Mammy in love

Ας μαζευτούμε όσες είχαμε διαβήτη κύησης να πούμε την εμπειρία μας.

    Recommended Posts

    Είπα να ανοίξω αυτό το θέμα γιατί είναι κάτι που ακόμα και τώρα με απασχολεί.Ο μικρός μου είναι πια 23μηνών:)!Τον έφερα στον κόσμο με καισαρική στην 37η+5 εβδομάδα κύησης και ακόμα σκέφτομαι μήπως μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικά:roll:.Μήπως μπορούσαμε να περιμένουμε λίγο ακόμα ,μήπως μπορούσα να γλιτώσω την καισαρική...Πείτε μανούλες τις εμπειρίες σας να ανταλλάξουμε απόψεις.Όταν ήταν να γεννήσω ήμουν σαστισμένη και δεν ρώτησα πολλά.Μου είπε ο γιατρός μου πως πάμε για φυσιολογικό τοκετό ,κάνοντας μαλάξεις στον τράχηλο και τελικά ο τράχηλος δεν έλεγε να κάνει διαστολή και το απόγευμα στις 17:30 μου είπαν πως πάμε για καισαρική.Ήθελα να ξέρω αν μπορούσε να γίνει κάτι άλλο:roll:...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δεν εχω καταλαβει καποια πραγματα.Ειχες διαβητη κυησης το οποιο ηταν υπο ελεγχο με διατροφη η εκανες και ινσουλινη?

     

    37+5 σε επιασαν οι πονοι η σε εβαλε με προκληση ?


    Kht7p2.png

     

    3iVPp3.png

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ γέννησα με κτ στις 38+6,κάτι που αποφάσισα συνειδητά απόλυτα γιατί την προηγούμενη μέρα πάλι δεν ένιωθα κινήσεις του μωρού όπως και την παραπροηγούμενη και η ψυχολογία μου είχε πιάσει πιο κάτω από πάτο. Είχα και εγώ διαβήτη που στην αρχή ρυθμίζαμε με διατροφή αλλά όσο προχωρούσε η εγκυμοσύνη ,βιολογικά δεν ρυθμιζόταν τόσο γιατί με καλές τιμές στην διατροφή ,το αμνιακό υγρό είχε πάει στα ανώτατο φυσιολογικά. Έτσι κάπου μεταξύ αυτού και των πρόωρων συσπάσεων (που κόπηκαν μαχαίρι όταν μπήκα στον 9ο!) ξεκίνησα και ινσουλίνη. Δεν το έχω μετανιώσει, ήτανε τόσο το άγχος μου αν το μωρό θα είναι καλά όσο προχωρούσε η εγκυμοσύνη που αν γύριζα τον χρόνο πίσω θα έκανα ξανά το ίδιο ίσως και νωρίτερα.Όπως τελικά αποδείχτηκε το μωρό ήτανε μεγάλο (3300) για το σωματότυπο μου και δεν θα εμπεδωνόταν ποτέ,οπότε και μία πρόκληση θα κατέληγε σε κτ. Ο γιατρός μου είπε πως ίσα που χώρεσε το κεφαλάκι του από την τομή η οποία όπως φαντάζεστε είναι από την μία άκρη της κοιλιάς μου μέχρι την άλλη. Μην μπαίνεις σε τέτοιους προβληματισμούς όμως.Το θέμα είναι ότι έχεις ένα υγειές μωράκι στην αγκαλίτσα σου!


    6H9Vp2.pngT5mwp2.png

    -When you love someone all saved up wishes start coming true-

     

    -Όταν γίνεται μανούλα η καρδιά σου χτυπάει για πάντα έξω από το σώμα σου..-

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν εχω καταλαβει καποια πραγματα.Ειχες διαβητη κυησης το οποιο ηταν υπο ελεγχο με διατροφη η εκανες και ινσουλινη?

     

    37+5 σε επιασαν οι πονοι η σε εβαλε με προκληση ?

     

    Καλημέρα!Είχα διαβήτη κύησης ο οποίος ήταν υπό έλεγχο μέσω διατροφής.Μόνο την τελευταία εβδομάδα άρχισε να κάνει μεγάλα σκαμπανεβάσματα.Δεν με έπιασαν οι πόνοι.Με έβαλε μέσα με πρόκληση ,όχι τεχνιτούς πόνους αλλά μαλάξεις στον τράχηλο μπάς και μαλακώσει κάτι που δεν έγινε και έτσι γέννησα με καισαρική.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εγώ γέννησα με κτ στις 38+6,κάτι που αποφάσισα συνειδητά απόλυτα γιατί την προηγούμενη μέρα πάλι δεν ένιωθα κινήσεις του μωρού όπως και την παραπροηγούμενη και η ψυχολογία μου είχε πιάσει πιο κάτω από πάτο. Είχα και εγώ διαβήτη που στην αρχή ρυθμίζαμε με διατροφή αλλά όσο προχωρούσε η εγκυμοσύνη ,βιολογικά δεν ρυθμιζόταν τόσο γιατί με καλές τιμές στην διατροφή ,το αμνιακό υγρό είχε πάει στα ανώτατο φυσιολογικά. Έτσι κάπου μεταξύ αυτού και των πρόωρων συσπάσεων (που κόπηκαν μαχαίρι όταν μπήκα στον 9ο!) ξεκίνησα και ινσουλίνη. Δεν το έχω μετανιώσει, ήτανε τόσο το άγχος μου αν το μωρό θα είναι καλά όσο προχωρούσε η εγκυμοσύνη που αν γύριζα τον χρόνο πίσω θα έκανα ξανά το ίδιο ίσως και νωρίτερα.Όπως τελικά αποδείχτηκε το μωρό ήτανε μεγάλο (3300) για το σωματότυπο μου και δεν θα εμπεδωνόταν ποτέ,οπότε και μία πρόκληση θα κατέληγε σε κτ. Ο γιατρός μου είπε πως ίσα που χώρεσε το κεφαλάκι του από την τομή η οποία όπως φαντάζεστε είναι από την μία άκρη της κοιλιάς μου μέχρι την άλλη. Μην μπαίνεις σε τέτοιους προβληματισμούς όμως.Το θέμα είναι ότι έχεις

    ένα υγειές μωράκι στην αγκαλίτσα σου!

     

    Καλημέρα!Να χαίρεσαι το αστέρι σου:)!Εννοείται πως το σημαντικό είναι πως έχω ένα υγιές αντράκι αλλά σκέφτομαι καμιά φορά αν μπορούσε κάτι άλλο να γίνει...Το μωρό πριν μπω μέσα ήταν πολύ ζωηρό το αμνυακό υγρό εντάξει το ίδιο και ο πλακούντας.Απλά σκέφτομαι μήπως μπορούσαμε να το καθυστερήσουμε λίγο ακόμα να ωριμάσει κι άλλο το μωρό το οποίο γεννήθηκε μικρό 2670,0.Σκέψεις κάνω και ήθελα και τις δικές σας εμπειρίες και γνώσεις.Αν κάνω 2ο θα ξανακάνω διαβήτη κύησης μου είπε η μαία του γιατρού μου και θα ήθελα να είμαι περισσότερο προετοιμασμένη:roll:...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Καλημέρα!Είχα διαβήτη κύησης ο οποίος ήταν υπό έλεγχο μέσω διατροφής.Μόνο την τελευταία εβδομάδα άρχισε να κάνει μεγάλα σκαμπανεβάσματα.Δεν με έπιασαν οι πόνοι.Με έβαλε μέσα με πρόκληση ,όχι τεχνιτούς πόνους αλλά μαλάξεις στον τράχηλο μπάς και μαλακώσει κάτι που δεν έγινε και έτσι γέννησα με καισαρική.

     

     

    Κοιταξε,στις 37+5 και ειδικα εαν εισαι πρωτοτοκη ειναι λιγο δυσκολο να πετυχει η προκληση και να γεννησεις φυσιολογικα.Το μωρο ηταν τελειομηνο μεν αλλα το σωμα σου και το μωρο ανετοιμο ;)

     

    Το αν θα μπορουσε να γινει κατι αλλο δεν το ξερω,ποιος θα μπορουσε να το πει αλλωστε? :roll:

     

    Ο διαβητης κυησης ηταν ο λογος της προκλησης?


    Kht7p2.png

     

    3iVPp3.png

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γενικότερα ο διαβήτης κύησης δεν είναι πάντα λόγος για καισαρική πλέον. Όμως το συγκεκριμένο σύνδρομο εκτός από όλα τα υπόλοιπα μπορεί να κάνει ενδομήτριο θάνατο (1/10.000 όπως μου είχε πει ο γιατρός μου) στο τέλος της εγκυμοσύνης μετά τις 38 βδομάδες. Γι'άυτό και οι περισσότεροι γιατροί δεν αφήνουν μετά τις 38 την κύηση να εξελιχθεί αλλά παίρνουν το μωρό. ¨οπως μου είχε πει ο γιατρός μου και 2 παιδίατροι που το είχα συζητήσει πολύ πριν να τεθεί θέμα καισαρικής σε εμάς είναι προτιμότερο να έχεις ένα μωρό στην θερμοκοιτίδα και να το παρκαολουθείς παρά στην κοιλιά της μανας του και να μην ξέρεις τι κάνει. Ο δικός μου γιατρός ήτανε υπέρ του να περιμένουμε άλλη μία βδομαδα και μετά βλέπουμε αλλά εγώ δεν ήθελα με τίποτα. Επίσης δεν είναι απαραίτητο ότι θα κάνουμε και στην δεύτερη εγκυμοσύνη διαβήτη,οι πιθανότητες έιναι πολύ μεγάλες αλλά μπορεί και να είμαστε τυχερές!


    6H9Vp2.pngT5mwp2.png

    -When you love someone all saved up wishes start coming true-

     

    -Όταν γίνεται μανούλα η καρδιά σου χτυπάει για πάντα έξω από το σώμα σου..-

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γενικότερα ο διαβήτης κύησης δεν είναι πάντα λόγος για καισαρική πλέον. Όμως το συγκεκριμένο σύνδρομο εκτός από όλα τα υπόλοιπα μπορεί να κάνει ενδομήτριο θάνατο (1/10.000 όπως μου είχε πει ο γιατρός μου) στο τέλος της εγκυμοσύνης μετά τις 38 βδομάδες. Γι'άυτό και οι περισσότεροι γιατροί δεν αφήνουν μετά τις 38 την κύηση να εξελιχθεί αλλά παίρνουν το μωρό. ¨οπως μου είχε πει ο γιατρός μου και 2 παιδίατροι που το είχα συζητήσει πολύ πριν να τεθεί θέμα καισαρικής σε εμάς είναι προτιμότερο να έχεις ένα μωρό στην θερμοκοιτίδα και να το παρκαολουθείς παρά στην κοιλιά της μανας του και να μην ξέρεις τι κάνει. Ο δικός μου γιατρός ήτανε υπέρ του να περιμένουμε άλλη μία βδομαδα και μετά βλέπουμε αλλά εγώ δεν ήθελα με τίποτα. Επίσης δεν είναι απαραίτητο ότι θα κάνουμε και στην δεύτερη εγκυμοσύνη διαβήτη,οι πιθανότητες έιναι πολύ μεγάλες αλλά μπορεί και να είμαστε τυχερές!

     

    Μου είπε άτομο που εμπιστεύομαι και έχει κάποιες γνώσεις πως στο εξωτερικό δν σε βάζουν να γεννήσεις αν δεν παρουσιάσει πρόβλημα το μωρό ή η μητέρα.Και ένας γιατρός που ήρθε σπίτι να κάνει μασάζ στο μωρό για να χαλαρώσει η σιαγόνα του και θηλάζει σωστά με ρώτησε γιατί γέννησα τόσο νωρίς ,αν είχα πίεση κ αι φοβήθηκαν...Και σε μέναη μαίαείχε πει να ενημερώσω άμεσα αν το μωρό δεν έχει κινητικότητα...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αυτό συμβαίνει γιατί όσο προχωράει η εγκυμοσύνη και χοντραίνει ο πλακούντας η ανοχή στην γλυκόζη μικραίνει.Ακόμη και εγώ με την ισνουλίνη είχα ξερυθμιστεί πολλές φορές όσο προχωρούσε η εγκυμοσύνη ανά βδομάδα..


    6H9Vp2.pngT5mwp2.png

    -When you love someone all saved up wishes start coming true-

     

    -Όταν γίνεται μανούλα η καρδιά σου χτυπάει για πάντα έξω από το σώμα σου..-

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μου είπε άτομο που εμπιστεύομαι και έχει κάποιες γνώσεις πως στο εξωτερικό δν σε βάζουν να γεννήσεις αν δεν παρουσιάσει πρόβλημα το μωρό ή η μητέρα.Και ένας γιατρός που ήρθε σπίτι να κάνει μασάζ στο μωρό για να χαλαρώσει η σιαγόνα του και θηλάζει σωστά με ρώτησε γιατί γέννησα τόσο νωρίς ,αν είχα πίεση κ αι φοβήθηκαν...Και σε μέναη μαίαείχε πει να ενημερώσω άμεσα αν το μωρό δεν έχει κινητικότητα...

     

    Αυτό ακριβώς,δεν είναι λόγος καισαρικής.Απλώς οι περισσότεροι το κάνουν για ασφάλεια.Εγώ μπήκα Τετάρτη, όλο το Σάββατο και όλη την Δευτέρα ζήτημα να είχε κάνει 2-3 κινήσεις το μωρό (μάλλον είχε τις μαύρες του!) οπότε καταλαβαίνεις με τι ψυχολογία μπήκα..


    6H9Vp2.pngT5mwp2.png

    -When you love someone all saved up wishes start coming true-

     

    -Όταν γίνεται μανούλα η καρδιά σου χτυπάει για πάντα έξω από το σώμα σου..-

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και εγω ειχα διαβητη κυησης διεγνωσθει τον 5ο μηνα εκανα ινσουλινη 2 φορες ημερησιως σε συνεργασια με διαβητολογο και διαιτα και οταν μπηκα στον 9ο μολις εκλεισα την πρωτη εβδομαδα εκανα υπερηχο (τελευταιος) ειδε ο γιατρος πολυ γερασμενο τον πλακουντα λογω ζαχαρου και μπηκα την μεθεπομενη με ραντεβου χωρις να κανω καισαρικη ουτε που μου ειπαν κατι μου εκαναν τεχνητους πονους και γεννησα φυσιολογικα..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας κορίτσια.δυστηχως η δικιά μου εμπειρία δεν είχε καλη κατάληξη.έκανα την καμπύλη ζαχαρου στον 7ο και ήταν παθολογικη.πήγα σε ενδοκρινολογο και το ρυθμισα με δίαιτα αλλά το μετρουσα 3 φορές την ημέρα.ο ενδοκρινολογος μου είχε πει στην 38 εβδομάδα να το πάρουμε το μωρό γιατί υπάρχει κίνδυνος ενδομητριου θανάτου.όταν μπήκα στον μήνα μου έκανα κάθε 3 μέρες καρδιοτοκογραφημα και όλα ήταν πολύ καλά.ακόμα μια βδομάδα μου λέει ο γυναικολογος.περνάει και η επομενη,ακόμα μια βδομάδα μου λέει.όλα είναι πολύ καλά.μπαίνουμε στην 38+3 είμαστε πολύ καλά μου λέει(Δευτερα) πας την Τεταρτη και την Κυριακη για καρδιοτοκογραφημα αλλά σε βλέπω την Τεταρτη να γενναμε.την Τρίτη το πρωί δεν την ακούω,λέω θα κοιματε γιατί την άκουγα περίπου 3 φορές την ημέρα(εκτός Απο την Κυριακη 38+2 που κλωτσουσε για πρώτη φορά κανένα 15-20 λεπτά έντονα).πάμε την Τεταρτη(38+5) για καρδιοτοκογραφημα και δεν είχαμε παλμους..είχε φύγει..ο γυναικολογος σαν τρελός να μην ξέρει τι να κάνει..ο ενδοκρινολογος το μάζεψε μετά και μου λέει αποκλείεται με τέτοιες τιμές που είχες..κάνω και το πακετακι της θρομβοφιλιας και το έχω και αυτό.κανείς όμως δεν μου λέει με σιγουριά τι ακριβώς έγινε και ούτε πρόκειται να μάθω ποτέ..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γεια σας κορίτσια.δυστηχως η δικιά μου εμπειρία δεν είχε καλη κατάληξη.έκανα την καμπύλη ζαχαρου στον 7ο και ήταν παθολογικη.πήγα σε ενδοκρινολογο και το ρυθμισα με δίαιτα αλλά το μετρουσα 3 φορές την ημέρα.ο ενδοκρινολογος μου είχε πει στην 38 εβδομάδα να το πάρουμε το μωρό γιατί υπάρχει κίνδυνος ενδομητριου θανάτου.όταν μπήκα στον μήνα μου έκανα κάθε 3 μέρες καρδιοτοκογραφημα και όλα ήταν πολύ καλά.ακόμα μια βδομάδα μου λέει ο γυναικολογος.περνάει και η επομενη,ακόμα μια βδομάδα μου λέει.όλα είναι πολύ καλά.μπαίνουμε στην 38+3 είμαστε πολύ καλά μου λέει(Δευτερα) πας την Τεταρτη και την Κυριακη για καρδιοτοκογραφημα αλλά σε βλέπω την Τεταρτη να γενναμε.την Τρίτη το πρωί δεν την ακούω,λέω θα κοιματε γιατί την άκουγα περίπου 3 φορές την ημέρα(εκτός Απο την Κυριακη 38+2 που κλωτσουσε για πρώτη φορά κανένα 15-20 λεπτά έντονα).πάμε την Τεταρτη(38+5) για καρδιοτοκογραφημα και δεν είχαμε παλμους..είχε φύγει..ο γυναικολογος σαν τρελός να μην ξέρει τι να κάνει..ο ενδοκρινολογος το μάζεψε μετά και μου λέει αποκλείεται με τέτοιες τιμές που είχες..κάνω και το πακετακι της θρομβοφιλιας και το έχω και αυτό.κανείς όμως δεν μου λέει με σιγουριά τι ακριβώς έγινε και ούτε πρόκειται να μάθω ποτέ..

     

    :shock::shock::shock::(:(:(:(:(Ότι και να σου πω είναι λίγο..αυτό ακριβώς φοβόμουνα αλλά κανείς (εκτός από τον άνδρα μου που ήξερε τι περάσαμε) δεν συμμεριζότανε τον φόβο μου.Η μανα μου ακόμη έχει να το λέει που έκανα καισαρική λες και γίνεσαι μάνα μόνο με φτ. Ακόμη θυμάμαι που μία μέρα πριν μπω όταν είπαμε ότι θα πάμε με κτ μου έκανε όλοκληρη διάλεξη για το ήθος του γιατρού που σιγά την μεγάλη πιθανότητα (1/10.000), που δεν έχω λίγη πίστη ότι όλα θα πάνε καλά και δεν προσεύχομαι!!!Φυσικά όταν συμβαίνει κάτι τόσο τραγικό ποιος να αναλάβει τις ευθύνες του μετά και τι σημασία έχει ?Το θέμα είναι το αποτέλεσμα..


    6H9Vp2.pngT5mwp2.png

    -When you love someone all saved up wishes start coming true-

     

    -Όταν γίνεται μανούλα η καρδιά σου χτυπάει για πάντα έξω από το σώμα σου..-

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Και εμείς όταν το συζητήσαμε με τον γιατρό μου είπε για πρόκληση αλλά υπάρχει και το ενδεχόμενο να μην κάνω διαστολη και να πάμε για καισαρικη.εκεί φουντωσε ο άντρας μου νόμιζε ότι θέλει να ξεμπερδευει και να πάρει και παραπάνω λεφτά.το λέω και στην μάνα μου και φουντώνει και αυτή, γιατί δεν σε αφήνει μέχρι να έρθουν οι πόνοι η να σπάσουν τα νερά;αλλά εγώ φταίω που δεν επεμενα να το βγάλουμε πιο νωρίς και ας ήταν και καισαρικη..τέλος πάντων έγινε και δεν γυρνάει..έτσι όπως εγιναν τα πράγματα έμαθα ότι έχω και θρομβοφιλια που σίγουρα θα μου χρειαστεί κάποια στιγμή στο μέλλον για την υγεία μου,αλλιώς δεν θα το μαθαινα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και εμείς όταν το συζητήσαμε με τον γιατρό μου είπε για πρόκληση αλλά υπάρχει και το ενδεχόμενο να μην κάνω διαστολη και να πάμε για καισαρικη.εκεί φουντωσε ο άντρας μου νόμιζε ότι θέλει να ξεμπερδευει και να πάρει και παραπάνω λεφτά.το λέω και στην μάνα μου και φουντώνει και αυτή, γιατί δεν σε αφήνει μέχρι να έρθουν οι πόνοι η να σπάσουν τα νερά;αλλά εγώ φταίω που δεν επεμενα να το βγάλουμε πιο νωρίς και ας ήταν και καισαρικη..τέλος πάντων έγινε και δεν γυρνάει..έτσι όπως εγιναν τα πράγματα έμαθα ότι έχω και θρομβοφιλια που σίγουρα θα μου χρειαστεί κάποια στιγμή στο μέλλον για την υγεία μου,αλλιώς δεν θα το μαθαινα.

     

    Εντύπωση μου κάνει πάντως που δεν το ήξερες νωρίτερα για την θρομβοφιλία. Η κουνιάδα μου έκανε μία αποβολή και με δική της παρότρυνση της έγραψε ο γιατρός εξετάσεις και έτσι το ανακάλυψε και έκανε αντιπυκτικές από νωρίς..Αυτό είναι το θέμα δυστυχώς ,όταν αρχίζουν και εμπλέκονται γονείς, συμπεθέρια και όλο το σόι γενικότερα.


    6H9Vp2.pngT5mwp2.png

    -When you love someone all saved up wishes start coming true-

     

    -Όταν γίνεται μανούλα η καρδιά σου χτυπάει για πάντα έξω από το σώμα σου..-

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γεια σας κορίτσια.δυστηχως η δικιά μου εμπειρία δεν είχε καλη κατάληξη.έκανα την καμπύλη ζαχαρου στον 7ο και ήταν παθολογικη.πήγα σε ενδοκρινολογο και το ρυθμισα με δίαιτα αλλά το μετρουσα 3 φορές την ημέρα.ο ενδοκρινολογος μου είχε πει στην 38 εβδομάδα να το πάρουμε το μωρό γιατί υπάρχει κίνδυνος ενδομητριου θανάτου.όταν μπήκα στον μήνα μου έκανα κάθε 3 μέρες καρδιοτοκογραφημα και όλα ήταν πολύ καλά.ακόμα μια βδομάδα μου λέει ο γυναικολογος.περνάει και η επομενη,ακόμα μια βδομάδα μου λέει.όλα είναι πολύ καλά.μπαίνουμε στην 38+3 είμαστε πολύ καλά μου λέει(Δευτερα) πας την Τεταρτη και την Κυριακη για καρδιοτοκογραφημα αλλά σε βλέπω την Τεταρτη να γενναμε.την Τρίτη το πρωί δεν την ακούω,λέω θα κοιματε γιατί την άκουγα περίπου 3 φορές την ημέρα(εκτός Απο την Κυριακη 38+2 που κλωτσουσε για πρώτη φορά κανένα 15-20 λεπτά έντονα).πάμε την Τεταρτη(38+5) για καρδιοτοκογραφημα και δεν είχαμε παλμους..είχε φύγει..ο γυναικολογος σαν τρελός να μην ξέρει τι να κάνει..ο ενδοκρινολογος το μάζεψε μετά και μου λέει αποκλείεται με τέτοιες τιμές

    που είχες..κάνω και το πακετακι της θρομβοφιλιας και το έχω και αυτό.κανείς

    όμως δεν μου λέει με σιγουριά τι ακριβώς έγινε και ούτε πρόκειται να μάθω ποτέ..

     

    Αχ κοριτσάκι μου:cry:...Δεν φαντάζεσαι πόσο λυπάμαι:cry:...Καμιά μανούλα δεν πρέπει να χάνει το μωράκι της.Καμιά...Καλά ο γιατρός δεν σου είπε τι έγινε;Αχ κορίτσι μου...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    και εγω ειχα διαβητη κυησης διεγνωσθει τον 5ο μηνα εκανα ινσουλινη 2 φορες ημερησιως σε συνεργασια με διαβητολογο και διαιτα και οταν μπηκα στον 9ο μολις εκλεισα την πρωτη εβδομαδα εκανα υπερηχο (τελευταιος) ειδε ο γιατρος πολυ γερασμενο τον πλακουντα λογω ζαχαρου και μπηκα την μεθεπομενη με ραντεβου χωρις να κανω καισαρικη ουτε που μου ειπαν κατι μου εκαναν τεχνητους πονους και γεννησα φυσιολογικα..

     

    Εμένα ο γιατρός μου όταν του είπα για τεχνιτούς πόνους μου είπε πως δεν θα μου κάνει γιατί περιέχουν κάποιες ορμόνες που δεν θα έκαναν καλό μιας και είχα διαβήτη:roll:...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τι να πω ρε κοριτσια......κι εγω εκανα διαβητη απο τον 5ο μηνα, με διατροφη δεν μπορουσα καθολου να το ρυθμισω κι εκανα αμεσως ινσουλινη. Οταν σταματησα στον 7ο τη δουλεια ηρεμησε και το ζακχαρο καπως αλλα προσεχα ΠΑΡΑ πολυ. Τους δυο τελευταιους μηνες ετρωγα συγκεκριμενες τροφες και μονο στον ατμο. Η γιατρος μου (ηταν αυτη που πριν απο καιρο πιαστηκε με φακελακι) μολις μπηκα στο μηνα μου αρχισε να με βλεπει καθε 3 μερες και να μου λεει καθε φορα "πολυ ψηλα ειναι το μωρο θα παμε με καισαρικη" εγω ειχα ψιλονευριασει γιατι με αγχωνε και νομιζα το εκανε για τα λεφτα, περπατουσα ασταματητα μπας και κατεβει αλλα τιποτα. Ο ενδοκρινολογος μου ειχε δωσει το οκ για φ.τ και γραπτες οδηγιες για τη χορηγηση ινσουλινης. Στην 39 ενατη εβδομαδα εσπασαν τα νερα χωρις κανενα αλλο συμπτωμα τοκετου , τραχηλος κλειστος καθολου συσπασεις κλπ. Ξερω οτι τα νερα εσπασαν απο το πολυ ψαχουλεμα καθε τρεις μερες και πιστευω οτι αν με αφηνε ησυχη καποια στιγμη θα κατεβαινε και το μωρο αλλα διαβαζοντας την ιστορια της κοπελας ισως όντως να φοβοταν και να μην το εκανε για τα χρηματα γιατι καθε φορα μου ελεγε δεν σε αφηνω με ζακχαρο, θα κανουμε καισαρικη. (εκανε άλλα όμως που εξαιτιας της εμεινα 16 μερες στο νοσοκομειο και μου πηρε αλλες 40 μερες να σηκωθω ορθια αλλα τα εχω γραψει σε αλλο ποστ.)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τι να πω ρε κοριτσια......κι εγω εκανα διαβητη απο τον 5ο μηνα, με διατροφη δεν μπορουσα καθολου να το ρυθμισω κι εκανα αμεσως ινσουλινη. Οταν σταματησα στον 7ο τη δουλεια ηρεμησε και το ζακχαρο καπως αλλα προσεχα ΠΑΡΑ πολυ. Τους δυο τελευταιους μηνες ετρωγα συγκεκριμενες τροφες και μονο στον ατμο. Η γιατρος μου (ηταν αυτη που πριν απο καιρο πιαστηκε με φακελακι) μολις μπηκα στο μηνα μου αρχισε να με βλεπει καθε 3 μερες και να μου λεει καθε φορα "πολυ ψηλα ειναι το μωρο θα παμε με καισαρικη" εγω ειχα ψιλονευριασει γιατι με αγχωνε και νομιζα το εκανε για τα λεφτα, περπατουσα ασταματητα μπας και κατεβει αλλα τιποτα. Ο ενδοκρινολογος μου ειχε δωσει το οκ για φ.τ και γραπτες οδηγιες για τη χορηγηση ινσουλινης. Στην 39 ενατη εβδομαδα εσπασαν τα νερα χωρις κανενα αλλο συμπτωμα τοκετου , τραχηλος κλειστος καθολου συσπασεις κλπ. Ξερω οτι τα νερα εσπασαν απο το πολυ ψαχουλεμα καθε τρεις μερες και πιστευω οτι αν με αφηνε ησυχη καποια στιγμη θα κατεβαινε και το μωρο αλλα διαβαζοντας την ιστορια της κοπελας ισως όντως να φοβοταν και να μην το εκανε για τα χρηματα γιατι καθε φορα μου ελεγε δεν σε αφηνω με ζακχαρο, θα κανουμε καισαρικη. (εκανε άλλα όμως που εξαιτιας της εμεινα 16 μερες στο νοσοκομειο και μου πηρε αλλες 40 μερες να σηκωθω ορθια αλλα τα εχω γραψει σε αλλο ποστ.)

    :confused::confused::confused::confused::confused:


    6H9Vp2.pngT5mwp2.png

    -When you love someone all saved up wishes start coming true-

     

    -Όταν γίνεται μανούλα η καρδιά σου χτυπάει για πάντα έξω από το σώμα σου..-

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και εμείς όταν το συζητήσαμε με τον γιατρό μου είπε για πρόκληση αλλά υπάρχει και το ενδεχόμενο να μην κάνω διαστολη και να πάμε για καισαρικη.εκεί φουντωσε ο άντρας μου νόμιζε ότι θέλει να ξεμπερδευει και να πάρει και παραπάνω λεφτά.το λέω και στην μάνα μου και φουντώνει και αυτή, γιατί δεν σε αφήνει μέχρι να έρθουν οι πόνοι η να σπάσουν τα νερά;αλλά εγώ φταίω που δεν επεμενα να το βγάλουμε πιο νωρίς και ας ήταν και καισαρικη..τέλος πάντων έγινε και δεν γυρνάει..έτσι όπως εγιναν τα πράγματα έμαθα ότι έχω και θρομβοφιλια που σίγουρα θα μου χρειαστεί κάποια στιγμή στο μέλλον για την υγεία μου,αλλιώς δεν θα το μαθαινα.

     

     

    Να μην σκεφτεσαι καθολου ετσι.... φυσικα και δεν φταις εσυ, ούτε ο αντρας σου ούτε κανενας. (αν καποιος εχει λιγο φταιξιμο ειναι ο γιατρος σου οχι εσυ) Ήθελες να γεννησεις φυσιολογικα δεν ηθελες κατι κακό. Κι εγω λεω καμια φορα οτι δεν επρεπε να την αφηνω να με ψαχουλευει και να μου σπασουν τα νερα χωρις να εχει ερθει ωρα και δεν θα εκανα την καισαρικη και δε θα παθαινα τοσα κλπ κλπ.

    Εσυ να εισαι καλα και οσο μπορεις να μην τα σκεφτεσαι και να προχωρησεις μπροστα με τον αντρουλη σου. Ξερω οτι ποναει και καμια δεν μπορει να σε καταλαβει απολυτα αλλα το παν ειναι να εισαι εσυ και ο αντρας σου καλα, να κοιτατε μπροστα και θα ερθει αλλο μωρακι να απαλυνει τον πονο σας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Και εμείς όταν το συζητήσαμε με τον γιατρό μου είπε για πρόκληση αλλά υπάρχει και το ενδεχόμενο να μην κάνω διαστολη και να πάμε για καισαρικη.εκεί φουντωσε ο άντρας μου νόμιζε ότι θέλει να ξεμπερδευει και να πάρει και παραπάνω λεφτά.το λέω και στην μάνα μου και φουντώνει και αυτή, γιατί δεν σε αφήνει μέχρι να έρθουν οι πόνοι η να σπάσουν τα νερά;αλλά εγώ φταίω που δεν επεμενα να το βγάλουμε πιο νωρίς και ας ήταν και καισαρικη..τέλος πάντων έγινε και δεν γυρνάει..έτσι όπως εγιναν τα πράγματα έμαθα ότι έχω και θρομβοφιλια που σίγουρα θα μου χρειαστεί κάποια στιγμή στο μέλλον για την υγεία μου,αλλιώς δεν θα το μαθαινα.

     

    Κοπελα μου λυπαμαι αφανταστα για την απωλεια σας και σας ευχομαι καλη τυχη στο μελλον και με ενα γερο μωρακι.Δυστυχως ο συνδυασμος θρομβοφιλιας και ζαχαρου κατατασσει την εγκυμοσυνη σε υψηλου κινδυνου και θελει παραπανω παρακολουθηση.Στις 3 τελευταιες μου εγκυμοσυνες εκανα απο την αρχη 2 φορες την ημερα αντιπηκτικες ενεσεις και το ζαχαρο καταφερνα μεχρι τον 8ο μηνα και το ρυθμιζα με διατροφη μετα δυστυχως ξεκινουσα ινσουλινη...εμεις ηδη ειχαμε συμφωνησει για καισαρικη γιατι ειχα στο ιστορικο μου 2 ανοιχτα χειρουργεια. Ο γιατρος ομως βλεποντας οτι και τα μωρα ηταν αρκετα μεγαλα (ισως και εξαιτιας του ζαχαρου) μου τα επαιρνε 37-38 εβδομαδα ασυζητιτι. Του εχω πλεον τυφλη εμπιστοσυνη γιατι ενω το πρωτο μου παιδι το γεννησα με φτ, ουτε ζαχαρο ουτε τιποτα το 1994,το'98 ειχα μια παλλινδρομη (τοτε δυστυχως δεν γινοταν εξετασεις θρομβοφιλιας συστηματικα) που λιγο ελλειψε να παθω σηψαιμια. Οταν τουλαχιστον ξερεις τι εχεις , μπορεις με τα μεσα που διαθετει η επιστημη να το αντιμετωπισεις.

    Καλη δυναμη!!!:)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το μωράκι ήταν υγειεστατο Απο την νεκροτομή που έγινε..ο λόγος ήταν ή θρομβος η το ζαχαρο(που εγώ πιστεύω ότι αυτό ήταν).

    Υψηλού κινδύνου δεν λες τίποτα.γυναικολογος-αιματολογος-διαβητολογος και ενδοκρινολογος(γιατί έπαθα και θυρεοδειτιδα απο το στρες της γεννας και μου απορυθμισε τον θυρεοειδη).κοινώς πρέπει να είμαι πολύ τυχερή και να βρω παρά πολύ καλούς γιατρούς για να κρατήσω ένα μωράκι στην αγκαλιά μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Το μωράκι ήταν υγειεστατο Απο την νεκροτομή που έγινε..ο λόγος ήταν ή θρομβος η το ζαχαρο(που εγώ πιστεύω ότι αυτό ήταν).

    Υψηλού κινδύνου δεν λες τίποτα.γυναικολογος-αιματολογος-διαβητολογος και ενδοκρινολογος(γιατί έπαθα και θυρεοδειτιδα απο το στρες της γεννας και μου απορυθμισε τον θυρεοειδη).κοινώς πρέπει να είμαι πολύ τυχερή και να βρω παρά πολύ καλούς γιατρούς για να κρατήσω ένα μωράκι στην αγκαλιά μου.

    Ολα μπορουν να γινουν και θα γινουν ,θα δεις. Υπαρχουν πολλοι καλοι γιατροι απλα ειναι γνωμη μου πως ο γυναικολογος ειναι το αλφα και το ωμεγα, γιατι στην δικη μου περιπτωση αυτος με ειχε παραπεμψει να κανω ολες τις εξετασεις, σε σημειο μαλιστα που με ζοριζε (του τυπου φευγεις απο το ιατρειο μου και πας καπακι στην αιματολογο οταν ειδε τα αποτελεσματα θρομβοφιλιας, εβαζε τη γραμματεα του και μου εκλεινε ραντεβου σφηνες), οταν δε ειδε και την αρχη του ζαχαρου, παλι τα ιδια. Του ειχα πει αστειευομενη "παλι να τρεχω σε αλλο γιατρο, ας παω σε 2-3 μερες" και μου απαντησε σοβαρα θα πας ΤΩΡΑ και θα πεις κι ενα τραγουδι!

    Σου ευχομαι συντομα να "συνελθεις" απο αυτη τη δοκιμασια που περασες κοριτσι μου και μετα ουσα πιο υποψιασμενη να προχωρησεις ξανα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα