μου περίπτωση ο γιος μου λατρεύει την δασκάλα του εγώ πάλι καθόλου γιατί την έχω πιάσει να μου λέει χοντρά ψέματα.

    Επίσης σαν μητέρα του και κηδεμόνας του θεωρώ ότι πρέπει να έχω λόγω σε διάφορες μεθόδους επιβράβευσης ή τιμωρίας. Δεν μπορεί μια δασκάλα επειδή ένα παιδί 2,5 ετών δεν κάθεται στην αρχή του έτους στον κύκλο να μου τον στέλνει στα μώρα με την κουβέντα όταν μεγαλώσεις τότε θα έρθεις μαζί μας με αποτέλεσμα το παιδί να μην θέλει να πάει σχολείο για μια εβδομάδα!!! Και όλα αυτά σε ιδιωτικό ε??

    Από το ότι δεν τρελαίνομαι για την δασκάλα πως προκύπτει ότι δεν ενδιαφέρομαι για το παιδί μου….. ???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Είμαι ενάντια στα δώρα στη δασκάλα/δάσκαλο γιατί από τότε που ήμουνα παιδί ακόμα έβλεπα την διαφορετική αντιμετώπιση της δασκάλας προς τα παιδία που έφερναν «δωράκια από το σπίτι».

     

    Στην δικιά μου περίπτωση ο γιος μου λατρεύει την δασκάλα του εγώ πάλι καθόλου γιατί την έχω πιάσει να μου λέει χοντρά ψέματα.

     

    Επίσης σαν μητέρα του και κηδεμόνας του θεωρώ ότι πρέπει να έχω λόγω σε διάφορες μεθόδους επιβράβευσης ή τιμωρίας. Δεν μπορεί μια δασκάλα επειδή ένα παιδί 2,5 ετών δεν κάθεται στην αρχή του έτους στον κύκλο να μου τον στέλνει στα μώρα με την κουβέντα όταν μεγαλώσεις τότε θα έρθεις μαζί μας με αποτέλεσμα το παιδί να μην θέλει να πάει σχολείο για μια εβδομάδα!!! Και όλα αυτά σε ιδιωτικό ε??

     

    Από το ότι δεν τρελαίνομαι για την δασκάλα πως προκύπτει ότι δεν ενδιαφέρομαι για το παιδί μου….. ???

    φυσικά και δεν έχει να κάνει το ένα με το άλλο... ούτε δ'εχομαι ότι ένας γονιός δεν ενδιαφέρεται για το παιδί του (με κάποιες ίσως εξαιρέσεις). αυτό που συναντάμαι όμως πολύ συχνά στα σχολεία είναι να δίνουν διαφορετική βαρύτητα σε κάποια πράγματα είτε οι γονείς είτε οι νηπιαγωγοί, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι κάποια από τις 2 πλευρές είναι λάθος. εκεί όμως βοηθάει όταν υπάρχουν καλές σχέσεις μεταξύ σπιτιού και σχολείου γιατί είναι ευκολότερη η επικοινωνία. δεν χρειάζεται να υπάρχει προσωπική εκτίμηση γιατί οι σχέσεις δεν είναι προσωπικές όταν όμως εγώ σαν νηπιαγωγός μπορώ να μιλήσω για κάποιο θέμα που αφορά το παιδί και να με λάβεις υπόψη σου, διευκολύνεις αφενός μεν τη δουλειά μου αφετέρου δε την πορεία του παιδιού στο σχολείο. και αντιστρόφως όταν εγώ σαν γονιός ξέρω ότι μπορώ να συζητήσω κάτι με τη νηπιαγωγό του παιδιού μου και να ακουστώ νοιώθω καλύτερα ως προς το περιβάλλον που αφήνω το παιδί μου


    vyLxp3.pngG7Azp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσια, ακομη κι ενα σκετο τριανταφυλλο, ή δυο λουλουδια απ τον κηπο με μια καρτουλα γραμμενη απ το παιδι ειναι αυτο το κατιτις που θα κανει το/την δασκαλο/α να ευχαριστηθει η ψυχη της για οοολα αυτα που εκανε σε ολη τη χρονια (και που ηταν βεβαια καθηκον και δουλεια της να τα κανει,ετσι; ) εγω προσωπικα χαιρομαι παααααρα πολυ με το παραμικρο(οχι δωρο, καλο λογο, χαμογελο,κτλ!)

    και να σας πω την αληθεια, θα χαρω πιο πολυ αν ερθει ενας γονιος και μου πει, "ευχαριστω για οσα εκανες για το παιδακι μου και που μου το προσεχες σα δικο σου"! ή "ευχαριστω για τις πρωτες και θεμελιες γνωσεις που εδωσες στο παιδι μου και που θα ειναι η βαση για το μελλον του":rolleyes: μου τα εχουν πει αυτα και πραγματικα εχω συγκινηθει...:lol::oops:

    δεν εννοω οτι πρεπει να μου πουν ευχαριστω,προς Θεου, αλλα οποια δασκαλα χαιρεται για τη δουλεια της, χαιρεται και με τα πιο μικρα!

     

    και νομιζω οτι αυτοι που κανουν δωρα, ολη τη χρονια, απο ενα κομματι κεικ μεχρι κατι αγοραστο ειναι αυτοι που χαιρονται πραγματικα που εχεις ολη μερα το παιδι τους και οχι απο συμφερον!!! και εμενα προσωπικα, αυτοι οι γονεις μου εφερναν κατι και τα επομενα χρονια που το παιδι τους πηγαινε ηδη δημοτικο, που δεν ειχαν και κανενα λογο, αν το σκεφτεις...:rolleyes:

     

    ή καποιοι μεσα στο μπωλακι με το πρωινο του παιδιου τους τυλιγαν κι ενα κομματι σπιτικη τυροπιτα ή τσουρεκι για μενα... ε, δεν μπορω να θεωρησω οτι αυτη η μαμα θα σκεφτοταν συμφεροντολογικα για να καλοπιασω το παιδι της...:cool::rolleyes:


    AtQqp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πλάκα πλάκα ίσως από τα καλύτερα δώρα που μου έκαναν ήταν μια σακούλα με χόρτα από το βουνό, ένα ψάρι που μόλις το έιχαν ψαρέψει, και ένα μπολάκι με λουκουμάδες.........(όχι όλα μαζί)

     

    Χρήσιμα, χωρίς κόστος και που δέιχνουν ενδιαφέρον......

     

    Από εκεί και πέρα, αγαπάω πάρα πολύ τις ζωγραφιές των πιτσιρικίων (έχω σε ένα φάκελο όλες όσες μου έκαναν όλα τα χρόνια που δουλεύω, χωρίς να λείπει ούτε μία), τις κατασκευές τους, τις καρτούλες τους...όλα!!!!!!

    Δυστυχώς δεν κρατούσα τα λουλούδια, για τον πολύ απλό λόγο ότι είμαι αλεργική σε όλα τα άνθη.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε πότε κάποιος δε μας συμπαθεί. Αυτό εννοώ ψυχρές σχέσεις. Τώρα επειδή βρίσκεσαι δε διαφορετικό πλαίσιο κουλτούρας δεν ξέρω τι μπορείς να κάνεις για να τις πλησιάσεις αν θέλεις. Είναι και το εμπόδιο της γλώσσας. Αν πραγματικά κάτι τέτοιο είναι σημαντικό για σένα θα μπορούσες ίσως να το πεις ευθέως. "Μακάρι να μιλούσα καλυτερα γαλλικά να λεγαμε και δυο κουβέντες παραπάνω...."

     

    Εσύ καθορίζεις το εύρος των σχέσεων που σε αφορούν συνεπώς ότι και να σου πω εγώ περιττεύει.... Αλήθεια δεν αισθάνεσαι ότι κάτι έχουν προσφέρει στο παιδί σου; Δεν το λέω επικριτικά προσπαθώ καταλάβω πώς το βιώνεις όλο αυτό.

     

    Ας πούμε εγώ είμαι ενθουσιασμένη μαζί τους κι ας διαφωνώ σε πολύ βασικά παιδαγωγικά ζητήματα που τα κάνω εντελώς διαφορετικά στην τάξη μου. Όμως το παιδί μου το αγκάλιασαν και το βοήθησαν να προχωρήσει και το κυριότερο το έκαναν να νιώσω αποδοχή και ασφάλεια κι αυτό δε μπορώ παρά να το αναγνωρίσω.

     

    Miriki εμενα δεν μου ενεπνευσε κατι τετοιο. Ισως να ημουν κλειστη. Ισως να μην προσπαθησε...

    Παντως και εγω ειμαι της αποψεις οτι δεν μπορουμε να "ερωτευτουμε" ολο τον κοσμο. Ομως μεγαλα παιδια ειμαστε, μπορουμε να συνυπαρχουμε και ισως να κραταμε και καποια "τυπικα"

     

    Παντως εχω αποφασισει τι θα τους παρω. Για την δασκαλα του μικρου το αγορασα ηδη και μαλλον αυτο το Σαββατο θα παρω και για τις δυο του μεγαλου (μεχρι τεος του μηνα εχουμε μαθηματα)


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    lucy μου επιεδη δουλλευα ως νηπιαγωγος,πιστεψε με οτι αν η δασκαλα ειναι καλη θα εχει καταλαβει ποιο γονεις την συμπαθουν και ενδιαφερονται για το απιδι τους και πιοι ειναι ανταγωνιστικοι και υποκριτες.κανε οτι αισθανεσαι εσυ σωστο. εγω αγαπουσα και φιλαγα τα δωρα απο γονεις που εμφανιζονταν οπλη τη χρονια.οι υπολοιποι που με θυμοντουσαν μονο στο τελος της χρνοιας ,δεν μου ελεγε κατι το δωρο τους.

     

    συγγνωμη θεωρουσες τους γονεις που σου εκαναν δωρο μονο στο τελος υποκριτες κ ανταγωνιστικους?!δεν σου ελεγε κατι το δωρο τους?!τι ηθελες να σου πει δλδ?θεωρω σωστο το δωρο μονο στο τελος της χρονιας σαν αναμνηστικο.τα υπολοιπα τα θεωρω γλειψιμο.εμεις πιτσιρικια μονο στο τελος καναμε δωρο κ πηγαινα σε ιδιωτικο οποτε δεν ηταν θεμα χρηματων.αν καταλαβα καλα εσυ εβλεπες τους γονεις που σου εκαναν δωρα ολη τη χρονια με καλο ματι ενω αυτοι που σε θυμοντουσαν οπως ειπες στο τελος μονο(δεν ησουν το βαφτιστηρι τους το ξερεις ετσι?)μεκακο ματι.δεν μας ειπες ομως πως εβλεπες τα παιδια τους.


    NRNSp2.pngsMstp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομίζω ότι άλλο λέει η κοπέλα. Όταν ο γονιός ήταν απών (από συγκεντρώσεις, από τις ανάγκες επαφής και επικοινωνίας, δεν υποστηρίζει το έργο, δεν ανταποκρίνεται στη βοήθεια που ζητάμε στο σπίτι κλπ) όλη της χρονιά, το δώρο δε λέει τίποτα. Είναι απλά τυπικό και υποχρέωση και δεν έχει καμιά αξία, εκτός κι αν είναι κάτι που έφτιαξε ή πρόσφερε το παιδί.

     

    Κι εμένα ήρθε μαμά που μου είχε βγάλει το λάδι όλη τη χρονιά και μου έκανε και καταγγελία χωρίς να φταίω (ευτυχώς τηλεφωνικά και όχι γραπτώς να έχω και ΕΔΕ) και στο τέλος της χρονιάς ήρθε χωρίς το παιδί (ήταν στις κούνιες λέει) και μου είπε επί λέξει "ορίστε και το δώρο σας". Μέσα στην ψύχρα. Δεν ήταν δηλ προσπάθεια συμφιλίωσης, απλά υποχρέωση και έθιμο.... Ε, το αρχειοθέτησα καταλλήλως. Έμεινε στο σχολείο από το οποίο έφυγα την επόμενη ημέρα.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Παντως και εγω ειμαι της αποψεις οτι δεν μπορουμε να "ερωτευτουμε" ολο τον κοσμο. Ομως μεγαλα παιδια ειμαστε, μπορουμε να συνυπαρχουμε και ισως να κραταμε και καποια "τυπικα"

     

    Σαφέστατα, συμφωνώ.


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    φυσικά και δεν έχει να κάνει το ένα με το άλλο... ούτε δ'εχομαι ότι ένας γονιός δεν ενδιαφέρεται για το παιδί του (με κάποιες ίσως εξαιρέσεις). αυτό που συναντάμαι όμως πολύ συχνά στα σχολεία είναι να δίνουν διαφορετική βαρύτητα σε κάποια πράγματα είτε οι γονείς είτε οι νηπιαγωγοί, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι κάποια από τις 2 πλευρές είναι λάθος. εκεί όμως βοηθάει όταν υπάρχουν καλές σχέσεις μεταξύ σπιτιού και σχολείου γιατί είναι ευκολότερη η επικοινωνία. δεν χρειάζεται να υπάρχει προσωπική εκτίμηση γιατί οι σχέσεις δεν είναι προσωπικές όταν όμως εγώ σαν νηπιαγωγός μπορώ να μιλήσω για κάποιο θέμα που αφορά το παιδί και να με λάβεις υπόψη σου, διευκολύνεις αφενός μεν τη δουλειά μου αφετέρου δε την πορεία του παιδιού στο σχολείο. και αντιστρόφως όταν εγώ σαν γονιός ξέρω ότι μπορώ να συζητήσω κάτι με τη νηπιαγωγό του παιδιού μου και να ακουστώ νοιώθω καλύτερα ως προς το περιβάλλον που αφήνω το παιδί μου

     

     

    Νέλλιτσα αυτό ακριβώς είναι το μέλημα μου να μπορώ να συνεννοηθώ και να μου λένε την αλήθεια όποια και να είναι αυτή.

    Στην περίπτωση την δική μου λοιπόν όταν μίλαγα με την νηπιαγωγό για να «κατευνάσω» τις δικές μου ανησυχίες για το παιδί μου το μόνο που εισέπραττα είναι δικαιολογίες ψέματα και ένα ύφος αντιλογίας μια μόνο ….

    Να αναφέρω και ένα παράδειγμα: σε μια πληρωμή μου για τα τροφεία του μήνα μέχρι να υπογράψω, να μου φέρουν τα ρέστα, δεν έβρισκαν κ.τ.λ. είχαν αφήσει την πόρτα ανοιχτή και για περίπου 5 λεπτά έβλεπα όλα τα παιδάκια να παίζουν και να γίνεται ο χαμός στο δωμάτιο και το δικό μου παιδί (που σημειωτέων είναι παραπάνω από το κανονικό κοινωνικός) να στέκετε στη κάσα της πόρτας και να μην κουνιέται καθόλου ………. ούτε να μπαίνει μέσα ούτε να συμμετέχει ούτε να κουνάει το δαχτυλάκι του που λέμε …..απλά να στέκεται ΕΕΕ εμένα ξερώντας το παιδί μου αυτή η συμπεριφορά του με ξένισε και τι ποιο φυσικό να πάρω τηλέφωνο για να ρωτήσω γιατί.

    Είναι κακό αυτό ??? υπερβολικό???

    Φτάσαμε λοιπόν στο τηλέφωνο με την νηπιαγωγό σε κάθε ερώτηση μου να δέχομαι και μια επιθετική απάντηση (μέχρι που της έλεγα ότι δεν της κάνω παρατήρηση για το γεγονός απλός με ξένισε και ρωτάω). Την επόμενη φόρα που πήγα να πληρώσω η πόρτα ήταν κλειστή ,και σχεδόν ούτε τα σκαλιά δεν με αφήσανε να ανέβω!!!

    Τέλος πάντων είναι πολλά που έχουν γίνει αυτό είναι από τα τελευταία και αυτό είναι ο λόγος που από του χρόνου θα αλλάξουμε και σχολείο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εμείς κάναμε δώρο στις δασκάλες της κόρης μου στο βρεφικό γιατί ήθελα να τις ευχαριστήσουμε που την προσέχουν όταν λείπει η μαμά κ ο μπαμπάς (το σκέφτομαι και βουρκώνω), γιατί είναι οι πρώτοι άνθρωποι τους οποίους μαθαίνει το παιδί μου χωρίς να σχετίζονται πρώτα με εμένα, γιατί τα Χριστούγεννα έδωσαν ένα σωρό δωράκια - κατασκευές στη μικρή και ήθελα να τους δώσει και αυτή κάτι για να μαθαίνει να "δίνει" και γράψαμε και τις καρτούλες και παρόλο που κάθε μέρα γκρίνιαζε την ημέρα που θα έδινε τα δώρα είχε καταχαρεί! ελπίζω να μπορούμε και το καλοκαίρι να κάνουμε κάποιο δωράκι.


    uXGbp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    συγγνωμη θεωρουσες τους γονεις που σου εκαναν δωρο μονο στο τελος υποκριτες κ ανταγωνιστικους?!δεν σου ελεγε κατι το δωρο τους?!τι ηθελες να σου πει δλδ?θεωρω σωστο το δωρο μονο στο τελος της χρονιας σαν αναμνηστικο.τα υπολοιπα τα θεωρω γλειψιμο.εμεις πιτσιρικια μονο στο τελος καναμε δωρο κ πηγαινα σε ιδιωτικο οποτε δεν ηταν θεμα χρηματων.αν καταλαβα καλα εσυ εβλεπες τους γονεις που σου εκαναν δωρα ολη τη χρονια με καλο ματι ενω αυτοι που σε θυμοντουσαν οπως ειπες στο τελος μονο(δεν ησουν το βαφτιστηρι τους το ξερεις ετσι?)μεκακο ματι.δεν μας ειπες ομως πως εβλεπες τα παιδια τους.

     

    δεν το καταλαβες σωστα.φυσικα και δεν ειχα απιατηση απο κανεναν για δωρο.οι γονεις που συμμετειχαν ολο το χρονο,δηλαδη ενδιαφερονταν γισα το παιδι τους,ερχοντουσαν στη συναντησεις,ρωτουσαν για τη προοδο των παιδιων τους,τους ενιωθα πιο κοντα μου και προσπαθουσα μαζι τους να δουλεψουμε για τα παιδια τους.οταν αυτοι εφερναν δωρο,εκτιμουσα οτι ο κοπος που εκανα για το παιδι τους ειχε αντικτυπο.το ιδιο θα ενιωθα ασχετα απο το αν θα μου εφερναν δωρο.απλα ειναι ωραιο να νιωθεις εμπρακτα με ενα μικρο δωρο ,οτι εκτιμουν τη δουλεια σου.οσοι γονεις ηταν αποντες ολη τη χρονια,το αν αθα μου εφερναν δωρο δεν μου ελεγε κατι.υποτθθεται οτι το δωρο δειχνει καποια συμπαθεια και καποιο τροπο ευχαριστιας για οτι εκανε για το παιδι σου..οταν ομως ολη τη χρονια δεν εχουν εμφανιστει,το δωρο ειναι απλα τυπικο οποτε με αυτη τηνη εννοια δεν μου ελεγε κατι.τωρα η σχεη μου με τα παιδια τπους δεν επηρεαζοταν απο αυτο. υπηρχαν παιδια που τα λατρευα και τα δουλευα ιδιαιτερα και οι γονεις ουτε που με ειχαν δει ολη τη χρονια.υπηρχαν αλλα παιδακια που δεν ειχαμε χημεια και οι γονεις τους ηταν συμμετοχοι σε ολα.ελπιζω να καταλαβες τι εννοω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα!

    Ο γιος μου τελειωνει το προνήπιο στον παιδικό και θα πάει νηπιαγωγείο..

    Τη δασκάλα αυτη την έχει 2 χρόνια και τη λατρεύει:P

    Πραγματικά είναι πολύ καλή, θέλω λοιπόν να της κάνουμε ενα δωράκι τελείως συμβολικό απλά για ευχαριστώ κ να θυμάται το παιδί.

    Δε θέλω να είναι κάτι προσωπικό αλλά κάτι που να της μείνει, αλλά ούτε μεγάλης χρηματικής αξίας...φυσικά θα φτιάξουμε και ευχαριστήρια κάρτα...

    Το μυαλό μου έχει κολλήσει...θέλω κάτι έξυπνο:rolleyes:

     

    ΄Στο ιδιο σταθμό πάει και η μικρή αλλά θα συνεχίσει του χρόνου..

    Πιστευετε οτι πρέπει να κάνουμε κάτι και για την κυρία της?


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλημέρα!

    Ο γιος μου τελειωνει το προνήπιο στον παιδικό και θα πάει νηπιαγωγείο..

    Τη δασκάλα αυτη την έχει 2 χρόνια και τη λατρεύει:P

    Πραγματικά είναι πολύ καλή, θέλω λοιπόν να της κάνουμε ενα δωράκι τελείως συμβολικό απλά για ευχαριστώ κ να θυμάται το παιδί.

    Δε θέλω να είναι κάτι προσωπικό αλλά κάτι που να της μείνει, αλλά ούτε μεγάλης χρηματικής αξίας...φυσικά θα φτιάξουμε και ευχαριστήρια κάρτα...

    Το μυαλό μου έχει κολλήσει...θέλω κάτι έξυπνο:rolleyes:

     

    ΄Στο ιδιο σταθμό πάει και η μικρή αλλά θα συνεχίσει του χρόνου..

    Πιστευετε οτι πρέπει να κάνουμε κάτι και για την κυρία της?

     

    ενα βιβλιο θεωρω οτι ειναι οτι καλυτερο.προσωπικα θα επαιρνα κ στις 2 κατι


    NRNSp2.pngsMstp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τι βιβλίο όμως?

    Κι αν το έχει ήδη?

    Εχεις να μου προτείνεις κάποιο?

    Ευχαριστώ:P


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    το γκντουπ ειναι παιδικο αλλα διαβαζεται ευχαριστα απο μεγαλους.ειναι το ημερολογιο μιας 10χρονης.κανει μονο 10 ε κ μας βοηθαει να καταλαβουμε λιγο παραπανω τα παιδια μας.


    NRNSp2.pngsMstp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επαναφέρω το θέμα μιας και έρχεται σιγά σιγά το τέλος της σαιζόν για τους παιδικούς σταθμούς και προσπαθώ να σκεφτώ τι δώρο να κάνω στην δασκάλα της κόρης μου - ή μάλλον τις δύο δασκάλες ΚΑΙ την διευθύντρια, μιας και παρόλες τις αμφιβολίες μου αρχικά, αποδείχτηκαν εξαιρετικές στη δουλειά τους και ο σταθμός πέρα απ' τις προσδοκίες μας.

    Πραγματικά νιώθω την ανάγκη να πω με κάποιον τρόπο ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτές τις γυναίκες που έχουν συμβάλει με τόσο σωστό τρόπο στην πρώτη επαφή του παιδιού μου με την εκπαίδευση και την κοινωνικοποίηση και να τους δείξω πως εκτίμησα τόσο πολύ τον κοπο τους!

     

    Θα ήταν εύκολο να πάρω ένα βιβλίο, να δώσω ένα φτηνό δωράκι μιας και το βαλάντιο μας δεν είναι για πολλά πολλά, αλλά προτιμώ να δείξω με πιο συναισθηματικό τρόπο την εκτίμηση μου. Ισως να κοπιάζαμε με την μικρή να φτιάξουμε κάτι...

     

    Έχετε κάνει κάτι παρόμοιο;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Στα 4 χρόνια που η κόρη μου πηγαίνει σχολείο (παιδικός, προνήπιο, νήπιο) έχω κάνει όλων των ειδών τα δώρα. Προσωπικά, χειροποίητα, τυποποιημένα κ.λπ. Φέτος έπεσα τυχαία επάνω σε μια σελίδα με προσωποποιημένα αντικείμενα που έχει ειδική κατηγορία για δώρα δασκάλων. Είναι πολύ όμορφα και θεωρώ για όλα τα βαλάντια. Παρήγγειλα, παρέλαβα (όλα σε όμορφες συσκευασίες δώρων και δώρο για εμένα) και τώρα αναμένω τη γιορτή για να τα χαρίσω.

    Το site είναι αυτό

    http://www.dimiourgoume-mazi.gr/c.Dora-daskalas-daskalou.170609.html

    Εύχομαι να βοήθησα!


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σ΄ευχαριστώ, βρήκα κι άλλο ένα, από ένα αντίστοιχο site, σοφαν λέγεται. Αλλά ήθελα κάτι πιο χειροποίητο. Καλά το ανέφερες, βρήκα τη λέξη.

    Ως τώρα έχω φανταστεί κάτι σαν πουγκί και να βάλω μέσα σχήματα κομμένα σε χαρτί με ευχές γραμμένες ή κάτι παρόμοιο. Να βάλω σε κάθε πουγκί για την κάθε μία όλα αυτά που θέλω να ευχηθώ αλλά και όλα αυτά για τα οποία θέλω να ευχαριστήσω. Κι ένα μικρό δωράκι ίσως μέσα. Η ένα λεύκωμα μικρό για την κάθε μία...

    Σκέφτομαι..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμείς ετοιμασαμε ενα χειροποιητο αλμπουμ με ζωγραφιες και λογάκια των παιδιων προς την κυρια τους και μαζι ενα προσωπικο δωρακι (βραχιολι) .

    και συγκινηθηκε φυσικα και η δασκαλα και τα παιδακια ολα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για χειροποίητα υπάρχουν άπειρες ιδέες και είμαι πάντα υπέρ αυτών (και λόγω δουλειάς δεν θα μπορούσα αλλιώς). Απλά επειδή εμείς φέτος πηγαίνουμε 3η χρονιά στο ίδιο σχολείο και του χρόνου πάμε 1η, ήθελα ένα δώρο που να τους μείνει όσο το δυνατόν περισσότερο. Να το χρησιμοποιούν και να μας θυμούνται. Άσε που όπως είπα, στα τόσα χρόνια, Χριστούγεννα- καλοκαίρι, έχω κάνει σχεδόν κάθε είδος.

    Μπορείς μαζί με το παιδί, να "ξεπατικώσετε" μια κατασκευή που έχουν κάνει οι δασκάλες στο παρελθόν αλλά να δώσετε τον δικό σας χαρακτήρα. Έτσι δείχνεις πόσο σέβεσαι τη δουλειά της και ότι πέρασες χρόνο μαζί με το παιδί για να το φτιάξεις!


    pJO3p2.pngB6Ndp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από cleo,
        Αναζητώ πληροφορίες και εμπειρίες από τα δημοτικά σχολεία του Παγκρατίου και συγκεκριμένα για το 2 (στη Δαμάρεως) αφού μάλλον σε αυτό υπαγόμαστε. Είναι κάποια μανούλα από την περιοχή με παιδάκι στο δημοτικό; Για ιδιωτικό σχολείο δεν ξέρω αν τα οικονομικά μας (που πέρα από δύσκολα είναι και αβέβαια...) μπορούν να αντέξουν και θέλω να μάθω τι γίνεται με τα δημόσια της περιοχής.
        Ακόμη και την προοπτική να μετακομίσουμε, με μοναδικό κριτήριο ένα καλό δημόσιο σχολείο στην περιοχή σκεφτόμαστε...
        Ευχαριστώ εκ των προτέρων για όποια πληροφορία
      • Από Dust pink,
        Καλησπέρα! Το τελευταίο διάστημα έχω πελαγωσει ως προς τα παιχνίδια που πρέπει να προσφέρω στο μωρό... Βασικά κάθε φορά που πηγαίνω σε πολυκατάστημα για αγορά κοκαλωνω από την μεγάλη ποικιλία και δεν ξέρω κατά που να κάνω...
        Μέχρι στιγμής δίνω έμφαση στα πάνινα βιβλία με ήχους και στο τραπέζι δραστήριοτητων που παιζει όρθια για λίγο και μπάλες φουσκωτες. Κατά τα άλλα η ενασχόληση είναι να μπουσουλαει στα παζλ και να κάνει βήματα από έπιπλο σε έπιπλο και καναπέ.
        Κάτι μικροπαιχνιδια όπως κύβοι, κρίκοι της fp ούτε που δίνει σημασία. 
         
      • Από Dust pink,
        καλημέρα! Σε λίγες μέρες βαφτίζει συγγενής μου το παιδάκι του που είναι 12 μηνών. Έχει μπλοκάρει το μυαλό μου σχετικά με το δώρο που θα πάρουμε. Θέλω κάτι που να τους φανεί χρήσιμο για μετά τους 12 μήνες και όχι ρούχο μιας και το θεωρώ τετριμμένο. Έχω μωρό κάτω του έτους οπότε άλλα πράγματα φαίνονται χρήσιμα σε εμάς στην παρούσα φάση. Όσες έχετε μεγαλύτερα παιδάκια τι θα προτείνατε που σας φάνηκε χρήσιμο; Φυσικά τίποτα δεν είναι δεσμευτικό μιας και υπάρχει η εναλλακτική της αλλαγής αν δεν τους αρέσει η έχουν πλεόνασμα.
      • Από curious3,
        Γεια σας! Σας εχω απασχολησει στο παρελθον ξανα και θελω και τωρα τη συμβουλη σας...
        Ειμαι 16 και φετος παω Β λυκειου. Ειμαι καλος μαθητης, καλο και σοβαρο παιδι. Καποιοι θα με ελεγαν απομακρο ή ψυχρο επειδη δεν κανω παρεα με πολλα παιδια της ηλικιας μου αλλα δε νιωθω οτι ανηκω μαζι τους. Παρολα αυτα, εχω φιλους, οι περισσοτεροι ειναι απ το σχολειο μου. Κυριως ομως εχω φιλες. Βρισκω τα κοριτσια σε πολλα  θεματα πιο ωριμα απο τα αγορια και ετσι μμπορω να συνεννοουμε καλυτερα μαζι τους. Γενικα, οταν βρισκομαι πολυ ωρα με καποιον, τον αντιγραφω. Λειτουργω σαν σφυγγαρι στις κινησεις, στον τροπο που μιλαει, κλπ. Πολλες φορες επειδη ως ανθρωπος ειμαι πολυ εκφραστικος τεινω να δειχνω μια θηλυπρεπεια, χωρις να το θελω και χωρις να το καταλαβαινω. Απο το γυμνασιο υπηρχαν πολλα παιδια που θεωρουσαν οτι ειμαι γκει και ρωτουσαν μαλιστα και τους πιο στενους μου φιλους. Αφοτου το σκεφτηκα πολυ, αποφασισα οτι δεν ειμαι. Βλεπετε, ειχε μπει και σε μενα η υποψια γιατι τα παραδειγματα ηταν αρκετα... Στο Γυμνασιο, λοιπον, υπηρχαν διαφοροι που ειτε εκαναν κινησεις για να με κοροιδεψουν ή (ενας συγκεκριμενος) με φωναζε "λουγκρα" αλλα ποτε δεν εδινα σημασια. Τα περιστατικα πληθαιναν... μη φανταστειτε οτι ηταν εκατονταδες αλλα ηταν περιπου το πολυ 6-7 παιδια που ειχαν τετοια συμπεριφορα απεναντι μου. Στο Λυκειο υπαρχει ενα συγκεκριμενο παιδι ο οποιος απο την πρωτη μερα που τον γνωρισαμε τυχαια με τους φιλους μου στα παγκακια του σχολειου, καταλαβαμε οτι ηταν λιγο... καφρος, βλαμμενος, καταλαβαινεται τι θελω να πω. Ηθελε να το παιξει μαγκακι και ελεγε "Εγω γουσταρα μια καθηγητρια στο γυμνασιο και της ελεγα θα μου κατσεις;" και κατι τετοια. Εμεις δεν ενθουσιαζομασταν, οπως ειναι φυσικο. Μια μερα ηρθε στο σχολειο μια νεα μαθητρια η οποια τελικα ηρθε στο τμημα μου. Εξυπνη κοπελα, λιγο στον κοσμο της, οταν τη γνωρισα, τη συμπαθησα και καναμε λιγη παρεα μαζι με αλλα παιδια. Μια μερα, ομως, την ωρα του διαλλειματος ηρθε εκεινος ο βλακας και τη φιλησε! Και σκεφτηκα αμεσως "ε οχι! που εμπλεξες βρε ηλιθια;". Δεν ξερω αν ξερει για τα "κατορθωματα" του φιλου της αλλα δε με νοιαζει κιολας. Αργοτερα εμαθα πολλα γι αυτον απο μια φιλη μου και συμμαθητρια μου την οποια στο γυμνασιο την κοροιδευε συνεχεια, εκεινος δεν εκανε παρεα με κανεναν κι οταν ξεκινησε να την κοροιδευει εκανε φιλους... (Καταλαβατε τι κουμασι ανθρωπου). Τα προβληματα ξεκινησαν οταν εκεινος ειχε σιγουρακι οτι ημουν γκει. Διπλα μου καθοταν η κολλητη μου. Με την νεα μαθητρια ειχαμε μια σχεση οικειοτητας, εμπιστοσυνης... εγω τοτε γουσταρα μια κοπελα (για να μην τα πολυλεω) τους εδειχνα την κοπελα κι εκεινη νομιζε οτι μου αρεσε ενας συμμαθητης μας (ποσο βλημα;) και απ ο,τι καταλαβα το ειπε στον γκομενο της και ο γκομενος της εκτοτε ελεγε αηδιες και κοροιδευε. Μετα που της εξηγησαμε ποια κοπελα γουσταρα, ησυχασαμε για ενα διαστημα. Ωσπου εμαθα απο τη διπλανη μου οτι ο εκεινος ο βλακας κι η κοπελα του με εχουν για γκει σιγουρα και οτι εκεινος πιστευει οτι τον γουσταρω! (Ιησους Χριστος! επεσα απ τα συννεφα οταν το εμαθα). Φυσικα αμεσως ξηγηθηκαμε με την κοπελα του γιατι εκεινη ειχε ξεκινησεις τις θεωριες συνομωσιας. Να φανταστειτε του ειχα δανεισει το στυλο μου σε ενα διαγωνισμα (εγραφα διαγωνισμα με το δικο του τμημα) και του ειπα οταν τελειωσει να το φερει πισω. Στο διαλειμμα εγω βιαζομουν να κατεβω κατω και τον ειδα στις σκαλες, μου εδωσε το στυλο και εφυγα. Μετα με ρωταει η κοπελα του "τι εδωσες στον.." και της λεω "τιποτα, το στυλο μου εδωσε" και παιδια νομιζε οτι του εδινα ναρκωτικα! Ειλικρινα οσο ηλιθιο και ανοητο κι αν σας ακουγεται, ειναι αληθεια! Κι απορω. υπαρχουν τοσο βλαμμενοι ανθρωποι; Εδω μιλαμε για διαφορετικο επιπεδο βλακειας! Το θεμα μου ηταν οτι εκεινος ολη τη χρονια συνεχιζε να με κοροιδευει ειτε να με ειρωνευεται, ειτε το επαιζε αντρακι. Καταλαβαινω οτι σε τετοιους ανθρωπος δεν πρεπει και δεν χρειαζεται να τους δινουμε αξια, αλλα εγω τι να του πω καθε φορα που με κοροιδευει; Πλεον δεν κανω παρεα με κανεναν τους. Ουτε με την κοπελα του, ουτε με τη διπλανη μου για αλλους λογους... αλλα φετος θα ιεμαστε και παλι στην ιδια ταξη και δε ξερω πως να αντιδρω καθε φορα.
        Περιμενω τις συμβουλες σας και ζητω συγγνωμη για το μεγεθος του κειμενου...
        Σας ευχαιστω πολυ!
      • Από Corinaaa,
        Μέχρι στιγμής πήγαινα σε ένα ιδιωτικό, αλλά τα πράγματα δυσκόλεψαν πάρα πολύ και έτσι τώρα θα πάω στο σχολείο της γειτονιάς μου (σήμερα κάναμε την εγγραφή!!). Να πω την αλήθεια δεν με πειράζει, επειδή από το παλιό μου σχολείο δεν είχα τις καλύτερες αναμνήσεις... σχεδόν σε όλο το δημοτικό ήμουν μόνη μου και τώρα στο γυμνάσιο κάνω με δυσκολία φιλίες.... ένιωθα έξω απ'τα νερά μου, διότι η οικογένεια μου δεν ήταν ποτέ πλούσια, απλά οι γονείς μου πίστευαν ότι άξιζε να πάω σε ιδιωτικό (διότι νόμιζαν ότι είναι καλύτερο- παλιά μυαλά- εγώ δεν νομίζω ότι υπάρχει διαφορά :ρ) και ας σκεφτόμαστε να πάρουμε μέχρι και μια τυρόπιτα (που λέει ο λόγος...) αυτό όμως με έβγαλε στο περιθώριο...
         
        Αλλά το θέμα μου δεν είναι το παλιό μου σχολείο,είναι αυτό που θα πάω τώρα. Από την μία, είμαι πολύ ενθουσιασμένη! Είναι σαν μια.... "καινούρια αρχή" αλλά απ'την άλλη φοβάμαι... λόγο του ότι δεν έχω αδέλφια, και όπως είπα και πιο πριν δεν είμαι συνηθισμένη σε ..φιλίες... και δυσκολεύομαι πολύ ξέρω μόνο ένα παιδί απ'την περιοχή, με το οποίο δυστυχώς θα είμαι σε άλλο τμήμα (παρόλο που παρακάλεσα να είμαστε στο ίδιο τμήμα, εγώ θα είμαι στο γ4 και αυτός στο γ3) και έτσι, εγώ δεν θα ξέρω κανέναν από την τάξη μου και αυτό με τρομοκρατεί γιατί δεν μπορώ να ξανά- περάσω τα ίδια γιατί έχω και πολύ ευαίσθητη ψυχολογία
         
        Η ερώτηση μου τώρα: (1) Κάποια συμβουλή από αυτούς που έχουν -ίσως- αλλάξει σχολείο;;
        (2) Αν ερχόταν στο τμήμα σας ένα καινούριο παιδί θα πηγαίνατε να του μιλήσετε (έτσι όπως είστε με την παρέα σας ας πούμε... θα δεχόσασταν εύκολα καινούριους;;
         
        Γενικά... νιώθω ΧΑΜΈΝΗ πριν καν αρχίσω!! Απλά είναι ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ!! :Ο μόνο μια εβδομάδα μακρυά... σνιφφφ...
      • Από stella_88,
        Γεια σας μαμάδες! Θα ήθελα τη βοήθεια σας! Ξεκινάω να ψάχνω για παιδικό σταθμό γιατί αναγκαστικά το μικρούλη θα πρέπει να πάει από νωρίς, καθώς η μητέρα μου που το πρόσεχε έχει κουραστεί και εμείς δουλεύουμε και οι δύο. Γενικά το ωράριό μου είναι άτσαλο γιατί δουλεύω σε τηλεφωνικό κέντρο. Γενικά, επειδή θα χρειαστώ το σχολικό λεωφορείο, έχω πολλές ανησυχίες όπως: είναι το παιδί μου στο σχολικό; Έφτασε στο σχολείο; Γύρισε σπίτι και το παρέλαβε το άτομο που ήθελα (όλο σκέφτομαι ότι θα παίρνω τηλέφωνο τα πεθερικά μου αν παρέλαβαν το μικρό, και θα είμαι μέσα στο άγχος μέχρι να το σηκώσουν)... Γενικά θα ήθελα να ξέρω αν υπάρχει κάποιος τρόπος να μαθαίνουμε εύκολα που είναι τα παιδιά μας.
         
        Επίσης, από ότι ακούω από φίλες μου, χάνουν πολύ χρόνο περιμένοντας το σχολικό να έρθει… και λογικό είναι η ταλαιπωρία να αυξάνεται το χειμώνα που περιμένουμε το λεωφορείο έξω! Βέβαια, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να μην καθυστερώ στη δουλειά μου ή αν πρόκειται να καθυστερήσω, να το γνωρίζω ώστε να ειδοποιήσω άμεσα, γιατί είναι λίγο περίεργη η κατάσταση. Ιδανικά θα ήθελα να με ειδοποιούν λίγα λεπτά πριν φτάσει το σχολικό...
         
        Ξέρει καμία μας κάποιο ιδιωτικό σχολείο που να έχει βρει κάποια λύση για όλα αυτά;
      • Από marianasia,
        Καλησπερα σε ολους παω δευτερα λυκειου και απο δημοσιο σχολειο αποφασισα να αλλαξω σε ιδιωτικο για την τελευταια ταξη ειμαι κλειστος χαρακτηρας και η μονη μ ανησυχία ειναι πως θα κανω νεουσ φιλουσ μιας και οι παρεες συνηθως εχουν.ηδη φτιαχτει καμια απαντηση -λυση κανεις?
      • Από Mariamou,
        Πριν από λίγες ημέρες πήγαμε με το παιδί μας στην edit admin (ιδιωτικό σχολείο) (για την Α' Δημοτικού) για να κάνει τη διαδικασία γνωριμίας με τους δασκάλους του σχολείου. Μετά από 2-3 ημέρες μας πήραν τηλέφωνο και μας είπαν ότι το παιδί έδειξε αρνητισμό και επιθετικότητα (επειδή κλώτσησε ένα παιδάκι) και καλό θα ήταν να μην πάει σε αυτό το σχολείο το οποίο είναι αυστηρό και δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει. Στο νηπιαγωγείο που πηγαίνει τώρα, μου λένε τα καλύτερα και ουδέποτε μου έχουν αναφέρει πρόβλημα με συμπεριφορά ή με τη διαδικασία της μάθησης. Πρόκειται για ένα πολύ έξυπνο παιδί με κρίση και άποψη για τα πράγματα και που δεν χαρακτηρίζεται από αυτά τα στοιχεία.
        Βέβαια, εκείνη την ημέρα όντως είχε ένα σχετικό αρνητισμό (ή μια άσχημη διάθεση, αυτό δεν σημαίνει ότι χαρακτηριίζεται από αυτή) ο οποίος όμως μπορεί να πηγάζει από διάφορες παράγοντες και δεν είναι το κύριο χαρακτηριστικό του: ίσως γιατί αργοπορήσαμε να φθάσουμε και δεν έπαιξε στην παιδική χαρά πολύ όπως τα άλλα παιδάκια, ίσως γιατί του χαλάσαμε το πρόγραμμα και δεν ήθελε να βρίσκεται εκεί αλλά να κάνει ποδήλατο όπως συνηθίζει, ίσως γιατί αυτά που τον έβαλαν να κάνει του φάνηκαν απλά κι εύκολα, κ.λπ. Το θέμα είναι ότι οι υπεύθυνοι του σχολείου, μέσα σε αυτό το διάστημα που είδαν το παιδί, το χαρακτήρισαν, με ευκολία πήραν τους γονείς και τους ανακοίνωσαν κάτι που οι ίδιοι ξέρουν ότι δεν ισχύει κ.λπ. Επιπλέον, σε ένα άλλο σχολείο που κάναμε την ίδια διαδικασία μας είπαν τα καλύτερα για το παιδί. Έχω πολλές σκέψεις για το πώς μπορεί να επιλέγουν παιδιά....και τί είδους παιδιά μπορεί να θέλουν εκεί ... και απογοητεύτηκα γιατί edit admin την είχα ξεχωρίσει. Έχει κανείς κάποια παρόμοια εμπειρία?