νελλίτσα

νοιώθω ότι έχω χάσει τον εαυτό μου

    Recommended Posts

    αν ηθελα να γυρισω μπορει κ να το συζηταγε...αυτη την εντυπωση εχω...αλλα πρωτον δε θελω,κ δευτερον φανταζεσαι τι καψονια θα μου εκανε μετα?ασυνειδητα εστω θα ηθελε να με <τιμωρησει>..κ μη σου φαινεται αυτο εξωγηινο,ειναι πολυ πιθανο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    αμέ το πιο πιθανό είναι. Δεν είναι όμως και το πιο λογικό. Κι αν είναι για αυτόν λογικό ποιός είπε ότι δε θα μπορούσες να του κάνεις το ίδιο κι συ (καψόνια τύπου δεν ήθελες να γυρίσω? έχε τώρα τα παιδιά και πάω για καφέ) Αλλά τί νόημα θα είχε τότε? Θα είσασταν μαζί για να αλληλοεκδικηθείτε κι όχι να τα αφήσετε πίσω σας και να προχωρήσετε.

    Ξέρω κι εσένα ότι σου ακούγεται εξωγηίνο το "έχε τα παιδιά πάω για καφέ" γιατί δυστηχώς ο δικός σου δεν ήθελε να σε βοηθάει. ΑΠό την άλλη έχεις σαφή λόγο να κάνεις παράπονα. Αλήθεια κατά βάθος είσαι τυχερή, άλλες θα υποφέρουμε μια ζωή από μπερδεμένες συμπεριφορές (του στυλ τη μια έτσι την άλλη γιουβέτσι). Δεν μπορώ να σου περιγράψω πόσο ψυχοφθόρο είναι...αχ Παναγιά μου τί ήθελα και γύρισα σπίτι, στο τσακ θα πλακωνόμασταν πάλι :(

     

    Αφού δεν θέλεις επανασύνδεση δεν σε ξαναρωτάω...


    ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    παω για νανα...καληνυχτα

    καλό ξημέρωμα, όλα καλά, το σταυρό σου να κάνεις, ηρέμησες. Ωρες ώρες σε ζηλεύω, άλλες δεν είμαι σίγουρη. Κι ας έχω μόνο 1 παιδί.


    ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημερα Νανσυ!

     

    Και εγω ημουν απο εκεινες που δεν σε προετρεπαν στον χωρισμο, αλλα φυσικα εσυ ξερεις το καλυτερο για εσενα κ τα παιδια σου.

     

    Για να φτασει μια μανουλα με 3 παιδια να αφησει την ασφαλεια του γαμου κατι θα ξερει περισσοτερο.....δεν φτανει μονο να μην πινει, να μην γκομενιζει, να δουλευει....

     

    Ειπαμε, με την καθημερινοτητα κουραζομαστε, ερχεται η ρουτινα, φυσικα, αλλα στο χερι μας ειναι με φαντασια, τρυφεροτητα κ αγαπη το ζευγαρι να αναζωπηρωνει τη σχεση του...αυτο ομως προυποθετει δουλεια κ απο τους 2 συζυγους..(κ ο δικος σου συζυγος ακομη δεν εχει καταλαβει γιατι εφυγες...)..τα εχουμε συζυτησει απειρες φορες στο παρελθον.....

     

    Οσο για τον κοσμο.....παντα θα εχουν κατι να πουν, ισως για να ξεχνουν τα δικα τους.Ισως για να αισθανονται ανωτεροι....ξεχνουν ομως οτι ολα ειναι μεσα στη ζωη.

     

    Οι γονεις σου....παλια μυαλα, αλλες αντιληψεις, φυσικα κ αγχωνονται, ποιος γονιος θα χαρει οταν χωρισει το παιδι του κ εχει κ παιδια?

    Το γεγονος οτι μενετε μαζι τους, σημαινει οτι σε στηριζουν.Αυτο να σκεφτεσαι....οτι θα λενε.....παντα λενε, παντα κατι θα βρουν να πουν.(κ να μην ειχες χωρισει)...

     

    Προχωρα μπροστα, ψηλα το κεφαλι, δειξε σε ολους οτι εισαι τωρα πιο καλα,

    προτεραιοτητα τα παιδια σου, να ειστε οι 4 σας ευτυχισμενοι!

     

    Σου ευχομαι οτι καλυτερο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    καταλαβαινω απολυτα πως το να δινεις τα παντα ψυχη και σωματι και να μην εισπραττεις ουτε τα αυτονοητα πως να συνεχισεις μετα? αυτο με τα χρηματα πιστευω οτι το κανει πιο πολυ για λόγους πιεσης προς εσενα... σου λεει πως θα τα βγαλεις μονη της περα? αν δει τα σκουρα μπορει να ξαναγυρισει... δεν νομιζω ενας ανθρωπος να εχει 3 παιδια και να μην τον νοιαζει εαν έχουν να φανε... άσε που ξέρει ότι εχεις μαθει στα δυσκολα οποτε δεν σε εχει για καμια γυναικα που θα αφησει να πεινασουν τα παιδια.. εγω προσωπικα πιστευω οτι θεωρει πως με αυτη του την σταση θα ξαναγυρισεις κοντα του....

     

    Δεν την "παιρνει" σοβαρα. Δεν πιστευει οτι η γυναικα του ΕΦΥΓΕ. Οταν το συνειδητοποιησει, θα αντιδρασει. Για την ωρα ...αφηνει ....χωρο και χρονο, τοποθετοντας τον εαυτο τουστη θεση του θυματος και κανοντας κουραγιο περιμενοντας να βαλει μυαλο η γυναικα του και να γυρισει πισω ως μετανοημενη. Θα κανει υπομονη πολυ καιρο..... τοσο που θα συνεχισει να σπαει τα νευρα της φιλης μας Νανσυς.

    Αν η αποφαση σου Νανσυ, για διαζυγιο, ειναι οριστικη και αμετακλητη (αυτο αφηνεις να φανει αλλα ποτέ μην λες ποτέ) τοτε θα σε συμβουλευα να κανεις οτι χρειαζεται ωστε ο κυριος να πιστεψει οτι εσεις οι δυο, τλειωσατε ως εγγαμο ζευγαρι. Και οτι στο εξης θα ΠΡΕΠΕΙ να παραμεινετε μαζι ως γονεις για τα παιδια που αποκτησατε και που δε φταινε σε τιποτα να πληρωνουν την δικη σας αδυναμια ευρεσης κρικων συνενοησης και επικονωνιας.

     

     

    η κατασταση ειναι αυτη που λιγο πολυ περιγραφω κ στα μην μην μου....εγω στο δικο μου κοσμο κ αυτος στον δικο του...δεν εχει καταλαβει ποιος ο λογος του χωρισμου,οποτε δε μπορει να επανορθωσει για κατι που δε πιστευει...κ γω απο την αλλη δε μπορω να συγχωρησω κ να ξεχασω...δεν υπαρχουν κοινα σημεια,καταλαβαινεις?δεν υπαρχει ουσια,μονο λογια,που αναιρουνται κ ο καθενας τα βλεπει διαφορετικα

     

     

    Και δεν προκειται να καταλαβει γιατι το μυαλο του ειναι "περιορισμενης και επιλλεκτικης ευθυνης". Θελει τροπο γιατι ...... ενας ανθρωπος που συμπεριφερεται στην οικογενεια του με τον τροπο που μας εχει περιγραψει η Νανσυ, σημαινει οτι δεν εχει επιγνωση των ευθυνων και των υποχρεωσεων του. Φυσικο επακολουιο η φιλη μας να νιωθει αδικημενη και στερημενη. Φυσικο ηταν να αγανακτησει και να φυγει. Φυσικο ηταν να μην αντεχει αλλο να υπομενει αυτην την κατασταση η οποια της στερουσε τα "αυτονοητα" οπως λεει χαρακτηριστικα η ιδια.

    Ομως το ιδιο φυσικο ειναι ο εν λογω κυριος να αντιδρα παραλογα εφοσον ολη η ζωη του βασιζεται σε παραλογισμους.

    Πιστευω ακραδαντα παρολο που δε γνωριζω κανενα απο τα δυο ατομα της περιπτωσης αυτης, οτι ο κυριος χρειαζεται αμεση παρακολουθηση απο ειδικο για να μπορεσει να δει καθαρα τι συμβαινει στη ζωη του και για ποιους λογους, καθως και η Νανσυ, χρειαζεται βοηθεια για να ξεπερασει το θυμο που της εχει γεννηθει μετα απο ολα αυτα τα χρονια ανοχης και μοναξιας.

     

    Νανσυ, ημουν κι εγω εξ αρχης αρνητικη στο διαζυγιο. Ομως εχω μαθει στη ζωη μου δυο τρια πραγματακια που προσπαθω να τηρω.

    Θα σου πω μερικα για να λαβουν γνωση και αλλοι αναγνωστες.

    1) Κανενας δεν μου κανει κακο, αν εγω δεν του το επιτρεψω. (Θα μου κανει κακο μονο αν του αφησω χωρο για να το κανει)

    2)Δεν ανεχομαι απο κανεναν συμπεριφορες που με μειωνουν ως ανθρωπο, που μου καταπατουν την αξιοπρεπεια.

    3)Αγαπω εμενα γιατι αν δεν αγαπω εγω τον εαυτο μου, πως θα εχω την απαιτηση να με αγαπουν οι αλλοι.

    4)Ειμαι υπευθυνη για τις επιλογες μου και δεχομαι να πληρωσω συνεπειες ΜΟΝΟ οσων ειμαι εγω υπαιτια.

    5)Δεν ειμαι σε θεση να βοηθησω καποιον αν εκεινος δε ειναι σε θεση να καταλαβει οτι δημιουργει προβληματα και πως για να τα ξεπερασει πρεπει πρωτα ο ιδιος να θελει να βοηθησει τον εαυτο του. Δεν μπορω δηλαδη να βοηθησω καποιον οταν εκεινος δεν αντιλαμβανεται οτι χρειαζεται βοηθεια.

    6)Τα παιδια μου τα βαζω ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ και αλιμονο σε οποιον σταθει εμποδιο στην ευτυχια τους. Αλιμονο ακομη και στον ιδιο τους τον πατερα οταν αυτος ειναι ..... αναξιος.

    7)Διεκδικω με ολα τα μεσα ολα εκεινα που αισθανομαι οτι θελω στη ζωη μου. Η ζωη μου, μου ανηκει και καθε μερα που περναει δε θα ξαναγυρισει. Κανενας δε θα μου πει ευχαριστω οταν γερασω. Εγω ομως μπορω να ευχαριστησω εμενα αν μου προσφερω αυτα που θα ηθελα να εχω στη ζωη μου.

    :cool:Δεν περιμενω απο κανεναν να μου χαρισει την ευτυχια. Θελω να εχω συνοδοιπορους στην ευτυχια μου ολους εκεινους που θελουν να με βλεπουν ευτυχισμενη.

    9)Στο καθε εμποδιο, σκεφτομαι οτι ειμαι μονη μου και πως αν θελω να το ξεπερασω, πρεπει να βρω τροπους να το αντιμετωπισω. Δεν μπαινω στη διαδικασια να αναρωτηθω <<γιατι ετυχε αυτο σε μενα???>>. Το βλεπω ετσι: Ετυχε, δεν ειναι καλο αλλα ετυχε κι εγω πρεπει να βρω τροπο να το ξεπερασω ή να μαθω να ζω με αυτο. (εδω μπορειτε να φανταστειτε εναν ανθρωπο πχ. χωρις χερια. Συνεχιζει να ζει και μαθαινει να χρησιμοποιει τα ποδια του ακομη και για χειρονακτικες εργασιες.)

    10)Εκτιμω οσα εχω και δε θλιβομαι για οσα δεν εχω. Προσπαθω να εχω περισσοτερα (ως αχορταγος ανθρωπος) και νιωθω περηφανη για οσα αποκτω.

     

    Αυτα και πολλα ακομη ειναι μαθηματα που διαδαχθηκα στη διαβα της ζωης μου και αντιμετωπιζοντας κατα καιρους διαφορα εμποδια.

    Ειμαι σε μια φαση της ζωης μου που μπορω να λεω : Ειμαι η Γεωργια και ειμαι καλα !!!!!!! Αυτο ευχομαι και για ολες εσας.

     

    Συγνωμη που μακρυγορησα...... οταν γραφω ..μιλω απο τα βαθη της ψυχης μου και δεν μετραω γραμμες.


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν την "παιρνει" σοβαρα. Δεν πιστευει οτι η γυναικα του ΕΦΥΓΕ. Οταν το συνειδητοποιησει, θα αντιδρασει. Για την ωρα ...αφηνει ....χωρο και χρονο, τοποθετοντας τον εαυτο τουστη θεση του θυματος και κανοντας κουραγιο περιμενοντας να βαλει μυαλο η γυναικα του και να γυρισει πισω ως μετανοημενη. Θα κανει υπομονη πολυ καιρο..... τοσο που θα συνεχισει να σπαει τα νευρα της φιλης μας Νανσυς.

    Αν η αποφαση σου Νανσυ, για διαζυγιο, ειναι οριστικη και αμετακλητη (αυτο αφηνεις να φανει αλλα ποτέ μην λες ποτέ) τοτε θα σε συμβουλευα να κανεις οτι χρειαζεται ωστε ο κυριος να πιστεψει οτι εσεις οι δυο, τλειωσατε ως εγγαμο ζευγαρι. Και οτι στο εξης θα ΠΡΕΠΕΙ να παραμεινετε μαζι ως γονεις για τα παιδια που αποκτησατε και που δε φταινε σε τιποτα να πληρωνουν την δικη σας αδυναμια ευρεσης κρικων συνενοησης και επικονωνιας.

     

     

     

     

     

    Και δεν προκειται να καταλαβει γιατι το μυαλο του ειναι "περιορισμενης και επιλλεκτικης ευθυνης". Θελει τροπο γιατι ...... ενας ανθρωπος που συμπεριφερεται στην οικογενεια του με τον τροπο που μας εχει περιγραψει η Νανσυ, σημαινει οτι δεν εχει επιγνωση των ευθυνων και των υποχρεωσεων του. Φυσικο επακολουιο η φιλη μας να νιωθει αδικημενη και στερημενη. Φυσικο ηταν να αγανακτησει και να φυγει. Φυσικο ηταν να μην αντεχει αλλο να υπομενει αυτην την κατασταση η οποια της στερουσε τα "αυτονοητα" οπως λεει χαρακτηριστικα η ιδια.

    Ομως το ιδιο φυσικο ειναι ο εν λογω κυριος να αντιδρα παραλογα εφοσον ολη η ζωη του βασιζεται σε παραλογισμους.

    Πιστευω ακραδαντα παρολο που δε γνωριζω κανενα απο τα δυο ατομα της περιπτωσης αυτης, οτι ο κυριος χρειαζεται αμεση παρακολουθηση απο ειδικο για να μπορεσει να δει καθαρα τι συμβαινει στη ζωη του και για ποιους λογους, καθως και η Νανσυ, χρειαζεται βοηθεια για να ξεπερασει το θυμο που της εχει γεννηθει μετα απο ολα αυτα τα χρονια ανοχης και μοναξιας.

     

    Νανσυ, ημουν κι εγω εξ αρχης αρνητικη στο διαζυγιο. Ομως εχω μαθει στη ζωη μου δυο τρια πραγματακια που προσπαθω να τηρω.

    Θα σου πω μερικα για να λαβουν γνωση και αλλοι αναγνωστες.

    1) Κανενας δεν μου κανει κακο, αν εγω δεν του το επιτρεψω. (Θα μου κανει κακο μονο αν του αφησω χωρο για να το κανει)

    2)Δεν ανεχομαι απο κανεναν συμπεριφορες που με μειωνουν ως ανθρωπο, που μου καταπατουν την αξιοπρεπεια.

    3)Αγαπω εμενα γιατι αν δεν αγαπω εγω τον εαυτο μου, πως θα εχω την απαιτηση να με αγαπουν οι αλλοι.

    4)Ειμαι υπευθυνη για τις επιλογες μου και δεχομαι να πληρωσω συνεπειες ΜΟΝΟ οσων ειμαι εγω υπαιτια.

    5)Δεν ειμαι σε θεση να βοηθησω καποιον αν εκεινος δε ειναι σε θεση να καταλαβει οτι δημιουργει προβληματα και πως για να τα ξεπερασει πρεπει πρωτα ο ιδιος να θελει να βοηθησει τον εαυτο του. Δεν μπορω δηλαδη να βοηθησω καποιον οταν εκεινος δεν αντιλαμβανεται οτι χρειαζεται βοηθεια.

    6)Τα παιδια μου τα βαζω ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ και αλιμονο σε οποιον σταθει εμποδιο στην ευτυχια τους. Αλιμονο ακομη και στον ιδιο τους τον πατερα οταν αυτος ειναι ..... αναξιος.

    7)Διεκδικω με ολα τα μεσα ολα εκεινα που αισθανομαι οτι θελω στη ζωη μου. Η ζωη μου, μου ανηκει και καθε μερα που περναει δε θα ξαναγυρισει. Κανενας δε θα μου πει ευχαριστω οταν γερασω. Εγω ομως μπορω να ευχαριστησω εμενα αν μου προσφερω αυτα που θα ηθελα να εχω στη ζωη μου.

    :cool:Δεν περιμενω απο κανεναν να μου χαρισει την ευτυχια. Θελω να εχω συνοδοιπορους στην ευτυχια μου ολους εκεινους που θελουν να με βλεπουν ευτυχισμενη.

    9)Στο καθε εμποδιο, σκεφτομαι οτι ειμαι μονη μου και πως αν θελω να το ξεπερασω, πρεπει να βρω τροπους να το αντιμετωπισω. Δεν μπαινω στη διαδικασια να αναρωτηθω <<γιατι ετυχε αυτο σε μενα???>>. Το βλεπω ετσι: Ετυχε, δεν ειναι καλο αλλα ετυχε κι εγω πρεπει να βρω τροπο να το ξεπερασω ή να μαθω να ζω με αυτο. (εδω μπορειτε να φανταστειτε εναν ανθρωπο πχ. χωρις χερια. Συνεχιζει να ζει και μαθαινει να χρησιμοποιει τα ποδια του ακομη και για χειρονακτικες εργασιες.)

    10)Εκτιμω οσα εχω και δε θλιβομαι για οσα δεν εχω. Προσπαθω να εχω περισσοτερα (ως αχορταγος ανθρωπος) και νιωθω περηφανη για οσα αποκτω.

     

    Αυτα και πολλα ακομη ειναι μαθηματα που διαδαχθηκα στη διαβα της ζωης μου και αντιμετωπιζοντας κατα καιρους διαφορα εμποδια.

    Ειμαι σε μια φαση της ζωης μου που μπορω να λεω : Ειμαι η Γεωργια και ειμαι καλα !!!!!!! Αυτο ευχομαι και για ολες εσας.

     

    Συγνωμη που μακρυγορησα...... οταν γραφω ..μιλω απο τα βαθη της ψυχης μου και δεν μετραω γραμμες.

     

    Ό,τι και εάν σου γράψω, δεν θα μπορέσω να σου εκφράσω πόσο πολύ μου άρεσε το μήνυμα σου! :-)

    Έχεις βρει το αληθινό νόημα της ζωής και σε βρίσκω και πολύ φιλοσοφημένη!

    Μπράβο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ό,τι και εάν σου γράψω, δεν θα μπορέσω να σου εκφράσω πόσο πολύ μου άρεσε το μήνυμα σου! :-)

    Έχεις βρει το αληθινό νόημα της ζωής και σε βρίσκω και πολύ φιλοσοφημένη!

    Μπράβο!

     

    Ευχαριστω!!! :-)

     

    Πιστευω οτι παντα θα παρουσιαζονται εμποδια στη ζωη μας. Εμεις οφειλουμε να βρισκουμε τους τροπους να τα αντιμετωπιζουμε αντι να "κλαιγομαστε" για την ατυχια μας. Οπως λεει μια φραση: δε θελει ΚΟΠΟ, θελει ΤΡΟΠΟ.

    Και για να το πετυχουμε αυτο πρεπει πρωτα να τα βρουμε με τον εαυτο μας. Να τον κοιταμε στον καθρεφτη και να ειμαστε σιγουροι για αυτο που θελουμε και γι αυτο που δε θελουμε. Ο δρομος που θα ακολουθησουμε καθε φορα θα ειναι ευκολη αποφαση μονο οταν ειμαστε σιγουροι για τον ιδιο μας τον εαυτο. Οι αμφιβολιες, οι ανασφαλειες, η απουσια αυτοεκτιμησης ειναι εκεινα που μας μπερδευουν στις επιλογες μας και δημιουργουν εντασεις.

    Καποτε ημουν κι εγω σε φαση ....... ανω κατω. Δουλεψα πολυ με το εαυτο μου, του αφιερωσα χρονο, τον αντικρυσα, τον ακουσα, τον πιστεψα, τον αγαπησα και καταφερα να πατω σταθερα στα ποδια μου και προσπαθω να κανω τα βηματα που χρειαζονται με υπομονη και μεθοδο ωστε να φτανω τους στοχους μου. Κι οταν δεν τους φτανω, ειμαι παλι ικανοποιημενη που προσπαθησα.

    Αυτογνωσια λοιπον, πρωτα απο ολα.


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ NANΣΥ ελπιζω να εισαι καλα σίγουρα τα πραγματα ειναι δυσκολα αλλα τουλαχιστον εχεις πλεον το αυτοσεβασμο σου και την ψυχικη σου ηρεμια ..οσο γινεται αυτο υποθετο μενεις ακομα με τους γονεις στο ιδιο σπιτι ....ελπιζω τα πραγματα να εχουν βελτιωθει αν και οι γονεις ειναι μια αλλης εποχης ..της εποχη που πιστευαν οτι η γυναικα πρεπει να κραταει το σπιτι της ακομα και αν ειναι δυστηχισμενη ........

    πιστευω οτι με τον καιρο τα πραγματα θα γινουν καλυτερα ....εισαι μικρη και με το καιρο θα ξαναφταξεις την ζωη σου εστω και αν εχεις 3 παιδια ..υπαρχουν αντρες εκει εξω που δεν θα το δουν σαν εμποδια ...να κοιτας μπροστα και να σκεφτεσαι οτι εκανες το καλυτερο για τα παιδια σου οταν η ΜΑΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

    οσο αφορα εμενα τα πραγματα ειναι πολυ καλυτερα ...μετα βεβαια απο ενα μεγαλω καβγα ..... του ζητησα διαζυγιο και ανακοινωσα και στα παιδια στα μεγαλα οτι χωριζουμε και οτι αλλο τον μ... δεν τον κανω ΤΕΛΟΣ !

    δεν γινεται πλεον ....η μεγαλη μου βεβαια ηταν συμφωνη με αυτο ο γιος μου ειχε προβλημα μεγαλο διοτι δεν το δεχοταν ....και ο αντρας μου στην αρχη να συμφωνη αλλα μετα που καταλαβε οτι το εννοουσα φρικαρε ..αρχισε την επιθεση ...να φυγουμε απο το σπτι ....διατροφη δεν προκηται να παρω τιποτα και ουτε φενονται τα εισοδηματα του και διαφορα κοσμητικα επιθετα

    Εγω ψυχραιμοτατη...του ανακοινωσα οτι την επομενη παω σε δικηγορο και οτι μου πει θα κανω ....Τοτε βεβαια συνηδητοποιη οτι τα πραγματα σοβαρεψαν και μπροστα στα παιδια παραδεχτηκε τα λαθη του ειπε οτι θα κανει οτι μπορει να κρατηση το σπιτι του δεν θελει να φυγουμε ..θελει να τον αφησουμε να μενει στο σπιτι και αν δεν διωρθωθει θα φυγει αυτος απο το σπιτι .....μπηκανε ορια ..ετσι η αποφαση μπηκε με την συμετοχη των παιδιων .....τωρα και τρεις μηνες η κατασταση ειναι καλυτερη απο ποτε .....μπορει να γιναμε λαικο δικαστηριο αλλα δεν γινοταν αλλιως .....και μεταξυ μας εγω και ο αντρας μου ξερει οτι οταν συμπεριφερεται ασχημα και βριζη ...το πληρωνει με χρηματικο ποσο που εχουμε οριση 50 ευρω ειναι η αρχικη τιμη στο οποιο συμφωνησε διοτι το μονο που θα τον ενοχληση και να το ξανασκεφτη οταν φερεται ασχημα ειναι οταν βαζη το χερι στην τσεπη ...ηδη βεβαια εχει πληρωση μια φορα ..την επομενη λοιπον που διανοηθηκε να αρχιση ...το κοβη χαμογελαι καιλεει οχι οχι ...δεν θα μιλησω...μου στοιχιζη πλεον ακριβα ...........................και ετσι πλεον πριν μιληση το σκεφτεται ... και οταν λοιπον το σκεφτη συνηδητοποιη οτι τελικα διμιουργουσε ενταση απο το τιποτα ...μπορουσε απλως να ζητηση ομορφα αυτο που θελει....και δεν θα του το αρνιοταν κανεις ...να λεει με λεξεις αυτο που τον ενοχλη και οχι με βρισιες ........και ετσιολα τα προβληματα εχουν τη λυση τους ..χωρις υστεριες .

    Φυσικα εγω πηγα σε δικηγορο και εμαθα τα δικαιοματα μου και τη πρεπει νακανω σαν πρωτη κινηση αν και οταν χαλαση την συμφωνια μας και αυτο το ξερει ......ενα βασικο ομως που υπαρχη αναμεσα μας ειναι η αγαπη ...διοτι ξερω οτι με αγαπαει και η αληθεια ειναι οτι τον τελευταιο καιρο το δειχνει ποιο συχνα .....και με τα παιδια ειναι πλεον ποιο τρυφερος ........

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ο καιρος θα δειξει .....αλλα θα ξερω και εγω και τα παιδια μου διοτι τα δικα μου ειναι μεγαλα οτι εκανα οτι μπορουσα ...τωρα του εριξα το μπαλακι αν θελει την οικογενεια του θα πρεπει να παλεψη να την κρατηση ....το καλο ειναι οτι ειμαστε 4 προς 1 αρα δεν το περνει ........

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    ο καιρος θα δειξει .....αλλα θα ξερω και εγω και τα παιδια μου διοτι τα δικα μου ειναι μεγαλα οτι εκανα οτι μπορουσα ...τωρα του εριξα το μπαλακι αν θελει την οικογενεια του θα πρεπει να παλεψη να την κρατηση ....το καλο ειναι οτι ειμαστε 4 προς 1 αρα δεν το περνει ........

     

    Πιστευω οτι το λαθος που κανουμε και καταληγουμε σε παρομοιες καταστασεις, ειναι ακριβως αυτο που ειπες. Δηλαδη οτι κραταμε το μπαλακι και δεν το πεταμε!!! Κι ετσι διαιωνιζεται η κατασταση και μετα κανουμε ΜΠΑΜ και οποιον παρουν τα σκαγια!!!!


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλημερα....εχουμε γραψει τοσα πολλα εδω...τοτε,ειδικα τοτε,κ τωρα...δε χιαρομαι που διαλυθηκε η οικογενεια μου,αλλα ονειρα ειχα,δεν περασα τοσα για να κανω παιδια κ να τα παρω κ να φυγω..δε ξερω τι θα μου πουνε τα παιδια μου μεγαλωνοντας,αν θα με πληγωσουν,αν θα θελουν να πανε με το πατερα τους,αν θα φτιαξω τη ζωη μου,αν θα μπορεσω να τους προσφερω οτι χρειαζεται,κλπ...πολλα τα ανγχη...ανησυχιες....ευθυνες..δεν εχω τρομαξει ακομα,δε ξερω κ αν θα επρεπε ηδη να ειχα...προς το παρον ζω το τωρα,τη καθημερινοτητα μου,κ προσπαθω ενα βημα τη φορα....δεν εχω απαντησεις για ολα...ουτε λυσεις για ολα...ξερω ομως οτι μαζι του δεν ημουν ευτυχισμενη,για τους δικους μου λογους,ξερω οτι επερεπε να ημουν πιο δυναμικη,πιο αποφασσιστικη,πιο διεκδιτικη,...δεν ειχα ορια...οταν με παρατησε για να παει προπονηση ενω ειχα αποβαλλει,θα επρεπε να ειναι το οριο...κ ομως εγω το ξεπερασα...δεν ηξερα πως να μην το ξεπερασω,δεν ηξερα πως να το χειριστω,απλα προχωρησα..οπως κ με ολα...κ με τους γονεις μου ακομα το ιδιο κανω...με πικραινουν,κ γω το ξεπερναω...ενας φιλος μου ειπε οτι οταν ο αλλος σου κανει κατι,κ συ το ξεπερασεις χωρις να το κανεις θεμα,χωρις να τον κανεις καπως να ταρακουνηθει,το σιγουρο ειναι πως θα στο ξανακανει χειροτερα...κ ισχυει αυτο...αυτο που διαβασα κ το βρηκα σωστο ειναι οτι ο αντρας μου εχει περιοροσμενη κ επιλεκτικη ευθυνη...συμφωνω...δεν ειμαι η τελεια,ισως κ γω ριχνω ευθυνες κ δεν τις παιρνω...αλλα τουλαχιστον ειμαι διατεθειμενη να ακουσω,κ αν λεγεται κ με αγαπη,αγαπη οχι εγωισμο,ακουω ακομα καλυτερα κ ας ειμαι εγωιστρια...εκει κανω πισω...

    τα παιδια ειναι καλα,υπαρχουν φορες που τον αναφερουν,αλλα δεν εχουμε κλαματα κ δραματα...ισως οταν φτιαξουν λιγο οι σχεσεις με τον πατερα τους να ειμαστε ολοι καλυτερα..να τα βλεπει κ αυτος οποτε θελει,να μιλανε περισσοτερο απο μια φορα την εβδομαδα στο τηλ.κ γενικα να ειμαστε πιο ηρεμα μαζι...δε το βλεπω τωρα στα αμμεσο μελλον βεβαια αλλα ελπιζω καποια στιγμη...αυτο που εχω σιγουρπ παντως ειναι να μην καταλαβει ποτε τπτ...για ολα φταινε μονο οι αλλοι...εγω πρωτα,μετα οι γονεις μου...τεσπα...τα ξαναλεμε....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    nansy βλεπω οτι τα έχεις βαλει σ ε μια σειρά ...και κάθε μέρα βλέπεις την επόμενη και καλά κάνεις πιστέυω οτι τα πράγματα με τον καιρό θα φτιάξουν ..όμως καλή μου θα πρέπει να αλαξης εν μέρη , ... όταν σε ενοχλή κάτι είτε στους γονείς σου είτε στον πρώιν σου μην το καταπίνεις πάλι ...... πέστο δίοτι ο άλλος μπορεί να μην καταλάβη ότι η συμπεριφορά του σε ενοχλή μην κάθεσαι απαθέστατη αντέδρασε μίλα ..έχεις καθε δικαίωμα ...τα παιδιά σου ειναι μικρά και δεν υπάρχη περίπτωση να σου πουν τίποτα στο μέλλον αν εσύ εισαι καλά με τον εαυτό σου ... και κρατας της ισοροπιες με τον πατέρας τους ...τα παιδια δεν ειναι χαζα καταλαβαίνουν περισσότερα απο ότι νομίζουμε ....μην ΄νιώθεις οτι καταστρεψες την ζωή σου με την αποφαση που πήρες ....ησουν μαζι του αλλα αυτο σε χαλαγε το παλεψες αρκετα πιστεύω ..και αφου αυτος δεν ειναι διατεθημενος να αναλάβη της δκές του ευθύνες , για τον χωρισμός σας , δεν αξίζη τον κόπο να καταστρεψεις και την υπόλοιπη ζωή σου να εισαι με κάποιον που δεν εκτιμάει αυτόν που έχει δίπλα του .....όμως παψε να νιώθεις ενοχές διότι αυτο μου βγάζεις και προχώρα...εγω σε θεωρώ πολύ δυνατή γιαυτήν σου την απόφαση ....κουράγιο και καλή συνεχεια ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κάπου είχα χάσει την παρακολούθηση της συζήτησης... νάνσυ να σου πω μόνο κουράγιο γαι το δρόμο που διάλεξες και καλή συνέχεια, σίγουρα κάπου παρακάτω θα είναι καλύτερα...

    και με αφορμή αυτό, να ρωτήσω... πότε νοιώσατε ότι μεγαλώνετε;

    θέλω να πω... καθόμουν πριν στο μπαλκόνι και σκεφτόμουν όταν ήμουν πιο μικρή, τα όνειρα που είχα, τους στόχους που είχα θέσει, το δρόμο που είχα χαράξει και πραγματικά πμου φάνταζαν τότο μα τόσο μακρινά... εκεί συνειδητοποίησηα πόοοοσο έχω μεγαλώσει και προσπ'αθησα να εντοπίσω τη στιγμή που έγινε όλο αυτό. δεν τα κατάφερα. νομίζω πως άλλαξαν οι προτεραιότητες όταν έκανα το γιο μου... κάπου εκεί και με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίσαμε και αντιμετωπίζουμε δηλαδη ακόμα νομίζω πως χάθηκα και εγώ...

    και σήμερα πραγματικά μου έλειπε να βρεθώ με μια φίλη, να πάμε ένα θέατρο ή απλά να είμαστε κάπου και να μιλάμε για κάτι σημαντικό ή ασήμαντο... δεν έχει σημασία, θα ήταν κάποιες στιγμες μόνο δικές μου....

    όταν ήμουν πιο μικρή ευχόμασταν με μια φίλη "στα καλύτερα που θα έρθουν", η ευχή που θα έδινα τώρα είναι "κουράγιο γαι να αντέξουμε αυτά που αντιμετωπίζουμε". αστείο δεν είναι;


    vyLxp3.pngG7Azp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και με αφορμή αυτό, να ρωτήσω... πότε νοιώσατε ότι μεγαλώνετε;

    θέλω να πω... καθόμουν πριν στο μπαλκόνι και σκεφτόμουν όταν ήμουν πιο μικρή, τα όνειρα που είχα, τους στόχους που είχα θέσει, το δρόμο που είχα χαράξει και πραγματικά πμου φάνταζαν τότο μα τόσο μακρινά... εκεί συνειδητοποίησηα πόοοοσο έχω μεγαλώσει και προσπ'αθησα να εντοπίσω τη στιγμή που έγινε όλο αυτό. δεν τα κατάφερα. νομίζω πως άλλαξαν οι προτεραιότητες όταν έκανα το γιο μου... κάπου εκεί και με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίσαμε και αντιμετωπίζουμε δηλαδη ακόμα νομίζω πως χάθηκα και εγώ...

    και σήμερα πραγματικά μου έλειπε να βρεθώ με μια φίλη, να πάμε ένα θέατρο ή απλά να είμαστε κάπου και να μιλάμε για κάτι σημαντικό ή ασήμαντο... δεν έχει σημασία, θα ήταν κάποιες στιγμες μόνο δικές μου....

    όταν ήμουν πιο μικρή ευχόμασταν με μια φίλη "στα καλύτερα που θα έρθουν", η ευχή που θα έδινα τώρα είναι "κουράγιο γαι να αντέξουμε αυτά που αντιμετωπίζουμε". αστείο δεν είναι;

     

    Νελλιτσα, υπεροχη ερωτηση. Θα σου πω τη γνωμη μου. Παντα μεγαλωνουμε. Παντα. Αυτο που κανει τη διαφορα ομως ειναι τι αποκομιζουμε απο οσα ζησαμε και πως τα χρησιμοποιουμε.

    Υπαρχουν περιοδοι στη ζωη μας που ολα φαινονται μαυρα, δυσκολα, απροσπελαστα, δυσβασταχτα. Τοτε λυγιζουμε, ποναμε, υποφερουμε. Υπαρχουν ομως και ΣΤΙΓΜΕΣ που ειναι τοσο ΡΟΖ, ονειρικες, απιστευτες, δυνατες, υπεροχες. Τοτε λοιπον, σ αυτες τις ομορφες στιγμες, παιρνουμε ανασες, χαμογελα, ελπιδα, αυτυχια. Σε τουτες τις στιγμες που τις περισσοτερες φορες και στους περισσοτερους ανθρωπους, γινομαστε σοφοι, δυνατοι, υπομονετικοι, ταπεινοι. Γινομαστε αυταρκεις και καρτερικοι. Αγωνιζομαστε να ξεπερασουμε καθε εμποδιο που ερχεται στο δρομο της ζωης μας και προσδοκουμε το τελος του. Προσδοκουμε το ουρανιο τοξο που θα βγει μετα την καταιγιδα. Και ευτυχως, στη ζωη ΠΑΝΤΑ βγαινει το ουρανιο τοξο για τον καθενα μας που αγωνιζεται τιμια και μεθοδικα.

    Μην ρωτησεις ποτε, ΓΙΑΤΙ!!!! Μην θυμωσεις γιατι ετυχε σε σενα. Δεξου το οπως ηρθε και πεισμωσε. Ψαξε να βρεις τροπους να το προσπερασεις και οταν με το καλο, το πετυχεις, για ενα θα εισαι σιγουρη. Οτι βγηκες νικητρια!!!!

    Οσο για το ποσο "μεγαλωσες" μετα απο αυτο, θα ελεγα οτι αυτο ειναι υποκειμενικο. Το να μεγαλωσεις δεν ειναι κακο. Το να γερασεις χωρις να εζησες, αυτο ειναι καταστροφικο.

    Θα ηθελα να ακουσω και αλλες αποψεις!!!


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    μ'αρέσει πάρα πολύ οτρόπος που σκ΄'εφτεαι και αντιμετωπίζεις τα πράγματα. εγώ επειδή είμαι άνθρωπος των άκρων όταν μου πάνε στραβά δεν μπορώ να παρηγορηθώ από το αύριο που θα βγει το ουράνιο τόξο και ας ξέρω ότι θα συμβεί.... νομίζω πως αυτό το κομμάτι μου πρέπει να δουλέψω


    vyLxp3.pngG7Azp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    μ'αρέσει πάρα πολύ οτρόπος που σκ΄'εφτεαι και αντιμετωπίζεις τα πράγματα. εγώ επειδή είμαι άνθρωπος των άκρων όταν μου πάνε στραβά δεν μπορώ να παρηγορηθώ από το αύριο που θα βγει το ουράνιο τόξο και ας ξέρω ότι θα συμβεί.... νομίζω πως αυτό το κομμάτι μου πρέπει να δουλέψω

    Μην αργεις. Πιασε δουλεια. Η ζωη ειναι ...μικρη και περναει γρηγορα. Καθε στιγμη πρεπει να φευγει αφηνοντας πισω της ενα ...αρωμα και ενα ...χρωμα. Στο χερι μας ειναι την κανουμε να φαινεται κα να μυριζει υπεροχα.


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νανσυ, Νελλιτσα, και η υπολοιπη παρεα...τι γινεται??? Πως ειναι οι ζωες σας???

     

    Η δικη μου :( :( :( :( :( πιο χαλια δε γινεται!!!


    Dum spiro spero!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλησπερα κ απο μενα...εχω καιρο να μπω,εχω κ ενα θεμα με το ιντερνετ,τεσπα,τωρα ειμαι εδω....πως ειναι η ζωη μου....μου ειναι δυσκολο να απαντησω μονολεκτικα,πχ καλη,η εξαιρετικη,ξ κακη...ειμαι ακομα στη περιοδο της προσαρμογης..ευτυχως με τα παιδια ολα καλα,δεν εχω κανενα θεμα..ειναι βεβαια μικροτερη η ανεση του χωρου,κ γενικοτερα η ανεση...ενω ειναι το πατρικο μου,δεν το αισθανομαι σπιτι μου,περιεργο ε?μου λειπει το σπιτι που εμενα,η συνηθεια μου,η ανεση μου,τα πραγματα μου,που τωρα ειναι εδω κ κει,σε κουτες,ουτε που ξερω που ειναι ποια...δε μου λειπει ο συζυγος,δεν ειχαμε συνηθειες προσωπικες που θα μπορουσαν ισως να μου λειψουν πχ αγκαλια για να κοοιμηθουμε η δε ξερω τι αλλο...με το συζυγο ειμαστε σε ενταση,υπαρχουν κ οι αναλαμπες ηρεμιας,τον αλλο μηνα ειναι το δικαστηριο,μετα απο δυο αναβολες,για τη διατροφη κ την επιμελεια..ακομα δεν εχει δωσει ουτε ευρω,σου λεει εχει,οταν εφυγα πηρα τα μισα χρηματα απο τη τραπεζα...σου λεει εχει τα λεφτα που μου εκλεψε,ετσι λεει,το επιδομα,κ θα της δινω κ γω?να πας να δουλεψεις μου ειπε...το οτι η μαμα μου δουλευειμναι μεν πανε παιδικο,αλλα πολλες φορες κατι τυχαινει,συν οτι δυο φορες την εβδομαδα πηγαινω με τα δυο παιδια σε καποια υποχρεωση που εχουν το πρωι,αφηνω τον αλλο σχολειο,κ μολις τελειωνουμε πηγαινουμε να τον παρουμε απο το σταθμο...γενικα γιατρους,υποχρεωσεις,ολα εγω,αλλα θα επρεπε κ να δουλευω,τι θα καθομαι?οπως λεει...ψαχνω βεβαια μηπως βρω κατι για απογευμα-βραδυ,γιατι υπαρχει προβλημα,γκρινια,μιζερια...κατ τα αλλα ειμαι πολυ απογοητεμενη..οι γονεις μου δεν με στηριξαν,πολλα λογια ειπωθηκαν απο τη μερια τους,κ αν απαντησω κατι,δε σεβομαι,ασχετα με το ποσο βαρια ειναι τα λογια τους,πχ η πορτα εδω ειναι,ξεφτιλιστηκες,ειδες σε τι σημειο μας εφερες κλπ....κ εχω παγωσει..γενικα εχω παγωσει...πρεπει να κλεισω ομως,θα επανελθω...φιλια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νάνσυ μου... κοριτσάκι μου... ψυχή μου...

    Άσε τον να λέει... Ακόμα δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει πώς μια μάνα με 3 ΤΡΙΑ, ΤΡΙΑ παιδιά ίδιας ηλικίας, 3ΔΥΜΑ, αποφάσισε να τον εγκαταλείψει...

    Τον έχεις ξεφτιλίσει στην κοινωνία Νάνσυ μου, το έχεις καταλάβει?

    Του έτριψες στα μούτρα πως είσαι καλύτερα μόνη σου με ΤΡΙΔΥΜΑ (3 ΤΡΙΑ ΡΕΕΕΕΕΕ!!!) παρά μαζί του, μια σκια να είναι δίπλα σου..

    Θα το κερδίσεις το δικαστήριο, δεν υπάρχει περίπτωση...

    Οι γονείς σου... Αχ τι να πω γι' αυτούς τους γονείς... Που μας είδαν νυφούλες κ ξαφνικά εμφανιστήκαμε με 1 (3 εσύ, ΤΡΙΑ!!) παιδί κ αποφασίσαμε να πορευτούμε μόνες... Μόνες με τα παιδιά μας...

    Θα την βρεις την άκρη σου κορίτσι μου... Κοριτσάκι μου... Όπως την βρήκα κ εγώ... Από το πουθενά... Κάποιος σε ψάχνει, να σε βρει, να σε ακουμπήσει, να τον νιώσεις...

    Βάστα γερά... Κ δουλειά θα βρεις κ τα πάντα...

    Σε νιώθω απίστευτα κοντά μου...

    Σου αξίζουν τα καλύτερα καρδούλα μου...


    GEXxp3.png

    Αν ήσουν άνεμος, εγώ σε κράτησα!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    διαβασα το ποστ σου...πολυ γλυκο,σευχαριστω

    κ γω καμια φορα απορω πως τη πηρα την αποφαση κ τη δυναμη....οχι μονο αυτος...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νανσυ κουραγιο και μην παγωνεις, να πεισμωνεις! Να διεκδικησεις οτι μπορεις απο τον πατερα των παιδιων! Δεν θα σου κανει χαρη να σου δινει διατροφη, ειναι υποχρεωση του! Και επειδη τον κοβω για τυπο που δεν θα ειναι τυπικος και επειδη οπως εχεις ξαναπει εισαι τυπος που υπομενει, σε συμβουλευω σε αυτο το θεμα να μην εισαι καθολου ελαστικη. Τα χρηματα της διατροφης θα ειναι μια σημαντικη βοηθεια για σενα, μην τον αφησεις να κανει τον δυσκολο.

    Δυστυχως η στηριξη, κυριως η ψυχολογικη, ειναι βασικη...κριμα που οι γονεις σου ειναι τοσο στενομυαλοι... αλλα δεν εχουν δικαιο και μην πιστεψεις ποτε τα λογια τους. Οχι, δεν ξεφτυλιστηκες! Οταν διεκδικεις την ζωη σου, την ευτυχια σου, την αξιοπρεπεια σου δεν θεωρειται ξεφτυλα αλλα κατορθωμα. Θελει κοτσια και ειδικα οταν εχεις τρια παιδια!! Απλα για καποιους ανθρωπους αυτα ειναι αδιανοητα, το βλεπουν σαν θρασος να θελεις κατι καλυτερο για σενα...γιατι και οι ιδιοι δεν το τολμησαν ποτε, οποτε ξυπνανε τα κομπλεξ... εσυ μην μασας! Εχεις τα παιδακια σου και εισαι πολυ δυνατη, μια χαρα θα τα καταφερεις!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    η αληθεια ειναι οτι φοβαμαι οτι δε θα μου τη δωσει,γιατι οπως ειπα ξερει οτι εχω καποια χρηματα που οπως λεει του τα εκλεψα..το σκεπτικο ειναι το εξης..μου πηρε τα παιδια,με χωρισε,μου πηρε τα λεφτα,παιζει να εχει κ γκομενο για να φυγει,αρα,εγω θα τη ταιζω?ας τα βγαλει περα μονη της ετσι οπως τα εκανε,να παει να δουλεψει,αλλιως αν δε μπορει να τα βγαλει περα να μου δωσει τα παιδια..μια φορα εκανα το λαθος κ του ειπα οτι τα παιδια θελουν παπουτσια γιατι δεν εχουν κ γιατι εγω πηρα στον εναν 100ευρω παπουτσια λογω καποιου προβληματος που εχει,κ μου ειπε να τα παρω εγω,αφου εγω εχω τα παιδια...ισως σκεφτεται οτι εχω λεφτα κ δε πεινανε τα παιδια,οποτε αν εχω δυο δραχμες,να μην ειναι γιατι μελλον η μια ωρα αναγκης...ακρη δε βγαζω,αλλα θα μου πεις κ ποτε εβγαλα..μου κρατησε ολα μου τα ρουχα,παπουτσια,κλπ λεγοντας οτι αυτος τα εχει πληρωσει...με εβγαλε απο το οικογενειακο βιβλιαριο ενω ηθελε 3 μηνες για να ληξει η ασφαλεια,λεγοντας αφου δεν εισαι πια γυναικα μου..βεβαια σε αυτο δεν ειπα τπτ,δικαιωμα του...του ειπα για να μη χανει το απογευμα που δικαιουται με τα παιδια,αν καποια μερα δε μπορει,να ερχεται μια αλλη,κ μια φορα προτεινα να τα παρει απο παρασκευη μια κ ειχε χασει εκεινη την εβδομαδα το απογευμα,κ να τα κρατησει σκ που τα δικαιουτο ,με εβρισε μπροστα στα παιδια την ωρα που ηρθε να τα παρει,εγω δεν ειπα τπτ...κ καλα ηθελα να τα ξεδορτωθω..του ειπα οτι δε πιανεσαι απο πουθενα,οποτε απο δω κ περα οτι λεει ο νομος μεσω μην..η βλαμενη,τον αφησα να τα παρει τα χριστουγεννα μια εβδομαδα σχεδον,χωρις να τα δικαιειται,κ του προτεινα τα χριστουγεννα,ανημερα,αν θελει να ερθει να τα δει για να μην ειναι μονος,κ μου ειπε οτι δε μπορει...τεσπα...ποτε εκτιμησε κατι?....κ φαντασου οτι μαθαινω απο τριτους που εχει επικοινωνια(σοι μου)οτι μπορει κ να ηθελε να τα ξαναβρουμε...δε ξερω αν ισχυει ακομα,αλλα θεωρω οτι αν το πιστευε,τα χριστουγεννα που του προτεινα,θα ερχοταν...τουλαχιστον αυτο θα εκανα εγω,θα το εβρισκα ως ευκαιρια...κ ειπε,οχι σε μενα γιατι δε ρωτησα τι κ πως,οτι ειχε βγει το βραδυ κ γυρισε αργα κ ξαφνιστηκε απο τη προταση μου...ακομα κ οταν μου ειπαν τη δικαιολογια του,αυτο που σκεφτηκα ειναι ποσο χαζος ειναι κ ποσο δεν αλλαξε τπτ...θα μου πεις γιατι το ψαχνω...κουβεντα να γινεται...οσο για τους γονεις μου...η λογικη ειναι..χωρις δουλεια,πως αφησες το σπιτι σου,που στο κατω κατω δεν ειχε κ τπτ,καλο παιδι,δουλευε,δεν επινε,δε γκομενιζε,κ μεις περασαμε δυσκολα,αλλα δε χωρισαμε..οι σημερινες γυναικες δε κρατανε τα σπιτια τους,ολοι εχουν προβληματα,δε χωριζουν,εισαι ανευθυνη,με τι προσοντα εφυγες,γιατι δεν βρηκες δουλεια,αλλα κ οταν ψαχνω,μη ψαχνεις,τσαμπα ψαχνεις,δε θα βρεις,τσαμπα θα πας,τπτ δε θα γινει,γιατι δεν εκλεισες το φως,μου ξεβιδωνει τη λαμπα για να μην το ανοιγω,γιατι ηρθε το τηλ 15 ευρω παραπανω,θα το κοψω,μην κυκλλοφορεις το αμαξι,θα βαζω βενζινη μονο για να παω καπου εγω οταν θα το θελω,γιατι απαντας οταν σε προσβαλλω,δε σεβεσαι,δεν εκτιμας οτι μενεις εδω,εχεις παρει αερα κ η πορτα για σενα ειναι εδω,βεβαια κατα τη γνωμη τους δεν με προσβαλλουν,αρρωστη ξε αρρωστη σηκω να ταισεις,μη ξαπλωνεις στο κρεβατι,ελα στο σαλονι,γιατι εκανες μπανιο τωρα κ τα παιδια εκαναν ζημια,αλλα βεβαια δε σε νοιαζει,δε μπορω να ερθω μαρτυρας στο δικαστηριο,μηπως να ερχοταν καποιος αλλος ,εσυ ζεις κ μια χαρα,κ μεις ασχολουμαστε με τα προβληματα σου,ενω εχουμε το καημο που χασαμε τον αδερφο σου...εκει αναγκαστηκα να πω στον πατερα μου που μου το πε,δε φταιω εγω που ζω,κ βεβαια δεν ακουσε τπτ,ηθελε μονο να πει αυτα που ηθελε..δεχομαι οτι δεν ηθελε να με προσβαλλει η να με πληγωσει,αλλα με πειραξε πολυ αυτη η συγκριση κ αυτος ο μονολογος του πατερα μου..κ εκεινη την ωρα μου ηρθε στο μυαλο η ψυχολογος που μου ειχε πει οτι εχεις την ενοχη του επιζησαντα κ το βγαζεις σε ολα..αλλα δε μιλησα γιατι δεν ηθελα να τους πληγωσω,να ξυσω πληγες,κ ας ενιωσα εκεινη την ωρα χριστε μου τι ακουω..τεσπα..δε τελειωνουν αυτα,αλλα μετα λενε οτι η νανσυ δεν εχει υπομονη,η δε συζηταει...μονο που@@@ δε με εχουν πει η οτι δε προσεχω τα παιδια μου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ωχ, Παναγια μου!!!!

    Νανσυ, παρακολουθω την πορεια της ζωης ου και ομολογω πως εφυγες απο το ενα σπιτι για να νιωσεις καλα αλλα δυσυτυχως ουτε σ αυτο που εισαι τωρα, εχεις βρει τη γαληνη που ηθελες.

    Πιστευω οτι πρεπει να παρακολουθησεις καποιες συνεδριες σε ψυχολογο ωστε να βρεις την αιτια του κακου και οποσδηποτε να απευθυνθεις σε καποιο συλλογο προστασιας για γυναικες που βιωνουν παρομοια προβληματα.

    Φοβαμαι πως η ζωη μεσα στο πατρικο σου σπιτι υπο αυτες τις συνθηκες που παρουσιαζεις, δε θα σου βγει σε καλο. Και σκεψου οτι τα παιδια σου ειναι ακομη μικρα. Τρια μεν αλλα μικρα. Πιστεψε με, ισχυει αυτο που λενε : μικρα παιδια μικρα βασανα, μεγαλα παιδια μεγαλα βασανα.


    Dum spiro spero!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πωωω... Όντως αποπνικτική η ατμόσφαιρα στο πατρικό σου Νάνσυ μου... Βασικά, βλέπω ότι πληρώνεις τα σπασμένα μιας ζωής... Δεν ήξερα ότι είχες χάσει τον αδελφό σου, δεν το θυμόμουν, δεν το είχα συγκρατήσει άμα κάποτε το είχες γράψει. Σου φορτώνουν τα άγχη τους, σε βασανίζουν μήπως κ τα βρεις σκούρα κ επιστρέψεις στον άντρα σου...

    Κάνε υπομονή, όσο μπορείς, βρες μια δουλίτσα κ όλα θα φτιάξουν...

    Όσο για τις σαχλαμάρες που λέει ο πρώην σου, δεν μπορεί να μην δίνει την διατροφή, πλέον είναι ποινικό αδίκημα. Πήγαινε συμβουλεύσου δικηγόρο για να νιώθεις πιο ασφαλής κ να μάθεις τα δικαιώματά σου...

    Μένεις Αθήνα?


    GEXxp3.png

    Αν ήσουν άνεμος, εγώ σε κράτησα!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα