Recommended Posts

    Λοιπον...αλκυων αυτο με τα κλειδια το εχω κανει πανω απο 10 φορες εως τωρα...:oops: Εμενα μου εχει χτυπησει και ο γειτονας του διπλανου διαμερισματος και μου τα εχει δωσει:oops::oops:

    Ομως...το χειροτερο...ημαστε σε κατι επιδειξεις του μεγαλου...τελειωσαν και φευγουμε..παμε ολοι περπατωντας...σε καποια στιγμη ενας ευγενεστατος κυριος μας φωναζει απο πισω...4 παιδια δεν εχετε??...ναι απανταμε κοιτωντας ταυτοχρονα να τα δουμε και τα 4 διπλα μας...1, 2, 3...συνειδητοποιουμε οτι μας λειπε η μικρη!!!!! Την ειχαμε ξεχασει πισω και μας της εφερε ο κυριος που ευτυχως μας ειχε δει και ειχε συγκρατησει ποια ειναι τα παιδια μας:oops::oops::oops::oops::oops::oops::oops::oops::oops::oops::oops:

    Οχι πειτε παιδι εχει ξεχασει καμια????????!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Κάποια στιγμή το χειμώνα που είμασταν συνεχώς άρρωστοι, και τα είχα δει όλα από την κούραση και το βράδυ ξυπνούσα συνέχεια, σηκώνομαι για να δωσω αντιβίωση στον μικρό, ανοίγω την αντιβίωση και ανακατεύω, με ΑΝΟΙΧΤΟ το μπουκάλι της αντιβίωσης!!! Ουπσ....


    y9qxp2.pngGgOLp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για το στέγνωμα των ρούχων χρησιμοποιώ στεγνωτήριο. Τα περισσότερα ρούχα δεν χρειάζονται σιδέρωμα. Τα βγάζω απο το στεγνωτήριο, τα διπλώνω και στην ντουλάπα.

    Ένα πρωί ο άντρας μου ετοιμάζεται να φύγει για δουλειά. Πρίν φορέσει το μπουφάν του διαπιστώνει ότι κάτι τον ενοχλεί στο μανίκι του. Βάζει το χέρι μέσα στην μπλούζα για να εντωπίσει το πρόβλημα και τί βγάζει......???? ένα εσώρουχό μου ....:mrgreen::mrgreen: Είχε μπει στην μπλούζα του κατα το πλύσιμο ή το στέγνωμα...Ευτυχώς που το κατάλαβε στο σπίτι και δε συνέβη στη δουλειά μπροστά στους συναδέλφους....Δεν θα ήξερε ούτε πού να το κρύψει , ούτε πού να κρυφτεί ο κακομοίρης...:P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια μου αν και ανακάλυψα χθες το τοπικ διαβασα οοολες τις σελίδες! Παρότι δεν εχω παιδάκια ακόμη προχθές έκανα το εξής. Διόρθωνα κυριουλα τις ασκήσεις των παιδιών 1 και η ωρα παίρνω τηλέφωνο τον άντρα μου να τον ρωτήσω τι θα ήθελε για συνοδευτικό στο μοσχάρι, ρύζι ή πατάτες. Μετά απο τη βαθυστόχαστη συζήτηση αυτή καταλήγουμε στις πατάτες. Παω στη κουζίνα κατω ανάβω το μάτι βάζω καινούργιο λάδι κι επιστρέφω στη δουλειά μου :P μετά απο δε θυμάμαι κι εγώ πόση ώρα πριν θυμάμαι ότι κάτω καίει το λάδι. Η κουζίνα οοολη μέσα στους καπνούς! Αρχίζω γρήγορα βρίζοντας να ανοίγω μπαλκονόπορτες να πάρει το σπίτι αέρα και να διώξω το καπνό. Παω λοιπόν στο τηγάνι σιγά σιγά σιγά γεμάτη επιφυλακτικότητα! Το τραβάω από το μάτι και παίρνω αγκαλιά το μπολ με τις κομμένες πατάτες. Αρχίζω λοιπόν να πετάω μια μια πατατουλα στο τηγάνι (που φυσικά τις κατακαίγε) με κινήσεις Σπανούλη συνοδευόμενες από επιφωνήματα του τύπου οουυααα , ουουουουιιιααα, μπαουμ κτλπ. Ανοίγει τη πόρτα ο άντρας μου απορημένος γιατί φωνάζω σαν την ποκαχοντας και γιατί το σπίτι γεμισε καπνούς... Αφήστε κορίτσια δεν είχα και ώρα να σκεφτώ δικαιολογία! :P


    mHOqp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Χτες πήγα να φορέσω τη σαλιάρα του μπέμπη στη θεία μου που τον κρατούσε αγκαλιά και μάλιστα κατάλαβα τι κάνω μόνο όταν σκέφτηκα ότι επρεπε να τη βάλω με τρόπο που να μην της χαλάσω το χτένισμα! :-P


    27pzp3.png

     

    qIUIp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    μολις θυμηθηκα κατι καθως διαβαζα το θεμα(συγνωμη που δε προλαβα να διαβασω τις απαντησεις σας ακομα :) αλλα ειναι κατι πολυ κουφο που πρεπει να μοιραστω.)

    μια μερα ερχομαι σπιτι και απο κατω ακουω κλαματα του μωρου, γοερα και να μη σταματανε. σαν τσιριγμα ενα πραμα σαν κατι πολυ κακο να του συνεβει, γιατι πρωτη φορα ακουγα το παιδι μου να κλαιει ετσι με τετοια φωνη! ανεβαινω 5-5 τα σκαλοπατια της πολυκατοικιας και μπουκαρω μεσα και μες στα νευρα μου αρχισα να φωναζω του αντρα μου καλα το παιδι κλαιει δε ντρεπεσαι δε δινεις σημασια εισαι αταραχος οταν λειπω τετοια κανεις δε ντρεπεσαι και κατι αλλα του εσουρα που δε θυμαμαι... σημειωτεον το παιδι ελειπε απο χθες στη γιαγια γιατι ημουν αδιαθετη να μη κολλησει...:roll::roll::roll:

    Επεξεργάστηκαν by giwta-la
    να συμπληρωσω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το κορυφαιο που κανω εγω ειναι να φωναζω τον σκυλο "Πετρο" και το κακομοιρο το παιδακι μου με κοιταει με απορια οπως επισης και ο σκυλος!!!

     

    Εγώ που φωνάζω τον άντρα μου Ρήγα και το Ρήγα Τάσο??????????????

     

    με τη μαμά μου μένουμε στον ίδιο όροφο...

    σήμερα ήρθε η εθερά μου να κρατήσει τη μικρή και γω χαιρέτησα κι έφυγα για το γραφείο περνώντας πριν από τη μαμά μου.... ε επέστρεψα τουλάχιστον 3 φορές γιατί είχα ξεχάσει γυαλιά.... κλειδιά.... κινητό....και κάτι άλλο που δε θυμάμαι.....

    επίσης πλένω πολύ συχνά λεφτά καθώς ποτέ δε θυμάμαι να ψάχνω τις τσέπες στα παντελόνια.....

     

    Νταξ κορίτσια ειλικρινά κλαίω από τα γέλια και το χω τόση ανάγκη.....

     

    καλά κουράγια και να χαιρόμαστε τα θαυματάκια μας!!!!!!!!!!!!


    AXrRp3.pngFYZzp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχω τον μικρό 15-20 ημερών στο καλάθι του δίπλα απο το κρεβάτι μου, ξαφνικά ακούω τον μικρό να κλαίει και τον άντρα μου να λέει''έλα αγάπη είναι η ώρα να θηλάσεις''

    εγώ απαντώ ''όχι τον θήλασα μόλις τώρα'' μου λέει'' μα δεν έχεις σημειώσει κάτι στο τετράδιο (φυσικά και σημείωνα-πάλι καλά- τις ώρες που θήλαζα ) '' απαντάω''εεε θα το ξέχασα τον τάισα πριν λίγο στις 2:30'' και παίρνω την απάντηση ''μα είναι 2..και το παιδί δεν φαίνεται χορτασμένο'' όπως καταλαβαίνετε είχα δει στον ύπνο μου πως είχα μόλις θηλάσει...

    • Μου αρέσει 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    15 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Το θέμα είναι παλιό αλλά μολις διάβασα λίγες σελίδες δεν γινόταν να μην γράψω κι εγώ τις εμπειρίες μου.

     

    Τα πρώτα βράδια που ο μικρός ήταν νεογέννητος ξυπνούσε κάθε μία δυο ώρες και αμέσως πεταγομουν πάνω. Μία φορά συνέχιζε να κλαίει ενώ τον νανούριζα. "Τι έχει το μωρό", σκεφτηκα. Κοιταω καλυτερα, τι να δω! Το μωρό στην κούνια και γω κοιμιζα το μαξιλαρι! :-D 

     

    Ταιζω το μωρο, το βάζω στο πορτ μπεμπε. Παράλληλα έρχεται ο άνδρας μου και τον καλωσοριζω με μία αγκαλια. Θυμάμαι πως δεν έβαλα το μωρό να ρευτει κ πιάνω τον εαυτό μου να χτυπω την πλάτη του ρυθμικά!

     

     

     

     

    Κλαίω!!!!


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ευτυχώς με τα μωρά βλακείες από νύστα δεν θυμάμαι να έκανα, έκανα όμως στα υπόλοιπα θέματα. Θυμάμαι μία φάση να έχω ξεκινήσει να κάνω τσάι: βάζω νερό στην κούπα, βουτάω το φακελάκι, περιμένω, δε γίνεται τίποτα, το σκέφτομαι απορημένη, ήταν κρύο το νερό, είχα ξεχάσει να το ζεστάνω, ζεσταίνω το νερό, αλλά πετάω το φακελάκι, κοιτάω πάλι με απορία το σκέτο νερό, καταλαβαίνω ότι κάτι πρέπει να προσθέσω, βάζω ένα φακελάκι τσάι και ένα κουταλάκι καφέ, το κοιτάζω με απορία το νερό να γίνεται τώρα μαύρο, και κάπου εκεί παραιτήθηκα και δεν ήπια τσάι...

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ανακάλυψα τώρα το θέμα και κλαίω από τα γέλια. Εγώ ακόμα δεν έχω συσσωρεύσει τόση κούραση και νομίζω ότι λειτουργώ. Χθες όμως έδωσα ρεσιτάλ.Το πρωί ετοίμασα καφέ στον άντρα μου, γιατί ήμουν σίγουρη ότι είμαι ξεκούραστη για να τον περιποιηθώ. Παραλίγο να του βάλω μέσα τη φόρμουλα του μπέμπη. Πάλι καλά δηλαδή που δεν του έβαλα το μητρικό που βγάζω σταγόνα σταγόνα. Όταν το συνειδητοποίησα πήρα από το ψυγείο το κανονικό γάλα και το κουνούσα αργά αργά όπως ανακατεύω τα γάλατα του μωρού. Μπορεί μετά από κεκτημένη ταχύτητα να έκανα φραπέ το γάλα του μικρού, δεν ξέρω. Έπλυνα τα πιάτα με αποσκληρυντικό πλυντηρίου αντί για απορρυπαντικό. Την ώρα που το έβαζα στη θήκη αναρωτιόμουν γιατί ο άντρας μου είχε δέσει τόσο γερό κόμπο το σακουλάκι αφού το χρησιμοποιούμε τόσο συχνά. Πάντως  μια χαρά αστραφτερά είναι. Ούτε κανέναν θόρυβο άκουσα. Μετά έβαλα τη βρεγμένη πάνα στο καλάθι με τα άπλυτα και μάλιστα τυλιγμένη με το σελτεδάκι, ευτυχώς έπεσε όταν πήγα να τη βάλω στο πλυντήριο σήμερα. Ξέχασα ένα κατσαρολάκι στο μάτι - ευτυχώς έκανε θόρυβο και το πρόλαβα. Και το αποκορύφωμα: άνοιξα το βαζάκι με τις κάψουλες τριγωνέλλας. Κρατούσα και το εμφιαλωμένο στο χέρι για να πιώ. Άδειασα το νερό μέσα στο βαζάκι με τις κάψουλες... Μετά σταμάτησα να ασχολούμαι με οτιδήποτε για να μην καταστρέψω το σπίτι! 

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καθώς κοιμασταν ένα βράδυ πάνω στον ύπνο ακούω το μωρό δίπλα στην κούνια να ψιλογκρινιαζει , μέσα στην νύχτα και την νυστα παίρνω από την θήκη την πιπίλα και την βάζω .....στον άντρα μου δίπλα... Του τρελου.!!

    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καποια στιγμη τις πρωτες εβδομαδες του μπεμπη ενιωθα εναν πονο περιπου στον καρπο του χεριου, πρωτα του αριστερου κ μετα του δεξιου. Μου δυσκολευε αρκετα καποιες συγκεκριμενες κιμησεις ειδικα να γυρισω την παλαμη οριζοντια προς τα κατω η τα πανω. Ηταν ακομα η περιοδος που απο την κουραση και τα αγχη ενιωθα σαν να με πατησε τραινο, ηρθε κι αυτο κι εδεσε. Ημουν σιγουρη οτι ειχε σχεση με το σηκωμα του μωρου, οποτε προστεθηκε κι αυτο στη λιστα των επωδυνων καταστασεων της μητροτητας, λιστα που λογω των ορμονων επαιρνε τεραςτιες διαστασεις στο μυαλο μου. Καποια στιγμη αφου με ειχε ακουσει ο αντρας μου να το αναφερω (του στιλ τι τραβαμε οι μανες που το σωμα μας υποφερει και αλλα μελοδραματικα), παρατηρησε πως χρησιμοποιουσα το κινητο: επειδη στο ενα χερι ειχα το μωρο, κρατουσα το κινητο με το αλλο και χρησιμοποιουσα μονο τον αντιχειρα για ολες τις λειτουργιες- και πολυ γραψιμο γιατι η μοναξια δεν υπομενοταν αλλιως. Τοτε θυμηθηκε οτι ειχε παθει κατι παρομοιο κ ο ιδιος και οντως αλλαξα τροπο που κρατουσα το τηλεφωνο και σταματησε ο πονος. Μαζι εχασα και ενα παραδειγμα μητρικης θυσιας βεβαια! 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Συντονιστής Περιεχομένου,
        Η δράση αυτή αφορά την ανάγκη και το δικαίωμα της επιτόκου για παρουσία συνοδού κατά την διάρκεια του τοκετού & της γέννησης. 
         
        Διεθνώς είναι αυτονόητο ότι επιτρέπεται κάτι τέτοιο, στην Ελλάδα όμως, όπως και στην περίπτωση του Ποτέ πια Μόνα (όπου δεν επιτρεπόταν στα παιδιά να έχουν συνοδό τον γονέα τους μαζί τους στην τέλεση ιατρικών πράξεων) απαγορεύεται στους συνοδούς να είναι παρόντες, με την δικαιολογία ότι "δεν το επιτρέπει ο κανονισμός".
         
        Ο συνοδός μπορεί να είναι σύζυγος, σύντροφος, συγγενικό πρόσωπο ή άλλο άτομο της επιλογής της επιτόκου.
        Στηρίζουμε με χορηγία επικοινωνίας αυτή τη δράση, όπως κάναμε και με την δράση πολιτών του Ποτέ πια μόνα που οδήγησε σε οδηγία του ΚΕΣΥ έτσι ώστε να μπορούν οι γονείς να είναι παρόντες/συνοδοί των παιδιών τους κατά την τέλεση ιατρικών πράξεων. 
         
        Για όσες γεννήσατε ήδη χωρίς συνοδό ενώ ήταν κάτι που το ζητήσατε
         
        Προς το παρόν ζητείται από όσους ενδιαφέρονται να στείλουν την παρακάτω αίτηση στο εμαιλ
         
        encahellas(ατ)gmail.com
         
        Προς  ENCA Hellas Θέμα Ποτέ πια μόνες στον Τοκετό
         
        Γέννησα στο Νοσοκομείο/Κλινική     .............στις .......... το παιδί μου και δεν επετράπηκε   η παρουσία του/της ............( συζύγου μου, μαίας μου, βοηθού μου, αδερφής μου) παρότι το αιτήθηκα προφορικά.
         
        Επιθυμώ η επιστολή μου να επισυναφθεί σε ομαδική αναφορά στο ΣτΠ για το δικαίωμα κάθε επίτοκης να έχει συνοδό κατά τον τοκετό της
          
        ονοματεπώνυμο, διεύθυνση κατοικίας, τηλ.επικοινωνίας
         
        Στόχος της δράσης είναι:
        να υπάρξουν μαρτυρίες επίσημες που θα χρησιμεύσουν στην περιγραφή /συχνότητα των περιπτώσεων. 
        Μπορείτε στην επιστολή να περιγράψετε και τα συναισθήματά σας εξαιτίας αυτού του περιορισμού. 
         
        Για όσες θα γεννήσετε και θέλετε να έχετε συνοδό στον τοκετό
         
        Για τις έγκυες που θέλουν να συμμετάσχουν: Τυπώνετε την παρακάτω αίτηση & την αποστέλετε ή την πάτε στο νοσοκομείο/κλινική που σας ενδιαφέρει (δεν είναι απαραίτητο να γεννήσετε εκεί) , παίρνετε αριθμό πρωτοκόλλου και αναμένετε απάντηση.
        Εάν δεν ξέρετε που να καταθέσετε την αίτηση ρωτήστε στην διοίκηση του νοσοκομείου για να σας κατευθύνουν ανάλογα. Κάθε νοσοκομείο έχει τέτοιο γραφείο. 
         
        Συμπληρώνετε το παρακάτω κείμενο στην αίτηση:
         
        Προς Νοσοκομείο/Κλινική
         
        Διανύω τον ........... μήνα της εγκυμοσύνης μου και παρακαλώ να μου γνωστοποιήσετε εαν μπορώ κατά την διάρκεια του τοκετού μου (φυσιολογικό ή με καισαρική τομή) καθώς και πριν από αυτόν κατά την διάρκεια των οδινών αλλά και μετά, να έχω συνοδό ένα άτομο της επιλογή μου (σύζυγο, σύντροφο, συγγενή, φίλη, μαία κλπ)."
         
        Στόχος αυτής της δράσης είναι
        α) να δεχτούν τα νοσοκομεία δια της επίσημης οδού τις αιτήσεις των πολιτών & να γνωρίζουν ότι υπάρχει αριθμός πολιτών που ζητά  αυτή την δυνατότητα 
        β)να υπάρξουν απαντήσεις από τα νοσοκομεία είτε αρνητικές ή θετικές, οτιδήποτε που θα κάνει το νοσοκομείο να θέσει προς τα έξω την όποια πολιτική του
        Έτσι, θα μπορέσει να υπάρξει επίσης νομική επεξεργασία  των απαντήσεων που θα λάβουν οι γονείς και να επισυναφθούν και αυτές στην όποια νομική κίνηση. 
         
        (υπο επεξεργασία)
         
        Πηγή των πληροφοριών: ομάδα  facebook  https://www.facebook.com/groups/148827762403975/ Ποτέ πια μόνες στον Τοκετό
         
      • Από alice123,
        ΠΕΙΤΕ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΣΑΣ για το τι θα βρουν τα παιδια μας οταν μεγαλωσουν
         
        π.χ.
        -μια φιλη μου την ημερα που γεννησε αγορασε ολα τα περιοδικα και εφημεριδες εκεινης της μερας
         
        - ειδα ενα ημερολογιο οπου ειχαν αποτυπωμα (σαν τα δαχτυλικα αποτυμ) τα πατουσακια του μωρου
        (αχ εγω δεν το προλαβα)
         
        - εγω απλα πηρα πηλο και εφτιαξα τις παλαμες τους,
        εχω φυλαξει τα καρτελακια απο το νοσοκομειο, τα βραχιολακια κλπ
        και τους υπερηχους
        τα πρωτα παπουτσακια τους
         
        επισης τις πρωτες ζωγραφιες
         
         
        ΠΕΙΤΕ ΙΔΕΕΣ ............
      • Από beboulix,
        την τεταρτη εχω τα γενεθλια μου.ο ανηρ θελει να μου παρει ενα καλο δωρο γιατι για την γεννηση του μωρου δεν μου πηρε κατι.τι προτεινετε?
      • Από mama xrysa,
        Σκέφτηκα να φτιάξουμε έναν κατάλογο με τέτοιους χώρους για Αθήνα Πάτρα Θεσσαλονίκη και οπουδήποτε αλλού.Χώρους που ξέρουμε οτι πλέον με τον καινούριο νόμο είναι μη καπνιστών και μπορούμε να πάμε με τα παιδάκια μας χωρίς να ντουμανιάζουν.Όχι οτι θα είναι πολλοί αλλά τέλος πάντων....Εγώ προς το παρών δεν έχω βρεί κανέναν στη Πάτρα.
      • Από administrator,
        ψηφοφορία που θα αναρτηθεί εδώ σύντομα με τα στοιχεία της ψηφοφορίας που υπάρχει στο αρχείο
      • Από administrator,
        Με αφορμή το άρθρο που δημοσιεύσαμε πέρισυ
         
        http://parents.org.gr/health/a599
         
        που αφορά την πρακτική του περιορισμού της επαφής του γονέα με το νεογέννητό του
         
        ενόσω αυτό βρίσκεται σε νοσηλεία στις ΜΕΝΝ δημοσίων ή ιδιωτικών μαιευτηρίων ή νοσοκομείων
         
        [σε πλήρη αντίθεση με νοσοκομεία όλων των προηγμένων κρατών τα οποία θεωρούν τον γονέα όχι επισκέπτη, αλλά διαρκή συνοδό του παιδιού του, και άρα σε κάθε βρέφος που νοσηλεύεται σε ΜΕΝΝ επιτρέπεται η επαφή με το γονέα του 24 ώρες το 24ωρο, είτε το βρέφος θηλάζει είτε όχι, είτε πρόκειται για την μητέρα είτε τον πατέρα ]
         
        θα θέλαμε να ρωτήσουμε τους αναγνώστες μας έτσι ώστε να υπάρξει συλλογή ψήφων αλλά και μαρτυριών, σχετικά με τις εμπειρίες σε σχέση με
        την διάρκεια και την ποιότητα της επαφής,
        ή και τα όσα σας λέχθηκαν κατά τη διάρκεια της νοσηλείας από τις νοσηλεύτριες, όσον αφορά τον θηλασμό ή άλλα θέματα που θα θέλατε να θίξετε σε αυτό το θέμα.
         
         
        Edit:
        Να σημειώσουμε ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα να αναφερθεί όποιο μαιευτήριο (ιδιωτικό ή δημόσιο) επιτρέπει την 24ωρη πρόσβαση του γονέα στις ΜΕΝΝ, οι κανόνες του φόρουμ δεν το απαγορεύουν.
        Υπάρχουν μαρτυρίες ότι κάποια ιδιωτικά ή κάποια δημόσια μαιευτήρια έχουν αλλάξει τελευταία πρακτικές.
      • Από blue,
        Κορίτσια σκεφτομαι απο τωρα αν μεινω εγκυος τροπους και ιδεες να το ανακοινωσω στον αντρα μου που ξερω οτι θα πεταξει απο την ευτυχια του.
         
        Εσεις πως του το ειπατε????
        βασικα σκεφτομουν σε καποια ανυποπτη στιγμη να βγουμε εξω να φαμε πχ και να του δωσω ενα κουτακι σε στυλ δωρακι δηλαδη που να εχει μεσα μια πιπιλιτσα.
        Μηπως ειναι πολυ κοινοτυπο? δε μου ερχεται κατι αλλο αυτη τι στιγμη.
         
        Δε ριχνεται καμια ιδεα?
      • Από gogga,
        Καλησπερα και απο εμενα! με λενε γεωργια και ειμαι μητερα ενος αγοριου 3 1/2 μηνων. Ευχομαι ολοι να ειμαστε υγειης, ευτυχισμενοι και ενωμενοι να μεγαλωσουμε σωστα και γερα παιδια....Ελπιζω να μας δωσει τη χαρα ο Θεος να ακουσουμε απο τα παιδια μας ενα απλο ευχαριστω μετα απο πολλα χρονια για την αγαπη και τις αρχες που θα τους δωσουμε...