Recommended Posts


    Διαφημίσεις


    πρίν από 51 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Εξάλλου στην πολύ δυσκολη περίοδο των πρώτων μηνών που λέμε, δύσκολα μένει ένα βρέφος τόσες ώρες με άλλο άτομο, ειναι ο θηλασμός στη μέση, η γκρίνια κλπ.

     

    Και τοτε πώς θα εμενε για να παει η μαμα για δουλεια;

    Αυτο εννοω, οτι για τη δουλεια επειδη ειναι και βιοποριστικο το θεμα, ολα λυνονται. Ενταξει νταντα για διασκεδαση δεν νομιζω να φερνει κανενας καθημερινος ανθρωπος, αυτο ακριβως θελω να πω αλλα ισως δεν το διατυπωνω καλα, δηλαδη οτι επομενως η επιστροφη στη δουλεια με μικρο μωρο ειναι απλα ο πιο ευκολος τροπος να αλλαξεις παραστασεις, οχι ο πιο ευχαριστος. Νομιζω ολες θα ηθελαν να λειπουν λιγοτερες ωρες, ισως οχι και καθε μερα, για να γινει πιο ομαλα η προσαρμογη τους στον συνδυασμο του μωρου και της εως τοτε κανονικοτητας -οποια ηταν αυτη για την καθεμια. 

    Για το τελευταιο, ναι δεν εχουν ολοι την αναγκη να βλεπουν αλλο κοσμο 8 ωρες τη μερα επι 5 μερες απο τις 7 (ποσο μαλλον αν δεν προκειται για φιλους αλλα για αδιαφορους συναδελφους που λες τα τυπικα ή αρες μαρες κουκουναρες για να περνα η ωρα). Εμενα αυτο το 5 μερες τη βδομαδα μου φαινεται παρα πολυ για τη δουλεια, ασχετως παιδιου, θεωρω οτι καλο θα ηταν να γινοταν 4 μερες απο 6 αντε 7 ωρες και οι ανθρωποι να εχουν λιγο περισσοτερο ελευθερο χρονο μιας που ολοι τρεχουν, αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα και προφανως δεν μπορω να κανω κατι γι'αυτο, καποτε ηταν χειροτερα (σε πολλες δουλειες ειναι ακομα) και αυτη ειναι η καλη βερσιον.

    Εγω παντως που ειμαι απο το σπιτι τωρα, και αλλες φορες και προ παιδιου ημουν ανεργη, δεν νιωθω ουτε ενιωθα να μου λειπει η ανθρωπινη επαφη. Απο παντα, ασχετως μητροτητας, μια χαρα καλυπτομουν με εναν πχ καφέ μια μερα τη βδομαδα, χομπι 2 μερες, μια παρασταση μια μερα και σουπερμαρκετ και αλλα ψωνια τις υπολοιπες μερες. Και παντα υπηρχαν μερες που μπορει να μην εβγαινα καθολου, δεν μου φαινεται περιεργο ουτε με πνιγει. Δεν εμενα και ποτε μονη βεβαια, μονο οταν δουλεψα σε αλλες πολεις, οποτε δεν ειναι οτι ημουν ολη μερα μονη.

     

    πρίν από 30 λεπτά , Annitamik είπε:

    Λίγο το έχασα ... Με ποιον τρόπο συγκρίνεται το να έχεις νεογέννητο με το να πας στη δουλειά; Πάντως είναι να μην αρχίσει κάποια ένα καινούργιο θέμα , έχουμε να αναλύουμε , το πάμε ως τα άκρα:P

    Σοβαρά τώρα, η καθεμία γυναίκα αντιμετωπίζει διαφορετικά την κατάσταση της μητρότητας. Για να μιλήσω εγώ ως εργαζόμενη , θα πω ότι όταν βίωσα τη μητρότητα απλώς ένιωσα ότι άλλαξε ριζικά η ζωή μου και μου έλειπε ακόμα και η δουλειά που υπό κανονικές συνθήκες δε θα μου έλειπε. Δεν αποθεώνεται η δουλειά δηλαδή , απλώς σου λείπει η ζωή σου όπως τη ξέρεις. Το ίδιο θα συνέβαινε και αν ήμουν φοιτήτρια, το ίδιο και αν ήμουν πλούσια και είχα μόνο χόμπι και σύχναζα σε γκαλά. Απλά αυτό . Πρέπει να χωρέσει και ένας άλλος άνθρωπος ξαφνικά στη ζωή σου και σε ξεβολευει. Και φυσικά σου λείπει και η συναναστροφή με φίλους . Δεν είναι ότι προτιμάς τη δουλειά από το να είσαι για καφέ. Ούτε ότι αποθεώνεται κάτι. Η ζωή σου σου λείπει. Και φυσικά αυτά δεν ισχύουν για κάθε γυναίκα. Αλλά για την πλειοψηφία των ανθρώπων η απόκτηση ενός παιδιού συγκαταλέγεται στα πιο στρεσογόνα συμβάντα της ζωής ( στατιστικά αυτό) παρόλο που είναι θετικό γεγονός, όπως και ο γάμος , η απόκτηση σπιτιού ( που κι αυτά θετικά γεγονότα είναι , αλλά δημιουργούν φοβερό στρες)

     

    Εγω το εφερα το παραδειγμα της δουλειας, επειδη στα στρεσογονα που λες συγκαταλεγω και το "καινουργια δουλεια", που για εμενα ειναι πολυ συχνο (εχω αλλαξει 4, και πολη σε 2 απο αυτες). Και μετα απο περιπου μισο χρονο ανεργιας αναμεσα καθε φορα. Που αλλαζει δηλαδη παλι η ζωη σου και η καθημερινοτητα σου πληρως καθε φορα που προσλαμβανεσαι- πολλες φορες με λιγοτερο απο μια βδομαδα για να προετοιμαστεις. Οποτε παρομοιασα αυτο το ασχημο και αγχωτικο συναισθημα που εχω καθε φορα που αλλαζω, και που θεωρητικα θα επρεπε να χαιρομαι (το ειπα εκει που λεγαμε οτι πολλοι δεν δεχονται το να νιωθεις ασχημα με μωρο επειδη ειναι κατι θετικο, επειδη μου φανηκε αντιστοιχο γιατι κι αυτο φαινεται περιεργο σε πολλους να το νιωθεις εφοσον προκειται για κατι θετικο). Καπως ετσι ηρθε η κουβεντα. Απλα μετα το επεξετεινα λιγο με αφορμη το οτι η Έσπερος ανεφερε σαν εντελως δεδομενο οτι αυτη ειναι η "κανονικη ζωη" για ολους κλπ κλπ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @little lamb όντως ξεφύγαμε τελείως. ούτως ή άλλως μιλάμε ακριβώς για διαφορετικές αντιλήψεις οπότε ας κρατήσουμε αυτό: δεν βιώνουν το ίδιο την αλλαγή ζωής που φέρνει η μητρότητα όλες οι γυναίκες, δεν τους λείπουν τα ίδια πράγματα και είναι φυσιολογικό αυτό. Η φάση νεογέννητου δεν αρέσει σε όλες τις γυναίκες για πολλούς λόγους, αυτό ήθελα να πω, οσες το κατάλαβαν γιατί το έχουν ζησει, το κατάλαβαν και ήταν σαφείς. 

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Έσπερος είπε:

    @little lamb όντως ξεφύγαμε τελείως. ούτως ή άλλως μιλάμε ακριβώς για διαφορετικές αντιλήψεις οπότε ας κρατήσουμε αυτό: δεν βιώνουν το ίδιο την αλλαγή ζωής που φέρνει η μητρότητα όλες οι γυναίκες, δεν τους λείπουν τα ίδια πράγματα και είναι φυσιολογικό αυτό. Η φάση νεογέννητου δεν αρέσει σε όλες τις γυναίκες για πολλούς λόγους, αυτό ήθελα να πω, οσες το κατάλαβαν γιατί το έχουν ζησει, το κατάλαβαν και ήταν σαφείς. 

    Παίζει ρόλο κ πως έζησες τον πρώτο καιρό με τον ερχομό ενός παιδιού. Όπως κ εσύ έτσι κ εγώ στην πρώτη μου κόρη ήμουν με το θηλαστρο κ για μήνες μου έμεναν 15-20 λεπτά χαλάρωσης πριν να ξανά ξεκινήσω την ίδια διαδικασία. Οπότε καθόλου δεν μου έλειψε η περίοδος που ήταν μικρή η κόρη μου, αντίθετα σε καμία περίπτωση δεν θέλω να την ξανά ζήσω. Καθημερινό άγχος, κλάμα στρες. Στο δεύτερο γιο δεν τα είχα ευτυχώς όλα αυτά, βεβαια κ αυτός δεν ήταν κ το πιο εύκολο μωράκι σε θέμα ύπνου αλλά τουλάχιστον μου έχει μείνει πιο γλυκιά ανάμνηση κ θα έμπαινα πιο εύκολα στη διαδικασία τρίτου παιδιού απ' ότι όταν δεν είχα ζήσει την καθημερινότητα του δεύτερου ως μωρού.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 ώρες πρίν, Έσπερος είπε:

    @little lamb όντως ξεφύγαμε τελείως. ούτως ή άλλως μιλάμε ακριβώς για διαφορετικές αντιλήψεις οπότε ας κρατήσουμε αυτό: δεν βιώνουν το ίδιο την αλλαγή ζωής που φέρνει η μητρότητα όλες οι γυναίκες, δεν τους λείπουν τα ίδια πράγματα και είναι φυσιολογικό αυτό. Η φάση νεογέννητου δεν αρέσει σε όλες τις γυναίκες για πολλούς λόγους, αυτό ήθελα να πω, οσες το κατάλαβαν γιατί το έχουν ζησει, το κατάλαβαν και ήταν σαφείς. 

     

    Δεν διαφωνησα καπου σε αυτο εγω παντως, αντιθετως επεσημανα οτι τιποτα δεν βιωνουν ολοι με τον ιδιο τροπο και οτι γι'αυτο δεν πρεπει κανεις να μειωνει τις ανησυχιες κανενος. Εξ αρχης αυτο ηταν το μηνυμα μου, αλλα για μια ακομα φορα ειδα οτι τη δικια μου πχ ανησυχια οποιος δεν την εχει δεν την καταλαβαινει και δεν την εξισωνει με τη δικια του! Αυτο ειναι το θεμα, να καταλαβαινουμε οτι ο αλλος νιωθει οπως εμεις, κι ας ειναι για αλλο θεμα, και να μην του λεμε "δεν συγκρινεται το δικο σου θεμα με το δικο μου".

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα