Recommended Posts

    Τώρα αυτό που περιγράφεις έγκειται στα πλαίσια "προσωπικής υποχρέωσης". Δηλαδή κάθησε παραπάνω για να εξυπηρετήσει εσένα προσωπικά.

    Όταν δεν τίθεται κάποιο τέτοιο θέμα, εξακολουθώ να μην βρίσκω λόγο να κάνω δώρο στη δασκάλα, επειδή κάνει τη δουλειά της. Τι να πω. Έτσι το βλέπω.

     

    Δεν είναι λάθος το σκεπτικό σου, το αντίθετο! Πάντως ήδη από τα χρόνια τα δικά μου θυμάμαι κάναμε δώρα πάντα(κι εγω σε ιδιωτικό πήγαινα)..Πάντως στον συγκρκριμένο σταθμό τα πράγματα είναι πολύ οικογενειακά και είναι και οι ίδιοι πολύ large στις παροχές τους..Οπότε το να πάρεις ένα αναμνηστικό δωράκι στις γιορτές (με 5-6€) στην δασκάλα, δεν είναι και κάτι τραγικό..Είναι κίνηση αβρότητας..


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    mimika συμφωνω ειναι καθαρα προσωπικη κινηση κατι που θα εκανα σε οποιοδηποτε ατομο που εκτιμω σε καποια στιγμη


    vXPNp3.png

    QcHZp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν είναι λάθος το σκεπτικό σου, το αντίθετο! Πάντως ήδη από τα χρόνια τα δικά μου θυμάμαι κάναμε δώρα πάντα(κι εγω σε ιδιωτικό πήγαινα)..Πάντως στον συγκρκριμένο σταθμό τα πράγματα είναι πολύ οικογενειακά και είναι και οι ίδιοι πολύ large στις παροχές τους..Οπότε το να πάρεις ένα αναμνηστικό δωράκι στις γιορτές (με 5-6€) στην δασκάλα, δεν είναι και κάτι τραγικό..Είναι κίνηση αβρότητας..

     

    Για τον συγκεκριμένο σταθμό και τη συγκεκριμένη δασκάλα μια χαρά έκανες, δεν το συζητώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    mimika συμφωνω ειναι καθαρα προσωπικη κινηση κατι που θα εκανα σε οποιοδηποτε ατομο που εκτιμω σε καποια στιγμη

     

    Συμφωνώ!

     

    Με χαλάει το να καθιερώνεται σαν θεσμός.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Συμφωνώ!

     

    Με χαλάει το να καθιερώνεται σαν θεσμός.

     

     

    Η αλήθεια είναι οτι κι εμένα θα με χάλαγε αν έβλεπα να συμπεριφέρονται διαφορετικά σε ένα παιδάκι που δεν κάνει αυτή την κίνηση η μαμα του, ή να το περιμένουν..Προς το παρόν δεν έχω (ευτυχώς) αντιληφθεί κάτι τέτοιο και τα δωράκια τα κάνω επειδή θέλω και μπορώ (τουλάχιστον ακόμα, γιατί ομολογώ οτι το οικογενειακό μας budget για τέτοιες πολυτέλειες έχει πέσει στα τάρταρα!:-()


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Γεια σας μαμαδες.

    Εμενα η κορη μου τελειωνει τη δευτερα δημοτικου και ειχε την ιδια δασκαλα που ειχε και στην πρωτη.

    Περσυ καναμε ενα ντοσιε οπου το καθε παιδι της ταξης ειχε γραψει κατι σαν εκθεση για τη δασκαλα του και μαζι μια φωτογραφια του η μια ζωγραφια του.Βαλαμε επισης καποιες φωτογραφιες των παιδιων με τη δασκαλα που ειχαμε, το βαλαμε σε ενα ωραιο κουτι και της το δωσαμε εκ μερους ολης της ταξης.

    Της αρεσε παρα πολυ.

    Φετος, που ειναι μαλλον η τελευταια χρονια που θα τους κανει μαθημα, θελω να της κανουμε παλι κατι συμβολικο αλλα δεν εχω συνεννοηθει ακομα με τις αλλες μαμαδες.

    Εγραψα ομως σημερα κατι, και σκεφτομαι να το γραψει ενα παιδακι σ' ενα ωραιο χαρτονι και τα υπολοιπα παιδια να ζωγραφισουν κατι γυρω γυρω απο το κειμενο,να γραψουν το ονομα τους η ο,τι αλλο θελουν.

    Λεω να γραψουμε το εξης..

     

    Το πρωτο κουδουνι!!!!

    Μεγαλωνουμε.....δημοτικο!!!

    Η καρδουλα χτυπα δυνατα....

    Αφηνουμε το χερι της μαμας για να μπουμε πρωτη φορα στην ταξη.

    Εσυ εκει κοντα μας!!Η πρωτη γνωριμια!!!

    Ζεστο χαμογελο, γλυκια φωνη,θερμη υποδοχη....

    Η καρδουλα ηρεμει! Ολα θα πανε καλα!

     

    Τα πρωτα γραμματα, οι πρωτοι αριθμοι...

    Εσυ εκει κοντα μας! Υπομονη, επαναληψη, να τα πουμε παλι, ξανα και ξανα....

     

    Παιρνουμε θαρρος.Το σχολειο γινεται σαν το σπιτι μας.Φωνες, γελια,φασαρια, καυγαδες...

    Εσυ εκει κοντα μας!Ηφωνη υψωνει λιγο, υφος και βλεμα αυστηρο, επανερχομαστε στην ταξη...

     

    Μας παιρνει το παραπονο, χτυπαμε,ποναμε, νοιωθουμε λιγο αρρωστοι....

    Εσυ εκει κοντα μας!Ανησυχο βλεμμα, τρυφερο χαδι, παρηγορες κουβεντες...

     

    Ο καιρος περναει...μεγαλωνουμε!!

     

    Δευτερα ταξη...τα πραγματα δυσκολευουν!!

    Εσυ εκει κοντα μας για αλλη μια χρονια!!Ποσο χαιρομαστε!!!

     

    Τα μαθηματα πληθαινουν, κανονες γραμματικης, καθετες πραξεις, πολ/σμος, μελετη...

    Εσυ εκει κοντα μας, με υπομονη και ηρεμια, θα τα μαθουμε ολα, θα τα μαθουμε ολοι!!!

     

    Συζητησεις, συμβουλες, παραδειγματα, η ταξη μια γροθια, δεν μας χωριζει τιποτα....

    Κι εσυ εκει κοντα μας, μπροστα και διπλα μας, οδηγος και προτυπο μας!!!

     

    Η καρδια γεματη αγαπη, για τους φιλους, για τη δασκαλα...

     

    Ο καιρος περναει....μεγαλωνουμε!!!

    Του χρονου θα παμε στην τριτη

    Μπορει να μην ξαναβρεθουμε μαζι στην ιδια ταξη, αλλανα ξερεις....

     

    Θα εισαι παντα εκει, κοντα μας,

    στην ψυχη...και στην καρδια μας...

     

    Κυρια Μαρθα,ευχαριστουμε για ολα οσα μας διδαξες, για ολα οσα μας προσφερες!!!

    Δε θα σε ξεχασουμε ποτε! Θα εισαι παντα " η κυρια μας"

     

    Τελευταιο κουδουνι!!! σ' αγαπαμε!!

     

    Ετσι καπως το σκεφτομαι αλλα δεν ξερω σε τι μορφη να το δωσουμε.

    Να το βαλουμε σε καδρακι?Τι αλλο μπορουμε να κανουμε?

    Θα ηθελα την αποψη σας και τις ιδεες σας.

    Ευχαριστω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ωραίο αλλά θα καταλάβει ότι το έγραψε μαμά. Ίσως μπορείς να ζητήσεις από κάθε παιδάκι να γράψει 2-3 προτασούλες για αυτό που εκείνο θέλει να πεί τις δασκάλας με το όνομα του και να το κάνεις ένα κολάζ. Πχ να τους δώσεις χαρτάκια σε σχήμα φύλλου / λουλουδιού να γράψουν ότι θέλουν πάνω και να σχηματίσετε μια εικόνα μετά ένα δέντρο ή κάτι άλλο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    jannis, μου αρεσει η ιδεα του κολαζ οπως το περιγραφεις.

    Σιγουρα θα προσπαθησω να δω πως θα το κανω στην πραξη.

    Ευχαριστω για την προταση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γεια σας μαμαδες.

    Εμενα η κορη μου τελειωνει τη δευτερα δημοτικου και ειχε την ιδια δασκαλα που ειχε και στην πρωτη.

    Περσυ καναμε ενα ντοσιε οπου το καθε παιδι της ταξης ειχε γραψει κατι σαν εκθεση για τη δασκαλα του και μαζι μια φωτογραφια του η μια ζωγραφια του.Βαλαμε επισης καποιες φωτογραφιες των παιδιων με τη δασκαλα που ειχαμε, το βαλαμε σε ενα ωραιο κουτι και της το δωσαμε εκ μερους ολης της ταξης.

    Της αρεσε παρα πολυ.

    Φετος, που ειναι μαλλον η τελευταια χρονια που θα τους κανει μαθημα, θελω να της κανουμε παλι κατι συμβολικο αλλα δεν εχω συνεννοηθει ακομα με τις αλλες μαμαδες.

    Εγραψα ομως σημερα κατι, και σκεφτομαι να το γραψει ενα παιδακι σ' ενα ωραιο χαρτονι και τα υπολοιπα παιδια να ζωγραφισουν κατι γυρω γυρω απο το κειμενο,να γραψουν το ονομα τους η ο,τι αλλο θελουν.

    Λεω να γραψουμε το εξης..

     

    Το πρωτο κουδουνι!!!!

    Μεγαλωνουμε.....δημοτικο!!!

    Η καρδουλα χτυπα δυνατα....

    Αφηνουμε το χερι της μαμας για να μπουμε πρωτη φορα στην ταξη.

    Εσυ εκει κοντα μας!!Η πρωτη γνωριμια!!!

    Ζεστο χαμογελο, γλυκια φωνη,θερμη υποδοχη....

    Η καρδουλα ηρεμει! Ολα θα πανε καλα!

     

    Τα πρωτα γραμματα, οι πρωτοι αριθμοι...

    Εσυ εκει κοντα μας! Υπομονη, επαναληψη, να τα πουμε παλι, ξανα και ξανα....

     

    Παιρνουμε θαρρος.Το σχολειο γινεται σαν το σπιτι μας.Φωνες, γελια,φασαρια, καυγαδες...

    Εσυ εκει κοντα μας!Ηφωνη υψωνει λιγο, υφος και βλεμα αυστηρο, επανερχομαστε στην ταξη...

     

    Μας παιρνει το παραπονο, χτυπαμε,ποναμε, νοιωθουμε λιγο αρρωστοι....

    Εσυ εκει κοντα μας!Ανησυχο βλεμμα, τρυφερο χαδι, παρηγορες κουβεντες...

     

    Ο καιρος περναει...μεγαλωνουμε!!

     

    Δευτερα ταξη...τα πραγματα δυσκολευουν!!

    Εσυ εκει κοντα μας για αλλη μια χρονια!!Ποσο χαιρομαστε!!!

     

    Τα μαθηματα πληθαινουν, κανονες γραμματικης, καθετες πραξεις, πολ/σμος, μελετη...

    Εσυ εκει κοντα μας, με υπομονη και ηρεμια, θα τα μαθουμε ολα, θα τα μαθουμε ολοι!!!

     

    Συζητησεις, συμβουλες, παραδειγματα, η ταξη μια γροθια, δεν μας χωριζει τιποτα....

    Κι εσυ εκει κοντα μας, μπροστα και διπλα μας, οδηγος και προτυπο μας!!!

     

    Η καρδια γεματη αγαπη, για τους φιλους, για τη δασκαλα...

     

    Ο καιρος περναει....μεγαλωνουμε!!!

    Του χρονου θα παμε στην τριτη

    Μπορει να μην ξαναβρεθουμε μαζι στην ιδια ταξη, αλλανα ξερεις....

     

    Θα εισαι παντα εκει, κοντα μας,

    στην ψυχη...και στην καρδια μας...

     

    Κυρια Μαρθα,ευχαριστουμε για ολα οσα μας διδαξες, για ολα οσα μας προσφερες!!!

    Δε θα σε ξεχασουμε ποτε! Θα εισαι παντα " η κυρια μας"

     

    Τελευταιο κουδουνι!!! σ' αγαπαμε!!

     

    Ετσι καπως το σκεφτομαι αλλα δεν ξερω σε τι μορφη να το δωσουμε.

    Να το βαλουμε σε καδρακι?Τι αλλο μπορουμε να κανουμε?

    Θα ηθελα την αποψη σας και τις ιδεες σας.

    Ευχαριστω

     

    Κορίτσι έβαλα τα κλάματα και δεν είναι το δικό μου τμήμα καν(είμαι νηπιαγωγός). Θα με συγκινούσε απίστευτα ένα τέτοιο δώρο. Βάλε τις φατσούλες τους οπωσδήποτε. ίσως το γράμμα στη μέση και γύρω γύρω σαν κορνίζα τις φωτογραφίες των παιδιών. Τέλειο είναι μπράβο σου!.

     

    Jannis φανταστική ιδέα!


    FLcUp3.png0BQfp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    miriki, σ' ευχαριστω για τα καλα σου λογια.

    Η κορη μου αγαπαει πολυ τη δασκαλα της και προσπαθησα να εκφρασω αυτα που νομιζω οτι θα ηθελε να της πει αλλα λιγο πιο ...ποιητικα ας πουμε..

    Χαιρομαι που σου αρεσε, ελπιζω ν' αρεσει και στη δασκαλα μας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ολυμπία βούρκωσα που το διάβασα. Να το φτιάξεις, θα συγκινηθεί πολύ η καλή σας δασκάλα!


    Αγόρια μου είστε οι λατρείες μας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ευχαριστω κοριτσια!!!!

    Να δω τωρα πως θα παρω φωτογραφιες των παιδιων.

    Μαλλον θα παω στο σχολειο καμια μερα για να τα φωτογραφισω.

    Αχ , δουλειες που ανοιγω....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και εγώ νομίζω οτι τα πιο όμορφα δώρα είναι αυτά που έχει φτιάξει το παιδί,πριν μερικά χρόνια είχα ένα παιδάκι με δυσλεξία,δύσκολη περίπτωση,στο τέλος μου είχε φτιάξει μια κάρτα με τα γράμματα του-ακόμα κλαίω οταν τη διαβάζω,επίσης μου έχουν χαρίσει κοχυλάκια και λουλούδια που έχουν μαζέψει μονα τους,κεικ που έφτιαξαν με τη μαμά,καδράκια με φωτογραφία μου την ώρα του μαθήματος,επίσης ένα παιδάκι μου είχε φέρει αυγά και χωριάτικο κοτόπουλο!!τυλιγμένο με χαρτί και κορδέλα!!ΤΑ ΤΥΧΕΡΑ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Χα,χα θα ηθελα να εβλεπα τα αυγα και το κοτοπουλο τυλιγμενα με κορδελα!!!

    Πολυ πλακα θα ειχε!

    Τα παιδακια μας...Τι γλυκουλια που εινα, μωρε!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εχτές που είχα τελευταίο μάθημα ένα κοριτσάκι μου πήρε μια μπαντάνα και έραψε μόνο του κουμπιά.πολύ με συγκίνησε το άτιμο-ούτε η μαμά του το ήξερε!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    διαφωνώ ΚΑΘΕΤΑ με τα δώρα-δωράκια σε εκπαιδευτικούς. Να κάνεις κάποιο δώρο στο τέλος της συνεργασίας ως ένδειξη ικανοποίησης-ευχαριστησης είναι κάτι θεμιτό, αλλά όλα τα άλλα ενδιαμεσα ειναι απλώς "γλειψιμο" ( sorry δε βρήκα πιο light λέξη).

    Πολύ φοβάμαι μην καταντήσουν και οι εκπαιδευτικοι σαν καποιους γιατρους που χωρις φακελακι δε σε κοιτάνε...


    4cgjp3.png yUvep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δεν έχεις δίκιο,ενα δωρακι δείχνει τη σκέψη και την αγάπη του παιδιού,και εμένα δεν μου αρέσει να μου κάνουν δώρα,ντρέπομαι και νιώθω άσχημα,αλλά σε καμμία περίπτωση δεν το θεωρώ γλύψιμο,άλλωστε κάνω ιδιαίτερα οπότε δεν υπάρχει και λόγος.Επίσης κανένας σοβαρός εκπαιδευτικός δεν το θεωρεί "φακελάκι" και αγαπάει όλα τα παιδιά το ίδιο,πιο σωστά το θέτεις ως ένδειξη ικανοποίησης-ευχαριστησης.Πριν μερικά χρόνια έκανα μάθημα σε ενα παιδάκι 11 ετών,ήταν το τελευταίο μου μάθημα αργά το μεσημέρι και επειδή η μαμά του έλειπε στη δουλειά του ζέσταινα το φαγάκι του που ήταν στο ψυγείο και του έκανα παρέα να φάει ή κάποιες φορές του έλεγα να τακτοποιήσουμε το δωμάτιο του να το δει η μαμά καθαρό,εννοείται οτι το έκανα απο ευχαρίστηση και χωρίς χρήματα,το αγοράκι αυτό όποτε έβλεπα λουλούδια έκοβε και μου το έδινε στο μάθημα,αυτό εγώ το λέω αγάπη και σε καμμια περίπτωση "γλύψιμο"!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν έχεις δίκιο,ενα δωρακι δείχνει τη σκέψη και την αγάπη του παιδιού,και εμένα δεν μου αρέσει να μου κάνουν δώρα,ντρέπομαι και νιώθω άσχημα,αλλά σε καμμία περίπτωση δεν το θεωρώ γλύψιμο,άλλωστε κάνω ιδιαίτερα οπότε δεν υπάρχει και λόγος.Επίσης κανένας σοβαρός εκπαιδευτικός δεν το θεωρεί "φακελάκι" και αγαπάει όλα τα παιδιά το ίδιο,πιο σωστά το θέτεις ως ένδειξη ικανοποίησης-ευχαριστησης.Πριν μερικά χρόνια έκανα μάθημα σε ενα παιδάκι 11 ετών,ήταν το τελευταίο μου μάθημα αργά το μεσημέρι και επειδή η μαμά του έλειπε στη δουλειά του ζέσταινα το φαγάκι του που ήταν στο ψυγείο και του έκανα παρέα να φάει ή κάποιες φορές του έλεγα να τακτοποιήσουμε το δωμάτιο του να το δει η μαμά καθαρό,εννοείται οτι το έκανα απο ευχαρίστηση και χωρίς χρήματα,το αγοράκι αυτό όποτε έβλεπα λουλούδια έκοβε και μου το έδινε στο μάθημα,αυτό εγώ το λέω αγάπη και σε καμμια περίπτωση "γλύψιμο"!

     

    δεν αναφέρομαι σε αυθόρμητες εκφράσεις των παιδιών, αλλά σε τακτικη των γονιών να "δωροδοκουν" δασκάλους σε γιορτες (χριστουγεννα, πασχα, ονομαστικες, κτλ) ποιος ο λόγος??? Δεν πιστευω οτι επηρεαζεται η γνωμη και το φερσιμο του εκπαδευτικου απο τα δώρα, απλώς εξέφρασα την ανησυχία μου μην καταντησει σιγα σιγά δεδομένο να παιρνουμε δώρα..εξάλλου και οι γιατροι δεζητούσαν από πάντα φακελακι.


    4cgjp3.png yUvep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν αναφέρομαι σε αυθόρμητες εκφράσεις των παιδιών, αλλά σε τακτικη των γονιών να "δωροδοκουν" δασκάλους σε γιορτες (χριστουγεννα, πασχα, ονομαστικες, κτλ) ποιος ο λόγος??? Δεν πιστευω οτι επηρεαζεται η γνωμη και το φερσιμο του εκπαδευτικου απο τα δώρα, απλώς εξέφρασα την ανησυχία μου μην καταντησει σιγα σιγά δεδομένο να παιρνουμε δώρα..εξάλλου και οι γιατροι δεζητούσαν από πάντα φακελακι.

     

    δωρο παιρνουμε μονο στο τελος της χρονιας κ αυτο περισσοτερο για να ευχαριστησει το παιδι τον ανθρωπο που του μαθαινει γραμματα.στην ουσια για το ιδιο το παιδι το κανεις.να αγαπησει το σχολειο κ τους δασκαλους.δεν συμφωνω να κανουν δωρα ολη τη χρονια.στο τελος ειναι κ σαν αναμνηστικο απο καποιο μαθητη που μπορει να μη τον εχεις την αλλη χρονια.το πιο πιθανο δηλαδη.δεν το θεωρω δωροδοκια σε καμια περιπτωση


    NRNSp2.pngsMstp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν αναφέρομαι σε αυθόρμητες εκφράσεις των παιδιών, αλλά σε τακτικη των γονιών να "δωροδοκουν" δασκάλους σε γιορτες (χριστουγεννα, πασχα, ονομαστικες, κτλ) ποιος ο λόγος??? Δεν πιστευω οτι επηρεαζεται η γνωμη και το φερσιμο του εκπαδευτικου απο τα δώρα, απλώς εξέφρασα την ανησυχία μου μην καταντησει σιγα σιγά δεδομένο να παιρνουμε δώρα..εξάλλου και οι γιατροι δεζητούσαν από πάντα φακελακι.

     

    Δεδομένο δεν καταντάει τίποτα αν δεν του επιτρέψεις να καταντήσει.

     

    Και ναι, εμένα μου έκαναν δωράκια και ο Πάσχα, και τα Χριστούγεννα και το καλοκαίρι. Με συγκινούσε απίστευτα το γεγονός ότι με θυμόταν και ότι ήθελαν να μου δείξουν την αγάπη και την ευγνωμοσύνη τους. Τα δωράκια μπορεί να ήταν από μια ζωγραφιά ή μια κάρτα των παιδιών ή ένα γραμματάκι ή ένα κερί (τα Χριστούγεννα). Δεν γνωρίζω πόσο πλήρωναν, αλλά υποθέτω ότι ήταν ευτελούς αξίας. Δεν με ένοιαζε το πόσο στοίχιζαν. Μου αρκούσε που με σκέφτηκαν! Ένα φιλί ήταν επίσης αρκετό!

    Δεν άλλαξα ποτέ τον τρόπο που αντιμετώπιζα τα παιδιά. Δεν τα χώρισα ποτέ σε αυτά που φέρνουν δώρα και σε αυτά που δεν φέρνουν. Αλλά και να το έκανα, πώς θα μπορούσε να γίνει πράκτικά; Θα έβαζα άλλες δραστηριότητες; Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί ένας εκπαιδευτικός να "γλυφτεί" και πώς το "γλιψιμο" θα έχει καλά απποτελέσματα στο παιδί (άντε στο λύκειο ή στο γυμνάσιο να βάλει καλύτερο βαθμό. Και; Θα δώσει εξετάσεις και θα φανεί η πραγματικότητα)....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δωρο παιρνουμε μονο στο τελος της χρονιας κ αυτο περισσοτερο για να ευχαριστησει το παιδι τον ανθρωπο που του μαθαινει γραμματα.στην ουσια για το ιδιο το παιδι το κανεις.να αγαπησει το σχολειο κ τους δασκαλους.δεν συμφωνω να κανουν δωρα ολη τη χρονια.στο τελος ειναι κ σαν αναμνηστικο απο καποιο μαθητη που μπορει να μη τον εχεις την αλλη χρονια.το πιο πιθανο δηλαδη.δεν το θεωρω δωροδοκια σε καμια περιπτωση

     

    να ξαναπω οτι αναφερομαι στα δώρα ενδιαμεσα της χρονιας που δεν ειναι απλες καρτες και ζωγραφιες αλλά κοσμηματα κ.α.

     

    Δεδομένο δεν καταντάει τίποτα αν δεν του επιτρέψεις να καταντήσει.

     

    Και ναι, εμένα μου έκαναν δωράκια και ο Πάσχα, και τα Χριστούγεννα και το καλοκαίρι. Με συγκινούσε απίστευτα το γεγονός ότι με θυμόταν και ότι ήθελαν να μου δείξουν την αγάπη και την ευγνωμοσύνη τους. Τα δωράκια μπορεί να ήταν από μια ζωγραφιά ή μια κάρτα των παιδιών ή ένα γραμματάκι ή ένα κερί (τα Χριστούγεννα). Δεν γνωρίζω πόσο πλήρωναν, αλλά υποθέτω ότι ήταν ευτελούς αξίας. Δεν με ένοιαζε το πόσο στοίχιζαν. Μου αρκούσε που με σκέφτηκαν! Ένα φιλί ήταν επίσης αρκετό!

    Δεν άλλαξα ποτέ τον τρόπο που αντιμετώπιζα τα παιδιά. Δεν τα χώρισα ποτέ σε αυτά που φέρνουν δώρα και σε αυτά που δεν φέρνουν. Αλλά και να το έκανα, πώς θα μπορούσε να γίνει πράκτικά; Θα έβαζα άλλες δραστηριότητες; Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί ένας εκπαιδευτικός να "γλυφτεί" και πώς το "γλιψιμο" θα έχει καλά απποτελέσματα στο παιδί (άντε στο λύκειο ή στο γυμνάσιο να βάλει καλύτερο βαθμό. Και; Θα δώσει εξετάσεις και θα φανεί η πραγματικότητα)....

     

    προφανώς δε θα βαλει διαφορετικες δραστηριοτητες ο δασκαλος στο παιδι που φερνει δώρα, αλλά θα το προσεξει λιγο παραπάνω έτσι δεν ειναι?...


    4cgjp3.png yUvep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    προφανώς δε θα βαλει διαφορετικες δραστηριοτητες ο δασκαλος στο παιδι που φερνει δώρα, αλλά θα το προσεξει λιγο παραπάνω έτσι δεν ειναι?...

     

    Τι να προσέξει παραπάνω βρε καλή μου;

    Πρακτικά δεν γίνεται αυτό.......

    Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούσε να γίνει πράκτικά....Τον τρόπο....Ακόμα και να θέλεις να προσέξεις παραπάνω ένα παιδί δεν γίνεται (και δεν εννοώ δεν γίνεται ηθικά, γιατί η ηθική του καθενός είναι ξεχωριστή από τον άλλο)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τι να προσέξει παραπάνω βρε καλή μου;

    Πρακτικά δεν γίνεται αυτό.......

    Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούσε να γίνει πράκτικά....Τον τρόπο....Ακόμα και να θέλεις να προσέξεις παραπάνω ένα παιδί δεν γίνεται (και δεν εννοώ δεν γίνεται ηθικά, γιατί η ηθική του καθενός είναι ξεχωριστή από τον άλλο)

     

    πρακτικά και γίνεται και συμβαινει, μου το' χει ομολογησει φίλη μου η οποία απλώς γνωριζει προσωπικά-εξωσχολικα τη δασκαλα και την έχει την κόρη της απο κοντά. Δεν το κατακρίνω αλλά δεν μπορώ να πω οτι δε συμβαινει...να μην πάω και παλιοτερα απο τη δική μου εποχη (20 χρονια πισω:oops::oops::oops::lol::lol::lol:), μικρό παιδακι ήμουν και η πιο χαρακτηριστική διακριση που είχα βιώσει ήταν μ' ενα παιδακι στο νηπιαγωγειο του οποιου η μαμα ήταν δασκαλα γνωστη της νηπιαγωγου... ε μόνο οι δικες του ζωγραφιες ήταν ωραίες???:confused::cry:


    4cgjp3.png yUvep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από cleo,
        Αναζητώ πληροφορίες και εμπειρίες από τα δημοτικά σχολεία του Παγκρατίου και συγκεκριμένα για το 2 (στη Δαμάρεως) αφού μάλλον σε αυτό υπαγόμαστε. Είναι κάποια μανούλα από την περιοχή με παιδάκι στο δημοτικό; Για ιδιωτικό σχολείο δεν ξέρω αν τα οικονομικά μας (που πέρα από δύσκολα είναι και αβέβαια...) μπορούν να αντέξουν και θέλω να μάθω τι γίνεται με τα δημόσια της περιοχής.
        Ακόμη και την προοπτική να μετακομίσουμε, με μοναδικό κριτήριο ένα καλό δημόσιο σχολείο στην περιοχή σκεφτόμαστε...
        Ευχαριστώ εκ των προτέρων για όποια πληροφορία
      • Από Dust pink,
        Καλησπέρα! Το τελευταίο διάστημα έχω πελαγωσει ως προς τα παιχνίδια που πρέπει να προσφέρω στο μωρό... Βασικά κάθε φορά που πηγαίνω σε πολυκατάστημα για αγορά κοκαλωνω από την μεγάλη ποικιλία και δεν ξέρω κατά που να κάνω...
        Μέχρι στιγμής δίνω έμφαση στα πάνινα βιβλία με ήχους και στο τραπέζι δραστήριοτητων που παιζει όρθια για λίγο και μπάλες φουσκωτες. Κατά τα άλλα η ενασχόληση είναι να μπουσουλαει στα παζλ και να κάνει βήματα από έπιπλο σε έπιπλο και καναπέ.
        Κάτι μικροπαιχνιδια όπως κύβοι, κρίκοι της fp ούτε που δίνει σημασία. 
         
      • Από Dust pink,
        καλημέρα! Σε λίγες μέρες βαφτίζει συγγενής μου το παιδάκι του που είναι 12 μηνών. Έχει μπλοκάρει το μυαλό μου σχετικά με το δώρο που θα πάρουμε. Θέλω κάτι που να τους φανεί χρήσιμο για μετά τους 12 μήνες και όχι ρούχο μιας και το θεωρώ τετριμμένο. Έχω μωρό κάτω του έτους οπότε άλλα πράγματα φαίνονται χρήσιμα σε εμάς στην παρούσα φάση. Όσες έχετε μεγαλύτερα παιδάκια τι θα προτείνατε που σας φάνηκε χρήσιμο; Φυσικά τίποτα δεν είναι δεσμευτικό μιας και υπάρχει η εναλλακτική της αλλαγής αν δεν τους αρέσει η έχουν πλεόνασμα.
      • Από curious3,
        Γεια σας! Σας εχω απασχολησει στο παρελθον ξανα και θελω και τωρα τη συμβουλη σας...
        Ειμαι 16 και φετος παω Β λυκειου. Ειμαι καλος μαθητης, καλο και σοβαρο παιδι. Καποιοι θα με ελεγαν απομακρο ή ψυχρο επειδη δεν κανω παρεα με πολλα παιδια της ηλικιας μου αλλα δε νιωθω οτι ανηκω μαζι τους. Παρολα αυτα, εχω φιλους, οι περισσοτεροι ειναι απ το σχολειο μου. Κυριως ομως εχω φιλες. Βρισκω τα κοριτσια σε πολλα  θεματα πιο ωριμα απο τα αγορια και ετσι μμπορω να συνεννοουμε καλυτερα μαζι τους. Γενικα, οταν βρισκομαι πολυ ωρα με καποιον, τον αντιγραφω. Λειτουργω σαν σφυγγαρι στις κινησεις, στον τροπο που μιλαει, κλπ. Πολλες φορες επειδη ως ανθρωπος ειμαι πολυ εκφραστικος τεινω να δειχνω μια θηλυπρεπεια, χωρις να το θελω και χωρις να το καταλαβαινω. Απο το γυμνασιο υπηρχαν πολλα παιδια που θεωρουσαν οτι ειμαι γκει και ρωτουσαν μαλιστα και τους πιο στενους μου φιλους. Αφοτου το σκεφτηκα πολυ, αποφασισα οτι δεν ειμαι. Βλεπετε, ειχε μπει και σε μενα η υποψια γιατι τα παραδειγματα ηταν αρκετα... Στο Γυμνασιο, λοιπον, υπηρχαν διαφοροι που ειτε εκαναν κινησεις για να με κοροιδεψουν ή (ενας συγκεκριμενος) με φωναζε "λουγκρα" αλλα ποτε δεν εδινα σημασια. Τα περιστατικα πληθαιναν... μη φανταστειτε οτι ηταν εκατονταδες αλλα ηταν περιπου το πολυ 6-7 παιδια που ειχαν τετοια συμπεριφορα απεναντι μου. Στο Λυκειο υπαρχει ενα συγκεκριμενο παιδι ο οποιος απο την πρωτη μερα που τον γνωρισαμε τυχαια με τους φιλους μου στα παγκακια του σχολειου, καταλαβαμε οτι ηταν λιγο... καφρος, βλαμμενος, καταλαβαινεται τι θελω να πω. Ηθελε να το παιξει μαγκακι και ελεγε "Εγω γουσταρα μια καθηγητρια στο γυμνασιο και της ελεγα θα μου κατσεις;" και κατι τετοια. Εμεις δεν ενθουσιαζομασταν, οπως ειναι φυσικο. Μια μερα ηρθε στο σχολειο μια νεα μαθητρια η οποια τελικα ηρθε στο τμημα μου. Εξυπνη κοπελα, λιγο στον κοσμο της, οταν τη γνωρισα, τη συμπαθησα και καναμε λιγη παρεα μαζι με αλλα παιδια. Μια μερα, ομως, την ωρα του διαλλειματος ηρθε εκεινος ο βλακας και τη φιλησε! Και σκεφτηκα αμεσως "ε οχι! που εμπλεξες βρε ηλιθια;". Δεν ξερω αν ξερει για τα "κατορθωματα" του φιλου της αλλα δε με νοιαζει κιολας. Αργοτερα εμαθα πολλα γι αυτον απο μια φιλη μου και συμμαθητρια μου την οποια στο γυμνασιο την κοροιδευε συνεχεια, εκεινος δεν εκανε παρεα με κανεναν κι οταν ξεκινησε να την κοροιδευει εκανε φιλους... (Καταλαβατε τι κουμασι ανθρωπου). Τα προβληματα ξεκινησαν οταν εκεινος ειχε σιγουρακι οτι ημουν γκει. Διπλα μου καθοταν η κολλητη μου. Με την νεα μαθητρια ειχαμε μια σχεση οικειοτητας, εμπιστοσυνης... εγω τοτε γουσταρα μια κοπελα (για να μην τα πολυλεω) τους εδειχνα την κοπελα κι εκεινη νομιζε οτι μου αρεσε ενας συμμαθητης μας (ποσο βλημα;) και απ ο,τι καταλαβα το ειπε στον γκομενο της και ο γκομενος της εκτοτε ελεγε αηδιες και κοροιδευε. Μετα που της εξηγησαμε ποια κοπελα γουσταρα, ησυχασαμε για ενα διαστημα. Ωσπου εμαθα απο τη διπλανη μου οτι ο εκεινος ο βλακας κι η κοπελα του με εχουν για γκει σιγουρα και οτι εκεινος πιστευει οτι τον γουσταρω! (Ιησους Χριστος! επεσα απ τα συννεφα οταν το εμαθα). Φυσικα αμεσως ξηγηθηκαμε με την κοπελα του γιατι εκεινη ειχε ξεκινησεις τις θεωριες συνομωσιας. Να φανταστειτε του ειχα δανεισει το στυλο μου σε ενα διαγωνισμα (εγραφα διαγωνισμα με το δικο του τμημα) και του ειπα οταν τελειωσει να το φερει πισω. Στο διαλειμμα εγω βιαζομουν να κατεβω κατω και τον ειδα στις σκαλες, μου εδωσε το στυλο και εφυγα. Μετα με ρωταει η κοπελα του "τι εδωσες στον.." και της λεω "τιποτα, το στυλο μου εδωσε" και παιδια νομιζε οτι του εδινα ναρκωτικα! Ειλικρινα οσο ηλιθιο και ανοητο κι αν σας ακουγεται, ειναι αληθεια! Κι απορω. υπαρχουν τοσο βλαμμενοι ανθρωποι; Εδω μιλαμε για διαφορετικο επιπεδο βλακειας! Το θεμα μου ηταν οτι εκεινος ολη τη χρονια συνεχιζε να με κοροιδευει ειτε να με ειρωνευεται, ειτε το επαιζε αντρακι. Καταλαβαινω οτι σε τετοιους ανθρωπος δεν πρεπει και δεν χρειαζεται να τους δινουμε αξια, αλλα εγω τι να του πω καθε φορα που με κοροιδευει; Πλεον δεν κανω παρεα με κανεναν τους. Ουτε με την κοπελα του, ουτε με τη διπλανη μου για αλλους λογους... αλλα φετος θα ιεμαστε και παλι στην ιδια ταξη και δε ξερω πως να αντιδρω καθε φορα.
        Περιμενω τις συμβουλες σας και ζητω συγγνωμη για το μεγεθος του κειμενου...
        Σας ευχαιστω πολυ!
      • Από Corinaaa,
        Μέχρι στιγμής πήγαινα σε ένα ιδιωτικό, αλλά τα πράγματα δυσκόλεψαν πάρα πολύ και έτσι τώρα θα πάω στο σχολείο της γειτονιάς μου (σήμερα κάναμε την εγγραφή!!). Να πω την αλήθεια δεν με πειράζει, επειδή από το παλιό μου σχολείο δεν είχα τις καλύτερες αναμνήσεις... σχεδόν σε όλο το δημοτικό ήμουν μόνη μου και τώρα στο γυμνάσιο κάνω με δυσκολία φιλίες.... ένιωθα έξω απ'τα νερά μου, διότι η οικογένεια μου δεν ήταν ποτέ πλούσια, απλά οι γονείς μου πίστευαν ότι άξιζε να πάω σε ιδιωτικό (διότι νόμιζαν ότι είναι καλύτερο- παλιά μυαλά- εγώ δεν νομίζω ότι υπάρχει διαφορά :ρ) και ας σκεφτόμαστε να πάρουμε μέχρι και μια τυρόπιτα (που λέει ο λόγος...) αυτό όμως με έβγαλε στο περιθώριο...
         
        Αλλά το θέμα μου δεν είναι το παλιό μου σχολείο,είναι αυτό που θα πάω τώρα. Από την μία, είμαι πολύ ενθουσιασμένη! Είναι σαν μια.... "καινούρια αρχή" αλλά απ'την άλλη φοβάμαι... λόγο του ότι δεν έχω αδέλφια, και όπως είπα και πιο πριν δεν είμαι συνηθισμένη σε ..φιλίες... και δυσκολεύομαι πολύ ξέρω μόνο ένα παιδί απ'την περιοχή, με το οποίο δυστυχώς θα είμαι σε άλλο τμήμα (παρόλο που παρακάλεσα να είμαστε στο ίδιο τμήμα, εγώ θα είμαι στο γ4 και αυτός στο γ3) και έτσι, εγώ δεν θα ξέρω κανέναν από την τάξη μου και αυτό με τρομοκρατεί γιατί δεν μπορώ να ξανά- περάσω τα ίδια γιατί έχω και πολύ ευαίσθητη ψυχολογία
         
        Η ερώτηση μου τώρα: (1) Κάποια συμβουλή από αυτούς που έχουν -ίσως- αλλάξει σχολείο;;
        (2) Αν ερχόταν στο τμήμα σας ένα καινούριο παιδί θα πηγαίνατε να του μιλήσετε (έτσι όπως είστε με την παρέα σας ας πούμε... θα δεχόσασταν εύκολα καινούριους;;
         
        Γενικά... νιώθω ΧΑΜΈΝΗ πριν καν αρχίσω!! Απλά είναι ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ!! :Ο μόνο μια εβδομάδα μακρυά... σνιφφφ...
      • Από stella_88,
        Γεια σας μαμάδες! Θα ήθελα τη βοήθεια σας! Ξεκινάω να ψάχνω για παιδικό σταθμό γιατί αναγκαστικά το μικρούλη θα πρέπει να πάει από νωρίς, καθώς η μητέρα μου που το πρόσεχε έχει κουραστεί και εμείς δουλεύουμε και οι δύο. Γενικά το ωράριό μου είναι άτσαλο γιατί δουλεύω σε τηλεφωνικό κέντρο. Γενικά, επειδή θα χρειαστώ το σχολικό λεωφορείο, έχω πολλές ανησυχίες όπως: είναι το παιδί μου στο σχολικό; Έφτασε στο σχολείο; Γύρισε σπίτι και το παρέλαβε το άτομο που ήθελα (όλο σκέφτομαι ότι θα παίρνω τηλέφωνο τα πεθερικά μου αν παρέλαβαν το μικρό, και θα είμαι μέσα στο άγχος μέχρι να το σηκώσουν)... Γενικά θα ήθελα να ξέρω αν υπάρχει κάποιος τρόπος να μαθαίνουμε εύκολα που είναι τα παιδιά μας.
         
        Επίσης, από ότι ακούω από φίλες μου, χάνουν πολύ χρόνο περιμένοντας το σχολικό να έρθει… και λογικό είναι η ταλαιπωρία να αυξάνεται το χειμώνα που περιμένουμε το λεωφορείο έξω! Βέβαια, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να μην καθυστερώ στη δουλειά μου ή αν πρόκειται να καθυστερήσω, να το γνωρίζω ώστε να ειδοποιήσω άμεσα, γιατί είναι λίγο περίεργη η κατάσταση. Ιδανικά θα ήθελα να με ειδοποιούν λίγα λεπτά πριν φτάσει το σχολικό...
         
        Ξέρει καμία μας κάποιο ιδιωτικό σχολείο που να έχει βρει κάποια λύση για όλα αυτά;
      • Από marianasia,
        Καλησπερα σε ολους παω δευτερα λυκειου και απο δημοσιο σχολειο αποφασισα να αλλαξω σε ιδιωτικο για την τελευταια ταξη ειμαι κλειστος χαρακτηρας και η μονη μ ανησυχία ειναι πως θα κανω νεουσ φιλουσ μιας και οι παρεες συνηθως εχουν.ηδη φτιαχτει καμια απαντηση -λυση κανεις?
      • Από Mariamou,
        Πριν από λίγες ημέρες πήγαμε με το παιδί μας στην edit admin (ιδιωτικό σχολείο) (για την Α' Δημοτικού) για να κάνει τη διαδικασία γνωριμίας με τους δασκάλους του σχολείου. Μετά από 2-3 ημέρες μας πήραν τηλέφωνο και μας είπαν ότι το παιδί έδειξε αρνητισμό και επιθετικότητα (επειδή κλώτσησε ένα παιδάκι) και καλό θα ήταν να μην πάει σε αυτό το σχολείο το οποίο είναι αυστηρό και δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει. Στο νηπιαγωγείο που πηγαίνει τώρα, μου λένε τα καλύτερα και ουδέποτε μου έχουν αναφέρει πρόβλημα με συμπεριφορά ή με τη διαδικασία της μάθησης. Πρόκειται για ένα πολύ έξυπνο παιδί με κρίση και άποψη για τα πράγματα και που δεν χαρακτηρίζεται από αυτά τα στοιχεία.
        Βέβαια, εκείνη την ημέρα όντως είχε ένα σχετικό αρνητισμό (ή μια άσχημη διάθεση, αυτό δεν σημαίνει ότι χαρακτηριίζεται από αυτή) ο οποίος όμως μπορεί να πηγάζει από διάφορες παράγοντες και δεν είναι το κύριο χαρακτηριστικό του: ίσως γιατί αργοπορήσαμε να φθάσουμε και δεν έπαιξε στην παιδική χαρά πολύ όπως τα άλλα παιδάκια, ίσως γιατί του χαλάσαμε το πρόγραμμα και δεν ήθελε να βρίσκεται εκεί αλλά να κάνει ποδήλατο όπως συνηθίζει, ίσως γιατί αυτά που τον έβαλαν να κάνει του φάνηκαν απλά κι εύκολα, κ.λπ. Το θέμα είναι ότι οι υπεύθυνοι του σχολείου, μέσα σε αυτό το διάστημα που είδαν το παιδί, το χαρακτήρισαν, με ευκολία πήραν τους γονείς και τους ανακοίνωσαν κάτι που οι ίδιοι ξέρουν ότι δεν ισχύει κ.λπ. Επιπλέον, σε ένα άλλο σχολείο που κάναμε την ίδια διαδικασία μας είπαν τα καλύτερα για το παιδί. Έχω πολλές σκέψεις για το πώς μπορεί να επιλέγουν παιδιά....και τί είδους παιδιά μπορεί να θέλουν εκεί ... και απογοητεύτηκα γιατί edit admin την είχα ξεχωρίσει. Έχει κανείς κάποια παρόμοια εμπειρία?